Wspólnoty w Kościele Katolickim

[kramla]

Czy są wśród Was mamy, które czynnie należą do jakiejś wspólnoty posoborowej
KK?
Agnieszka Drogowa Neonka

[aniahrabi]

Witam. Ja z mężem i synkiem należymy do Wspólnoty Kościoła Domomego. Spotkanie
raz w miesiącu, nasz krąg złożony jest z samych młodych rodzin z małymi
dziećmi. Pozdrawiam Ania mama DOminika

[matna_b]

Hejka,
Ja jestem w neokatechumenacie, więcej napiszę nstępnym razem, bo jedna córka
(dwulatka) siedzi na biurku zasłaniając połowę ekranu, a druga(6 tygodni)
ciągnie cycusia
pozdrawiam
Martyna

[kim11]

Ja jestem w Odnowie. Od 10 lat. Kiedys bardzo aktywnie a od 14 m-cy (kiedy to
urodzila sie moja coreczka) troche mniej, nad czym niezmiernie ubolewam.

[cz.wrona]

Bardzo chciałabym należeć do Wspólnoty, wiem , że tam 'głębiej ' przeżywa się
sprawy wiary ale:
1. jestem zielona w tym temacie tzn. nie wiem gdzie są te Wspólnoty, jakie są i
czym się różnią. Czy chodzi się normalnie do kościoła w święta i dodatkowo na
spotkania? Jestem z mężem i synkiem
2. chyba poważniejszy problem: czy do Wspólnoty mogą należeć osoby będące w
niechrześcijańskim związku? jesteśmy po ślubie cywilnym i wciąż czekamy na
wyrok w postępowaniu o unieważnienie slubu kościelnego męża. Więc są szanse czy
raczej nie?

[evanka]

1. Wspólnot najlepiej poszukać przy swojej czy jakiejś pobliskiej parafii, a w
miastach akademickich przy Duszpasterstwach Akademickich. Wspólnot wszelkiego
rodzaju jest mnóstwo i jeśli ktoś szuka to na pewno znajdzie jakąś jemu
odpowiadającą.
2. Pewnie zależałoby to od wspólnoty...

My np. przychodzimy na spotkanie wspólnoty, która nie jest częścią żadnego
większego ruchu (jak Odnowa, Ruch Domowy Kościół itp.). Po prostu ludzie,
którzy pokończyli studia i załozyli rodziny chcieli dalej sie spotykać nie
tylko na gruncie towarzyskim, więc założyli wspólnote absolwentów (tzw. złomów
duszpasterskich ) przy Duszpasterstwie Akademickim. I spotykamy się po mszy
rodzinnej niedzielnej na spotkaniach przy herbatce (wraz z księdzem opiekunem),
tematy spotkań ustalamy sami (albo coś szczególnie nas nurtuje i omawiamy, albo
są to spotkania biblijne), nie ma żadnej formacji czyli np. kolejnych "stopni"
czy "kroków", które trzeba "zaliczyć"; obecnośc na spotkaniach nie jest
obowiązkowa; wspólnota jest otwarta i w każdej chwili kolejni chętni mogą
przyjść na spotkanie. I taka otwarta formuła mi najlepiej odpowiada, kilka lat
temu próbowaliśmy się włączyć do Domowego Kościoła, ale zupełnie się w tym
ruchu nie mogliśmy odnaleźć.
Na spotkania naszej wspólnoty na pewno moglibyście przychodzić (Wrocław).
Pozdrawiam, Ewa

[krajarrek]

Nie wiem jak to jest w innych przypadkach, ale we wpólnocie neokatechumenalnej
można być w związku niesakramentalnym. Mniej więcej tak samo jak możesz być na
niedzielnej mszy św. w kościele.
Do neo można należeć zasadniczo po wysłuchaniu Katechez Zwiastowania, które są
dwa razy do roku w większości większych miast (njbliższe powinny zaczynać się
na początku lutego). Katechezy są dla WSZYSTKICH (katolików, pogan,
nieochrzczonych i co tam jeszcze chcecie). Terminy i miejsca czasami można
znaleźć w sieci, ale najlepiej rozglądać się po mieście - na kościele powinny
być transparenty, jakieś plakaty, czasami zaproszenia rozdawane są po domach.

Listę wpólnot w Polsce i terminy katechez można też znaleźć tu:

www.mateusz.pl/goscie/stronatadeusza/Droganeo/index.htm

[zuzulek]

Hej, spróbuj u jezuitów na Rakowieckiej - jest tam duszpasterstwo małżeństw
niesakramentalnych.
Pozdrawiam,
Zuza

[benka7]

Ja też jestem z neokatechumenatu.
Mama Tobiasz i Joachima
cz.wrono napisz skąd jesteś może ktoś będzie mógł Ci podać namiary na
wspolnoty w Twoim mieście

[mumin_ek]

Zanim dolaczycie do jakiejs wspolnoty, sprawdzcie, czy nie jest na liscie sekt
(na stronie Dominikanow - nie pamietam linka).
Niestety, niektore wspolnoty w KK dzialaja jak sekty (kiedys o tym czytalam).

Przepraszam, zem psuj, ale czuje sie w obowiazku uprzedzic Was o tym.

Benka7, pieknie sie nazywaja Twoi synowie. Jak zdrabniasz te imiona (nie na
temat, ale ciekawosc...)?

Pozdrawiam,
Kasia

[benka7]

tobiasz-tobik,tobiś,tobiaszek,tobciu
joachim-chimek,chachim,joachimek,timkos (to wymyślił tobiasz i się przyjęło)

[kim11]

Tobiasz, tak mial miec na imie moj synek, ale urodzila sie Justynka ))

[kramla]

Nie przypuszczam Muminku żeby jakakikolwiek ruch o charakterze
wspólnotowym,który przez odpowiednie dokumenty został zaprobowany prez władze
KK bądż to na szczeblu krajowym, diecezjalnym lub(tak jak Droga
Neokatechumenalna) też potwierdzony odpowiednim statutem przez Watykan i
papieża mógł znaleźć się na liście sekt.Być może niektórych drażnić radykalizm
niektórych wspólnot, ale cóż chrześcijaństwo jest radykalne aż do bólu, tylko
może za bardzo obłaskawione przez dzisiejsze czasy i niektórych ludzi.A tak
nawiasem mówiąc zanim Kościół i chrześcijaństwo zdominowały świat i kulturę,
wyznawcy Chrystusa siedzieli w katakumbach tajemniczy,obcy dla innych.Do
dzisiaj dla Żydów jesteśmy sektą...

[mumin_ek]

Hej,

Nie chce straszyc, tyle ze spotkalam sie z sekciarskimi zagrywkami we
wspolnocie nalezacej do KK. Powaznie. Przy biskupach te zagrywki cichly. Bylo
to nie tylko moje spostrzezenie i na dlugi czas mnie od KK odrzucilo.

Teraz jest lepiej, ale jestem ostrozna wzgledem wspolnot wszelakich. Pewnie
nietedy moja droga

Dzieki za zdrobnienia - cudne

Pozdrawiam,
Kasia

[kramla]

Właściwie jakby pomyśleć to ja też znam takie przypadki.Przynajmniej myślę, że
teraz Cię lepiej zrozumiałam.W mojej wsólnocie są dwa małżeństwa, które mają
za sobą doświadczenia z jakąś samozwańczą wspólnotą, która początkowo dziłała
osłaniając się Kościołem Kat.,potem drastycznie odchodząc od ortodoksyjnej
nauki KK.Koniec końców liderzy tej "wspólnoty" oficjalnie zerwali z Kościołem,
dając do wierzenia jakieś osobiste widzimisię.Z tego co slyszeliśmy to było to
niezłe pranie mózgu(osobiście nie lubię tego zwrotu)a ci nasi znajomi wyszli
stamtąd nieżle pokiereszowani i wlecze się to za nimi do dziś.Byli zrażeni do
Kościoła w ogóle a do wspólnot wselkich zwłaszcza.Ale Bóg tak pokierował,że to
właśnie wspólnota właśnie(konkretnie Droga Neokatechumenalna)pomogła im jako
tako wrócić do Kościoła i na nowo Go odkrywać.Dlatego mogę się z Tobą zgodzić
i jednocześnie potwierdzić to co pisałam wcześniej.Jeżeli ruchy czy wspólnoty
mają oficjalne potwierdzenie ze strony Kościoła(osobiście jestem trochę
sceptycznie nastawiona do tych małych,lokalnych,które mają tylko potwierdzenie
na szczeblu diecezjalnycmi) mają stała opiekę prezbitera(czyli księdza)to
myślę,że można by tu być zupełnie spokojnym o prawowierność.

[cz.wrona]

Jesteśmy z Warszawy (dziękuję za celne spostrzeżenie- rzeczywiście nie podałam
nazwy miasta- gapa jestem). Nasza parafia- pw Św. Zygmunta (pl. KOnfederacji).

[agnjan]

ja też drogowa neonka od 12 lat

[kramla]

No to ludzi z Drogi jest tu coraz więcej.Cieszę się bo prawdę powiedziawszy na
tym naszym oficjalnym drogowym forum nie bardzo się odnajduję.Tematyka
wdawnictwa Antyk itd. nie bardzo mnie interesuje, zaś tu jest okazja pogadania
w znacznie szerszym gronie z ludźmi,którzy w różny sposób szukają kontaktu z
Bogiem -czasami poza Kościołem .Chociaż wolałabym żeby nasi mężowie
(niekoniecznie z neo ale w ogóle) nieco liczniej się tu pojawiali.Na razie
widzę tu głównie swojego ślubnego.My jesteśmy 9 lat na Drodze,Wprowadzenie w
modlitwę,spodziewamy się 3 dziecka.To tak w ramach formalności...

[agnjan]

w kwestii formalnej ))

to my jesteśmy, jak pisałam 12 lat Neonami, za 10 dni jedziemy na traditio
(?!?!?!), mamy dwoje dzieci - prawie 10-latka i prawie 8-latkę, od kilku lat :-
))) spodziewamy się trzeciego dziecka, które najprawdopodobniej już sie komuś
urodziło )) poszukujemy go za pośrednictwem katolickiego ośrodka
adopcyjnego, bo gdzieś nam się zgubiło ))) nie wykluczone, że to trzecie i
czwarte dziecko - takie tam uroki i niepewności adopcyjne

pozdrawiam,

Agna z Jasiem i Małgosią

[isma]

Dziewczyny, neonki, i inne,
bede dociekliwa w kwestii jak w tytule postu: troche to moze wygladac na
psujstwo, jak to mowi Muminkowa Mama, ale szczerze temat mnie interesuje.
Dlaaczego nalezycie do wspolnot, to potrafie sobie troszke wykoncypowac. Kazdy
tak wierzy, jak jego duchowosci to odpowiada, OK.
Ale czym tlumaczycie pewne - nawet dosc znaczne - sformalizowanie tych
wspolnot - hierarchie, "stopnie wtajemniczenia" (zwlaszcza mozliwosci jezykowej
kreacji w tej dziedzinie mnie nieodmiennie fascynuja), wymogi odbywania
okreslonych spotkan formacyjnych, rekolekcji et cetera?

[kramla]

Toś mnie zdziwiła.Z jednej strony-tak Cię zrozumiałam-nie kwestionujesz
faktu,że pewnym ludziom formacja mniejszych wspólnot może odpowiadać, a z
drugiej strony właśnie formacji tych już bardzo konkretnych ruchów, akcji,
stowarzyszeń(w ramach których wspólnoty "działają")nie rozumiesz.Kościół ze
swojej natury jest formacyjny i wspólnotowy.Jednym duża wspólnota parafialna
wystarcza,innym nie bardzo(poszukują wtedy czegoś mniejszego,mniej
anonimowego).Jednak nawet nie należąc do małej wspólnoty-przynajmniej w KK-
człowieka poważnie traktującego swoją wiarę i stałe w niej wzrastanie jak
najbardziej obowiązują spotkania formacyjne(tzw.nauki stanowe,spotkania dla
narzeczonych,rodziców chrzestnych itd) i rekolekcje parafialne.Sam Kościół
jako wspólnota ludzi wierzących jest ze swojej natury hierarchiczny.A wracając
juz konkretnie do tych wspólnot.Jakoś nikt nie kwestionuje sformalizowania
różnych związków i stowarzyszeń świeckich np.harcerstwa,partii politycznych
itd.Tym bardziej we wspólnotach w Kościele spotkania nie służą jedynie
wzajemnemu poklepywaniu się i piciu herbatki(chociaż to ostatnie jest miłe,
zwłaszcza gdy obok jest dobre ciacho).Do spotkań towarzyskich wcale nie
potrzebuję wspólnoty.Znajomych mam aż zanadto.We wspólnocie mam się nawracać,
pogłębiać swoją wiarę i kontakt z Bogiem.Brat ze wspólnoty mi w tym pomaga.A
jeśli mowa o języku...No cóż nawet internet ma swój język.Zanim na dobre tu
zagościłam- Kramla-to była moja post subkulturowa ksywka.Teraz na forum ksywka
stała się nickiem.Ale Kramla nadal jest ta sama, może tylko trochę starsza i
bardziej nawiedzona

[isma]

Dzieki za cierpliwosc i za zrozumienie, ze w pytaniu nie ma intencji atakujaco-
osobistej.
Sprobuje doprecyzowac.

Wiec tak: rozumiem, w sensie psychologicznym, dlaczego poszczegolnym osobom
mniejsze wspolnoty odpowiadaja i ze wynosza z faktu w nich uczestniczenia
okreslone duchowe korzysci. Rozumiem, nie podzielam. Ale to jest sprawa tych
ludzi.
Natomiast moje pytanie zmierza w kierunku wyrobienia sobie pogladu na temat
tego, jakie i jak te wspolnoty przynosza owoce w Kosciele, jaki jest w tej
skali sens ich istnienia. Oczywiscie, znam teorie, stosowne konstytucje
soborowe o swieckich itd itp., ale interesowalo mnie spojrzenie raczej "od
wewnatrz", niz "z gory".

Wtret o specyficznym jezyku nie byl od rzeczy, bo generalnie jest tak, ze
hermetycznosc jezyka wszelkiej struktury jest wprost proporcjonalna do stopnia
skupienia sie tej struktury na samej sobie. Struktura otwarta stara sie nie
zamykac sie w hermetycznym jezyku. Wiec, chociaz ten jezyk jest sprawa
drugorzedna, to jednak symptomatyczna.

Kramla, przywolalas przyklad partii politycznej, znakomicie. Sprobuje
doprecyzowac pytania poslugujac sie ta analogia. Otoz, mozna zapytac, po co
nalezec do partii politycznej, skoro wszyscy dorosli obywatele maja prawa
wyborcze, ergo i gwarancje wplywania na rzeczywistosc. Moja odpowiedz, jako
osoby ciagle jeszcze, od 12 lat, "partyjnej" (i ciagle w tej samej partii,
ktora tylko nazwe i kilku szefow zdolala przez te lata zmienic) jest taka, ze
albo dominuje motywacja towarzyska, zwiazana ze wspolnota zainteresowan i
pogladow (wspomniane prze Ciebie "herbatki"), albo perspektywa mozliwosci
skuteczniejszego wplywania na rzeczywistosc. Zakladamy, ze ta motywacja jest
szlachetniejsza. W partii politycznej przeklada sie to wprost na okreslone
mechanizmy: w pierwszych latach "kariery" rozlepiasz plakaty i roznosisz
ulotki, potem ladujesz na jakiejs liscie wyborczej: do rady dzielnicy, potem na
przedostatnim miejscu listy do rady miasta, potem na kolejnej liscie itd.).
Kwestia jezyka ma tu tez wazne miejsce: im bardziej hermetycznym jezykiem,
chocby o rzeczach slusznych i prawych, mowi partia, tym mniej ma wyborcow (moja
partia przecwiczyla to w postaci podrecznikowej) i tym mniej mozliwosci
wplywania na rzeczywistosc.

Ale w tej analogii oczywiscie przyklad partyjny opisuje rzeczywistosc ziemska,
a nie duchowa. Tym bardziej niezrozumiale mi sie wydaje - oprocz
nierozstrzygnietego postawionego wyzej pytania o owoce - wprowadzanie z gruntu
racjonalnych mechanizmow "mierzonych" i "wazonych" (stopni itp.) do "wzrastania
w Duchu". Ostatecznie, chyba ta sfera nie poddaje sie tak do konca ludzkiemu
osadowi (moze wcale?) i chyba nie ilosc odbytych rekolekcji o powaznym
traktowaniu wiary swiadczy...

Aha, Kramla, ja wiem, ze Kosciol ma pierwiastek Bozy i ludzki. Tylko czasem,
jak by to powiedziec, tereny ekspansji tego ludzkiego pierwiastka wydaja mi sie
zaskakujace.

Widzisz, mnie "wystarcza" bycie w Kosciele powszechnym (nie utozsamiaj tego z
tym, ze "wystarcza" mi bycie w parafii), bo mam przekonanie, ze to wlasnie jest
najbardziej istotny, nieprzemijalny jego sens (podobnie, jak prawo wyborcze
jest najglebszym sensem demokracji - sa ludzie, ktorzy sa najlepszymi
obywatelami, nie bedac czlonkami zadnej partii). Dla mnie - byc moze
nieobeznanej z bogactwem Kosciola - Bog dziala na dwa sposoby: w rzeczywistosci
jednego, wspolnego Kosciola powszechnego i w rzeczywistosci indywidualnego,
poszczegolnego sumienia.

PS. Dzisiaj, przypadkiem, przeczytalam wypowiedz kard. Danneelsa: "charyzmaty
przemijaja. Byc moze pamiec o tym wystarczylaby, by zachowac skromnosc i unikac
zamykania sie na innych". I dobry jest z nim wywiad w "Tygodniku Powszechnym",
przywracajacy proporcje spojrzeniu na tego, w oczach kolorowych pisemek za
zlotowke, "kontestujacego" kardynala.

[kulinka3]

"jakie i jak te wspólnoty przynoszą owoce w Kościele?"
Myślę,że członkowie wspólnot starają się dawać żywe świadectwo życia i
świętości.A świętość jest chyba sensem naszego bycia tutaj.I to jest
najpiękniejszy choć po ludzku niewymierny owoc.Poza tym są współczesnymi
apostołami w swoich środowiskach.A jeżeli dodać do tego jakąś konkretną i
wymierną działaność na rzecz innych to mamy pewną całość, która nasuwa mi się w
odpowiedzi na Twoje pytanie.
Pozdrawiam

[kramla]

Miło się z Tobą gawędzi,serio!Taka dyskusja zawsze ubogaca-szczególnie mnie.
Zacznę od końca.Przade wszystkim jestem w Kościele.Gdyby przypuszczalnie nawet
inicjator Drogi Neo.powidział,że teraz koniec, wychodzimy z Kościoła(to jest
tylko teoretyzowanie,bo akurat neokatechumenat jest tak mocno osadzony w
Kościele,że trudno mi sobiecos takiego wyobrazić) to byłabym jedną
zpierwszych,która Drogę by opuściła.U nas jednak Kiko (inicjator Drogi)mówi
wręcz coś innego:jeżeli tylko papież uzna,że nasz czas się skończył i rozwiąże
Drogę my będziemy posłuszni.
To prawda-rzeczywistości w Kościele mogą się pojawiać i znikać.Ale Kościół
trwa nadal i trwać będzie.To jest Jego fenomen.Boży fenomen(niezależnie od
tego co sobie 100% protestanci o tym myślą).Myślę ,że do tego momentu chyba
moja imienniczko się zgadzamy?No cóż...Dla tego miejsca w czasie Bóg widać
przewidział różne miejsca realizacji powołania do bycia prawdziwym świadkiem
J.Ch.Ja swoje miejsce odnalazłam w jednym z nich.Napiszę o tych owocach-
przynajmniej niektórych na podstawie Neo.
1.Dla niektórych braci pokaleczonych bądz to przez sekty bądż przez życie
w ogóle nasze wspólnoty są być lub nie być w Kościele
2.Wiele rodzin w tym najczęściej wielodzietnych decyduje się na posługę
misyjną i ewangelizacyjną, bądż to w swoim kraju bądż w kraju o szczególnej
potrzebie misyjnej(tzw.katechiści wędrowni i rodziny w misji).
3.Owocem drogi są liczne rodziny wielodzietne,w których jest silny przekaz
wiary oparty zwłaszcza na niedzielnej liturgii domowej porannych laudesów
(czyli jutrzni)
4.Seminaria duchowne Redemptoris Mater,jedyne seminaria o charakterze
misyjnym, z których prezbiterzy(kapłani) o formacji neokatechumenalnej są
gotowi w każdej chwili iść w każdy zakątek świata i tam służyć ludziom i
Kościołowi (niekoniecznie w ramach Neo).
To tyle na razie,pewnie wypociłabym tego więcej ale jestem baaardzo
śpiąca....Pozdrawiam Cię serdecznie.I Twojego tatę.

[isma]

Dzieki, spiaca Kramlo (i nie tylko Kramlo, jak pamietam, jest was wiecej).

Deklaracja o byciu w Kosciele jako warunku sine qua non jest wazna (chociaz
akurat po Tobie sie jej spodziewalam i tu sie, oczywista, zgadzamy), sama
wiesz, dlaczego, a pewnie juz niedlugo i na tym Forum sie o tym naocznie
przekonamy. Zatrzymujac sie jeszcze na chwile przy Kosciele powszechnym jako
jedynej trwalej rzeczywistosci naszej wiary na ziemi, to - tu mam klopot ze
zwerbalizowaniem istoty rzeczy, ale mysle, ze mnie zrozumiesz - mysle, ze nasz
podstawowy obowiazek ludzi wierzacych jest obowiazkiem wobec naszych
najmmniejszych braci, tych, ktorym subtelnosci teologiczno-wspolnotowo-
formacyjne sa obce. Takze tym, ktorzy sie zagubili w przestrzeni pomiedzy
dzieciecym pacierzem a doroslym zyciem w swiecie. Zawsze wydawalo mie sie
rozrzutnoscia wobec posiadanych darow, zeby wykorzystywac je wsrod ludzi tymi
samymi darami obdarzonymi, o.

Right, umknal mi ten aspekt, o ktorym piszesz, a ktory najogolniej mozna by
nazwac "formowaniem do gloszenia". Ja to pod tym wzgledem naiwna jestem i
zakladam, ze bycie swiadkiem wymaga po prostu daru ze swojego zycia, i tyle
(chi, chi, pewne minimium wiedzy teologicznej przyplatalo mi sie, ale w
czasach, kiedy bylam niewierzaca i chcialam dokladnie wiedziec, w co NIE
wierze - teraz jest jak znalazl). Zatem przyjmuje do wiadomosci, ze, byc moze,
pewne "techniki" tudziez stosowny zapas wiedzy moga okazac sie, zaleznie od
okolicznosci, rowniez skuteczne (chociaz to ostatnie slowo, to jakies takie
kupieckie).

Inna rzecz, ze teraz gawedzimy o pewnym ideale, a praktyka bywa od niego
odmienna - na niekorzysc. Ale to oczywiscie nie dotyczy tylko wspolnot w KK,
taka rzeczywistosc.
Pozdrawiam i mysle, ze duzo jeszcze wspolnych tematow znajdziemy ))

[agnjan]

Wierzę, jak pewnie każdy, kto jest we wspólnocie, że to Pan Bóg zdecydował, że
tak, we wspólnocie ma wyglądać moje zycie. Poszliśmy 12 lat temu na katechezy
z moim mężem, bo znaliśmy ludzi, który wspólnota wywracała zycie (w
tym "pozytywnym" znaczeniu), ja byłam wczesniej w innej wspólnocie i widziałam,
że bycie razem (z narzeczonym, mężem) w jakiejś formacji jest dobre
dla "związku" (teraz małżeńskiego)

A dalej to jest tak, że często ludzie się buntują przeciwko jakiemuśtam
posłuszeństwu, nazewnictwu (sami stwarzamy czasem "ksywki" - patrz "neony") :-
), ale jeśli człowiek ma doświadczenie, że mimo jakichśtam zastrzeżeń do ludzi,
jakiś tam form przekazu TO DZIAŁA w moim życiu to pal sześć jakieś pierdoły
(sorry, ups...) - trzeba to robić dalej, pozwolić Panu Bogu działać, dac
się "porwać"

Ja mogę mówić tylko o sobie (choć czasem doświadczenia moich braci są takie, że
moje to przy tym pesteczka) - w moim życiu Neokatechumenat, Bóg przez tę
wspólnotę DZIAŁA DOSKONALE!

[fizula]

To ja się też dopiszę. Razem z mężem jesteśmy w Odnowie w Duchu Świętym. A w
naszej rodzinie mamy tą radość cieszyć się 4-letnią Lidunią i 7-miesięcznym
Danielkiem. Chętnie nawiążę kontakty z mamami ze wspólnot. Tak mi się jakoś
ostatnio dłuży, maluch ciągle chory, więc ciągle siedzę w domuciu.

[kim11]

O jak milo, ze ktos z Odnowy Pozdrawiam serdecznie. A skad jestes? Bo ja
Poznan.

[fizula]

Witam w tym raczej kobiecym gronie. Nie jestem Fizula - ale Fizykiem - jej
mężem. Jak juża żona napisała jesteśmy w odnowie od ponad 10 lat. (Lublin)
Jedna (jeden?) z Was napisał - że fajnie jest znaleźć miejsce w Duszpasterstwie
Akademickim. Oczywiście ma to swoje plusy - jest grupa, gdzie się można
pomodlić, zbliżyć do Pana Boga. Jest tylko małe ale. Mianowicie Duszpasterstwo
Akademickie w pewnym momencie wyrasta z akademickiego. Czasy studenckie - czyli
mnóstwo czasu między kolejnymi sesjami. Pragnienie spotykania z przyjaciółmi.
Wszycy na miejscu, itp, itd. Mija 5 lat (najczęściej chociaż niektórzy
wychodzą z założenia że co ciekawsze lata nauki należy powtórzyć i wtedy trwa
to dłużej ). I co dalej. Część ludzi opuszcza miasto (albo wraca do swojego
domu, albo wyjeżdża za chlebem). Część znajduje pracę, ma coraz mniej czasu -
bo praca i praca i ...
Jeszcze inni tworzą rodziny plus praca. Zaczyna brakować czasu na cotygodniowe
spotkania. Zmieniają się problemy (już świadectwem przynależenia do Chrystusa
nie jest to że nie ściągasz na egzaminie). Powstaje nowa rzeczywistość.
Niestety DA nie przygotowuje nas do tej rzeczywistość, która jest ogromnym
zderzeniem ideałów z praktyką. Znam moich animatorów, którzy chcieli cośc robić
dla Pana Boga ptrzez okres studiów ,poświecali się. Skończyli studia - i nie
pozbierali się (lub trwało to b. długo). To są moje osobiste doświadczenia - a
nie sytuacje zasłyszane z zewnątrz. Tak samo jak ze wspólnoty OAZOwej się
wyrasta, podobnie wyrasta się z DA.
Dlatego dobrze jest rozejrzeć się za wspólnotą przekrojową (wszystkich po
trochu) - i taką najłatwiej jest znaleźć przy własnej lub sąsiedniej parafii.
Tu też ma znaczenie duchowość wspólnoty. Inny charakter mają Neoni, inny
Odnowa, Oaza Rodzin, a jeszcze inny Koło Różańcowe. Wszystkie one dopełniają
się. Żadna z nich nie jest ważniejsza, a razem tworzą KK. Inne zadania stoją
przed Neonami inne przed Odnową.
My przede wszystkim posługujemy darami charyzmatycznymi - które każdy
chrześcijanin otrzymał podczas Chrztu Św. i Bierzmowania. A jakie owoce
przynosi Duch Św - wszyscy wiemy. Możecie mi wierzyć lub nie ale przez ten
okres 10 lat widziałem na własne oczy cuda jakie Bóg czynił rękami
charyzmatyków.
Jeśli chodzi o język - to tak jak już ktoś zauważył - w każdej grupie rodzi się
tzw. slang. W kazdych grupach zawodowych stosuje się uproszczenia, których nikt
z zewnątrz nie zrozumie dopóki się tym nie zainteresuje (co to znaczy?) Czy to
coś złego. Na pewno nie. Proszę bardzo nawet na tym forum czytam fachowe
słownictwo teologiczne o którym nie mam bladego pojęcia.
Ale się rozpisałem. Z grubsza zakończę, że aby znaleźć właściwą wspólnotę
trzeba poznać jej charakter i stwerdzić czy jest on zgodny z Twoimi
oczekiwaniami. Czasami może to być wspólnota na drugim końcu miasta.

Pozdrawiam Was wszystkicg
Fizyk - mąż Fizy
PS
Nick też pochodzi z czasów mojej młodości i nie miał nic wspólnego z fizyką