trudny Adwent

[mader1]

Czasem Adwent jest trudny. Serce wyrywa sie, zeby sie cieszyc,ale... roznie
bywa.Czasem choroba, czasem klotnie,czasem brak pieniedzy czy pracy...Tyle
wokol przeszkod zewnetrznych.Dla wszystkich, ktorym zle.I dla wszystkich,
ktorzy im wspol- czuja. Fragment Psalmu 91
Kto mieszka pod oslona Najwyzszego
Kto przebywa w cieniu Wszechmocnego
Ten mowi do Pana: Ucieczko moja i twierdzo moja,
Boze moj,ktoremu ufam .
Bo on wybawi cie z sidla ptasznika
I odzgubnej zarazy.
Piorami swymi okryje cie.
I pod skrzydlami jego znajdziesz schronienie..."

[isma]

Dzieki, Mader.
Moj Tata wyladowal w piatek nieprzytomny na OIOM-ie. Dzisiaj prawdopodobnie
wyjdzie do domu na wlasne zadanie - nie chce wchodzic w szczegoly, ale to jest
decyzja z gatunku tych ryzykownych intuicji, w ktorych wazniejsza jest godnosc
i ufnosc, niz medycyna. Rozne sa ocalenia od "zgubnej zarazy" )).

[mader1]

Jestem z Toba. W szpitalu tez lezy jeden z moich przyjciol. Ma duza piekna
rodzine.....

[nulleczka]

Mader, kiedy napisałaś o tym, że masz kłopoty, chciałam Ci właśnie ten psalm
zadedykować. Modlę się nim często za moich bliskich, a i za Was.
Ismo, będę pamiętać w modlitwie o Twoich najbliższych.

[alex05012000]

dla mnie ten adwent jest bardzo trudny... od kiedy odeszła babcia, o czym
pisałam między wierszami, powoli, powoli jak po równi pochyłej zjeżdżam w dół,
rozsypuję sie psychicznie... do tego w tym samym czasie odeszła teściowa, potem
mąż był chory, potem przytarfiła mi się (nam, z szefem) okropna historia w
pracy, która aczkolwiek sie skończyła,powiedzmy dobrze, mimo kosztów
finansowych, to kosztowała mnie mnóstwo nerwów, i te święta, które chciałabym,
po raz pierwszy w życiu, ominąć, przespać, moze dla niektórych odejście babci w
wieku lat 90 wydawać się może naturalną koleja rzeczy ... bo przecież mam
rodzinę, córeczke itd. ale dla mnie, a myślałam,z ę będzie leipiej, świat sie
zawalił, straciłam taki odgromnik - kogoś kto mnie rozumiał, z kim gadałam o
przysłowiowej d... maryni albo o moich kłopotach ... mama sie do tego nie
nadaje, mąż też, czasami wydaje mi sie że on pewnych rzeczy to w ogóle nie
rozumie, nie łapie,... może rzeczywiście faceci są z innej planety ...
znajomi/e to zazwyczaj znają nas obojga, nie mam takiej przyjaciółki od serca
jak to sie mówi, żadnej siostry, kuzynki ani nikogo... na psychoanalityka mnie
nie stać, doszło do tego, że zapisałam sie do psychologa...; cały dzień jestem
sama, w biurze sama, w domu też właściwie sama, tylko Olka, mąż często albo TV
albo znaczki układa, albo wychodzi obok coś tam dłubać, jakby w dzień nie
mógł... przestałam z nim rozmawiać, bo mnie wkurza, ale to inny temat...
ostatnio to nawet telewizor mnie wkurza, wszystko... od września tak powolutku
robi sie coraz gorzej, czuję sie coraz bardziej samotna, niezrozumiana,
pusta... nie mogę sobie dać rady ze sobą, jak żyła babcia to sie pogadało,
czasem popłakało, potem pośmiało i życie nabierało innego koloru... zawsze sie
pytała czy mam coś na obiad, doradziła, wysłuchała lub po prostu była, zawsze
była, wystarczyło zadzwonić i powiedzieć kocham cię, a ona odpowiadała... a
teraz jest dzwoniąca w uszach cisza ... tak mi jej brakuje, że mam ochotę
krzyczeć!
nie umiem tak jak niektórzy z was być blisko Boga, modlić sie, rozmawiać z nim,
nie czuję jego pocieszenia, jeśli jakiekolwiek mi sie należy!?
przepraszam, że to wszystko napisałam, jestem przeciwka praniu własnych ścierek
na publicznym podwórku i właściwie nie wiem czemu to wszystko piszę, z
wychowaniem w wierze też ma niewiele wspólnego, ale po raz pierwszy w życiu nie
mogę sobie sama poradzić.... przestałam jeść, źle sypiam, ciągle sie zaziębiam
i czuję, że z dnia na dzień jest coraz gorzej...

[glupiakazia]

Marysiu, wytrzymaj, nie rozpadaj sie. Trudno sie zebrac i gory przenosic - po
prostu przetrzymaj, przeczekaj... Ja wierze, ze On ci pomoze, kiedy uzna za
stosowne, zaufaj, odczujesz Jego pomoc. Po prostu pros i czekaj. Nie wiem, czy
to nie zbyt osobiste, ale ja nieraz prosilam za posrednictwem mojej zmarlej
babci wlasnie. Twoja Babcia tez tam jest... Sciskam Cie, Marysia

[isma]

Mario, wiesz, ze zaslugujesz na wszystko, co najlepsze ))).
A moze w Akwarium plywa jakas zlota rybka?
Sciskam.

[mader1]

Kochanie,mocno Cie przytulam. I widzisz, jak nam sie przytrafilo ??? Tak sie
wokol rozgladam i mysle "Jaka radosc ?",a z drugiej strony -pomysl... Takie
masz cierpiace serducho,a wycisnelas jeszcze z niego dla swojej corci kalendarz
Adwentowy -radosne chwilki rano. Przytulasz ja mocno,usmmiechasz sie do niej...
Czy mozna rozdawac cos, czego sie nie ma ?
Jezus kocha nas wszystkich,nawet a zwlaszcza, gdy czujemy sie niegodni.Ja
tez,gdy czytam "sprawiedliwy" ,mam watpliwosci,czy to o mnie...
Ale kocha nas i jestem pewna,ze gdy go prosimy,pomaga nam,choc na swoj sposob.
Nie pierzesz brudow. Po prostu zwierzasz siez tego, co trudne.
Ja tez nie chce pisac, zwlaszcza jezeli to jeszcze kogos dotyczy... ale ciesze
sie, ze zawolalam o pomoc,bo Wasza modlitwa pomogla mi.

[lucasa]

Kochana Mario, faktycznie ten advent nie jest radosny dla niektorych osob z
tego forum. szkoda, ze nie mozemy sie wspolnie spotkac, usciskac, i tak po
prostu posiedziec. na takie trudne momenty ciezko cos powiedziec. wydaje sie,
ze jestes taka sama z tym wszystkim. ja sama wiem jak czasami ciezko jest sie
modlic... masz coreczke i masz meza. to Twoje Szczescia. musisz
meza "otworzyc". faceci (zwlaszcza niektorzy) sa z innej planety, ale on musi
Cie wysluchac, objac i przytulic. i pomoc przetrwac ten czas. jest z Toba na
dobre i zle.
wszystkiego dobrego, mocno Cie sciskam,
Agnieszka

[mama_kasia]

Marysiu, wiem, że ja tu ciągle o tej radości adwentowej... Ale
wiedz, że pamiętam, choć nie potrafię wesprzeć słowem, to modlę się...

[mader1]

Kasiu,dobrze,ze Ty o radosci... az mi wstyd, ze ja tak postnie bardziej
pisze Poprawie sie,obiecuje.

[lucasa]

jeszcze chcialam cos dopisac,
Mario, wiesz, kiedy mysle o Tobie, to przypomnia mi sie moja Babcia - ma ponad
82 lata. i wiesz, mimo, ze ma tylu wnukow nie sadze aby ktos do niej
przychodzil po to aby pogadac o wszystkim i o niczym, raczej sa to "odwiedziny
rodzinne". ja teraz nie odwiedzam Jej czesto, a jak odwiedzam to staram sie
wynagrodzic ten czas niewidzenia sie - wiec, mimo, ze mam bardzo dobre relacje
z Babcia to moze paradoksalnie dlatego, ze jestem daleko. a moze tez dlatego,
ze tylko ja rozumiem i podziwiam Jej wiare?
a dlaczego o tym pisze? bo Twoja babcia miala takie szczescie, ze miala Ciebie.
i miala na kogo czekac, ktos chcial jej cos opowiedziec, czyms sie podzielic.
tyle jej ofiarowalas! i Ty pewnie do teraz pamietasz jej rady i wsparcie, ale
pewnie pamietasz tez te spotkanie takie "niewazne" i zwykle. i zobacz: nie
tylko mialas taka piekna relacje z dobra osoba, ale teraz mozesz miec w sobie
to przekonanie, ze potrafisz ja stworzyc i pielegnowac. bedziesz miala wzor jak
ukladac relacje z wlasna corka.
zycze Ci wszystkiego najlepszego z calego serca.
A

[alex05012000]

bardzo wam dziękuję, naprawdę, za te wszystkie słowa wsparcia, przy których
płakałam czytając, ..., dzisiaj akurat mi nieco lepiej, ale wiem, zę to taka
chuśtawka, raz lepiej, raz gorzej i samo nie przejdzie... wczoraj widziałam się
ze znajomą, trochę pogadałyśmy, utwierdziła mnie w przekonaniu, że mam sie
wybrać do tego psychologa ... a potem do... księdza... tylko takiego
z "prawdziwego zdarzenia", już mi kiedyś isma przesłała jakieś namiary, muszę
je odnaleźć... a swoją drogą jakby ktoś znał w warszawie mądrego doradcę w
sutannie, który chciałby poświęcić nieco czasu zagubionej owcy to bardzo
chętnie przyjmę ofertę...
lucasa, osobne podziękowania dla ciebie za twoje słowa... miałyśmy szczęście
obie, babcia i ja, że miałyśmy siebie, i obdarzałyśmy siebie nawzajem tym co
nazywa sie bezwarunkową miłością, wielką, największą, i dlatego jest mi tak
ciężko... wraz z nią umarła część mnie, odeszło moje dzieciństwo i młodość, a
wspomnienia są jeszcze zbyt bolesne, czuję sie jak małe dziecko, które nagle
straciło matkę i zostało pozbawione "piersi z mlekiem" nie wiem czy rozumiesz o
co mi chodzi .... mimo, że mam prawie 40 lat a babcia miała 90 ... nasze
relacje były zbyt silne i zbyt emocjonalne żeby nie bolało... była drobniutka i
kruchutka, siwiuteńka staruszeczka z laską, a dla mnie była mocnym jak dąb
oparciem, teraz lecę w przepaść, bo nie mam tego oparcia, kończę bo znów zacznę
płakać, pozdrawiam was serdecznie, myślę ciepło w szczególności o meder1, która
tez ma wielkie kłopoty - maria

[glupiakazia]

Marysiu, napisalam na priv. Marysia

[nulleczka]

Marysiu
Czas leczy rany. Wiem z własnego doświadczenia, że najgorszy jest pierwszy rok
żałoby (u niektórych może dłużej), kiedy uczymy się żyć bez tej najblizszej
osoby. Pięć lat temu zmarli moi rodzice. Tata w sierpniu, a mama miesiąc
później po wielu miesiącach walki z rakiem. Dzięki pomocy hospicjum umierała w
domu, mogłam przy niej być trzymać za rękę, czuwać...Odeszła w piątek w godzinę
MIłosierdzia. Nie zapomnę jej pięknego uśmiechu, gdy przekraczała już ten
ostateczny próg. Nie wiem, czy był to uśmiech pożegnalny czy po prostu Kogoś
juz tam zobaczyła, ale myslę, że jest tam teraz bardzo szczęśliwa. I Twoja
babcia na pewno też. One są u Boga, gdzie nie ma juz cierpienia.
Ale trudno jest żyć z dala od tych, których kochamy. Często płakałam, oglądałam
pamiątki po mamie, przytulałam się do jej ubrań...
Minęło trochę czasu, ale nigdy nie bedzie tak samo jak z nią, choc teraz jestem
juz spokojniejsza. Żałuję, że nie moge jej pochwalic się swoimi dziećmi,
powiedzieć, że nauczyłam się wreszcie gotować i tylu innych rzeczy...Czasami
sobie wyobrażam, że mnie odwiedza i opowiadam jej o wszystkim.
Przepraszam, że tak o sobie, ale wyzwoliły się we mnie wszystkie te wspomnienia.
Marysiu, znam księdza, który sam wiele przeżył i jest człowiekiem wielkiej
modlitwy, mieszka pod Warszawą. Sami z mężem spowiadalismy się u niego i był
naszy kierownikeim duchowym przez pewien czas. Ma w tej dziedzinie duze
doświadczenie. Nie wiem, czy jeszcze potrzebne namiary, moge Ci przysłać, tylko
nie wiem, co to jest ten priv.
A z mężczyznami to jest często tak, że sami się nie domyslą, czego nam
potrzeba - trzeba im jasno, kwadratowa czcionka wyłuszczyć, jakie są nasze
oczekiwania. Może Twój mąż potrzebuje takiej rozmowy?

[alex05012000]

nulleczko,
bardzo ci współczuję straty rodziców, naprawdę bardzo, to straszne, tak oboje
praktycznie zarza jedno po drugim, u nas mąż nie ma już nikogo - teściowa
zmarła tego samego dnia co moja babcia, a ja tylko mamę, ale z którą nie mam
takiego porozumienia jak z babcią, mogę na nią [mamę]liczyć, bardzo ją szanuję,
podziwiam itd, ale to nie to.... ojciec mój zmarł 10 lat temu,
za namiary bardzo dziękuję i poprosze o nie - nie wiem tylko na kogo się
powołać, bo przecież nie na nulleczkę!? priv to po prostu adres mailowy danej
osoby np. mój [e-mail], ale lepiej pisz na mail: poniatowska-
[e-mail] - prosto do mnie.... trzymaj sie cieplutko - maria

[luccio1]

>mąż często albo TV
> albo znaczki układa, albo wychodzi obok coś tam dłubać,...
Podziękuj Panu Bogu za to, że jest w domu takie miejsce, do którego mąż w domu
może wyjść i właśnie coś podłubać. Pamiętam własne doświadczenie: Mama, przez
ostatnie dwa lata życia już leżąca, Siostra i ja - w dwóch maleńkich pokoikach,
a właściwie stale razem, jeden na karku drugiego, czując bez przerwy oddech
drugiego (mieszkanie było na tyle małe, że nigdy nie zamykaliśmy drzwi z
przedpokoju do pokojów i kuchni). Gdybyście byli wszyscy w jednym pokoju, dokąd
mąż mógłby wyjść? Teraz, jeśli mąż pójdzie coś majstrować, zawsze możesz go
niespodzianie odwiedzić.

[magdalenkad]

Dla mnie to koszmarny okres. Niecierpie tego!!! Tak, jak kiedys uwielbialam
grudzien, teraz najchetniej obudzilabym sie w lutym, aby nie widziec nawet
swiatecznych dekoacji.
w 2000 roku odeszla moja Mama. Przedwczesnie. Nie musze chyba nic wiecej mowic,
prawda ;-(.
W tym roku spedzamy swieta z Przyjaciolmi ze wspolnoty. To fantastycznie, ze
mamy takich ludzi dookola siebie.
Ale emocjonalny bol trzeba niesc samemu. Z bogiem oczywiscie, ale tego nie
zrozumie nikt, kto tego nie przezyl...
I wiecie co, kocham Boga, bo moge byc przed Nim szczera. Moge Mu powiedziec, ze
tego nie rozumiem, nie wkurzam sie czuje sie niekiedy tak samotna. A On kocha
mnie i pociesza. On to ma cierpliwosc!!!!
no to sie wygadalam.

[nulleczka]

Marysiu, wysłałam wiadomość bezpośrednio do Ciebie. Pozdrawiam