amws-moja historia

[amws]

opisywałam kiedys moja historie zdradzonej żony,
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16182&w=19762452
potem wiele sie jeszcze wydarzyło,forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?
f=16182&w=21009841 niestey niezbyt dobrego :o(, były proby ratowania
małżęństwa, ale nie udało sie.... maz mieszka z Tamta Kobieta, ja dzis była u
adwokata, złożyłam pozew o rozwod z winy meza...bede tez starała sie o
uniewaznienie śłubu kościelnego....
zobaczymy, poczekamy, ale to najlepsza decycja, jaka mogłam podjac w tej
sytacji, dla dobra mojego i cóeczki...
pozdrawaim
Anna

[neogobbo]

Ja wiem, że to jest czepianie się szczegółów, ale ze względu na dobro ogólne
innych użytkowników tego forum: Kościół nie ma mocy unieważnienia ślubu
kościelnego; może tylko stwierdzić, że małżeństwo od samego początku było
nieważnie zawarte. Może to był z Twojej strony skrót myślowy, ale zawsze warto
o tym pamiętać.
Nie czytałem Twojej historii, ale sama zdrada nie jest powodem do owego
stwierdzenia nieważności.

[darcia73]

amws - wielka buźka! trzymaj się dziewczyno, uda Ci się! Popatrz na moj
przykład - nie ma juz eksa a ja w skowronkach, dopiero po rozstaniu z nim
mogłam zrozumiec, ze tkwiłam w zwiazku z niewłaściwym czlowiekiem - i wiem, ze
Bog dał mi nową szansę.
Neogobbo - to poczytaj sobie historie tej biednej dziewczyny. wiele przeszła i
dobrze, ze juz to wszytko zmierza ku koncowi. Mężczyzna nieodpowiedzialny,
cudzołoznik, oddajacy swe serce diabłu a nie Bogu, nie moze być "głową
rodziny", w ten sposob jak ustanowił to Bog.

[aga19772]

zgadzam się z neogobbo, to nie jest powód do stwierdzenia nieważności
małżeństwa.

[pysio8]

Przykro mi Aniu bardzo... nie dalej jak wczoraj pomyslałam sobie o Was, co tam
z wami się dzieje?... Jeśli masz ochotę możesz pisać na mój adres gazetowy,
pozdrawiam

[rzasia]

Aniu, myślę o Tobie i Małej niemal codziennie.
Martwię sę i modlę.
Asia

[jancze]

Czasami jedyne , co możemy zrobić dla drugiego człowieka, to modlić się za
niego. Pamiętam, że chciałaś być uczciwa i w porządku wobec niego (męża). I na
pewno tak jest. Modlitwa może zdziałać cuda i czasem więcej niż my sami możemy.
Cieszę się, (choć sama sytuacja nie jest oczywiście szczęśliwa), że udało Ci
się powziąć pewne decyzje i zacząć coś od nowa. niech Cię Bóg prowadzi.
I mam nadzieję, że malutka już zdrowa?
Pozdrawiam

[sion2]

amws KONIECZNIE gdy będziesz się starała o stwierdzenie nieważnopści małżeństwa
powiedz o tej chorobie psychicznej matki twojego męża i jego dziwnym zachowaniu,
jego braku decyzji czy chce z wami, czy z tamtą - czytałam twoją historię i dla
mnie wygląda jego zachowanie jak postępowanie czlowieka chorego, a ukrycie
choroby psychicznej swojej lub matki w przypadku gdy facet dziwnie się zahcowuje
może być przyczyną stwierdzenia nieważności małżeństwa

[mary_ann]

wahałam się bardzo, czy to napisac, słowa te adresuję zreszta do sion i
współforumowiczów, w gruncie rzeczy nie do załozycielki wątku, ktorej żadną
maira nie oceniam i nie mam ochoty ranić:

Sion2 napisała:

> amws KONIECZNIE gdy będziesz się starała o stwierdzenie nieważnopści
małżeństwa
> powiedz o tej chorobie psychicznej matki twojego męża i jego dziwnym
zachowaniu
> ,
> jego braku decyzji czy chce z wami, czy z tamtą - czytałam twoją historię i
dla
> mnie wygląda jego zachowanie jak postępowanie czlowieka chorego, a ukrycie
> choroby psychicznej swojej lub matki w przypadku gdy facet dziwnie się
zahcowuj
> e
> może być przyczyną stwierdzenia nieważności małżeństwa


Sion, ja się strasznie boję takiej argumentacji i jeżeli takie jest
orzecznictwo koscielnej jurysdykcji w tej materii (a obawiam się - wiem
właściwie - że rzeczywiście do takiego naciągania faktow nagminnie dochodzi),
to... budzi to mój niesmak.
90% zdradzających żony facetów nie może się zdecydować przez dłuższy czas, z
która kobietą chce być (najchętniej żyliby w trójkącie za przyzwoleniem obu
pań, zarazem zjedliby ciastko i mieli ciastko - ot, i całe wytłumaczenie). Przy
odrobinie chęci każde odejście od żony i dziecka da się ująć w
kategoriach "szaleństwa", " nagłego odchyłu" (a czemuż nie niedojrzałości
emocjonalnej unieważniającej sakrament?) , a choroba psychiczna (czy po prostu
trudny charakter?) matki też do rzadkości nie należą. Dla mnie to takie
samospełniające się proroctwo: skoro zdradził to chory psychicznie, jak chory
psychicznie, to związek od początku nieważny.
Bądźmy poważni i nie bawmy sie w sofistykę. "W dobrym i złym, w zdrowiu i
chorobie...". Albo uczciwie wyraźmy przyzwolenie dla istnienia rozwodow, ale
bez takich kombinacji.

[sion2]

mary_ann napisała:

>
>
> Sion, ja się strasznie boję takiej argumentacji i jeżeli takie jest
> orzecznictwo koscielnej jurysdykcji w tej materii (a obawiam się - wiem
> właściwie - że rzeczywiście do takiego naciągania faktow nagminnie dochodzi),
> to... budzi to mój niesmak.
> 90% zdradzających żony facetów nie może się zdecydować przez dłuższy czas, z
> która kobietą chce być (najchętniej żyliby w trójkącie za przyzwoleniem obu
> pań, zarazem zjedliby ciastko i mieli ciastko - ot, i całe wytłumaczenie). Przy
>
> odrobinie chęci każde odejście od żony i dziecka da się ująć w
> kategoriach "szaleństwa", " nagłego odchyłu" (a czemuż nie niedojrzałości
> emocjonalnej unieważniającej sakrament?) , a choroba psychiczna (czy po prostu
> trudny charakter?) matki też do rzadkości nie należą. Dla mnie to takie
> samospełniające się proroctwo: skoro zdradził to chory psychicznie, jak chory
> psychicznie, to związek od początku nieważny.
> Bądźmy poważni i nie bawmy sie w sofistykę. "W dobrym i złym, w zdrowiu i
> chorobie...". Albo uczciwie wyraźmy przyzwolenie dla istnienia rozwodow, ale
> bez takich kombinacji.


nie nie, źle zrozumiałaś
czasem jest tak, że facet jest chory psychicznie, wie o tym ale nic nie mówi
swojej przyszłej żonie i biorą slub
w takim przypadku żona "nie wiedziała co bierze" czyli niejako nieświadomie
zawarła małżeństwo z osobą chorą psychicznie nie wiedząc o tym
nie ma tutaj spełnionego warunku do ważnego zawarcia małżeństwa sakramentalnego
który brzmi "świadomie i dobrowolnie"
podobnie jak np. facet jest alkoholikiem, zataja to przed narzeczoną i zawierają
slub a on od wesela przez pół roku nietrzeźwy - zdarza się to naprawdę! można
zataić, zakamuflować bycie uzaleznionym od alkoholu i nawet jesli zona okazała
sie mało spostrzegawcza - "powinna zauważyć" jak mówią - jesli w dniu slubu nie
była świadoma że bierze go z alkoholikiem - sakrament jest nieważny

oczywiście jesli ktoś pare lat po slubie zachoruje psychicznie lub stanie się
alkoholikiem to sakrament jest wazny, własnie przez owo "w chorobie i w zdrowiu"
liczy się świadomość w momencie zawierania małżeństwa!

ponieważ czytalam wątek amws dokładnie, opisywała że dopiero dowiedziała się że
matka jej męża jest chora na schizofrenię i gdy się o tym dowiedziała inaczej
zaczęła patrzeć na pewne zachowania męża
mąż jednak nie ma stwierdznej choroby psychicznej tylko po prostu dziwnie się
zachowywał, jednakże ponieważ choruje matka sa pewne podejrzenia (dziedziczy się
skłonnosc do tej choroby)

tak wiec uważam że amws powinna o tym wspomnieć w sądzie kościelnym ale niczego
nie przesądzam!

[mary_ann]

Na wstępie chciałam Cie, sion, bardzo przeprosić, jesli wyraziłam się zbyt
ostro. Może dlatego, że nie jest to temat mi całkiem obcy

Co do konkretów:

- jesli w dniu slubu nie
> była świadoma że bierze go z alkoholikiem - sakrament jest nieważny


Niby tak, a jednak upieram się, że to ogromne pole do nadużyć. No, bo kazdy
rozwiedziony Ci powie, że w dniu ślubu nie wiedział, że przyszly współmałzonek
jest.. [tu wstaw cokolwiek - nieodpowiedzialny, niezrownoważony, rasista, itd]

Schizofrenia to oczywiście poważna, podstępnie rozwijająca się choroba
psychiczna, i jeśli zachodzi podejrzenie, że z nią właśnie mamy do czynienia,
to oczywiście "insza inszość". Ja podskoczyłam tylko na argument, że o
niepoczytalności miałby decydowac fakt, że mąż amws nie mogł się zdecydować, z
kim własciwie woli być. Za dużo widziałam bliźniaczych historii wokół siebie i
scenariusz był łudząco podobny.

Do amws - nie było moim celem dowodzenie, że źle postapiłaś, wprost przeciwnie,
pewnie masz rację, że może lepiej się stało. Po prostu irytuje mnie kościelna
praktyka dotyczaca unieważnienia małżeństw (czytaj: narosła wokół tego
zagadnienia sofistyka i "falandyzacja" Tobie zyczę z całego serca
wszystkiego najlepszego, cokolwiek postanowisz.

Pozdrawiam serdecznie Was obie, dziewczyny, raz jeszcze przepraszając za ostry
ton
mary_ann

[jancze]

I aby uniknąć "nadużyć" sprawy są dokładnie, a przez to długo analizowane (na
co też niektórzy narzekają oczywiście). W przypadku choroby psychicznej opinię
wydaje (a wcześniej prowadzi badania) specjalista - psychiatra czy psycholog.
Więc może nie jest aż tak bardzo nieuczciwie.

[mary_ann]

I aby uniknąć "nadużyć" sprawy są dokładnie, a przez to długo analizowane (na
> co też niektórzy narzekają oczywiście).


Niestety, unieważnieniami się często po prostu handluje (tak trzeba to otwarcie
nazwac) - dokładnie tak samo, jak niegdyś odpustami. Z tego co wiem, Jan Paweł
II, świadomy tych praktyk, w ostatnich latach probował położyć tej praktyce
tamę. Obyobecny papież wreszcie te sprawy uporządkował...

[mader1]

E tam, z tego co wiem, stwierdzeniami niewaznosci sie nie handluje....
Natomiast JPII nieraz dawal wyraz zaniepokojeniu, ze niewaznosc stwierdza sie
ostatnio zbyt szybko i moze zbyt pochopnie. Jak mowil i pisal " falszywe
wspolczucie" czy chec pomocy zle wg. Niego rozumiana, powoduje, ze sedziowie
staraja sie troche " nagiac" kanony, by "pomoc" malzonkom.
w Polsce chyba nie jest jeszcze tak zle. Natomiast psychologowie, zwlaszcza ci
dalsi od wiary chetniej niz kiedys przyznaja, ze narzeczony nie mial "
rozeznania oceniajacego" czy" nie byl w stanie podjac istotnych obowiazkow
malzenskich". Podobno mlodzi ludzie sa coraz mniej dojrzali i odpowiedzialni,
szczegolnie na Zachodzie.Nie jestem psychologiem, trudno mi orzec.
Papiez mial na ten temat m.in. przemowienie do Roty Rzymskiej, w ktorym
przypominal o cechach i przymiotach malzenstwa i o kierowaniu sie Prawda.
Dlatego ja jestem przeciwna udzielaniu porad przez internet. Malzonkowie
powinni udac sie do Sadu i powiedziec prawde.
Nie powinni sie sugerowac podpowiedziami czy instrukcjami, jak to zalatwic.
Jezeli wierzymy, ze malzenstwo jest sakramentem to wyrok Sadu wydany na
podstawie nieuczciwych, naciaganych wypowiedzi, nic nie daje. Boga nie da sie
oszukac.

[glupiakazia]

Pamietam o Was w modlitiwe.

[amws]

dziekuje za modlitwe i słowa wsparcia....

[przyjaciela]

Jesli chodzi o stwierdzenie nieważności małżeństwa przez sady kościelne...
Trudno mi powiedzieć jak szybko takowy sie otrzymuje. Wiem że jednak nie jest
to kwestia jednej rozprawy, tylko jakieś dwa, trzy lata. Poza tym oprócz tego,
co napisała Sion, w bardzo wielu kwestiach wzywa się świadków. I każdy zarzut
jest wnikliwie badany. Nie moge teraz znaleźć karteczki z informacjami jakie
nalezy umieścić w pozwie do sądu kościelnego, ale jak pamietam sa tam pytania
mnie troche szokujące, ale jednak wazne do stwierdzenia jakiej wartości było to
pożycie małżeńskie.
Znalazłam takie informacje na serwisie Kościół.pl
www.kosciol.pl/article.php?story=20040621070157468
Może to cos pomoże w zrozumieniu tego w jaki sposób i na jakiej podstawie
odbywaja się takie stwierdzenia nieważności. Jest kilkanaście przeszkód do
zawarcia waznego małżeństwa i jedną z nich jest niewątpliwie zatajona choroba
psychiczna męża lub zony lub osoby z bliskiej rodziny męża lub żony. To jest w
prawie kanonicznym. Pozdrawiam i powodzenia życzę
PS: taka droga przede mną...

[jancze]

A ja już mam to za sobą. Więc jeśli masz pytania, to pisz - [e-mail]

[przyjaciela]

Jancze, a czy masz np. gg, albo tlen? O ile to do mnie propozycja też jest
skierowana

[jancze]

Mam tlen, ale tylko raz z niego korzystałam, i nawet nie wiem, jaki numer albo
co, bo do mnie się zgłaszali, Ci co wiedzieli i jakoś odpowiadałam. A gg -
5915353

[jancze]

A możesz podać swoje gg, bo mi coś czasami blokuje dostęp innych, może ja sama,
tylko nie wiem jak.
Pozdr.

[przyjaciela]

właśnie napisałam do Ciebie maila. Tam podany jest numer.

[jancze]

Jestem na gg.

cd....

[amws]

był przez ten długi weekned, Ona pojechała do rodzicow, kłócą sie ciągle, nie
jest mu dobrze, chce znów do nas się wprowadzić, prosił o szansę....
czekam, nie podjęłam żadnej decyzji, zobaczymy...
boję sie, ze chce wrócic tylko dlatego, ze tam nie wyszło, ze nie sa razem, że
okazalo się, ze sex to nie wszystko, ze na tym nie da sie nic trwałego
budowac....sama juz nie wiem, mam raczej pewnosc,ze ewentualny jego powrót jest
dyktowany tylko i wylacznie egoizmem i wygoda, bo teraz nie wie, co ma ze soba
zrobic, ale zarazem mam poczucie, ze to maz i ojciec (choc przez tych kilka
miesiecy raczej nim nie był), sama nie wiem, co robic, teraz dopiero to mam
zagwostke
zostawiam to, niech samo sie rozwiazuje, czas pokaze, pozwu na razie nie
wstrzymam i nie wycofam, bo przeciez na razie były tylk słowa, ja zaś tereaz
czekam na czyny i odpowieidzialnosc :o)

pozdrawim Ania z Małgosia

[darcia73]

bardzo dobrze - pozwu nie wstrzymuj. Musi facet NAPRAWDĘ sie postarac, zmienić,
wszystko przewartościowoać abyś mogla mu ponownie zaufać. Po co Ci za jakis
czas przezywac znowu to samo.Jestes bardzo rozsądna - zdajesz sobie sprawę, ze
powrot moze byc podyktowany jedynie trudnościami w nowym zwiazku, wiec bądź
czujna i nie daj się zwieśc. Ale jezeli twoj mąż rzeczywiscie się zmieni (jest
takie prawdobodobieństwo, ale z opisu męzowskiego charakteru, zasad i postaw -
wyglada na niewielkie) - to trzeba dac mu szanse. Ale jak sama napisałaś- nie
liczą się słowa ale czyny.

[jancze]

Myślę sobie, ze musi Ci być ciężko. Kiedy ma być tak, jak powinno - miło i
szczęśliwie, a przeszłość wskazuje, że raczej tak nie będzie. Bądź dzielna, bo
czekanie jest trudne. Nie wiem, co mogę Ci napisać, poza tym, że pamietam o
Tobie w modlitwie, z nadzieją, że Bóg pokieruje Twoim i Twojego męża życiem
tak, byś była szczęśliwa.

[maadzik3]

Pamietam Twoja historie, czesto o Tobie i Twojej coreczce mysle. Modle sie.
Magda

[rzasia]

Cały czas wierzę, że to nikt inny jak Bóg kieruje Waszym (wszystkich) życiem.
A z Nim wszystko na pewno dobrze się ułoży. Pozwól tylko Mu działać i bądź
cierpliwa.

[malgog]

Aniu,
tak bardzo mi przykro.

Często myślę o Tobie i malutkiej ..
Pamiętam i modlę się w Waszej intencji.

Wiem jak strasznie jest Ci ciężko - ja przechodziłam podobną sytuację, może
tylko nie było zdrady - ale brak porozumienia i rozkład pożycia ...

Nam się udało (przynajmniej taką mam nadzieję), z Bożą pomocą jest lepiej.

Wierzę, że Twoje problemy znajdą rozwiązanie -
nie wiem niestety jakie byłoby najlepsze ???


Myślę o Was i modlę się - jeśli będziesz miała ochotę i czas - dzwoń.

M

[amws]

dzis był, zrobił zakupy, płakał, prosił o szanse.... nie wiem....
boje sie bardzo, bardzo i rozwodu i powrotu.... tym bardziej, ze ma długi,
okropnie wielkie, "spalone" mosty w wielu miejscach, .... i świadomosć tego, co
sie stało, co było, ze wtedy nie umial wybrac, ze wtedy jak najbardziej go
potrzebowałysmy, on był z nia ... a teraz ....
moj tato jest przeciwny jego powrotowi...
najgorsze, ze Mała ciagle nie jest ochrzczona, bo najpierw czas żałoby był po
mojej najwspanilaszej babci, potem wyszła ta histroia, teraz w czerwcu chcemy
razem z pierwszymi urodzinami Mała ochrzcic, ale jak? razem? a jesli nie
bedziemy razem potem? oj, trudne to wszystko, bardzo, jedynie w Bogu nadzieja

[przyjaciela]

Aniu droga.
Nie znam całej Twojej historii. Może dlatego nieadekwatne bedzie to, co
napiszę. Ale pomysl. Moja znajoma miała problemy ze swoim meżem. Fakt, tam w
gre nie wchodziła druga kobieta, tylko alkohol i narkotyki. Trwało to dość
długo, meczyła się. Mają córeczkę. W końcu ona nie wytrzymała i wyprowadziła
sie do własnych rodziców. I postawiła kilka warunków. Jesli on podejmie
leczenie, jeśli zacznie przewartościowywać swoje życie, to ona zastanowi się
nad powrotem. Postawiła ultimatum. I udało się. On stwierdził, że zalezy mu na
niej a zwłaszcza na dziecku. i poddał się leczeniu. Podpisał w pewnym czasie
KWC. Teraz nie pije tak po prostu. Może miedzy nimi wcale nie jest tak, jak
kiedyś. Ale też nie jest źle. Mieszkają razem. Pracują, wychowują córkę. Może
właśnie powiedz mu (jeśli oczywiscie bardziej chcesz jego powrotu niźli
odejścia), że może wrócić, ale tylko i wyłącznie na Twoich warunkach. Że jeśli
przekroczy chocby jeden z warunków, to może się z Wami pożegnać. I dobrze
przemyśl każdy warunek. Piszę to też ze wzgledu na Waszą córeczkę. Ja
wychowywałam się bez ojca i jest to niewątpliwe upośledzenie emocjonalne. W
życiu dorosłym mam mnóstwo problemów-a źródło ich tkwi własnie w tym fakcie i w
wielu innych też-ale to nie czas na pisanie. Zastanów się nad tym przez
chwilkę. Ta moja znajoma postawiła m.in. warunek taki, że on ma chodzić do
Koscioła. I przez jakis czas tak było. Teraz może mniej, ale jednak. Powodzenia
Ci zyczę z całego serca. Ania

[amws]

hmmmmm...
był przez weekend, wypral swoje rzeczy, skorzystal z netu (prez cała sobote),
zjadł posiłki, ponosił mała, wczoraj pojechal bo musi sie wyspac, a mała
goraczkuje bardzo.... (w nocy 39,4 st.)zadzwoniłam wieczorem, ze z małą
niedobrze, poinformowałam, nie przyjechał, dzis rano z pretensja zadzwonił,ze
nie bylysmy jeszcze u lekarza (a wisiałam na telefonie od 7 rano, mam wizyte na
prawie 16, dzieci choruja, 1pediatra tylko)... i on mi mowi,ze Małgosia jest
najwazniejsza? jak? gdzie? ze chce wrocic? skor przez cały weekend nie zrobił
dla nas/dla Małgosi NIC, nie był w nocy, a wystarczyło byc, tak po prostu przy
goraczkujacym, rozpalonym dziecku....
przyszlo do niego zawaidomienie z sadu,ze został wniesiony pozew, nie
zareagował; ona sie od niego wyprowadziła, mieszka teraz sam w wynajmowanej
kawalerce... ich wielka miłosc skonczyla sie po 2 tyg wspolnego mieszkania....
dziwne to wszystko, trudne, ale ciesze sie na mysl o rozwodzie....
pozdrawaim Ania i MAłgosia

[malgog]

On jest niepoważny i miałaś okazję się tego przekonać.
Traktuje wasz dom jak hotel,
no i choroba małej.
Czy to jest ojciec ???

Wiem jak strasznie się rodzice denerwują kiedy maluszek gorączkuje,
czasami trzeba naprawdę szybko działać, jechać do lekarza, podać leki,
przechodziłam 40 stopniową gorączkę u synka i wiem ile to nerwów kosztuje...

To on co - wyjechał bo musi się wyspać ???!!!!!

Aniu wybacz, ale to jest chore,
Twój M nie spełnia absolutnie roli ojca - wypisał się na chorobę córeczki, a
kiedy Ona wyzdrowieje i będzie w miarę dobrze sypiać w nocy to
co ....wróci ???!!!

Zjadł obiad ???
to znaczy gotujesz dla niego ????
Ania zlituj się !!!!

Tak bardzo Cię lubię, ale ręce opadają.

Skoro nawet choroba dziecka nie jest w stanie zmienić jego zachowania, to nie
wiem co musiałoby się wydarzyć, żeby zmądrzał.


M

[jancze]

CUD.
Musiałby się zdarzyć.

[amws]

w cuda w tej historii juz nie wierze :o(
Małgosiu, gotowałam na niedziele obiad, to zjadł, bo "głodnego nakarmic..."
jak mawia moj Tato "byc chamem (sorki) ale honorowym" i jak działam, chce jesc
przy niedzieli, niech je, głodnego nie puszcze, ale nie gotuje da niego, jak
nie mam to ne daje :o)
kazdego dnia utwierdzam sie, ze decyzja o rozwodzei była/jest jedna z
najlepszych rozwiazan dla nas, dla Małgosi.... mam nadzieje,ze do Bozego
NArodzienia bedzie po wszystkim :o)
pozdrawiam serdecznie
mam nadziej, ze ta goraczka to tzw, "trzydniowka", zobacymy co powie lekarz

[jancze]

Mam nadzieję, że minie szybko, i malutka będzie zdrowa.
Jeszcze sobie tak myślę, że może (teraz będę trochę przewrotna) nie zawiadamić
go o np. problemach z małą a dać mu szansę, żeby sam się zainteresował. A może
jest to szansa i dla Ciebie, żeby sprawdzić, czy go interesują sprawy, które
dla Ciebie są istotne (nie tylko w związku z małą). To może być, ale nie musi,
bolesne doświadczenie, ale prawdziwe.
A teraz bardziej praktycznie. Nie szkoda pieniędzy na telefon? Bo czy mogłabyś
liczyć na jakąś pomoc od Niego w sytuacji, gdy mała jest tak chora? Bo jeśli
tak, to nie szkoda pieniędzy na telefon. Chyba, że on za to płaci. (Za internet
też?) Może już źle pamiętam, że Twoja sytuacja finansowa nie jest bardzo
zadowalająca.
A w cuda wierzyć trzeba. Czasami obrót ziemskich spraw bywa mocno zaskakujący,
pojawiają się rozwiązania, o których nam się nie śniło.
Nie chciałam Cię urazić. Pamietam w modlitwie.

[mader1]

najbardziej nie do uwierzenia jest, jak w ciągu tak krótkiego czasu po ślubie
maż ( czy w innym wypadku żona) może się tak zmienić.....
Dlaczego w takim bądź razie ludzie biorą śluby, zwłaszcza kościelne. Co się
dzieje ? Jednego dnia przysięgają " że cię nie opuszczę aż do śmierci " a za
dwa, trzy miesiące, rok czy nawet dwa lata nie mają żadnych problemów ze
zdradą, odejściem.....
Wychodzą z domu, bo dziecko płacze. Nie mogą wytrzymać w małżeństwie, bo żona
zrzędzi, bo już jej nie kochają.
Jak mozna być tak nieodpowiedzialnym ? Niedojrzałym ? Rozstawać się na zawsze
po pierwszej kłótni, ranić się, zostawiać swoje własne dziecko ( gdzie ten
samolubny gen ?). Co się dzieje z odpowiedzialnością, z honorem, ze zwyklą
uczciwością.
Pamiętam swój ślub. Pamiętam, że tuż przed nim byłam zdenerwowana. Byłam
świadoma, że związuję się z drugą osobą na dobre i złe. I do końca nie byłam
pewna, czy mogę sobie tak aż uwierzyć. Czy mogę aż tak bardzo oddać swój los,
szczęście, siebie w ręce drugiego człowieka. Gapiłam się na niego i nawet nie
myślałam ( o głupia młodości) za co będziemy żyć, jaką ma rodzinę. Myślałam -
czy jest odpowiedzialny, czy naprawdę mnie kocha ? Bałam się, co tu dużo mówić.
Dookoła widzę tylu zranionych ludzi, z ktorych maż, żona sobie zakpili. Nawet
nie wiem czy zakpili. Jak to jest ? Dlaczego ?
Co zrobić, żeby nasze dzieci takie nie były ? Zeby na kogos takiego nie
trafiły ?

[amws]

hmmmmmm
prawdopodobnie to trzydniowka, mala spi, ma goraczke pomimo zbijania...
R mial dzis byc, jak na razie go nie ma....mogłam sie tegospodziewac, a
właściwie byc pewna, ale łudziłam się, ze moze jednak przyjdzie, bo tak mówił w
południe jak zadzwonił z pracy....
czy to tak trudno byc, po prostu byc przy dziecku, z dzieckiem, jak ono tego
bardzo otrzebuje, bo choruje, gorączkuje.... to chyba za duzo jak dla niego,
ale boli, bo co jest winne malenkie dziecko?

dobrej nocy, ide spac, a wlasciwie czuwac, bo poprzednia noc mam cała bez
zmrużenia oka....

[amws]

Jancze,
zrobilam tak, jak radziłas, nie dzwonilam, nie pisałam, nic po prostu zero
informacji z mojej strony....
i jest tak, jak przypuszczałam, i Ty tez - zero zainteresowania z jego strony,
tzn moze nie zero, bo dzwonił z pracy w poniedziałek i wtorek by zapytac o
małą, goraczka była nadal. Od wtorku nie mam zadnych wiesci od niego, pomimo,ze
konczy prace przed 14, a dzis ma wolne (pracuje w szkole).... jest czwatrek po
poludniu....
ja tylko nie moge tego zrozumiec, ze moze byc mu obojetna córeczka, to ze byla
chora w goraczce prawie 40-stopniowej, ze nie chcial jej nawet
zobaczyc....smutne...
ale jest juz dobrze, kazdego dnia jest lepiej, wiem, ze nie chce i nie mogłabym
z nim byc, tak po prostu....jeszcze kiedys mi powiedział, gdy
zapytałam "dlaczego? co było nie tak? co mogłm zrobic zeby tego nie bylo?", to
wtedy mi poweidział,ze było ok, ze on tak po prostu ma, ze mam sie nie
zadreczac, ze wina była/jest we mnie, bo nawet gdybym "stawała na rzęsach", lub
gdyby zona byla inna kobieta, to pewnie wszystko wyglądałoby tak samo, czyli
zdrada tez by była, i obojetnosc wzgledem małej....to daje mi siły, by si enie
zadreczac ciagłym rozpamietywaniem, zadreczaniem, pytaniami....
ale boli, i pytania tez sa, ale raczej "dalczego tak wybrałam? tak si
ezakochałam? jaki cel w tym jest?" bo wierze, ze cel jest, sens jakis Góra
miała...Opatrzność tak to zaplanowała, i pewnie odpowiedź kiedyś, tam w górze
odnajdę...

[jancze]

O kurczę! Aż mi z jednej strony głupio, bo naraziłam Cię tym, co napisałam na
niemiłe i boelsne doświadczenia. I czuję, że to przeze mnie i
moje "wymądrzanie". Mam jednak nadzieję, że wszystko , co robisz , pomimo
spotykających Cię udręk zanjdzie szczęśliwy koniec. Mi osobiście się wydaje, że
najtrudniej jest przekonać siebie, że to czego pragniemy (np. by mąż przejmował
się chorym dzieckiem - to przykład) jest nie do osiągnęcia. Ale, żeby to
zrozumieć trzeba widzieć, że jednak nie ma na to szans, a to bardzo boli i nikt
nie chce tego dostrzegać.
Cieszę się, że malutka już zdrowieje i jest lepiej.
I też cieszę się, że sama próbujesz mniej się zadręczać. Mała na pewno
potrzebuje radosnej mamusi!

[amws]

jancze,
mi broń Boże nie chodziło, bys sie czuła głupio :o) po prostu dałaś mi
odwagę ;o), ze tak trzeba, pomimo tego, ze wiedziałam raczej,ze to tak bedzie
wygladac, i nie myliłam sie ;o), i juz si enie łudzę, zreszta od dawna
przestrzegam zasady, ze umiem liczyc, wiec licze na siebie... ten, nazwijmy
to "eksperyment" wiele mi dał, i otworzył, po raz kolejny zreszta, oczy na to
wszystko..... i tak bardzo nie było to bolesne dośwaidczenie, bo jakos tam sie
na nie nastawiłam :o)
dziekuję bardzo za dodanie odwagi,za słowa, za modlitwe WAM WSZYSTKIM
z Małgosia lepiej, to byla 3-dniowka, teraz juz jestem spokojna...

[jancze]

Kamień z serca!
Bo ja to myślałam, że jednak pozostało nieprzyjemne wrażenie.
Ale jeżeli już dobrze, to na prawdę - sama radość.
Jutro jadę z córką do Częstochowy, będę o Was pamiętać! I o Małgosi też
oczywiście.