listopadowe urodziny

[mader1]

Do urodzin w listopadzie przyznały się Kasia_ol1 i Martina.15
Niech Bóg Wam błogosławi i trzyma Was zawsze przy sobie Radości, szczęścia
i wielu dobrych ludzi wokół

[mama_kasia]

Bądźcie otwarte na Pana Boga

[samboraga]

dołączam do życzeń)))

[kasia_ol1]

kochane, dziś dopiero zauważyłam ten wątek. ostatnio zaniedbuję forum

bardzo serdecznie dziękuję Wam za pamięć. dla mnie to były bardzo trudne
urodziny. wszystko się we mnie buntuje, przez co trudno mi zaakceptować nowy
wiek. i choć wiem, że duch jest najważniejszy a nie lata, jest bardzo ciężko...

pozdrawiam

[mader1]

a dlaczego aż tak źle ? ( oczywiście jeżel to nie jest zby osobiste ?)

[kasia_ol1]

Maderku, sama nie wiem tak do końca
po części pewnie chodzi o to, że mam kilka spraw niezakończonych, np. studia, na
które co prawda wróciłam, ale trudno mi się odnaleźć wśród młodzieży o 10 lat
młodszej, elokwentnej, obytej w temacie, aczkolwiek bez doświadczenia i bagażu
rodzinnego no i trochę im zazdroszczę tej niezależności, a jednocześnie
cieszę się, że mam za sobą np. problem z poszukiwaniem męża a jest to
wieeelki problem.
inna sprawa, to nieumiejętność "oderwania się" od przeszłości, tej negatywnej,
związanej z dzieciństwem, z rodzicami i wyniesione z tamtego okresu kompleksy,
poczucie niższości, brak wiary w siebie. a idąc tym tropem, gdzieś szwankuje
zaufanie Bogu...

[mader1]

noo... trochę masz tych powodów...
Ci młodsi, elokwentni wprawdzie robią dobre wrażenie, ale jak się w nich
wsłuchasz, to oni są TYLKO młodsi. Patrzą na Ciebie z... trochę sympatią,
trochę zazdrością, że najważniejsze dla nich chwile niepewności masz za sobą.
No i czas potrafisz sobie zorganizować, jak tylko matka potrafi...
Rodzina, rodzice... to może być słaby punkt... Ale z Tobą jest nieźle, bo
wiesz, gdzie Cię "boli".
Dasz radę !
A jak to się układa organizacyjnie ?

[kasia_ol1]

właśnie wróciłam z uczelni. między zajęciami poszłam do spowiedzi, ta potrzeba
chodziła za mną od dawna, niestety, a ja zwlekałam pod byle pretekstem.
masz rację Mader, że łatwiej jest, gdy wiadomo co leczyć, ale chciałabym tak "od
ręki" pozbyć się kłopotu - nie da się, wiem
duzo się zmieniło od października; musieliśmy wynająć nianię. czasami jak nie ma
niani opuszczam zajęcia, albo wiozę dzieci pks-em do Krakowa i gdzieś po drodze
mąż je odbiera wracając z pracy. starszy powinien chodzić do przedszkola, ale
często choruje. zdarzyło sie, że niania zrezygnowała z dnia na dzień, wtedy z
pomocą przyszli studenci - wymieniali się w opiece nad młodszym przez cały dzień.
najgorsze są dojazdy i kłania się kolejna niedokończona sprawa - prawo jazdy,
ale kiedyś zdam

pozdrawiam ciepło

[warszawianka51]

Wszystkiego najlepszego

[kulinka3]

Aby codzienność odsłaniała Wam Bożą miłość.
Wszystkiego dobrego!