Ale nas tu dużo wieczorową porą :) n/tx

[warszawianka51]

[mamalgosia]

Ale ja już znikam, bo słyszę, że pralka skończyła wirować

[warszawianka51]

Ja czekam na męża, bo wraca dzis z delegacji Może ktoś ze mną
posiedzi

[pawlinka]

ja)), tez czekam na męża i mam maaaaasę pracy na jutro!

[pawlinka]

możecie wolniej, bo ja dopiero teraz mogę usiąść po 2 dniach potwornych((, a
Wy piszecie, piszecie! No, ludzie)))

[warszawianka51]

To mój pierwszy dzień po zaktywizowaniu się Więc jestem
nadaktywna Ale OK - już milczę ))

[pawlinka]

No co Ty, ja nie gryzę

[warszawianka51]

Ja się Ciebie nie boję Chciałam dać Ci czas

[samboraga]

ja też jestem, czytam sobie

[isma]

Ja tez.

[kulinka3]

Nooooooooooo.

[pawlinka]

czy wszystkie jesteśmy brunetkami?))

[kulinka3]

Skąd wiesz)
Ale nie wszystkie, nie wszystkie...

[isma]

Ja jestem brunetka farbowana, bo z natury, wstyd sie przyznac,
blondynka )).

spiochy :)))) b/t

[mader1]

[isma]

Prosze natychmiast wlazic pod stol! A rozwazanie Pawlinki KTO
przyszpilil u gory? O szostej rano to bylo!

[pawlinka]

Jak świt w Krakowie? U nas na Śląsku ładnie mglisto było.,.. przed szóstą))

[mader1]

hau, hau czy wow, wow ? )))
przyszpiliłaś.
W Warszawie koło szóstej nieszczególnie było, nieszczególnie - a
teraz słoneczko świeci

[pawlinka]

a u nas teraz ciepła wiosenna ulewa

Ale nas tu mało wieczorową porą

[mamalgosia]

Chyba samiutka jestem tu jak palec.
A za mną piękny wieczorny spacer. Księżyc dopiero co wschodził,
wielki był nienaturalnie, łypał na mnie swoimi Morzami Oparów,
Spokoju, Deszczów i Jasności. Szemrała woda w fontannach, świeciły
neony naszego centrum handlowego (sensacja w takim mieście jak
nasze), Młodszy był oczarowany światłami (nigdy wieczorem nie
wychodzimy, dosłownie oniemiał), Starszy paplał jak najęty ("Mamo,
to ja będę Marsem, ty Ziemią, Michał Merkurym bo jest mały,a tatuś
Saturnem. Myślisz, że tatuś może być Saurnem? Bo Saturn to kula
gazowa, czy tatuś może być kulą gazową? A skąd Pan Bóg miał ten gaz
jak to stwarzał?"), Mąż trenował na moim laptopie, czy na Rynku
rzeczywiście jest internet (nie było). A mnie się tłukł po głowie
Most Świętokrzyski, jejjj

[kulinka3]

Nie jesteś samiutek, ja też tu jestem ......

[mamalgosia]

Tak, widzę, że zamieściłaś jutrzejsze czytania. Ale celowo
przeczytanie ich zostawię sobie na jutro (choć nie wiem, keidy, bo
pracuję( ). Będą mi bliskie, bo mamy Michałka w domu, właśnie
jutro obchodzi swoje imieniny (tort jogurtowy i piżamka z ciuchcią
Tomkiem)

[kulinka3]

Będę pamiętać o małym solenizancie jutro na mszy.
Miłego świętowania!

[isma]

No tak. To ja moze sie teraz troche pokrece.

[mama_kasia]

Najlepsze życzenia dla Michałka ))
Nasza Gabrysia też ma dzisiaj imieniny
Zaraz idziemy na mszę

niedzielny wieczór

[mamalgosia]

Widzę, że pobyłyście poszłyście sobie.
Spojrzałam na wątek "kto jest kim" - tyle osób, a pisze tak mało

Ciężki wieczór u mnie, bardzo ciężki.

[mama_kasia]

Jeszcze jestem, ale zaraz znikam. Spać mi się chce okrutnie
Ale ja ostatnio ok. 21-ej do łóżka się kładę

[mader1]

Jestem trochę, jestem

no to dobranoc :)

[mader1]

"... Nie sądźcie, że prawdziwa modlitwa polega na tym, że dużo się
recytuje zewnętrznie, ustami, że odmawia się wiele psalmów i
nokturnów, że przesuwa się paciorki między palcami, podczas gdy myśl
błąka się tu i tam. Zaprawdę wiedzcie, odrzućcie śmiało wszystkie
modlitwy i uczynki, które wam przeszkadzają w modlitwie serca, bez
względu na to, jakie one są i jak się nazywają oraz jak wielkie i
dobre się wydają ....
Jan Tauler " Kazania"
Noc już. Odpocznijmy po całym, pracowitym dniu. Dobranoc.

[isma]

No tak, dobranoc, bo ja jutro (dzisiaj )) bede switkiem troche
gdzie indziej )). Tak sie zlozylo, ze w pojedynke.

"Wejscie w bliskosc z Jezusem i stworzenie wspolnoty z tymi, ktorzy
poznali, ze On zyje, umozliwia dolaczenie do licznych oddalonych
wedrowcow i pomoc w odkryciu, ze oni rowniez posiadaja dar milosci,
ktorym moga sie dzielic. Juz dluzej nie lekamy sie ich smutku i
bolu, ale mozemy ich po prostu zapytac "O czym ze soba rozmawiacie,
idac droga?" I uslyszymy opowiesc o bezkresnej samotnosci, leku,
odrzuceniu, opuszczeniu i smutku. Musimy sluchac, czesto przez dlugi
czas, ale pojawiaja sie tez okazje, by w prostych slowach czy
gestach powiedziec: "Czyz nie wiecie, ze to, co oplakujecie, moze
byc rowniez przezywane jako droga do czegos nowego? Byc moze tego,
co ci sie przydarzylo, juz nie mozna zmienic, ale masz jeszcze
mozliwosc wyboru przezywania tego."

Nie kazdy bedzie nas sluchal, i tylko nieliczni zaprosza nas, bysmy
dolaczyli do ich stolu. Rzadko bedzie mozliwe ofiarowanie im
zyciodajnego chleba i prawdziwe uleczenie zlamanych serc. Sam Jezus
nie wszystkich uleczyl i nie wszystkich zycie zmienil. Wiekszosc
ludzi po prostu nie wierzy w mozliwosc radykalnej zmiany i nie jest
w stanie zawierzyc spotkanemu obcemu czlowiekowi. Ale za kazdym
razem, kiedy dochodzi do prawdziwego spotkania prowadzacego od
rozpaczy do nadziei i od rozgoryczenia ku wdziecznosci, widzimy, jak
ciemnosc jest rozpraszana i zycie jeszcze raz przebija sie przez
granice smierci."

[mader1]

bardzo to piękne, droga pani. Szkoda, że w pojedynkę... a może
dobrze... ?

co robicie?

[mamalgosia]

Piszę testy, zerkam na debatę (próbuję się nie denerwować), no i
jestem tutaj

[isma]

Tez sluchamy debaty. Ale sie nie denerwujemy.
Podzeramy ser gryficki, wedzony.
M. lamie sobie jezyk na frazie "hyzy zywy wyzel zada wyzszych lyzew".

[kulinka3]

My też oglądamy.

[pawlinka]

też oglądamy.

[mamalgosia]

isma napisała:

> Tez sluchamy debaty.
Skończyła się. W sumie dość łągodna

Ale sie nie denerwujemy.
Patrz, ja zawsze się denerwuję jak słucham któregokolwiek
Kaczyńskiego, nie wiem, co to ze mną jest

> Podzeramy ser gryficki, wedzony.
> M. lamie sobie jezyk na frazie "hyzy zywy wyzel zada wyzszych
lyzew".
A nie powinna ona już spać? Moje Chłopaki zapudłowane, ale jeszcze
wrzeszczą

Kto wygrał wg Was?

[kulinka3]

Wg mnie Donald.

[mamalgosia]

Kto by nie wygrał, to i tak Kaczor

Lubię spokój Tuska (choć widać, że w środku go roznosi). Dla mnie
on wygrał.

[pawlinka]

chyba Donek.

[warszawianka51]

Wygrał Tusk. Aż sama jestem zaskoczona, bo dwa lata temu puszczały
mu nerwy i podczas debat nie był się w stanie opanować. Aż się bałam
jak to teraz będzie. Miałam na niego nie głosować, ale muszę
powiedzieć, że zaimponował mi w tej debacie. No i do tej pory
miałam problem w stylu "nie mam na kogo głosować", może już
mam... Muszę to przemyśleć

debata debatą

[mamalgosia]

ale to co (i JAK) mowił potem Kaczyński w siedzibie PiS zniechęciło
mnie do niego już na amen

[warszawianka51]

No tak, po debacie to ja już pewnie piekłam chleb... Oświeć mnie
Mamałgosiu - co i jak mówił?

[mamalgosia]

Nie, tego się nie da powtórzyć. Ogólnie: wychwalał siebie, poniżał
rywala. Ale sposób, w jaki mówił był dla mnie nie do przyjęcia: z
taką złośliwością, kpiną, wyższością, lekceważeniem, brrr... Moze
powtarzają gdzieś na TVN24, waryo zobaczyć (zażywszy uprzednio
któryś z leków antyhistaminowych)

[isma]

M.? Skad! Wycieczka tramwajem do centrum, zakonczona przed godzina,
da jej prawdopodobnie power do 23.
Zreszta, wiesz - u nas to wynika ze specyfiki lokalowej, czyli tych
wspolnych 15 m kw.: ona sie tarza po poslaniu i gada do siebie,
politycy gadaja do siebie w radiu, ja stukam w laptok, slubny
czyta "Zaklete rewiry" ;-O.

[mamalgosia]

Czemu tak jest, że po wycieczce dzieci nie padają na dzioby tylko
mają dodatkową energię?

[pawlinka]

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/9,80269,4574083.html

[mamalgosia]

fajne.
Tylko nijak się potem nie przekłada na wyniki wyborów

[warszawianka51]

> Patrz, ja zawsze się denerwuję jak słucham któregokolwiek
> Kaczyńskiego, nie wiem, co to ze mną jest
>

O. Mam to samo. Może to jakaś alergia?

[mamalgosia]

Może. Na szczęście akurat mam w domu całą masę leków
antyalergicznych, isma, który teraz najlepszy? Claritine jako
zapobieganie czy Clemastinum jak leczenie istniejącego? Wybory
dopiero 21go

[isma]

Ja bym sugerowala clemastin - wiesz, te dzialania
niepozadane: "umrzec, zasnac..." i obudzic sie po wyborach ))

działanie uboczne

[mamalgosia]

Czytałam ulotkę i było m.in. jako działanie uboczne: OSŁUPIENIE.
Bardzo mnie to nurtuje, dziś idę na kawę ze studentką medysyny,
podpytam, co to ma oznaczać.
Ale to osłupienie to chyba pasuje

a Twoja odpowiedź, warszawianko

[mamalgosia]

na pytanie "co robicie?" powinna brzmieć: "piekę chleb"

[warszawianka51]

Aż się głośno roześmiałam. Proszę mnie tak nie szufladkować
Jestem duchem i ciałem kurą domową, ale jestem też studentką
socjologii, która mocno interesuje się sprawami państwa No dobra,
idę do kuchni

[mamalgosia]

o, jak się cieszę z Twojego śmiechu

[pawlinka]

Myślę, że już mogę, może to nie będzie kryptoreklama, a na pewno nie będę łamać
ciszy wyborczej.

Moja córka zapytała, czy będziemy głosować na LiD. Odpowiedzieliśmy przecząco.
Linka dodała: "Zawsze możecie zagłosować na TESCO"

[mader1]

))))) ucałowania dla córci za to TESCO )))

[alex05012000]

z tego cyklu, dwie osoby płci odmiennej, z rożnych stron Polski
koresponują mailami, na czacie... w końcu jedna mówi: spotkajmy sie
w REALU!, na to druga, ale jest kłopot, u nas nie ma Reala, może sie
spotkamy w Biedronce!

O intymnosci

[isma]

No to wieczorny intymny wypis, miod na to, co zamiast serca ma Isma,
ktora nie jest idealem i idealow nie poszukuje )):

"Byc moze pamietamy te nieliczne sytuacje z naszego zycia, gdy udalo
nam sie okazac komus, ze kochamy siebie bez hipokryzji, ze widzimy i
akceptujemy zarowno swoje sukcesy, jak i slabosci i cierpienia,
doceniamy swoje dobre intencje, ale wiemy, ze czasami kieruja nami
nieslachetne pobudki. Pokazalismy wtedy temu komus nie tylko
promienna twarz, lecz takze swoja ciemna strone. To wymaga wiele
odwagi, ale jednoczesnie otwiera nowy horyzont, pokazuje nowy sposob
zycia. Taka ucieczka z zamknietego kregu, czesto opisywana jako
doswiadczenie nawrocenia, moze nastapic nagle i niespodziewanie, lub
powoli i stopniowo. Jezeli uda nam sie przedrzec na zewnatrz, inni
prawdopodobnie beda ironicznie nazywac nas szalonymi idealistami,
marzycielami i romantykami - to jednak nie sprawi nam bolu, poniewaz
zyskamy nieznana nam wczesniej pewnosc, ze pokoj, przebaczenie,
sprawiedliwosc i wewnetrzna wolnosc, to cos wiecej, niz zwykle
slowa. Nawrocenie to odkrycie mozliwosci milosci.

Milosc nie sprowadza sie do gotowosci do sluchania czy rozumienia
problemow innych ludzi, lub do tolerowania ich innosci. Podstawa
milosci jest wzajemne wyznanie calej prawdy o sobie, kiedy otwarcie
oswiadczamy: "moja sila jest twoja sila", ale takze: "twoj bol jest
moim bolem, twoja slabosc jest moja slaboscia, twoj grzech jest moim
grzechem". W tym intymnym braterstwie slabych rodzi sie milosc.
Kiedy odsloniecie czyjejs najglebszej slabosci staje sie
zaproszeniem do dzielenia najbardziej egzystencjalnego
doswiadczenia, wtedy wkraczamy w nowy obszar zycia, poniewaz w
procesie dzielenia sie slaboscia mozemy pokonac przemoc. Gdy juz
mamy rzucic kamien - slowa moga byc tak bolesne jak kamienie - moze
sie znalezc ktos, kto bedzie mial odwage zawolac: "Ten kto jest bez
winy, niech pierwszy rzuci kamien".

Jesli jestesmy gotowi uwierzyc, ze pszenica tylko wtedy w pelni
dojrzeje, gdy pozwolimy, aby na tym samym polu rosly chwasty, nie
musimy sie obawiac kazdego konfliktu i unikac kazdej sprzeczki."

Dobranoc!

O umieraniu

[kulinka3]

[kulinka3]

Chyba mam problem z zakładaniem nowych wątków)?
A więc( tak, tak wiem, wiem..)oglądałam program Pospieszalskiego o umieraniu i
cieszę się,że ktoś jeszcze potrafi taki program dziś zrobić.

[isma]

O! Od kiedy nie uzywamy w domu telewizora, czyli od jakichs dwoch
miesiecy, po raz pierwszy tego zaluje. A co bylo?

[kudyn]

www.itvp.pl/event/wartorozmawiac/
pewnie się za chwilę pojawi ostatni odcinek

[kulinka3]

Jeśli będzie gdzieś powtórka to gorąco zachęcam do obejrzenia.Wspaniały program
o tym, jak odchodzić godnie z tego świata. Pośród rodziny, w
prawdzie(!),pojednanym z Bogiem, co nie zawsze znaczy pogodzonym z faktem,że to
już teraz....
Świadectwa ludzi z hospicjów, ludzi którym umarły dzieci.
Karłowicz wspaniale o postrzeganiu śmierci w dzisiejszym świecie.
W dobie helloween i dyń prawdziwe wytchnienie dla ducha.

Lubię z Wami rozmawiać.....

[kulinka3]

Wiecie wczoraj, gdy oglądałam ten program to pomyślałam sobie, ile my tu przy
różnych okazjach o śmierci gadaliśmy, ilu spraw dotknęliśmy i tak mi się miło
zrobiło, na myśl o naszym forum....
Nie lubię wazeliny, ale lubię Was i bardzo sobie cenię te nasze rozmowy, a
ponieważ tempus breve est, to musiałam to powiedzieć))

[isma]

Oooooo, cos siostra podejrzanie zagaja )).
I ma siostra szczescie, bo juz mialam zapuscic topic o tym, jak to
malzenstwo jest dla szeregowcow, a bezzennosc dla sztabu
Chrystusowego, ergo podejrzewalam, ze mnie siostra rozniesie przy
tej okazji na strzepy, ale skoro siostrze sie tak milo na mysl o nas
zrobilo, to nie zapuszcze )).

[kulinka3]

Nie byłaby siostra Ismą, gdyby z 999 punktów nie wyłapała tego jednego, i akurat
o nim chciała ze mną pogadać;-P.
Inne są do zaakceptowania))?

[isma]

E, no, powaznie mowiac, to nie to, ze wylapala, albowiem -
zgotowawszy sie jak wsciekly azot, kiedy jej punkt ow zacytowano (o!
wlasnie, pewien narcystyczny kaplan mianowicie!) - poszla jak po
sznurku do regalu i przeczytala w kontekscie, co ja uspokoilo )).

[kulinka3]

Narcystyczny powiadasz)).
Chcę ci coś zapuścić na priva, żebyś się utwierdziła w spokoju, ale kurczę,
chyba znowu mi ona nie działa((

[isma]

Zapusc, zapusc, sprobuj na interie. Ja dzisiaj jak na lato na
wszystkie preteksty, pod ktorymi sie moge oderwac od chaltury, to i
pralata chetnie poczytam )).

[kulinka3]

Wiesz pracę trza uświęcać, więc nie chcę Cię odrywać)) i wodzić na
pokuszenie, ale poszło na gazetę.W rzeczy samej wspomniany prałat.

[isma]

Dzieki za pralata. Wpisuje sie idealnie w moje biezace klimaty
ibero. Mam wlasnie na rozkladzie taka teatralna ramote, w ktorej
siedem sakramentow sie wzajem o znaczenie lekko spiera )).

[kulinka3]

ww2.tvp.pl/4528,20061211432282.strona
Dziś powtórka na Polonii.

[kann2]

To można pooglądać bez telewizora:

www.itvp.pl/informacje/video.html?channel_id=499&site_id=726&genre_id=503&form_id=473&video=28858

[samboraga]

> Chyba mam problem z zakładaniem nowych wątków)?
> A więc( tak, tak wiem, wiem..)oglądałam program Pospieszalskiego o umieraniu i
> cieszę się,że ktoś jeszcze potrafi taki program dziś zrobić.

No, wiesz... Zakładaj, zakładaj, i koniecznie napisz co było Ja nie oglądałam.

dlaczego lubimy wieczory

[mamalgosia]

bo mogę odetchnąć, bo mogę zrobić na drutach parę rządków skarpetek
(btw: najlepszy prezent od Mikołaja, jaki może być do skarpetek:
nogi), bo wreszcie czuję się bezpieczniej (pod warunkiem, że Mąż w
domu), bo w "Na Wspólnej" wymyślili kolejny absurd, bo moi Chłopcy w
piżamkach to najpiękniejszy widok świata...

"Lubię wieczorną godzinę. Odpływam w mrok i w mroku ginę"

[mader1]

bo moi Chłopcy w
> piżamkach to najpiękniejszy widok świata...

Bo dzieci śpiące spokojnie w łóżkach to najpiękniejszy widok świata.
Mają pogodną twarz, ruszają się, uroczo rozkopują, czasem postękają
sobie przez sen albo się zaśmieją... Pamiętam jeszcze ostatnie
zdania rozmowy z każdym z nich, wspólną modlitwę...
Wieczór jest obietnicą rozmowy, na którą nie miało się czasu przez
cały dzień...
Obietnicą lektury przed snem...
Miękkiej poduszki, dobrego filmu dla dorosłych )))
Nocy.

Zmeczenie

[isma]

Wypis z Nouwena - dla zmeczonych, padnietych, i poszukujacych
nadziei:

"Muszę połączyć gdzieś moje małe zmęczenie z wielkim zmęczeniem
rodzaju ludzkiego. Jesteśmy ludźmi zmęczonymi, dźwigającymi ciężar,
który nas przygniata. Jezus mówi: „Przyjdźcie do mnie wszyscy,
którzy jesteście zmęczeni i czujecie brzemię życia. Weźcie na siebie
moje brzemię – które jest brzemieniem całego świata – a zobaczycie,
że to brzemię jest lekkie.” Głęboko porusza mnie to, że Jezus nie
mówi: „Usunę wasze brzemię”, ale: „Weźcie na siebie brzemię Boga”.
Co jest zatem brzemieniem Boga? Czy jestem zmęczony po prostu
dlatego, że chcę zrealizować swoje zamierzenia i nie mogę tego
zrobić, czy też dlatego, że dźwigam coś większego, niż ja sam, coś,
co jest mi dane, żeby ulżyć ciężarom innych?"

Trzeba zaczac od odespania )).
Dobranoc!

[samboraga]

o, jesteś))) ciesze się i dobranoc

[mader1]

odeśpij Dobry Człowieku, odespij Jutro będzie nowy dzień,
dlaczego nie ma być lepszy niż dzisiejszy ?

[pawlinka]

Dobrych snów, kochani. Ale niech to nie będzie sen zimowy, skoro już nie może
być sen nocy letniej.
A w Chorzowie szał!
"Polska! Białoooczerwoooni" la la la la...

[mader1]

a ja spokojnie, zupełnie spokojnie powiedziałam do męża ( meczy nie
oglądam), że wygramy )))

Harmonia mundi

[isma]

Poniewaz nie spie, i poniewaz wypis pazdziernikowy sie podobal, i poniewaz
akurat dzisiaj bardzo adekwatnie mi ten tekst zabrzmial, czytany na Plantach ze
znajomym, z ktorym... roznimy sie coraz bardziej i coraz trudniej sie nam
porozumiec..., to bede kontynuowac:

"Przez rozmowe i aktywnosc ludzie daza do tego, by wyjsc ze swej samotnosci oraz
podjac probe nawiazania wzajemnych wiezi. Te zewnetrzne odniesienia nie zostaly
przez nas, kartuzow, calkowicie odrzucone, jednak bardzo je ograniczylismy.
Madrosc plynaca z doswiadczenia kazala nam przeznaczyc pewien czas na rekreacje,
ktora ma nam dopomoc w tym, bysmy nie stali sie obcymi dla siebie nawzajem - z
delikatnoscia wiec podtrzymujemy dobre wzajemne relacje. Wymaga to jednak
pewnego wysilku, poniewaz ilekroc slusznie nawet skierowujemy sie na zawnatrz,
tylekroc przekazujemy slowem i czynem tylko niewielka czesc obecnej w nas Bozej
prawdy - lichy przekaz, ktory po trosze zawsze jest jakas zdrada, i ktory
czesciej nas sobie przeciwstawia niz do siebie zbliza.

Ludzie tego swiata, to znaczy ludzie powierzchowni, nie moga sie wzajemnie
porozumiec. A straszliwe konflikty pomiedzy nimi, ktore rozdzieraja swiat, sa
skutkiem ogromnego braku zycia wewnetrznego. Stajemy sie ludzmi tego swiata w
tej mierze, w jakiej jestesmy powierzchowni. Jesli chcemy zachowac dziedzictwo
pokoju i radosci, ktore zostawil nam nasz Pan, jesli chcemy ocalic przyjazn
duchowa pomiedzy nami, musimy wpierw zapomniec o sobie samym i jeden o drugim,
aby odnalezc sie na powrot w Bogu. Bo tylko w nim stworzenia moga sie wzajemnie
spotkac i prawdziwie zjednoczyc.

Wznym zagadnieniem w tym wzgledzie jest umiejetnosc odroznienia tego, co
istotne, od tego, co nie nalezy do istoty. Powiedzielismy juz, ze dobra wola i
dzialanie laski, ktore sa czyms podstawowym, moga przejawiac sie w czlowieku na
rozne sposoby. Istnieje zycie wiary i milosci wspolne dla calego Kosciola
Chrystusowego, a obok niego pewne szczegolne wybory i przejawy entuzjazmu,
nienalezace do istoty. Te ostatnie moga byc uzasadnione i miec dobroczynny
skutek dla kazdego bez wyjatku. Jednakze chec, by je narzucic wszystkim, i
oburzenie, ze tak wiele osob ich nie podziela, biora sie z blednego rozeznania,
ktorego konsekwencje sa fatalne dla wzajemnej milosci.

Przeniesienie akcentu w kompozycji burzy harmonie. Ta zas wytworzy sie tylko
pomiedzy tymi osobami, ktore posiadajac wewnetrzna pasje spraw zasadniczych,
maja wyczucie tego, co istotne".

[mama_kasia]

Isma, dziękuję
Jakie to jest prawdziwe!

[isma]

No, dobrze.
Nie spie, chociaz powinnam, bo wlasnie zaczyna mnie nagdryzac moje wcielenie
depresyjne. Ono sie charakteryzuje m.in. tym, ze wierszem sie komunikuje )):

Dzień taki szczęśliwy,
Mgła opadła wcześnie, pracowałem w ogrodzie.
Kolibry przystawały nad kwiatem kaprifolium.
Nie było na ziemi rzeczy, którą chciałbym mieć.
Nie znałem nikogo, komu warto byłoby zazdrościć.
Co przydarzyło się złego zapomniałem.
Nie wstydziłem się myśleć, że byłem, kim jestem.
Nie czułem w ciele żadnego bólu.
Prostując się, widziałem niebieskie morze i żagle.

Mgla byla w Krakowie dzisiaj. A, i "Dar" sie ten wiersz nazywa )).

[mader1]

rano też dobrze się czyta

Godzina, w ktorej nic sie nie wydarzy

[isma]

Taaa. Moje wcielenie depresyjne nadal komunikuje sie wierszem. Autorowi duzo
zawdzieczam, przedwczoraj bardzo mi byl pomocny. Wiec to ponizej nazywa sie
"Gwiazda zaranna", i idzie tak:



Ten samotny człowiek budzi się gdy morze jeszcze
ciemne, a gwiazdy migocą. Wiatr ciepły jak oddech
wraca znad wielkiego legowiska morza, słodycz
czuć w powietrzu. To godzina, w której nic się
nie wydarzy. Fajka zgasła, zaraz mu wypadnie.
W nocy słychać tylko jak coś miękko człapie.
Samotny nazbierał gałęzi, rozpalił ognisko
i przygląda się jak różowieje ziemia. Woda
też niedługo będzie jak ognisko, rozpalona.
Co może być bardziej gorzkiego od świtu
dnia, w którym nic się nie zdarzy? To gorzkie
poczucie zbędności. Wygaszona gwiazda
spada z nieba, szara niespodzianka świtu; widzi
morze, ciągle ciemne mimo płonącego stosu.
Przy ognisku, jakby od niechcenia, człowiek
grzeje ręce. Gwiazda spada na zamglone wzgórza,
żeby zapaść w sen na legowisku śniegu. Człowiek
już nie czeka, ale dzień się ciągnie bezlitośnie.
Po co słońce wznosi się nad morzem
i dzień znów zaczyna długi? Jutro
świt też będzie ciepły, światło muślinowe;
i wszystko jak wczoraj, i nic się nie zdarzy.
Ten samotny chciałby przede wszystkim zasnąć.
Teraz, gdy ostatnia gwiazda w niebie gaśnie,
on najspokojniej nabija fajkę i ją zapala.


Dobranoc. Albo: dzien dobry )).

[isma]

Spod tego samego piora, ale tym razem proza:

Jest noc, jak zwykle. Doswiadczasz radosci, ze zaraz pojdziesz do lozka,
znikniesz, i ze w oka mgnieniu bedzie dzien jutrzejszy, ranek, kiedy znowu
zaczna sie nadzwyczajne odkrycia, otwieranie sie na rzeczy.

Pieknie jest isc spac, bo wiadomo, ze sie obdzimy.
To najszybszy sposob na to, zeby zrobil sie ranek.

Opowiadanie snow

[isma]

No to dalej wierszem:

Za dużo morza. Dość już napatrzyliśmy się morza.
Pod wieczór, gdy woda traci nie swoje kolory,
i wyparowuje w nicość, mój przyjaciel patrzy
na nią, ja na przyjaciela, nikt się nie odzywa.

Nocą lądujemy w ciemnym kącie jakiejś knajpy
i pijemy, każdy w swojej chmurze dymu. On zaczyna
opowiadać sny (cokolwiek monotonne, jak szum morza);
woda jest w nich tylko lustrem, od wyspy do wyspy,
w którym przeglądają się, pokryte kwieciem i wodospadami, góry.
Takie też to jego wino; kontempluje, gapiąc się w kieliszek, swoje
w nim odbicie, na tle zboczy, co się wznoszą nad równiną morza.

Owszem, lubię góry; niech więc sobie mówi o tym morzu,
bo tam woda jest tak czysta, że wyjawia każdy kamień.
Widzę tylko wzgórza; bliskie czy dalekie łączą,
linią ostrą niczym krawędź muru, niebo z ziemią.
Zbocza są tam strome, a na nich cierniste winnice
spalone słońcem. Podobają się przyjacielowi, ale
wolałby je widzieć w kwiatach i owocach, pośród których
kryłyby się roześmiane panny, bardziej nagie od owoców.
Mnie wystarczą moje sny surowe, nie brak w nich uśmiechu.

No więc jutro, zaraz z rana, wybierzemy się na spacer
w stronę tamtych zboczy z winnicami, tam znajdziemy
śniade, dojrzałe w słońcu dziewczyny, zagadamy...
I tak, od słowa do słowa, zjemy im trochę winogron.

[mader1]

dobranoc

sw. Piotr z Alkantary, opiekun strazy nocnej ;-)))

[isma]

Taaaa. No wiec odkladam jakze krzepiaca i optymistyczna lekture, jaka jest
"Eschatologia w naszych czasach", zeby wam wypisac z Marshalla. O rurce jest
przednie, ale moze teraz o kazNodziejach:

"W roku 1926 kazdej niedzieli, punktualnie dwadziescia piec minut przed godzina
jedenasta, wchodzil przez poludniowe drzwi do kosciola swietego Klodwiga mlody
Murzyn i skladal jasnopopielaty kapelusz, zolte zamszowe rekawiczki oraz laske
ze srebrna galka na oltarzu sw. Piotra z Alcantara, po czym ustawial sie w polu
widzenia akznodziei wyglaszajacego z ambony kazanie i zatapial w modlitwie.
Kanonik Litry nieraz czul sie w obowiazku napomniec Murzyna za lekcewazenie
slowa Bozego, spoznianie sie na Msze swieta i brak szacunku dla swietego Piotra
z Alcantara. Mimo to wdzieczny byl mlodziencowi za regluarnosc, z jaka
dopuszczal sie on tych przestepstw. Proboszcz bowiem nie lubiac dlugich kazan -
procz wlasnych - zarzadzil, by kaznodzieja uwazal pojawienie sie Murzyna w
kosciele za sygnal, iz pora konczyc swe wywody.

Tego dnia proboszcz mial nadzieje, ze rozkaz jego nie zostanie spelniony,
poniewaz kazanie wyglaszal ksiadz Moune, ktory mial wielki dar krasomowstwa.
Cykl jego nauk "O grzechach nowoczesnego Paryza" byl w toku i przyciagal
sluchaczy tak, ze zarowno pobliski kosciol swietego Remigiusza, jak i bary
"Chatham" i "Ritz" pustoszaly o tej porze. W trzecia niedziele po Zielonych
Swiatkach na oltarzu swietego Piotra z Alcantara zabraklo miejsca na kapelusz,
rekawiczki i laske Murzyna, wiec mlodzieniec musial powierzyc swoja garderobe
sw. Grzegorzowi Cudotworcy. Proboszcz winszujac sobie w duchu, ze pozyskal dla
swe parafii tak zlotoustego wikariusza, zasiadl w stallach, przygotowujac sie do
sluchania w blogim nastroju."

[mader1]

)))) straż nocna

[isma]

Staram sie, zeby tekst odpowiadal kontekstowi )).

Popis lwa, czyli retoryka praktyczna

[isma]

Siedzac obok celebransa ksiadz Gaston usilnie staral sie wzbudzic w swym sercu
milosc blizniego w stosunku do ksiedza Moune. Staral sie zapomniec o tym, ze
ksiadz Moune zazwyczaj odprawial Msze swieta z niewlasciwym pospiechem i
popelnial grube bledy w rytuale. Staral sie zapomniec, ze ksiadz Moune po
udzieleniu wiernym komunii swietej trzaskal drzwiczkami tabernakulum. Staral sie
zpaomniec, ze ksiadz Moune pomijajac modlitwy dziekczynne wybiegal pedem z
kosciola, poniewaz pilno mu bylo zagarnac lwia czesc sniadania przygotowanego
dla ksiezy na plebanii. Ksiadz Gaston mowil sobie, ze przyczyna jego niecheci do
kazan ksiedza Moune jest, byc moze, zazdrosc, a nie bezstronny sad o ich tresci.

"Zeslij kaplanow, zeslij nam swietych kaplanow!" Ksiadz Moune trzepal
pospiesznie modlitwy i sprawdzajac, czy duzo osob sie zgromadzilo, strzelal
oczyma po calym kosciele w sposob tak wyrazny, ze ksiadz Gaston nie mogl tego
nie zauwazyc. Nie mogl rowniez nie spostrzec, ze ksiadz Moune odklepal byle zbyc
francuski tekst Ewangelii, a swoj wlansy wyglaszal z emfaza i namaszczeniem.
Totez ksiadz Gaston musial wyciagnac nieodparty wniosek, ze ksiadz Moune do
swoich slow przywiazuje wieksza wage nizli do Chrystusowych.

"Lituj sie nad biednym kaznodzieja i modl sie za niego, albowiem probuje
wypowiedziec rzeczy wielkie malymi ustami" - pouczal ksiedza Gastona jego
kierownik duchowy, jeszcze za czasow studiow w seminarium. Na prozno ksiadz
Gaston usilowal teraz zastosowac sie do tego polecenia i wmowic sobie, ze moze
ksiadz Moune w glebi ducha szczerze stara sie przekazac wiernym prawdy Boze. Gdy
pierwsze slowa kazania rozbrzmieraly z patosem po kosciele, na twarzy ksiedza
Gastona pojawil sie drwiacy grymas i zostal juz na niej, poki kaznodzieja nie
umilkl.

Ksiadz Moune mowil o tym, jak bardzo grzeszna jest nowoczesna moda w ubiorach
kobiet, a zgromadzeni wierni po prostu chloneli jego slowa. Kobiety w sukniach
jeszcze krotszych niz te, ktore ksiadz Moune potepial, siedzialy z oczyma
wlepionymi w mowce, mezczyzni rowniez sluchali go z uwaga. Ksiadz Moune posiadal
sztuke krasomowstwa. Niekiedy podnosil glos do krzyku, niekiedy sciszal niemal
do szeptu. To odrzucal glowe w tyl i toczyl wzrokiem po kosciele, to rozkladal
ramiona; to znow, wsparty o brzeg ambony i wychylony, wskazujacym palcem godzil
w sluchaczy. Ksiadz Gaston musial przyznac, ze byl to bardzo efektowny popis.

[mader1]

Nie mogl rowniez nie spostrzec, ze ksiadz Moune odklepal byle zbyc
francuski tekst Ewangelii, a swoj wlansy wyglaszal z emfaza i
namaszczeniem.
Totez ksiadz Gaston musial wyciagnac nieodparty wniosek, ze ksiadz
Moune do
swoich slow przywiazuje wieksza wage nizli do Chrystusowych.

Byle jak albo po prostu bez zrozumienia... Bo czasem i nie na
temat ten własny...
Ale ja nie mam ostatnio na co narzekać...

[minerwamcg]

Ajajaj, Mader, coś mi przypomniałaś. Księdza w mojej katolickiej
parafii, dwie niedziele temu. Robił coś, za co miałam ochotę w niego
cisnąć lichtarzem: czytając Ewangelię podgrywał.
Jeden syn z przypowieści mówił "nie pójdę!" tak ekspresyjnie, że
brakowało tylko tupnięcia nogą, drugi zaciągał łagodnie "iiiidę,
paaaanie", Narrator mówił głosem sztucznie natchnionym, a słuchacze
analogicznie naiwnym - no, teatrzyk dla ubogich.
Ow ksiądz sam z siebie mówi pękniętym falsetem, który sugeruje różne
nieprzyzwoite wątpliwości - ale gdyby czytał spokojnie i z powagą,
to i jego głos brzmiałby inaczej...

[isma]

Ooo ;-(((. U mnie na szczescie koloratkowi sie pilnuja. Ale dla rownowagi jedna
swiecka niewiasta pare dni temu czytala w dzien powszedni Ksiege Hioba tak
ekspresyjnie, ze myslalam, iz jeszcze moment, a zaleje sie lzami na ambonce i
glos jej w scisnietym empatia gardle uwieznie ;-(((.

[mamalgosia]

A niedziela Palmowa? Gdy Pan Jezus zapiał głosem siostry organistki?

[minerwamcg]

Rzuć jakąś bibliografią! Kto wydał, kiedy i w ogóle. Bo tekst
przedni!

Autor, autor!

[isma]

Bruce Marshall. Ta akurat, moja ulubiona, to "Ale i oni otrzymali po denarze".
Jest jeszcze kilka innych, PAX to wydawal.

[mamalgosia]

Popełniał istne arcydzieła. Ale mierne też. Czy czytałaś może "Maj i
dziewczyna"? Dla mnie zupełnie niestrawne

Pies i milosierdzie

[isma]

On sam wyglosil tego dnia kazanie podczas Mszy swietej o osmej rano. Temat
wybral zgola nie sensacyjny: o chrzescijanskim obowiazku wybaczania zniewag.
Powiedzial, ze ten nakaz milosci blizniego jest moze najtrudniejszy do
spelnienia sposrod wszystkich, jakie Chrystus nam zostawil. Najlepszym sposobem,
by sie do niego nagiac, jest rozpamietywanie, jak czesto Bog okazal nam
milosierdzie, gdy lamalismy jego przykazania z pobudek zlosliwych i samolubnych
lub dla wzgledow ludzkich. Ksiadz Gaston gleboko odczuwal prawde, o ktorej
mowil, lecz zdawal sobie sprawe, ze nie potrafi jej dobrze wyrazic. Wierni
pokaslywali i wszyscy odwrocili glowy z zainteresowaniem, gdy koscielny wyganial
psa, ktory zapedzil sie na srodek glownej nawy. Ksiadz Gaston nie mial nadziei,
by chociaz szesc osob sposrod sluchaczy umialo po wyjsciu z kosciola powtorzyc
tresc kazania. Przysluchujac sie ksiedzu Moune, ksiadz Gaston uswiadomil sobie
niedostatki wlasnej wymowy."

Zarty zartami - ale: pamietacie watek o "dobrych" kazaniach?
No wiec ja jednak wole, jak kaznodzieja "gleboko odczuwa prawde, o ktorej mowi,
choc zdaje sobie sprawe, ze nie umie jej wyrazic". Nawet jesli tresc kazania
potrafi powtorzyc jedna osoba )).

I na co mi, autorce cudzych przemowien, przyszlo )).

[kann2]

isma napisała:

Nawet jesli tresc kazania
> potrafi powtorzyc jedna osoba )).


O choroba(ch)!

Nie lubię psów!

[isma]

No, ze psow nie lubimy, tosmy juz dawno ustalili. Zwlaszcza posidajacych
charyzmat kaznodziejski.
Co zas do kazan o chorobach, to mylisz sie wielce. O jakies 100 procent,
powiedzmy ;-P.

bankietowe ABC

[isma]

Ksiadz Paquin po raz pierwszy w zyciu znalazl sie w wytwornym salonie. Salon był
pełen pięknych mlodych kobiet, ktore mowily wszystkie jednoczesnie. Gwar ich
glosow przypominal swiegot ptakow w galeziach drzew, lecz byl o wiele
glosniejszy. Nie mogac zapomniec o swych dziurawych i zakurzonych butach, ksiadz
Paquin stal, nieszczesliwy i niezgrabny, z filigranowa filizanka herbaty w reku.
Ksiadz Paquin nigdy jeszcze nie pil herbaty i stokroc wolaby dostac kawe.
- Prosze ksiedza, te ciasteczka sa pyszne, musi ksiadz sprobowac - powiedziala
Gizela.

Miala na sobie rozowo-zielona jedwabna sukienke, falujaca przy kazdym ruchu jak
woda. Ksiedzu Paquin przyszlo na mysl pytanie, czy swiatowosc Gizeli nadal
ogranicza sie tylko do zjadania lodow w okresie Wielkiego Postu.

Na tacy, podsunietej przez Gizele, pietrzyly sie rurki z kremem. Ksiadz wzial
rurke, jakkolwiek miala apetyt raczej na jedna z kanapek, ktorych mnostwo
widzial na innych tacach. Poniewaz w lewej rece trzymal brewiarz, musiala rurke
wziac w prawa, razem z filizanka.
- Potrzymam ksiedzu te ksiazke - ofiarowala sie Gizela. - Uwaga! Te rurki sa
nabite, prosze ksiedza.

Z rurka w lewej, a filizanka na spodku w prawej rece, ksiadz Paquin posuwal sie
za Gizela przez salon. Nie mogl isc prosta droga. Musial cofac sie, gdy Gizela
sie cofala, przeslizgiwac sie naprzod, gdy Gizela sie przeslizgiwala, krazyc
labiryntem utworzonym z mlodych kobiet stojacych z filizankami i rurkami lub
kanapkami w rekach. Osoby te posiadaly sztuke prowadzenia swobodnie rozmow, mimo
ze tak obarczone i w tak niewygodnej pozycji. Posiadaly rowniez sztuke
jednoczesnego mowienia i sluchania, co do nich mowiono. Wytworne zycie
towarzyskie zdalo sie ksiedzu Paquin sprawa nader skomplikowana.

Rozwod & rurka

[isma]

- Tu sobie usiadziemy - oznajmila Gizela siadajac na kanapie i przygladzajc suknie.
Ksiadz Paquin usiadl rowniez, lecz zrobil to zbyt gwaltownie. Herbata chlupnela
z filizanki na spodek, a kilka kropel prysnelo na sutanne.
- Na miejscu ksiedza wlalabym z powrotem herbate ze spodka do filizanki, zanim
bym sie wziela do wycierania sutanny chusteczka - poradzila Gizela. - Potrzymam
ksiedzu tymczasem rurke.

Pocieszajac sie, ze nikt wiecej nie zauwazyl jego przygody, ksiadz Paquin zaczal
energicznie wycierac sutanne. Tak energicznie, ze malo nie rozlal ponownie
herbaty. W ostatniej chwili przywrocil zachwiana rownowage w filizance.

- Prosze mi powiedziec - rzekla Gizela wreczajac ksiedzu jego rurke i brewiarz -
dlaczego Kosciol okazuje taka ciasnote pogladow w sprawie rozwodow.
Z rurka pelna kremu z jednej rece, z filizanka na spodku w drugiej, z brewiarzem
na kolanach, ksiadz Paquin mial pewne trudnosci w znalezieniu odpowiedzi.
- To zagadnienie teologiczne - odparl z powaga.
- Czy ksiadz nie uwaza, ze mimo wszystko zdrada malzenska musi byc doskonala
zabawa? - spytala Gizela, patrzac na mlodego ksiedza bardzo serio.

Ksiadz Paquin wlasnie pochylil sie, zeby odgryzc kes rurki. Zaskoczony
niezwykloscia pytania Gizeli, ugryzl zbyt mocno. Krem wytrysnal z rurki i
chlapnal na sutanne.

- Zdaje sie, ze bedzie ksiadz musial znowu uzyc chusteczki - stwierdzila Gizela.
- Niech no ksiadz da mi rurke do potrzymania.

Mlody ksiadz zawziecie tarl sutanne. Krem zniknal, ale biala plama zostala.
- Obawiam sie, ze nie obejdzie sie bez poslinienia, ale najpierw trzeba wyssac
krem - powiedziala Gizela. - Nic wielkiego. Bardzo prosty zabieg. Zagadnienie
wcale nie teologiczne.
- Niestety niezupelnie rozumiem, co pani ma na mysli - rzekl ksiadz Paquin.
- Niech ksiadz slucha uwaznie - odparla Gizela. - Jesli ksiadz poslini chustke,
nie wysawszy jej przedtem, i bedzie nia tarl sutanne, wetrze ksiadz jeszcze
wiecej kremu w material. Dlatego nalezy przede wszytskim wyssac krem, ktory
znalazl sie na chusteczce. Mozna to zrobic udajac, ze ksiadz wyciera nos.

Ksiadz Paquin wyssal krem z chusteczki
- Niech ksiadz przygotuje sline - mowila Gizela. - Powiem ksiedzu, jak nikt nie
bedzie patrzal w nasza strone. W porzadku. Mozemy dzialac. Teraz!

Ksiadz Paquin splunal w chusteczke.
- Prosze teraz trzec plame! - komenderowala Gizela.

Ksiadz potarl sutanne, plama znikla.

Sonata ksiezycowa

[isma]

- Z kolei naucze ksiedza, jak jesc rurke z kremem bez uszczerbku dla sutanny -
oznajmila Gizela. - Zasada pierwsza: nie sciskac rurki w palcach.
Ksiadz Paquin ujal rurke nie sciskajac jej w palcach.
- Zasada druga: nie zaciskac zbyt mocno zebow przy nagryzaniu - pouczala Gizela.
Ksiadz Paquin nadgryzl rurke delikatnie.
- Zasada trzecia: jezykiem wygarnac krem z wnetrza rurki tak subtelnie, jakby
ksiadz lykal Beethovena - ciagnela Gizela.
Ksiadz Paquin wygarnal jezykiem krem z wnetrza rurki tak subtelnie, jakby lykal
Beethovena.
- A teraz niech mi sie ksiadz odwdzieczy malym wykladem teologii.

Ksiadz Paquin zaniepokoil sie znowu. Myslal, ze Gizela jest zbyt mloda i ladna,
by mogl z nia rozmawaic swobodnie. Wokol kostki pod jedwabna ponczocha nosila
srebrny lancuszek i ksiedzu Paquin wydalo sie to objawem bardzo swiatowej
proznosci. Odrywajac wzrok od stop Gizeli, spotkal jej oczy usmiechniete i
przyjazne, i to dodalo mu otuchy.

- Jedna cecha nowoczesnego swiata uderza mnie szczegolnie - powiedzial z
namaszczeniem. - Dawniej, bladzac, ludzie przyznawali, ze zle czynia. Dzisiaj
usilnie staraja sie udowodnic, ze postepuja slusznie. Innymi slowy, nowoczesni
grzesznicy sa nie tylko zlymi chrzescijanami, lecz rowniez zlymi metafizykami.
Wyobrazaja sobie, ze ich praktyki nie tylko zmieniaja obiektywna prawde, lecz
rowniez pozbawiaja ich prawa do wierzenia w nia.

[isma]

Wierszem:

Nie zapomnij poprosic o raj.
To nie musi byc w ostatniej chwili
ani nawet na krzyżu.

Nie zapomnij poprosic o raj
proszę...

www.youtube.com/watch?v=0WLedpz9a40

[mader1]

wysłuchałam rano... przyda się dzisiaj do roboty !

[samboraga]

dziękuję i za wiersz, i za muzykę

Wer seines Lebens viele Widersinne...

[isma]

Kto swego życia niedorzeczne wątki
pojedna zgodnie, w jeden sens ogarnie,
ten wyprosi
z pałacu tych, co czynią wrzawę,
inaczej będzie czynił, a ty jesteś gościem,
którego wita w pogodne wieczory.

Jesteś tym drugim jego samotności,
statecznym środkiem jego monologów;
i każde wokół ciebie zakreślone koło
przydaje mu słój czasu coraz nowy.

www.youtube.com/watch?v=lY6eORIi-y0

[mamalgosia]

boję się Rilkego

Spojrzenie powiekszajace serca (zawsze za male...)

[isma]

Mialo byc poetycznie:

Zaczynac od nowa, liczyc straty, liczyc poleglych,
zaczynac nowy dzien, mimo ze was juz nie ma, ciebie,
ktorego dwukrotnie pochowalismy i oplakalismy dwukrotnie,
– zyles dwa razy mocniej niż inni, na dwoch kontynentach,
w dwu jezykach, na jawie i w wyobrazni – i ciebie o ostrej twarzy
i o spojrzeniu, ktore powiekszalo przedmioty i serca (zawsze za male).
Nie ma was i dlatego bedziemy teraz wiedli podwojne życie,
jednoczesnie w swietle i w cieniu, w jaskrawym sloncu dnia
i w chlodzie kamiennych korytarzy, w zalobie i w radosci.

Roxana, czyli "usnijcie krwawe sny..."

[isma]

Poniewaz mi sie przypomnialo, nie tylko przy okazji watku o gejach na Litwie:

www.youtube.com/watch?v=014AESt5Fy4&feature=related

[mader1]

tak dużooo to nas ostatnio w 97 było ))))

[mama_kasia]

taki deszczowy wieczór )))

[mader1]

w Warszawie tylko grozi, nie pada.
No, może jeszcze w 2007...

Czajkowski i miłość

[mader1]

na nasze forum się bardzo dobrze nadają
www.youtube.com/watch?v=o_7CKopnwtc&feature=related

[isma]

No tak.
Wierszem:

byc może powrócimy tam do rozmów
które przerwaliśmy tu
w najważniejszym miejscu

do spotkań
które tak ciekawie się zapowiadały
lecz zegarek nawoływał do rozstania

dobudujemy szyny w nieskonczonośc
wszystkim napoczętym podróżom
które ugrzęzły w szczerym polu

zeschłe strumyki wytrysną na nowo
i rozbiegną się we wszystkie strony

z wątków porzuconych w pospiesznym marszu
wysnujemy zaniechane losy

wszystko co przeżyliśmy będzie tam rozrastało sie do
niebotycznych rozmiarów pęczniało rozpleniało
na naszych oczach splatało i rozplątywało niczym
w tropikalnych niestrzeżonych ogrodach

i wszystko, czego nie zdązyliśmy ziścic (jakież
niewiarygodne historie mieściły sie w spojrzeniach
krzyżowanych z przypadkowymi ludźmi i jak szybko
przecinaliśmy je nim zdążyły sie wydarzyc)

albowiem żyliśmy pospiesznie rozsiewaliśmy tylko
ziarna na wiatr
nie oglądając się za siebie

i wielkie będzie zdziwienie
gdy chcąc przeżyc wszystko od początku
będziemy sie musieli przedzierac
przez niezglebioną puszczę wieczności.

[mama_kasia]

Dlatego teraz trzeba siać, zaczynać, rzucać słowa, myśli,
uśmiechy i łzy, nawet jeśli się nie dokończy. Warto zaczynać.

[mader1]

piękne... zbieranie owoców z tych drzewek, które się posadziło albo
spoglądanie na przedziwne rośliny urosłe za naszą przyczyną...
Obym nie przechodziła przez spaloną ziemię...