Sprawa ortografii i gramatyki

[thorper]

Dzisiaj na jednym forum poruszyłem temat pisania postów z błędami oraz to, że
trochę mi to działa na nerwy, zwłaszcza gdy widzę posty bez polskich liter.
Odpowiedzi były same negatywne. Poczułem się jak chrześcijanin, bo poruszyłem
temat, co do którego uważam, że jest istotny, a ludzie go olewają.
Najśmieszniejsze jest to, że każdą negatywną odpowiedź traktowałem z radością.
Śmieszny jestem, co?

[mamalgosia]

Ja słynę z literówek. Kiedyś nie zwracałam na nie uwagi, ale dzięki
pewnej osobie teraz już zwracam. Zdarzają mi się, co prawda o wiele
rzadziej niż kiedyś, ale zdarzają się - zwłaszcza gdy się spieszę i
nie czytam postu przed kliknięciem w "wyślij". Nie lubię tych moich
błędów.
Znam z innego forum osobę, która robi takie literówki, że czasem nie
chce mi się czytać jej postów (chociaż myśli mogą zaiwerać mądre).

Błędy ortograficzne i gramatyczne - staram się unikać u mnie, a u
innych niestety mnie rażą.
Ktoś kiedyś powiedział, że pisanie z błędami (wszelkiego rodzaju)
jest wyrazem lekceważenia adresata pisanych słów. Nie wiem, czy tak
jest zawsze, ale żywo mam to stwierdzenie w pamięci.

Natomiast przyznam, że posty bez polskich liter mi nie przeszkadzają

[minerwamcg]

Staram się pisać poprawnie. Paleointernetowy zwyczaj pisania bez
polskich liter już od dobrych-dobrych kilku lat stracił techniczną
rację bytu, więc nie rozumiem ludzi, którzy hołdują mu bez naprawdę
twardej konieczności (zagranica-służbowy komputer-niemożność
zainstalowania polskich fontów).
Internet służy m.in. do porozumiewania się. A żeby się porozumieć,
trzeba chcieć być rozumianym. Piszącym niechlujnie najwyraźniej na
porozumieniu z bliźnimi nie zależy - więc i ja nie widzę powodu, dla
którego miałoby mi zależeć na kontakcie z nimi.

Podoba mi się sig jednej z dziewczyn na innym forum - że niechlujnie
napisany post przypomina piwo podane gościowi w usyfionej szklance i
pływającą po wierzchu zdechłą muchą.

[mamalgosia]

a co to znaczy "odpowiedź negatywna" w tym przypadku? No bo przecież
chyba nie odpowiadali Ci "nie"?
A może zalinkujesz?

[a_weasley]

Co kraj to obyczaj, co chałupa to zwyczaj, są fora, na których jest przyjęte
pisać po polsku, sOm taakje, na qtórych pjsze sJem BbbBbyle jak thAqJE, NnNA
QthoooR pJsH Sjem fFF sposoOOOb wyyeFFaNY nnna maqsa Fff qOoOsmoS, JA zaAaaA
thym nje psHepadaAm, ale COo qthO LuBj...

[madziaq]

Arturze - mistrzostwo

A tak w temacie troszeczkę, skojarzyło mi się. Stary ale wciąż śmieszny tekst
dla znających angielski

ashvital.freeservers.com/ze_dream.htm

niniejszym przepraszam

[maika7]

Wszystkich, którzy w moich literówkach, niechlujności interpunkcyjnej oraz braku
polskich znaków co jakiś czas, upatrują lekceważącego stosunku do czytających i
piszących.

Wygodnictwo osobiste - tak, nieumiejetnośc precyzyjnego - synchronicznego
kilkania (polskie znaki) - tak. Pośpiech - tak. Brak okularów - czasem - tak.

Ale lekceważenie rozmówcy - nie.

[nati1011]

ja też.

pisze miedzy jednym przelewem a drugim - czasem z błędami. Ale to z
braku czasu a nie z lekceważenia.

[dominikjandomin]

maika7 napisała:


> Wygodnictwo osobiste - tak,

> Ale lekceważenie rozmówcy - nie.

A czy jedno z drugim nie jest czasem powiązane?

[maika7]

dominikjandomin napisał:


> > Wygodnictwo osobiste - tak,
> > Ale lekceważenie rozmówcy - nie.

> A czy jedno z drugim nie jest czasem powiązane?

Mam nadzieję, że gdyby u mnie było to powiązane, to wiedziałabym o tym. Moje
lenistwo (jako jedna ze składowych końcowego braku polskich czcionek, przecinków
oraz dość rozwichrzonego szyku wyrazów w zdaniu) nie jest skierowane przeciwko
komukolwiek.

A prospos... czy akceptacja niektorych wad w nas jest negatywna? Zakładając, że
wady te nie robią szkody innym?

[dominikjandomin]

Czyli odróżniamy bierność, która nie jest lekceważeniem, od czynnego lekceważenia?

Czyli nie jest lekceważeniem:
- siedzenie witając kogoś,
- nie odpowiadanie na listy,
- nie wyjęcie ręki w kieszeni w trakcie rozmowy...

Fajnie, muszę zmienić zwyczaje...

[maika7]

dominikjandomin napisał:

> Czyli odróżniamy bierność, która nie jest lekceważeniem, od czynnego lekceważen
> ia?
>
> Czyli nie jest lekceważeniem:
> - siedzenie witając kogoś,
> - nie odpowiadanie na listy,
> - nie wyjęcie ręki w kieszeni w trakcie rozmowy...
>
> Fajnie, muszę zmienić zwyczaje...


Bierność??
Nie jestem reprezentatywna.
Nie czuję się lekceważona, jak ktoś się ze mną wita siedząc.
Nie czuję się lekceważona, jak ktoś nie odpowiada na moje listy, choć wolę, jak
mi zakomunikuje, że nie chce utrzymywać ze mną kontaktu.
Nie czuję się lekceważona, jak ktoś rozmawiając ze mną trzyma rece w kieszeniach.

Nie pamiętam, kiedy ostatni raz poczułam się lekceważona - może czas, żebym
zaczęła stosować bilobil...

Czuję sie lekceważona, jak ktoś nie reaguje na to, co mówię do tego kogoś. I jak
ktoś reaguje tak, aby specjalnie wyrządzić mi przykrośc.
I nie bardzo rozumiem, co mają cudze rece w cudzych kieszeniach do lekceważenia
mnie np.?

[dominikjandomin]

maika7 napisała:

> dominikjandomin napisał:

> Nie czuję się lekceważona, jak ktoś się ze mną wita siedząc.
> Nie czuję się lekceważona, jak ktoś nie odpowiada na moje listy, choć wolę, jak
> mi zakomunikuje, że nie chce utrzymywać ze mną kontaktu.
> Nie czuję się lekceważona, jak ktoś rozmawiając ze mną trzyma rece w kieszeniac
> h.
>
> Nie pamiętam, kiedy ostatni raz poczułam się lekceważona - może czas, żebym
> zaczęła stosować bilobil...

OK. Wsadzam to w różnice mikrokulturowe.

> Czuję sie lekceważona, jak ktoś nie reaguje na to, co mówię do tego kogoś.

Możesz podać przykład? Bo nie rozumiem...

>I ja
> k
> ktoś reaguje tak, aby specjalnie wyrządzić mi przykrośc.

Hm... Zawsze uważałem, że to już nie jest "lekceważenie", tylko dużo bardziej...

> I nie bardzo rozumiem, co mają cudze rece w cudzych kieszeniach do lekceważenia
> mnie np.?

Nic... dla osoby, której nie wychowano w ten sposób, że rozmawiając z inną
WYJMUJE się łapy z kieszeni. Dla mnie to podstawa (no, ale ja jeszcze z
przedwojennych rodziców).

[maika7]

dominikjandomin napisał:


> Możesz podać przykład? Bo nie rozumiem...

Mówię coś do kogoś, a ten ktoś traktuje mnie jak powietrze. Czy
lepiej to teraz wytłumaczyłam?

> >I ja
> > k
> > ktoś reaguje tak, aby specjalnie wyrządzić mi przykrośc.
>
> Hm... Zawsze uważałem, że to już nie jest "lekceważenie", tylko
dużo bardziej..

czyli co? lekcewazenie moich odczuc i??

> Nic... dla osoby, której nie wychowano w ten sposób, że
rozmawiając z inną
> WYJMUJE się łapy z kieszeni. Dla mnie to podstawa (no, ale ja
jeszcze z
> przedwojennych rodziców).

Ależ mnie też tak wychowano, że wstaję na ogół i rąk w kieszeniach
nie trzymam, i ustępuję miejsca w tramwaju, przeprowadzam staruszki
na pasach, przepuszczam starsze ode mnie panie w drzwiach, i ogólnie
zachowuję się w miarę poprawnie. Ale nie czuję się lekceważona,
jeśli ktoś jest wychowany inaczej.
Jestem starsza od Ciebie )) (jeśli prawdę napisałeś w forumowej
bazie....) i moi Rodzice też są przedwojenni. Do tego wychowywali
mnie na "grzeczną dziewczynkę" i nawet trochę im to wyszło. Ale co
moje wychowanie ma do cudzego wychowania i poczucia bycia
lekceważoną???

[dominikjandomin]

maika7 napisała:

> dominikjandomin napisał:
>
>
> > Możesz podać przykład? Bo nie rozumiem...
>
> Mówię coś do kogoś, a ten ktoś traktuje mnie jak powietrze. Czy
> lepiej to teraz wytłumaczyłam?

Nie dla mnie. Dla mnie ważne jest, co mówisz i do kogo.

Co mnie bowiem obchodzi ktoś obcy, co sobie mówi, gdy ja jestem zajęty? Niech
gada, skoro musi przewentylować gardło. Czy musi marnować mój czas?

>
> > >I ja
> > > k
> > > ktoś reaguje tak, aby specjalnie wyrządzić mi przykrośc.
> >
> > Hm... Zawsze uważałem, że to już nie jest "lekceważenie", tylko
> dużo bardziej..
>
> czyli co? lekcewazenie moich odczuc i??

Specjalne wyrządzanie przykrości jako lekceważenie?

> Jestem starsza od Ciebie )) (jeśli prawdę napisałeś w forumowej
> bazie....)

Napisałem prawdę.

> Ale co
> moje wychowanie ma do cudzego wychowania i poczucia bycia
> lekceważoną???

Hm... Jakby to wytłumaczyć... Nie, poddaję się.

[minerwamcg]

Ja też się poddaję. Mimo, że miałam szczerą wolę wytłumaczyć, czemu
mi jest przykro, kiedy mój bliźni uważa mnie za osobę tak mało
ważną, żeby chcąc ze mną porozmawiać wyjąć peta z gęby, wypluć gumę,
wyjąć ręce z kieszeni, a witając się wstać z miejsca. Mimo, że
jestem kobietą i to czasem nawet starszą od niego.
Albowiem okazywanie rozmówcy szacunku jest właściwe naszej kulturze.
Jeśli ktoś się do tego nie stosuje, jest źle wychowany - co może nie
być jego winą, ale zaszczytu mu nie przynosi, mnie zaś jednoznacznie
zniechęca do kontaktów z nim, nie lubię bowiem, kiedy ktoś
demonstruje mi, że mu się z powodu mojej skromnej osoby nie chce
ruszyć tyłka z krzesła. Jak mawiał don Vito Corleone rozwalając łeb
któremuś z mafiosów "przyjacielu drogi, co ja ci złego zrobiłem, że
mnie aż tak nie szanujesz?" ))

[maika7]

minerwamcg napisała:

> Ja też się poddaję. Mimo, że miałam szczerą wolę wytłumaczyć, czemu
> mi jest przykro, kiedy mój bliźni uważa mnie za osobę tak mało
> ważną, żeby chcąc ze mną porozmawiać wyjąć peta z gęby, wypluć gumę,
> wyjąć ręce z kieszeni, a witając się wstać z miejsca. Mimo, że
> jestem kobietą i to czasem nawet starszą od niego.
> Albowiem okazywanie rozmówcy szacunku jest właściwe naszej kulturze.
> Jeśli ktoś się do tego nie stosuje, jest źle wychowany - co może nie
> być jego winą, ale zaszczytu mu nie przynosi, mnie zaś jednoznacznie
> zniechęca do kontaktów z nim, nie lubię bowiem, kiedy ktoś
> demonstruje mi, że mu się z powodu mojej skromnej osoby nie chce
> ruszyć tyłka z krzesła. Jak mawiał don Vito Corleone rozwalając łeb
> któremuś z mafiosów "przyjacielu drogi, co ja ci złego zrobiłem, że
> mnie aż tak nie szanujesz?" ))

Powiem tak - wolę szacunek "z petem w gębie" od samego dobrego wychowania, który
- zdarza się - przykrywa pięknie brak szacunku, zostawiając jego pozory.

[dominikjandomin]

maika7 napisała:


> Powiem tak - wolę szacunek "z petem w gębie" od samego dobrego wychowania, któr
> y
> - zdarza się - przykrywa pięknie brak szacunku, zostawiając jego pozory.

Fajnie, tylko, że ... na szacunek, to ludzie ciężko pracują.

A dobrze zachowywać się mogę względem każdego.

[maika7]

dominikjandomin napisał:

> Fajnie, tylko, że ... na szacunek, to ludzie ciężko pracują.

No wiem, dlatego lubie go czuc zarówno do kogos, jak i czuś sie
szanowana Cenny jest.


> A dobrze zachowywać się mogę względem każdego.

Ty tak, ale są osoby, których nie miał kto nauczyc wyciągać rąk z
kieszeni, a szacunek czują. I warto ten szacunek zamiast tych rąk
zobaczyć.

[maika7]

dominikjandomin napisał:


> Nie dla mnie. Dla mnie ważne jest, co mówisz i do kogo.
>
> Co mnie bowiem obchodzi ktoś obcy, co sobie mówi, gdy ja jestem zajęty? Niech
> gada, skoro musi przewentylować gardło. Czy musi marnować mój czas?

Oczywiście, ze ważne jest co i do kogo. Pisze o sytuacjach, w ktorych nie gada
sie byle gadać. Chjociuaż obcemu, przewentylowującemu gardło tez można
zakomunikowac "przeprasdzam, jestem w tej chwili zajety". I wtedy nie ma sprawy.

> Specjalne wyrządzanie przykrości jako lekceważenie?

Tak, przede wszystkim. Gdyby się nie lekceważyło - nie wyrządzałoby się przykrości.

> Napisałem prawdę.

No to dzieli nas co najmniej kilka lat, albo nawet kilkanaście.

> Hm... Jakby to wytłumaczyć... Nie, poddaję się.

Próbuję wytłumaczyć, że widzę różnicę pomiędzy dobrym wychowaniem, a szacunkiem.
To dla mnie dwie różne sprawy.

[dominikjandomin]

maika7 napisała:

> dominikjandomin napisał:
>
>
> > Nie dla mnie. Dla mnie ważne jest, co mówisz i do kogo.
> >
> > Co mnie bowiem obchodzi ktoś obcy, co sobie mówi, gdy ja jestem zajęty? N
> iech
> > gada, skoro musi przewentylować gardło. Czy musi marnować mój czas?
>
> Oczywiście, ze ważne jest co i do kogo. Pisze o sytuacjach, w ktorych nie gada
> sie byle gadać.

A tego, to wcześniej nie wiedziałem... I nadal nie wiem, o jakich sytuacjach
piszesz.

> > Specjalne wyrządzanie przykrości jako lekceważenie?
>
> Tak, przede wszystkim. Gdyby się nie lekceważyło - nie wyrządzałoby się przykro
> ści.

Nie nie nie. Pisaliśmy o ŚWIADOMYM wyrządzaniu przykrości. A to jest ponad
lekceważenie. Może sięgać nawet do nienawiści.


> > Napisałem prawdę.
>
> No to dzieli nas co najmniej kilka lat, albo nawet kilkanaście.

Ech, kobieta

> Próbuję wytłumaczyć, że widzę różnicę pomiędzy dobrym wychowaniem, a szacunkiem
> .
> To dla mnie dwie różne sprawy.

A dla mnie powiązane.

Mogę NIE CZUĆ szacunku do kogoś, ale moje dobre wychowanie sprawi, ze ta osoba
do końca świata (i jeden dzień dłużej) nie będzie tego świadoma.

Bo szacunek, to dla mnie coś wewnętrznego. Nie szanuję każdego człowieka (nie
raz mi za skórę ktoś zajdzie i po prostu nie czuję szacunku). Ale na ogół dana
osoba o tym nie wie...

[maika7]

dominikjandomin napisał:


> A tego, to wcześniej nie wiedziałem... I nadal nie wiem, o jakich
sytuacjach
> piszesz.

O matko, wymiękam i ja ) Np. mowie szefowi, że nie chce wracac do
pracy na proponowane stanowisko A, bo, owszem moje studia daja
podstawy do przyjecia mnie na to stanowisko, ale moje osobiste
zainteresowania korespondują z równoległym stanowiskiem B. A szef
swoje, bo wie lepiej.


> Nie nie nie. Pisaliśmy o ŚWIADOMYM wyrządzaniu przykrości. A to
jest ponad
> lekceważenie. Może sięgać nawet do nienawiści.

No, świadomym. Zgadzam sie - może sięgac nienawiści, ale u podstaw
nie znajdziesz lekcewazenia??? Ani ciut? Nawet jak nie znajdziesz,
to ja tam je widzę. Chyba mozemy na te sprawe patrzeć odmiennie?


> A dla mnie powiązane.
> Mogę NIE CZUĆ szacunku do kogoś, ale moje dobre wychowanie sprawi,
ze ta osoba
> do końca świata (i jeden dzień dłużej) nie będzie tego świadoma.
>
> Bo szacunek, to dla mnie coś wewnętrznego. Nie szanuję każdego
człowieka (nie
> raz mi za skórę ktoś zajdzie i po prostu nie czuję szacunku). Ale
na ogół dana
> osoba o tym nie wie...

Wolę wiedzieć. Stanowczo wolę wiedzieć. Mogę wtedy popracowac (jesli
mi zależy) nad zmianą wzajemnego nastawienia. Bez tej wiedzy -
łatwiej popaśc w nieprawdziwy komfort. Bez bodźca do zmian.

[dominikjandomin]

maika7 napisała:

> dominikjandomin napisał:
>
>
> > A tego, to wcześniej nie wiedziałem... I nadal nie wiem, o jakich
> sytuacjach
> > piszesz.
>
> O matko, wymiękam i ja ) Np. mowie szefowi, że nie chce wracac do
> pracy na proponowane stanowisko A, bo, owszem moje studia daja
> podstawy do przyjecia mnie na to stanowisko, ale moje osobiste
> zainteresowania korespondują z równoległym stanowiskiem B. A szef
> swoje, bo wie lepiej.

Prawo szefa. Bo on jest szefem. Nie widzę tutaj lekceważenia.

[maika7]

dominikjandomin napisał:

> maika7 napisała:
>
> > dominikjandomin napisał:
> >
> >
> > > A tego, to wcześniej nie wiedziałem... I nadal nie wiem, o
jakich
> > sytuacjach
> > > piszesz.
> >
> > O matko, wymiękam i ja ) Np. mowie szefowi, że nie chce
wracac do
> > pracy na proponowane stanowisko A, bo, owszem moje studia daja
> > podstawy do przyjecia mnie na to stanowisko, ale moje osobiste
> > zainteresowania korespondują z równoległym stanowiskiem B. A
szef
> > swoje, bo wie lepiej.
>
> Prawo szefa. Bo on jest szefem. Nie widzę tutaj lekceważenia.

No widzisz - inne optyki
Ja widzę - bo warto razem się zastanowić dlaczego pracownik broni
się przed jednym stanowiskiem wybierając drugie. W każdym razie
wyszło na dobre mnie, szefowi, zakładowi to, że odmowiłam przyjęcia
stanowiska A. Pracuję na stanowisku B. Ale mogło być sympatyczniej ;-
)

[mamalgosia]

Przypomniało mi się, jak ktoś mi powiedział (ale inny ktoś, niż
tamten ktoś z literówkami ) widząc, że przyklejam znaczek do góry
nogami na kopercie, że to oznacza, że lekceważę adresata. Byłam
bardzo zaskoczona, bo ja po prostu przyklejałam jak leci, w ogóle
się nad tym nie zastawnawiając. A tu taka gruba rura. I pamiętam to
do dziś, choć było to 20 lat temu i pamiętam, kto to powiedział, i
pamiętam do kogo był tamten list... Do kogoś, kogo bardzo, bardzo
szanowałam...

[madziaq]

Mnie aż tak nie rusza brak polskich liter, w sumie nie czyta mi sie takich
postów ciężko, aczkolwiek czasem wychodzą kwiatki. Kiedyś na jakimś forum ktoś
pisał, że "X zrobiła mi laske i..." - bynajmniej nie chodziło o nakłanianie X do
czynności seksualnych, ale o wyświadczenie przysługi Ale jak mówiłam, to mnie
jakos nie razi, czasem jedynie śmieszy. Ale jak ktoś pisze, że coś zaÓważył
(autentyczna perełka ostatnio znaleziona) to zęby mi same zgrzytają
Sama nigdy nie miałam problemów z ortografią (no może poza niuansami typu
pisownia "nie" z imiesłowem przymiotnikowym czynnym itp ), przed wysłaniem
czytam posta (no chyba że mi się naprawde bardzo spieszy), sprawdzam pod
względem sensu jak i literówek (a raczej ich braku ) Ale nie "umieram za
ortografię" na forach, bo jest to dla mnie czcze szarpanie nerwów. Najwyżej
przestaję czytać

PS. Właśnie poprawiłam 3 literówki

[mader1]

przepraszam za błędy i literówki. Bardzo się staram i bardzo Was wszystkich
szanuję, ale czasem nie daję rady sprawdzić...

[aetas]

ja też się kajam, bo piszę szybko i przestawiam znaki, właśnie
napisałam "zanki" zamiast "znaki", ale poprawiłam, w tym wątku się
staram, bo dotyczy czego dotyczy
wiem, że czasem trudno sie mnie czyta, ale nie robię błędów z braku
szacunku dla współrozmówców, ale z pośpiechu i słowno-myślowego
adhd, za co przepraszam, bardzo rzadko mam czas spokojnie spojrzec
na to, co napisałam, może powinnam postawić na jakoś, nie na ilość?
(hmmm, musze o tym pomyśleć)...
a co do tamtego forum, to nie było az tak źle, ze dwie, no może
półtorej odpowiedzi nie było tak całkiem negatywne...

[mamalgosia]

aetas napisała:

> ja też się kajam, bo piszę szybko i przestawiam znaki, właśnie
> napisałam "zanki" zamiast "znaki", ale poprawiłam, w tym wątku się
> staram, bo dotyczy czego dotyczy
Mam tak samo!!!


> wiem, że czasem trudno sie mnie czyta, ale nie robię błędów z
braku
> szacunku dla współrozmówców, ale z pośpiechu i słowno-myślowego
> adhd, za co przepraszam, bardzo rzadko mam czas spokojnie spojrzec
> na to, co napisałam, może powinnam postawić na jakoś, nie na
ilość?
> (hmmm, musze o tym pomyśleć)...

No i znowu to samo!!!



> a co do tamtego forum, to nie było az tak źle, ze dwie, no może
> półtorej odpowiedzi nie było tak całkiem negatywne...
no zalinkujcie...

[thorper]

Biję Ci brawo, bo się starasz. Użytkowniczki tamtego forum oburzyły się, że
śmiem zwracać im uwagę.

[mamalgosia]

mam tak samo.
Ale nie pojmuję, dlaczego Ty nie szusujesz

[maadzik3]

Co do polskich liter- posty wysylane z serwerow zagranicznych (co czesci z nas
dotyczy) moga zmieniac litery polskie w "krzaczki" wiec pisanie w systemie ASCII
nie jest deklaracja niekorzystania z polskich liter a proba ulatwienia odbiorcom
lektury

[godiva1]

Dokladnie - za duzo Polakow jest teraz w krajach gdzie nasze edytory
tekstu nie maja polskich liter.

[dominikjandomin]

godiva1 napisała:

> Dokladnie - za duzo Polakow jest teraz w krajach gdzie nasze edytory
> tekstu nie maja polskich liter.

Hę? To się w kawiarence netowej pisze na forum? Bo z domowym czy innym oswojonym
kompem problemów nie ma, forum przez przeglądarkę idzie...

[ewa_anna2]

Nie, nie jesteś śmieszny. Ja też nie lubię tego, jak ktoś robi błędy w
każdym wyrazie. Co do polskich liter - zależy skąd pisze. Jeśli
mieszka za granicą - jestem wyrozumiała. Inaczej świadczy to o
lenistwie.
Jeszcze jedno. Błędy zdarzają się każdemu i każdy z nas może zrobić
literówkę. Ale jeśli już jest kilka błędów w jednym poście to już
przesada.

[thorper]

Smieszny wsensie zabawny. Bo kto by się cieszył z negatywnych opinii?

[aetas]

thorper napisał:

> Smieszny wsensie zabawny. Bo kto by się cieszył z negatywnych
opinii?


ale dlaczego Ty się cieszysz z tych negatywnych opinii? bo teraz to
mnie z kolei zastanowiło...

[thorper]

Może to wydać się dziwne, ale dla mnie to dobry znak, że trochę racji chyba mam.

[pawlinka]

Słowa wypowiadają i piszą ludzie, a język żyje i rozwija się. Jestem
polonistką, jednak koncentruje się na człowieku (czasem nieporadnie
wypowiadającym się), rozmówcy, a błędy widzę, ale poprawiam w
szkole

PS
Znajoma, starsza polonistka, w biurze podróży poprawiała na czerwono
błędy w folderze. Machinalnie. Na czerwono.

Wazne i mniej wazne

[isma]

Zaczne od anegdotki (nie uzywajac polskich liter, niestety).

Otoz, jedna z bliskich mi osob, przekroczywszy juz dawno wiek balzakowski, bedac
zona i matka trojgu dzieciom, zaczela studiowac teologie, wsrod mlodych ludzi,
ktorzy w znakomitej wiekszosci byli w wieku jej najstarszej corki, albo niewiele
starsi. I byla znakomita studentka. Kiedy zapytalam Teolozke, jak sobie radzi z
przyswajaniem obszernego i nielatwego materialu, powiedziala: "wiesz, oni z cala
pewnoscia maja ode mnie znacznie lepsza pamiec - to jest roznica tych dwudziestu
lat. Ale za to ja mam umiejetnosc... odrozniania rzeczy waznych od... mniej
waznych."

Tak wiec, ja na forum nie uzywam polskich liter (bledow ortograficznych nie
robie, ale zadna w tym moja zasluga - od czasow szczeniecych pisze poprawnie bez
koniecznosci sprawdzania). Dwadziescia lat temu sie nauczylam pisac bezwzrokowo
wlasnie w ten sposob, i od tego czasu ten sposob praktykuje. Szczegolnie trudno
mi z niego zrezygnowac, kiedy cos przepisuje, bo tylko wtedy, piszac
bezwzrokowo, moge jednoczesnie sledzic tekst w ksiazce, ktora przede mna lezy
(wbrew temu, co sadzi mlode pokolenie, nie wszystko jest w internecie). Zeby
bylo zabawniej, od kilkunastu miesiecy uzytkuje sprzet, ktory od czasu do czasu
po nacisnieciu kombinacji klawiszy "alt-c" bynajmniej nie umieszcza na ekranie
litery "c" [no, wiecie, tej z kreseczka], ale... laczy sie z wlasnym
producentem, meldujac gotowosc przeslania raportu o urzadzeniu. Co jest dosc
klopotliwe.

I otoz, ja szanuje forumowiczow. Do tego stopnia, ze jesli cos na forum pisze,
to nie bedac pewna jakichs faktow, staram sie przed wyslaniem postu te fakty
dodatkowo zweryfikowac. Czasem poszukam komu jakichs dokumentow czy linkow, choc
mozna przeciez nieumiejetnego (z odpowiednia doza chrzescijanskiej wyzszosci...)
odeslac do googla. Czasem cos przepisze, jesli jest droga elektroniczna
niedostepne.
No a, niestety, nie jestem osoba dysponujaca nieograniczona iloscia czasu. Tak
bywa, jesli sie ma meza i dziecko, pracuje sie zawodowo, a czasem ze swojego
czasu cos sie jeszcze odda w jakims samorzadzie czy w wolontariacie.
Zakladam wiec, ze lepiej napisac rzetelny post bez ogonkow - niz nierzetelny, w
ktorym wytrzebione zostaly wszystkie literowki.

Byc moze jest to zalozenie bledne.
Byc moze faktycznie powinnam mniej pisac, ale za to dorabiac te ogonki?
Albo spozytkowac czas na wytykanie bledow jezykowych tym, ktorzy sie tak bardzo
o wszelka poprawnosc jezykowa troszcza (w tym watku sa takie, oj, sa )).

Na koniec anegdotka druga.
Rzecz dziala sie na zjezdzie beneficjentow pewnego programu grantowego - glownie
doktorantow, i tzw. dobrze rokujacych studentow. W stolowce przy jednym
stoliku siedzial pewien Geolog oraz Teatrolozka, taka, co to kazdy blad jezykowy
odruchowo wytykala, i to wobec wspoljedzacej publicznosci. Zwlaszcza Geologowi -
no, moze nie co piate zdanie, ale co dziesiate na pewno. W koncu Geolog nie
zdzierzyl: "Czy ty musisz byc taka PURYTANKA jezykowa?" - zakrzyknal oburzony.
"PURYSTKA!" - wypowiedziala z naciskiem, bez glebszego zastanowienia, Teatrolozka.
Geolog doprowadzony do ostatecznosci cisnal lyzke w zupe, i przesiadl sie do
pierwszego lepszego wolnego stolika.
A taki sympatyczny byl )).

[aetas]

zalinkowac się nie da i nie wypada, bo to zamknięte forum, więc
nijak nie ma mozliwości, autor się odniósł do wątku tam, więc jako
bywalec pozwoliłam sobie odpowiedzieć... ale cytować nie można

w sumie przemyślałam trochę sprawę czytając ten wątek w miarę jego
rozwoju i myślę sobie, że każdy ma swojego konika, rzeczy, na które
bardziej niż inni zwraca uwagę lub np. ma przechył w okresloną
stronę, to a propos słów o przyklejaniu znaczka, niewstawaniu na
powitanie kogoś etc.

i myślę sobie, że ja też takie swoje mam, nie moge znieść widoku
młodych osób rozmawiających z kimś często starszym, które podczas
rozmowy trzymają ręce w kieszeniach, strasznie mnie raziło, jak
przychodzili do naszego departamentu młodzi np. prawnicy i stawali w
drzwiach sekretariatu z rękami w kieszeniach, po czym zaczynali
przemawiać, i myślałam sobie, ok, jestem sekretarką, jestem młoda,
ogólnie nie wzbudzam jakiegoś przesadnego szacunku, ale jako kobieta
czułąm się po prostu głupio, że facet stoi przede mną i gada do mnie
z rękami w kieszeniach, potem zauważyłam, że jak stają przed moim
dyrektorem to tez mają ręce w kieszeniach, i pomyślałam sobie, że ja
jakaś konserwa jestem straszna, bo to taki sposób zachowania
powszechnie akceptowany wśród młodych wykształconych ludzi...
pogodziłąm się z losem, ale nadal mnie to razi i staram się uczyć
swoich chłopaków, żeby tak się nie zachowywały... tyl emogę, świata
nie zmienię...

a co do nawyków piśmienniczych, jestem polonistą, w pracy się tyle
mimo minięcia się z wyuczonym zawodem nauczyciela napoprawiam, że na
forum po prostu mi się nie chce zwracać uwagi na to, jak kto pisze,
moge się sama więcej postarać, żeb łatwiej było mnie czytać ze
zrozumieniem, ale świata nie zmienię, ani nie czuję się na siłach,
ani tez nie chce mi się przesadnie...

[nati1011]

nie sprawia mi trudnosci czytanie tekstu bez ogonków. żadnych.