ADHD

[gopio1]

Będąc pod silnym wpływem książki "Magiczna biblioteka. Zbójeckie księgi
młodego wieku" G. Leszczyńskiego pytam się kto jeszcze z dziecięcych bohaterów
cierpi na ten stosunkowo młody zdawać by się mogło zespół?

Autor wymienia Kajtusia Czarodzieja, Pippi i Koszmarnego Karolka.
Kto jeszcze Waszym zdaniem? No i, czy w ogóle zgadzacie się z tym
stwierdzeniem? Dla mnie mocno naciągane. Ale przyznam, że mocno mnie to
rozbawiło :)

[i2h2]

Oczywiście Puchatkowy Tygrysek, Zajączek z Uszatka, mocno
podejrzewam też Króliczki.
A autystycznych cech nikt nie ma? Z Włóczykijem na pewno jest coś
nie w porządku - te wędrówki, odsuwanie się od innych. ;-D

[abepe]

Ja we wrześniu do pracy wracam, dajcie do końca wakacji odpocząć od diagnozowania:)

[gopio1]

i2h2 napisała:
> A autystycznych cech nikt nie ma?
Już pędzę zakładac specjalny wątek :)

[zawsze_wolna_nilka]

Karlsson z dachu.

[mamaea]

Hm, idąc tym tropem to dużo objawów ADHD miała Astrid Lindrgen,
chociaż w jej czasach nikt o takim zaburzeniu nie słyszał i mogła w
swojej twórczości dowolnie umieszczać dzieci, które w dzisiejszej
rzeczywistości oświatowo- psychologicznej wszystkie zdradzają te
cechy. Chociaż może mogę się mylić bo diagnozowanie też znowu zacznę
od września.

[kasiask]

Emil ze Smalandii miał ADHD. Te jego szalone pomysly i ich
realizacja zanim się zastanowił :)

[i2h2]

Nie miał - ADHD charakteryzuje się między innymi niemożnością
skupienia na jednej czynności oraz niemożnością gradacji czynności
pod względem ważności etc. Emil bardzo konsekwentnie realizował
swoje plany.

[abepe]

Cheche - może Wam podesłac kryteria diagnostyczne, żeby było łatwiej?

Emil nie za młody na diagnozę ADHD?

[i2h2]

O wieku nie pomyślałam :-)
Ale kontruj tu, kontruj, bo przy okazji poniesiemy oświaty
kaganiec ;-) Teraz wszystko się pod ADHD podpina, więc można trochę
zrewidować te poglądy i definicje.

[abepe]

A wiesz? Mnie się naprawdę nie chce zastanawiać, wolę żywego
pacjenta. Może koleżanka mamaea się pomęczy?;)
Jest jeszcze kilka zaburzeń, oprócz ADHD czy autyzmu:)

[i2h2]

abepe napisała:
> Jest jeszcze kilka zaburzeń, oprócz ADHD czy autyzmu:)

Wiem, ze jest, ale to specjalistki powinny założyć stosowne wątki ze
stosownymi definicjami i stosownymi przykładami ;-) A my będziemy
dopisywać.

[abepe]

Ale po co? Nie lepiej czytać i nie nazywać? Niech dzieci wiedzą, że
są różne osoby, zachowania. Muszą znać diagnozę?
Jeśli chodzi tylko o wakacyjną zabawę dla forum to ja już się
deklarowałam, że jestem na urlopie (wychowawczym:)

[i2h2]

To raczej o wiedzę dorosłych mi chodzi. dzieci ani nie pytaja, ani
same nie krytykują, co najwyżej oznajmiają (Młodsza kiedyś zwierzyła
mi się, że jeden z kolegów czasem gryzie i ona troszkę boi się z nim
bawić,a potem dodała, że i tak go lubi ;-)).

[alistar1]

Nie wiem, jak był zamysł autorki wątku, ale chyba miał być on z
przymrużeniem oka, prawda? Doszukiwanie się symptomów adhd i tym
podobnych u książkowych bohaterów traktuję na zasadzie ";-)"

[abepe]

Dzięki, Alistar, że sprowadziłaś dyskusję na właściwy lekki tor (o
ile mozna tak powiedzieć:))

Iwonko - co do edukacyjnej funkcji książek - bałabym się stawiać
diagnozy bohaterom fikcyjnym, nieprawdziwym. Generalnie jestem za
nazywaniem zachowan i objawów, nad którymi można popracować,
obserwowac rozwój, poszukać przyczyn i właściwych form pomocy, nie
stawianiem głebokich diagnoz (mam ten przywilej, że pracuję z
dziecmi w tym wieku, że jeszcze wszystko się może zdarzyć i diagnozy
bywają zwodnicze).

[i2h2]

Gosię naszło po lekturze "Zbójeckich ksiąg", gdzie są takie
charakterystyki... Ale po lekturze różnych wątków na różnych forach
(gdzie dziecko ruchliwe=dziecko z adhd) mam czasem ochotę stanąć na
rogu ulicy i każdemu po kolei tłumaczyć, że to zupełnie nie tak.
Zresztą pewnie trochę to rozumiesz.
Ale masz rację - w piątek podśmiewałyśmy się z tego, że można tak
dalece idące wnioski wysnuwać z jakiejś historii, która zupełnie
czemu innemu ma służyć.

[alistar1]

i2h2 napisała:

Ale po lekturze różnych wątków na różnych forach
(gdzie dziecko ruchliwe=dziecko z adhd) mam czasem ochotę stanąć na
rogu ulicy i każdemu po kolei tłumaczyć, że to zupełnie nie tak.

Ano właśnie, bo idąc tym tropem można już tylko stwierdzić, że
większość książkowych dzieci, a co gorsza i małych czaytelników
tychże, jest hmmm, nie teges... ;-)

[abepe]

Tak, tak, pam Leszczyński zabawił się w diagnostę, czytałam.
Teraz każde ruchliwe dziecko to adehadowiec, popełniające błędy to
dyslektyk a umiejace czytać w wieku 3 lat to zespół Aspergera:))
A na wszystko pomaga terapia SI:)))))))

[domil]

Pippi to raczej Zespół Aspergera: nie uznająca norm, skrajnie
ekscentryczna, niby zaprzyjaźniona, a samotna. No i ta siła!
Aspergerowcy, jak są na fali, też mogą góry przenosić ;-)

[i2h2]

Pomyślałam sobie teraz, że te wątki pożytek mogą przynieść, bo
łatwiej będzie nie tłumaczyć, a podsunąć jakąś książkę z bohaterem o
poodbnych danej diagnozie cechach.

[mamaea]

Matko Święta, co za dyskusja! Nie znam tej książki p.Leszczyńskiego
ale już wiem, że muszę ją koniecznie przeczytać !!! (jako matka
dzieciom - czytelnikom i jako psycholog dziecięcy,)ja traktuję
te "diagnozowanie" jako lekką wakacyjną zabawę ale coś w tym pewnie
jest, każdy kto trochę w tym siedzi wie, że teraz jest silna
tendencja do etykietkowania zachowań dzieci jako "zaburzone" a
termin nadpobudliwy zna niestety KAŻDY rodzic (piszę niestety bo mam
w gabinecie często przerażonych taką "diagnozą" z przedszkola
dziecka trzyletniego, a potem niestety krótka droga do bezsilności i
usprawiedliwień nauczycielskich i rodzicielskich bo
przecież ....ADHD.
A Pipii nie może mieć Aspergera bo u takich osób leży myślenie
abstrakcyjne (czego na pewno o niej nie można powiedzieć ) no i
niechęć do zmian a Pipii przecież uwielbiała chaos i
nieprzewidywalność. Hm, a swoją drogą nie zauważyłam w dyskusji
zbytnio współczesnych i polskich książek a to pewnie jak mówi Iwona
na pewno by się przydało. Iwona
Mama Ewy (7) i Adasia (1,5)

[i2h2]

Jeśli chcesz, to Ci ją pożyczę, ale po wakacjach - zamierzam wziąć
ze sobą i delektować się na plaży ;-)

[domil]

mamaea napisała:

> A Pipii nie może mieć Aspergera bo u takich osób leży myślenie
> abstrakcyjne (czego na pewno o niej nie można powiedzieć ) no i
> niechęć do zmian a Pipii przecież uwielbiała chaos i
> nieprzewidywalność.

Chętnie się pokłócę o Pippi. Pierwszy przykład, jaki znalazłam po
otworzeniu książki - cytuję:
- Teraz ty, Anniko, rozwiąż następujący przykład: Gustaw pojechał z
kolegami na wycieczkę szkolną. Miał ze sobą koronę, gdy wyjeżdżał, a
pozostało mu 7 ore, gdy wrócił do domu. Ile wydał pieniędzy?
- Tak - wtrciła Pippi. - A ja chciałabym wiedzieć, dlaczego był tak
rozrzutny i czy wydał pieniądze na lemoniadę.

Jaki to, waszym zdaniem typ myślenia?

A co do chaosu - to raczej Pippi wprowadzała chaos w świat innych
ludzi, zaś sama dla siebie była logiczna i przewidywalna.

[domil]

Podrzucę jeszcze linkę z propozycjami z innego forum
portal.adhd.org.pl/phpbb/viewtopic.php?t=320&postdays=0&postorder=asc&start=10