dlaczego tyle dziadostwa

[maminka-2]

i co z tym robicie, czyli o upadku tradycji edytorskich:)

wychowana na sancerze, butence, grabiańskim, gabryś-orłowskiej dostaję
konwulsji jak widzę wspólczesne książeczki dla dzieci. tamte były ubogie, na
marnym papierze, nie zawsze kolorowe, ale ilustrowane z sacunkiem dla małego
człowieczka.
tak, ja wiem, że są miski maksa, że jest wasiuczyńska i sporo innych świetnych
ilustratorów. ale to, co wpada w oczy to 'stoiska' w supermarketach z
przepotwornym chłamem. niestety, sporo tego szajsu dostajemy w prezencie i co
wtedy? dziecko się cieszy, że książka kolorowa i ze złotymi wstawkami (matko i
córko!), mam wyrwać i wyrzucić? mam mdłości na widok tych edytorskich
koszmarków i boję się, że mi wyrośnie jakiś twór o dodopodobnej estetyce.
jak sobie radzicie z tymi strasznymi książeczkami?

[mama_kotula]

Na początek muszę cię zmartwić - w pewnym wieku większość dziewczynek ma etap
"różowo, błyszcząco i brokatowo" ;), zwłaszcza tych chodzących do przedszkola;
moje półdiablę kocha piratów, Pippi, w domu bawi się w rycerzy i potwory, a mimo
to na widok różowości dostaje zaślinienia po pas ;)

Ja stosuję zasadę - wszystkiego po trochę. Zatem mamy i Wasiuczyńską, i Butenkę,
ale mamy też różowo-błyszczącą wróżkę - imienia wróżki i autora ilustracji nie
pomnę oraz kilka innych koszmarków. Ja tego nie muszę oglądać, dziecię się
szczerzy - ale tak samo jak szczerzy się do "Domku" i innych.
Nie demonizowałabym. Jeśli dziecko ma dostęp do dobrej jakościowo literatury, to
kilka brokatowych wstawek w książeczce nie wypaczy mu poczucia estetyki.
Bo co mam zrobić, siłą wyrywać z ręki? ;)

> boję się, że mi wyrośnie jakiś twór o dodopodobnej estetyce.

Ja w ogóle tego się nie obawiam. To, że w tej chwili moje dziecię najchętniej
życzyłoby sobie, aby Murzynek Bambo był różowy a jego mama miała brokatowe
kolczyki, nic nie znaczy. Może będzie dodofilką a może będzie mhroczna i gotycka
po mamusi ;)

[verdana]

Obawiam się, ze kazde pokolenie uznaje książki swojego dziecinstwa
za niedoscigly ideał, a książki pokolenia dzieci za chlam i tandetę.
Bo dziecko inaczej postrzega pewne rzeczy i to "koduje" sie w
pamięci. Ilustracje dla trzylatka czy szesciolatka rzadko kiedy
podobają sie mamie, a jesli sie podobaja - to bywa, ze dziecko omija
je ze wstretem. Sama pamiętam swoją dziecieca nienawiść do
Szancera....

[zona_mi]

> Sama pamiętam swoją dziecieca nienawiść do Szancera....

O, a ja go kochałam od urodzenia :)
A dlaczego go tak nienawidziłaś?!

[lis888]

O, jas i teraz go nie cierpię;(((
A do autorki wątku: uważam, że przesadzasz. Akurat obecnie jest
prawdziwy wysyp naprawdę śiwetnie ilustrowanych ksiązek - wystarczy
popatrzeć nprz. na ofertę Zakamarków. Radzę Ci nie szukac książek po
supermkarketach, tylko iść od razu do jakieś fajnej księgarni
specjalizującej się w ksiązkach dla dzieci; a jeśli nie masz
dostępu, to pobuszowac chociażby na Brombie.
My "klejnocikami" zaprezentowanymi palimy w kominku, w lato
dyskretnie je wyrzucam.

[maminka-2]

lis888 napisała:

> O, jas i teraz go nie cierpię;(((
> A do autorki wątku: uważam, że przesadzasz. Akurat obecnie jest
> prawdziwy wysyp naprawdę śiwetnie ilustrowanych ksiązek - wystarczy
> popatrzeć nprz. na ofertę Zakamarków. Radzę Ci nie szukac książek po
> supermkarketach, tylko iść od razu do jakieś fajnej księgarni
> specjalizującej się w ksiązkach dla dzieci; a jeśli nie masz
> dostępu, to pobuszowac chociażby na Brombie.
> My "klejnocikami" zaprezentowanymi palimy w kominku, w lato
> dyskretnie je wyrzucam.


bardzo proszę, żebyś czytałam ze zrozumieniem. nie pisałam, że JA kupuję takie
ksiązki i ze nie wiem, ze są inne - a wręcz przeciwnie. ja wybieram bardzo
starannie. potworki dostajemy W PRZEZENCIE. w pre-zen-cie.

nie pisałam też, że chcę, aby moje dziecię się zachwycało szancerem, wiem, że są
również wspólcześni ilustratorzy i również dałam temu wyraz w moim poscie.

a za wypowiedzi na temat dziękuję:D

[hankam]

Fakt, mnie się Szancer też nie podobał, nienawiść to moze za duże
słowo, ale kompletnie nie rozumiałam, co rodzice w nim widzą.
Jakieś takie były ponure. Moim ideałem były książeczki "Little
Golden Books", a z nich najbardziej mi się podobały disneyowskie
wersje bajek...

[verdana]

Jako absolutnie magiczne wspomnienie z dzieciństwa mam komiksy o
Kaczorze Donaldzie po swedzku, przegladane przez dzieci na podwórku.
To byla w ogóle najpiękniejsza książka na świecie.

[i2h2]

mama_kotula napisała:
> Na początek muszę cię zmartwić - w pewnym wieku większość
dziewczynek ma etap
> "różowo, błyszcząco i brokatowo" ;), zwłaszcza tych chodzących do
przedszkola;
> moje półdiablę kocha piratów, Pippi, w domu bawi się w rycerzy i
potwory, a mimo to na widok różowości dostaje zaślinienia po pas ;)

Kotulo, czy my mamy może przypadkiem wspólne dziecko? ;-P

A co do tematu - na półkach u nas króluje awangarda i śmietanka
rodzimej i zagranicznej ilustracji, ale są też te słodkie, różowe,
brokatowe i z oczami "jak gazela po lewatywie". Mając wybór, ale też
i wzór, dziecko się uczy. Gdybyś zakazywała, to może owoc zakazany
by kusił, a potem nie daj Boże w nastolatce barbie by się nagle
objawiła. A tak, to pewnie wyrośnie ;-)

[alistar1]

Był kiedyś podobny wątek o nieudanych prezentach i potem jeszcze
jeden o kiczu, autorstwa zf71.

No cóż- nie znam dziedziny, czy to muzyki czy malarstwa, gdzie
powstawałyby same arcydzieła. Podobnie jest z książkami i to dobrze,
bo inaczej prawdziwe piękno nie cieszyłoby nas tak bardzo ;-)
Nieudane prezenty można trochę potrzymać, a potem puścić dalej w
obieg, zastępując je czymś wartościowym. Ja tak robię, głównie z
braku miejsca. Ale dzieci też od bylejakości nie opędzam, po
dłuższym namyśle same pasują ;-)

[mamalilki]

Ja czekam az sie opatrzy i znudzi (zwykle nudzi sie szybko, bo malo do czytania
i nawet malo do ogladania, na obrazkach nic sie nie dzieje) a potem robie akcje
"antymilkołaj" - wchodze z czarnym workiem i usuwam - szybko, dyskretnie, kiedy
dzieci sa na spacerku z tatusiem. Jeszcze sie potem biedaczki ciesza, ze mamusia
tak posprzatała że znowu sie wszystko miesci. Po jakims czasie potrafia spytac,
gdzie jest jakas ksiazeczka to albo udaje glupka, ze nie widzialam, albo
tlumacze ze byla poniszczona i nie dalo sie naprawic. Ze starsza juz mozna sie
umowic, ze troche zabawek i ksiazeczek pojdzie na kiermasz w przedszkolu i w
parafii - wtedy pomaga wybierac, a ja przekonuje, ze na domino z ksiezniczkami
jest juz przeciez za duza...

[abepe]

Hmmm, nasi znajomi i rodzina na wszelki wypadek wolą książek nie
kupować, więc koszmarków u nas niewiele. W księgarniach i bibliotece
jedyna rzecz, której nie udaje mi się G. wyperswadować to książki o
dinozaurach. A do różowych księżniczek go nie ciągnie:))

[zf71]

"antymikołaj" - niezłe :)))))

[lavvendowa]

Chyba jedyny sensowny sposób to wyrzucanie cichcem. W ofiarowaniu koszmarków
przodowała babcia (= moja mama), więc jej pokazałam, gdzie i jakie książeczki
warto kupować, wytłumaczyłam, że przywiązuję wagę do szaty edytorskiej. Na
szczęście po sąsiedzku powstała sklep-kawiarenka, w którym można kupić
książeczki między innymi Wyd. Dwie Siostry, więc mama już nie ma problemu z
dotarciem do "niedziadostwa" :)
A supermarketów bym nie skreślała - można tam wyszprać perełki za grosze:)