ostatni fragment duszy

[eeela]

Wstrzasnal mna i jednoczesnie bardzo mi sie spodobal watek ostatniego
fragmentu duszy Voldemorta. Placzace brzydkie dziecko, budzace zarazem litosc
i odraze - doskonala personifikacja tego, co czujemy wzgledem psychopatow. I
podoba mi sie przedstawienie skruchy i milosierdzia - ze najmniejsza odrobina
jednego z tych uczuc potrafi zmienic bieg wszystkiego. Maly odblask
wdziecznosci zgubil Glizdogona, a male drgnienie skruchy moglo zmienic
posmiertny los Voldemorta. W kontekscie tego wszystkiego podoba mi sie takze
to, co w jednym z wywiadow powiedziala Rowling - ze walczy o to, aby wierzyc.
Ja do wierzacych nie naleze, ale uznaje, ze jesli juz walczyc o to, by
zachowac wiare, to wlasnie wiare w sile skruchy, wdziecznosci i milosierdzia.
Podoba mi sie to.

[tonks666]

a mnie jest ciągle cholernie szkoda Voldiego, że skończył jak
skończył... ale z drugiej strony ludzki Voldi byłby tak przekonujący
jak Snape w kolorowej szacie z umytymi włosami;)

[waldemar_batura]

eeela napisała:

> Wstrzasnal mna i jednoczesnie bardzo mi sie spodobal watek ostatniego
> fragmentu duszy Voldemorta. Placzace brzydkie dziecko, budzace zarazem litosc
> i odraze - doskonala personifikacja tego, co czujemy wzgledem psychopatow. I
> podoba mi sie przedstawienie skruchy i milosierdzia - ze najmniejsza odrobina
> jednego z tych uczuc potrafi zmienic bieg wszystkiego. Maly odblask
> wdziecznosci zgubil Glizdogona, a male drgnienie skruchy moglo zmienic
> posmiertny los Voldemorta.

A co w książce nasunęło Ci tę ostatnią sugestię? Chyba że pomyliłaś Voldemorta z
niejakim Vaderem, któremu się to, owszem, udało. :-)

W kontekscie tego wszystkiego podoba mi sie takze
> to, co w jednym z wywiadow powiedziala Rowling - ze walczy o to, aby wierzyc.
> Ja do wierzacych nie naleze, ale uznaje, ze jesli juz walczyc o to, by
> zachowac wiare, to wlasnie wiare w sile skruchy, wdziecznosci i milosierdzia.
> Podoba mi sie to.
>

Zuch dziewczynka - aż sam poczułem wzmożone pragnienie szukania wzorców
moralnych w książkach dla dzieci. :-)

OK, wiem, że i tam można, ale osobiście trochę mnie śmieszą podobne
deklar(m)acje. Żeby jednak nie wyszło, że celem mojego postu są wycieczki
osobiste, ciekawostka literacka, z której wynika, że Horkruksy i dzielenie duszy
znano w polskiej literaturze już dawno temu: ;-)

"Kiedy sięgałem po pierwsze tomy obcych geniuszów,
Ona uczyła się może stawiać pierwsze litery.
Kiedy traciłem pierwszy solidny kawał duszy
z pierwszą miłością niedziecinną
Ona dopiero zaczynała troszkę wstydzić się swoich lalek".

(młodzieńczy wiersz Stillera, z którego poetyki kpił Hamilton).

[eeela]

> A co w książce nasunęło Ci tę ostatnią sugestię? Chyba że pomyliłaś Voldemorta
> z
> niejakim Vaderem, któremu się to, owszem, udało. :-)
>



'It's your one last chance,' said Harry, 'it's all you've got left... I've seen
what you'll be otherwise... be a man... try... try for some remorse...'



> Zuch dziewczynka - aż sam poczułem wzmożone pragnienie szukania wzorców
> moralnych w książkach dla dzieci. :-)


Nie rozumiem, z czego kpisz. Czy wydaje ci sie, ze przeslanie moralne jest cecha
podstawowa i oczywista dla literatury dzieciecej? Grimmow chyba nie czytales.
Czy wydaje ci sie moze, ze wzorce moralne w ksiazkach dla dzieci sa zbyt
banalne? To szkoda mi cie.

[waldemar_batura]

> A co w książce nasunęło Ci tę ostatnią sugestię? Chyba że
pomyliłaś Voldemorta
> z
> niejakim Vaderem, któremu się to, owszem, udało. :-)
>



'It's your one last chance,' said Harry, 'it's all you've got
left... I've seen
what you'll be otherwise... be a man... try... try for some
remorse...'

Tylko że:
- Mamy tu do czynienia z kolejną nielogicznością JKR, bo Harry
nawiązuje do słów Dumbledore'a o tym, że za cenę żalu kawałki duszy
mogą się zjednoczyć z powrotem. Mała zagwozdka, że w przypadku
Voldiego już nie ma się co zrastać, bo wszystkie Horcruxy zostały
zniszczone. ;-)
- A i tak odnosiłoby się to jedynie do całości duszy Toma: nie ma
żadnych podstaw do twierdzenia, że zmieniłoby to jego los po śmierci
(zresztą na temat tego, co dzieje się w życiu pozagrobowym, Rowling
ekumenicznie i dyskretnie milczy :-)).

> Zuch dziewczynka - aż sam poczułem wzmożone pragnienie szukania
wzorców
> moralnych w książkach dla dzieci. :-)


Nie rozumiem, z czego kpisz. Czy wydaje ci sie, ze przeslanie
moralne jest cecha
podstawowa i oczywista dla literatury dzieciecej?

Statystycznie biorąc dominuje, ale co to właściwie ma do rzeczy?

Grimmow chyba nie czytales.

"Chyba" jednak czytałem. Są tak moralni z tymi wszystkimi odcinanymi
palcami i palonymi wiedźmami, że obecnie często wycofuje się ich z
list lektur. ;-) Ponownie: co to ma do rzeczy?

Czy wydaje ci sie moze, ze wzorce moralne w ksiazkach dla dzieci sa
zbyt
banalne?

A to zależy np. od tego jakie wzorce i w których książkach.

To szkoda mi cie.

Miażdżąca puenta godna sygnaturki. :-) OK, widzę że traktujesz to
strasznie poważnie, więc nie będę już wyjaśniał czemu deklamacje o
czerpaniu wzorców z "HP" - przy całej mojej sympatii dla tego cyklu -
nieco mnie śmieszą; to w końcu sprawa indywidualnych preferencji.

[eeela]

> 'It's your one last chance,' said Harry, 'it's all you've got
> left... I've seen
> what you'll be otherwise... be a man... try... try for some
> remorse...'
>
> Tylko że:
> - Mamy tu do czynienia z kolejną nielogicznością JKR, bo Harry
> nawiązuje do słów Dumbledore'a o tym, że za cenę żalu kawałki duszy
> mogą się zjednoczyć z powrotem. Mała zagwozdka, że w przypadku
> Voldiego już nie ma się co zrastać, bo wszystkie Horcruxy zostały
> zniszczone. ;-)
> - A i tak odnosiłoby się to jedynie do całości duszy Toma: nie ma
> żadnych podstaw do twierdzenia, że zmieniłoby to jego los po śmierci
> (zresztą na temat tego, co dzieje się w życiu pozagrobowym, Rowling
> ekumenicznie i dyskretnie milczy :-)).


Nigdzie nie dalam do zrozumienia, ze wizja JKR co do zawiatow, Boga i
ostatecznego sadu jest spojna i logiczna. Wszystko to sa niejasne obrazy, na
podstawie ktorych mozna sobie dopowiadac interpretacje - badz tez pozostawic je
tak niejasnymi, jak sa, w zaleznosci od osobistych preferencji. Mozna tez,
oczywiscie, kierujac sie osobistymi preferencjami, cala te wizje krytykowac i
wysmiewac - niektorzy sposrod zazartych ateistow, jakich mialam przyjemnosc
poznac, na pewno by to uczynili. Ich prawo, i twoje takze, jakiekolwiek osobiste
preferencje toba kieruja. Nie zglaszalam nigdzie, ze wypowiadam ostateczne
prawdy - dalam wyraz mojej sympatii do opisanej wizji.

> Nie rozumiem, z czego kpisz. Czy wydaje ci sie, ze przeslanie
> moralne jest cecha
> podstawowa i oczywista dla literatury dzieciecej?
>
> Statystycznie biorąc dominuje, ale co to właściwie ma do rzeczy?
>
> Grimmow chyba nie czytales.
>
> "Chyba" jednak czytałem. Są tak moralni z tymi wszystkimi odcinanymi
> palcami i palonymi wiedźmami, że obecnie często wycofuje się ich z
> list lektur. ;-) Ponownie: co to ma do rzeczy?


Tak tylko spekulowalam, z jakich powodow uznales za stosowne wykpienie rozwazan
nad wzorcami moralnymi w ksiazkach dla dzieci - szkoda, ze wciaz nie chcesz
uscislic, co dokladnie toba kierowalo.

> Czy wydaje ci sie moze, ze wzorce moralne w ksiazkach dla dzieci sa
> zbyt
> banalne?
>
> A to zależy np. od tego jakie wzorce i w których książkach.
>
> To szkoda mi cie.
>
> Miażdżąca puenta godna sygnaturki. :-) OK, widzę że traktujesz to
> strasznie poważnie, więc nie będę już wyjaśniał czemu deklamacje o
> czerpaniu wzorców z "HP" - przy całej mojej sympatii dla tego cyklu -
> nieco mnie śmieszą; to w końcu sprawa indywidualnych preferencji.


Nic na to nie poradze, ze szkoda mi ludzi, ktorzy odrzucaja pewne rzeczy z
powodu ich banalnosci, bo banalnosc sama w sobie zlem nie jest - a prawdy
etyczne sa ogolnie banalne, i jesli ktos je z tego powodu lekcewazy, budzi moje
wspolczucie - taki odruch bezwarunkowy. Oczywiscie, zazwyczaj nie odkrywam sie z
tym, bo rozumiem, ze ludzie moga sie czuc calkowicie komfortowo i niczyjego
wspolczucia nie potrzebuja, a poza tym nie jest to do konca grzeczne, mowic
ludziom takie rzeczy, ale poniewaz ty nie zadbales o to, aby byc do konca
wzgledem mnie grzecznym, wiec nie widzialam powodu, dlaczgo mialabym obdarzac
sie specjalnie wyszukana grzecznoscia.

[eeela]

dlaczgo mialabym obdarzac
> sie specjalnie wyszukana grzecznoscia.

dla ktorego mialabym obdarzac CIE
(na pewno bys sie domyslil, ale tak pro forma poprawiam)

[waldemar_batura]

eeela napisała:

(...)

A to dobrze, że w końcu przyznałaś, że to tylko Twoje interpretacje "HP",
niekoniecznie spójne i logiczne - bo ani hu hu to z Twojego pierwszego postu,
niepodszytego cieniem wątpliwości, nie wynikało. ;-) Nad resztą już się nie
rozwodzę, bo strasznie się napinasz napotkawszy najlżejszy krytycyzm. Jeśli tak
reagujesz przy niewinnym "HP": strach pomyśleć, co by było gdybyśmy się
pospierali nt. religii czy polityki, i z jakich wyżyn moralnych WTEDY
usiłowałabyś mnie miażdżyć. :-) Także wyczucia śmieszności stylu nie sposób
nauczyć; albo się je ma, albo nie - i w tym drugim przypadku zadaje się takie
pytania jak Ty. ;-)

[eeela]

A merytorycznie masz coś do powiedzenia?