Czy mamy PRAWO?

[ulkar]

Czy mamy prawo mieć dzieci po stracie poprzedniego? Czy mamy prawo mieć chore
dzieci bo może traci na tym zdrowe rodzeństwo? Głupie pytania? A owszem ale
zainspirowane wypowiedziami na tym forum. Więc mamy? czy nie? Czy następne
dziecko jest substytutem? Czy musimy oczekiwać, że bedzie równie wspaniałe
jak to pierwsze? Czy nie damy mu szansy być sobą? Czy skażemy na bycie
duplikatem? Jeśli ktoś twierdzi że tak, to ........ niewiele wie o życiu.

[aniao3]

Ula - to nie tak...
Wszystko w naszym postepowaniu zalezy od tego czy potrafimy w zyciu postepowac
swiadomie. Jesli tak - to nie skrzywdzimy ani siebie ani innych.
Sytaucja o ktorej pisal Sloggi - ja sie tez z tym spotkalam: adopcja dziecka
szybko po smierci tego poprzedniego: w tym samym wieku, fizycznie podobnego. I
po trzech miesiacach je oddali - bo przeciez to nie byl ich zmarly synek.
Ale wiem ze ja chcac miec dziecko nie chce miec Malgorzatki. Ja po prostu chce
miec dzieci. I tyle, bez ideologii dodatkowej.
Czy mamy prawo?
Kazdy z nas powinien zyc madrze i swiadomie, wiedzac jakie konsekwencje
przyniosa jego dzialania - te duze (jak posiadanie dzieci) i te calkiem male
(jak chocby napisanie postu).
I mysle ze byloby bardzo zle, gdyby ktos probowal wyrokowac jak powinnismy zyc.
Bo bladzic - tez jest rzecza ludzka.
Acz jakos nie wydaje mi sie by ktoras ze znanych mi dziewczyn z tego
forum "bladzila". A dzieci - po prostu maja byc soba a my mamy im pomoc przejsc
madrze przez zycie. Niech nabijaja sobie siniaki zbierajac doswiadczenia: my je
zawsze przytulimy i bedziemy obok. Ale to bedzie ich zycie, nasza rola jest
nauczyc nasze dzieci zyc madrze.
Ula - sciskam cie mocno
anka

[ulkar]

Aniu... ja w kwestiach poruszanych przez ciebie tylko jedno zdanie ....... Źle
przeprowadzona adopcja. Żaden ośrodek nie powinien się zgodzić na taką adopcję!
Gzie badania psychologiczne?? Poza tym jest zasada - dziecko innej płci i w
żadnym razie tuż po śmierci biologicznego. Przypadek który opisałaś obwinia nie
ludzi, którzy chcieli adoptować ( oni nie byli do końca świadomi swojej
decyzji) ta sytuacja obciąża osrodek adopcyjny.

[aniao3]

Masz 100% racji.
Podalam to tylko jako przyklad tego jak nie powinno sie zyc.
Moze masz racje, ze bardziej winien jest osrodek adopcyjny, ale wydaje mi sie
ze dorosli ludzie chyba powinni to przewidziec.
To zreszta mysle zupelnie inna sprawa a pytania jakie poruszylas dotycza - no
coz, samo zycie.
Ja bym tez sie spytala - moze i nieco przewrotnie - ale czy rodzice ktorzy maja
2 dzieci z genetyczna rzadka wada nie powinni dostac skierowania na badania
genetyczne, a nie miec kolejne 2 dzieci. To taka moja refleksja po akcji
Polsatu dla 4 ciezko chorych dzieci. Zebrano 1 mln. zl. Pozwoli to na roczna
rechabilitacje. Tylko co dalej - bo choroba tych dzieci nie cofnie sie nigdy w
takim stopniu by mogly zyc jakkolwiek samodzielnie. Dzieki rechabilitacji moze
je co najwyzej zycie bolec troche mniej. Przez rok. Czy rodzice majacy dwoej
ciezko chorych dizeci powinni bez badan grac dalej w genetycznej rulece?
Ale to tez watek obok twego pytania, bo jak wiesz, pytanie twoje zawiera w
sobie wszystkie odpowiedzi jakie moglabym podac :)
Sciskam
Anka

[mamaadama4]

Dla mnie Adaś nie jest substytutem. Hanka to Hanka a Adaś to Adaś. A dlaczego
ludzie po stracie jednego dziecka mieliby nie decydować się na urodzenie
kolejnych? To są dwie zupełnie różne sprawy, a jak ktoś sugeruje, że jest
inaczej to nie ma o tym zielonego pojęcia.
Ciekawe, że nikt nie rozstrząsa pojawienia się na świecie kolejnych dzieci w
rodzinach, gdzie tych obciążeń nie ma. Ale jak u takich "zwichrowanych" ludzi
jak np ja rodzi się dziecko, to jest to już temat do psychologicznych wywodów.
(To oczywiście dziewczyny nie do was).
No cóż, ja tez się trochę życzliwych komentarzy nasłuchałam. Ale jestem
pociągnięta mocnym impregantem.

[agablues]

O tym właśnie pisałam niedawno, tyle, że w trochę innym kontekście. Problem ten
siedzi we mnie juz od dłuższego czasu.
Oczywiście, że mamy prawo mieć inne dzieci, kolejne. Pytanie tylko czy jest ono
bo tak zamierzaliśmy, albo akceptujemy kolejne dziecko, czy nowe dziecko ma nam
zastąpić to, które odeszło. Ja pisałam pod kątem poczucia winy wobec mojej
Malutkiej - że wcześniej chyba miało nowe dziecko zastąpić ją, bo mówiono nam,
że długo nie pożyje. A przecież myślałam o trzecim dzieciaczku juz wcześniej.
Kiedy sobie to uświadomiłam - nie mam żadnego poczucia winy, że chcę mieć
jeszcze zdrowego bobasa.
Ale prawdą też jest, że czasami dziecko pojawia się zbyt wcześnie - kiedy
rodzice jeszcze nie są gotowi, bo żyją życiem tego, które odeszło. Tak myślę.

[agablues]

pisałam też o tym na Poronieniu
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11916&w=11532428

[jelvet]

swoja malutką dzidzie straciłam w czerwcu ubiegłego roku to była dość wczesna
ciąża ale wyczekana, wymodlona zdobyta po zazyciu tony lekarstw - świat mi sei
zawalił została pustka tak bolesna,ze az odczuwalna fizycznie... zosatły plany
wizje gdzie bedzie stało łozeczko itd. czułam sie pusta i oszukana... lekarze
kazali odczekac min trzy miesiące. poniewaz byłam pewna ,ze bez silnych leków
nie zajde w ciąże nie przykładałam zbytnio wagi do pilnowania sie po 2 m-cach
okazało sie,ze jestem w ciazy nie była ona łatwa ale myśle,ze pomogła mi troche
psychicznie jednak teraz gdy patrze na Marte zastanawiam sioe jakiebyłoby Tamto
Dziecko miałoby teraz 5 m-cy Marta ma dwa z drugiej strony gdyby nie strata
tamtego nie byłoby Marty - to dziwne uczucia
rok temu w bliskiej mi rodzinie zmarł 6 letni chłopiec urodził sie z powazna
wada serduszka miał tylko jedna komore, to miała byc ostatnia trzecia operacja -
i była... cztery dni póxniej mały zmarł nie odzyskawszy przytomności (przed
operacja błagał mamę aby go tam nie dawac bo juz nie wróci...)
kilka dni po pogrzebie okazało sie,ze Jego mama jest w ciązy nieplanowanej ale
zbawiennej w skutkach... udało sie jakos poskładac zburzony swiat w prawie
jedna całość była tylko jedna prosba do Boga -niech to bedzie zdrowa
dziewczynka... Dziś mała ma 4 m-ce i jest zdrowa nie zastapi brata ale tez nie
da szans na porownywanie, swoim pojawieniem sie uratowała nie tylko mamę ale
tez swoja 4 letnia siostre bardzo zwiazana z bratem, po jego smierci zamkneła
sie w sobie, nie opuszczała mamy na krok, stała sie tzw. "trudnym dzieckiem"
teraz znów jest usmiechnieta opowiada małej o braciszku aniołku, odzyskała swoj
dzieciecy swiat...