Europejka

[melka_x]

Nie przepadam za Gretkowską, Kabaret metafizyczny jest dla mnie wielkim,
intelektualnym oszustwem (na zasadzie - Król jest nagi proszę państwa), ale
tyle słyszałam o tej Europejce.. lato.. nie powieśc.. a forma
felietonopodobna.. jednym słowem kupiłam. Po kilku stronach już wiem, że nie
warto było, no ale kupiłam, to przeczytam. I uderzył mnie jeden, krótki
fragment. Zacytuję:

"Czy powinnam mieć drugie dziecko? Jestem coraz starsza... A jeśli urodzi się
chore (ledwo daję radę wychować zdrowe), lub gorzej - jest 50%
prawdopodobieństwa, że chłopiec. Za duże ryzyko"

Wiecie co,ja naprawdę nie wymagam, żeby każdy myśląc o swoim życiu robił to
przez pryzmat doświadczeń takich osób jak my. Ale od pisarki chciałoby się
wymagać większej odpowiedzialności za słowa. Tym bardziej, że widać, że
Gretkowska bardzo cyzeluje, poleruje, pieści słowa, zdania, porównania. I z
całą pewnością rzecz, która idzie do druku jest czytana kilka razy. Ręce
opadają..

[jelvet]

wypadałoby jeszcze dopisac a co jesli włosy nie beda kręcone nie osiagnie
wzrostu 180cm i w przyszłosci nie bedzie lekarzem tylko prawnikiem???? tak tak
zdecydowanie za duze ryzyko wrrrrr- rece opadaja!!!!!!!!!!!!

[melka_x]

Najsłabsze jest to "chore, lub gorzej (...) chłopiec"

[czaroffnica24]

Niestety pani Manuela pod pojęciem sławy rozumie szeroko pojętą prowokację.
I jak to bywa zarówno u znanych jak i nie znanych ludzi, nie jest w stanie
pojąć cierpienia, którego sama nie doświadczyła.

[aluc]

dziewczyny - ludzie świadomie nie chcą poczynać (podkreślam - poczynać, a nie
mieć) dzieci z bardzo wielu różnych powodów, akurat ten, że może być chore albo
że może być chłopiec, jest tak samo uprawniony, jak ten, że kogoś brzydzi zmiana
pieluchy - ważniejsze jest to, że o tym wie, tego się boi i nawet nie próbuje, a
nie zachodzi beztrosko i stwierdza "jak będzie chore albo chłopak to albo usunę,
albo się powieszę"

akurat największą wartością Europejki jest przypadkowa czy też nieprzypadkowa
szczerość wyglądająca czasem zza znanej pozy, jakoś nie mogę się też dopatrzyć w
tym stwierdzeniu negacji czyjegoś cierpienia

sorki, że się wcinam, ale temat jakoś taki bardziej ogólny mi się wydał

[melka_x]

Aluc akurat ja bym też nie dopatrywała się tutaj negacji cierpienia, nie
przypadkiem napisałam, że zdaję sobie sprawę, że trudno żeby wszyscy rozważali
macierzyństwo przez pryzmat doświadczeń tych, które dzieci straciły. Co do
tego, że Gretkowska - jak każdy zresztą- ma prawo nie chcieć więcej dzieci, i
to z dowolnych powodów, też nie mam żadnych wątpliwości.

Mnie natomiast uderzyło to "chore, lub GORZEJ - chłopiec".
Nie to, że boi się choroby, nie to nawet, że chłopca sobie tak zdecydowanie nie
życzy, ale to, że zdrowy chłopiec jest dla niej gorszą możliwością, niż chora
dziewczynka. W wielu wypadkach bym to potraktowała jako niezręczność językową,
ale patrząc na te jej wypieszczone na maksa kwiecisto-krwisto-erotyczne frazy
nie mogę w to uwierzyć.

[melka_x]

Jeszcze...
Nie wiem, czy jasno się wyraziłam.
Nie chodzi mi o powody, którę sprawiają, że ludzie decydują się na dziecko, lub
nie decydują, ale ich gradację. Płeć ważniejsza od choroby. Większe
nieszczęście urodzenia chłopca, niz chorego dziecka. Oczywiście, że Gretkowska
ma prawo sobie tak uważać, ale coś mam wrażenie, że nie starczyło jej wyobraźni.

[aluc]

a mi się jednak wydaje, że to "gorzej" jest z lekkim przymrużeniem oka :)
coś jak w powiedzeniu, że jak będzie dziewczynka, to będę kochać jak własną :)
albo że jest dobrze, ale nie beznadziejnie :)
naprawdę, nie traktowałabym tego z absolutną powagą i mimo doceniania owej
Europejkowej szczerości - nie sądzę, żeby Gretkowska urodzenie chłopca
traktowała jako absolutny dopust boży, gorszy od urodzenia chorego dziecka, bo z
jej innych wypowiedzi jednak wynika, że w czaszce posiada cóś więcej oprócz
drucika łączącego uszy ;)

mnie prawdę mówiąc to zdanie rozśmieszyło - właśnie z wyżej podanych powodów, bo
przypomina mi własne teksty o tym, jak to w życiu nie chcę mieć dziewczynki, za
którymi kryje się zwykły paniczny lęk przed wychowywaniem kobiety :)

[aniao3]

Magdus kochana - jest taka instytucja jak wymiana ksiazki za ksiazke.
Wymien - bo ja iwem? moze na Kubusia P? Albo na cokolwiek innego?
Bo szkoda w domu trzymac taka ksiazke, a wyrzucic do kosza tez trudno :)
(ach te nasze wychowanie w kulcie dla slowa pisanego!)
A co do tego zdania - mysle ze jednak prowokacja - patrzecie jaka jestem, i
dyskutujcie. Niech mowia dobrze lub zle, byle nie przekrecili nazwiska w
druku :)
sciskam
a

[agnieszkabryndza]

Wybaczcie ale prozy Gretkowskiej nie mozna traktowac jako expose jej pogladow ,
to zdanie wg. mnie to dyskusja ze stereotypem , ze fajniej miec cholpca , ze
kobieta winna urodzic mezowi syna etc.Jak napisala aluc z dystansem nalezy do
tego podchodzic , bo gdzie indziej ta sama autorka pisze "co miesiac rodze
polowe czlowieka", itd. , co nie zmienia faktu , ze jest wspaniala kochajaca
matka a empatii ma za trech . pozdrawiam ab

[katse]

no to jak byś chciała wymienić - to ja poprosze. Nie czytałam. A z chęcią
zobacze co tam Manuelka wymalowała. Przeczytałam jej Polke. I podobała mi się.

ale to zdanie...hmmmm...przed ciążą mawiałam: jak urodzi mi się pierwszy
chłopiec, to więcej dzieci mieć nie będę - dwóm chłopcom (trzem) nie dałabym
rady... w ciąży już dopuszczałam wszysto: dziewczynke, chłopca, chore, zdrowe.
Doskonale wiedziałam, że będę KOCHAĆ moje DZIECKO.

no ale co mówiłam to mówiłam

Pozdrawiam,

wtrącająca się w ogólny wątek Kasia

[melka_x]

Polka też mi się podobała, ale Polka podobnie jak Europejka, to nie powieść,
dzienniki, felietony to są formy, które zdecydowanie bardziej jej się udają:).
Europejka nie podoba mi się, i to nie z powodu będącego tematem wątku, ja mam
jednak wrażenie pełnego egzaltacji i intelektualnie tandeciarskiego upozowania
i przy tym zdaniu drogie wielbicielki Gretki pozostanę:P, jako i Wy pozostańcie
przy swoim, jeśli wola wasza i smak taki:P ;)))

Co do tego przymrużenia oka. Opcje są dwie, albo my jesteśmy przewrażliwione
(może tak być), albo też jednak to przymrużone oko jest jednak nieco
wytrzeszczone;), zważywszy na całkiem długie wywody w Europejce o wyższości
kobiet nad mężczyznami tak też być może:)

[anuteczek]

Melka,
Ja tak sobie myślę, a w upale opornie mi to idzie, że może my wszystkie
jesteśmy nieco przewrażliwione, nieco za dużo wymagamy od innych. Nie czytałam
tego, bo nie lubię Gretkowskiej, czasami trawię niektóre jej felietony. Chcę
wierzyć, że to tylko prowokacja, gra słowna...
Nie dopuszczam do siebie myśli, że ktoś może to potraktować dosłownie i co
gorsza wcielić w życie. Z mojego punktu widzenia, bardzo głupia to prowokacja,
żeby nie rzec chamska, ale może jestem przewrażliwiona. Z drugiej strony
niestety wiele kobiet tak myśli :(, zwłaszcza o tym chorym...
andzia

[zorka7]

A ja - że tak wtrącę - dzieki melce_x zabawiłam się kopleksów. Polonistka, a
nie wie o "Europejce". ;) Trzeba się za siebie zabrać i poczytać trochę,
nadrobić rok. (Czyżby tylko rok?...).

...Jeśli pani e_Manuela szanowna ma takie zdanie jakie wyraziła w "E." i nie
stanowi to jakieś fikcji literackiej to należy tylko współczuć, ciesząc się być
może w duchu, że Bozia dała co niektórym czytelnikom więcej rozumu i serca.

[zorka7]

zorka7 napisała:

> A ja - że tak wtrącę - dzieki melce_x zabawiłam się kopleksów.

"Zabawiłam"???? No fajnie, niech będzie. ;))))))))))) Freud by się ucieszył.

[anuteczek]

zorka,
ja też polonistka :), tzn mgr filologii polskiej, le nie pracuję w zawodzie ;)
andzia

[zorka7]

anuteczek napisała:

> zorka,
> ja też polonistka :), tzn mgr filologii polskiej, le nie pracuję w zawodzie ;)
> andzia
>



Magister - podaj łapę. Ja w LO pracowałam ...rok. ;) Ale było warto.

[anuteczek]

no to piąteczka :)
andzia

[wrona72]

To jescze moje trzy grosze....
Tak sobie myślę, że czasami prowokacja autorska może być jak najbardziej
potrzebna i przydatna. Autorowi na pewno - będzie się dużo mówiło i pisało, ale
czytelnikowi rownież.
Takie prowokacje przecież zmuszają do zajęcia określonego stanowiska, do
myślenia, zastanowienia się nad problemem, zrewidoawnia poglądów. Moim zdaniem
są potrzebne - otwierają niekiedy oczy, pozwalają popatrzec z innej
perspektywy, no i najważniejsze- uzmyslawiają co jest dobre a co złe.

Europejki nie czytalam - od momentu zdiagnozowania choroby Misia , nie mogę
wziąć ksiązki do ręki - nie potrafię się skupić.
"Przed" - nie wyobrażalam sobie dnia bez książki.
Pozdrawiam. Pa

[slimak13]

To tylko literatura!! Podejrzewam, że nikt nie chciał Wam sprawić przykrości.
Przecież znacie pisarstwo Gretkowskiej, główna jego siła to prowokacja.
Pozdrawiam serdecznie.

jeszcze

[melka_x]

Myślałam wczoraj o wypowiedziach dziewczyn mających zdrowe dzieci. Długo. Skad
te różnice w interperetacji tego zdania z Europejki? I tak się zastanawiam, czy
nasze doświadczenia sprawiły że stałyśmy się tak bardzo przewrażliwione, że w
niczym co dotyczy choroby nie wyczuwamy żartu, konwencji? Nie śmieszą mnie
dowcipy cmentarne, nie śmieszą teksty w rodzaju "macierzyństwo to dożywocie bez
możliwości warunkowego zwolnienia", nie śmieszy mnie przymrużone oko u
Gretkowskiej. Czy kiedyś by mnie to śmieszyło? Może. Czy kiedyś to zdanie
Gretkowskiej potraktowałabym jak jedno z tych, co to jak będzie dziewczynka,
będę kochać jak własne? Może. Nie umiem sobie już wyobrazić, co czułam i co
mnie śmieszyło przed Natalią, więc nie wiem. Że Gretkowska nie chciała zrobić
nam przykrości tłumaczyć mi nie trzeba:))). Aż tak ksobna nie jestem;)))

[anuteczek]

Melka,
Ty wiesz, że świat "po" i "przed" to są dwa różne światy. Ten "po" jest
bardziej kolczasty i mroczny...
A my delikatniejsze, mimo wszystko
andzia

[odlipcadomarca]

anuteczek napisała:

> Melka,
> Ty wiesz, że świat "po" i "przed" to są dwa różne światy. Ten "po" jest
> bardziej kolczasty i mroczny...
> A my delikatniejsze, mimo wszystko
> andzia

I tak, i nie :) To, co napisze jest troche "obok" watku ale nie calkiem "poza".
W miare mijajacego od smierci mojego dziecka czasu, doceniam coraz bardziej
pokolenie naszych dziadkow i rodzicow. Tych, ktorzy przeszli przez tragedie
wojny, utraty najblizszych itp. Wiadomo, zalezy od rodziny ale akurat w mojej
nie brak tych, ktorzy musieli wszystko, doslownie cale swoje zycie odbudowywac
z kompletnych popiolow, wielu z Nich calkiem samotnie - zginely dzieci,
rodzice, rodzenstwo, wspolmalzonkowie, narzeczeni, przyjaciele. Do tego byly
choroby, depresje, slady ran czy tortur, stalinizm. A przeciez to Oni zadbali o
moj swiat, o poczucie humoru, o radosc zycia. Moja tragedia osobista gryzie
mnie przez lata i jatrzy serce, ale glupio mi o niej nawet wspominac gdy patrze
na zycie moich rodzicow, wujow, ciotek, Ich przyjaciol i znajomych. Pozostala w
Nich delikatnosc i wrazliwosc na pewne sprawy, ale przeciez nie utracili
auto-ironii, sceptycyzmu, umiejetnosci mruzenia oka czy smiania sie chocby i z
czarnego humoru. Patrze na to odchodzace powoli pokolenie i prostuje sie.
Kiedys, dawno temu po smierci mojego dziecka podjelam decyzje, ze ja bede zyc.
Pogodzilam sie ze swiatem i z tym, ze bywa krzykliwy, chaotyczny, tragiczny,
tragi-komiczny. Skoro podjelam te decyzje, staram sie byc konsekwentna -
przyjmuje swiat i ludzi takimi, jacy sa, bo mam swiadomosc, ze moja osobista
tragedia to tylko moje prywatne trzesienie ziemi ale przeciez ciesze sie, ze
nie zniszczylo ono swiata wszystkich wokol mnie. Ciesze sie, ze jest muzyka,
spiew, humor, komedie, tance, wata cukrowa i wesole miasteczka :) Podobnie
ciesze sie, ze sa pisarki o kontrowersyjnych pogladach, zlosliwi komentatorzy,
czarny humor i kpina. To pozwala mi odnajdowac sie w tym swiecie "po", bo
to "po" jest tylko moje, a dla swiata to jest jedna szalona ciaglosc.
Mam nadzieje, ze nie jest to tak calkiem pozbawione kontekstu :)

[melka_x]

>Moja tragedia osobista gryzie
> mnie przez lata i jatrzy serce, ale glupio mi o niej nawet wspominac gdy
patrze
>
> na zycie moich rodzicow, wujow, ciotek, Ich przyjaciol i znajomych.

W moim rodzinnym grobie leży wiele ofiar Powstania Warszawskiego i września
39r. Mój ojciec jest pogrobowcem, dziadek zginął w 1939 roku, babcia nigdy nie
wyszła ponownie za mąż. Pierwszy kontakt mojego ojca z nową władzą brzmi
niemalże anegdotycznie. Przejęty, szczęśliwy, dumny 5-latek biegnie do matki,
żeby powiedzieć, że idzie POLSKI zołnierz, z orzełkiem na czapie. Przyszli,
przywalili kolbą, zabrali babcię, wyrok za AK. A to był tylko początek szykan
jakie dotknęły moją rodzinę.

Nie uważam, żeby powinno mi być głupio wobec nich wspominając o śmierci mojej
córki. Te tragedie w żaden sposób nie umniejszają mojej. Nie wolno wartościować
cierpienia. Pozdrawiam - Magda