Moja historia

[hankamama]

Zaczeło się 5 lat temu.Miałam 21 lat,wyszłam za mąż za człowieka którego
bardzo mocno kochałam.Po miesiącu zaszłam w ciąże,była ogromna radość,rekord
rodzinny,gratulacje...na początku drugiego miesiąca zaczoł boleć mnie
brzuch.Na początku nie zwracałam na to uwagi.Zaczoł boleć mnie tak że nie
mogłam stać.Zdjełam spodnie.Krwawiłam.Telefon do szpitala,modlitwa do
boga...Diagnoza:Nie ma szans...a jednak udało się.Utrzymałam ciąże.Lekarze od
USG straszyli,że dziecko jakiś dziwny kształat ma coś nie ok.Myślałam że
tylko tak mówią...W szóstym miesiącu znowu zaczęłam krwawić,znowu cudem
uratowali moją kruszynkę.Dotrwałam do siódmego miesiąca.Tętno spadało.Miałam
rodzić naturalnie.Tętno ustało.Szybko cc.Nie pokazali mi dziecka.Wiem,że to
dziewczynka.Żyła po urodzeniu.Wiem że nie miała rąk.Wiem że była głęboko
upośledzona.Karolinka.Zmarła po nieudanej reanimacji.Nie ma grobu,nie wiem
czemu.Moja córcia...rok później znowu zaczeliśmy się starać.Bliźniaki.Ogromna
radość.W 4 tygodniu znowu krwawienie.Szpital.Jedno dziecko straciłam.Drugie 3
tygodnie po pierwszym.Nie widzę sęsu życia.Nic.

[monkastonka]

Hanko mamo nie wiem co ci napisać jedynie tyle że przytulam cię ciepło trudno
mi cię pocieszyć bo sama mam teraz potwornego dołka
Ściskam cię i jestem z tobą

[gosiasz3]

Haniu,zadne slowa nie wyrażą mojego smutku.
Jak Ci powiem,ze będzie dobrze...pewnie nie uwierzysz...
Jednak czasami warto sobie popracować i odzyskac zaufanie
do dalszego życia.
Boli bo trudno by bylo inaczej.Jedna sprobuj znależć chociaz
odrobinę radości i nadziei w sprawach malutkich.
To kiedys zaprocentuje.
Tule Ciebie mocno !!

[zojka25]

Haniu, przytulam

[basia_31]

Haniu, tak mi przykro...
Sama się łamię co dalej robić. Jestem po 4 poronieniach. Od straty ostatniego
Maluszka upłynęło dopiero 2 miesiące. Ale raczej spróbuję znowu. Jeśli jednak
się nie uda - to adoptuję.
Przytulam mocno.
Basia

[bei]

Haniu.....smutno mi...przykro...nigdy nie pojmę tej niesprawiedliwości.....

[vinga_o]

Haniu, bardzo, bardzo mi przykro, żadne słowa nie ukoją Twojego bólu, ale
trzeba mieć nadzieję, że los się odwróci i my kiedyś będziemy się cieszyć
zdrowymi dziećmi ...

Ściskam Cię mocno

[mama38]

Nie szukaj teraz sensu życia, postaraj sie przetwać kolejny dzień, a potem
następny i następny. To co Cię spotkało nie ma wytłumaczenia, jak nie ma sensu
smierć każdego dziecka. Ten ból zostaje sama wiesz, ale z czasem uczymy się z
nim żyć. Każdego kolejnego dnia, z każdym oddechem i myślą o dzieciach.
Przytulam Cię cieplutko.
Ania

[agafa30]

mama napisała wszystko to, ca ja chciałabym Ci przekazać.
trzymaj się..

[agablues]

Mocno przytulam, Aga

[igusia2]

"Światłość w ciemności świeci...ciemność jej nie ogarnie"
Życzę Tobie abyś dostrzegła w tej ciemności..iskierkę światełka.
Nadzieję ślę....

[anniia]

ja tez nie rozumiem tego co sie stalo ale wiem ze nasze dzieci dokonały wyboru
i wierzę że był on słuszny, i że nasze maleństwa myślały też o nas i że był on
słuszny ( wybór) i masze dzieciątka są mądrzejsze od nas i że wszyscy spotkamy
sie kiedys razem, i moze poczujemy ukojenie... moze.... i bedziemy
razem..........

[annall]

Nie staraj się szukać sensu życia, bo teraz nie znajdziesz, to jeszcze nie ten
czas...
Próbuj żyć z dnia na dzień, a kiedyś nauczysz się po prostu żyć z tym całym
bólem, straconymi marzeniami...
To potrwa, ale wierzę, że za jakiś czas się uda z tym żyć, mi się udało, ale
wiele czasu minęło...Choć od straty Marysi za kilka dni minie 6 lat- ból
pozostaje...
Przytulam Cię bardzo cieplutko, najmocniej jak potrafię- nic więcej zrobić nie
mogę...

Ania(mama chorego Mateuszka i 3 małych Aniołków...)

[ladyhawke12]

Wierze mocno, ze kiedys odzyskasz sens zycia, ze sie usmiechniesz. teraz ja
wierze za Ciebie, i mocno bede sie modlic aby sie udalo, marzenia sa piekne i
to sie spelni.