pytam?????

[ostsee]

witam Was wszystkich.jestem facetem,ojcem.mamy dwoch synow 13,14
lat.trzeci,najmlodszy,odszedl od nas w 11 miesiacu zycia.wcale nie bylem
szczesliwy,kiedy zona oznajmila mi ze jest w ciazy.bylem przy
porodzie.nastepnie po prostu zwariowalem na jego punkcie.nie mozna bylo GO
nie kochac.caly czas sie usmiechal.wszyscy moi kumple GO wrecz
ubostwiali.musialem sluzbowo wyjechac.zona byla na dzialce.wystarczyla chwila
nieuwagi.maly sie utopil.jak zyc???

[fibo1]

Ja też jestem facet. Moja córka miała 10 lat i 10 miesięcy gdy zginęła na
przejściu dla pieszych wracając ze szkoły. Była światłem mojego życia, jego
sensem i celem. Spędzała więcej czasu w samochodzie i u moich przyjaciół niż w
domu. Pierwsze słowo, które wypowiedziała to było " tata ". Miała młodszą siostrę.
Nie potrafię powiedzieć jak żyć, bo sam się sobie dziwię. Jak to się stało, że
mi serce nie pękło? Nie wiem, niewiele pamiętam z pierwszego okresu. Któregoś
dnia po wielu, wielu miesiącach zacząłem znowu zauważać otoczenie. Pierwsze co
zauważyłem to wielkie, smutne oczy mojej młodszej. Nie odzywałem się od dawna do
nikogo, więc i ona nic nie mówiła. Ale była małym, wystraszonym dzieckiem
ubranym na czarno w moim domu z poczuciem winy i krzywdy wypisanymi na twarzy.
To był mój powód do życia. Ona była przecież niewinna a jednocześnie krzywdzona
przez ojca, który był, ale go nie było. Nie mogłem się zmusić do miłości, nie
czułem jej po prostu- cały byłem tylko cierpieniem. Ale postanowiłem za wszelką
cenę zachowywać się przyzwoicie w stosunku do mojego drugiego dziecka.
I potem już poszło.
Nie tracąc nic z miłości do Marty powoli uczę się od nowa kochać tych, którzy
pozostali.
Bardzo, bardzo Ci współczuję, strasznie mi żal was wszystkich, mam nadzieję, że
znajdziesz dość sił, by przejść przez to co się stało. Strasznie mi żal Twojego
synka, do tej pory nie potrafię się pogodzić z odchodzeniem dzieci...
Sciskam Cię stary mocno, bólu nie potrafię odjąć. Pisz jeśli możesz i zdołasz.
fibo1

[ostsee]

wiesz najgorsze jest to,ze juz nigdy nic mu nie pokaze.nie zagramy nigdy w
pile.nie pojezdzimy na lyzwach,nartach.nie zdazyl nic poznac.ta pustka.whyskacz
kojacy na chwile bol.nowy dzien,ktory tak naprawde nie wnosi nic nowego,ciezka
sprawa....

[fibo1]

Jakbym siebie słuchał... To nie jest rada co napiszę, to tylko moje wnioski z
mojego życia:
Myślę sobie, że intuicyjnie i nieświadomie pomogłem sobie tylko jednym. W tym
najgorszym okresie nie usiłowałem nic kombinować, wyjaśniać, winić kogokolwiek,
po prostu zamykałem się byle gdzie i trwałem. Sam siebie nie oszukam, więc
tygodniami wyłem do księżyca, gryzłem łapy do krwi, nie sypiałem prawie wcale,
robiłem to co czułem- cierpiałem. Bardzo długo to trwało, ale teraz sobie myślę,
że gdybym dusił emocje w sobie to eksplodowałbym szybko... Stała się w Twoim i
moim życiu najgorsza chyba rzecz dla ojca, więc cierpienie nie jest niczym
dziwnym i nieoczekiwanym. Zresztą nic mnie to nie obchodziło i nadal nie
obchodzi jak to wyglądało na zewnątrz. A whiseczka? Idziemy jedną ścieżką. "
Alkohol to najlepszy środek antydepresyjny na świecie. Tylko uzależnia". Na
razie ratuj się jak potrafisz.
Czas na głębokie refleksje przyjdzie gdy zobaczysz brzeg.
Choć nic Ci to nie pomoże- myślami jestem z Tobą. I z nim, malutkim. Trzymajcie
się chłopaki. Trzymajcie się.

[ostsee]

dzieki.kolejny jasiu zobaczyl dno.chlopaki ida rano do szkoly.chwila snu.

[fibo1]

Dobrej nocy!

Mówią, ze gdy wszyscy odejda- to przychodzi Jaś

[bei]

wędrowniczek....

kazda metoda- jest dobra- gdy pomaga.......
powiedz- czy na pewno pomaga Ci taka metoda.....
martwię sie o Ciebie...

[ladyhawke12]

Myslisz co moglbys z Nim zrobic grac, jezdzic na lyzwach,bol jest nieznosny
rozdziera serce, ale czy Ty tez umarles, czy Twoi synowie stracili ojca. To
moze niespodoba Ci sie co napisze, ale czy Twoi synowie juz sie dla Ciebie nie
licza, czy z nimi juz nie chcesz grac w pile i pokazac im swiata, czy ich tez
juz dla Ciebie nie ma. To straszna tragedia jak Cie spotkala, ale spotkal tez
Twoja zone i Twoje dzieci, popatrz na to z tej strony oni zostali z bolem sami,
wyja do swiata z bolu bez Ciebie Ty masz innego przyjaciela szkoda

[ostsee]

to nie tak.to nie jest zapijanie sie w trupa,do nieprzytomnosci.ja wiem,ze mam
jeszcze dwoch wspanialych chlopakow,kochajaca zone.jest dla kogo zyc.tyle sie
slyszalo i czytalo o ludzkich tragediach.zaraz zapominalo.przeciez to nie
dotknie nigdy nas.niestety dotyka....pozdrawiam.tata.

[ladyhawke12]

Przytulam Cie mocno, jesli cos napisalam co moglo sprawic ze nie wiem co
napisac. Napewno niechialam. Jestes napewno jednym z najwspanialszych Ojcow,
ale ja na zimne nawet chucham. Nie chcialam pouczac ani nic innego. Czasami
tylko czlowiek mysli ze komus innemu przytrafia sie to co jemu.


Do Kartoflanki, najpierw o kims przeczytaj pozniej upominaj

[tata13]

Cześć
Ja też jestem ojcem, który stracił dziecko. Mój Synek miał 4 latka i 4
miesiące - umarł pół roku temu. To forum jest chyba jedynym miejscem w którym
osoby tutaj piszące moga powiedzieć, że wiedzą co czujesz i co najważniejsze -
WIEDZĄ CO MÓWIĄ. Może jak będziesz tu zaglądał jakoś ci to pomoże. Mimo że mamy
bliskich i tak czujemy samotność po stracie dziecka. Ja tu jestem od niedawna,
ale to, że mogę się wygadać wśród osób które wiedzą co czuję troche mi pomaga.
Tu nie jestem sam. Poza tym Ty masz jeszcze z kim zagrać w piłkę i to warto
pielęgnować ze zdwojoną siłą. Ja takiej możliwości nie mam, mój Synek był
jedynakiem. Płacz ile się da i wyżalaj się choćby tu, na tym forum, a jeśli
ktoś odważy sie powiedzieć ze ty takie nie męskie to ..... tu kilka
niecenzuralnych słow.
Pamiętaj że tu też są tacy jak ty
ściskam

[choredziecko]

Z ulgą czytam Wasz Męski wątek. Zaczynam rozumieć kamienną twarz mojego męża,
przy której trwa z takim uporem. Gdyby i on wpadł w histerię, chyba w ogóle nie
byłoby co zbierać z nas, z naszego życia.

A tak przy okazji, gdyby kobieta napisała coś takiego:
"A whiseczka? Idziemy jedną ścieżką.
Alkohol to najlepszy środek antydepresyjny na świecie. Tylko uzależnia". Na
razie ratuj się jak potrafisz."

Wyobrażam sobie co by się działo.
Kobieta musi pisać o słodkich grubiutkikch aniołkach które siedzą sobie w
chmurkach i rozsypują okruszki szczęścia dookoła.
Wolałabym jednak móc wykrzyczeć na całe gardło:
"p...cie te aniołki bo to kolejna p... bzdura"
I pójść z moim Aniołem Stróżem na wódkę. Mój Anioł Stróż jest z pewnością
meżczyzną.

[ladyhawke12]

choredziecko napisała:

> Z ulgą czytam Wasz Męski wątek. Zaczynam rozumieć kamienną twarz mojego męża,
> przy której trwa z takim uporem. Gdyby i on wpadł w histerię, chyba w ogóle
nie
>
> byłoby co zbierać z nas, z naszego życia.

To dobrze Ze zaczynasz cos rozumiec
>
> A tak przy okazji, gdyby kobieta napisała coś takiego:
> "A whiseczka? Idziemy jedną ścieżką.
> Alkohol to najlepszy środek antydepresyjny na świecie. Tylko uzależnia". Na
> razie ratuj się jak potrafisz."

Alkochol to nie jedyny srodek antydepresyjny, On ma jeszcze dwojke dzieciakow,
maja stracic Ojca , prze takie rady jak Twoje. Tak ratuj sie Tatusiu ale masz
dla kogo zyc i nigdy o tym nie zapominaj,

>
> Wyobrażam sobie co by się działo.
> Kobieta musi pisać o słodkich grubiutkikch aniołkach które siedzą sobie w
> chmurkach i rozsypują okruszki szczęścia dookoła.

Mylisz sie nawet nie wiesz jak bardzo, nie musi, potrzebuje ratowac siebie zeby
niezwariowac, chce wierzyc ze tam jej Dziecko niecierpi.Ja moje trzecie
malenstwo widzialam jak poronilam, to jest widok ktory sie pamieta i czasami
wraca w koszmarach sennych, ale nie chce i niemoge wierzyc ze tak wyglada tam,
bo oszalalbym z bolu, i osierocila dzieci te ktore mam


> Wolałabym jednak móc wykrzyczeć na całe gardło:
> "p...cie te aniołki bo to kolejna p... bzdura

Nie masz prawa komukolwiek mowic jak ma myslec o swoich dzieciakach,
kolejna bzdura jest to jak sie zachowujesz, naprawde idz do jakiegos lekarza


> I pójść z moim Aniołem Stróżem na wódkę. Mój Anioł Stróż jest z pewnością
> meżczyzną.
>

Prosze bardzo idz, z kim chcesz, ale nie wciagaj innych.

Ostsee jesli potrzebujesz, wykrzyczec co jest w Tobie pisz na gg6872893. w
jakim miescie mieszkasz, pomoc bedzie nie tylko wirtualna
>
>
>
>

[kartoflanka]

sluchaj, czy ty aby nie przesadzasz z pouczaniem innych? to juz nie pierwszy
watek ktory zauwazylam...Nie musisz mi odpowiadac tylko sie troche zastanow...

[fibo1]

Bardzo mi przykro,że z miojego postu byłaś uprzejma wyłowić tylko wątek
alkoholowy. Może masz inaczej, ja pisałem o własnych doświadczeniach. Gdyby ktoś
w pierwszych tygodniach po stracie mojego dziecka próbował odwoływać się do
jakichkolwiek racji, filozofował i pouczał i przypominał o obowiązkach wobec
żywych, to równie dobrze mógłby mi przeczytać instrukcję obsługi odkurzacza.
Wiem, brałem to, czułem wtedy tylko agresję lub chęć ucieczki. Napisałem to co
czuję : ratuj się jak potrafisz, OK, zamiast alkoholu może łykaj tabletki, wiem,
może zimne prysznice metodą dr Kneipa...Wszystko jest dobre jeśli potrafi nas
przeprowadzić znowu na ten brzeg. Do rodziny, do pozostałych dzieci, do świata
zycia. Nie próbuję wygłaszać prawd objawionych, nauczać, wygłaszać opinii
ogólnie akceptowalnych. Piszę jak było w moim życiu. Na tym się znam.
Po pewnym czasie ( krótkim nota bene ) zrezygnowałem z jakichkolwiek środków
antydepresyjnych, ale to przyszło samo, nie w wyniku napomnień zatroskanych
przyjaciół.
Nie jest moim zamiarem prowadzenie sporów i wytykanie sobie cytatów. Od niedawna
uczestniczę w forum, ale mam wrażenie, że to miejsce prawdy i życia jakim ono
jest a nie jakim powinno być. Tylko dla szczerych i prawdziwych opinii tu
jestem, jak myślę nie ja jeden. I tylko w prawdzie a nie w pouczeniach odnajduję
ulgę i wskazówki. Wybaczcie jeśli kogoś uraziłem, ostsee- ściskam serdecznie.
I ciebie ladyhawke.

[ladyhawke12]

Fibo ja tez popijalam, i moglo si to bardzo zle skonczyc. Moze dlatego jestem
przewrazliwiona na tym punkcie, poprostu ponicznie sie boje obrazow ktore mnie
nawiedzaly, chcialam zewszelka cene zapomniec. Srodki same nie pomagaly. Teraz
gdy zgina Damian,musialam walczyc ze soba zeby nie pic, nie zapominac w ten
sposob, znowu srodki antydepresyjne nic nie dawaly, bylam potrzebna, nie tylko
mojej Adze ale tez Mamie Damiana, ale tez mojemu synowi. Moze to zle ze chce
chronic ludzi przed nimi samymi, moze to zle ze czyje sie odpowiedzialna, nie
wiem. Napisalam dalszy ciag mojej histori, niestety to co zle w moim zyciu sie
nie skonczylo, i niewiem kiedy sie skonczy. Czasami mam taka straszna ochote,
odejsc na zawsze, zasnac i nieobudzic sie, ale mam Dwoje Wspanialych
Dzieciakow i dla nich musze walczyc.

[kartoflanka]

> Kobieta musi pisać o słodkich grubiutkikch aniołkach które siedzą sobie w
> chmurkach i rozsypują okruszki szczęścia dookoła.
> Wolałabym jednak móc wykrzyczeć na całe gardło:
> "p...cie te aniołki bo to kolejna p... bzdura"
Niby nie musi...ale jakos tak sie dzieje...czuje podobnie jak ty. Trzymaj sie.

[ulkar]

GG 377081 . Tomek miał 14 lat ...

[alina30]

Wszyscy pytamy o to samo - jak żyć???? Mamy świadomość, że trzeba żyć (dla
żony, męża, dzieci)tylko JAK???? Zazdroszcze Fibo1, że tak świadomie pozwolił
sobie na cierpienie. Ja udusiłam swoje emocje, niestety. Nie pamietam za bardzo
pierwszych kilku miesięcy po pogrzebie, nie pracowałam bo siedziałam z drugim 6-
miesięcznym synkiem w domu. Wiem, że nie miałam ochoty się nim zajmować, ale on
był bezbronny i w zasadzie wymuszał na mnie konkretne zachowania. Niestety nie
pamietam kiedy zaczal chodzić, mówić, a byłam przecież przy nim, ale
jednocześnie nie z nim.
Teraz, dwa lata po śmierci Mateuszka, emocje wracają ze zdwojoną siłą, bo
młodszy synek skończył własnie 3 latka, a tyle miał Mateuszek kiedy umarł. I
znowu chce mi się krzyczeć, chce mi się zamknąć w ciemnej dziurze i płakać,
płakać, płakać. Czemu nie mogę? Czuję znowu złość na los i na tą codzienność,
która każe nam rano wstać, ubrać się, jeść, pracować, spotykać ludzi albo
skutecznie ich unikać. Trudne to wszystko.
Przyłączam sie do chłopaków i wątku alkoholowego. Pisałam juz kiedyś, w
kontekście nadchodzących świąt, że wino to najlepsze Wigilijne danie! Polecam.
Aniołków nie lubię i omijam je szerokim łukiem, ale wiem że wielu ludziom
pomaga ich obecność. I niech tak bedzie.

[odlipcadomarca]

Wrzask pomaga. Wychodzilam noca na most nad rzeka i darlam sie ze wszystkich
sil. Dobrze tez robi ciezka, fizyczna praca. Znajoma, ktorej 15letnia corka
zmarla kilka lat temu przeniosla sie na wies i hoduje zwierzeta - jest zajeta
od switu do nocy, wieczorem pada i zasypia. Pila na poczatku sporo dopoki nie
potracila traktorem po pijaku swojej wlasnej krowy. Uswiadomila sobie, ze to
moglo byc np. dziecko sasiadow wracajace na skroty przez Jej pole do domu.
Alkohol to pulapka. Lepsze jest lustro i rozmowy ze soba w cztery oczy - nie ma
ucieczki, sa tylko decyzje do podjecia. Ale skoro pytasz "jak zyc?", to
najwazniejsza decyzje i tak juz podjales - pozostaja tylko szczegoly, w ktorych
zawsze siedzial diabel.

[mamaadama4]

Alkohol był jedyna rzeczą, która pozwoliła mi nie zwariowac pierwszej nocy po
smierci Hanki. Potem siegałam po niego okazjonalnie i w niewielkich ilościach -
ale ja zawsze źle go tolerowałam. Tabletki łykałam przez pierwsze dwa tygodnie,
sam pogrzeb prztrwałam wyciągając z kieszeni prochy jeden za drugim. Że się
nimi wtedy nie zatrułam to cud.
Od momentu zajścia w ciąże z Adasiem nie tykam alkoholu (do końca zycia)- taki
mój układ z Panem Bogiem. To jedyne co mogę z siebie dać żeby on może w zamian
za to nie zesłał na niego paskudnej choroby.
Każdy na swój sposób stara się ten piep..y ból uczynic możliwym do zniesienia.
Pozdrawiam wszystkich ojców.

[agablues]

To i ja powiem.
Po pogrzebie Igi i Sylwii ( poniedziałek i wtorek), następnego dnia - czyli w
środę, wyjechaliśmy w góry. Całą naszą osamotnioną trójką ( mieliśmy jechać we
czworo).Wrócilismy w sobotę i po drodze zawieźliśmy starszą córkę do dziadków.
Miała tam zostać na noc, do niedzieli. Wróciliśmy sami do domu. Do domu bez
dzieci, z pustym łózeczkiem Igi, z jej wpranymi ubrankami na przewijaku. To był
pierwszy raz, kiedy bylismy sami, bez starszej córki. Mogłam sobie wreszcie
p[ozwolić na rozpacz, na żal i tęsknotę, na uświadomienie sobie, że Iga odeszła
i już nigdy nie wróci. Było to tak ciężkie, ze sięgnęłam po jakiś alkohol. Ale
ja - jak Danka, zawsze źle toleruję alkohol i tylko tyle, że mnie ogłupił i
szybciej usnęłam. Mnie alkohol wcale nie pomaga, choc byłoby dużo łatwiej
poogłupiac się choćby na trochę. Rozumiem, ze z nim może być łatwiej, ale trzeba
zdawać sobie sprawę, ze do czasu.
Aga

[ostsee]

do ladyhawke!takie mysli nie powinny Ci sie nawet pojawiac.jest to
najlatwiejsze ze wszystkich wyjsc.Ty bys nie cierpiala,pozostawilabys z nimi
innych.Trzymaj sie i glowa do gory...

[ladyhawke12]

ostsee napisał:

> do ladyhawke!takie mysli nie powinny Ci sie nawet pojawiac.jest to
> najlatwiejsze ze wszystkich wyjsc.Ty bys nie cierpiala,pozostawilabys z nimi
> innych.Trzymaj sie i glowa do gory...

To prawda co piszesz, ale nie potrafie sobie poradzic, nie chce wracac do
nalogu, nie chce do prochow, nie moge sobie na to pozwolic by, zapomniec choc
na chwilke. Czasami tylko doglowy mi przychodzi ze jestem do niczego, ze
ciagnie sie za mna brak szczescia. I wtedy normalnie chce zwiac.
Dzieki za to trzymaj sie i glowa do gory,, dzieki . Ja terz trzymam za Ciebie i
Milosc Twoich dzieciaczkow zawsze bedzie z Toba.

do ladyhawke12

[mmmmmm2]

Napisałaś: Czasami tylko doglowy mi przychodzi ze jestem do niczego, ze
> ciagnie sie za mna brak szczescia
Hej, za 5 dni Twoja córka ma 18-tkę. Masz córkę, masz syna - masz SZCZĘŚCIE!!!
Wiem z Twoich poprzednich postów co Twoja córka przeszla, ale może uda jej się
(i Tobie przy okazji) miło spędzić takie ważne dla młodego człowieka święto.
Trzymaj się, wszystkiego najlepszego już z góry dla córki i dla mamy!!!
Ewa - mama Aniołka Julii

[ladyhawke12]

Bardzo dziekuje, ciesze sie ze Agunia i Darus rosna, ciesze sie z 18. Kocham
jej kazdy rok, pragne zeby byla szczesliwa. Niestety sprawy ktore sia ciagna,
nie daja nam w spokoju spedzic tych urodzin, ani Swiat. Nie wiem jak bym teraz
reagowala gdyby nie to forum, dzieki wam zyje, dzieki Tobie chce mi sie rano
wstawac, ale pozniej glupi tel, niszczy moje nadzieje.

[mmmmmm2]

wiem że ciężko, ale przynajmniej z Twoich postów widzę że jesteś mądrą i silną
osobą. Podziwiam. Trudno radzić w takich sytuacjach, zresztą to forum nie jest
do radzenia. Powiem tylko, że w przypadku upierdliwych telefonów - ja mam
identyfikację numerów. Jeśli przypuszczam, że telefon będzie z rodzaju
dołujących - nie odbieram. Jeśli zaś chodzi o Twoją córcię - być może to głupi
pomysł, mam nadzieję że się nie obrazisz. Na mnie chyba działa dogoterapia.
Może trafionym pomysłem na prezent urodzinowy byłby mały piesek? Może chociaż
setną część milości którą Twoja córka nie może obdarzyć kochanej osoby przeleje
na małego psiuńcia?
Pozdrawiam serdecznie!!!
Ewa

[ladyhawke12]

Niestety telefony od bylego meza musze odbierac, zawsze sa dla mnie ogromnym
stresem, po jego telefonach czuje sie jak scierka do podlogi. Co do Aguni, z
nia jest lepiej lub gorzej, w domku mam juz zwierzyniec, i nie wiem jak moja
sunia przyjela by malego psiaka. Oprocz tego dwa chomiki ( Hamtaro jest
Aguni), modliszke i 2 weze syn hoduje. Bardzo Dziekuje za Wszystko, jestes
Dobra i Kochana. Dzieki

pytam?????

[ostsee]

pamietaj o tym (latwo mowic wiem),ze cierpiacych w ten sposob sa
setki,tysiace.sami z myslami rozwalajacymi ich od srodka.mieszkam za granica.sa
takze tu miejsca gdzie spotykaja sie rodzice,ktorych dzieci odeszly na zawsze.i
pytaja dlaczego to wlasnie nas spotkalo?facet,ktorego syn sie rozwalil na
motorze,rok pozniej drugi jego syn zginal tak samo.facet,ktory podczas pobytu
na urlopie w Grecji kapal sie w morzu z 3,5 letnim synkiem i maly sie
utopil.podszedl do mnie z siateczka,w ktorej mial wycinki gazet z tragediami
dzieci.to w jakis sposob mu pomagalo przetrwac.jest ciezko.pamietaj innym tez
jest ciezko....

do ostsee

[ladyhawke12]

Pamietam, przytulam i wcale nie jest mi lzej, nie moge zniesc mysli, ze tyle
ludzi cierpi, ze gina dzieci, po relacjach ze szkoly w Bieslanie, nie moglam
dlugo sie pogodzic, ze nie moge tam jechac i pomoc. To straszne ze czlowiek
jest bezsilny, ze nie moze wszystkiego wziasc na siebie, cierpienia ,bolu,
strachu. Nie chce sie uzlac nad soba, wiem ze Cierpienie na tym forum jest
ogromne, tylko wlasnie to mnie przerasta.