Mój maleńki Skarbek - Kubulek odszedł (*)

[tusia911]

Od 18 tygodnia silne krwawienia. W szpitalu byłam na jedną dobę. Stwierdzono
krwiaka w łożysku. W domu leze plackiem. W 22 tygodniu potworny krwotok.
Pogotowie przyjeżdża i każa schodzic mi z 4 piętra o własnych siłach. Od
9.01.
w szpitalu w Grudziądzu. Lekarze nic nie wiedza. Niby duży krwiak w łożysku.
Za
parę dni kontrola usg. Krwawienie ustąpiło. Krwiak "zniknął", a miał 3 dni
wcześniej 6cm na 4cm. Tego samego dnia wieczorem krwotok. Krwiak się znowu
pojawił (paranoja). Powtarzajace się skurcze i krwotoki co 48h. CRP wzrosło.
Dostaje antybiotyki. CRP skacze. Gorączka wzrasta do 39. Nikt nic nie wie i
nic
nie robią. Błagałam lekarzy o przewiezienie do Bydgoszczy skoro tutaj nic nie
wiedza. Na marne :( 24.01. dostałam takiego wielkiego krwotoku, że 25.01.
przewieziono mnie na sygnale do Bydgoszczy. Stwierdzono rozwarcie na 1,5cm
coraz silniejsze skurcze i odchodzenie wód i krwotok. W Grudziądzu mialam 2
razy podawana krew ze wzgledu na postepujaca anemie III stopnia. W Bydgoszczy
hemoglobina spadła mi do granic normy i znow krew. 25.01. w 24 tygodniu ciazy
zrobiono cesarke. Kubulek wazyl 590 gram. Nie dawali mu zadnych szans. Mój
syneczek zyl 10 dni. Jego sliczne maleńkie seruszko przestało bić. Byłam przy
nim do konca. O wszystko obwiniam niekompetentnych lekarzy z Grudziądza.
Nigdy nie pójdę już do żadnego. Boję się.

[dlania]

ściskam Cie mocno, Tusiu
(*)(*)(*)dla Twojego syneczka

[danusia1958]

Kubusiu(*****)




babcia Aniolka Natalki i 12 mcy Julki

[czarnula-25]

Trzymaj się ciepło i nie poddawaj. Twojemu synkowi napewno jest
dobrze. Mój też jest tam daleko i wierze że jest szczęśliwy.Brak
wiary w lekarzy dopadł także mnie.
[e-mail]
(*)(*)(*) dla naszych chłopców.

[paulina812]

Bardzo mi przykro.
Mój synek urodził się i zmarł 26.01.07.
Dla Twojego Aniołka (*)(*)(*).

paulina812

[tusia911]

Nasze cudowne Aniołki bawią się teraz na chmurkach!
Jezu jak mi ciężko. Mój Kubulek odszedł tydzień temu. 2 razy dziennie jestem na
jego grobie. Nie wiem jak dalej żyć. Mam 6,5 letniego synka ale nie potrafie
się nim zająć. Nie moge patrzeć na siebie. Nienawidze siebie i obwiniam siebie
za wszystko. Nie moge patrzeć na swój brzuch bo chce aby Kubuś tam wrócił. Boże
jak mam dalej żyć???

[paulina812]

Tusiu trzymaj się jakoś. Tyle tu matek z takim samym bólem co my, nie my
pierwsze i niestety nie ostatnie a życie jest straszne i okrutne. Co Ci
powiedzieć? Że będzie dobrze? Mi tak wiele osób mówiło ale jak może być dobrze
skoro moje dziecko nie żyje? Miało być z nami w domu a jest na cmentarzu. Nie
obwiniaj się, stało się i koniec. Nasze Aniołki są teraz w niebie, nic ich nie
boli, napewno są tam szczęśliwe. To nam ich tak strasznie brakuje. Wiesz ja nie
jestem odpowiednią osobą do pocieszania, ale myślę, że może w przyszłym roku o
tej samej porze będzie lepiej? Oby. Skoro spotkało nas takie nieszczęście to
może teraz czas na coś dobrego? Daj Boże...

[chili25]

Bardzo mi przykro z powodu Twojego Dzidziusia
Magda mama FRanka po oreracji serduszka
Dla Twojego Aniołka(*)(*)(*)

[oyate]

(*)(*)(*)(*) dla Twojego skarbeczka!!

[bei]

smutna bardzo Twoja historia
Dzielna mamusiu, której siłą jest miłośc i żal po stracie największej, jaka
moze się zdarzyć- dzielna mamusiu- trzymam kciuki za dni, które przyniosa dobre
mysli.

[ogis1]

Wyrazy współczucia.Bądź silna...
[*][*][*] DLA MALUSZKA

ps.też nie mam dobrego zdania o lekarzach z Grudziądza, o szpitalu .....
w Bydgoszczy było jeszcze gorzej. Mam same przykre wspomnienia......

Ewa z rodziną

[johana19]

Przeraża mnie jak czytam takie historie... Dlaczego???
(**)(**)(**) dla Aniołka Kubusia

Asia mama LENY (27-01-2005)

[joasia291]

Tak bardzo mi przykro
Dla Kubulka (*)(*)(*)

[tusia911]

Minął już miesiąc jak Cię pierwszy raz ujrzałam i miesiąc jak ujrzałam Cię po
raz ostatni. Tak bardzo Cię kocham i tak bardzo mi Ciebie brakuje Kubuleczku,
Syneczku mój kochany. Dziś byliśmy z Twoim braciszkiem Filipkiem przy Twoim
grobiku. Filipek też bardzo Cię kocha mimo, że nigdy Cię nie widział. Nazywa
Cię braciszkiem Aniołkiem Kubulkiem. Tak bardzo Cie wszyscy kochamy.

Mama, Tata i braciszek Filipek (7 lat)

To dla Ciebie od nas (*)(*)(*)

[egafokus]

[***] dla Kubusia
a rodzicom dużo dużo sił

[malgossia2]

dla twojego skarba(*)(*)(*).Trzymaj się

[danusia1958]

dla Kubusia (***)


babcia Aniolka Natalki i 11 mcy Julki

[jonaska]

(*)

[maniula1]

witaj.Bardzo dobrze cie rozumiem,co czujesz,co przezywasz.Sama stracilam
dziecko juz niby w tak bezpiecznym tyg jak36.A jednak blad lekarza i moj synek
nie zyje.Tez nie ufam lekarzom.Dzis mam 2 dzieci.Jedno rodzone w Bydgoszczy-
komplikacje.Drugie w mojej mijscowosci-ale tez komplikacje.udalo sie,chociasz
strach towarzyszyl mi do konca,lecz pragninie dziecka bylo tak ogromne ze
sprobowalam sie z tym zmierzyc i sa piekne i kochane.Maja 6 i2lata.Bylo ciezko
od poczatku do konca z kazda ciaza,ale warto meczyc sie dla tych chwil ktore
teraz przazywam.Nie musisz ufac lekarzom,bo po takich przezyciach trudno im
zaufac,ale warto sprobowac i wsluchac sie w siebie sama.Pytac chocby 1000razy o
to samo.Niech sie denerwuja,mam to w nosie.Wazne aby czegos nie
przegapili.Mysle ze nasze dzieci Bawia sie tam i jest tam tak pieknie ze nie
czuja tego bolu jak my tu.Duzo sily Ci zycze.

[agatha_mama]

Tusia bardzo mi przykro, mam synka Kubusia, walczyłam o niego całą ciążę, leżąc
w szpitalu, udało mi sie , dlatego tak bardzo mi przykro, ze Wam sie nie udało,
łzy ciekną mi po policzku, bardzo Ci współczuje i sciskam Cię mocno, pomodlę
sie za Twojego Kubulka (*)
Agata mama Kubusia, Oli i Majeczki

[eriga]

(*) Ja też zawiodłam się już parę razy na lekarzach. Najśmieszniejsze dla
mnie było to gdy lekarka nie wiedziała jeszcze czy jestem w ciąży a zapisała mi
tabletki na podrzymanie.

[rafi.raf]

(*)

[moniam18]

Dla Kubusia (*)(*)(*)

mama chorego Kubusia

Do wszystkich odwiedzajacych !!!

[tusia911]

Przede wszystkim dziękuje za miłe słowa i za światełka dla mego Aniołeczka.
Ostatnio dawno tu nie zaglądałam, bo próbuję się czymś zająć. Chodzę do
kosmetyczki, na zakupy i do psychologa. Dostałam ostatnio dokumentację ze
szpitala (swoją i Kubulka). Dowiedziałam się, że stwierdzono u mnie 3 różne
groźne bakterie w pochwie i macicy, które spowodowały takie skutki u mnie i
Kubulka. Mój Maleńki dostał aż 3 punkty w skali Apgar mimo, że był taki
maleńki.

Mama Filipka (7 lat) i Aniołka Kubulka

[tusia911]

Kubuleczku kochany!!! Dziś masz już 2 miesiące, ale świętujesz je z nami jako
maleńki Aniołeczek z wielgachnym serduszkiem! Tak bardzo Cię kochamy!

Mama, tata i braciszek Filipek (7 lat) (*)(*)

[tusia911]

Kiedy w końcu będę mogła swobodnie patrzeć na cudze małe dzieci? Nie wytrzymam
tego! Byłam z moim 7-letnim synkiem u lekarza i było tam małe dziecko i z
trudem powstrzymałam się od histerii! Nie mam już siły! Tak bardzo kocham
Kubuleczka i nie wiem jak żyć bez niego!

Syneczku pomóż mi błagam!

[beamel77]

Witaj , łacze sie z toba w bolu , wiem co czujesz ja stracilam swoja kruszynke
w 36 tyg ciazy , zmarla w brzuszku . Bardzo mi jej brakuje , teraz gdy taka
piekna pogoda za oknem ja siedze w domu i mysle sobie ze teraz chodzilabym na
spacerki ze swoja coreczka , bardzo mi jej brakuje . Wierze ze niedlugo
zostaniemy szczesliwymi mamai . Przytulam cie wirtualnie
Mama Aniołkow ( 7tyg) i Monisi (36tyg) .
Zapalam (***) swiatelka dla twojego synka .

Schodzę na dno !!!

[tusia911]

Jest coraz gorzej!!! Ciągle ryczę i coraz częściej myślę o śmierci!!! Mam
obsesję na punkcie małych dzieci - najchetniej bym wszystkie pozabijała.
Nienawidzę siebie i całego świata! Co ja mam robić!

[paulina812]

Tusiu trzymaj się. Będzie lepiej, musi być, wierzę, że już niedługo, wiecznie
nie może być źle, ja w to wierzę a przynajmniej bardzo chcę wierzyć. Serce mi
się kroi jak widzę kobiety w ciąży albo niemowlęta. Ja nie jestem w stanie nic
zrobić żeby było lepiej, tylko czekam, mam nadzieję, że to po prostu minie. Żyć
do śmierci z taką ogromną tęsknotą za swoim synkiem...Straszne...
Ściskam Cię mocno za rękę, mam nadzieję, że myśmy już swoje wycierpiały
przynajmniej na kilkanaście lat do przodu.
Naszym Aniołkom w niebie napewno jest dobrze.
Dla naszych Słoneczek (*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

[dr.iwonakrol]

tusia911 napisała:

> Jest coraz gorzej!!! Ciągle ryczę i coraz częściej myślę o śmierci!!! Mam
> obsesję na punkcie małych dzieci - najchetniej bym wszystkie pozabijała.
Nienawidzę siebie i całego świata! Co ja mam robić!

To straszne co napisałaś, mogę zrozumieć Twój ból, sama straciłam dziecko, ale
nigdy nie przyszło by mi do głowy napisanie czegoś podobnego.W największym bólu
będąc , cieszyłam się że inne dzieci są zdrowe że nie chorują, a Ty, Ty
najchętniej byś inne pozabijała ????

Dwa miesiące jak Cię straciłam!!!

[tusia911]

Skarbeńku najdroższy tak mi ciężko! Dziś mijają 2 miesiące jak odszedłeś do
Aniołków! Tak chciałabym wiedzieć jak Ci tam jest! Martwię się o Ciebie, czy na
pewno jest Ci dobrze! Mi niestety nadal bardzo ciężko! Coraz bardziej tesknię i
tracę sens życia. Tak bardzo Cię kocham Syneczku! (*)(*) to światełka dla
Ciebie Kubuleczku.

[ruda110]

Tusia zaczął się czwart miesiąć odkąd Marynia od nas odeszła. Tęsknię za nią
strasznie, była z nami tylko rok i bardzo cierpiała. Wiem jak Ci źle i łączę
się z Tobą w bólu. Monika

[tusia911]

Zamówiliśmy z tatą już pomniczek dla Ciebie maleńki! Będzie najpiękniejszy na
świecie. Szkoda, że zamiast tego nie mogę kupić Tobie Syneczku czegoś nowego do
Twojego pokoiku. Dlaczego to ciągle tak bardzo boli. Nic mniej a nawet coraz
mocniej. Tak bardzo Cię kocham i tak strasznie tesknie.

Światełka dla Ciebie Kubusiu mój syneczku Aniołeczku (*)(*)(*)

[tusia911]

W środę minęły 3 miesiące od Twojego urodzenia mój maleńki Skarbeczku! Ból jest
nadal tak strasznie wielki! Często chęci do życia odchodzą. Jak sobie z tym
radzić? Nadal nie wiem. Tak bardzo za Tobą tesknię! Tak bardzo Cię kocham
wiesz? Pomóż mi błagam Kubulku, Syneczku mój żyć jakoś.

(*)(*)(*) to światełka dla Ciebie
od mamy, taty i brata

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[mama.mimi]

witaj, u mnie mineły ponad dwa lata od śmierci Szymona w 22 tc, nie widzialam,
nawet nie pomyślałam wtedy żeby kogoś o to poprosić, nie żył, wiesz co , musisz
to wszystko wypłakać, no niestety tak jest że im bardziej teraz płączesz tym
lżej będzie Ci kiedyś, u mnie minęło tyle czasu, a na małe dzieci nadal patrzę
raczej delikatnie, ostatnio byłam u koleżanki która ma maleństwo, musiałam sie
pilnować, żeby się nie gapić na Nie. Ból mija, to jest pewne, potrzeba na to
czasu, nieraz dużo, nieraz mniej, każdy ból mija :). Wracam tu co jakiś czas
jeszcze, żeby się potorturować tym, że mnie to spotkało, chyba żeby nie
zapomnieć, sama nie wiem. Napewno unikanie tematu nie pomaga, mam nadzieję że
masz z kim pogadać na żywo, bo to często problem, że ludzie już zapomnieli, nie
chcą wracac do trudnych spraw i myślą że matka nie pamięta, a to nieprawda.
Nie wiem czy jest na to jakaś rada, płacz, wywalanie z siebie całego żalu, bólu
są najważniejsze dla Ciebie i dla Twojego zdrowia, nie duś w sobie negatywnych
uczuć, myślę, że te dzieciaczki tam nas widzą i nie chcą nas widzieć
cierpiących. Przyjdzie czas to do Nich dołączymy, byle tego nie przyspieszać!!
Ja też mam 6 latka w domu, dzieci sobie lepiej z tym radzą, szybko zapominają,
całe szczęście, że nie trzeba Ich pocieszać. Dla mnie były szokujące zapytania
mojego syna, który pytal: Mamo, co zrobiłaś z moim braciszkiem? mamo na którym
grobie leży mój braciszek? to bardzo trudne pytania, bynajmniej dla mnie były
tak trudne, że z nóg mnie zwalały.
Może to i dobrze, że inni szybko zapominają, moze to nam pomaga przejść nad tym
do porządku dziennego, trudno powiedzieć. Może ja też nie umiałabym się
odnaleźć w takiej sytuacji, gdyby ktoś obok przeżywał coś takiego. Po 2 latach
od takiej tragedii patrzy się na wszystko z innej perspektywy, nie jest to już
takie trudne, chociaz jakiś żal pozostaje, zastanawiam się jaki byłby teraz,
ale to są tylko myśli, one mijają, nie bolą, nie powodują płaczu.
Pewne jest, że Bóg każdemu z Nas próbuje coś powiedzieć poprzez tę stratę, już
czuję jak dostaję po głowie za te słowa, ale wg mnie taka jest prawda, gdyby
nie strata nigdy nie odnalazłabym Boga w sobie, nie ma szans, bo dawno temu
odwróciłam się od Niego. Pomaga mi świadomość że tam na Górze jest ktoś kto
mnie wspiera i jakoś funkcjonuję, chociaż też mam ciężkie chwile, pracuję nad
sobą, staram się, ale jak każda z nas tutaj mam doły, bo przychodzą chwile, że
mi się w głowie miesza i padam na chwilę. Każda z Nas musi znaleźć w sobie całą
masę spokoju, żeby żyć dalej dla tych którzy tu pozostali, którzy nas potrzebują

(*)(*)Kubulek
(*)(*)Szymon

[danusia1958]

Dla Kubusia(*****)
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec410.htm
babcia Aniolka Natalki i rocznej Julki