szukanie pracy

[kakofonia]

Zaczynam podejrzewać, że jestem kompletną ofiarą i niezgułą.
Możecie mi powiedzieć, w jaki sposób udało się niektórym z Was przynajmniej
znaleźć pracę na prywatnej uczelni? I czego tam uczycie?
Jak na coś takiego się można załapać?

[vovel123]

No właśnie. Jak i czy da się z tego przeżyć, niekoniecznie obgryzając korę z
drzewa... ;-)

[skrzydlaczek]

Jak ja znalazlam prace, to wiesz :)) Jak inni - tez jestem ciekawa.
A zeby nie bylo niejasnosci i podejrzen, to wyjawie: pewien profesor, znajomy
mojego promotora, szukal kogos do prowadzenia cwiczen z przedmiotu, ktory
wykladal. Promotor polecil mnie - i chwala mu za to :).
Rozni moi znajomi doktoranci znalezli prace podobnie - ktos z ich znajomych
gdzies pracuje, wie o wolnym miejscu i poleca. Czyli odpowiednie znajomosci?
A jak to wyglada u was?
Co do przezycia, to jak pisalam w innym watku - zalezy od liczby godzin. W
zeszlym roku zarobilam niecale 10 tys. Jak wspolmalzonek zarobi drugie tyle, to
sie da przezyc :)))

[r.richelieu]

na podobieństwo skrzydlaczka dostałam pracę na semestr. Ale jako kompletnie
zielony osobnik dostałam wszystko, plan, materiały, tylko je ładnie podzielić
na lekcje. Obawiam się coraz bardziej, że teraz, będąc tylko trochę mniej
zielonym, każą wspaniale rozpisanymi scenariuszami zajęć, niczym lekcjami dla
dzieci, udowadniać, że się nadaję. Jeszcze nie próbowałam iść na własną rękę do
kanclerzy prosić o pracę. Więc nie wiem. A przydało by się

[skrzydlaczek]

A ja od pierwszych zajec bylam rzucona na gleboka wode - sama ukladalam program
cwiczen, dobieralam lektury, itp. wymyslalam forme zajec i forme zaliczenia.
Profesor prowaadzacy wyklady podal mi tylko mniej lub bardziej konkretny spis
zagadnien, ktory on omawia i lektur, ktore studentom podaje. Poza tym mialam
wolna reke, co mialo plusy i minusy. Teraz, po dwoch i pol roku, mam pewien
stabilny program przedmiotu, ktory lekko modyfikuje, uzupelniam, wyrzucam cos,
co sie nie sprawdzilo i wymyslam cos nowego, ale nie jest to juz budowanie od
podstaw. Za to za pierwszym razem umeczylam sie strasznie, doktorat lezal
odlogiem pol roku, a ja przed kazdymi zajeciami umieralam ze strachu :)))

[r.richelieu]

a ostatecznie wyjdzie, że Kakofoniksowa ujawniła problem powszechny, że więcej
osób ma trudności ze znalezieniem pracy w prywatnym niż tych, którzy takiego
problemu nie mają.
Z drugiej strony strach iść sprawdzać, czy nas przyjmą czy nie, bo nie znając
się jeszcze zrobi się jaką gafę i zonk, mamy przechlapane w danej szkole