Prowadzenie samochodu

[lednet]

witam mam 28 lat, miałem ostatnio wypadek samochodem, po badaniach
stwierdzono u mnie epilepsję, miewałem wczesniej srednio od 3 lat
jeden atak do roku lecz nie byłem tego swiadom, tym razem jednak
mogło sie skonczyc tragicznie gdyz prowadziłem auto,
Lekarze przepisali mi depakine jednak nie chciałbym sie truć mając
srednio 1-2 ataki na rok, zalezy mi jednak na prowadzeniu samochodu
czasem, czy jest mozliwosc brania dorywczo np lamitrinu który ma
ponoć mniejsze skutki uboczne ?

[ania_1609]

Witaj.
Po pierwsze: z własnego doświadczenia wiem, że roszady w lekach,
mieszanie na własną rękę, bez konsultacji z lekarzem może się
dramatycznie skończyć ( w moim przypadku ciężkim stanem padaczkowym
zakończonym na intensywnej terapii). Nie kombinuj więc, czy coś brać
doraźnie, czy nie, poza tym lamitrin i depakine (biorę oba), to są
zupełnie inne substancje, nie stosuje się ich "wymiennie", ani
też "dorywczo". Terapia polega na stałym przyjmowaniu tych leków.

Po drugie: to nie skutki uboczne leków, ale fakt, że występują u
Ciebie napady powinien być głównym przeciwskazaniem do siadania za
kółkiem, bo zagrażasz nie tylko sobie, ale też innym.

Czasem ciężko sie z tym pogodzić, ale moim zdaniem, ponieważ masz
ataki (nieważne, czy raz na pół roku czy raz na rok), powinieneś
zrezygnować z samochodu.

Zresztą w poniższym wątku była na ten temat bardzo ciekawa i
zagorzała dyskusja:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16674&w=67827239&v=2&s=0
Pozdrawiam, Ania

[lednet]

bardzo dziekuje za pomoc, bo niektóre osoby tylko wysmiewają sie
albo obrażają na tym forum

[lednet]

dziekuje za szczerą wypowiedz :)

[justyna302]

Hej,
Nie chce Cie denerwować, ale to co napisałeś świadczy o tym, że
jeszcze nie za bardzo wiesz czym jest epilepsja. Nie bede za wiele
pisać, tylko najważniejsze:
Jeśli nie zaczniesz się "truć" Twoje ataki będą coraz częstsze i
cięższe. To Ci zrujnuje zdrowie dopiero.
W tej chorobie nie ma czegoś takiego jak sporadyczne branie leku. To
jest ciężka choroba przewlekła i tylko systematyczne, sumienne
przyjmowanie leków prowadzi do sukcesu. A juz czymś najgorszym co
sie może zdarzyć, jest kombinowanie na własną rękę.
Ja nie miałam napadu od lutego 2004 i dopiero teraz, po 25 latach
leczenia lekarz powiedział że można myśleć o odstawianiu leków.
Co do samochodu to nie chce nic wyrokować, ale miałes wypadek
spowodowany atakiem za kierownicą, prawda? Chyba po czymś takim
dalsze prowadzenie stoi pod znakiem zapytania. Przynajmniej tak mi
sie wydaje. Najlepiej jednak wszystko wyjaśni Ci dobry epileptolog.
Wybierz się.

[weronika08]

Następna niedojrzała osoba. Określ tylko obszar gdzie najczęściej
prowadzisz samochód, będę omijać to miejsce z moją córeczką szerokim
łukiem. Obie chcemy żyć.

[michailm]

Widzę,że masz krótki horyznot chłopak jeździ autem bo lubi i stanowi
dla Ciebie i twojej córeczki mniejsze zło i zagrożenie niż pijani i
młodociani kierowcy na polskich drogach!!! Jeżdzę autami i mimo epi
nie robię z tego problemu i widzę co młodzi robią nie wspomnę o
pijanych kierowcach którzy na swoim sumieniu mają inne ludzkie życie.

[lednet]

bardzo dziekuję za pomoc :)

[lednet]

jestem w trakcie badan dziekuje za pomoc justynko :)

[very.martini]

juz sobie w głowie ułożyłam całą tyradę, ale mi się odechciało
pisać. Szkoda mojego cennego czasu, nie sądzę, żeby moja
argumentacja Cię poruszyła. W telegraficznym skrócie: nie
zachowujesz się, jak byś miał 28 lat, tylko 2,8 toku - a to
zasadnicza różnica:)

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[gosiash]

Co do lekow to mysle, ze nie ma co kombinowac, tylko jednak je brac.
Jak sie nie ma pewnosci, czy sa wlasciwe, to trzeba by sprobowac
znalezc polecanego, dobrego lekarza, ktoremu sie zaufa.
Co do prowadzenia samochodu, to uwazam ze osoby oburzajace sie i
rzucajace okresleniami 'nieodpowiedzialny', 'zachowuje sie jak
gowniarz' powinny sie jednak zastanowic, czy do konca maja racje. Wg
mnie epileptych bioracy leki jest znacznie bezpieczniejszy na drodze
niz:
- osoba, ktora nigdy nie miala ataku - bo przeciez w kazdej chwili
moze go dostac - lendet napisal przeciez, ze niezdawal sobie sprawy,
ze mial epilepsje od 3 lat. Wiec pytanie ilu takich kierowcow jezdzi
po ulicach
- osoby, ktore sa chore na serce lub nie, ale przeciez sa przypadki -
atakow serca, udarow, zaslabniec
- osoby, ktore jezdza w dlugie trasy lub krotko spia i zasypiaja za
kierownica
- nie mowiac juz o pijanych i jezdzacych pod dzialaniem narkotykow
- no i oczywiscie jezdzacy na granicy ryzyka, popisujacy sie kierowcy
Generalnie najlepiej by bylo, zeby nikt nie siadal za kolkiem, bo
kazdemu moze sie cos z nienacka przydazyc!
Zaraz pojawia sie glosy, 'ale przeciez epileptyk wie, ze ma
napady' 'ryzykuje zycie swoje i innych'. No i wlasnie, epileptych
wie i bierze leki, wiec jest b.duza szansa, ze nie bedzie mial
napadu. A jest wielu ludzi, ktorzy nie wiedza, ze epilepsje maja,
lub moga miec napad, bo przeciez epilepsja zdarza sie w roznym
wieku. Jesli ktos wiec jezdzic musi, badz chce to powinien po prostu
brac leki i moze czesciej odbywac wizyty/badania kontrolne.

[michailm]

gosiash napisała:

> Co do lekow to mysle, ze nie ma co kombinowac, tylko jednak je
brac.
> Jak sie nie ma pewnosci, czy sa wlasciwe, to trzeba by sprobowac
> znalezc polecanego, dobrego lekarza, ktoremu sie zaufa.
> Co do prowadzenia samochodu, to uwazam ze osoby oburzajace sie i
> rzucajace okresleniami 'nieodpowiedzialny', 'zachowuje sie jak
> gowniarz' powinny sie jednak zastanowic, czy do konca maja racje.
Wg
> mnie epileptych bioracy leki jest znacznie bezpieczniejszy na
drodze
> niz:
> - osoba, ktora nigdy nie miala ataku - bo przeciez w kazdej chwili
> moze go dostac - lendet napisal przeciez, ze niezdawal sobie
sprawy,
> ze mial epilepsje od 3 lat. Wiec pytanie ilu takich kierowcow
jezdzi
> po ulicach
> - osoby, ktore sa chore na serce lub nie, ale przeciez sa
przypadki -
> atakow serca, udarow, zaslabniec
> - osoby, ktore jezdza w dlugie trasy lub krotko spia i zasypiaja
za
> kierownica
> - nie mowiac juz o pijanych i jezdzacych pod dzialaniem narkotykow
> - no i oczywiscie jezdzacy na granicy ryzyka, popisujacy sie
kierowcy
> Generalnie najlepiej by bylo, zeby nikt nie siadal za kolkiem, bo
> kazdemu moze sie cos z nienacka przydazyc!
> Zaraz pojawia sie glosy, 'ale przeciez epileptyk wie, ze ma
> napady' 'ryzykuje zycie swoje i innych'. No i wlasnie, epileptych
> wie i bierze leki, wiec jest b.duza szansa, ze nie bedzie mial
> napadu. A jest wielu ludzi, ktorzy nie wiedza, ze epilepsje maja,
> lub moga miec napad, bo przeciez epilepsja zdarza sie w roznym
> wieku. Jesli ktos wiec jezdzic musi, badz chce to powinien po
prostu
> brac leki i moze czesciej odbywac wizyty/badania kontrolne.

Zgadzam się z Tobą jak najbardziej:) To nie my Epileptycy
stanowimy zagrożenie tylko pijani kierowcy!!! i młodociani którym
wydaje się że mając koło wszystko im wolno!!! , więc wszyscy
kierowcy epi łączmy swoje koła i szczęsliwej drogi:))

[julia999]

A ja wlasnie wybieram sie na prawo jazdy, zastanawialam sie 7 lat
pozdrawiam i zdrowia zycze

[qbishtal]

Co do prowadzenia samochodu - jezdze od 5 lat i to czesto, nie wiem
dlaczego (wiekszosc pewnie bedzie sie smiala) ale mi to w jakis
sposob pomaga :) wiec jestem za rozsadna jazda bez przeginania. Ale
co do terapii typu: raz wezme sobie to a w przyszlym tygodniu moze
cos innego to chlopie naprawde nie wiesz co robisz. Teraz jest ok
ale za rok mozesz miec wieksze klopoty niz ci sie wydaje. Musisz
troche rzeczy pozmieniac w zyciu, przyzwyczaic sie do ochydnego
bezalkoholowego piwa, na sylwestra szampan dla dzieciakow :)

[very.martini]

wiesz co, ja też byłam, dopóki kilka tygodni temu nie zaczęłam mieć
napadów zupełnie, zupełnie znikąd. Słowo "zupełnie" umieszczam tu z
pełną świadomością. Mam za sobą kurs prawa jazdy, zrobiony kilka lat
temu, gdyby czyjeś życie od tego zależało, byłabym w stanie
przejechać jakąś trasę, ale dopóki nie będzie do bezwzględna
konieczność, za kółko nie wsiądę. Czy Wy wszyscy, którzy jeździcie,
naprawdę uważacie, że jeśli nie będziecie przekraczać 50 km/h nie
stanowicie zagrożenia dla innych? A co, jeśli akurat macie napad i
sztywniejecie tak pechowo, że noga wciska się Wam w pedał gazu, a
koła skierowane są akurat w przystanek autobusowy pełen ludzi?
Naprawdę uważacie, że taka sytuacja jest nieprawdopodobna? Bo mnie
zastanawia, do jakiego stopnia trzeba nie mieć wyobraźni, żeby tak
uważać:)

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[michailm]

very.martini napisała:

> wiesz co, ja też byłam, dopóki kilka tygodni temu nie zaczęłam
mieć
> napadów zupełnie, zupełnie znikąd. Słowo "zupełnie" umieszczam tu
z
> pełną świadomością. Mam za sobą kurs prawa jazdy, zrobiony kilka
lat
> temu, gdyby czyjeś życie od tego zależało, byłabym w stanie
> przejechać jakąś trasę, ale dopóki nie będzie do bezwzględna
> konieczność, za kółko nie wsiądę. Czy Wy wszyscy, którzy
jeździcie,
> naprawdę uważacie, że jeśli nie będziecie przekraczać 50 km/h nie
> stanowicie zagrożenia dla innych? A co, jeśli akurat macie napad
i
> sztywniejecie tak pechowo, że noga wciska się Wam w pedał gazu, a
> koła skierowane są akurat w przystanek autobusowy pełen ludzi?
> Naprawdę uważacie, że taka sytuacja jest nieprawdopodobna? Bo mnie
> zastanawia, do jakiego stopnia trzeba nie mieć wyobraźni, żeby tak
> uważać:)
>
> 16%VOL
> 22%VAT

Jaki jest procent ludzi z epilepsją,którzy spowodowali wypadek?Można
polemizować...Każdy z nas kto posiada prawo jazdy stanowi zagrożenie
dla innych i siebie.Tak zakładamy.Posiadamy wyobraźnię!Jeżdzę bardzo
dużo i często.
Widzę co antykierowcy robią na drogach.Zgroza!!
Ciarki przechodzą kiedy małolat chwyta prawko gablote 20letnią i
popisy przed kolesiami.Nie wspomnę słowem o PIJANYCH Kierowcach.
To Oni stanowią największe zagrożenie na drogach!!! Non stop się o
tym mówi i piszę ale do ludzi to nie dociera.
Na koniec czy osoby niepełnosprawne które straciły lub nie mają
kończyny dolnej lub górnej też nie powinny prowadzić aut?
Z tego co mi wiadomo mają specjalnie przygotowane auto i nie
stanowią zagrożenia na drogach:)
Pozdrawiam wszystkich kierowców z epi
"z kierownicą przez świat:)

[ania_1609]

Dopóki ludzie słyszą, że czegoś nie wolno, dopóty będą się buntować
i udowadniać sobie i całemu światu, że jednak jest inaczej.
Ale tu nie chodzi o wolno czy nie wolno.
Napiszę o sobie: bardzo chciałam mieć prawo jazdy, nawet chodziłam
na kurs. Ale napady mam co kilka miesięcy, jak na mnie to dobrze,
ale nie jak na kierowcę. Mogłabym sobie powiedzieć: czuję się coraz
lepiej, to może jednak będę jeździć. Nie. Nie będę, choć bardzo bym
chciała. Napady łapią mnie za szybko, nie zdążę zareagować. Uważam
też, że są często, mimo, że rzadziej, niż kiedyś.
Nie oburzam się na te fakty. Godzę się z moim ograniczeniem. Nie
wymyślam sobie, że zawał, wylew, że cukrzycy, udarowcy itp, itd.
Zresztą jest wiele innych rzeczy, których nie mogę robić, a
chciałabym, ale nie mam na to wpływu, nie dopóki mam niekontrolowane
napady.

Nie jest najważniejsze, żeby ustalić, czy możemy jeździć, czy nie,
bo zdania są tak podzielone, że trudno by było dojść do
jakiegokolwiek porozumienia. Najważniejsze jest, żebyś Ty,
epileptyku, siadając za kółko miał świadomość swojej choroby. Zdał
sobie z niej sprawę i nie jechał na przekór wszystkim i wszystkiemu,
żeby coś udowodnić. Może faktycznie, jak nie masz napadów 10 lat, od
ośmiu nie bierzesz leków, to jesteś w zupełnie innej sytuacji, niż
ktoś, kto dopiero zachorował.
Ja nikomu nie napiszę: nie wolno Ci jeździć. Ja napiszę: zastanów
się pięćset razy, zanim pojedziesz. Ta choroba u każdego inaczej
wygląda, więc nie nawołujmy się do spontanicznego i masowego
robienia prawka, nie mówmy: ja jeżdżę i nic, więc i Ty możesz.
Każdy powinien to sam rozważyć, bo nawet jeśli kogoś zniechęcę, to
on za jakiś czas może do tego auta jednak wsiąść. Ale jak się kogoś
zachęci za bardzo, nie będzie namawiało do rozwagi, do refleksji, to
skutek może być tragiczny.
Dlatego przede wszystkim niech każdy pomyśli, zanim wyjedzie na
nasze drogi.
Pozdrawiam, Ania.

[wega1975]

Witaj! Postanowiłam zbulwersować kilka osób- ja jeżdżę samochodem.
Po zdiagnizowaniu padaczki sprzedałam auto i nie jeżdziłam. Lecz od
czasu gdy biorę leki wyniki EEG mam idealne i nie miałam ataku-
prowadzę samochód. W ogóle w swoim całym życiu to miałam 2 ataki i
przed nimi aurę więc gdybm czuła się żle to na pewno nie wsiadła bym
za kółko. Lekarze, z którymi miałam kontakt mieli na ten temat różne
opinie: jedni byli przeciw, jedni uważali, że można prowadzić. Ci
drudzy argumentowali, że osoby chorujące na padaczkę są
uważniejszymi kierowcami niż osoby zdrowe i że przeważnie chorujący
czują, że zbliża się atak. Statystyki też pokazują, że osoby chore
powodują dużo miniej wypadków niż zdrowe. Ja sobie nie wyobrażam
życia bez auta i nie mam żadnych obaw, że spowoduję wypadek.
Szczerze mówiąc, w ogóle nie pamiętam już o swojej chorobie i
przypominają mi o niej dwie tabletki, które muszę połknąć codzienne
i to forum. Żyję i funkcjonuję zupełnie normalnie. Jeżdżę autem,
wypiję lampkę wina, noszę na rękach mojego 5-miesięcznego synka i
nie dosypiam bo mały budzi się w nocy. I mam wewnętrzne
przekononie,że już wkrótce odstawię leki i będę całkowicie zdrowa-
czego z całego serca życzę wszystkim. Pozdrawiam Ewa.

[julia999]

U mnie jest podobnie czasami nawet godzine wczesniej mam aure, wiec
do samochodu nie wsiade albo zatrzymam sie i zadzwonie po kogos,
ale, ale wszystko przede mna, jeszcze w trakcie kursu, jazd moge
zmienic zdanie:), bez sensu jest tutaj polemizowanie na ten temat,
mozna przeczytac informacje na temat prawa jazdy i padaczki,
porozmawiac z lekarzem, zapytac kogos na forum kto ma jak daje sobie
rade, ale nie besztac i walic argumentow typu "zabijesz siebie,
innych na przystanku", ludzie opanujcie sie, (chore czy zdrowe?,
gdzie przeczytalas wega o tych statystykach?), kazdy organizm jest
inny i kazdy ma swoj rozum - nie nam o tym decydowac
z wyrazami szacunku;)
pozdrawiam

[gosiash]

W Anglii jest taki przepis, ze mozna prowadzic samochod jezeli przez
rok nie mialo sie napadu. Moja argumentacja nie jest taka 'masz
ataki co drugi dzien, ale nie lam sie tylko prowadz samochod'. Moja
argumentacja jest taka, ze osoba ze zdiagnozowana padaczka, bioraca
leki, nie majaca napadow juz od dluzszego czasu (moze wlasnie od
roku, nie wiem jakie jest prawo w Polsce), jest mniejszym
zagrozeniem niz kazdy inny przecietny czlowiek. Bo atak padaczkowy
moze sie przytrafic kazdemu. Sa pewnie grupy ryzyka, ale generalnie
do poki sie nam atak nie przytrafi to skad mamy wiedziec, ze to
padaczka. Tak wiec nikt nie powinien prowadzic samochodu, bo akurat
jakis atak utraty swiadomosci moze mu sie przydarzyc.
Ja mialam 3 ataki utraty swiadomosci rano. Przy jednym byl obecny
moj maz i na podstawie jego opisu lekarz wywnioskowal, ze to
epilepsja. Moja mama ma ciagle nadzieje, ze to nie to. Twierdzi, ze
moze to nerwica, albo cos w tym rodzaju. Dla mnie osobiscie
najwazniejsze jest to ze stracilam przytomnosc trzy razy. Nie wazne
czy to epilepsja, czy nie. Moglam wtedy prowadzic samochod wiozac
dzieci do szkoly... Jezeli, wiec wiemy ze mamy epilepsje, bierzemy
leki i mamy ataki pod kontrola, to jestesmy duzo mniejszym
zagrozeniem jako kierowcy, niz czlowiek ktory teoretycznie jest
zdrowy, bo przeciez przy badaniu na kierowce lekarz nie robi EEG,
wiec nie wiadomo co tam w glowie 'siedzi'. A palcem na czubka nosa,
to ja sie dotykam bez problemu.

[lednet]

dziekuje za miłe słowa w tej kwestii :)