Epliepsja i praca

[roberthos]

Napiszcie proszę gdzie pracujecie chorując na to choróbsko.Ja niestety od kiedy firma mnie wywaliła mnie na bruk przez atak w pracy nie mogę znaleść pracy.Jak usłyszą że jestem chory.to dowidzenia.Podzielcie się jak tym jak wam udało się zacząć nową pracę i reaguje wasz prełożony na to że jesteście chorzy.Jak dajecie sobie radę z chorobą w pracy ?

[moniaczek79]

witam ja znalazlam prace w solarium i tak sie zlozylo ze szefowa tez ma epi wiec
jest ok ,al wczesniej kazdy ktos uslyszal ze mam epi. nie dawal mi nawet szansy
na okres pr. pozdrawiam

[qbishtal]

Nie wiem co potrafisz robić. Jedną z opcji jest założenie swojej
działalności gospodarczej, ja właśnie coś takiego zrobiłem.

[very.martini]

Ja jestem lektorką i mam szefostwo na poziomie - nie dość, że mnie
nie wywalili za napad tuż przed lekcją, to jeszcze dają nowych
uczniów:)
Pracowałam jeszcze w kilku miejscach jako wolontariuszka.

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[molinska]

Jeśli chodzi o prace miałam ten sam problem.
Szczerze powiem każdy pracodawca mówił mi,że zadzwoni i nic z tego.
Ja kilka lat choruje mam 2 typy padaczki,przez to nie mogę wychodzić sama z domu.Mam I grupę i z tego nic nie mam.
W tym Tobie nie pomogę my z EPILEPSJA w Polsce jesteśmy jako wyrzutki.
Z poważaniem Molińska Sylwia

[roberthos]

Ja mam epilepsję od mniej więcej siedmiu ,ośmiu lat i nie chcą mi przyznać jakiejkolwiek grupy rentowej.

[ata-07]

T o złóż wniosek o niepełnosprawność do PCd/sOON.Mow,ze nikt nie
chce cię przyjąć do pracy z tą chorobą,wymagasz opieki drugiej
osoby,masz ataki.Zbieraj wyniki badań.

[adelia]

Oj,mój drogi roberthosie szalejesz!A może będę mówić Ci Robert? Ja
jakoś nie moge się oprzeć i nie napisać kilku dodatkowych słów. Mi w
przeciwieństwie do osoby z posta wcześniej nie utrudniał startu. To
raczej ja bałam sie wyjść z domu, ale teraz jest ok. Pracuję od
stycznia i jak narazie tylko raz źle sie poczułam, a wtedy szefowa
kazała mnie odwieść do domu "koledze" z pracy.

[zawszepioter]

Ja straciłem trzy razy prace z powodu epi, dostałem ataku w pracy, ale jak na
razie moim przełożonym nie "przeszkadza" że mam epi.

[dorka356]

Ja pracowałam bardzo długo w szkole .na szczęście nigdy nie dostałam
ataku w pracy. ale nigdy nie powiedzialam żednemu pracodawcy ze
jestem chora na epi. woóle o tym nie mówiłam. a co do pracy czasmi
od rana czujemy się źle radze wtedy nie iść do pracy niż walnąć do
poziomu w robocie. pozdrawiam.

[adelia]

Hej dorka!
Może i masz rację, że weźmiesz wolne, ale nie wszyscy moga sobie
pozwolić na banie wolnego, czy urlopu na żądanie. Ja na przykład nie
mam takiej opcji w umowie o pracę, bo jestem na stażu. Poza tym nie
zawsze jest się w stanie udowodnić komuś dociekliwemu, że "źle się
czuje". W moim przypadku rzadko kiedy widać, że "coś" nastąpi, to
dopiero jest zauwarzalne po fakcie.
pozdrawiam adelia!

[markus254]

Witam
Mam podobny problem jak ty tylko mi zostały jeszcze dwa lata nauki.
Studiuje na dwuletnim studium masażu ale już zaczynam się martwić, że mimo
ukończonej szkoły będzie mi trudno podjąć jakąkolwiek pracę.
Chciałbym żeby zaczęto nas spostrzegać jak normalnych ludzi ale jak na razie
rozumieją nas tylko ci którzy chorują jak my na epi (jak ujęła to
"moniaczek79"):/. Chyba ostatnią nadzieją jak wcześniej już przedstawił
"qbishtal" jest własna działalność gospodarcza;]

[r2d-2]

Ja mam epi od 4 roku życia. Obecnie bezrobotny od 3 lat. Miałem 3
pracodawców. Nie mogę znaleźć pracy, ale to chyba ze względu na wiek
(54l.) Ukończone studia. Staż pracy 27lat. Dwóch pracodawców nie
wiedziało o chorobie ale szczęśliwie nie miałem ataków w pracy,
czułem się jak każdy normalny pracownik. U trzeciego pracodawcy
miałem w pracy atak ale wszystko było spoko. Odszedłem za
porozumieniem stron ze względu na depresję (nie wyrabiałem
psychicznie w pracy).Szukam pracy na 2 sposoby: a)zakład pracy
chronionej-miałem orzeczoną niepełnosprawność w stopniu lekkim
b)jako normalny pracownik i faktu mojej choroby nie rozgłaszam do
czasu "zbadania" terenu. Innego rozwiązania na dzień dzisiejszy nie
widzę. Pozdrowienia.

[yaro7704]

Witam, moja żona ma epi,choruje od kilkunastu lat ,po długich poszukiwaniach
udało się jej znaleźć pracę w Hotelu (zakład pracy chronionej)oczywiście za
najmniejsze pieniądze ,lecz szefostwo od początku wie jakie problemy ma żona i
nie robi jej większych problemów gdy się źle czuje i bierze chorobowe.

[littleblue]

wszyscy moi szefowie wiedzieli. Ale nigdy nie mowilam, ze jestem
chora od razu na rozmowie kwalifikacyjnej, dopiero po jakims czasie.
Nigdu nie mialam problemow w zwiazku z tym, a teraz w ogole nie ma o
tym mowy, bo pracuje dla Skandynawow, ktorzy maja zdecydowanie inny
stosunek do czlowieka...

[annasz26]

Ja dostałam na 2,5 roku całkowitą niezdolnośćdo pracy,a zatem 26
letnia mamuśka po studiach na rencie.

[adelka_z_epi]

nie mówić, ja nie mam tyle odwagi.

[dmuchawcelatawce]

Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że mieszkamy w dzikim afrykańskim
kraju, gdzie dzicz nie umie zrozumieć, że bliźni może być chory, a
każdy musi żyć. Zyjemy w kraju gdzie ludzie się nie szanują, gdzie
jest prymitywny wyścig szczurów i tylko piękni i zdrowi mają szansę
na "normalne" zycie.
Rozumie, że do pewnych prac osoba chora z epilepsją ze względów
bezpieczeństwa się nie nadaje, ale to chodzi o ułamek zawodów.
Wielka szkoda, że ludzie nie potrafią się szanować wzajemnie ... i
wyobrazić sobie , że nikt z nas nie wie, co kogo może spotkać za
pięć minut.
Pozdrawiam i trzymam kciuki za pracę i mądrych pracodawców i
współpracowników!

[bertrada]

A co mówi o tym prawo pracy, bo podejrzewam, że nie wolno nikogo zwolnić tylko
dlatego, że dostał ataku w pracy ani nie wolno niezatrudnić tylko dlatego, że
choruje a na dane stanowisko nie ma żadnych zdrowotnych przeciwwskazań. Na tej
samej zasadzie można by zwolnić wszystkich którzy dostali zawału podczas
wykonywania obowiązków zawodowych albo stracili przytomność z jakiegokolwiek
powodu, nawet błahego. Może trzeba zacząć walczyć o swoje.

[very.martini]

> A co mówi o tym prawo pracy, bo podejrzewam, że nie wolno nikogo
zwolnić tylko
> dlatego, że dostał ataku w pracy ani nie wolno niezatrudnić tylko
dlatego, że
> choruje a na dane stanowisko nie ma żadnych zdrowotnych
przeciwwskazań

Pewnie tak, ale jak się NIE CHCE kogoś zatrudnić, z jakichkolwiek
przyczyn, to powód się zawsze znajdzie, obawiam się.


16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[dotrina]

Mój znajomy został zwolniony z pracy za chorobe
sześciokrotnie .Pracodawca tłumaczył zwolnienie tym,że niby go nie
było tam gdzie trzeba,że niby coś nie tak zrobił,że niby się
spóżnił.Potem żeby uniknąć przykrości od razu informował o chorobie
i nigdzie go nie przyjeli.Inna sprawa to to,że jemu choroba naprawde
nie pozwoli pracować.Ale poradził sobie i ma teraz własną
działalność.

[aga23426]

roberthos napisał:

> Napiszcie proszę gdzie pracujecie chorując na to choróbsko.Ja
niestety od kiedy
> firma mnie wywaliła mnie na bruk przez atak w pracy nie mogę
znaleść pracy.Ja
> k usłyszą że jestem chory.to dowidzenia.Podzielcie się jak tym jak
wam udało si
> ę zacząć nową pracę i reaguje wasz prełożony na to że jesteście
chorzy.Jak daje
> cie sobie radę z chorobą w pracy ?
Ja pracuje w krawiectwie a w pracy...no cóż...nikt nie wie poza moją
przyjaciółką,niestety takie życie,ludzie są dziwni i lepiej będzie
jak nie będą wiedzieć,bo dla nich to jest jeszcze średniowiecze i
padaczka to jest jakaś paskudna choroba,która zaraża,a tak jest
wszystko oki,zresztą jak słyszę,jak się nabijają z tej choroby,z
ludzi chorych to uwierzcie mi lepiej nic nie mówić.

[dmuchawcelatawce]

Nabijają się???? Poważnie? Aż mi się nie chce wierzyć. Nie wiem, ale
jakby ktoś przy mnie nabijał się z czyjeś jakieś choroby to ...
szybko by przestał się śmiać.

[justin301]

Cześć,
odnalzałam to forum, bo dziś byłam w dużym centrum handlowym i jak wyszłam z
łazienki zobaczyłam pana, który miał atak padaczki. Cóż podbiegłam udzielić
pomocy. Bardzo byłam zestresowana, próbowałam pana położyć na boku, zeby sie nie
zadławił i trzymałam mu głowe, zeby się nie porozbijał. Dopiero jak ja
zareagowałam podbiegło kilka innych osób. Nie będę tego oceniać, bo szkoda słów.

Jestem z zawodu radcą prawnym. Jest w kodeksie pracy wiele o zakazie
dyskryminacji. mówi też o tym konstytucja. Ale jakie życie każdy wie. Moja rada
jest taka: nie przyznawać się do choroby. Jeżeli ktoś zostanie zwolniony z
powodu choroby - pozostaje odwołanie do sądu. W przypadku nieprzyjęcia do pracy
tylko z powodu choroby także można odwołać się do sądu. Ja też byłam bardzo
poważnie chora - miałam nowotwór złośliwy tarczycy i nie mówię o tym ewentualnym
pracodwcom.

pozdrawiam serdecznie.

[gold_paula]

Chciałam Was zapytać co byście mi poradzili. Mam epi już parę pięknych lat.
Dawno było w miarę, bo panowałam nad tym. Czasem tam jakąś głupią minę zrobiłam
w czasie ataku, coś mi się zdarzyło powiedzieć bez sensu, ale to rzadko. Teraz
jest dużo gorzej, bo jak mnie atak dopadnie to nie panuję w ogóle nad sobą.
Najpierw kompeltnie na nic nie reaguję a za chwilę panika. Gdzieś chcę jechać,
iść, czasem napiszę sms-a i pytam w nim o rzeczy oczywiste. W ogóle nie panuję
nad sobą, sto razy się pytam o jedno i to samo, bo nic nie pamiętam, nie wiem
jaki jest dzień, kim są ludzie w okół mnie i co się dzieje. Zanim dojdę do
siebie to czasem zejdzie mi z 20 minut, a potem jestem zła, smutna, zdołowana
totalnie i przejmuję się tym co mogłam robić i co ludzie sobie pomyśleli jeśli
to było gdzieś w miejscu publicznym. Jedynym ratunkiem jest dla mnie operacja bo
leki nie działają - ataki mam średnio co 10 dni, a nie wiem jak będzie dalej.
Studiuję sobie pielęgniarstwo. Chciałabym pracować w przyszłości w szpitalu. Jak
Wy to widzicie?

[astate]

Też niedawno trafiłam na to forum. przyznam ze bardzo pomaga jednak rozmowa z
ludzmi ktorzy potrafia zrozumiec ten "problem" wlasnie skonczylam prawo i tez
wybieram sie na radcostwo. tak jak moja poprzedniczka rowniez jestem za tym by
przynajmniej na poczatku nie przyznawac sie do choroby i ewentualnie miec
nadzieje na to ze nie dostaniemy ataku w pracy. do wszystkich osob ktore zostaly
zwolnione z pracy w krotkim czasie od wystapienia ataku- walczcie o swoje prawa.
przez to ze godzimy sie na takie traktowanie, dajemy pracodawcom milczace
przyzwolenie na takie własnie postepowanie.jezeli nie wiecie co macie zrobic w
takiej sytuacji rozpocznijcie watek na jednym z takich miejsc jak to forum, na
pewno wiele osob bedzie staralo sie pomoc. pozdrawiam i powodzenia w szukaniu pracy

[gold_paula]

Ale wydaje mi się, że chyba istnieją zawody i taka praca gdzie trzeba niestety
mimo wszystko powiedzieć, bo potem mogą być niezłe jaja...

[gold_paula]

Kurde zaczyna mnie to dołować :(

[jsx4]

Jestem informatykiem, pracuje od ponad dwóch lat, obecnie w drugiej firmie.
Na żadnej rozmowie kwalifikacyjnej nigdy nie mówiłem, że choruję (w końcu to
moja prywatna sprawa).
Na badania lekarza medycyny wysyłają dopiero po zatrudnieniu, tam się
przyznawałem, ale mówiłem od razu, że jestem w leczeniu i nikt nie robił problemów.
Inna sprawa, że do tej pory miałem tylko 3 ataki (grand mal), pierwszy 4 lata
temu. Ostatni niestety dziś rano, po pół roku stopniowego odstawiania leków...

[gold_paula]

Mam pytanie do astate. Skończyłaś prawo więc chciałabym Cię zapytać czy można
kogoś wyrzucić ze studiów na III roku ( pare miesięcy przed obroną) ze względu
na padaczkę? Bo właśnie od października zacznę III rok. Na uczelni wiedzą, że
choruję bo miałam 2 razy atak i wszyscy widzieli. Boję się, że na III roku też
mi sie tak zdarzy i powiedzą mi dowiedzenia. Ja studiuję pielęgniarstwo. Czy z
prawniczego punktu widzenia można coś takiego zrobić?

[shivv]

jestem studentem finansów na pierwszym roku. Mój plan z wyborem studiów wiązał
się z chorobą, także początkowo była to ASP - architektura wnętrz. Lecz moja
wina i się spóźniłem:/ ponadto myślę, że trzeba się kształcić w takim kierunku,
żeby później można było znaleźć pracę. np praca w straży lub jako mechanik - nie
ma szans. Jako ratownik na basenie podobnie. więc trzeba z głową... rozsądnie.
Zdaje mi się też, że praca w banku będzie ok bo jest na 1 zmianę (nie zarywasz
nocy) jest w miarę spokojna. Fakt 1 minus to odpowiedzialność, ale to są różne
stanowiska. np w mBanku możesz przy telefonie oferować fundusze ludziom;]
ponadto nie mów na początku, że jesteś chory;] ja już tak nie zrobię ale muszę
wiedzieć, że praca będzie bezpieczna przy mojej chorobie;)
pozdrawiam - zdrowiej!

[magic0109]

pracuję w banku od kilkunastu lat i ze szczerego serca Ci radzę : omijaj banki
szerokim łukiem. Takiego "wyścigu szczurów" jak w banku nigdzie indziej nie
spotkałam - niezależnie od stanowiska na jakim się pracuje. Tu nie ma
"bezpiecznej pracy"- może fizycznie się nie zmęczysz i zycia nie będziesz
narażał jak strażak czy policjant, ale będziesz nieustająco zestresowany -
wszystkim: klientami, współpracownikami, zarządzeniami itp. Nie wiem jak
przebiega Twoja epi - mnie np najbardziej nawala pamięć. Kiedy rano wstaję i mam
iść do pracy, to często żyć się odechciewa. Przeżywam tam tyle upokorzeń
związanych z tym ,że znowu czegoś nie pamiętam, coś zapomniałam, kogoś źle
poinformowałam. W pracy nie przyznałam się ,że mam padaczkę- koleżankom
wyjaśniłam , że zażywam lek, który kłopoty pamięciowe wywołuje/ co jest prawdą,
bo biorę Lamitrin/ i koleżanki jakoś mnie wspierają w tym wszystkim. Ale ciągle
jestem z pracą do tyłu, dużo rzeczy zawalam i czuję się gorsza , bo jestem
chora. W banku nie ma miejsca dla takich jak my. Tam trzeba być twardym ,
błyskotliwym , bez wad skaz i chorób. Inaczej zostaje się wiecznie w tyle. Myślę
o zmianie pracy - nie wiem tylko na jaką, bo przecież pamięć potrzebna jest w
każdej umysłowej pracy / do pracy fizycznej się nie nadam/. Gdybym tylko
znalazła coś dla siebie to zostawiłabym całe to bankowe bagno. Radzę Ci: dobrze
się zastanów, zanim wybierzesz pracę w banku. Pozdrowienia:)

[qbishtal]

Magic, może to banalne ale stosuj żółte, przylepiane karteczki :) Ja też mam kłopoty z pamięcią ale wszystko co mam zrobić na nich notuję i przyklejam do monitora, później to realizuję. Nawet jak rozmawiam przez telefon to od razu robię notatkę. Trochę to pomaga, przynajmniej niektóre rzeczy nie uciekają :)

[ak-69]

Ja uczę się w Zaocznym Policealnym Studium Informatycznym. Potem
może pójdę na studia. Naukę wznowiłem w wieku 39lat, ale chyba
lepiej późno niż wcale. Do tej pory przez 20lat utrzymywałem się
jedynie z renty socjalnej i zasiłku pielęgnacyjnego mieszkając z
rodzicami. Teraz mam pracę przez internet.

[shivv]

ak-69

[shivv]

ak-69 a mógłbyś podać dokładniej czym się zajmujesz? jak to jest z pracą przez
internet lub jakieś namiary? moja mama też jest na rencie chorobowej i ma
całkowitą niezdolność do pracy, ale chętnie w domu mogłaby coś porobić... czy
mógłbym prosić cię o pomoc? [e-mail]