mamy z dwójką, jedynakow,

[luxnordynka]

Coraz częsciej pojawiaja sie tu na forum mamy z mniejsza iloscią
dzieci i piszą, że nie maja odwagi tu sie odezwać. Chcialam Was
zaprosić i poprosić o wpisywanie swoich przemyśleń, sądów. Jestescie
na tym forum bardzo mile widziane i pomagacie nam zachować świezośc
w patrzeniu na nasze gromadki, dla mnie Wasza obecność jest bardzo
cenna, pozdrawiam serdecznie, Ewa

[jkl13]

To może odezwę się ja, mama dwójki, z zazdrością czytająca o Waszych
gromadkach. Owszem, czytam Was na bieżąco - codziennie zerkam na
forum , ale faktycznie nie piszę. A to z tego powodu, że nie mam
co porównywać się z Wami - Matkami Wielodzietnymi. Czytając Was mam
wrażenie, że moje problemiki i przemyślenia przy dwójce mają się
nijak do Waszych doświadczeń z kilkorgiem dzieci.

Ale po tak miłej zachęcie, może zacznę się więcej udzielać...

popieram!!!

[nata76]

luxnordynka, swietny watek.

ja wchodzac na to forum miałam dwoje dzieci.

a w ogole to coraz czesciej mysle,ze "WIELODZIETNOSC" to stan umysłu
i naprawde czasem niewiele ma wspolnego z iloscia dzieci.A bardziej
chodzi o ogolne spojrzenie na zycie.

tak wic jkl13,witaj. oczywiscie, chyba nie musze ostrzegac o
skutkach ubocznych partycypowania w tym forum

[mamapodziomka]

Ja Was czytam praktycznie caly czas.

Co prawda core mam jedna - szesciolatke, drugie bardzo konkretnie w planach, a
trzecie w planach bardzo mglistych Ale im bardziej was czytam tym mniej
mgliste sa te plany, troszke tylko martwi mnie to, ze ze wzgledu na nasz wiek
powinno sie ono pojawic dosc krotko po drugim, a czeka mnie niestety kolejna
cesarka (tym razem planowana). No i mom M nie calkiem jest jeszcze do tego
pomyslu przekonany, tzn. twierdzi, ze o trzecim porozmawiamy dopiero PO drugim
dziecku, ale na szczescie nie mowi tez kategorycznie nie

nata

[jkl13]

Skutki uboczne znam, bo czytam Was już od jakiegoś czasu
I chociaż sercem jestem wielomamą, to niestety, życie układa się
inaczej. Mamy dwóch adoptowanych synków (5-latek i 10-miesięczniak)
i nie będziemy się już starali o adopcję kolejnych dzieci. Poza tym
potrzeby serca trzeba czasem chłodzić rozsądkiem, a w naszej
sytuacji materialnej dwójka dzieci jest optymalna.

Pozdrawiam Was serdecznie
Julia

[chiyo28]

a ja nie ukrywam, że licze na jakieś pozytywne skutki udzielania
sie

chyio

[nata76]

mam tylko nadzieje,ze dobrze dozujesz? koniecznie naczczo a
nastepnie 3xdziennie do osiągniecia "zadowalajacego" stanu.

a najepiej wchodzic lub juz w ogole the best załozyc watek pt.
oczekujace 2010. w twoim przypadku juz taki watek jest,wiec tylko
wchodzic, no chyba,ze sie pospieszysz i załozysz watek planujace
2011 i bedziesz sie nim opiekowac

[nata76]

w sumie jeszcze dobry miesiac-dwa i zaczna sie pojawiac pierwsze z
terminem na styczen 2011,wiec...wszystko przed Toba

[krysiastach]

No to ja też się przyznaję, że czytam Was chętnie, coś tam nawet skrobnęłam Ja jeszcze z dwójką, ale.... w poniedziałek może się okaże, że tak całkiem legalnie tu będę pasować

[donkaczka]

ja tu zawitalam z jednym dzieckiem, polrocznym, od razu wiedzialam, ze to
miejsce dla mnie

piszcie, wielodzietnosc to takze stan umyslu, nie zawsze sie ulozy tak jak planujemy

[luxnordynka]

Witajcie, witajcie. Naprawde Wasze posty z checia przeczytam i
odpisze, potrzebuje ich, by sie nie zatracic i zdystansować...
Moja wielodzietnosc to raczej widoczna jest w ilosci dzieci (4),
chyba nie jest stanem umyslu, pozdrowienia, Ewa

[ewka-1974]

Witam,ja ma dwójeczkę.Rodząc drugie poczułam się wielodzietna w moim
środowisku. Wszyscy jakoś dziwnie patrzyli - po co drugie.
Szczególnie podle się czułam bedać w ciąży i idac z córeczką za
rękę - ludzie tak dziwnie patrzyli.
Podziwiam Was dziewczyny, pozdrawiam Ewa.][/i]

[3bitt]

Ja również mam 2 jak na razie (no chyba ze już 3, a jeszcze o tym nie wiem)
A forum czytam od dawna i chyba ono mnie po części zainspirowało.

Co do powiększenia rodziny to obaw mam dużo, ale postanowiłam podejść do
wszystkiego z optymizmem.
Pozdrawiam wszystkie mamy, niezależnie od ilości posiadanego potomstwa

Do Ewka 1974

[mroofka94]

Czesc Ewuniu
Myslalam, ze ja jako jedyna przeszlam przez wytyczki i potyczki w 2
ciazy, bo jak opowiadam o tym ludziom, to nikt mi wiary w to nie
daje. Dopiero jak mama byla u mnie miesiac czasu - zobaczyla, ze
mowie prawde. Tratowano mnie z 2 malutich dzieci jakbym miala 5
conajmniej.
Teraz jak urodzi sie 3 to nie wiem ... chyba przestana nam mowic
Dzien dobry

Zgadam sie i podpisje obiema rekami pod tym, ze Wielodzietnosc to
stan umyslu!!!
Znam mamy wielodzietne, dla ktorych to byla i jest kara... a znam
mamy ktore pragna i mysla o tym - mimo zmeczenia. [strasznie mnie
smieszy tekst, ze skoro chcesz miec tyle dzieci to znaczy, ze sobie
super z nimi radzisz i ze zawsze czujesz sie szczesliwa, nigdy nie
zmeczona, czy smutna - Owszm czuje sie zla, bezsilna, padam na pysk
bo w pzeciwienstwie do kolezanek z osiedla z 1 dzieckiem nie mam
przy sobie ani mamy ani tescowej ani nikogo, nikt mi nie pomaga.
Miewam zalamnia, ale watpliwosci i zalamania ma kazdy. Sa typy bab
szczegolnie na to podatne. Zycie zgodnie ze swoim powolaniem, nie
zapewnia mi 100% pewnosci ze nigd nie bede miala kryzysu i
watpliwosci, to takiej pewnosci nikt mi nie da]

Dla mnie wielodzietnosc to wyroznienie!!! Powaga!
Noszac pod serce 3 dziecko, czuje sie calkowicie wyjatkowa!

Pozdrawiam kazda mama 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 dzietna

[ewka-1974]

Gratulacje i podziwiam. Ja już się nie zdecyduje, ciężko, brak
wsparcia, problemy finansowe i mieszkaniowe robią swoje. Ewa

[2007e]

mroofka94 napisała: "Noszac pod serce 3 dziecko, czuje sie
calkowicie wyjatkowa"
Ja czuje dokładnie to samo. Dla mnie to wielkie wyróżnienie
porwadzić moich 3 Muszkieterów. Niech sobie wszyscy myślą, co chcą.
Nie jest łatwo, ale za to na pewno wyjątkowo.

[urge]

Ja też Was czytam codziennie ale trudno mi zabrać głos zazyczaj.
Sama mam 3 synków i czworo rodzeństwa -jako dziecko nie poczytywałam
naszej rodziny jako wielodzietnej więc teraz tym bardziej zupełnie
nie czuję się wielodzietna ale uwielbiam czytać wypowiedzi zwłaszcza
tych wielomam z prawdziewgo zdarzenia.
Osobiście mam wielką wewnętrzną potrzebę znów mieć dzidka ale strach
że nie ogarnę jest narazie większy od tej potrzeby... no i chwilowo
odzyskana wolność też robi swoje -ale czas jeszcze mam a Wasze forum
jest bardzo inspirujące w tym temacie

[hisia]

Ja zaczęłam tu bywać mając już trójkę, to najcieplejsze i
najbardziej przytulne forum, jakie znam. Poza tym można się wiele
nauczyć - ja niestety nie mam aż takiej cierpliwości, łagodności
zrozumienia i poświęcenia dla dzieci, jakie prezentuje wiele z
piszących tu mam, więc jestem w ciąłych komkpleksach, że jestem nie
dość doskonałą mamą, że powinnam jeszcze bardziej się starac...

[montilu]

ooo... jak milo : ) Zaczelam tu zagladac pare lat temu, jako
bezdzietna. Teraz mam poltoraroczna corke. Ostatnio zagladam prawie
codziennie. Niedawno nawet liczylam sobie za ile lat bede mogla tu
pisac ;D Bardzo mile zaproszenie i duze zaskoczenie po wejsciu na
forum, ze ktos zwraca sie do mnie (miedzy innymi ; ) Wielodzietnosc
to stan umyslu i serca i tego bede sie trzymac (w oczekiwaniu na
powiekszenie rodziny). Dziekuje serdecznie za zaproszenie : )

luxnordynka

[nata76]

dla mnie byłabys "wewnetrzmoe" wielodzietna nawet jakbys na Martusi
skończyła.
Masz tak duze serce i tyle łagodnosci i dobroci w sobie. Własciwie
jak cie poznałam, to mialas dwoje a juz bylas "wielodzietna",w
sensie stanu umysłu.

[oliv2]

no to jak jest oficjalne pozwolenia to i ja sie dopisze. ja dopiero startuje,
wlasnie na swiat ma przyjsc nasze pierwszesorki ze juz sie tak wyrywam do pisania.
a co do tej niecheci do wielodzietnosci innych ludzi...nie wiem, w moim
otoczeniu jest odwrotnie (mieszkamy w USA). ogolnie chyba dzieci jest tu duzo
wiecej, no i tendencja do posiadania wszystkich w zblizonym wieku (takze np
piatka rok po roku nikogo nie szokuje, wrecz przeciwnie). wczoraj w bibliotece
spotkalam mame z dziwnych "wehikulem"a na nim 4 dzieci, z tego najstarsze na
pewno nie mialo wiecej niz 4 lata. zadnej sensacji to nie wzbudzalo, tylko mile
usmiechy. pozdrawiam wszystkie mamy.

czesc dziewczyny!!!!

[nata76]

ale fajnie,ze piszecie!!!!

[bonga_dax1]

To ja też się dopiszę. Na razie dwójka dzieci: córka 5 lat, syn 2,5. Trzecie
planujemy na koniec tego roku. Mam oczywiście mnóstwo obaw i wątpliwości, ale
klamka już prawie zapadła, więc teraz pozostaje tylko się cieszyć z oczekiwania
i przyszłej ciąży. W moim środowisku jedno dziecko to standard, dwójka jest
jeszcze ok, ale myśl o trzecim w sytuacji, gdy mamy już "parkę" wprawia
większość ludzi w zdumienie. Żebyśmy chociaż dwójkę tej samej płci mieli, to by
może jeszcze zrozumieli, a tak ... Na razie więc zbytnio się nie ujawniamy z
naszymi planami. I tak na pewno rodzina uzna, że to "wpadka", ale to już ich
problem.

[3bitt]

U mnie to samo. Ciągle słyszę teksty "No to jesteście szczęśliwi. Macie już
WSZYSTKIE dzieci." A jak pytam jakie wszystkie? to tłumaczą że dziewczynkę i
chłopczyka.

Nawet mój ginekolog usłyszawszy o chęci zajścia w trzecią ciążę zapytał "a co to
w domu sami chłopcy czy same dziewczynki?"

No tak. Pragnienie trzeciego dziecka, kiedy ma się już dwoje różnej płci, jest
zupełnie niezrozumiałe dla większości.

[jkl13]

"U mnie to samo. Ciągle słyszę teksty "No to jesteście szczęśliwi.
Macie już WSZYSTKIE dzieci." A jak pytam jakie wszystkie? to
tłumaczą że dziewczynkę i chłopczyka."


Niestety, w drugą stronę to też działa. Tzn. my mamy dwóch synków i
nie planujemy więcej dzieci, za to rodzina i znajomi za każdym razem
pytają się, kiedy trzecie, bo przecież brakuje nam w domu
dziewczynki. I nie potrafią zrozumieć, że zawsze marzyliśmy o dwóch
synkach i nasze marzenie spełniło się w 100%, a nawet w 200% ;p

[aedo]

Ja też czytam Was już długo. Zaczęłam, jak jeszcze nie miałam
dzieci, teraz mam jedno, a marzę o trójeczce. Pozdrawiam gorąco
wszystkie mamy!

[dot22]

To i ja się dopisze po takim zaproszeniu . My na razie mamy dwójkę
3,5 i 15 miesięcy i też myślimy o trzecim. Mąż jest za, ja również
bardzo bym chciała, ale musimy jeszcze troszke poczekać. Mam
nadzieję, że uda nam się zrealizować nasze marzenie. Wasze forum
czytam od bardzo dawna, zaczęłam jak mój synek miał niecały rok.
Nieraz chciałam coś napisać, ale jakoś zawsze brakwało odwagi.
Pozdrawiam wszystkie mamy wielodzietne.

[scarbonka]

No to i ja się przywitam. Jestem mamą dwojga dzieci: córka 4,5 roku i
synek niecałe 2 lata. Z różnych powodów w tej chwili nie planujemy
już więcej dzieci, chociaż nie wykluczam, że może kiedyś bo obydwoje
jesteśmy jeszcze przed 30tką. Mój wielodzietny instynkt realizuję
opiekując sie trochę dziećmi szwagierki tzn. nawzajem sobie pomagamy,
a razem mamy pięcioro Dzieci świetnie się wychowują w takiej dużej
gromadce, a w sytuacjach kryzysowych typu choroba, egzamin itd to
jednak własnych jest tylko dwoje więc taka sytuacja mi pasuje
Gdzieś tam w sercu mam jednak wizję większej rodziny i chociaż pewnie
jej nie zrealizuję to zawsze z wielką sympatią patrzę na rodziny
wielodzietne. Na Waszym forum jest fajna domowa i ciepła atmosfera.
Wiecie, nie taka wielodzietność prześladowana i wojująca tylko
rodzinna i uśmiechnięta.
Pozdrawiam serdecznie.

[leluchow1]

To i ja się ujawnię . Jestem mamą 2 chłopców w wieku prawie 3 i prawie 5 lat.
Czytam was od dawna z niekłamaną zazdrością. Oboje z mężem bardzo chcielibyśmy
mieć jeszcze jedno dziecko.Niestety moja sytuacja zdrowotna wyklucza kolejną
ciążę. Lubię o was czytać i czerpać od was tę pozytywną energię. Powiem wam, że
bardzo po cichu liczę na to, że kiedyś może zaliczymy tzw wpadóweczkę i będę
wielodzietna pełną gębą Choć w moim środowisku dzieci z różnica wieku 2 lat
to pewna sensacyjka, że nie wspomnę o współczuciu "że nie parka".

leluchow1!!!!!!!!!!

[nata76]

oplułam sobie monitor i klawiature jak Twoj podpis pod suwaczkami
przeczytałam!!!!