PORODY W DOMU- WIELOMAMY

[embro1]

Witam, mam 2 dzieci , chciałabym 4,
1 córeczkę urodziłam w komfortowych warunkach w szpitalu Św zofii w
warszawie, 2 synka urodziłam sama w domu, planowany poród domowy, położna
spóźniła się 5 minut, mąż 10, za co bardzo Bogu dziękuję, bo to był piękny
samodzielny poród i teraz właśnie proszę odezwijcie się te które mają więcej
dzieci i rodziły w domu, ja już nawet w najlepszym szpitalu nie chcę rodzić.
Jak było z każdym następnym, dużo Was jest, czy w ogóle????
odezwijcie się prosze

[agnieszkas72]

Mam czwórkę-wszystkie urodziły się w naszym poprzednim mieszkaniu,przy pomocy
położnej,która kiedyś,jako debiutantka poznałam w szkole rodzenia.Myślę,że
wyszło nam to na zdrowie-wspaniale wspominam wszystkie porody.Każdy kolejny był
krótszy chociaż podobno nie jest to regułą.Moja koleżanka miała długi i ciężki
trzeci poród-domowy,bez komplikacji ale najbardziej męczący.

[barbegazi]

Ja dwa razy rodziłam w szpitalu, trzecie dziecko ze wspaniała położną i moim
dzielnym mężem w domu. Poród w domu to rewelacja! Następne dzieci też zamierzam
rodzić w domu w tym samym składziechoć wymęczona byłam nieziemsko to
psychicznie czułam się wspaniale.
Poznałam kiedyś pewną mamę, która urodziła pierwsze dziecko w szpitalu a 6
następnych w domu.

[embro1]

Miłe moje, a jaka to położna była?, bo moja też wspaniała, chociaż już tylko
łożysko odebrała - Irena Chołuj i może poproszę o szczegółowsze opisy jeśli
nie nazbyt wiele wymagam... To takie super przeżycie, że chciałabym wysłuchać
też Waszych historii, sama też mogę opisać jeśli chce ktoś

[mamajudo]

Zazdroszczę Ireny Chołuj, choć na niewiele Ci się przydała
Sama bardzo chciałam z nią rodzić w domu, ale nie miałam serca
ciągnąć ją tyle kilometrów w czasie Świąt.
P.S. Niedługo ukaże się jej druga książka

[andaba]

A ja podziwiam was za odwagę. Ja jednak wolę rodzić w szpitalu, pewniej się czuję.
Pomijając to, że i tak w tym szpitalu bym wyladowała, bo wszystkie dzieci miały silną żółtaczkę.

w Toruniu to zabraniali w domu

[barbie-torun]

zazdroszczę Wam bo nie miałam takiego wyboru

ginekolog - właściciel prywatnej szkoły rodzenia
zabraniał porodów w domu

nawet po 8 latach od pierwszego porodu, przy 4 dziecku
żadna położna (ze szpitala czy prywatnych poradni)
nie podjęła ryzyka domowego porodu
a kasa była rzędu jej miesięcznych poborów

[agnieszkas72]

Każdy lekarz może mieć własne prywatne zdanie ale nie ma przepisów
zabraniających położnym i lekarzom odbierania porodów domowych.Poród domowy jest
prowadzony zupełnie inaczej(zdanie sie na instynkt rodzącej,jak najrzadziej
wykonywane badanie rozwarcia szyjki,pozycja w pionie i unikanie parcia przy
skurczach partych) niż szpitalny i położna z rutyna szpitalną mogłaby tylko
zaszkodzić,więc to rozsądne z ich strony,że nie mając doswiadczenia,
odmawiały.Gdyby któras skusiła się na kasę,mogłaby narazic ciebie i dziecko na
poważne kłopoty.

[kaakaa]

Urodziłam w domu wszystkich trzech synów. Z Ireną. Mam nadzieję na więcej!

to nie kasa tylko starch

[barbie-torun]

strach przed utratą pracy w przychodni
skoro odbierasz porody domowe to wio z pracy...
do przychodni przejdą położne szpitalne z pocałowaniem ręki
lub na to miejsce jest kilka młodych za 30 % mniej bo stażowego nie doliczają
to tak w skrócie

[embro1]

andaba, a czy przypadkiem nie miałas podawanej oksytocyny przy porodach???
z reguły to ona wywołuje silną żółtaczkę, a normalną żółtaczkę fizjologiczną
miały oba moje dzieci, synka urodzonego w domu wcale z tego powodu nie trzeba
było wieżc do szpitala, a w ogóle to wiele rzeczy nieprawidłowych wywołane jest
właśnie porodem w szpitalu, nie mówiąc juz o tym, że każdy szpital, choćby nie
wiem jak czysty to siedlisko bakterii, wirusów i innych paskudstw, brrr, mam
nadzieję, ze moje następne dziecko też tego uniknie

[kaakaa]

embro - skąd ta informacja o wpływie "zewnętrznej" oksytocyny na nasiloną żółtaczkę?
Pytam, bo u mnie tylko przy jednym porodzie miałam podawaną minimalną dawkę i
właśnie ten maluch, jako jedyny przechodził silną żółtaczkę. Może zbieg
okoliczności, ale jeśli znasz źródło, to chętnie bym poczytała na ten temat.

[embro1]

Nieocenionym źródłem wiedzy była moja położna mgr.Irena Chołuj, która oprócz
tego, że nasz maluch był bodajże 280 którymś dzieckiem przyjętym w domu, to
jeszcze ma oczywiście wieloletnią praktykę w szpitalu ( Irenka jest już dobrze
po 50 tce) i tysiące przyjętych porodów szpitalnych. Podała mi jeszcze wiele
informacji, o których lekarze nie mówią...

[embro1]

Aha, sądzę , że zapewne takie rzeczy są w podręcznikach do
ginekologii-położnictwa... w księgarniach akademickich

[embro1]

Ale widzę, ze rodziłaś z Ireną, może po prostu ją zapytaj... ?

[fizula]

Piękny wątek! Tego mi trzeba było!
Tylko pierwszy poród wspominam z przykrością, a to tylko i wyłącznie z powodu
procedur medycznych, rutyny szpitalnej, ubezwłasnowolnienia mnie jako
pacjentki, no i niestety bezosobowego traktowania przez personel. A i jeszcze z
powodu stosowania oksytocyny podanej przez kroplówkę, która wywołuje wyjątkowo
nienaturalne skurcze (nie czułam przerw między skurczami i nie umiałam podać
zdezorientowanemu mężowi ani położnej). W takiej stresowej atmosferze
szpitalnej rodziła się nasza ukochana obecnie 7-letnia Lidusia.
Kolejne porody już w domu, chociaż sporo dłuższe były dla mnie o wiele
łatwiejsze, łagodniejsze. Drugi poród z naszą zaprzyjaźnioną lubelską położną
był odtrutką na ten pierwszy. Danielek spokojnie urodził się w naszym małym
mieszkanku ku naszej wielkiej radości.
A 4-miesięczna Tosia była na tyle sprytna, że na samym finiszu tak
przyśpieszyła, żeby nie zaczekać na naszą drogą położną Zosię. Nasz mały domowy
cud. Super było podczas porodu rozpalać i siedzieć przy kominku, przygotowywać
i jeść z rodzinką obiad, cieszyć się razem z dziećmi, że "to już", słuchać
grania mojego męża na gitarze, dziękować za ten szczególny dzień i że mogę być
w miejscu, gdzie czuję się najbezpieczniejsza z osobami, którym ufam. Zapewniać
swoje starszaki, że kocham je bardzo mocno i że teraz też mi są bardzo
potrzebne.
Dwa następne porody, przy których asystowała ta położna były tzw. "z rączką"
czyli po generalsku (dziecko podczas porodu trzyma rękę na głowie). Oba były
również bez pęknięć, jedynie lekkie otarcia. Jestem dla Zosi pełna podziwu.
Pomimo chorej nogi, potrafi wiele czasu spędzić na kolanach przy rodzącej, żeby
mogła rodzić jak najbardziej w pozycji spionizowanej.
Przed tym trzecim porodem pacowałam trochę na położnictwie i tam właśnie tym
bardziej się utwierdziłam, że dom jest lepszym miejscem do rodzenia dla zdrowej
mamy i zdrowego dziecka. Przejęły mnie prawdziwą grozą liczne częste zakażenia
szpitalne, stan rozbicia psychicznego matek po porodzie, pozostawienie ich
samym sobie, liczne nieprawidłowe ingerencje w akt rodzenia i karmienia, i brak
dbałości personelu o zachowanie intymnych warunków dla rodzącej rodziny
(wiecznie otwarte drzwi). Z wielką ulgą przyjęłam możliwość rodzenia w domu.
Pozdrawiam wszystkie mamy :o)

poród w szpitalu

[barbie-torun]

pięknie piszesz Fizula
ja nie miałam tyle szczęścia
a ostatni czyli 4 poród udręka od drzwi- "po co pani tak wcześnie przyjechała?"
albo lekarz dyżurny - "po co poród rodzinny? lepiej na sali..."
w trakcie- położna- "pani zarzyje lekarstwo(do dziś nie wiem co to było) pod
język to będą szybsze skurcze..."
dwie położne na dyżurze zamiast 3 -bo jedna chora na zastępstwo brak- w tym
czasie rodziło ok. 9-11 kobiet,
mój rodzinny przebiegał tak,że przez ok. 30 minut położna nie mogła dodzwonić
się do banku krwi pępowinowej z paczką od rodzącej przede mną, do tego pomylone
numery paczki z formularzem zgłoszeniowym u nich w Krakowie, ciekawe ile innych
paczek pomylili i żeby malec nie zachorował
kołomyja a ja skurcze mam co 5 minut opasujące, od 2 dni nie spałam bo miałam
skurcze przepowiadające,
siedzę na sako albo wiszę na drabinkach, położna mnie przeprasza już 5 raz, a
mąż kwituje to dowcipami,
pani potem znika na nastepne 10 minut,
potem pyta czy mam skurcze parte
a ja nie wiem,
lekarza nie ma jeszcze,
zabiera mnie na salę porodową obok na fotel rodzący,
na moją prośbę podnoszą mi oparcie,
na salce ciasno bo dostawili zieloną wannę porodową " dla fok i morsów" jak ja
to nazywam, rozczarowana kobieta przezde mną ta od krwi pępowinowej była bo nie
mogła w wannie rodzić, skażenie by od wody było, ale jakieś znieczulenie miała,
bo malec spał prawie przez 2 doby po(neonatolog tak powiedziała, ze od
znieczulenia) nawet nie płakał, taki osowiały był, mogłą wyspać się w
przeciwieństwie do mojej niuni, która darła się w niebogłosy od chwili
wyjrzenia na świat,
na ogólnej sali we 3 mamy + dzieci byłyśmy ale dostawiono czwarty komplet
tarasując dojście do umywalki;
leżałam sobie obolała pod kroplówkami nie mogąc ruchu zrobić,
po 3 juz kroplówce położna znowu spytała czy mi lepiej, a ja NIE
więc po obchodzie dano mi jeszce 1 kroplówkę i znowu pytano czy lepiej a ja
znowu NIE bo ruszać nogą nie mogę, ani na bok się obrócić, znowu po kwadransie
pytają czy lepej więc dla spokoju odpowiadam, że TAK
i to był błąd- przychodzi salowa czy pani już się kapała ? bo jak nie to panią
podmyję...
COOOO na oczach 3 kobiet i kręcącego się personelu...
dostałam pałera i pomaluśko do łazienki,
oczywiście mała ryczała w niebogłosy wiec zeszło mi dobrą godzinę zanim wyszłam
po umyciu, mała znowu wyje, szwy ciągną, głowa skołatana, zakaz odwiedzin bo
grypa w mieście panuję, wygłodniała jak wilk a obok dziewczyny zajadają, ja
swoje 2 kanapki dawno temu pochłonęłam i czekam na obiad;
mąż dojechał ok. 17 i przywiózł kanapki, wodę i dzieciaki
zobaczyły mamę i siostrę bo potajemnie przemycił się korytarzami, bocznymi
obejściami(swój chłop rutyna to już 4 raz Tatą został) a jakaś swojska położna
odworzyła im drzwi na korytarz,
bąble pytały: "Mama kiedy wracasz?"
"Jutro albo pojutrze"

oczywiście standard- 48 godzin pobyt-pobranie krwi z piętki, wypis i do domu z
adnotacją "dalszą opiekę przejmuje położna środowiskowa"
która dotarła do mnie do domu 3 dni póżniej o godzinie 20.00 NIE DOWIDZĄC
dobrze (5 grudnia) czy żółtaczka się utrzmuje czy nie...
no i za kilka dni pojechaliśmy do szpitala zbadać aparacikiem poziom żółtaczki
takie piknięcie w czółko i badanie ogólne noworodka przy tym,
położna środowiskowa jeszcze raz zadzwoniła do domu i cały patronaż zakończony,

po co mi było przeprowadzac się do nowego domu a by po latach mieć gorszą
opiekę medyczną niż w wieżowcu w kawalerce?
wygód się chciało
ale wszystko zależy od człowieka

a wielomatka wytrzyma WIELE

maleńka w domu spała po 3-5 godzin,
mamusia wykąpana, najedzona, wyspana
książki czytała, seriale oglądała, ciuszki układała
i żyła pełną piersią ... MLEKA oczywiście ))

[mamusiewa]

A u mnie było odwrotnie-pierwszy poród w domu, a reszta w szpitalu. Dobrze,że
pierwszy w domu, bo te 20 godzin trudno byłoby znieść w szpitalu. Tańczyłam,
jadłam, kąpałam się kiedy chciałam, nie było nacięcia, więc przy kolejnych
porodach w szpitalu już im nie wypadało tego robić. Urodziła si ę zdrowa Julia.
Przy drugim dziecku nasza położna akurat miała bardzo ważny wyjazd, a Antoś na
nią nie poczekał, więc pojechalismy do szpitala. Po 12 godzinach wyszłam ze
szpitala na własną prośbę. Kolejne dzieci w szpitalu z założenia, ale jechałam
tam na ostatnią chwilę-moja mama też jest położną, więc mnie badała i do końca
byłam w domu. Na izbie przyjęć zdążyłam się podpisać( ogólnie do wyjścia na
swiat Emilki upłynęło ok. pół godziny). 3 i 4 dziecko rodziłam w szpitalu,
bo....nie chcialo mi się rozkładać w domu z tym bałaganem, a poza tym obawiałam
się nieco reakcji dzieci i mojej, gdyby porody wypadły w dzien. Mój
ostatni,szpitalny poród opisałam już w wątku: JUŻ JEST .Szpitalne porody
wspominam dobrze, bo: zawsze były w nocy lub na popołudniowym weekendowym
dyzurze, nie było innych rodzących oraz miałam cudowne połozne.Byłam tez bardzo
dobrze traktowana, a może to dlatego,że w tym szpitalu pracuję? Uważam, że
kobieta powinna mieć wybór miejsca porodu, bo teraz rodzenie w domu nie obywa
się bez negatywnych komentarzy środowiska medycznego,rodzinnego itp., a to
nieco przycmiewa radość rodzenia.

[embro1]

Mój pierwszy poród- kołatała się mysl żeby w domu, ale nie byłam pewna jak to
jest
Szpital Św Zofii w Warszawie o najwyższych notowaniach, ale nie obyło się bez:
przy przyjęciu dłuuugie przepytywanie do "papierów" pesel itd... a ja miałam
rozwarcie na 4 cm (wody odeszły w domu o 18.30), potem z automatu wpisały datę
porodu na next day (była godz 20.00) a na słowa mego meza, że urodzę dzisiaj
powiedziały Taaa na pewno... i co- pomyliły się urodziłam o 23.15.
Poród bardzo miły, połozna z dyżuru, ale ja jakaś otumaniona byłam, poddałam się
i wykonywałam o co prosiła, m inn zupełnie nie wiem dlaczego urodziłam na fotelu
dla rodzących, zamiast tak jak chciałam przedtem w kucki... Ot niepewnie i nie
na swoim gruncie czułam się nawet w tym niby miłym pokoju agrestowym. Połozna co
jakis czas sprawdzała rozwarcie, zupełnie niepotrzenie moim zdaniem.
Większośc porodu spędziłam w wannie, ale to wstawanie z wanny i wychodzenie
kilka razy na korytarz żeby dostać się do wc, na oczach wszystkich w dyżurce nie
było zbyt fajne, nie rozumiem dlaczego nie zainstaluja chociaż takich mini
turystycznych toaletek?
Położna ogólnie miła, asystowali jeszcze w końcówce lekarz i lekarka, w sumie
nie wiem dlaczego, ale ok, przynajmniej pokazali nam na naszą prośbę i opisali
szczegółowo łożysko Ogólnie poród wspominam jako bardzo dobry, ale nie ma co
się równać do domowego... Przy partych nie krzyczałam, krocze nie było nacinane
ale pękło i też nie wiem dlaczego zszywała mi na żywca, bolało bardziej niż cały
poród, brrr, tu dopiero krzyknęłam.
Po porodzie w szpitalu wynajęlismy pokój rodzinny tzn. taki w którym mógł
przebywać też mój mąż przez całe 3 doby ze mną i maleńką.Spałam, spałam, spałam
z przerwami na karmienie. Czułam się jakbym była chora, wizyty lekarzy, obchody
itd...
No i cena, w 2002 roku poród + pokój kosztowały nas łącznie 2100zł
Gdy córcia miała 1 rok i 9 msc, urodziłam synka- sama.
Miałam skurcze przepowiadające, już na 5 dni przed porodem chcieli mnie
zatrzymać w szpitalu, ale odmówiłam i bardzo się cieszę, bo pewnie by mi
przyspieszyli, a tak wody odeszły raniutko o 7.15.
Zdecydowaliśmy, że ponieważ córcia dopiero wstała i była nieco nieprzytomna, mąz
zawiezie ją do dziadków.
W tym czasie byłam w kontakcie tel z Ireną, która po raz pierwszy miała 2
porody po sobie, i mój 3 bezpośrednio po tamtych, jechała z dośc odległej
dzielnicy. Próbowałam kąpieli, ale poczułam skurcze parte i w 1 minutę (
dosłownie, mam zapisane w pamięci telefonu- między dwoma połączeniami z Ireną)
wyskoczył mój synek, rodziłam oczywiście kucająco- klęcząco, na ręczniku.
Nigdy tego nie zapomnę, ta siła którą czułam i duma, taka pierwotna siła
kobiety bliskiej naturze. Nikt mi nic nie kazał, nie prowadził, ciało samo wie
co ma robić, ja byłam tylko obserwatorem.
Już przed porodem miałam przeczucie, że cos takiego może się zdarzyć i
omówiłyśmy szczegółowo z Ireną jak mam urodzić sama, dzięki temu nie czułam
żadnego lęku, to niesamowite doświadczenie, że natura sama za mnie pcha syna na
zewnątrz, jak on sam obraca się we mnie i przybiera właściwą pozycję wychodząc,
jak układa się na mych dłoniach, które podłożyłam, by go przyjąć, myślę, że
nawet z położną jednak troszkę by mnie to ominęło, a tak ja, moje ciało i
dziecko byliśmy tylko my, maksymalnie skupieni.
Kajtuś urodził się o 8.25
57 cm, 4300g 10 apgar, Irena spóźniła się 5 minut, mój mąz 10min, razem
urodziliśmy łożysko. Potem leżeliśmy w łóżku, Irena pomagała nam w sprawach
domowych, rozmawialiśmy... Koło południa maz pojechał po Nataszkę, a ona 1rok,9
msc powiedziała " chce przytulić Kajtusia" i tak zrobiła, a potem leżeliśmy
wszyscy razem, szczęśliwi... po południu wstałam, zrobiłam sobie herbaty, miałam
ochotę ugotować obiad, poprzestałam na kanapkach, okres poporodowy minął mi
niezauważalnie. Czułam się silna, zdrowa, spełniona i piękna.
Jeśli mam rodzic to tylko w domu.

[embro1]

Aha i w domku nic mi nie pękło, tylko maleńkie otarcie było, ha!

[embro1]

Zapomniałam przy córci napisać , że 57 cm, 3700 i 10 apgar było.

[mamajudo]

Pięknie to opisałaś, aż dostałam gęsiej skórki
Pięknie. Cudnie.

porody i rodzina

[barbie-torun]

piękne wspomnienia masz...
rozczulam się bardzo gdy ktoś tak pięknei to przeżył
ja tylko wiem jakie były moje cierpienai i niedogodności
a potem psychiczne zmęczenie i ciągłe krzyki męża
oraz wypominania rodziny
ehh taki mój los
czy ja zrobiłam coś złego urodziłąm przecież tylko dzieci
i do tego zdrowe i łądne
to dlaczego od innych dostaję reprymendy
i nie mogę liczyć na pomoc
dobrze ze zawsze jakąś opiekunkę znajdę
i mogę wrócić do pracy
co też przeszkadza niektórym

chciałabym mieć kochajacego mężą
i rodzinę na którą mogłabym liczyć

[fizula]

Podoba mi się, jak piszesz.
Wiesz co, my też mieliśmy przeczucie, że może się nam zdarzyć samodzielny
poród. Zwłaszcza mój mąż się tego obawiał baaardzo (równoczesny wyliczony poród
miała inna rodząca, z którą była położna umówiona). Nawet w celu wyrażenia
naszych obaw zaprosiliśmy naszą położną (z którą na przyjacielskiej stopie
jesteśmy), ale ona to zbyła: "A gdzie Wasza wiara w Opatrzność Bożą?" (no i w
sumie zawstydziła nas tym, bo jesteśmy wierzący). Zaczęła wymieniać odległe
miejscowości (np. 50 km), do których do tej pory zdążyła dojechać i nigdy się
nie spóźniła. Ale na końcu dodała: "Ale przecież sama to nie urodzisz? Też
urodzisz i to dobrze"
No i pięknie się sprawdziło :o) Dobrze, że zachęciłam męża, żeby przeczytał
rozdział na temat samodzielnego rodzenia. Był naprawdę najlepszą położną dla
mnie, spełniającą wszystkie zachcianki, uprzedzająco pomocną, a przy tym
baaardzo spokojną. Co 3 minuty wychodził, by się denerwować i dzwonić do
położnej, a schodził na dół, bym nie musiała tego słuchać, po czym wracał i
niczym nie zakłócał mojego wyciszenia, po prostu był do mojej dyspozycji,
ścierał mi pot, pomagał wchodzić do wanny, wychodzić itd.
Najpiękniejszy moment, kiedy kucnęłam i zawołałam: "Grzesiu, pomóż" (a Grześ
nie wiedział, jak i w czym, i że to już, o naiwności męska :o) i wtedy Tosia
spłynęła na czworo naszych rąk. I była najpiękniejsza, bardzo śliska,
mięciutka. Piszę "spłynęła", bo wtedy dopiero pękł pęcherz płodowy i odpłynęły
wody płodowe. Dzięki czemu Tosia w czepku się urodziła (a czepek zgubiliśmy ku
rozpaczy naszej położnej, która się martwiła, że niecałe błony urodziłam, ale
później sobie o nim przypomnieliśmy).
Teraz przez to nagminne przyspieszanie porodów niewiele dzieci rodzi się w
szpitalu w czepkach, bo błony płodowe zazwyczaj wcześniej przebijają.
POzdrawiam ciepło Was wszystkich :o)

[embro1]

Fizula. Ty tez pięknie... i inne rodzące w domku, pozdrawiam ))
ps. przeczytałam dawno temu, w jakims piśmie medycznym, że w Holandii około 40 %
porodów odbywa się w domu, rodząca wzywa tylko specjalnie wyposażoną karetkę, w
której są lekarze położnicy- gin. a karetki wyposażone tak by nawet cesarkę
mozna było przeprowadzić. Taka karetka "koczuje" pod domem rodzącej przez cały
poród na wszelki wypadek i nie wtrąca się niepotrzebnie. Nie jestem pewna, ale
chyba płaci za to państwo, to i tak taniej niż przyjęcie rodzącej do szpitala i
jej 3-7 dni pobytu..., a u nas ciemnota wśród lekarzy, nie mówiąc o tym, że
karetek takich nie ma ( w karetce siedzi np stażysta internista, który porodu na
oczy nie widział), no i wezwanie takiej karetki "na wszelki wypadek", żeby stała
pod bramą- nie ma mowy, zaraz władują się do domu i będą chcieli zabierać,
lepiej nie wzywać. Jeden znam tylko przypadek, kobieta lekarka po znajomosci
zamówiła sobie prywatną ( chyba Falck) karetkę i zapłaciła by koczowali pod
domem, oczywiście obyło się bez ich interwencji. A dla niedowiarków- zadajcie
pytanie w szpitalu ile statystycznie trafia do nich kobiet z komplikacjami w
porodzie domowym, wymagających szybkiej interwencji, ratującej życie mamy lub
dziecka- w 2004 roku zadawałam to pytanie w kilku szpitalach, odpowiedź- "nie
pamiętamy takiego przypadku", a straszyć to potrafią... czasem zdarza się, że
łożysko nie odejdzie całe i trzeba udać się na zabieg oczyszczania macicy,
czasem mama rodzi bardzo długo i boleśnie i zmienia zdanie- jedzie do szpitala
przyspieszyć lub znieczulic, ale o przypadkach śmierci, bądź utraty zdrowia w
porodzie domowym w ostatnich latach to jednostkowe przypadki, a wszpitalu-
statystyki mówią same za siebie- wiele takich przypadków każdego dnia...
no tak się rozpisałam, bo czasem słyszę jakieś głupie uwagi nt. rodzenia w domu...

[embro1]

aha, barbie torun, położne które przyjmuja w domu z reguły mają swoją
działalność i w zasadzie nie przyjmują w szpitalach, po prostu dlatego że nie
podoba im się "przemysł" rodzenia szpitalnego. przyjmuja porody domowe, lub w
prywatnych klinikach, domu narodzin itd. najlepiej nie szukac ich w szpitalu
tylko pocztą pantoflową i z polecenia...

[doraf]

Drogie Wielomamy, jak balsam jest to co piszecie o porodach domowych. Miło jest
to wszystko czytać. Jestem położną domową i czasami zastanawiam się czy ma sens
to co robię. Po takiej lekturze mam ochotę na dalszą działalność.
Położna.

[embro1]

Doraf, twoja praca ma sens !!! Dzięki takim jak Ty połoznym wiele kobiet ma
szansę przeżyć poród jako coś pięknego, we własnym ciepłym domku, tak naprawdę
to jest Was za mało, i za mało jest dobrej promocji rodzenia w domu.
Pozdrawiam Cię i trzymaj się cieplutko w tym co robisz...

[barbegazi]

No to może dopiszę że właśnie Doraf odbierała nasz poród w domu)) JA CHCĘ
WIĘCEJ TAKICH PORODÓW DD

Doraf, nie odbieraj porodów...

[kaakaa]

proszę! nie odbieraj, przyjmuj. I uświadamjaj wszystkie swoje podopieczne, że
nie jesteś od tego by im cokolwiek odbierać. Niech nikt więcej nie napisze, że
mu "odebrałaś poród", bo aż przykro to czytać...
A porody domowe oczywiście popieram. Co więcej, uważam, że powinny być bardziej
powszechne oraz refundowane przez NFZ.
Czy położne nie mogłyby się zorganizować i przeforsować wciągnięcia na listę
refundowanych świadczeń opieki położniczej w trakcie ciąży, porodu domowego i
poradnictwa w okresie połogu? To by się tak bardzo przydało...

[embro1]

tak Irena tez mi zawsze mówiła ze ona przyjmuje, ale tamto określenie tak bardzo
wrosło w język, że się zapominam, zresztą dla mnie nazewnictwo nie ma takiego
znaczenia, jak podejście.

[kaakaa]

embro1 napisał(a): dla mnie nazewnictwo nie ma takiego znaczenia, jak podejście.

Trudno się z tym nie zgodzić. Jednak uwzględniając podejście postulowane przez
neurolingwistyczne programowanie, należy zauważyć, że to, w jaki sposób o czymś
mówimy ma przemożny w pływ na nasze działanie...

[housewife1]

kaakaa
Częsciowo się zgodzę, chociaż są przecież różne podejścia psychologiczne...
Mnie najbardziej pasuje, że największy wpływ ma sposób myślenia, który przekłada
się na działanie. Wiec jeśli dla mnie słowa "odbieranie porodu" nie jest
jednoznaczne z "zabieraniem porodu", tylko po prostu jest to dla mnie termin
medyczny to nie ma to na mnie jakiegoś specjalnego wpływu, natomiast każdy ma
oczywiście swoje skojarzenia.
W sumie do "przyjmowania porodu" jakby ktoś chciał to też może mieć złe
skojarzenia np, że połozna przyjmuje dziecko niejako od matki
(przyjmuje-przejmuje), w zasadzie znaczenie jest podobne, i tu i tu, położna
"robi coś" z porodem i dzieckiem.
Mnie osobiście najbardziej by pasowało określenie "pomaga przy porodzie",
właśnie tak, ani nie odbiera, ani nie przyjmuje tylko pomaga matce i dziecku w
porodzie, bo poród powinien moim zdaniem należeć do kobiety i dziecka, a
połozna, lekarze i inni tylko im pomagać.

Różnica miedzy odbieraniam a przyjmowaniem

[kaakaa]

W moim odczuciu:
Odbieranie - jest aktywne, wymaga działania ze strony osoby odbierającej (przy
porodzie działać mają kobieta i dziecko a nie personel, więc określenie, że
położna "odbiera poród" zupełnie nie przystaje do pracy, którą powinna wykonywać)
Przyjmowanie - jest pasywne, strona przyjmująca poród czeka, żeby przyjąć,
aktywność pozostawia się rodzącej kobiecie.

Przez analogię - odbieranie gościa (mi się kojarzy z tym, że jedziemy po kogoś
na dworzec lub litnisko) i przyjmowanie gościa (czekamy sobie spokojnie na kogoś
w domu, i zajmujemy się nim kiedy przyjdzie).
To tak z lingwistycznego punktu widzenia.
Oczywiście każdy może mieć nieco inne odczucia. Jednak spotkałam wiele osób
zwalczajcych określenie "odbierania porodu", więc nie tylko moje skojarzenia są
nieprzyjemne.

[agava07]

Pierwsze w szpitalu na Karowej - czułam się zażenowana, zaszufladkowana, itd. -
powiedziałam: nigdy więcej,
dwa następne w domu ze znaną położną; oba z tą samą, a jednak ten trzeci trochę
mnie już rozczarował - ciągle mówiła o pieniądzach - czar prysł
Z czwartego porodu w odnowionym szpitalu w Międzylesiu jestem bardzo
zadowolona - było jak w prywatnej klinice, a jednak opłaty symboliczne, jak na
Warszawę. Szkoda mi było oddać całe becikowe położnej za ... w sumie nie tak
ciężką pracę

[embro1]

ja zapłacilam uwcześnie 700 zł, mimo ze nie zdążyła na właściwy poród, ale
płacisz nie tylko za poród, także za wczesniejsze konsultacje (my mieliśmy kilka
spotkań), za gotowość, że przyjedzie do Ciebie ( bo w tym samym terminie musi
komuś odmówić, nie może mieć więcej jak 3, 4 osoby o bardzo zbliżonych
terminach) no sama praca fizycznie może nie tak ciężka, ale za to psychicznie na
pewno zdecydowanie bardziej obciążająca, bo ona wie, że w razie czego jest sama,
bez zaplecza medycznego. mnie się wydaje ze ten tysiąc to i tak tanio, ja za
poród w zofii zapłaciłam w 2002 roku razem 2100, teraz pewnie jest drożej, a
siostra mego męza za poród w klinice damiana w 2004r.- 6000 (sześć tysięcy)!!!
dolicz wizyty lekarskie itd.

[embro1]

acha i jeszcze nami się opiekowała po porodzie bezpośrednio, potem ze dwie
wizyty, i była na telefon jako konsultant od karmienia itd...

[willyfog]

Ja pierwsze dziecko urodziłam w szpitalu, drugie w domu sama z mężem, bo
położna również nie zdążyła, a niedługo urodzę trzecie. Zdecydowałam się na św.
Zofię, chociaż wolałabym również w domu. Macie jakieś namiary na różne położne,
z którymi dobrze się Wam rodziło?

[kaakaa]

Na Żelaznej jest takie trio - Magda, Monika i Marysia. Trzy położne, które
współpracują ze sobą. Przyjmują porody na Żelaznej i w domu też. Dziewczyny
umawiają się z nimi trzema (wszystkie są bardzo OK) wskazując swoje preferencje
- z którą najchętniej, z którą mniej chętnie chciałyby rodzić. To, z którą się
rodzi zależy od preferencji i dostępności danej położej. Moim zdaniem to lepsze
rozwiązanie niż umawianie się z konkretną położną, która w momencie Twojego
porodu może być akurat po dwunastogodzinnym dyżuże. Jeśli interesują Cię
szczegóły, to napisz na priv.

[barbegazi]

Polecam stronę o dobrym porodzie:
www.dobrzeurodzeni.pl/

A tu jest zdjęcie naszej córci "dobrze urodzonej" - to ta w niebieskim
ręczniczku:
www.dobrzeurodzeni.pl/galeria/strona1.html

[sumatra1]

Ech, porody domowe... też miałam ochotę rodzić w domu, żeby było tak przytulnie,
rodzinnie. Przy pierwszym się nie udało, bo wylądowałam duzo wcześniej w
szpitalu i miałam wywoływany poród... Przy drugim byłam bliska podjęcia decyzji.
Całe szczęście, ze się nie zdecydowałam bo małemu dramatycznie zaczęło spadać
tętno, trzeba było zrobić natychmiast cesarkę itd... a zima była sroga i nie
wiem jak długo jechałaby do nas karetka. Jestem wdzięczna mężowi, że mnie
odciągnął od myśli o porodzie w domu. Przy trzecim już się nie odważę, chociaż
ciągle taka myśl mi sie po głowie kołacze...

[housewife1]

jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości nie rodź na siłę w domu, każda połozna ci to
powie, rodzić w domu mogą kobiety zdecydowane i zdeterminowane, silne
psychicznie i zdrowe fizycznie ( to ja embro1 nowy nick)

[silije.amj]

Witajcie Wielomamy Dziękuję za ciekawy wątek. Jestem w trzeciej ciąży,
termin za niecałe 20 dni i zamierzamy rodzić w domu. Nasza położna jest z Piły,
my spod Poznania. Dwie córki urodziłam w szpitalach, a teraz proszę,
potrzymajcie za nas kciuki, by udało się pięknie urodzić w domku .

Uda się!!!

[kaakaa]

Nie mam cienia wątpliwości, że będzie pięknie!

[housewife1]

jeśli tylko będziesz dobrej myśli, na pewno wszystko się uda...
położna tylko (i aż) pomaga, rodzisz ty, jeśli chcesz uda się pięknie, napisz
jak było...

[silije.amj]

Racja! Udało się i nie mogło być lepiej niż było!
Urodziłam gładko synka-olbrzymka (4,5 kilo) w piątkową noc, prosto na imieniny
tatusia w przytulnym pokoju na worku sako. Jesteśmy tacy szczęśliwi. Szczegółowa
relacja już prawie spisana, zamieszczę do niej linka .
Dziękuję!

[housewife1]

Gratulacje, bardzo się cieszę, że się pięknie udało. Czekam na relację...
Pozdrawiam cieplutko całą rodzinkę

[silije.amj]

Relacja jest zamieszczona tutaj, ale wyszła mi dłuższa niż sam poród . Więc
tylko dla wytrwałych czytaczy
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=45447&w=65215556

Gratuluję jeszcze raz

[kaakaa]

Nie miałam cienia wątpliwości, że się uda