Dodaj do ulubionych

Witamy w kinoteatrze

02.06.04, 09:03
teatr po prostu walczy o swoje przezycie,
wkoncu to medium jest powaznie zagrozone
nie tylko od czasu jak dostalo potezna
konkurencje w postaci kina i TV
ale ostatnio rowniez komputerowa.

Osobiscie uwazam, ze np. kino moze
pokazac wszystko to co moze pokazac
teatr natomiast odwrotnie tak
sie nie dzieje: teatr nie jest w stanie
pokazac wiekszosci rzeczy, ktore
w kinie sa rzecza normalna, np. zwykly
zachod slonca. Z tego powodu teatr
prawdopodobnie bedzie sie dalej
"kurczyl" i czeka go los podobny
do cyrku - w XIX wieku cyrk byl
masowa rozrywka a dzisiaj chodzi
sie tam o wiele rzadziej i glownie
z mlodszymi dziecmi. Teatr byl kiedys tez
wazna rozrywka a obecnie traci na znaczeniu.

Podobnie jest z tradycyjna ksiazka, ktora musi
ustapic miejsca mediom elektronicznym, graficznym,
obrazkowym, filmowym.
Obserwuj wątek
    • Gość: Daniel Re: Witamy w kinoteatrze IP: 195.187.74.* 02.06.04, 09:37
      Zgodze sie, ze teatr poszukuje w ten sposob widowni. Wystawianie sztuk opartych
      na filmach mozna z przymrozeniem oka porownac do powstawania lokowania sie
      mniejszych sklepow meblowych w poblizu duzych typu IKEA :-).
      Z drugiej strony nie moge zgodzic sie z tym, ze teatr m u s i zniknac i zostac
      sprowadzony do czegos podobnego do dzisiejszego cyrku. Fakt, ze wielu rzeczy
      nie moze pokazac. Ale wlasnie to czyni teatr rozrywka intelektualna, hmmm
      wyzszego rzedu. I musze powiedziec, ze proby nasladowania filmu poprzez "efekty
      specjalne" nie podoba mi sie. Wlasnie ta "umownosc" teatru jest czyms
      pociagajacym. Sztuka teatralna nie moze byc oparta na filmowych efektach
      specjalnych - tu sie jednak przychodzi posluchac slowa mowionego, na
      najbardziej debilny i pusty film, lecz ladnie (bitwa, poscig, krajobrazy itp.)
      zrobiony mozna sobie popatrzec.
      Z trzeciej strony to to jest znacznik naszych czasow, ze wazne jest to czy cos
      na siebie zarabia a byc moze teatr "starego typu" na siebie nie zarabia. Choc
      na przyklad na Bambini di Praga we Wspoczesnym bilety jest bardzo trudno
      dostac...
      • toja3003 teatr nie zniknie ale sie skurczy 02.06.04, 10:35
        rowniez nie uwazam, ze teatr
        musi zniknac, po prostu medialny
        (multimedialny) tort dzeilony
        jest na coraz wiecej kawalkow
        i dla teatru bedzie tego
        tortu coraz mniej ale
        moze z wieksua iloscia rodzynkow.
        Ale o tym niech juz widzowie decyduja.

        Nie moze byc tak, ze ktos mi siega do kieszeni
        i powiada, ze to na teatr, ktorego np.
        nie mam zamiaru ogladac. Ja rowniez nie zadam zeby
        ktos do mnie doplacal. Przeciez to nie ma sensu.

        Pasjonuje sie golfem ale czy mam prawo powiedziec
        milosnikowi pilki noznej: dawaj kase, bo
        ja "musze, inaczej sie udusze". Nie, sam
        musze sobie te przyjemnosci sfinansowac.
        Podobnie, nie chcialbym doplacac do pilkarstwa;
        kibic ktory sie tym pasjonuje powinien wylozyc
        swoje pieniadze na stol.

        Dlaczego inaczej mialoby byc w sztuce? Kto ma
        decydowac, ze cos jest lepsze i bardziej
        godne istnienia? To moze zrobic tylko
        wolny czlowiek. Nie mozna zmuszac kogos
        aby chodzil do teatru miast do kina.

        Jestem przeciwnikiem zmuszania do
        placenia abonamentu radiowo-telewizyjnego.

        Mam znajomego malarza, ktory powiedzial,
        ze musi malowac, ze tylko to go pasjonuje.
        I co z tego, skoro jego obrazy nie znajduja
        nabywcow, miewa czasami wystawy ale mnie sie
        jego dziela tez nie podobaja. Dlaczego
        mam finasowac jego sposob zycia moimi podatniczymi
        pieniedzmi?

        Tez chcialbym pisac co mi sie podoba
        i kasowac cudze (spoleczne) pieniadze
        za mozliwosc drukowania, niezaleznie
        od nakladu. Uwazam, ze nie mam do tego
        prawa.

        Sztuka tez musi byc demokratyczna
        a jesli ktos ma inne zdanie, to prosze bardzo,
        ale nie za moje pieniadze.

        Niedawno zdarzyl mi sie pobyt w teatrze
        muzycznym "Luxor" w Rotterdamie
        ("Trzej muszkieterowie"). Wiedzialem
        dlaczego bilety byly po 70 euro i uwazalem,
        ze to wlasciwa cena. Bylo dziesiatki (doslownie)
        praktycznie niezauwazalnych dla widza zmian
        wyrafinowanych scenografii. Do tego interesu
        kulturalnego nikt nie doklada. Sala byla pelna,
        zreszta wykupiona na tygodnie z gory...

        • Gość: Daniel Re: teatr nie zniknie ale sie skurczy IP: 195.187.74.* 02.06.04, 13:03
          Po czesci zgadzam sie z Toba, a po czesci nie. Po pierwsze zeby bylo jasne,
          zgadzam sie z tym, ze nie moze byc tak ze cos dziala kompletnie bez podstaw
          ekonomicznych. Rowniez denerwuje mnie czesta roszczeniowosc artystow typu "My
          jestesmy artysci, my jestesmy nie jestesmy od rzeczy przyziemnych dajcie nam
          przyziemne pieniazki".
          Z drugiej strony kryterium ekonomiczne nie jest jedynym. Nie wiem, czy jestem
          na tyle sprawny jezykowo, zeby to napisac bez patosu, ale z punktu widzenia
          narodu wane jest utrzymanie sztuki rowniez tej nie zarabiajacej na siebie. To
          sie tyczy rowniez innych rzeczy spokrewnionych. Poprostu uwazam, ze stosujac
          tylko kryterium czy to na siebie zarabia, czy cos sie przydaje latwo jest wpasc
          w pulapke typu nie bede czytal Trylogii, Krzyzakow, Mistrza i Malgorzaty i nie
          wiem czego tam jeszcze bo na co mi to.
          Wiec nei buntuje sie co do zasady przeciw dotowaniu teatru i sztuki w ogole z
          budzetu. Ale musza byc jasno okreslone zasady, nie moze byc to automatyczne
          oczywiscie.
          Polska nauka jest niemal w calosci finansowana z podatkow. Ale zeby dostac
          grant badawczy, to trzeba udowodnic, ze to co sie robi ma sens. Oczywiscie, na
          swiecie nauka tez czesciowo zarabia na siebie, ale czy aby na pewno badania
          podstawowe?
          Wydaj mi sie, ze inwestowanie w jakas uogolniona sztuke jest taka dlugofalowa
          inwestycja. Choc problem jest ten, ze tu kryteria sa jeszcze mniej jasne.
          To tyle, jezeli chodzi o ekonomie.

          A wracajac do tematu dyskusji glowengo - chodzilo mi o to, ze teatr to jednak
          slowo mowione, spiewane, a nie scenografia i efekty specjalne. Czemu oceniajac
          sztuke o ktorej piszesz nie mowisz o grze aktorow tylko o zmianach scenografii.
          To jest tylko czesc widowiska i w poprzedniej swojej wypowiedzi chcialem
          powiedziec, ze jednak mniej wazna (fakt ze moze nie w przypadku przedstawien
          muzycznych)
          • toja3003 stoje zdecydowanie po stronie komercji 02.06.04, 14:30
            Wiesz, ten "temat glowny" tez Ci
            zajal tylko 20% wypowiedzi;
            powiem wprost: nie lubie tatru, wole kino,
            jestem czlowiekiem "obrazkowym", choc
            cenie dobre aktorstwo i dialogi ale
            nie potrzebuje do tego teatru, film mi wystarczy.

            Natomiast w kwestii zwiazkow sztuki czy nauki
            z komercja to mam jednoznaczne poglady, rowniez
            w kwestii "narodowej" uwazam, ze jesli
            potrafimy wyprodukowac sztuke czy nauke, ktora
            sie dobrze sprzedaje a reszta nie bedziemy
            sie martwic to nic nie stracimy.
            Sztuka zawsze jez dla kogos i ten ktos
            musi za to zaplacic. Wiec jesli Bulhakow
            napisal tego Mistrza i Malgorzate i ciagle
            sie znajduje ktos kto to kupuje to ok
            ale jesli nie to co? Wydawac w nakladzie
            200 egzemplarzy?

            Podobnie jest w nauce. Nauka tez musi byc przeciez dla kogos,
            bo kosztuje i ten ktos wlasnie musi decydowac na co ida srodki.

            Kto jest tym kims? My. Konsumenci i podatnicy.
            A nie jacys urzednicy od grantow. A wiec naszymi
            portmonetkami czy wyborami politycznymi mamy prawo glosowac
            czym ma sie nauka zajmowac. A wiec wlasnie komercja czyli
            wolny, demokratyczny rynek jest najlepsza gwarancja,
            ze podatnicze pieniadze nie beda marnotrawione.

            Jesli ktos chce uprawiac nauka "dla sztuki i zabawy"
            prosze bardzo ale dlaczego za moje pieniadze?
            Ja chce aby nauka byla zorientowana na praktyke,
            wlasnie na owe krytykowane "cele dorazne" a nie
            na poznawcze abstrakcje, ktore moze sie przydadza
            za 500 lat. Konkretny przyklad: co z aktualnych
            teorii matematycznych mozna d z i s wykorzystac
            w praktyce? Nic. To co sie wykorzystuje
            z matematyki to matematyka stosowana czyli
            np. informatyka. 90% praktyki obsluguja
            4 dzialania arytmetyczne, czasem przyda sie calka czy
            rozniczka (bylo 300 lat temu). Do rzadkosci
            naleza narzedzia XX-wieczne (szeregi Kolmogorowa
            czy teoria grafow).

            Prodze bardzo: potrzebne sa nowe, wieksze samoloty?
            A wiec potrzeba nowych materialow i te trzeba
            tworzyc na zelecenie korporacji przemyslowych.
            Podobnie winno byc w medycynie.

            Cale szczescie, ze wlasnie owa krytykowana "kasa",
            jako demokratyczny instrument porzadkuje nauke
            zapobiega marnotrawieniu srodkow na
            badania typu "sobie a muzom".

            Nauka to tez produkt i musi byc rentowna.


            • Gość: Daniel Re: stoje zdecydowanie po stronie komercji IP: 80.72.35.* 03.06.04, 00:22
              Nie mogę zupełnie zgodzić się z tym, że jak coś się nie sprzedaje to jest
              nieważne. Bardzo oklepanym przykładem jest Van Gogh, który też nie za bardzo
              się sprzedawał. Ale niedochodowych interesów można wymieniać więcej. No więc
              czy nieważne jest, żeby istniało lokalne muzeum, biblioteka? Albo może dom
              kultury? Tylko trzeba do nich dokładać. Z zabytków też zostawimy dochodowe,
              reszta sie nie interesujmy. Jestem przekonany, że 95% pozycji w bibliotece
              narodowej uśredniony członek społeczeństwa - osoba dokonująca wyborów
              politycznych i przy pomocy portfela nie weźmie do ręki. Czyli co? Też bez sensu
              dokładamy. A muzeum powstania warszawskiego - ile to lat temu juz bylo? (No,
              choć może ma szansę na siebie zarobć) I tak dalej i tak dalej.

              Z tym co piszesz o nauce zupelnie sie z Toba nie zgodzam. To co napisałeś jest
              myśleniem bardzo krótkowzrocznym. Prosty przykład, to to, że rachunek
              macierzowy został stworzony jako zupełna abstrakcja. Zastosowania przyszły
              później. To co piszesz o wykorzystywaniu osiągnięc XX wiecznej matematyki
              w "życiu" to po prostu nieprawda. Czy naprawde myślisz,że informatyka to tylko
              szybkie dodawanie odejmowanie dzielenie i mnożenie???? Algorytmy używane przy
              konstrukcji baz danych opierają się na skomplikowanych teoriach matematycznych
              typu zbiory rozmyte, rachunek różniczkowy to nie "czasem się przyda" tylko bez
              niego w inżynierii, opisie różnego rodzaju zjawisk dynamicznych od opisu pogody
              poprzez korki na jezdniach do modelowania epidemii chorób zakaźnych ani rusz.
              Głównym narzędziem w równaniach różniczkowych jest analiza funkcjonalna
              wymyślona całkowicie w XX wieku również jako abstrakcyjna teoria.Może jeszcze
              wspomnę Ewarysta Galois, którego teorii grup nikt nie rozumiał a 200 lat
              poźniej jest to podstawowe narzędzie fizyki. Brak badań podstawowych co w
              zasadzie postulujesz, bo komu sie to przyda w ciągu najbliższych pięciu minut w
              konsekwencji prowadzi do zahamowania rozwoju.

              Jeżeli chodzi o to, kto ma decydować o tym, jak wydawać pieniądze na naukę.
              Również i na sztukę. Bardzo przepraszam, ale opowiadanie o tym,że to my mamy
              decydować to jest trochę demagogiczne. Kto to jesteśmy my? Urzędasy od grantów -
              to nie są urzędasy w potocznym tego słowa znaczeniu. Przecież wszytskie
              projekty badawcze są weryfikowane przez specjalistów z wielu dziedzin, w
              projekcie trzeba zawsze wykazać po co się podejmuje badania. Zauważ, że nie ma
              tu miejsca na naukę dla zabawy - wszystko jest bardzo sformalizowane i tak
              powinno być. Zresztą co to jest nauka dla zabawy? Sam uprawiam naukę i się tym
              bawię, bo jest to moja pasja, ale wyniki moich badań przekładają się na
              praktykę. Natomiast doceniam wyniki badań teoretycznych, podstawowych, bo z
              nich korzystam. Powiem jeszcze raz - myślenie tego typu, że nauka ma być
              zorientowana wyłącznie na cele doraźne (których nie krytykuję, sam pracuję w
              zastosowaniach) jest bardzo krótkowzroczne i trąci poprzednim okresem, gdzie
              nie było naukowców tylko sami inżynierowie. Część nauki o której nie można
              zapominać nie jest i nigdy nie będzie rentowna. Natomiast rozdzielanie środków
              musi być sformalizowane i w dużej mierze tak właśnie jest.

              Ze sztuką jest większy problem, bo jest oczywiście ocena konkretnego ogólnie
              rozumianego projektu jest bardzo trudna. Ale nie myślmy o sztuce
              czy "sztukmistrzach" tylko jako o jakichś dziwakach zajmujących się nie wiadomo
              czym, którzy duszą się tylko we własnym sosie a naszych pieniędzy potrzebują na
              wódkę i narkotyki, bo to bardzo krzywdzące. Jestem za dużym formalizmem w
              dotowaniu przedsięwzięć artystycznych, jestem za tym, żeby ministrem kultury
              był ekonomista, nie facet, który musi dać swoim kolegom po fachu (to jest
              bardziej ogólne stwierdzenie :-) ). Ale równoczśnie jestem jednak za
              dotowaniem, bo uważam, że rozpowszechnienie kultury jest czymś ważnym z punktu
              widzenia ogólniejszego? Szerszy kontakt z kulturą jest istotny - brak troski
              widać na ulicy. Proste połączenie, że jak ktoś nie pójdzie do teatru to będzie
              mordował jest demagogiczne, ale brak troski o to by ludzie myśleli w dłuższej
              perspektywie daje efekty typu popularności Leppera.
              • toja3003 dotacje? tak ale 3-4 razy mniejsze 03.06.04, 10:41
                Nie powiedzialem, ze "jak cos sie
                nie sprzedaje to jest zupelnie niewazne".
                Swiat nie jest taki czarono-bialy i zero-jedynkowy
                jak w komputerze. Owszem, sa rzeczy
                niekomercyjne i zapewne bardzo wazne
                ale zawsze pytanie brzmi: dla kogo cos jest wazne.
                Niestety (dla ciebie) stoje tu bezwzglednie
                po stronie statystyki i wolnosci wyboru.
                Swoje argumenty juz wylozylem wiec
                nie ma sensu ich powtarzac.

                Ciesze sie, ze podales pare przykladow ze swiata nauki.
                Tak jest, wlasnie o to mi chodzi. Galois robil swoje
                teorie 200 lat temu i wtedy nie bylo to potrzebne.
                Dzis jest wiec dzis moznaby to zrobic. W ten sposob
                mielibysmy i rozwoj i naklady inwestowane na
                rzezcy w danej chwili potrzebne. Zapewne aktualne
                teorie matematyczne przydadza sie za 200 lat do teleportacji
                ale tym niech sie przyszle pokolenia martwia. Ja na to
                moich pieniedzy dzis nie chce dawac. Oni naprawde
                beda tez mieli wielu zdolnych matematykow
                i osbie to wszytsko wymysla jak bedzie trzeba.

                Ale ad rem. Mowisz o rozmytych algorytmach bazodanowych.
                Pieknie. Kiedy to L.A.Zadeh wymyslil? W latach
                60-tych. A zaczelo sie od porblemu koordynacji lotow
                samolotowych i paru innych problemow, ktore
                istnialy w praktyce i potrzebne byly nowe
                algorytmy dla juz istniejacych przeciez komputerow
                a wiec istnialo konkretne ssanie innowacyjne
                i on ta luke wypelnil a nie byl jedyny, bo
                i przed nim sie paru przymierzalo i oczywiscie
                po nim. I po co byloby to odkrywac 200 lat wczesniej?

                Krotko mowiac: nie postuluje likwidacji badan
                podstawowych a jedynie utrzymywanie (doslownie)
                tylko tych na ktore jest aktualne zapotrzebowanie
                praktyczne. To praktyka powinna decydowac
                co robia naukowcy w swoich wiezach z kosci sloniowych.
                Czesto dzieje sie odwrotnie.

                Fajnie jest rozwiazywac sobie intelektualne zadania za
                podatnicze pieniadze ale czy to jest efektywne
                dla spoleczenstwa jako calosci? Chyba nie mowisz
                powaznie, ze decyzje o grantach zapadaja inaczej
                niz jakies inne biurokratyczne. Jesli jestes
                ze srodowiska (naukowego) to chyba wiesz,
                ze decyduja uklady, pieniadze, wlasne intersy itp.
                "Czytsosc" nauki liczy sie w 10 moze 20 procentach
                a moze tylkow 5. Mozna na ten temat dyskutowac
                ale to margines decyzyjny.

                I znowu wracam do sztuki. Czy panstwo musi
                wydawac ksiazki? Nie. Czy musi wydawac
                rzadowa prase? Nie (poza Dz.U. :)).
                No wiec czemu mamy rzadowa telewizje i
                rzadowe radio (pardon, publiczna ale pieniadze
                zawsze te same - nasze, z podatkow).

                Bede bardziej konkretny:
                Po co w ogole media tzw. publiczne?

                Ilez w nich marnotrawstwa podatniczych pieniedzy
                nie mowiac juz o nonsensownosci abonamentu
                radiowo-telewizyjnego.

                Przeciez media papierowe (prasa, ksiazki)
                znakomicie sobie radza bez wtracania sie
                panstwa. Czy rzad ma zaczac drukowac
                publiczne gazety, publiczne ksiazki
                i sciagac za to abonament prasowo-ksiazkowy?

                A coz takiego jest w RTV publicznym czego
                nie ma na kanalach prywatnych? Na ekranie ten sam
                Rambo tu i tam biega z karabinem a w radio
                leca te same "hity z satelity".

                Szczytem kuriozalnosci jest utrzymywanie
                telewizji "Polonia".

                Proponuje: zlikwidowac abonament RTV
                i zredukowac liczbe panstwowych kanalow radiowych
                do 1-go, telewizyjnych do 1-go i oplacac to
                z budzetu; zamiast dotychczasowego profilu TV Polonia
                (odgrzewane kotlety z innych kanalow) nadawac
                profesjonalny program w obcych jezykach promujacy
                Polske.

                Jak widzisz na pewne minimum dotacyjne tez sie
                moge zgodzic ale na poziomie 3-4 razy nizszym
                od obecnego.

    • Gość: Kaśka Warto oglądnąć "Absolwenta"... IP: *.mni.pl 02.06.04, 14:49
      Proponuje to autorowi artykułu. Banjamin NIE był "zakochany bez pamięci" w p.
      Robinson, tylko w jej córce. A to że miał z nią romans to zupełnie inna
      sprawa...;)
      • toja3003 masz sluszna racje Kaska 02.06.04, 15:41
        obejrzalem sobie ten film
        niedawno, jest w porzo.
        A nawiasem mowiac z p. Robinson
        on tez nie mial zadnego romansu tylko
        oni sie zwyczajnie (...)

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka