Lampa do czytania

[Gość: Pinokio]

Przepraszam, czy ktoś tutaj czeka na "młodą" literaturę a la Lampa? Panie Dunin, nikogo w Polsce nie interesuje literatura. Nikt na nią nie czeka. Sztuczne wymysły pokoleniowe też. Może warto pomyśleć o tym, by zacząć poszukiwać tego, co dobre, a nie jechać na warszawskim zblazie?

Lampa do czytania

[Gość: macca]

Mnie literatura interesuje, zakładam, że znaczna część czytelników
nie pogardzi dobrą książką polskiego autora. Tyle że niekoniecznie
musi to być literatura wydawana przez Dunin-Wąsowicza. Bądźmy
szczerzy: dla tego gościa mógłby nie istnieć żadna literatura, a
nawet alfabet. Dla niego jest ważne, by miał kasę na swojego
warszawskiego popierducha i głupawe książki.

[Gość: znany profesor Eks]

Pan Dunin jest wyjątkowym okazem w Polskim życiu literackim,
co więcej bardzo dla niej zasłużony jako prawdziwie bezinteresowny
organizator życi` literackiego, wydawniczego etc.

Polskiej literaturze życzyłbym więcej tego typu dziwacznych ale
wiernych sobie postaci, które działają, naprawdę a nie popierdują
bezsensu jak powyżsi rozmówcy..

[Gość: Pinokio]

Myślę, że eks ma rację. Żyć literacka, by nie powiedzieć d...

Lampa do czytania

[estuder]

Brawo !!! :
Za 5 lat takiego wysokiego poziomu, nowoczesnosci bez moralizatorstwa i cenzury
(tzw. kultury masowej),
wielkie dzieki za odkrywanie nowych talentow z nowym spojrzeniem na nasza
rzeczywistosc, wspaniala poezje (kto by kupil tomik poety z Rumunii, gdyby nie
tlumaczenia w Lampie !???), za wspaniale wywiady z naszymi klasykami (Lem & Co),
muzyka, literatura, sztuka wizualna, dora oprawa graficzna ... Wiesz, ze w
Lampie nie znajdziesz chaltury !
Elzbieta

Lampa do czytania

[Gość: Gość]

Pan PDW zachwaścił polską literaturę w sposób bezprecedensowy. A sprzedaż na poziomie 1500 do 4000 egzemplarzy wszystko mówi o zapotrzebowaniu na ten chłam.

[Gość: macca]

za to zapełnił lustra, tafle w studniach i kiblach. W każdym chciał
się przejrzeć i to mu się powiodło. Czy się jeszcze we własnym przy
goleniu poznaje, nie mnie pytajcie.

[martialis]

Może ludzie czekają i chętnie poczytaliby, ale jeśli ktoś robi sobie
reklamę - widać w powyższej rozmowie - na poziomie polityków: tamci
<<Bluszcz, Teraz Rock...>> są źli, brzydcy, nic nie potrafią, a my
to tacy CACY, i nas tak krzywdzą...; a dodatkowo ustala, że tylko
jego pismo proponuje lit. wysoką (j.w. pozostałe to lit. niska,
łatwa, pejoratyzacja lit. kobiecej???...) to niestety zniechęca.
Człowiek sobie wyrabia zdanie i myśli: jezu jak ktoś taki wydaje
pismo, to ono chyba na lepszym poziomie nie jest, niż jego
wypowiedź??

Lampa do czytania

[Gość: czytelniczka Blusz]

Po przeczytaniu rozmowy z Pawłem Duninem -Wąsowiczem (GW z 24 kwietnia 2009),
w której pojawiła się informacja o „Bluszczu”, poczułam się wywołana do
tablicy, ponieważ mam przyjemność kierować tym pismem. Mogłabym rozpocząć
polemikę na temat tego, co znaczy literatura popularna i niszowa, mogłabym
próbować udowadniać, że to, co niszowe, wcale nie musi być lepsze od tego, co
popularne, bo są to subiektywne oceny, mogłabym wyjaśnić, że „Bluszcz” z
założenia promuje nie tylko jeden nurt, ale cały przekrój tego, co dzieje się
w literaturze oraz grafice (obok Endo i Maryny Tomaszewskiej stałą
ilustratorką jest na przykład Agata Stomma, a część dla dzieci projektuje
Bohdan Butenko). Mogłabym wytknąć autorowi nieznajomość pisma i jego pobieżną
analizę, bo wbrew temu, co sądzi Paweł Dunin-Wąsowicz oprócz Małgorzaty
Kalicińskiej i Katarzyny Grocholi (która notabene jest autorką świetnej
powieści „Trzepot skrzydeł”) w „Bluszczu” pojawiają się: Małgorzata
Niezabitowska, Marsha Mehran, Juliusz Machulski, Edgar Keret, Paweł Huelle,
Tomasz Piątek, Antoni Libera, Oksana Zabużko, Magdalena Tulli, Jaś Kapela,
Sylwia Chutnik, że wywiadu z Kuczokiem wcale nie przeprowadził Roman
Kurkiewicz, jak mylnie pisze p. Dunin-Wąsowicz, i może pospierać się, ile
Kuczoka w tymże wywiadzie. Mogłabym wskazać, że oprócz Kuczoka w „Bluszczu”
były wcale nie maciupeńkie wywiady z Zeruyą Shalev, Małgorzatą Szejnert,
Jackiem Dehnelem, Andrzejem Bartem czy Krzysztofem Vargą, mogłabym się nawet
trochę unieść na lekko szowinistyczny ton Pawła Dunina-Wąsowicza i zaczepnie
zapytać, dlaczego jako przykład literatury słabej pojawiły się autorki kobiece
w analogii do literatury lepszej, czyli męskiej (dlaczego, panie Pawle?),
mogłabym zwrócić uwagę na to, że „Bluszcz”, organizując konkursy literackie
(np. zbiór polskich legend), aktywizuje małe ośrodki kulturalne i pamięta, że
poza Warszawą jest jeszcze parę innych miejsc, gdzie ludzie kochają książki,
że promuje młode talenty literackie (takie jak Zuzanna Głowacka, Edyta Szałek,
Patrycja Todo czy Dawid Rosenbaum) i graficzne (Kalina Możdżyńska). Mogłabym
nawet posłużyć się cyframi i zacząć spierać, czy sprzedaż „Bluszcza” na
poziomie 40 tysięcy egzemplarzy jest sprzedażą lepszą czy gorszą od 1500
sprzedawanych miesięcznie numerów „Lampy i Iskry Bożej” , o czym wspomina p.
Dunin-Wąsowicz, i czy 200 tekstów (na różne tematy, w różnej formie i
objętości, bo raz są to opowiadania, innym razem – limeryki), które
miesięcznie napływają do „Bluszcza” – to dużo, czy mało. Mogłabym, ale tego
nie zrobię. Bo uważam, że w czasach, kiedy czytelnictwo jest na tak niskim
poziomie, wszystkie literackie i paraliterackie pisma powinny się wspierać, a
nie zwalczać. Gdyby jednak pan Paweł Dunin-Wąsowicz zechciał podjąć dyskusję,
służę swoją osobą.
Życząc „Lampie i Iskrze Bożej” powodzenia,
Joanna Laprus-Mikulska
Redaktor naczelna miesięcznika „Bluszcz”

[Gość: wbrew]

Ej Pinokio, co ty pleciesz? To, że ty głupi nie trzeba uogólniać na wszystkich.

Lampa do czytania

[Gość: WIERCIOCH]

NIECH W KULTURZE ZAPANUJE DARWINIZM - PRAWA MEMETYKI:
WYGRYWAJĄ NAJLEPSI!!!

dr Wojciech W. Wiercioch
wwwiercioch.blog.onet.pl/
KOPULACJA to nie koncepcja. Impotencja to nie antykoncepcja.
SZCZENIĘCA MIŁOŚĆ kończy się często pieskim życiem.
LOS sprzyja tym, którzy są mądrzy na tyle, by mądrze udawać głupich
lub głupio odgrywać mądrych.
DLA CHCĄCEGO – nic łatwego. Bo zbyt duża motywacja dezorganizuje
działania i przygotowania do tych działań.
EGALITARNY: autorytatywny inaczej (demokratyczna apodyktyczność).
AMPUTACJA: prolog transplantacji – lub transgresji w stronę
transcendencji.
APARTAMENT też może być przytułkiem (np. od słowa „przytulać się”)...