K o n k u r s Literacki im. T. Staicha

[ciupazka]

XXXV Konkurs literacki - zapraszamy!

Wydział Kultury zakopiańskiego Urzędu Miasta ogłosił 35. edycję
Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Tadeusza Staicha na wiersz o
tematyce górskiej. Termin nadsyłania prac upływa z końcem maja, a
rozstrzygnięcie zaplanowano na sierpień.

Głównym celem konkursu, który odbywa się od 1971 roku jest popularyzacja
poezji związanej z górami. Jego inicjatorem był ówczesny prezes
Zakopiańskiego Klubu Literackiego Tadeusz Staich (1913-87) i dlatego od 1988
roku konkurs organizowany jest pod jego patronatem. Swoje wiersze nadsyłać
mogą wszyscy piszący w języku literackim lub w gwarze góralskiej, ale
rozpatrywane są tylko utwory nigdzie dotychczas nie publikowane. Jury ocenia
wiersze w dwóch kategoriach: poezji pisanej gwarą góralską i poezji pisanej
językiem literackim. Termin nadsyłania utworów upływa z dniem 31 maja 2006
roku na adres: Urząd Miasta Zakopane, Wydział Kultury, 34-500 Zakopane ul.
Kościuszki 13, z dopiskiem: Konkurs Literacki im. Tadeusza Staicha. Wyniki
konkursu zostaną ogłoszone podczas sierpniowych, uroczystych posiadów pisarzy
podhalańskich, odbywających się w ramach Międzynarodowego Festiwalu Folkloru
Ziem Górskich. Szczegółowych informacji udziela Wydział Kultury UM Zakopane.
(KOV)

[Gość: Ciupazka]

W temacie wcześniej:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=170&w=28205491&a=28205491

[owcarek_podhalanski]

No to jo wezmem udział i wte nikomu nie bedzie przykro, ze zajął ostatnie
miejsce, bo ostatni bedem jo. Hau!

[zenek-szufla]

Sakramencko pisesz Owcarku. Moja kufa sie smioła jakzem cytoł prowde o chłopach
i babach a i o jegomościu co prziszoł do Twojej budy, strasnie mi sie podobało.

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=26289

[Gość: Ciupazka]

LIST HANUSI
(Kazimierz Przerwa-Tetmajer)

Kochany Jerzy mój! Pisę tu stela
ten list do tobie, a pisęcy płacę.
Świat mię calućki nic nie uwesela,
kie w lesie pasę, hnet krowy potracę,
bo syćko myślę, kielo nas ozdziela
kraju i cy cię tyz jesce zobacę?
Kiebyś ty wiedział, jakoś mię zasmucił,
mój złociusieńki, to byś się haw wrócił.

Głowa mię boli, serdecka nie cuję,
łzy ino syćko z ocy mi się lejom,
nik tego nie wié, za kim jo banuję,
ale się ludzie nascy se mnie śmiejom.
Żal mię za tobom wciągle w serce kłuje
i nie wiem, ka się me ocy podziejom
od tyk łez. Widzi się, co mnie powiezom
wnetki hań w trumnie, ka ojcowie lezom.

I juzbyk héba jo sama wolała
leżeć hań, niźli tak płakać daremno,
a kie spać legnę, to poduska cała
mokra, kie wspomnę, jakeś ty spał se mną.
Kwilo jedyna, kaześ się podziała,
kies ty przychodził ku mnie w nockę ciemną
i kies mię objon tak serdecnie w rence,
jakbyś przy miejskiej leżał ka panience.

Jo znam, ze biédna jo sprosta dziéwcyna
góralska, o mój ty najsłodsy, złoty,
to nie lo tobie, lo pańskiego syna,
ale już ledwie wytrwam od tęsknoty.
Dusa cię ino syćko przypomina,
nijakiej nie mam do jadła ohoty
ani do tańca. Hłopcyska się śmiejom,
a moje siwe ocy wciąż łzy lejom.

Kie na odwiecerz przed hałupom stanę,
pojźrę, jak słonko za wiérchy się kryje,
wspomnę, jak my się pod ten samą ścianę
kryli: to zol mię mało nie zabije,
a serce moje, jakoby pijane,
tłuce się w piersiak. Tęca wodę pije
z rzeki, ale tyk łez wypić nie musi,
co ocy twojej wypłacom Hanusi.

Jasiek tu fciał mnie brać, a mama z tatą
straśnie go radzi widzom, ale ja nie.
Powiedziałak mu, ze się przódziej lato
zimom, a zima przódziej latem stanie,
niźli ja bedem jego. Więc się na to
ozgniewał i rzók, co on mnie dostanie,
hebaby w niebie miesioncek zaginon
abo Dónajec w górę się przewinon.

Miałoś tu do nas przyjechać na Gody,
tagek cię ino syćko wyglondała,
a tak mi było, jak rybce do wody,
jazek się sama do się głośno śmiała.
Ale już wsendyl potajały lody
i śnieg już w turniak wyginon bez mała,
a tobie nie mas jednako nikany,
mój złociusieńki i umiéłowany.

Aniś nie pisał do mnie dawno. Może
jaka cię chorość nasła, mój jedyny,
abo co inse, od cego broń Boże!
Nie zabacujze tak swojej dziewcyny.
U nas som zdrowi w hałupie, niemoze
ino Jagnieska Bartkowej Maryny.
Niek cię Bóg strzeże i Najświętsa Panna
Ludźmirska. Twoja tu ostaję - Anna

[broneknotgeld]

Ciupazko, mogłabyś wciepnońć cosik ło konkursie na forum fraszkowe.
Kto wiy - możno ktosik coś szkryfnie i podeśle na tyn konkurs.

[owcarek_podhalanski]

zenek-szufla napisał:

> Sakramencko pisesz Owcarku. Moja kufa sie smioła jakzem cytoł prowde o
chłopach
> i babach a i o jegomościu co prziszoł do Twojej budy, strasnie mi sie
podobało.

Dziękujem piknie, ale na ten konkurs to trza bedzie wiersem, a to juz
trudniejso rzec. Bo dyć nawet coby zająć ostatnie miejsce, to tyz trza coś
umieć. Hau!

[Gość: ciupazka]

Nie telo umieć, ba scekać, hehe

[owcarek_podhalanski]

A scekać to nie trza umieć? Hau! Hau! Hau! Hauuuuuuuu!

[ciupazka]

Kie piyknie scekos to sie zgłoś!

[owcarek_podhalanski]

Na rozie sukom natchnienia studiując WARUNKI UCZESTNICTWA. Hau!

[ciupazka]

owcarek_podhalanski napisał:

> Na rozie sukom natchnienia studiując WARUNKI UCZESTNICTWA. Hau!



Do wiyrchu!

[b_bydgoski]

s8.bitefight.pl/c.php?uid=53602

[Gość: Ciupazka]

Aktualizacja! Chętni mile widziani - zapraszamy!

Dobro wiadomość!

[owcarek_podhalanski]

No to posłołek trzy utworki na ten konkurs. I - jako wceśniej godołek - jest to
barzo dobro wiadomość dlo syćkik pozostałyk ucestników konkursu. Nie musicie
sie juz boć, ze zajmiecie ostatnie miejsce! Ono bedzie dlo mnie! Hau!

[Gość: Ciupazka]

Wolelbymy, coby Cie pokwolić...Wte odscekniemy tyz piyknie.

[owcarek_podhalanski]

Ale syćkie trzy som po ceprowsku. Wprowdzie przygotowołek jeden po góralsku,
ale w końcu nie zdecydowołek sie go wysłać. Hau!

[Gość: Ciupazka]

Mos jakom? Cosi cicho...

[owcarek_podhalanski]

Jeśli w regulaminie konkursu prowde pisom, to dobro wiadomość bedzie w
sierpniu. Ocywiście dobro ona bedzie dlo tyk, co ten konkurs wygrajom. Hau!

24 sierpnia - fto mnie zastąpi?

[owcarek_podhalanski]

Wcora dostołek pismo z Urzędu Miasta Zakopane. Juz wiem, ze ten konkurs
sromotnie przegrołek. To znacy wprost tego nie napisali, ba mozno to było
wycytać między wiersami. No i w tym piśmie pytajom mnie na ogłosenie wyników
konkursu 24 sierpnia o godz. 16. Ogłosom tamok zwycięzców, popytajom laureatów,
coby odcytali swoje wierse, a potem syćkik pozostałyk ucestników konkursu tyz
popytajom, coby wierse swe przecytali. Ino jo - krucafuks! - nie moge 24
sierpnia pojechać do Zakopanego. Cy moze mnie ftoś tamok zastąpić? Hau?

[Gość: Ciupazka]

Jako to na swojom klęske nie przyjedzies? Przecie sie wybier!, Hehe. Moze
Ci sie co obliźnie?! Kie jo by choć troske była
uzdolniono w tym kierunku i cosi napisała, to pomimo klęski byk pojechała.
Fajne to spotkanie bedzie. Skoda, skoda, zes dalyko i ni mozes. Jakoz jo Cie
zastąpie? He? Ty, to Ty a jo, to jo.

[owcarek_podhalanski]

No, miołek 26 sierpnia pojechać do Zakopanego, ale nie pojade. Kieby nie ta
zmiana planów, to pewnie jakoś dołbyk rade przyjechać 2 dni wceśniej. Ale jak
ftoś mo ochote poznać zwycięzców, to moze przyjść 24 sierpnia o godz. 16 do
Odziału Dziecięcego Miejskiej Biblioteki Publicznej przy ul. Zborowskiego 1.
Hau!

[Gość: Ciupazka]

Konkurs rozstrzygnięto przy okazji Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem
Górskich w Zakopanem. Jury w składzie: Adam Ziemianin - przewodniczący,
Stanisława Strachanowska - sekretarz, członkowie: Maria Śliwińska i Mieczysław
Mantyka oceniło 122 wiersze 44 autorów, oddzielnie wiersze pisane gwarą i
utwory pisane językiem literackim. W kategorii utworów gwarowych pierwszą
nagrodę zdobyła Wanda Szado-Kudasikowa, drugą - Dariusz Fijałkowski, a trzecią
przyznano Julianowi Staniewskiemu. Wyróżniono wiersz, którego autorem jest
Roman Dzioboń.

Wśród autorów piszących językiem literackim pierwszej nagrody nie przyznano.
Drugą nagrodą uhonorowano Małgorzatę Stachowiak - laureatkę XXXIII i XXXIV
konkursu. Trzecią nagrodę otrzymała Alicja Wątroba. Wyróżnienie zdobył Julian
Wątroba - laureat trzeciej nagrody z 1981 r.

I nagroda za "Cuda boskie"

Wyrządkowały sie owiecki
po zielonyj polanie
jak pociorki biołego rózańca.
Sły prosto w góre.

Kaz one idom?
Patrzem:
prosto na kaplicke na Dziole.
Co je tak ciągnie?

Patrzem
i ocom nie wierzem:
Stanyny pod kaplickom
i obtocyły jom kołem.

Matko Bosko!
Jutrzenko majowo
Kwiatowo i liściasto
Matko ziół i trowek

Przepiykno.
Od dziśka
barankowo.

* Pobecały
polygały
widno barankowom
majówke odprawiały.
Cuda boskie!
WANDA SZADO-KUDASIKOWA (Nowy Targ)

II nagroda a wiers "Potocek"

Kany sie bieres potocku stela
Piyknyś tu
Kie pos kolak płynies
Kie sie kaceńce

Ku tobie gnom
Kie suści smrecyna
W piyknej sukience
Fto ci tam w dolinie

Śpiywanke zaśpiewo
I jakiez dziewce
Schyli sie ku tobie
Nie bedzies ty potocku
Tam nika u sobie

Hań bedzies cichy
Tutok ześ wesoły
Hań ci roków przybędzie
Tutok wse bedzies młody
DARIUSZ FIJAŁKOWSKI (Kraków)

III nagroda za wiers "Bacówka"

Staro babka,
z kalenicom
bez komina - umiyro.
Juz sie watra
w nocke ciymnom
nie ozpoli,
juz owiecki napasione
do spanio nie lygnom.
Śkli sie ino miesioncek,
śklom gwiozdecki
bez gonty spruchniałe.

Bez dźwiyrzów,
bez okiynek,
ozłazom sie stare kości
na zromb wyzdajane.
Jesce -
z wiatrem stynko,
z dyscym becy,
staro babka bacówka -
umiyro.
JULIAN STANIEWSKI (Rabka-Zdrój)

[Gość: Ciupazka]

Wyróżnienie"

"W staryj bacówce"

Ciepło spękanyf płazów
grzeje jascurke -
óna mo cas:
połednie
cicho...

Zdrzyzdzóne dachowe dranies
przykrycio juz nie obiecujom...
po złocistym prómyku
słónka
skiełznem sparom
do mrocnego nuka

Haw
tańcujące "wiesnom"
drobinki kurzu
jak w babcynyj skrzyni
uchowały jesce
cichućkie nucicki tego
co haw było
kiejsi...

ROMAN DZIOBOŃ (Nowy Targ)

Wiersze pisane językiem literackim II nagroda "Dom"

Mój Dom w Dolinie za Bramką
zbudowały mgły
z białych kamieni i wody

Na dachu z bukowych liści
jak wielki złoty kocur
śpi wrzesień zwinięty
w puszystą kulę słońca

W moim domu podłogi
ułożone z echa
jeszcze brzmią krokami
wczorajszego lata

Strumień u okien
wiesza krople jak koronki
Wiatr w srebrnych kierpcach
zbiega ku dolinie
do mojego domu

Gdzie świtem
wchodzą góry
Siadają na skraju ścieżki
Ciche i wielkie
Jak miłość

MAłGORZATA STACHOWIAK (Sulechów)

III nagroda "... (Znów próbujemy)"

Znów próbujemy
wdrapać się na nieokreślony szczyt
wszechrzeczy
(tyle w życiu niedomówień)
gdzie góry chmurom dłoń podają
a proza poezji
i nikt nie tęskni za nikim

Do celu
Z trzech wierszy stworzyć jeden
zamiast pięciu kroków postawić dwa
Oszczędzać myśli i czas
choć ten nas nie oszczędza
by zostało choć trochę na lepsze jutro nadziei
z wizytą u Pana Boga

W górach
z dystansem do ziemi
łatwiej dotknąć nieba
... (Pożegnałam wschody)
Pożegnałam wschody i zachody słońca
na szczycie Giewontu
ludzi odejścia i powroty
oraz wszystko inne
z czym dane mi było spotkać się na szlaku
dzięki łaskawości i wyobraźni

Twej wielkiej
Pożegnałam bo lubię coraz bardziej
przychodzić na cmentarz
i siedzieć pod świerkiem
którego igły zakrywają powoli moją siwą głowę
o tej porze dnia i roku
o tej porze życia

Chciałabym
by ktoś był kiedyś tutaj
jak ja
szczęśliwy
ALICJA WĄTROBA (Rudzica)

Wyróżnienie "Nauka"

Uczę się od gór wysokich
swego miejsca na tej ziemi
Uczę się od braci mniejszych
jak pokorą się bogacić

Uczę się od łzy strumienia
w którym miejscu wzejdzie tęcza
Uczę się od mgły całunu
śmierci w chwale zmartwychwstania


Uczę się
Bez przerwy uczę
z tej cierniowej Tatr korony
jak mam stawiać krok po grani
aby wspinać się na szczyty
gdy sam Bóg podaje rękę
JULIUSZ WąTROBA (Rudzica)

[Gość: Ciupazka]

Dopiski do rapsodu o Sable

w świętej Biblii Gór

w pierwszej Księdze Tatrzańskiej

z granitu

przeczytać można najsampierw

że w latach starych 1809-1894

żył - był góral prześwietny

Jan Krzeptowski- Sabała

Sablik - Czakor z rodu Gąsieniców


nie używał słowa: kocham

nigdy go nie powiedział

ale wszyscy od niego dobrze wiedzieli

że trzeba kochać góry jak święte matki

bo urodziły nas dla życia

wśród znieruchomiałych jak posągi

nieśmiertelnych skał


sam był żywym posągiem

pełnym wad

których nie chciał

oddać Bogu


przebacz górom

mówił z gęślikami

gdy kogoś zabrały

i pokazywał

jak na białym płocie Tatr

skrzydlaty przysiadł halny wiatr

i śniegiem sypie

niczym kolędnik złotym owsem:

na szczęście, na zdrowie

na cały rok, by się darzyło

szczęściem kurzyło - hej


Sabało - tatrzańsko-góralski Hamlecie

Sabało - podhalański Homerze

ty z całą pewnością wiedziałeś,

że trzeba tylko BYĆ!

w bezgranicznej górskiej ciszy

słychać co dzień twoje kroki, twój chód
EMIL BIELA (Myślenice)

Nagrodzonym i wyróżnionym autorom wierszy serdecznie gratulujmy!

[ciupazka]

A sam Tadeusz Staich też stawiał "Kroki w słowach"( Kraków, 2002).Nie ino
literackim językiem , ba i gwarom podhalańską. Przykładem niech
będzie "Cytanie Wojtka Wawrzeńcoka z Glicarowa" z tego tomiku wierszy:

śpiewka
"Sto se jedna, sto se dwie
stoi baca u jedle
atoi baca pod buckiem
cyto owce kłobuckiem".

W białcańskim kościele na płonej dranicy
Wojtek Wawrzyncoków zywot cłeka licył.

Porachowoł zycie śtyryma głowami
jedna popod drugom furgo skrzydełkami.

Tyn piyrsy janiołek jest jako fijołek
telo piekne dziecie rodzęcy sie przecie.

Drugi śwarny chłopiec mógł juz zycio dopiec
śmiało se wylatuj śmiejęcy sie światu.

Trzeci w siwe roki uwolnił pilno kroki
juz grzbieta nie sprości płacęcy w starości.

Cworty dokolućka poziero z pełniuśka
zycio mo nojwięcej, to umiyrajęcy.

W dzień powsedni śmiej sie lebo płac do kiela
śmierć i umieranie to twoja niedziela.

Telo rachowanio i takie lutery
roz dwa trzy z pocątku a na końcu śtyry.

Tadeusz Staich