papież

[Gość: uiuiuiu]

Ponoć ma przyjechać do Polski. 103-cia pielgrzymka. Biedny człowiek. Żal mi
patrzeć jak się męczy. Zakładam, że przyjazd do Ojczyzny sprawia mu
przyjemność. Tak się zastanawiam, czy nie mógłby tu spędzić kilku dni - bez
oficjanych uroczystości. Wiem, wiem - to osoba jak najbardziej publiczna, ale
to też stary człowiek. Zasłużył na odpoczynek. Na zwolnienie tempa.

Uiuiuiu - masz kopa w tyłek

[uriel1]

to po to sie ze mną pożegnałeś? Szajbusie szemrany. :o) Do zobaczenia.
ps. Pamiętaj o dyżurze.

Tylko bez takich

[Gość: uiuiuiu]

gróźb!!!!!!!!!! Mój tyłem mój zamek. Nie tykaj. Hihihi...
PS. Pamiętam, pamiętam. Do chrzanu z tą robotą. Jutro /sobota/ ma padać śnieg.
Oby to był dobry znak.

wiem n/t

[uriel1]

spadywuje

[uriel1]

spać. Na razie.

[Gość: uiuiuiu]

Rumcajs chyba sie zapracował. Albo zasnął nad papierami. Śpij, śpij, a ja sie
napiję.

[Gość: Rumcajs]

Wcale nie spie! Co konsumujesz? Nie postawisz? Co do Papieza, to wierze, ze
pielgrzymki do ojczyzny sobie nie odmowi. Ciekawe, czemu nigdy nie przyjechal
do PL nieoficjalnie - na odpoczynek... Papiez papiezem, ale nasi czarni daja
wiele do zyczenia...

papież

[Gość: uiuiuiu]

Gość portalu: Rumcajs napisał:

> Ciekawe, czemu nigdy nie przyjechal do PL nieoficjalnie - na odpoczynek...
Papiez papiezem, ale nasi czarni daja wiele do zyczenia...
==============
Biedny człowiek. Pewnie ktoś się wkrótce rzuci na mnie z pazurami, ale trudno.
Jan Paweł II zasłużył na emeryturę. To stary, zmęczony, zasłużony człowiek.
Gdyby mu tak dać szanse na luźniejsze życie, a nie obwozić po świecie i katować
środkami wspomagającymi. Wkur** mnie ta szopka. Ludzie na spotkaniach z
papieżem ogarnięci szałem religinym zachowują się jak na spotkaniu z idolem.
Podniesie rękę - hurra!!! Wrzeszczą, klaszczą itp. Nawet nie słuchają co do
nich mówi. Szkoda.
To troche jak z Tischnerem. Kupa ludzi się powołuje na księdza-profesora.
Ciekawe, ilu czytało jego książki. Fajnie pisał. Nie żebym był taki mądry. Ale
kiedyś mnie zaciekawiło co ks. Tischner pisał o cielesności człowieka. Polecam -
MIODZIO. Cudny tekst. Nie dziwota, że miał kłopoty z Kongregacją do spraw
Wiary w Watykanie.

[Gość: Rumcajs]

Absolutnie podzielam Twoje zdanie, choc jedno jest byc czlowiekiem, co innego
byc osoba publiczna. W tym drugim przypadku rzadzi tzw.protokol, ktory nie
zwaza na stan VIP-ow. A nasz Karol niestety jest jednym z pierwszych VIP-ow
tego swiata, ktorego zycie toczy sie zupelnie innymi torami na ktorych rzadza
inne prawa. Jak dobrze byc najzwyklejszym czlowiekiem, czytac Tischnera, bywac
incognito w roznych miejscach. Z racji zawodu bylem nieraz VIP-em, ale
osobiscie wole zycie nie "pod protokol"...

[Gość: uiuiuiu]

Gość portalu: Rumcajs napisał:
> Absolutnie podzielam Twoje zdanie, choc jedno jest byc czlowiekiem, co innego
> byc osoba publiczna. W tym drugim przypadku rzadzi tzw.protokol, ktory nie
> zwaza na stan VIP-ow. A nasz Karol niestety jest jednym z pierwszych VIP-ow
> tego swiata, ktorego zycie toczy sie zupelnie innymi torami na ktorych rzadza
> inne prawa.
=====
Skoro dla kardynałów kodeks prawa kanonicznego przewiduje wiek emerytalny, to
może i papież na to zasługuje.

[Gość: Rumcajs]

Z tego co wiem to Watykan rozwazal emeryture papieska odnosnie Jana Pawla II.
Papiez jednak jej nie zatwierdzil, poniewaz instytucja papieska tego nie
przewiduje - funkcje papieza sprawuje sie az do smierci. Gdyby przyjal - bylby
to precedens w historii stolicy apostolskiej.

[Gość: Rumcajs]

Uiuiuiu pewnie sni swoj sen o szpadzie. Dobranoc! Musze jeszcze troche
popracowac, eeeech!

[Gość: ui]

racja

[Gość: uiuiuiu]

zasnąłem...

Re...: pobudka!...

[Gość: Ciupazka]

Wstawać, cuwać, modlić sie, bo z nasym Janem Pawłem II źle. Trza być na
syćko przygotowanym... To nas Rodak i Wielgi Polak!

[Gość: uiuiuiu]

Taki jest porzadek świata. Ludzie po prostu sie starzeją i umierają.

[Gość: Ciupazka]

On chyba nolepiyj rozumie, że śmierzć biere ku Zyciu...

[Gość: uiuiuiu]

Gość portalu: Ciupazka napisał(a):

> On chyba nolepiyj rozumie, że śmierzć biere ku Zyciu...
=====
To dlaczego pozwala lekarzom, żeby mu dawali ten "dopał" farmakologiczny?

[Gość: Ciupazka]

Prawdopodobnie jest przekonany, że swojej misji jeszcze nie dokończył.

[Gość: uiuiuiu]

nie jego wola, lecz Boga się stanie, nieprawdaź?
A takie "przekonanie" może być zbyt blisko braku pokory, która nastepcy
piotrowemu nie przystoi.
Tylko mi nie pisz o nieomylności papieża. Znam dogmat i wiem w jakich
okolicznościach papież jest nieomylny.

[Gość: Ciupazka]

Gość portalu: uiuiuiu napisał(a):

> nie jego wola, lecz Boga się stanie, nieprawdaź?
> A takie "przekonanie" może być zbyt blisko braku pokory, która nastepcy
> piotrowemu nie przystoi.
> Tylko mi nie pisz o nieomylności papieża. Znam dogmat i wiem w jakich
> okolicznościach papież jest nieomylny.

Już komu, jak komu ale Janowi Pawłowi II nie można zarzucić braku pokory(
odczuwania własnej niedoskonałości, małości i uznania czyjejś wyższości, ba
znoszenia swego cierpienia w pokorze).
A wolę Bożą tez przyjmie w pokorze, kiedy przyjdzie mu pożegnać się z nami.
W encyklice "Evangelium vitae" Jan Paweł II broni zdecydowanie wartości życia
i nienaruszalności życia ludzkiego( sprzeciw wobec aborcji, eutanazji,
wypowiada się przeciwko eksperymentom biologicznym i genetycznem na
człowieku)

[Gość: Ciupazka]

Papież, jak mało kto, a być może jak nikt inny, zasłużył na uhonorowanie go
Pokojową Nagrodą Nobla. A oto opinie:

Ks. prof. Zygmunt Zieliński z KUL, historyk Kościoła XIX i XX wieku, nie
wyklucza, że Jan Paweł II może zostać laureatem Pokojowej Nagrody Nobla. -
Gdyby tak się stało, to mielibyśmy do czynienia z precedensem w dziejach
papiestwa - mówi.Ks.prof.Zygmunt Zieliński podkreśla, że nie ma przeszkód
formalnych, aby Jan Paweł II przyjął taką nagrodę.

Ks. prof. Stanisław Nagy, kardynał-nominat, przyjaciel Ojca Świętego, nie ma
cienia wątpliwości, że papież zasługuje na Nagrodę Nobla: - Choćby, dlatego, że
jest wybitnym autorytetem moralnym i ma duże zasługi dla pokoju na świecie.

Dr Jan Żaryn, historyk z IPN, autor m.in. "Dziejów Kościoła katolickiego w
Polsce w latach 1944-1989", nie kryje, że sprawa Nagrody Nobla dla papieża nie
jest sprawą oczywistą. Dlaczego? - Rozważania jego kandydatury siłą rzeczy
wpisują jego postać w wymiar doczesny, a papież zdecydowanie wykracza ponad
niego. Gdybyśmy jednak brali pod uwagę tylko zasługi dla pokoju na świecie, to
Jan Paweł II najbardziej zasługuje na oddanie mu honoru na tym polu -
przekonuje dr Żaryn.

Prof. Andrzej Friszke, historyk z Instytutu Studiów Politycznych PAN, autor
m.in. "Polska. Losy państwa i narodu w latach 1939-1989", mówi krótko: - Papież
jest gigantem również w dziedzinie walki o pokój.

I my też uwazamy, że nasz wielki rodak Jan Paweł II Karol Wojtyła za swe
zasługi powinien otrzymać Pokojową Nagrodę Nobla. Ona mu się należy za
całokształt jego działalności.

My Polacy życzymy Mu tego z całego serca i wierzymy, że ją otrzyma.

[Gość: Szwager]

A jo juz sie chciou pochwolic ize momy kolejnego nowego kardynaua Slonzoka -
widza ize juz wiysz o nim:

"Ks. prof. Stanisław Nagy, kardynał-nominat, przyjaciel Ojca Świętego, nie ma
cienia wątpliwości, że papież zasługuje na Nagrodę Nobla: - Choćby, dlatego,
że
jest wybitnym autorytetem moralnym i ma duże zasługi dla pokoju na świecie."

[Gość: Ciupazka]

Papież Jan Paweł II jest uważany za jednego z faworytów na laureata tegorocznej
Nagrody Nobla. Tak twierdzi norweski dziennik "Aftenposten". Głównymi
kontrkandydatami Papieża mogą być... Armia Zbawienia i b. prezydent Czech
Vaclav Havel


Popieramy kandydaturę Jana Pawła II Papieża wszechczasów, nie ujmując zasług
pozostałym kandydatom.
Telo.Pozdr.

[Gość: Szwager]

A jo , zresztom jak mocka ludzi, uwazom ize miou juz to downo dostac.

[Gość: Basisty]

"cy ón winien, cy nie winien, pocałować jom powiniyn"
jo se tak myślym ze nie trza mu Nobla, dy bogatsy nie be, sacunku wiyncy tyz
nie bee mioł, silniyj w niego wierzyć nie bedom, sławy tyz mu nie chybio, nej
na cóz mu tyn nobel. Hy? On juz nasyk ziymskik nagród nie wyglondo. Godnie swój
ciynzor dźwigo, ceko ciyrpliwie, furt słuzy, napomino i namowio. Jako ta
gwiozdecka świyci nom przikładym ciyrpiynia ktore Pon Bóckowi ofiarowoł, ta
jako i cołe zycie. Godom wom, nie trza mu nagród inksyk jako ta, kie bee
widzioł ze bocymy i wierzimy scyrze.

[Gość: Ciupazka]

A jo ci ciupazkom przyłoze za tyn błąd ortograficny, Basisty!
Śpis jesce, cy jako?
Na scęście nie ty bees decydowoł...Hej!

[Gość: Basisty]

:-))
hej tak sie to dzieje kie sie robi śtyry ż(rz)ecy na roz

[Gość: Szwager]

to mie by ciupazka musiaua sam zaciupac na drobne konski, hehe!

[Gość: Ciupazka]

I to w wątku "papież" ???

[Gość: Ciupazka]

Czy trzeba uzasadniać? Papież jest dla mnie wręcz symbolem pacyfizmu. Ale nie
ja jeden jestem na świecie.( Turnau)

Jego starania o pokój to nieustanne wygłaszane na bieżąco apele. W Ziemi
Świętej i na całej ziemi życie ludzkie jest dla Niego święte. Poruszają Go
wojny i wszelkie zamachy. Reaguje jak echo. O pokój na Bliskim Wschodzie woła
kilkadziesiąt razy rocznie. Gdzie się konflikty nasilą, wysyła emisariuszy.

Na początku pontyfikatu osobiście godził Chile z Argentyną. Odradzali
niektórzy, bojąc się porażki podkopującej autorytet Watykanu.
Odpowiedział: "Czy mógłbym patrzeć, jak dwa katolickie kraje prowadzą wojnę?".
Gdy wybucha angielsko-argentyński konflikt o Falklandy, odwiedza oba kraje,
skuteczny orędownik pokoju. Do Irlandczyków w czasie zaostrzenia konfliktu
katolicko-protestanckiego w 1979 r. mówił: "W chwili bolesnej próby dla ludu
Irlandii biskup Rzymu stanął na waszej ziemi, był z wami, modlił się z wami za
pokój i pojednanie, za zwycięstwo sprawiedliwości i miłości nad nienawiścią i
przemocą".

Na Bałkanach był osiem razy. Jak mówi, są one stale w Jego sercu. W 1999 r.
potępia bombardowanie Serbii przez NATO. Przeciw wojnie jest nawet, gdy
niektórym, przecież wrażliwym moralnie, użycie siły wydaje się nieuniknione. Do
ostatniej chwili próbował powstrzymać interwencję w Iraku.

Jednak nadrzędność pokoju nigdy nie oznacza zgody na bezprawie. Zmienił
strategię Watykanu: mniej dyplomacji, więcej ducha prorockiego, mówienia
prawdy. Podstawą pokoju jest dlań poszanowanie praw człowieka. Nikt tak jak On
nie ożywił odruchów godności i wolności w tylu miejscach globu: od Kuby po
Polskę. Mistrz łączenia prawdy z szacunkiem dla każdego pomógł tylu narodom
wyrwać się pokojowo z oków komunizmu i innych dyktatur.

Religie winny być sojusznikiem pokoju, ale są o wiele częściej motorami wojen.
Z tym skandalem Papież walczy w Rzymie, Asyżu, na Zachodzie i Wschodzie,
przekraczając progi innych wiar. Troszczy się o tożsamość doktrynalną swego
Kościoła, ale wkłada serce, żeby o wspólne wartości walczyć razem.

Gdyby przyznano Mu tę nagrodę, byłby to sam przez się gest na rzecz pokoju.
Otrzymała ją już Matka Teresa i Dalajlama, ale teraz najważniejszy przywódca
religijny świata przyjąłby wyróżnienie najzupełniej świeckie. Dokonałoby się
coś wielkiego w dialogu religii ze światem pozareligijnym, w którym tyle jest
zadrażnień i błędów. Doszłoby do przekroczenia progu, jak wtedy, gdy Papież
odwiedzał świątynię luterańską, synagogę, meczet. To wymagało dobrej woli,
otwarcia obu stron, nie tylko Papieża. Tu byłoby tak samo.

"Przekroczyć próg nadziei" - tytuł-hasło Jego książki - stało się "słowem
skrzydlatym". Czekamy na jeszcze jedno otwarcie. Jeszcze jeden akt nadziei,
która jest matką mądrych.

Wasze opinie (80)

+ DODAJ swoją opinię

--------------------------------------------------------------------------------

• Papież pokoju Gość: Adam, 08-10-2003 22:44
Szczerze popieram!!!

My górole scyrze popiyromy. (Ciupazka)

[Gość: Ciupazka]

7ooo post dla Jana Pawła II w rocznicę 25-lecia Pontyfikatu. Wielka to dla
nas RADOŚĆ z życzeniami, aby otrzymał nagrodę pokojową Nobla w dniu 10
października 2003roku!

[Gość: Szwager]

No to czimia kciuki!

"Pociyrze"

[Gość: Rumcajs]

Zamyślenie papieskie- na okoliczność
Podhalańska oficynka poetycka

Jesteśmy w przededniu uroczystych obchodów 25-lecia pontyfikatu Jana Pawła II.
Na tę okazję chcielibyśmy przypomnieć piękny wiersz autorstwa Marii Matei-
Torbiarz.

POCIYRZE

Sumem potoków i smreków graniem

cichym pociurkiem skoli

o Twoje zdrowie i długie roki

płynie modlitwa góroli.



Pytomy piyknie Paniom Fatimskom

co Cie uratowała

coby Cie wsyndyj i w kozdym casie

z opieki nie wypuscała.



Cobyś nos dalyj ucył ślebody

i zycio pod krzyza znakiem,

coby my razem śli, z Tobom Ojce

zwyciynstwa ślakiem.

Wiersz ten, wyróżniony w konkursie poetyckim w 1997 roku, znalazł się w
tomiku pokonkursowym "Sursum Corda - Poetyckie zamyślenia fatimskie i
papieskie", starannie wydanym przez Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na
Krzeptówkach. Książka jest pięknie ilustrowana pracami znanej zakopiańskiej
plastyczki - Ewy Dyakowskiej-Berbeki. Polecamy ten wiersz i wiele innych
zawartych w tomiku na czas obchodów ćwierćwiecza pontyfikatu oraz na wszelkie
inne religijne i poetyckie okoliczności.

(TAW)Dziennik Polski

[Gość: Ciupazka]

Nobel dla papieża?


Jan Paweł II jest najpoważniejszym kandydatem do tegorocznej Pokojowej Nagrody
Nobla - napisał wczoraj katolicki dziennik "Avvenire", powołując się na opinię
dyrektora Instytutu Badań nad Pokojem w Oslo Steina Toennessona. Nazwisko
tegorocznego laureata zostanie ogłoszone dzisiaj w Oslo.

Włoska gazeta napisała, że w wywiadzie dla norweskiej telewizji Toennesson
przyznał, iż Jan Paweł II jest faworytem wśród kandydatów do pokojowego Nobla.
Wcześniej Toennesson wymieniał jednak jako prawdopodobnego kandydata również
prezydenta Brazylii Luiza Inacio Lula da Silva.

O możliwości przyznania papieżowi pokojowego Nobla napisał wczoraj również
włoski dziennik "Corriere della Sera" w korespondencji z Oslo. Alberto Melloni
zauważa na łamach gazety, że jeśli Jan Paweł II otrzyma Pokojową Nagrodę Nobla,
zostanie mu ona przyznana w uznaniu sprzeciwu wobec interwencji USA w Iraku.

- Będzie to uznanie dla faktu, że mówiąc "nie" doktrynie Busha juniora i jego
sojuszników, papież "zrobił coś" dla pokoju - napisał Melloni we wczorajszym
wydaniu "Corriere della Sera".

Melloni przypomniał, że przy przyznawaniu Pokojowej Nagrody Nobla jury "zawsze
wolało wyróżnić tych, którzy działali na rzecz pokoju, a nie tych, którzy o nim
mówili".

- Jan Paweł II przez kilka miesięcy był prawdziwym liderem tej części
zachodniej opinii publicznej, która nie wierzyła w rzekomo niepodważalne
dossier o Iraku, będące mieszaniną domysłów i błędów. Rezygnując z
powściągliwości, jaka charakteryzuje zapisy katechizmu, papież wystąpił
zdecydowanie, odrzucając ideę, że wojna przeciwko złu - tylko z racji siły
przeciwstawnych przymiotników - może przynieść coś dobrego - napisał Melloni.

Autor artykułu podkreśla, że dokonując takiego wyboru, "papież nie tylko zrobił
coś, co jest oczywiste dla człowieka wiary, ale przeciwstawił się również
niebezpieczeństwu nadużywania języka religii. Papież przeciwstawił się bowiem
zarówno tendencji religii do wypowiadania się w imię obowiązku o ponadludzkim
charakterze, jak i do wypowiadania się w imię zasad, bez względu na historię".

Melloni podsumowuje, że jeśli Jan Paweł II otrzyma w tym roku Nobla, będzie to
znakiem, że w Oslo zrozumiano "niepokój starego i chorego papieża o to, by
nienawiść destylowana w religijnej aparaturze nie stała się prawdziwą bronią
masowej zagłady".

Jeśli Pokojowa Nagroda Nobla nie zostanie w tym roku przyznana papieżowi -
pisze Melloni - groźba użycia niebezpiecznej broni religijnego fanatyzmu "nadal
będzie ciążyć nad przyszłością Kościołów, religii i społeczeństw".

"Corriere della Sera" przytacza również opinię przedstawiciela działającej na
rzecz pokoju organizacji o nazwie Wspólnota św. Idziego, Mario Marazzitiego,
który uważa, że Jan Paweł II "właśnie w tym roku był wyrazicielem uczuć
wielkiej części opinii publicznej, przeciwnej wojnie, w tym także wojnie
prewencyjnej".

Marazziti podkreśla, że papież, "chociaż nie usłuchano go w sprawie Iraku,
stara się nadal zmniejszyć ryzyko konfliktu cywilizacji zachodniej i islamu".

Wcześniej prasa włoska pisała, że decyzja, kto został tegorocznym laureatem,
podjęta została już 29 września, ale że jego nazwisko utrzymywane jest w
najściślejszej tajemnicy.

PAP dowiedział się wówczas nieoficjalnie w Watykanie, że Jan Paweł II zgodzi
się przyjąć nagrodę, chociaż zwykle dostojnicy papiescy wskazują na
niestosowność przyznawania papieżowi wyróżnień nadawanych osobom świeckim.

W Watykanie ocenia się, że przyznanie Janowi Pawłowi II Pokojowej Nagrody Nobla
podniesie prestiż tego wyróżnienia.

(PAP)


Juz minuty dzielą nas od wiadomości, kto otrzyma nagrodę pokojową Nobla.
Trzymajmy kciuki!

O C Z E K I W A N I E....

[Gość: Rumcajs]

Ale dopiero o 12.oo czasu warszawskiego. ;o)))

[Gość: Ciupazka]

....laureatką pokojowej nagrody Nobla.

[Gość: Szwager]

no to cza jyj tysz pogratulowac

[Gość: Ciupazka]

Jo racyj jestem skłonno pogratulować BASISTEMU, za jego przenikliwe
myślenie zawcasu! A Shirin Ebadi - temu, ze to baba!!! Hale nie powiym,
ze troske mom miysane ucucia... Tak jak przy Noblu dla Wałęsy pochniało mi
to politykom, tak samo teroz polityka , polityka i nic więcyj. Jak widać,
dlo Papiyża Jana Pawła II ni ma nagrody, kozdo jest za mało!

[Gość: Szwager]

Mosz recht, tysz mi sie zdowo, ize to wonio politykom, ale na guos nic niy
godom, bo niyznom tyj laureatki - musza konsek o niyj dopiyro poczytac.

[Gość: Ciupazka]

....Gazda nad Gazdami...

autor: Anna Bogucka - Zakopane

Ciebie królem wybrała
Stolica Piotrowa
Tobie rzuciła berło
Ludźmierska Królowa.

Modły Twoje do nieba
unosi halny wiatr.
Znów Papież jest dziś z nami,
przybył pod szczyty Tatr.

Dziś echo Ciebie słyszy,
dziś skały czują Cię.
Znów hale Ci śpiewają
świętem jest każdy dzień.

Tyś Gazda nad Gazdami
Papieżu kochany
wiarę, nadzieję, miłość
rozsiej między nami.

Skarbiec

[hanys_hans]

"W Skarbcu przy Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem
znajdują się przede wszystkim przedmioty i dokumenty pochodzące z Watykanu od
Ojca Świętego Jana Pawła II. Dary od ponad 20 lat przekazuje dla Sanktuarium
Ks. Biskup Stanisław Dziwisz. O poszczególnych przedmiotach i dokumentach
widocznych na fotografiach opowiada..................."

www.watra.pl/kosciol/sanktuarium/skarbiec/index.html

[Gość: Ciupazka]

Dzięki! Wiesz, że o tym nie wiedziałam? Nie mam czasu aktualnie przesłuchać
realu, może kiedys... Hej. Pozdr.

[Gość: Ciupazka]

" Mało jest takich miast na świecie,
jako nase miasto Zokopane,
co juz od dowien downa przecie
Ojcu Święyemu otwarło bramy.

Tuś s nami bywoł nas Ojce Święty
Nigdy tyk dni nie zabocymy.
Za Twoje słowa , ucone, święte
z podziękowaniem głowy chylimy.

Na Anioł Pański bijom dzwony,
ciesom sie s nami nase hole,
po ftoryk stompoł nas Ojciec Święty.
Ostawiył znaki jako zyć momy.

I holny wiater tyz sie ciesy,
ześ jest tu Ojce Święty s nami.
Mało jest takik miast na świecie,
jako nase miasto Zokopane."

Janowi Pawłowi II w 25 - lecie pontyfikatu śpiywo razym s nami: autorka tego
wiyrsa " Otwarte serca" Zofia Roj-Mrozicka ze Zokopanego (na melodyje: "Bez
zielone jare zytko")

Telo.Pozdr.

[Gość: Szwager]

a jak ta melodia leci? bo jo tego niyznom

[Gość: Ciupazka]

Ni mom takik możliwości jako wy, nucem....słysys? To wtóruj! hehe. Hej!

[Gość: Szwager]

Piyknie! Cuja sie jak u "Sabauy", hehe!

[Gość: Ciupazka]

Jak to nie duzo trza, coby sie nom serca radowały, wystarcy zaśpiywać,
zanucić. My momy dzisiok scególny dziyń w Polsce - Dzień Papieski. I temu
radość we wnuku.Hej!

[Gość: Rumcajs]

A ja puszczalem dzis sobie Msze pod Krokwia... Heeeeej! Piyknie bylo! ;o)))

[Gość: Ciupazka]

A do Sanktuarium na Krzeptówkach wstąpiłeś? Hanys podarował następne linki,
błagając o przebaczenie za to, że ośmielił się je wykonywać bez pozwolenia.
Zobacz!

[Gość: Szwager]

"Il Messaggero": Dzięki papieżowi nie było wojny światowej


(PAP) 10-10-2003, ostatnia aktualizacja 10-10-2003 09:28

10.10.Watykan (PAP) - Rzymski dziennik "Il Messaggero" napisał w piątek,
że "dzięki Janowi Pawłowi II wojna w Iraku nie zamieniła się w wojnę
światową". Komentując możliwość przyznania papieżowi w tym roku pokojowej
Nagrody Nobla, podkreśla, że w lutym i marcu tego roku Watykan był "światową
stolicą dyplomacji"


Komentator dziennika pisze, na początku tego roku, przed rozpoczęciem działań
wojennych w Iraku, w Watykanie odnotowano niespotykaną od czasu upadku
komunizmu liczbę audiencji papieskich dla przywódców politycznych

"Jan Paweł II potwierdził, że jest pokojowym liderem w skali światowej" -
ocenia gazeta. Podkreśla "czyste intencje" papieża "broniącego pokoju wobec
jednostronnie wypowiedzianej wojny nie mającej mandatu ONZ"

Zdaniem dziennika, "przeciwstawienie się dwóm wojnom w Zatoce Perskiej ukazało
w pełni geopolitykę tego pontyfikatu". Papież - jak pisze dalej "Il
Messaggero" - jest sojusznikiem trzeciego świata, troszczącym się o dialog z
islamem. Promuje on, nie tylko w słowach, nowy porządek świata, w którym nie
będzie wielkich dominujących mocarstw i narodów, których prawa nie są w pełni
uznawane

"Zawdzięczamy mu, że atak amerykański nie został uznany przez ponad miliard
muzułmanów za krucjatę chrześcijańskiego Zachodu przeciwko jednemu z krajów
islamu" - napisała gazeta, podkreślając, że papież "nie okazał się
+pacyfistą+, ale +niosącym pokój+ zwolennikiem dążenia do sprawiedliwości,
będącej niezbędnym warunkiem dla osiągnięcia pokoju". (PAP) ako/ ro/ hes/

[Gość: Rumcajs]

Pewnie ze bylem na Krzeptowkach (najpierw czytam zaleglosci i potem pisze)-
podobne zdjecia tez sobie zrobilem 5 lat temu. Moze i ja dostane jakas
dyspense?... ;o)))

[Gość: Pracownicy]

<<<NAJŁEPSZE ŻYCZENIA OJCU ŚWIĘTEMU W DNIU JEGO 25 - ROCZNICY PONTYFIKATU>>>
składają Pracownicy i studenci AR w Lublinie.

[Gość: Ciupazka]

Jo tyz składom najlepse życenia i dzisiok jestem w Rzymie.

[Gość: Szwager]

I jo tysz, i oglondom prawie tera we TV nastympny program o Papiyzu-Goralu.

Szczynsc Boze!

[Gość: C iupazka]

Moi Rodni Podhalanie

Jego góralskość
(Cynść III)

Moi Ostomieli, ta góralskość Oćca Świyntego stoi nie ino ślebodom, ku cłekowi
łodniesiyniem i miyłościom. Nie ino perciom po wiyrchowyk graniak, rozumnościom
korzyni i rozumnościom gór, ku ftorym mo tyz serce syroko łotwarte. Nie ino, bo
nadesyćko był i jest Górolem, bo je nas. Nas! Nas był i nas jest. Dyć choć
swojom góralskościom wiyrchowanio wyniesiony na scyty świata, nas łostoł.
Przecie Som pedzioł: "chociaż moją Ojczyzną jest cała Polska i wszystko, co
jest polskie, to jednak z tą częścią Ojczyzny, skąd przychodzicie, byłem
szczególnie blisko związany, bo tam się urodziłem, tam spędziłem prawie całe
moje życie, tam zostałem powołany do kapłaństwa i biskupstwa, i byłem waszym
biskupem, góralskim biskupem i góralskim kardynałem, a na końcu zostałem
góralskim Papieżem". Nas, bo tyz i ku nom natycył słowa: "Na Was zawsze można
liczyć!".

Te słowa i te do syćkik ludzisków gór: "Przypomnijcie sobie, że wyszedłem
spośród Was i że mam prawo do Waszych serc". Tak wej, Drodzy. Jest nas i mo to
prawo. Mo tyz prawo, by my se zbacowali Jego mowe, kie po ślakak zycio
krocomy: "W górach chodzić zawsze tak, aby nie gubić znaków". Jest nas! To tyz
na tyn cas roków 25 Jego wiyrchowanio, trza nom zapatrzonym w podhalańskie
scyty i giewontowy krzyz, śpiywać Mu jako i kiejsi pospołu Śnim:

"Górolu, cy Ci nie zol? Górolu, wracoj do hol!".Trza Ostomieli! Niegze by
wiedzioł, co Je jest w nasym wnuku, sercak i modlitwie.

STANISŁAW A. HODOROWICZ (19.10.03 za Dziennikiem Podhalańskim)


Tak przy niedzieli nie zaszkodzi przecytać i to i przybocyć se, co do nos
godoł.

[Gość: Szwager]

www1.gazeta.pl/katowice/1,35055,1729552.html

[ciupazka]

Wiys z miysanymi ucuciami przecytałak wątek: Jan Paweł II - 25-lecie
pontyfikatu" na F. Bydgoszcz:


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=54&w=8539151

[Gość: Szwager]

Ach, idzie ci o te krytyczne guosy. Znom te guosy bo sam u nos we "Rajchu"
tysz sie swojego czasu fest krytykowauo Papiyza. Wydowo mi sie ale, ize czas
pokoze nojlepiyj ize wiynkszosc tych zarzutow boua niywuasciwo, z drugyj
strony kosciou zawsze miou przeciwnikow a polski Papiyz wiadomo ize w
ostatnich czasach pokozou ize niy je ino polskim Papiyzym, ale pszaje wszyskim
jednako. Niywiym jak tam tera je we Polsce, ale sam na zachodzie mocka ludzi
wystympowaua ze koscioua np ze wzglyndu na podatki. I tukej widza
niybezpieczynstwo do koscioua we Polsce - jakos mocka krytyki suysza od
wiernych w polskich parafiach kej idzie o postawa dosc mocnyj ilosci ksiynzy
(sprawa radia "Maryja" np). Som je zech fest uczulony na dewocja i przejawy
nacjonalizmu we kosciele. Ale sjyzdzom z tematu, miauo byc o Papiyzu przeca -
winszuja mu zdrowia i mom nadzieja ize jeszcze wos odwiedzi.

Szczynsc Boze!

Szwager

[Gość: Ciupazka]

Śladami papieża

Ponad sześćset kilometrów liczy Małopolski Szlak Papieski im. Jana Pawła II,
którego otwarcie odbyło się w sobotę 11 października przy "Księżówce" w
Zakopanem.
Pierwszy szlak papieski w górach powstał w Tatrach w 1983 roku na trasie
wycieczki Ojca Świętego ze schroniska PTTK na Polanie Chochołowskiej do Doliny
Jarząbczej. Później zaczęły powstawać nowe z inicjatywy turystów, środowisk
katolickich, organizacji społecznych i gmin. Powstały one głównie na terenie
Gorców i Beskidu Wyspowego.

Z inicjatywy Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie i
Małopolskiego Urzędu Marszałkowskiego w Krakowie powstał Małopolski Szlak
Papieskiego im. Jana Pawła II liczący ponad 600 km. Jest on poprowadzony wzdłuż
istniejących górskich szlaków PTTK.

Trasa Małopolskiego Szlaku Papieskiego prowadzi od Kalwarii Zebrzydowskiej
przez Wadowice, Ślemień, Zawoję, Zubrzycę Górną, Rabę Wyżną, Nowy Targ,
Turbacz, Kamienicę, Ochotnicę Dolną, Pasmo Lubania, Krościenko, Przehybę do
Starego Sącza.
Od tej trasy poprowadzone są dodatkowe szlaki boczne. Oficjalne otwarcie
Małopolskiego Szlaku Papieskiego im. Jana Pawła II odbyło się w sobotnie
przedpołudnie przy "Księżówce" w Zakopanem. - Wśród tych, którzy tu przybywali,
był największy z największych dzisiaj żyjących - Jan Paweł II. Stąd wychodził w
trasę, stąd wyjeżdżał, tu przychodzili do niego goście - stwierdził ks. prałat
Tomasz Boroń, dyrektor "Księżówki". - Wędrując drogami tego papieskiego szlaku,
niech bliższe staną się słowa Ojca Świętego, który nazywa góry "zaproszeniem do
wspinaczki" - nie tylko fizycznie, ale i duchowo, ku nieskończonym prawom.
Herbert powiedział: "Bądź wierny, idź!". A co to znaczy być wiernym. To nie
oddalać, trzymać się wyznaczonej drogi. To jest najgłębszy sens tego szlaku,
abyśmy nie schodzili z wytyczonej drogi.

[ciupazka]

Papież otrzymał nadzwyczajną Nagrodę Karola Wielkiego (KAI,24.03.04)

Europa powinna stanowić wspólnotę nie tylko polityczną, ale i duchową -
podkreślił Jan Paweł II przyjmując nadzwyczajną, Międzynarodową Nagrodę Karola
Wielkiego, którą otrzymał za wkład w dzieło jedności naszego kontynentu.
Odbierając to najwyższe odznaczenie europejskie 24 marca wieczorem w Sali
Klementyńskiej Pałacu Apostolskiego w Watykanie z rąk przedstawicieli władz
Akwizgranu (Aachen) Ojciec Święty raz jeszcze przedstawił swoją wizję
zjednoczonej Europy.

Tekst papieskiego przemówienia.

Wielce Szanowny Panie Burmistrzu,
Czcigodni członkowie Dyrektorium Nagrody Karola,
Najczcigodniejsi Kardynałowie,
Ekscelencje, wielce szanowni Goście
Szanowne Panie i Panowie!

1.Bardzo serdecznie witam wszystkich państwa w Watykanie. Szczególne
pozdrowienia kieruję do przedstawicieli miasta Akwizgran z Panem Burmistrzem
Lindenem oraz do gości z Republiki Federalnej Niemiec. Świadomi, że jedność
Europy od dawna leży na sercu Kościołowi katolickiemu, przybyliście tu, aby
okazać uznanie następcy Piotra, odznaczając go nadzwyczajną międzynarodową
Nagrodą Karola Wielkiego. Jeśli wolno mi dzisiaj przyjąć tę przyznaną mi
nagrodę, czynię to z wdzięczności Wszechmocnemu Bogu, który napełnia narody
Europy duchem pojednania, pokoju i jedności.

2. Nagroda, jaką przyznaje miasto Akwizgran za zasługi dla Europy, ma powód, by
nosić imię cesarza Karola Wielkiego. Rzeczywiście ten wódz Franków, który obrał
za swoją stolicę Akwizgran, w znacznym stopniu przyczynił się do politycznych i
kulturalnych fundamentów Europy i dlatego już przez swoich współczesnych
nazywany był z uznaniem Pater Europae. Szczęśliwe połączenie kultury klasycznej
i wiary chrześcijańskiej z tradycjami różnych ludów przybrało w cesarstwie
Karola Wielkiego konkretną postać, i jako kulturalno-duchowe dziedzictwo Europy
w różnych formach rozwijało się przez wieki. Właśnie teraz, gdy współczesna
Europa pod różnymi względami stanowi inną rzeczywistość, można przywołać
wielkie znaczenie symboliczne historycznej postaci Karola Wielkiego.

3. Jednocząca się dziś Europa ma także innych ojców. Ideę jedności zawdzięczamy
w znacznym stopniu filozofom i postaciom życia politycznego, którzy uważali, że
pojednanie i zrastanie się ich narodów było i jest o wiele ważniejsze, niż
trwanie przy własnych prawach i ograniczeniach. W związku z tym chciałbym
przypomnieć o dotychczasowych laureatach, spośród których kilku mogę z tego
miejsca pozdrowić. Stolica Apostolska uznaje i wspiera ich działania, jak
również zaangażowanie wielu innych osobistości w sprawę pokoju i jedności
narodów europejskich. Dziękuję szczególnie wszystkim, którzy swoje siły
poświęcają na rzecz budowy wspólnego domu europejskiego, opartego na
fundamencie wartości przekazywanych przez wiarę chrześcijańską oraz kulturę
zachodnią.

4. Ze względu na usytuowanie Stolicy Apostolskiej na kontynencie europejskim
Kościół ma szczególny stosunek do narodów tego kontynentu. Dlatego od początku
Stolica Apostolska aktywnie uczestniczy w procesie integracji europejskiej. Po
okrucieństwach drugiej wojny światowej mój poprzednik, błogosławionej pamięci
Pius XII wyraził żywe zainteresowanie Kościoła jednością Europy, dając wyraźnie
swoje poparcie idei utworzenia "unii europejskiej". Nie pozostawiał przy tym
wątpliwości, że aby taka unia była organizmem trwałym, musi być zbudowana na
chrześcijaństwie jako czynniku jej tożsamości i jedności (por. przemówienie z
11 listopada 1948 r. do Unii Federalistów Europejskich w Rzymie).

5. Wielce szanowne Panie i Panowie, czym jest Europa, o jakiej powinniśmy
dzisiaj marzyć? Pozwólcie Państwo, że w tym miejscu naszkicuję wam moje
wyobrażenie zjednoczonej Europy.

Myślę o Europie bez egoistycznych nacjonalizmów, w której narody będą
postrzegane jako żywotne centra kulturalnego bogactwa, która będzie zasługiwała
na ochronę i wsparcie z pożytkiem dla wszystkich. Myślę o Europie, w której
wielkie osiągnięcia nauki, gospodarki i dobrobytu społecznego nie będą
nastawione na pozbawiony sensu konsumizm, lecz staną w służbie ludzi w
potrzebie oraz solidarnej pomocy dla każdego z krajów, które tak samo mają na
celu bezpieczeństwo społeczne. Niech Europa, która w swojej historii musiała
przeżyć tak wiele krwawych wojen, stanie się aktywnym czynnikiem pokoju na
świecie.

Myślę o Europie, której jedność opiera się na prawdziwej wolności. Wolność
wyznaniowa i swobody społeczne dojrzały jako szlachetne owoce na żyznej glebie
chrześcijaństwa. Nie ma wolności bez odpowiedzialności: zarówno przed Bogiem,
jak i przed ludźmi. Kościół po II Soborze Watykańskim pragnie stworzyć szeroką
przestrzeń wolności. Dlatego nowoczesne państwo wie o tym, że nie może być
państwa prawa, jeśli nie będzie się strzegło i rozwijało wolności wszystkich
obywateli, zarówno w indywidualnych, jak i we wspólnotowych możliwościach
wyrazu.

Myślę o Europie zjednoczonej dzięki zaangażowaniu młodych ludzi. Z jaką
łatwością rozumie się młodzież pomiędzy sobą, bez względu na istniejące
geograficzne linie podziału! Ale jak może powstać młode pokolenie, wrażliwe na
prawdę, na to co piękne i szlachetne, za co opłaci się ponieść ofiarę, jeśli
rodzina w Europie nie stanowi już trwałej instytucji, otwartej na życie i na
bezinteresowną miłość? Rodzina, do której oczywiście należą także ludzie
starsi, a to ze względu na najważniejsze: na aktywne przekazywanie wartości i
sensu życia.

Europa, jaka mi się marzy, to jedność polityczna, a jeszcze bardziej duchowa, w
której chrześcijańscy politycy wszystkich krajów działają świadomi ludzkich
bogactw, jakie niesie z sobą wiara: zaangażowani mężczyźni i kobiety, którzy
takie wartości uczynią owocnymi, stając w służbie wszystkim na rzecz jedności
Europy człowieka, nad którym lśni oblicze Boga.

To jest marzenie, które noszę w sercu i które chciałbym przy tej okazji
powierzyć Państwu i przyszłym pokoleniom.

6. Wielce szanowny Panie Burmistrzu, raz jeszcze pragnę podziękować Panu i
Dyrektorium Nagrody Karola. Dla miasta i diecezji Akwizgran oraz dla
wszystkich, angażujących się dla prawdziwego dobra ludzi i narodów Europy, z
całego serca wypraszam obfitego błogosławieństwa Bożego.

Serdecznie gratuluje Podhale!

[ciupazka]

.....za najbardziej wpływowego Europejczyka!

Dzięki wkładowi wniesionemu w zwycięstwo nad komunizmem, Jan Paweł II został
uznany za najbardziej wpływowego Europejczyka ostatnich 25 lat w sondażu
czytelników Financial Timesa, przeprowadzonym na internetowych stronach pisma

Na drugim miejscu jest ostatni sekretarz generalny KPZR, a zarazem pierwszy i
ostatni prezydent ZSRR - Michaił Gorbaczow.

Gorbaczow przyczynił się do położenia kresu sowieckiej hegemonii, majsterkując
przy systemie, który nie nadawał się do naprawy. Z czasem, gdy uświadomił
sobie, że reformy, które chciał wprowadzić tylko w skromnym zakresie, zaczęły
żyć własnym życiem, postąpił mądrze, powstrzymując się od użycia siły wojskowej
w celu cofnięcia wskazówek zegara. To jednak nie Gorbaczow, lecz Jan Paweł II
był pierwszoplanowym inspiratorem wielkich zmian na kontynencie europejskim" -
napisał w komentarzu publicysta gazety (Stefan Wagsty)PAP.

[ciupazka]

Powstaje film o Karolu Wojtyle: "Karol - historia człowieka, który został
papiezem"

11 września w Małopolsce rozpoczęły się zdjęcia do filmu: "Karol - historia
człowieka, który został papieżem".
Autorem scenariusza i reżyserem jest Włoch Giacomo Battiato. Główną rolę
powierzono Piotrowi Adamczykowi. Pomysł na film został bardzo dobrze odebrany w
Watykanie

Dwuodcinkowy serial telewizyjny ukazuje życie Karola Wojtyły od czasów jego
młodości do chwili wyboru na papieża. Pierwsza część filmu jest poświęcona
dorastaniu Wojtyły i jego przeżyciom z II wojny światowej, druga część opowiada
o latach powojennych. Scenariusz został oparty na książce włoskiego watykanisty
polskiego pochodzenia Gian Franco Svidercoschiego „Historia Karola”.
„Bardzo trudno zrobić dobry film o postaci, która jest symbolem, i o kimś
żyjącym. Trudno w trzech godzinach filmu zamknąć całe życie, więc musimy
dokonać wyboru. Ja chcę pokazać, że dla Karola Wojtyły od początku
najważniejsza była obrona ludzkiej godności.” - mówi reżyser Giacomo Battiato.

Na specjalnej konferencji prasowej Battiato mówił, że jego pomysł na film
został bardzo dobrze odebrany w Watykanie i pozostawiono mu wolną
rękę. „Prawdopodobnie duży wpływ na to miała aktorska przeszłość Wojtyły” -
uważa reżyser.

Tytułową rolę powierzono Piotrowi Adamczykowi. „Przede mną ogromne zadanie.
Czuję ten ciężar odpowiedzialności. Mam nadzieję, że on mnie nie przygniecie.
Bardzo chciałbym umieć ukazać te cechy, z których Karola Wojtyła, Ojca
Świętego, znamy. Mam nadzieję, że okażę się godny tej roli i zagram ją
wiarygodnie” - mówił dziennikarzom aktor.

Oprócz Adamczyka, w filmie zagrają m.in. Olgierd Łukaszewicz, Artur Żmijewski,
Kinga Preis, Mateusz Damięcki, Grażyna Szapałowska i Anna Cieślak. Zaangażowano
także aktorów z Włoch, Kanady, Hiszpanii i Niemiec oraz ok. 7 tysięcy
statystów.

Producentem filmu jest włoska firma Nova Films, a organizatorem zdjęć w Polsce
STI Studio Filmowe. Zaplanowano 72 dni zdjęciowe, w tym 68 w Polsce. Będą one
realizowane w Krakowie - na ulicach miasta, w kościołach i na Wawelu oraz w
okolicach Krakowa, m.in. w Ojcowie. Producent apelował, by przez pierwsze trzy
tygodnie zdjęć dziennikarze nie pojawili się na planie i nie przeszkadzali
ekipie.

Film będzie kręcony także w Watykanie. Zdjęcia zakończą się na początku
grudnia. Dwuodcinkowy film ma być gotowy na przełomie kwietnia i maja
przyszłego roku.

[Gość: Ciupazka]

.....Pontyfikatu.

Jan Paweł II pobił wszelkie rekordy, są beatyfikacje i kanonizacje: w ciągu 25
lat swych rządów w Kościele wyniósł on na ołtarze podczas 140 obrzędów
beatyfikacyjnych ponad 1350 błogosławionych, w tym 160 Polaków, a w czasie
ponad 55 kanonizacji dał Kościołowi 470 świętych.

Jan Paweł II mianował też mniej więcej 2/3 światowego episkopatu, przy czym
ponad 320 biskupom osobiście udzielił sakry; wyświęcił też własnoręcznie 2810
kapłanów, ochrzcił 1378 osób (dzieci i dorosłych), bierzmował 1581 i udzielił
sakramentu chorych 77 osobom.

*Liczby powyższe są w ogóle nieporównywalne*, gdyż w przeszłości papieże bardzo
rzadko udzielali sakramentów innym wiernym, a jeśli już do tego dochodziło, to
na ogół byli to najbliżsi współpracownicy lub członkowie rodziny (w wypadku
sakramentu kapłaństwa, chrztu czy bierzmowania lub sakry biskupiej).

To obecny Papież uczynił regularną praktyką wyświęcanie biskupów w uroczystość
Objawienia Pańskiego - 6 stycznia każdego roku (z wyjątkiem 2001, wtedy sakrę z
rąk Ojca Świętego otrzymało dziewiętnastu kapłanów 19 marca), chrzczenie
gromadki dzieci w Niedzielę Chrztu Pańskiego czy udzielanie święceń kapłańskich
diakonom diecezji rzymskiej w Niedzielę Dobrego Pasterza, gdy cały Kościół
obchodzi Światowy dzień Modlitw o Powołania Kapłańskie.

Od chwili swego wyboru Ojciec Święty przyjął na oficjalnych audiencjach w
Watykanie 426 szefów państw oraz koronowanych głów, 187 premierów i 190
ministrów spraw zagranicznych. Listy uwierzytelniające otrzymał od 642
ambasadorów, akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej.

*A obecnie najnowszym rekordem* jest długość tego pontyfikatu - najdłuższego w
XX wieku (jeśli nie liczyć Leona XIII, którego ponad 25-letnie rządy w
Kościele "zahaczyły" o XX stulecie, Papież ten zmarł bowiem w 1903).

To niezwykły Papież ten Nasz Karol Wojtyła z Wadowic - Jan Paweł II. Niech
Bóg ma go w swojej opiece. Niech 10 pielgrzymka do Polski będzie mu dana.

[ciupazka]

Życzymy mu zdrowia, potrzebny jest jeszcze światu, jak woda.
Niepodważalny autorytet. Dumni powinniśmy być , że mamy takiego POLAKA.

[ciupazka]

(*) Jan Paweł II Karol Wojtyła (1920-2005) odszedł. Zostały nam wspomnienia
Jego wizyty pod TATRAMI:


www.zakopane.pl/wizyta/

[Gość: jessyk]

I odesed od nos. Bylimy ś nim zzyci, dlo niego i dlo ludzi organizowalimy
Festiwal Papieski o jego dziejowym posłannictwu. Teroz przed nami pytanie : Co
dalej? Bo fcemy Festiwal utrzymać, ale w jakiej formie, coby było godnie i na
temat?

[ciupazka]

...prywatnie...:

serwisy.gazeta.pl/fotografie/5,36489,2631997.html

[ciupazka]

Zapraszają nas itu:

papiez.coolinc.info/

[ciupazka]

Pater noster

members.lycos.co.uk/gracjan86/

[ciupazka]

tak było.... i już nie będzie...

papiez.wiara.pl/index2.php?option=content&task=view&id=10&pop=1&page=0

[ciupazka]

Testament papieża PAP, jkl

Testament Jana Pawła II, z dnia 6.III.1979 (i dodatki późniejsze)

W Imię Trójcy Przenajświętszej. Amen.

"Czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy Pan wasz przybędzie" (por. Mt 24, 42) - te
słowa przypominają mi ostateczne wezwanie, które nastąpi wówczas, kiedy Pan
zechce. Pragnę za nim podążyć i pragnę, aby wszystko, co składa się na moje
ziemskie życie, przygotowało mnie do tej chwili. Nie wiem, kiedy ona nastąpi,
ale tak jak wszystko, również i tę chwilę oddają w ręce Matki mojego
Mistrza: »totus Tuus«. W tych samych rękach matczynych zostawiam wszystko i
Wszystkich, z którymi związało mnie moje życie i moje powołanie. W tych Rękach
zostawiam nade wszystko Kościół, a także mój Naród i całą ludzkość. Wszystkim
dziękuję. Wszystkich proszę o przebaczenie. Proszę także o modlitwę, aby
Miłosierdzie Boże okazało się większe od mojej słabości i niegodności.

W czasie rekolekcji przeczytałem raz jeszcze testament Ojca Świętego Pawła VI.
Lektura ta skłoniła mnie do napisania niniejszego testamentu.

Nie pozostawiam po sobie własności, którą należałoby zadysponować. Rzeczy
codziennego użytku, którymi się posługiwałem, proszę rozdać wedle uznania.
Notatki osobiste spalić. Proszę, ażeby nad tymi sprawami czuwał Ks. Stanisław,
któremu dziękuję za tyloletnią wyrozumiałą współpracę i pomoc. Wszystkie zaś
inne podziękowania zostawiam w sercu przed Bogiem Samym, bo trudno je tu
wyrazić.

Co do pogrzebu, powtarzam te same dyspozycje, jakie wydał Ojciec Święty Paweł
VI. (dodatek na marginesie: Grób w ziemi, bez sarkofagu. 13.III.1992). O
miejscu niech zdecyduje Kolegium Kardynalskie i Rodacy.

"Apud Dominum Misericordia et copiosa apud Eum redemptio"
Jan Paweł pp. II
Rzym, 6.III.1979.

Po śmierci proszę o Msze Święte i modlitwy.
5.III.1990.

***

Wyrażam najgłębszą ufność, że przy całej mojej słabości Pan udzieli mi każdej
łaski potrzebnej, aby sprostać wedle Jego Woli wszelkim zadaniom,
doświadczeniom i cierpieniom, jakich zechce zażądać od swego sługi w ciągu
życia. Ufam też, że nie dopuści, abym kiedykolwiek przez jakieś swoje
postępowanie: słowa, działanie lub zaniedbanie działań, mógł sprzeniewierzyć
się moim obowiązkom na tej świętej Piotrowej Stolicy.

***

24.II. - 1. III.1980.
Również w ciągu tych rekolekcji rozważałem prawdę o Chrystusowym kapłaństwie w
perspektywie owego Przejścia, jakim dla każdego z nas jest chwila jego śmierci.
Rozstania się z tym światem - aby narodzić się dla innego, dla świata
przyszłego, którego znakiem decydującym, wymownym jest dla nas Zmartwychwstanie
Chrystusa.

Odczytałem więc zeszłoroczny zapis mojego testamentu, dokonany również w czasie
rekolekcji - porównałem go z testamentem mojego wielkiego Poprzednika i Ojca
Pawła VI, z tym wspaniałym świadectwem o śmierci chrześcijanina i papieża -
oraz odnowiłem w sobie świadomość spraw, do których sporządzony przeze mnie (w
sposób raczej prowizoryczny) ów zapis z 6.III.1979 się odnosi.

Dzisiaj pragnę do niego dodać tylko tyle, że z możliwością śmierci każdy zawsze
musi się liczyć. I zawsze musi być przygotowany do tego, że stanie przed Panem
i Sędzią - a zarazem Odkupicielem i Ojcem. Więc i ja liczę się z tym
nieustannie, powierzając ów decydujący moment Matce Chrystusa i Kościoła -
Matce mojej nadziei.

Czasy, w których żyjemy, są niewymownie trudne i niespokojne. Trudna także i
nabrzmiała właściwą dla tych czasów próbą - stała się droga Kościoła, zarówno
Wiernych jak i Pasterzy. W niektórych krajach, (jak np. w tym, o którym
czytałem w czasie rekolekcji), Kościół znajduje się w okresie takiego
prześladowania, które w niczym nie ustępuje pierwszym stuleciom, raczej je
przewyższa co do stopnia bezwzględności i nienawiści. Sanguis Martyrum - semen
Christianorum. A prócz tego - tylu ludzi ginie niewinnie, choćby i w tym kraju,
w którym żyjemy...

Pragnę raz jeszcze całkowicie zdać się na Wolę Pana. On Sam zdecyduje, kiedy i
jak mam zakończyć moje ziemskie życie i pasterzowanie. W życiu i śmierci Totus
Tuus przez Niepokalaną. Przyjmując już teraz tę śmierć, ufam, że Chrystus da mi
łaskę owego ostatniego Przejścia czyli Paschy. Ufam też, że uczyni ją
pożyteczną dla tej największej sprawy, której staram się służyć: dla zbawienia
ludzi, dla ocalenia rodziny ludzkiej, a w niej wszystkich narodów i ludów
(wśród nich serce w szczególny sposób się zwraca do mojej ziemskiej Ojczyzny),
dla osób, które szczególnie mi powierzył - dla sprawy Kościoła, dla chwały Boga
Samego.

Niczego więcej nie pragnę dopisać do tego, co napisałem przed rokiem - tylko
wyrazić ową gotowość i ufność zarazem, do jakiej niniejsze rekolekcje ponownie
mnie usposobiły.
Jan Paweł pp. II

***

5.III.1982.
W ciągu tegorocznych rekolekcji przeczytałem (kilkakrotnie) tekst testamentu z
6.III.1979. Chociaż nadal uważam go za prowizoryczny (nie ostateczny),
pozostawiam go w tej formie, w jakiej istnieje. Niczego (na razie) nie
zmieniam, ani też niczego nie dodaję, gdy chodzi o dyspozycje w nim zawarte.

Zamach na moje życie z 13.V.1981 w pewien sposób potwierdził słuszność słów
zapisanych w czasie rekolekcji z 1980 r. (24.II - 1.III).

Tym głębiej czuję, że znajduję się całkowicie w Bożych Rękach - i pozostaję
nadal do dyspozycji mojego Pana, powierzając się Mu w Jego Niepokalanej Matce
(Totus Tuus).
Jan Paweł pp. II

***

5.III.1982.
Ps. W związku z ostatnim zdaniem testamentu z 6.III.1979 (: O miejscu
m.inn.pogrzebu) "niech zdecyduje Kolegium Kardynalskie i Rodacy" - wyjaśniam,
że mam na myśli Metropolitę Krakowskiego lub Radę Główną Episkopatu Polski -
Kolegium Kardynalskie zaś proszę, aby ewentualnym prośbom w miarę możności
uczynili zadość.

***

1.III.1985 (w czasie rekolekcji):
Jeszcze - co do zwrotu "Kolegium Kardynalskie i Rodacy": "Kolegium
Kardynalskie" nie ma żadnego obowiązku pytać w tej sprawie "Rodaków", może
jednak to uczynić, jeśli z jakichś powodów uzna za stosowne.
JPII

Rekolekcje jubileuszowego roku 2000
(12.-18.III.)
(do testamentu)

1. Kiedy w dniu 16 października 1978 konklawe kardynałów wybrało Jana Pawła II,
Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński powiedział do mnie: "zadaniem nowego
papieża będzie wprowadzić Kościół w Trzecie Tysiąclecie". Nie wiem, czy
przytaczam to zdanie dosłownie, ale taki z pewnością był sens tego, co wówczas
usłyszałem. Wypowiedział je zaś Człowiek, który przeszedł do historii jako
Prymas Tysiąclecia. Wielki Prymas. Byłem świadkiem Jego posłannictwa, Jego
heroicznego zawierzenia. Jego zmagań i Jego zwycięstwa. "Zwycięstwo, kiedy
przyjdzie, będzie to zwycięstwo przez Maryję" - zwykł był powtarzać Prymas
Tysiąclecia słowa swego Poprzednika kard. Augusta Hlonda.

W ten sposób zostałem poniekąd przygotowany do zadania, które w dniu 16.
października 1978 r. stanęło przede mną. W chwili, kiedy piszę te słowa
jubileuszowy Rok 2000 stał się już rzeczywistością, która trwa. W nocy 24
grudnia 1999 r. została otwarta symboliczna Brama Wielkiego Jubileuszu w
Bazylice św. Piotra, z kolei u św. Jana na Lateranie, u Matki Bożej Większej
(S. Maria Maggiore) - w Nowy Rok, a w dniu 19 stycznia Brama Bazyliki św.
Pawła "za murami". To ostatnie wydarzenie ze względu na swój ekumeniczny
charakter szczególnie zapisało się w pamięci.

2. W miarę jak Rok Jubileuszowy 2000 posuwa się naprzód, z dnia na dzień i z
miesiąca na miesiąc, zamyka się za nami dwudziesty wiek, a otwiera wiek
dwudziesty pierwszy. Z wyroków Opatrzności dane mi było żyć w tym trudnym
stuleciu, które odchodzi do przeszłości, a w roku, w którym wiek mego życia
dosięga lat osiemdziesięciu ("octogesima adveniens"), należy pytać, czy nie
czas powtórzyć za biblijnym Symeonem "Nunc dimittis".

W dniu 13. maja 1981 r., w dniu zamachu na Papieża podczas audiencji na placu
św. Piotra, Opatrzność Boża w sposób cudowny ocaliła mnie od śmierci. Ten,
który j