DDA a DDS

[fibin]

Dużo się mówi i pisze na temat DDA, czyli Dorosłych Dzieci Alkoholików ( sam
do nich należę) a prawie w ogóle o DDS, czyli Dorosłych Dzieciach Skurwieli.

Wg mnie różnica jest taka, że akoholik pije i bije, gwałci i poniża, znęca
się psychicznie i fizycznie gdy jest pijany lub na kacu ( tak robił mój
ojciec) a skurwiel robi to samo, albo jeszcze gorzej, ale całkiem na trzeźwo,
bez odrobiny alkoholu (tak robił i robi mój teść).

Czy macie jakieś doświadczenia lub przemyślenia w tym temacie? Napiszcie,
proszę:)

[hepik1]

"Ta śmiała filozofia , w myśl której każdy jest swoim Bogiem , może
imponować w słowach , ale czy ona zda egzamin skuteczności życiowej? Jedno
uważne spojrzenie w lustro powinno wystarczyć za odpowiedź każdemu alkoholikowi.
Jeśli to lustrzane odbicie , okaże się niezbyt przyjemne (a takie zazwyczaj
jest), można najpierw spróbować przyjrzeć się rezultatom samowystarczalności
ludzi normalnych., nie dotkniętych chorobą alkoholową. Wszędzie wokół nas
widzimy ludzi pełnych złości i lęku., społeczeństwo podzielone na wojujące
grupki. Każda z tych grup mówi innym: ”to my, a nie wy mamy rację” .Każda z tych
grup nacisku ,jeśli jest tylko dostatecznie silna arogancko narzuca swoją wolę
pozostałym. Tak samo dzieje się w stosunkach między pojedynczymi ludźmi. Sumą
tych wszystkich zawziętych zmagań jest coraz mniej pokoju i braterstwa na
świecie. Filozofia samowystarczalności nie daje pożytku. Jest jak niszczycielski
moloch , którego zwycięstwo oznacza powszechną ruinę.
Dlatego też my , alkoholicy możemy czuć się prawdziwie uprzywilejowani. Każdy z
nas przeszedł przez własne ,nieomal śmiertelne starcie z molochem samowoli i
każdy wycierpiał pod jego razami wystarczająco wiele, by zapragnąć czegoś
lepszego. Tak więc raczej wskutek okoliczności niż własnej zasługi trafiliśmy do
AA , przyznaliśmy się porażki, wznieciliśmy w sobie pierwszą iskrę wiary, a
teraz pragniemy powierzyć naszą wolę i życie Sile Wyższej."

Dwanaście na dwanascie

[fibin]

Piękne słowa, tylko wciąż boli, że ja, trzeźwy od prawie 7 lat alkoholik, który
NIGDY nie uderzył żony ani dziecka, a wprost przeciwnie, bardzo ich kocha i
okazuje im to, jestem już z założenia gorszy, nawet w oczach zawodowego
psychologa, od "człowieka", który od wielu lat zupełnie bezkarnie maltretuje i
znęca się psychicznie i fizycznie nad wszystkimi słabszymi wokół siebie, ale
nigdy nie pił:(

[hepik1]

Jeśli można zapytać- w jaki sposób objawia się ta Twoja gorszość w oczach
innych?A może to tylko w Tobie takie wrażenie powstaje?Ja nie czuję sie ani
lepszy a tym bardziej gorszy od innych.Po prostu każdy ma jakieś słabości,jakieś
wady ale i w każdym można się doszukać jakiejś zalety.Stanem idealnym byłoby nie
porównywać się z innymi,choć proste to nie jest.

[fibin]

Ja się nie porównuję z innymi, a już na pewni nie z nim. Najbardziej boli mnie
postawa żony, dla której wszystko, co ja robię jest złe, a co on dobre, a
przynajmniej do zaakceptowania:(