szacki
09.12.12, 15:10
mam iść do więzienia a nie moge sie ruszyć z miejsca. Nigdy tam nie byłem i generalnie niespecjalnie mi sie śpieszy.
Nie wychodze z domu bo popadam w paranoje ze chata jest pod obserwacja, ze zaraz wpadnie kryminalna bo w naszym ogrodku jest zakopane 3 kilo kokainy.
Najpierw obdzownilem znajomych, potem szpitale, potem Itake, potem policje a potem sie okazało ze jest bardziej grubo niz myslalem. Teraz to do mnie wydzwaniaja dziwni ludzie i sie pytaja jak sie ma sprawa. Czuje sie jak dziecko na pustyni. Cpac mi sie chce jak jasna cholera, głód mnie wykreca na wszystkei strony świata a boje sie nawet pomyslec o narkotykach ze strachu ze mnie przyskrzynią za nielegalne myślii tak sie skonczy nasz sweet dream o zyciu.
Zostałem nagle sam w domu, wszystko staneło na glowie, chwilamie mysle ze nie przepale tej sytuacji, to co sie dzieje dookoła mnie to istny kalejdoskop zdarzeń , narkomabnia rzuca mi pod nogi klody, to najciezsze miesiace jakie do tej pory przezylem, obijam sie o sciany, czuje ze wariuje z żalu, przerażenia, strachu i tej przygniatajcej samotności. Z drugiej strony dociera do mnie ze ja w końcu czuję,że przestałem śnić, czuję że zyję, że jest mi źle i że nie nie moge sie teraz rozjechac bo bedzie jeszcze gorzej, ze to jest wlasnie ten moment kiedy trzeba zrobic zwrot ze przestało byc zabawnie ze wszystko wymknelo sie spod kontroli, ze to nie moj swiat, ze przeciez ja chce zyc normalnie. Jestem silny. Nie poddam sie, bede wył, skrecał sie, obgryzał paznokcie do krwi, bede ku...ko samotny ale sie nie poddam, nie po tym wszystkim ile juz przeszedlem. Jesuuuu jeszcze nigdy nie bylem tak zmotywowany.