pytanie

[uzalezniona]

Jako osoba zarejestrowana jako bezrobotna- jakie dokumenty będę musiała mieć
przy sobie w momencie zgłaszania się do szpiatala na terapię dla
uzależnionych. Czy w tym momencie będę musiała być trzeźwa całkowicie, czy
też wystarczy, że będę w takim stanie, że będzie się ze mną można spokojnie
dogadać....

[hepik1]

Na zapas się nie natankujesz.W sumie takie podejście bez sensu ale nie moja broszka.
W stanie wskazującym nawet na detox nie przyjmują(przynajmniej tak mówią
przepisy.)a co dopiero na terapię.
A dokumenty zwykłe-jak do każdej przychodni z NFZ.Na Sląsku to karta chipowa .

[stachu34]

Alkoholizm i inne uzależnienia (papierosy i seks - nie!!)jest chorobą
społeczną.Więc nie potrzeba nawet ubezpieczenia z NFOZ. Chyba nie trzeba nawet
skierowania do przychodni uzaleznień,aczkolwiek do szpitala tak.

[hepik1]

Oj Stachu -chyba trzeba.Znaczy -mieć ubezpieczenie.
A co choroby społecznej to też się zmienia-przynajmniej tak uważa Ewa Woydyłło:

"EW: - Myślenie o alkoholizmie w kategoriach choroby społecznej jest
pozostałością z czasów sowieckich. Jako że obywatel miał być niezdolny do życia
bez dyrektywy pochodzącej od państwa, więc i państwo musiało wziąć
odpowiedzialność za jego poczynania. Także za to, że się rozpił. Państwo było
też jakoby odpowiedzialne za to, żeby obywatel potem wytrzeźwiał. Jednym z
efektów były zakładane odgórnie kluby abstynenta. Tyle że jeżeli państwo ma być
za coś odpowiedzialne, to siłą rzeczy obywatel sam zwalnia się od
odpowiedzialności. A potem tłumaczy się: nie zadbano, nie dano mi, nie pokazano
mi. Takie podejście w przypadku alkoholizmu było szczególnie zdradliwe, bo tu
nieodzowne jest zaangażowanie samego chorego w leczenie.

Nawet najlepszy terapeuta sam nikogo nie wyleczy. Może najwyżej pomóc choremu,
by ten sam wyzdrowiał. To chory musi wziąć odpowiedzialność za leczenie,
pracować nad sobą, uczyć się siebie i swej choroby. A jak się omsknie, to
próbować znowu, bo nie wszystko udaje się za pierwszym podejściem."

Tylko nie bierz tego do siebie.Akurat czytałem ten stary wywiad i tak sie to
zbiegło w czasie:))

[stachu34]

Hmmm...Nie powinienem polemizować z takim autorytetem jak E.W., Jednak wydaje
mi się to „upolitycznieniem” problemu alkoholizmu. Określając chorobę
alkoholową mianem „społecznej” mam na myśli jej zasięg i skutki...Ale wróćmy do
tematu wątku...

[hepik1]

Jasne Stachu,to tylko tak na marginesie:))

[uzalezniona]

Nie zrozum mnie źle. Ja myślę o leczeniu poważnie, ale odwagę na taki krok mam
tylko 'po spożyciu'...

Dzięki za odpowiedzi.

[hepik1]

No to mamy problem ale chyba mniejszy niż kwadratura koła,mimo wszystko.
Czyli do rozwiązania.
Z mojej strony mogę zapewnić,że pierwsza wizyta w ośrodku,która polega na
rozmowie z terapeutą,który to znowóż wyda wstępną diagnozę,czy sie nadajesz "pod
nóż";) nie boli,do niczego nie zobowiązuje(bo albo sie zdecydujesz na terapię
albo nie) a nawet daje uczucie ogromnej ulgi i dużą dawkę "pałeru"(jak nie
przymierzając setka na czczo;)
A potem praca na terapii to różnie -raz z górki raz pod górkę-jak w życiu:)
Spróbować warto ,bo co masz do stracenia?

[hepik1]

A na śmiałość zamiast czegoś "mocniejszego" może takie dwa linki?
alkoholizm.akcjasos.pl/129.php
alkoholizm.akcjasos.pl/133.php

[stachu34]

Takie obawy, czy nawet strach ma każdy przed realizacją takiego
zamiaru.Natomiast jeżeli chodzi o drugą część Twojego postu to,ta "odwaga" jest
jednym z mechanizmów uzaleznienia.To trzeba zmienić,a od tego jest właśnie
terapia.Tam są ludzie którzy pomoga Ci pokonać ten strach i poskromić tą
cudaczną odwagę.Ta sama odwaga pozwala stanąc nietrzeźwemu na barierce balkonu
dziesiątego piętra...i w efekcie spaść.
Także nie obawiaj się.Tam czekali na mnie (też sie bałem),teraz czekają na
Ciebie.Pozdr...

Czyżby strach - a może coś innego

[jerzy30]

A jak idziesz do lekarza internisty to też po jednym głębszym "walisz" na
odwagę.Chyba po prostu nie możesz się powstrzymać od picia i wymówka "na
odwagę" jest bardzo dobra.
A tak na marginesie - tam nie biją, nie krzyczą.