to jest juz silniejsze ode mnie

[monique1981]

jeszcze rok temu myslalam i mowilam wszem i wobec, ze potrafie powiedziec
NIE. Jeszcze pol roku temu potrafilam wytrzymac bez alkoholu kilka dni, nawet
cale tygodnie sie zdarzaly. A teraz? Tragedia. Unikam spotkan z ludzmi,
ktorzy chca mnie wyciagac do lokali albo zapraszaja do domu na posiadowy. Ale
to nie pomaga bo wiecie co robie? Zamykam sie w pokoju, chowam sie przed
rodzicami, chlopakiem i pije. Cokolwiek, cos co akurat jest w domu. Piwo,
wino, wodka... Nie radze sobie juz... Chyba musze sie przyznac sama przed
soba, ze przegralam...

[mm263]

Witaj,
Znam to. Sama taka jestem. Czytajac Twoja wypowiedz czulam sie jakbym sama to
napisala. Czasami sobie kupowalam czy to wino czy piwa czy wodke, chowalam w
domu i pokryjomu wypijalam. Jak nie kupilam to szukalam czegokolwiek w domu i
tez pilam. Chociaz nie wiem czy uzycie czasu przeszlego jest odpowiednie.
Przerwalam z tym (mam nadzieje ze wytrwam) dokladnie tydzien temu, po kolejnej
awanturze z rodzicami, chlopakiem (razem mieszkamy). Zglosilam sie do poradni,
dzis ide na trzecie spotkanie terapii. Nie wiem jeszcze czy mi to pomaga czy
nie. Pewne jest ze od tygodnia nie pije i powiem Ci ze nie jest latwo. Ciagnie
mnie jak cholera, zwlaszcza wieczorami. Aby mnie nie kusilo zeby zakupic
cokolwiek % stworzylam taka sytuacje ze nie jezdze samochodem do pracy (odwozi
i przywozi mnie chlopak), nigdzie sama nie wychodze, zadnych samotnych zakupow.
Nie wiem czy to poskutkuje i na jak dlugo, ale chcialabym. Najgorsze jest ze z
drugiej strony kurcze kombinuje kiedy bym sie mogla napic, jak to zorganizowac.
Napewno trzyma mnie to, ze w poradni podpisalam tzw. kontrakt, jest to
obietnica nie picia. Tylko na ile moja silna wola wytrzyma?
Nie wiem czy cos Ci moge radzic, bo jestem tak samo jak i Ty na poczatku tej
drogi, ale moze sprobuj udac sie do najblizszej poradni, spotkac sie i pogadac
z psychologiem. Samemu chyba nie da sie rady tego przeskoczyc, mi przynajmniej
nie udawalo sie.
Trzymam kciuki za Ciebie i za siebie:)

[jerzy30]

Na początku tak jest - ale z każdym dniem jest łatwiej - a i nie raz przyjdzie
załamanie - trzymaj się poradni

[monique1981]

Ja bym bardzo chciala isc na jakas terapie do osrodka,
spotkac sie z ludzmi ktorzy maja taki sam problem, ktorzy
tak jak i ja nie radza sobie z mowieniem "nie" (aczkolwiek
wczoraj postanowilam sobie, ze nie napije sie i sie nie napilam).
Ale moj dodatkowy problem polega na tym, ze na terapie nie moge
isc. Mieszkam w malej wiosce gdzie wszyscy wszystkich znaja,
a co gorsze moi rodzice sa znani mniej lub bardziej lokalnej
spolecznosci i sa szanowani. I co nagle taka wiesc:
"24-letnia corka panstwa XY jest alkoholiczka!!".
Nie, to by bylo jeszcze gorsze. Bylabym wykleta i wysmiana,
a rodzice na pewno kazaliby mi sie wynosic z domu.
Jak sama sobie nie poradze to chyba nikt mi nie bedzie mogl pomoc...

[hepik1]

Tak ogólnie to lepiej być alkoholiczką nie pijącą niż pijącą.(To sie odnosi
równiez do "posiadania" takiej w domu.)Ci ,którzy się na tym znają ,piszą ,że
to choroba postępująca a więc prędzej czy później...wyjdzie szydło z worka.Na
razie przed takimi podejrzeniami zapewne chroni Cię młody wiek,płec i picie w
samotności.
Dalej czy bliżej każdej wioski jest jakies miasto(W ośrodkach leczenia
uzależnień nie obowiązuje rejonizacja).Może zacząc od jednej rozmowy z terapeutą
czy psychologiem?A nuz coś ci podpowiedzą a nawet znajdą rozwiązanie?

[jerzy30]

rozumiem Twój problem - spróbuj zatem znaleźć w internecie na stronie AA -
adres znajdziesz przez Google - wpisz hasło - mityngi AA - w Polsce jest ok.
1800 spotkań AA w każdym tygodniu. Jak masz niedaleko do jakiegoś większego
miasta to poszukaj adresów klubów AA i udaj się tam. Może być to trudne ale na
pewno lepsze od zadręczania się. Tam znikniesz w tłumie a ponadto NIKT tam Cię
nie ujawni - obowiązuje anonimowość. A może się zdarzyć tak, że spotkasz
znajome osoby - a może nawet sąsiada.