Czy mam problem?

[oolivka]

Zwykle pije 2 lub 3 piwka, co wieczór w weekend. Zdarza mi się także pić w
ten sposób przez cały tydzień. Ostatnio udało mi się wytrzymać bez piwa CAŁE
2 miesiące. Teraz od piątku pije co wieczór.
Czy jestem alkoholiczką?

[tgrs76]

Jeżeli te 2 miesiące musiałaś "wytrzymywać", kocsztowało cię to jakikolwiek
wysiłek, to najprawdopodobniej jesteś uzależniona.
Nie trzeba pić codziennie, ani upiać sie do nieoprzytomności, żeby być
alkoholikiem.
Żeby mieć jednak pewność udaj się na rozmowę ze specjaslistą do najbliższego
ośrodka leczenia uzależnień.

[drak62]

Jeżeli alkohol służy zmianie twojego samopoczucia, potrzebujesz go aby zmieniś
swoj nastrój, zmienić świadomość to może to świadczyc o początkach uzależnienia.

[oolivka]

Dziekuje za odpowiedź. Nie przypuszczałam, ze ktokolwiek potraktuje mnie
powaznie.
Tak musiałam "wytrzymac", żeby nie pic. Kazdego dnia myslałam o tym, zeby znowu
wieczorem nie napic sie piwa. Najgorsze sa sytuacje, w których towarzyszył mi
browarnp.: ciepły wieczór i tv, komputer i muza, jakis osiagniety w ciagu dnia
sukces i zaraz potem wieczór, na którym sie nagradzałam, ciężki dzień lub
tydzien i wieczorna nagroda.
Pozdrawiam
P.S. Raczej nie pójde do specjalisty. Całe miasto będzie wiedziec

[mammutka]

wcale nie musi całe miasto wiedzieć.. pozatym to nie żaden wstyd - jeżeli
człowiek sie chce leczyć. czy wstydem jest np. fakt, zę ktoś ma raka - a
uzależnienie totez choroba i trzeba ją leczyć zanim rozwinie się aż tak, ze
będzie bardzo destrukcyjne!!

[svetomir]

Codzienne picie piwa , czy wina, to jeszcze nie alkoholizm.
Natomiast jeśli przerwa w piciu jest "wytrzymywaniem", to jest to niepokojace.

[mona35]

chodzę na terapię, równiez starsznie sie bałam ,ze ktoś sie o tym dowie.
teraz jest tak ,ze wiedzą o moim leczeniu tylko osoby, którym chciałam to
powiedzieć.spotkałam tam cudownych ludzi.dodam jeszcze ,ze na terapię
uczęszczała tam równiez kobieta, która również codziennie piła piwo - stopniowo
zaczela go potrzebowac coraz wiecej i wiecej.
a skoro tu zagladasz, to niepokoi Cię ten fakt - jak widać i słusznie.
żałuje jedynie, ze tak pozno zglosilam sie na terapie,lęk przed tym byl
niewyobrażalny, a efekty i pomoc tam uzyskana są po prostu nie do przecenienia,
pozdrawiam :)

[hepik1]

Fazy rozwoju uzależnienia od alkoholu

1. FAZA TOWARZYSKA
- picie sprawia przyjemność
- wzrost ochoty i tolerancji na alkohol, tzw. "mocna głowa"
- pierwsza "przerwa w życiorysie"

2. FAZA OSTRZEGAWCZA
- szukanie okazji do picia
- inicjowanie wypijanych kolejek
- po wypiciu lepsze samopoczucie, człowiek staje się "duszą towarzystwa"
- alkohol przynosi ulgę, uwalnia od napięcia
- rozpoczęte picie kończy się coraz częściej "urwaniem filmu"
- próby picia ukrytego, w samotności, na kaca
- początki "klinowania"

3. FAZA KRYTYCZNA
- wyrzuty sumienia, "kac moralny"
- "klin" przynosi ulgę
- zaniedbywanie rodziny na rzecz picia
- konflikty małżeńskie z powodu picia
- nieobecności w pracy
- usprawiedliwianie picia licznymi okazjami, namowami kolegów itp.
- wzrost agresywności, konflikty z prawem
- nieregularne odżywianie się
- zaniedbywanie wyglądu zewnętrznego
- zaburzenia popędu seksualnego
- picie ciągami na przemian z okresami całkowitej abstynencji dla poprawy
zdrowia, udowodnienia "silnej woli"
- składanie przysiąg abstynencji
- poczucie pustki, bezradności
- utrata kontroli nad ilością wypijanego alkoholu i swoim zachowaniem po wypiciu
alkoholu

4. FAZA CHRONICZNA
- okresy długotrwałego opilstwa
- picie poranne, "kac gigant"
- upijanie się w samotności
- spadek tolerancji na alkohol
- sięganie po alkohol niekonsumpcyjny, "fikołki"
- rozpad więzi rodzinnej
- wynoszenie rzeczy, kradzieże w celu zdobycia alkoholu
- degradacja zawodowa i społeczna
- otępienie alkoholowe - wtórny analfabetyzm
- alkohol staje się jedynym celem w życiu
- psychozy alkoholowe, "delirium"
- padaczka alkoholowa
- choroby somatyczne - plineuropatia, marskość wątroby
- skrajne wyczerpanie organizmu
- śmierć.
Nasuwa się pytanie -w której fazie podjąc leczenie.Na początku przeszkadza wstyd
i przekonanie ,że inni piją więcej czyli ze mna nie jest tak źle i że samemu
sie da rady.
Odwieczny dylemat -lepiej po szkodzie czy przed.

[wiga27]

Tak, masz problem. Koniecznie idź do specjalisty, żeby nie zabrnąć dalej, bo
wtedy jest bardzo trudno poradzić sobie z uzależnieniem. Ja chodzę na terapię
grupową i też na początku bardzo się bałam, że może mnie zobaczyć ktoś znajomy,
tym bardziej, ze aby wejść do naszego terapeutycznego pokoju, muszę przejść
przez poczekalnię dla pacjentów czekajacych na wizytę u psychiatry. Podzieliłam
się swoją obawą z terapeutką i resztą grupy i usłyszałam:
- nikt nie przychodzi do tego lekarza z bólem zęba, ani z chorym gardłem,
- jesli nawet zobaczy mnie ktoś znajomy, to z dwojga złego lepiej, zeby mnie
widział tutaj niż w sklepie kupujacą alkohol,
Skoro uznałam swoją bezsilność wobec alkoholu, to muszę mieć w kimś wsparcie i
fachową pomoc. Treaz przez drzwi opatrzone napisem "Poradnia Odwykowa"
przechodzę bez wstydu, z podniesioną głową, bo mam osiągnięcia: nie piję juz
(dopiero ?) pięć miesięcy, a piłam przez 2 i pół roku i też "niewinnie"
zaczynałam od małych dawek.
A co do znajomych i sąsiadów. Oni mają swoje problemy i pewnie guzik ich
obchodzą moje, ale tak na wszelki wypadek czesto wychodzę z domu, chetnie
rozmawiam z sąsiadami (jak piłam to chowałam się przed nimi, bo czuć było ode
mnie alkohol), bo jestem trzeźwa i gdyby nawet ktoś puścił plotkę, to inny mu
zaprzeczy. Napisałam tak dużo, bo każdemu, kto ma ten problem szczerze
współczuję. Przeszłam drogę przez mękę, jaką jest odstawienie alkoholu, ale
naprawdę warto było.
Pozdrawiam, trzymam kciuki.

[maxi18]

Oliwko!W zaszdzie dostalas troche wskazowek dot.Twojego
problemu,oczywiscie,zrobisz z tym co bedziesz chciala.Dodam od
siebie:zgloszenie sie do Poradni Leczenia Uzaleznien i podjecie terapii-czym
wczesniej,tym lepiej.Pamietaj,nikt i nic nie wroci przepitego czasu.Ja
przepilam wiele lat,straconych bezpowrotnie....Stracilam tyle pieknych
chwil,ktore dzialy sie wokol mnie,ktorych nie zauwazalam,lub wydawaly mi sie
wowczas blache,nieistotne,alkohol zacieral waznosc wszystkiego,poza soba
samym.Wiele dalabym,aby cofnac ten czas.Po drodze wyrzadzilam wiele krzywd
rodzinie,a przede wszystkim corce...Dwa lata temu,gdy juz przestalam sobie
radzic z sama soba i w zasadzie ze wszystkim,podjelam terapie.Bylam bardzo
zdeterminowana,wiec sie nie wstydzilam,tym bardziej ze wspierala mnie cala
rodzina.Zycze Tobie z calego serca,abys w pore,jak najszybciej poszla po
pomoc.Spotkasz wspanialych ludzi,ktorzy chca ratowac swoje zycie,odzyskac
szacunek do samego siebie,zyc pelnia zycia i nie patrzec na wszystko przez
pryzmat alkoholu.Piwo to tez alkohol,moze bardziej podstepny i zdradliwy niz
wodka.Dobrze tu ktos napisal:lepiej,ze zobacza cie trzezwa w poradni,niz pijana
pod domem.Ludzie Ci jesc nie dadza,nie pomoga jak zobacza cie pijaca w
parku,lezaca na ulicy,bo dopiero beda gadac,nie licz na to.Patrz na siebie i
swoje potrzeby,to jest wazne!Sama musisz zadecydowac,czy chcesz zyc,czy
pic.Serdecznie pozdrawiam,Maxi.

[oolivka]

Witam,
Dziękuję wszystkim, którzy odpowiedzieli na mój post. Trochę się zmieniło od
tamtej pory, kiedy napisałam o moim problemie. Zmieniło się na gorsze. Pije
nawet 4 piwka dziennie. Nadal jednak pije z ta samą częstotliwością. Przepijam
albo cały weekend wieczorami, albo pije codziennie po powrocie z pracy. Mam
problem i wiem to na pewno. Nie oczekuję pomocy, bo mam pełna świadomość tego,
ze jestem alkoholiczka. Pomoże mi tylko terapia. Musze się tylko na nią jakoś
zdobyć.
Pozdrawiam.

[drak62]

Twoje obawy i wstyd przed kontaktem z poradnią są bardzo typowe, każdy kto był
w podobnej sytuacji przeżywał to samo.
Z drugiej strony każdy alkoholik który zgłosił się do poradni i czynnie
uczestniczył w terapii żałuje tego że zrobił to tak późno. Prawdopodobnie
musisz jescze trochę dojrzeć dodecyzji.
Swoją drogą (nie chodzi mi akurat o ciebie) alkoholicy nie wsydzą się tego że
się upiją, traca kontrolę nad własnym zachowaniem, kompromitują publicznie itp.
natomiast wsytdzą sie pójść do przychodni. Tak to niestyety jest. Życzę ci
powodzenia:)

[pizzon]

Sama sobie nie pomożesz. Im wzceśniej to zrozumiesz tym lepiej dla Ciebie.
Wstyd, że wizyta w poradni może upubliczic Twój poroblem to jedno a obawa przed
odcięciem się od alkoholu, utratą "przyjaciela" to drugie. Jesteś już na tym
etapie, że spokojnie możesz zastąpić niepraktyczne 4 piwa(po co nosić do domu
co dzień 2 litry płynu) ćwiartką wódki. To praktyczniejsze.Ratuj się kobieto,
to ostatni dzwonek!!!

[ed-25]

witam
moim zdaniem nie jest aż tak źle.
Oczywiście możesz udać się do specjalisty: tak będzie chyba najlepiej.
bo jeśli nie jesteś uzależniona psychiczni to "nic się przecież nie stanie".
Zastanów się czy są sytuacje w których "musisz wypić" np. na imprezie żeby się
wyluzować. Jeśli tak jest to spróbuj zmierzyć się z sytuacją na trzeźwo.

Pozdr