Do żon alkoholików

[joannaa10]

[joannaa10]

Kochane kobiety udręczone.Ja osoba 50-letnia zmęczona walką z alkoholizmem męża
przez praktycznie całe moje życie malżeńskie/27 lat/uważam ,że przegrałam.Dziś
mój mąż po roku abstynencji /po terapii/nachlał się.Całe życie
tlumaczylam,prosilam ,.Praktycznie sama wychowałam dzieci.Jedno skończylo dobre
studia ,drugie studiuje.Nie miałam z nimi kłopotów wychowawczych.Ale sama
musialam się martwić o zabezpieczenie ich materialne i rozwój.Mąż przez rok po
terapii szukał pracy i jakoś jej nie znalazł.Wspierałam jak mogłam, dzieci
również . Dziś powiedzialam dość .Drogie udręczone kobiety jeżeli
maciepodobną sytuację w domu zrobcie z tym koniec .Nie warto się
poświęcać,nawet jeżeli zostaniecie same to i tak bez różnicy.Ja byłam z mężem a
nigdy nie mialam wesparcia ani u niego ,ani u jego rodziny.
Jestem zalamana,ale gdybym mogła się go pozbyć już bym to zrobiła dziś.Na samą
myśl że jutro będę oglądać tą pijacką mordę robi mi się niedobrze.Mogę
powiedzieć że zmarnowal mi życiei okaleczył dzieci.W laściwie nie mam już
żadnej litości.

[gooch]

przykro mi i współczuję Ci.
To nie Ty przegrałaś - to on. A ty masz jeszcze przed sobą różne fajne rzeczy
(nawet jeśli ich teraz dobrzenie widać ;-)).
Pozdrawiam i powodzenia

[joannaa10]

NIe wiem nawet jak mam się jutro zachować najchętniej to bym zabila
.

[e4ska]

Joanno, chciałabym przypomnieć, że wielu alkoholików po terapii, nawet
zamkniętej, ma wpadki. Czytałam rozmaite wypowiedzi nie tylko na tym forum i ze
zdziwieniem dowiedziałam się, że chyba większość osób miała problemy z
utrzymaniem abstynencji. To jeszcze nie koniec, mąż powinien walczyć. Nie
odbieraj sobie ani jemu nadziei.

Ze znalezieniem pracy, teraz, jest ciężko. Dotyczy to szczególnie mężczyzn
przyzwyczajonych do tego, żeby ich niańczyć. Masz chyba i tak dobrą sytuację,
skoro dzieci się kształcą. Będziesz miała w nich podporę, także finansową. Mnie
bardzo pomaga, raczej współdziała ze mną - syn i po raz pierwszy w życiu nie
dźwigam całej finansowej odpowiedzialności za dom. Tylko że to ja jestem
alkoholiczką. Rzuciłam picie rok temu, żadnej wpadki, nie chodziłam na terapię
ani do AA. W ogóle nie ciągnie mnie do alkoholu, zwyczajnie mnie to nie kręci.

Warto przypomnieć znaną prawdę: noszenie na plecach bezradnego małżonka nie jest
zarezerwowane jedynie dla żon alkoholików. Dałaś sobie wcześniej radę, więc i
teraz stawisz czoła problemom. Bo kobiety są ładniejsze i mądrzejsze, Joanno:)))

[zonatyfacet]

e4ska napisała:

Rzuciłam picie rok temu, żadnej wpadki, nie chodziłam na terapię
> ani do AA. W ogóle nie ciągnie mnie do alkoholu, zwyczajnie mnie to nie kręci.

Brawo, ze ci się udało. Pamiętam, ze na początku swojego picia ja tez tak
potrafiłem ale alkoholizm lubi się pogłębiać szczególnie jeśli nakładają się
jakieś problemy psychiczne z którymi sobie nie radzimy. Jeśli poczujesz, ze
jest cos nie tak idź na terapie.

[beatrice51]

Znałam alkoholika, który nie pił 12 lat. Był terapeutą AA. Zawsze powtarzał, że
jak zacznie pić, to wróci w krzaki z których wyszedł. I tak się stało.Dzisiaj
nie ma go wśród żywych, ale przynajmniej przeżył godnie te ostatnie lata. Nic
dziwnego, że przerwa u Twojego męża trwała 1 rok. Tak to już jest w tej
śmiertelnej chorobie. Jedyna nadzieja w tym, że mąż jest świadomy swej choroby
i na nowo podejmie leczenie. Pozdrawiam.

[joannaa10]

Dziś jest znowu na rauszu.Syn jest obecnie w domu to zaczął się go
czepiać.Poleciały takie słowa o jakie syna nie podejrzewałam.Przez ten rok
sytuacjaw domu znacznie się poprawiła i dzieci mimo,że dorosłe bardzo ten jego
nawrót przeżywają.Boją się o mnie bo się wkrótce rozjadą a ja będę skazana na
jego obecność.Zgadzam się z tym że to jest choroba ale uważam że choroba na
własne życzenie.Dziękuje za słowa wsparcia.

[beatrice51]

Gdy tatuś jest w ciągu alkoholowym, to z ust moich dzieci też padają słowa o
które je nie podejrzewałam. Ale jak ma sobie poradzić dziecko, skoro ja ,
dorosły człowiek nie mogę sobie z tym poradzić? Dzieci są całkowicie bezbronne
wobec alkoholizmu.

[rauchen]

Alkoholizm jest choroba na "wlasne zyczenie" ale chyba tak samo jakby przyjscie
na swiat (urodzenie sie czlowieka) tez jest na "wlasne zyczenie".
Tez czesto mialam pretensje ze nie pchalam sie na ten swiat, a biorac pod uwage
fakt, ze moja matka, kiedy to ze moj ojciec jest pozadnym alkoholikiem okazalo
sie tuz po urodzeniu mojej najstarszej siostry, moja matka w przeciagu 18 lat,
dalej decydowala sie na dzieci z tym "pijakiem".(18 lat to roznica pomiedzy
moja najstarsza a najmlodsza siostra).
Tez na "wlasne zyczenie" decydowala sie na kolejne dzieci w imie "bog dal, bog
wychowa". Bog na razie wychowal dwoje alkoholikow - mnie i mojego brata. Reszta
tez nie w najlepszej kondycji psychicznej.
Alkohol jest tak powszechny niemalze jak chleb z maslem, niektorzy maja
to "szczescie" ze alkoholizm sie u nich rozwija. Dlaczego? Bo tak!
Jedyny problem moze byc tylko taki, ze nie kazdy alkoholik umie, jest w stanie,
uda mu sie, osiagnac trwala abstynencje, kiedy zrozumie ze alkoholizm jest
choroba, z ktora mozna zyc na trzezwo.
A nawroty sie zdarzaja.
Swiat po prostu nie jest idealny. To tyle jakby.

[e4ska]

Dziękuję, Żonaty Alkoholiku. Niczego nie wykluczam, liczę na swoją szczęśliwą
gwiazdę, ale gdybym miała gdzieś pójść, to raczej do AA.

Do Joanny: nie wiem, ile trwa przeciętne "zapicie"... Teraz to nie ma co
rozmawiać, ale, tak mi się zdaje, nie krzykiem go, ale czynem, komisją anty
postraszyć, policję sprowadzić na głupi łeb... i choć to strasznie ciężko,
myśleć o sobie, o sobie, jeszcze raz o sobie.

Ja nie "zapiłam", ale podejrzewam, że natychmiast stałabym się tą samą wariatką,
co wcześniej, z tym, że zdychałabym sobie po cichutku i może skutecznie. Ale
przecież Twój mąż miał jakieś wsparcie, długo nie pił, więc co, terapeutyczne
wsparcie na nic? może jeszcze raz?
Wytrwałości i spokoju życzę, trzymaj się:)

[tenjaras]

> Ja nie "zapiłam", ale podejrzewam, że natychmiast stałabym się tą samą
wariatką
> ,
> co wcześniej, z tym, że zdychałabym sobie po cichutku i może skutecznie.

w tym sęk, że niekoniecznie się umiera...

to właśnie taka świadomość wytrąciła mnie z obłędu alkoholowego, kiedy
powróciło rozsądne myślenie to nie mogłem powiedzieć, że kanały i dykta są nie
dla mnie... zauważyłem, że można długo zdychać, a jednak nie umrzeć...

[e4ska]

taka świadomość wytrąciła mnie z obłędu alkoholowego, kiedy
> powróciło rozsądne myślenie to nie mogłem powiedzieć, że kanały i dykta są nie
> dla mnie...

Wszystko przez tę cywilizację:) Gdyby nie miłość do dywanów i kafelków można by
pić...

Kultura źródłem cierpień:)))

[rauchen]

a moze by tak w nastepnym wcieleniu zostac misiem koala...:))))

[e4ska]

Gdyby kierować się szczególnego rodzaju pojęciem szczęścia, to kto wie, czy nie
lepiej być sobie alkoholikiem "tekturowym" jak najbardziej:(

Widziałam w tramwaju, zasuwającym faliście ul. Pomorską, gdzie mieści się w
Łodzi kwatera główna paskudnych terapii, dwóch panów w wieku nieokreślonym,
którzy dzielili się ostatnim półlitrem denaturatu. Wieczór był późny, czyli w
sam raz pora, a pogoda sinego oblicza, więź oparta na flaszce, uczciwość w
gwintowaniu przywracały mi wiarę w sens trwania ludzkości i świata. Oto ludzie
wolni od nalotu cywilizacji, tacy, co to im żaden kanar nie straszny, żaden
urząd skarbowy na kant nie naskoczy, żadne bo mąż, bo dziecko, bo
nieposprzątane, żadne rano wstać, żadne coludziegadają, żadne wczoraj, żadne
jutro, tylko teraz...

Gdzie tam moje małe i niepewne szczęście do ich szczęśliwej wolności?

Ciekawe, co taki sobie myśli. Może nie myśli wcale, ale nie dla każdego dostępna
jest sztuka niemyślenia. Może on szczęśliwszy ode mnie? Wcale nie gorszy? Wcale
lepszy?

Czyli: więcej pokory:)))

[tenjaras]

rewelacyjny był ten tekst z kafelkami i dywanami...

ale wiem jedno, kanały i dykta to nie radość życia, znam wielu, cierpią, a
jedyne co mogę dla nich zrobić, to samemu się nie nachlać i nie dołączyć do
nich, abstynencją prowokować do tego, żeby oni dołączyli do mnie...

są świadomi cierpienia, alkoholizm to nie jest zabawa w pijanego zajączka, to
najgorszy syf i upodlenie jakie możesz sobie wyobrazić i wiedza, że skoro
pijesz to możesz tam byc, prędzej czy później...

chyba, że nie masz nic do zarzucenia swojemu piciu alkoholu

[tenjaras]

witam bardzo :-)

nie bardzo znam się na współuzależnieniu, ale z obserwacji wnioskuję, że to
jest właśnie choroba na życzenie, nie alkoholizm, gdybym wiedział do czego się
doprowadzę nie ruszyłbym alkoholu i inaczej próbował radzić sobie z życiem

ciekaw jestem ile razy przeczytałaś np. książkę Anonimowi Alkoholicy, gdzie
sporo jest na temat koalkoholizmu, jeśli podjęłaś leczenie to jak to się stało,
że tkwisz w swoim współuzależnieniu?

współuzależnienie wynika tylko z dwóch powodów - nieświadomości albo jakiegoś
podstępnego interesu, przecież nie musisz z nim żyć, jesteś wolnym człowiekiem,
zapytaj siebie po co z tego nie korzystasz?
uczciwie odpowiedz sobie na takie pytanie, mnie to mało interesuje bo to twoja
sprawa, mi nie musisz nic tłumaczyć, przeszedłem przez tą chorobę i wiem swoje,
tego się trzymam i staram się nie powtarzać swoich błędów, pracuję nad swoimi
obsesjami, czego i tobie i wszystkim życzę...

[joannaa10]

Może wspóluzależnienie też jest na własne życzenie.Mieszkam w bardzo małej
miejscowości,żeby dojechać do najbliższej grupy terapeutycznej/ 30 km./Mam
pracę na miejscui cały dom /wspólnie zbudowany /na mojej głowie.Miałabym się
wyprowadzić -gdzie, a gdzie znalazłabym pracę?A tak moje dzieci się
kształcą ,syn juz mi pomaga finansowo.Jestem z nich dumna i jestem dumna z
siebie,że sobie radzę.I to jest mój 'podstępny interes' .
Całe życie tłumaczyłam ,w końcu podjął leczenie /prawie rok abstynencji/iwpadka
ale to już jego problem/. Pozdrawiam.

[tenjaras]

rozumiem, że nie pojedziesz 30km by coś zmienić w swoim życiu, nie jesteś warta
poprawy stanu swego dobrobytu, u siebie nie założysz samopomocowej grupy
wsparcia Al-Anon, bo to nie Twoja broszka..

więc miej jak masz, włącz kompa i się użalaj, szukaj czatów gdzie usłyszysz
ciepłe słowa, klikane na maszynie...

zapraszam na swój serwis do działu koalkoholizm, tam znajdziesz wyjaśnienie
Twojego stanu choroby, bo nikt zdrowy nie powie że 30km to za daleko by byc
szczęśliwym... przecież to jest cel naszego życia - być szczęśliwym

nie jesteś sama, wejdź na strone teczynki.pl i pogadaj z babeczkami,
które podobnie jak Ty, miały za daleko do własnego dobrobytu, miejsca, które
Bóg dla Ciebie przygotował, a Ty odrzucasz, jak się zdaje, wypominając się
alkoholizmem męża... każdy powód jest dobry by wystąpić wbrew woli boskiej, ale
bądź uczciwa wobec siebie...

[elunia66]

Podziwiam Cię za wytrwałość. Mam ten sam problem, który trwa już lat 19, mam
dwoje dzieci (18 i 16), które tak jak Ty wychowywałam właściwie sama bo nawet
wtedy jak nie pije niewiele go obchodzą.Gdy dzieci podrosły skończyłam studia
zaocznie co oczywiście było źle przez niego odbierane bo po co 35 latka
wyjeżdża na dwa lub trzy dni z domu, dla niego odpowiedz była jedna a ja
wiedziałam że na niego liczyć nie mogłam bo tylko czasem udało mu się zarobić
jakieś pieniądze. Dziwne jest to picie jego bo są okresy że nawet dwa lub trzy
miesiące nie pije, nawet piwa nie trąci i to w takich sytacjach gdy gdzieś
jesteśmy lub ktoś u nas jest. Próbowałam wogóle nie mieć alkoholu w domu ale to
nic nie pomogło bo potrafił w nocy jak chciał zaopatrzyć się gdzieś. Trudno mi
tutaj opisać czego nie robiłam, czego nie próbowałam. Życie z takim człowiekiem
jest naprawdę ciężkie. To go zostaw - ktoś powie ale zawsze jest jakieś ale,
bardzo dużo pomagają jego rodzice, małe srodowisko i to że gdy jest trzeźwy to
nie można mu nic zarzucić ale potrafi pić przez tydzień lub więcej non stop tak
jakby popadał w jakiś trans. Szukam jakiegoś środka wtedy gdy zaczyna czy jest
coś takiego, leczyć się nie chce bo NIE MUSI!!! odpowiada. Życie jest ciężkie z
tym !!!!!!!!

mam tez ten problem

[zagubionaaa]

Mam ten sam problem i dzis jestem zalamana. Od lat walcze z mezem aby mial
prace aby nie pil, aby nie zadawal sie z klegami, nie bral pozyczek...........
itd. On robi na odwrot, jakby na zlosc. Pije, bierze pozyczki, na kreche,
dewastuje swoje mieszkanie, rujnuje nas psychicznie. Wczoraj przyszedl po
tygodniu pijany i zaraz wyszedl kiedy zaczelam rozmowe. Zignorowal mnie po raz
tysieczny....... zdeycdowalam ze go zaszyje, umowilam do psychologa. Bylam juz
z nim kilka razy, prosilam o pomoc policje aby pomogla mi wyrwac go z krzakow,
od kolegow z ktorymi pije ale oni powiedzieli ze jesli sie nie awanturuje to
nie moga niz z tym zrobic. Najgorsze jest to ze bierze pozyczki na picie,
wszystko pod zastaw i dobija nas. Tez mam dzieci i czuje sie fatalnie
psychicznie i fizycznie.

[marianna_m1]

a gdzie on bierze te pozyczki jesli nei pracuje?

[zagubionaaa]

marianna_m1 napisała:

> a gdzie on bierze te pozyczki jesli nei pracuje?
______________
W providencie bo oni nie wymagaja zaswiadczen o zatrudnieniu. I bierze telefony
z sieci komorkowych na podsatwie dowodu osobistego i prawa jazdy po czym je
sprzedaje i zapomina ze umowa istnieja i bedzie mial dlugi w postaci
nieoplacamnych abonamentow. Co sadzisz?? Dla mnie to paranoja. Kiedys byl dobry
czlowiek stwarzal problemy ale nie az takie.

[marianna_m1]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=383&w=30784762&a=30784762
zobacz co znalazlam o providencie.

[zagubionaaa]

marianna_m1 napisała:

> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=383&w=30784762&a=30784762
> zobacz co znalazlam o providencie.
______-
Tak ja wiem o tym. I wiekszosc o tym ludzi wie ale firma dalej dziala to jest
ciekawe. Daja kredyt 500 zl a trzeba oddac 1000. Moj maz jednak udaje ze on nie
wie kim jest prowident bo oni dadza mu bez problemu.

dodam jeszcze

[zagubionaaa]

nie wiem na ile pomorze to mojemu mezowi ale........
- umowilam go na zaszycie
- umowilam wizyte u neurologa
- potem u psychologa
i jesli okaze sie, ze on sie nie zmieni podejme kroki rozwodowe

Bardzo mi zal dzieci bo razno wstaja i pytaja sie czy byl w domu czy
pracuje....... tego nie da sie opisac. Nie wiem nawet co w srodku czuja bo nie
da sie tego sprawdzic. Nie rozumiem czemu tak ludzie marnuja sobie
zycie........i nie sluchaja naszych rad zeby sie opanowali.

[drak02]

Wszywki są bez sensu, nie chodzi o to aby nie pił ze strachu tylkao dlatego ze
ni chce. Dlatego nie łączy się wszywek z psychoterapią.

[zagubionaaa]

drak02 napisał:

> Wszywki są bez sensu, nie chodzi o to aby nie pił ze strachu tylkao dlatego
ze
> ni chce. Dlatego nie łączy się wszywek z psychoterapią.
_________
Inaczej nie bedzie chcial isc do lekarza. Juz probowalam poszedl tylko do
neurologa gdzie zrobil mi awanture ze nie jest chory i ze wmawiam mu mimo ze
dalej zostal skierowany na przeswietlenie glowy i do psychologa. Musze jakos
zaczac a samo zaszycie moim zdaniem nie zaszkodzi. Wowczas moze nie bedzie go
ciagnelo do kolegow........ nie wiem... ale sadze ze innego wyjscia nie mam.

[rauchen]

a po co do tego neurologa?
na "bole glowy"?
ciekawe od czego te bole glowy?
poza tym, nawet jesli juz neurolog cos znajdzie, to nie wyjmie alkoholizmu.
Co wiecej, jesli faktycznie cos znajdzie, to nie wiem, czy majac w tylku wszyty
esperal lub nawet tylko "esperal" (nie wiadomo co wszyja,i czy to nie bedzie
placebo ktore sobie mozna popic i nic sie nie stanie)nie tylko psychoterapia,
lecz co wiecej jakakolwiek farmakologia bedzie wskazana. Na cokolwiek. A poza
tym jak ci maz robi awantury ze go leczysz, to znaczy ze nie za bardzo mu
zalezy na leczeniu sie. Wiec po co ma sie leczyc? Lubisz jak ktos ci wielka
laske robi?
Sama sie zajmij soba. Nie masz nic innego do roboty tylko nianczenie alkoholika
ktory lubi pic i nie chce przestac?

[zagubionaaa]

Wiesz masz racje. Ja sama tez nie wiem po co ja to robie. Kiedys byl dla mnie
dobry, dzieci go kochaja ale to bylo kiedys. Teraz chodzi brudny, smierdzacy i
zanidbany wstyd mi sie przyznac do niego. Sama nie wiem po co to robie........
nie mam 50 lat. Jednak poczuwam sie do tego zeby mu pomoc mimo wszystko.

[pirytka]

Nie jestem zona alkoholika, ale corka...
Ale powiem, ze to ze nie odchodzicie i meczycie sie to najczesciej poczucie
winy.. zaczynajace sie z cyklu:
"Moze, gdybym bardziej sie starala..."
"Odeszlabym, gdyby byl zdrowy..."
"Nie odchodze, bo ciagle pamietam chwile, kiedy byl innym czlowiekiem.."
Te 3 przyklady sa prawdziwe stale przez lata powtarzala je moja mama.
Tylko zostaje jeszcze jedno pytanie... czy warto niszczyc sobie zycie, dla
kogos kto nad tym nie panuje.
Czy warto zawsze zyc w nedzy i pomagac osobie ktora nie moze dosiegnac swojego
dna..?
Powiem wam tak... kiedys moja mama tez pila.. pila duzo i calymi latami, a mimo
to przyszedl kiedys dzien i kiedy przestala pic... i wtedy wyszlo na jaw, ze
moj tata tez za duzo pije...
Jest chory..., jest praktycznie kaleka i dlatego mama przez lata byla z nim...
zadajac sobie wlasnie te pytania... na koncu zadala sobie pytanie czy warto...?
teraz jest w Londynie a z tata jest w separacji..
Im dluzej w tym Londynie jest tym bardziej sie upewnia, ze tata swego dna
dosiegnac nie moze... i tym bardziej sie utwierdza, ze juz raczej nigdy nie
beda razem.
Pozdrawiam

[tenjaras]

przejzyj na moim serwisie dział koalkoholizm i zerknij na forum, tam w
kategorii rodzina, partnerzy moderatorka rozpisala wszystkie twoje troski,
skorzystaj z szansy, to moze okazac sie lepsze niz tkwienie bez odpowiedzi...

te strony sa dla ciebie i tobie podobnych, nie robilem ich dla zabawy,
zapraszam :-)

[danjes]

Kobiety, czy wy jestescie nienormalne?Facet chla moze nawet sie awanturuje,
wali was po lbie a wy szukacie dla niego ratunku.To nie on potrzebuje
ratunku.To wy macie problem z waszymi glowami, to wy poszukajcie dla siebie
jakiejs pomocy, jeszcze przez was wasze wlasne dzieci sa niezczesliwe, po to je
urodzilyscie zeby uczynic ich ofiarami waszej wlasnej glupoty, skazujecie te
niewinne istoty na gehenne bo macie litosc nad alkoholikami,czyste debilstwo.

[danjes]

wiesz co zagubionaaa? Jak by ci bylo szkoda dzieci , to bys odeszla od
alkoholika zabierajac je ze soba.Wcale ci ich nie szkoda, jestes straszliwa
egoistka,zgotowalas dzieciom pieklo z ojcem dla ktorego alkohol jest
najwazniejszy, postawil go na pierwszym miejscu,on was ma gdzies {on zyje w
swoim alkoholowym swiecie}Ogarnia mnie wscieklosc jak czytam te wasze bzdury.O
tym jak kochacie te swoje dzieci a narazacie je na nieszczesliwe
dziecinstwo.Jezeli sie chcesz poswiec dla alkoholika to sobie sie poswiecaj,
ale nie wciagaj w to swoich dzieci i nie plec bzdur ze ci ich szkoda.