Dodaj do ulubionych

erotomania

20.03.07, 14:15
witam.
Czy jest ktoś na forum kto ma(lub miał)do "czynienia "z osobą uzależnioną od
seksu i chorej miłości.Ja właśnie mam i chciałabym dowiedzieć się od Was jak
sobie z tym radzicie.
Obserwuj wątek
    • jmj Re: erotomania 23.03.07, 19:58
      nie ma recepty na radzenie - jedyny sposob to terapia. jesli jestes z partnerka
      i chcesz jej (i sobie pomoc) to jedyna szansa na przetrwanie zwiazku.
      terapeuta
    • fiona90-60-90 uzalezniona... 04.04.07, 23:42
      Jestem osoba uzalezniona od seksu i pornografii, mam 23 lata, od 3 sie lecze-
      jest mi bardzo ciezko, ale moje zycie zaczyna wychodzic na prosta...wazna jest
      dla mnie grupa wsparcia, wiele zmienila w moim zyciu...zwiazek, który byl dla
      mnie bardzo wazny rozpadl sie z mojej winy, własnie poczucie winy jest w tym
      wszytskim chyba najgorsze....robilam straszne rzeczy i teraz za nie place...
      • margola84 Re: uzalezniona... 05.05.07, 21:58
        Wiem, iż bardzo ciężko i trudno jest uwolnić się z uzależnienia od seksu-czeka
        Cię długa droga, jednak wierzę, że się uda.... Pisze pracę magisterską na ten
        temat w związku z czym poszukuję osoby, które zechciałyby anonimowo wypełnić
        krótką ankietę na temat uzależnienia od seksu... Czy mogłabym Cię prosić o pomoc?
    • panna_kika Re: erotomania 05.04.07, 18:11
      Witam,
      podtrzymuję temat, bo jestem nim sama bardzo zainteresowana. Żyję z osobą
      uzależnioną i powoli nie mam już sił. Czy można tak żyć i jak długo?
      Dowiedziałam się o tym problemie (mojego męża) kilka miesięcy temu, po pierwszym
      szoku powoli dociera do mnie ogrom problemu. Nie wiem, czy sobie z nim poradzę.
      • dianax16 Re: erotomania 05.05.07, 10:52
        witam.
        Dzięki za podtrzymanie tematu, bo to dla mnie ważne.Nie radzę sobie z tym
        wszystkim i nie mam komu o tym powiedzieć ,bo albo "nikt" nie ma tego problemu
        albo tylko udają.Raczej to drugie,bo osoby współuzależnione boją się do tego
        przyznać.Kiedy powiedziałam o tym znajomej zrobiła taką minę jakby mnie
        wyśmiała.Wstydzę się tego,boję się wychodzić na ulicę bo mogę spotkać gdzieś
        obiekt zainteresowania mojego męża.A właściwie boję się mojej reakcji.Kiedy
        wyjeżdzamy poza miejsce zamieszkania czuję się super natomiast kiedy wracamy
        zaczyna boleć mnie wszystko a najbardziej dusza.Na razie jedyna osoba z którą
        rozmawiam to właśnie jest mąż,ale i tak często wydaje mi się że mówi wszystko
        na swoją korzyść.To tyle na razie,proszę dołączcie się do tematu wszyscy którzy
        mogą wnieść coś co może się przydać mi w moim wspóluzależnieniu.
        Acha jeśli chodzi o terapię i terapeutę to jest to niemożliwe gdyż najbliżej
        mieści sie o 100 kilometrow.
        pozdrawiam wszystkich
        • buzial100 Re: erotomania 02.06.07, 23:10
          Właśnie założyłam wątek na temat tego, czy można wyjść z uzależnienia od sexu.
          Byłam z uzależnionym człowiekiem przez prawie dwa lata. Nie był- i chyba na
          szczęście nie został moim mężem, więc trudno mi cokolwiek radzić na temat tego,
          jak z tym walczyć- ja nie umiałam... I niestety z przykrością muszę stwierdzić,
          że chyba tak do końca się nie da. To jak narkotyki, alkohol, papierosy...
          Kiedyś może wrócić. Rozumiem Twój wstyd, rozpacz i niezrozumienie ze strony
          otoczenia. Pewnie nigdy go nie znajdziesz, ludzie winy raczej będą szukali w
          Tobie, bo tak najłatwiej... Ja sama idąc z moim ex ulicą spotykałam często jego
          byłe (a może i ówczesne?) lasie, które zasypywały go telefonami, mailami i
          smsami. Boże, jak trudno to przeżyć... Starałam się, bo go kochałam durną
          miłością. Ty na pewno też kochasz, no i jest Twoim mężem, więc tym trudniej...
          Trzymaj się. Jestem z Tobą. I doskonale Cię rozumiem.
        • salamandra2 Re: erotomania 11.07.07, 14:18
          Witajcie,
          niestety mam ten sam problem. Jestem z moim partnerem ponad 10 lat, a
          małżeństwem jesteśmy od ponad roku. Nigdy nie przypuszczałam, że może istnieć
          taka choroba. Zawsze sądziłam, że to wybryki dorastającego chłopaka lub chęć
          wyszalenia się mężczyzny przed małżeństwem. Wierzyłam mu, ufałam i ciągle
          miałam nadzieję...Moim zdaniem wśród naszego społeczeństwa brakuje wiedzy na
          temat erotomanii czt seksoholizmu. Próba rozmów ze znajomymi kończy się na
          niczym - wybałuszają oczy jak nadmuchane żaby i jedyne co każdy zawsze mówi
          to "niemożliwe" albo "nieprawdopodobne".
          Wiem jak jest Wam źle i przykro, wiem jaki ból i strach nosicie w sobie każdego
          dnia. Ja mam tak samo. Do mojego męża raczej nie dociera to, że jest chory -
          albo nie chce pokazywać...nie ważne. Chodzę sama na terapię do psychologa już
          ponad 3 miesiące, ale na razie jedyny efekt jaki widzę u siebie to zaprzestanie
          codziennego płaczu. Depresja z której nie mogę wyjść. Owszem, zmiana pewnych
          moich zachowań niesie również zmianę w niektórych sytuacjach postawy i
          zachowania mojego męża. Widzę jak chwilami się stara, tyle, że na dzień
          dzisiejszy nie nie ufam mu i w głębi duszy nie wierzę, aby się zmienił. Czego
          oczekuję od życia? sama nie wiem...
          dianax16 - Twoje odczucia i zachowania są jak najbardziej adekwatne do
          zaistniałej sytuacji i chyba raczej nie zrozumie ich ten, kto tego koszmaru nie
          przeżył.
          panna_kika i dianax16 - Życzę Wam z całego serca, abyście były o wiele
          silniejsze ode mnie i mimo wszystko postarajcie się znaleźć jakiegoś
          psychoterapeutę - spotkania z reguły odbywają się raz w tygodniu. To jest
          jedyna osoba, która potrafi mnie pozytywnie nakręcić chociaż na ten jeden dzień.
          W razie potrzeby piszcie na salamandra2@gazeta.pl
          fiona90-60-90 Tobie życzę terapii zakończonej sukcesem do końca życia!...może
          jeszcze uda Ci się wskrzesić związek...


          pozdrawiam cieplutko
          • 1margo29 Re: erotomania 22.08.07, 16:23
            cześc, to boli jak cholera, ale w tym roku w styczniu dowiedziałam
            sie po 14 latach znajomości z moim męzem i 7 latach małżeństwa , że
            jest erotomanem. Serce mi peka z żalu, bo czuje sie przez niego
            oszukana ... Mógł mi powiedzieć przed ślubem jaki ma problem a wtedy
            mogłabym mu pomóc i zaprowadzić go na terapiee. Przezyłam w łóżku z
            nim koszmar , a teraz w zyciu, bo sie waham i nie wiem co zrobić -
            rozwieść sie czy jeszcze poczekać. Mamy przecież 3,5 roczną córke a
            teraz jestem w ciąży.
            Zaczęło sie od onanizmu, potem była pornografia w dużych ilościach,
            ale to mu nie wystarczało, potem grzebał cały czas w internecie
            szukając coraz mocniejszych podniet, były czaty erotyczne i randki,
            seks przez internet i wszystko co najgorsze, w końcu kontakty
            seksualne z kobietami w całym kraju, nawet nie zna imion niektórych
            tych osób, bez znaczenia gdzie, kiedy i z kim .... jestem załamana i
            pełna żalu.
            Przyłapałam go całkiem przypadkowo, ponieważ przeszłam do niego do
            firmy i musiałam skorzystać z jego skypa, gdy urządził sobie flirt z
            jakąś kobieta przez internet, która wcześniej oglądał przez kamere
            Myślałam że serce mi pęknie z żalu...
            wił sie jak węgorz żeby mi nie powiedzieć, że tych kontaktów i zdrad
            było więcej A było, ale wyciagnełam to z niego Mam dosyć ...
            Robiła wszystko żebym sie nie dowiedziała że jest uzalezniony od
            seksu . Chciał mnie leczyć, gdy byłam w totalnej psychicznej
            rozsypce, ale tak naprawde to on potrebuje pomocy ...
            Zaprowadziłam go0 na terapie, chodzi od lutego, a prze niego
            również . Dwa razy w tygodniu - nie wiem czy to pomoże, to nie znika
            jak pstryknięcie palcem.
            Nie wiem, co mam zrobić, najchętniej bym sie rozwiodła, bo nie da
            sie zyć z takim balastem, ALE JEST DZIECKO I BĘDZIE DRUGIE Poza tym
            zainwestowałam w ten związek wszystko, serce i dusze i wszystkie
            finanse . nie wiem co począć. nie moge pogodzic sie ztytm, że osoba
            dla której zrobiłabym wszystko mnie zdradzała z innymi kobietami, co
            ja powiem kiedys moim dzieciom ?
            kochałam go do szaleństwa, teraz jest we mnie dokłądnie tyle samo
            żalu i rozczarowania co kiedyś uczucia do tego człowieka
            nie łatwo jest tak żyć
            zastanawiam sie dlaczego to mnie spotkał taki zawód ?
            zdrada boli bardzo
            bardzo trudno walczyć z tym nałogiem

            pozdrawiam
            • dianax16 Re: erotomania 30.08.07, 19:06
              witam.
              Dziękuję za zainteresowanie tym tematem.Już myślałam ze to tylko
              mnie dotknęło i wstydziłam się że jeszcze z nim jestem.A jestem bo
              go kocham i tak jak 1margo29 napisała zainwestowałam w tę miłość
              wszystko.Moje uczucia,ciało i duszę.Odkąd tylko pamiętam zawsze był
              ważniejszy niż...ja,syn,firma,pies i wiele można wyliczać.Co
              robiłam,robiłam z myślą o nim-dzisiaj wiem że świetnie to
              wykorzystał.Kiedy mój mąż przestał pić (jest alkoholikiem)to
              myślałam że Pana Boga za nogi złapałam.Ze teraz skoro nie pije to
              nie będzie już zdrad,że nie będę się martwić o to co robi,z kim się
              spotyka.A kiedy ujrzałam na jego palcu obrączkę to ze wzruszenia
              popłakałam się.Tak przebiegł rok a potem zaczęło się.Oczywiście
              niczego nie podejrzewając,zaczął spotykać się z kochanką którą miał
              od 10 lat.(z nią po raz pierwszy mnie zdradził)I jak wszystko inne
              to też wydało się przypadkowo.Tego dnia stwierdziłam że nie możemy
              być razem i coś w końcu pękło w nas obu.Ja go nie chciałam a on
              bardzo chciał być ze mną i postanowił się leczyć.Nie wiem na ile to
              prawdza ale od listopada się z nią nie spotkał,był smses do niej o
              którym mi powiedział,była masturbacja,oglądanie filmów erotycznych
              ale nie spotkał się z nią.A i od 3 m-cy nawet tego nie
              robi.Dodatkowo jeżdził na mityngi oddalone o 100 km a teraz nawet
              sam otworzył grupę niedaleko naszej miejscowości i jeżdzi co
              tydzień.Dzisiaj wiem że warto było dać mu kolejną szansę.Wiele osób
              czasami upada i dajemy im szanse dlaczego miałabym nie dać mojemu
              mężowi.Tobie Margo życzę wytrwałości,stanowczości i bądż
              konsekwentna-to jedyna rada.
              pozdrawiam wszystkich

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka