dianax16 20.03.07, 14:15 witam. Czy jest ktoś na forum kto ma(lub miał)do "czynienia "z osobą uzależnioną od seksu i chorej miłości.Ja właśnie mam i chciałabym dowiedzieć się od Was jak sobie z tym radzicie. Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
jmj Re: erotomania 23.03.07, 19:58 nie ma recepty na radzenie - jedyny sposob to terapia. jesli jestes z partnerka i chcesz jej (i sobie pomoc) to jedyna szansa na przetrwanie zwiazku. terapeuta Odpowiedz Link Zgłoś
fiona90-60-90 uzalezniona... 04.04.07, 23:42 Jestem osoba uzalezniona od seksu i pornografii, mam 23 lata, od 3 sie lecze- jest mi bardzo ciezko, ale moje zycie zaczyna wychodzic na prosta...wazna jest dla mnie grupa wsparcia, wiele zmienila w moim zyciu...zwiazek, który byl dla mnie bardzo wazny rozpadl sie z mojej winy, własnie poczucie winy jest w tym wszytskim chyba najgorsze....robilam straszne rzeczy i teraz za nie place... Odpowiedz Link Zgłoś
margola84 Re: uzalezniona... 05.05.07, 21:58 Wiem, iż bardzo ciężko i trudno jest uwolnić się z uzależnienia od seksu-czeka Cię długa droga, jednak wierzę, że się uda.... Pisze pracę magisterską na ten temat w związku z czym poszukuję osoby, które zechciałyby anonimowo wypełnić krótką ankietę na temat uzależnienia od seksu... Czy mogłabym Cię prosić o pomoc? Odpowiedz Link Zgłoś
panna_kika Re: erotomania 05.04.07, 18:11 Witam, podtrzymuję temat, bo jestem nim sama bardzo zainteresowana. Żyję z osobą uzależnioną i powoli nie mam już sił. Czy można tak żyć i jak długo? Dowiedziałam się o tym problemie (mojego męża) kilka miesięcy temu, po pierwszym szoku powoli dociera do mnie ogrom problemu. Nie wiem, czy sobie z nim poradzę. Odpowiedz Link Zgłoś
dianax16 Re: erotomania 05.05.07, 10:52 witam. Dzięki za podtrzymanie tematu, bo to dla mnie ważne.Nie radzę sobie z tym wszystkim i nie mam komu o tym powiedzieć ,bo albo "nikt" nie ma tego problemu albo tylko udają.Raczej to drugie,bo osoby współuzależnione boją się do tego przyznać.Kiedy powiedziałam o tym znajomej zrobiła taką minę jakby mnie wyśmiała.Wstydzę się tego,boję się wychodzić na ulicę bo mogę spotkać gdzieś obiekt zainteresowania mojego męża.A właściwie boję się mojej reakcji.Kiedy wyjeżdzamy poza miejsce zamieszkania czuję się super natomiast kiedy wracamy zaczyna boleć mnie wszystko a najbardziej dusza.Na razie jedyna osoba z którą rozmawiam to właśnie jest mąż,ale i tak często wydaje mi się że mówi wszystko na swoją korzyść.To tyle na razie,proszę dołączcie się do tematu wszyscy którzy mogą wnieść coś co może się przydać mi w moim wspóluzależnieniu. Acha jeśli chodzi o terapię i terapeutę to jest to niemożliwe gdyż najbliżej mieści sie o 100 kilometrow. pozdrawiam wszystkich Odpowiedz Link Zgłoś
buzial100 Re: erotomania 02.06.07, 23:10 Właśnie założyłam wątek na temat tego, czy można wyjść z uzależnienia od sexu. Byłam z uzależnionym człowiekiem przez prawie dwa lata. Nie był- i chyba na szczęście nie został moim mężem, więc trudno mi cokolwiek radzić na temat tego, jak z tym walczyć- ja nie umiałam... I niestety z przykrością muszę stwierdzić, że chyba tak do końca się nie da. To jak narkotyki, alkohol, papierosy... Kiedyś może wrócić. Rozumiem Twój wstyd, rozpacz i niezrozumienie ze strony otoczenia. Pewnie nigdy go nie znajdziesz, ludzie winy raczej będą szukali w Tobie, bo tak najłatwiej... Ja sama idąc z moim ex ulicą spotykałam często jego byłe (a może i ówczesne?) lasie, które zasypywały go telefonami, mailami i smsami. Boże, jak trudno to przeżyć... Starałam się, bo go kochałam durną miłością. Ty na pewno też kochasz, no i jest Twoim mężem, więc tym trudniej... Trzymaj się. Jestem z Tobą. I doskonale Cię rozumiem. Odpowiedz Link Zgłoś
salamandra2 Re: erotomania 11.07.07, 14:18 Witajcie, niestety mam ten sam problem. Jestem z moim partnerem ponad 10 lat, a małżeństwem jesteśmy od ponad roku. Nigdy nie przypuszczałam, że może istnieć taka choroba. Zawsze sądziłam, że to wybryki dorastającego chłopaka lub chęć wyszalenia się mężczyzny przed małżeństwem. Wierzyłam mu, ufałam i ciągle miałam nadzieję...Moim zdaniem wśród naszego społeczeństwa brakuje wiedzy na temat erotomanii czt seksoholizmu. Próba rozmów ze znajomymi kończy się na niczym - wybałuszają oczy jak nadmuchane żaby i jedyne co każdy zawsze mówi to "niemożliwe" albo "nieprawdopodobne". Wiem jak jest Wam źle i przykro, wiem jaki ból i strach nosicie w sobie każdego dnia. Ja mam tak samo. Do mojego męża raczej nie dociera to, że jest chory - albo nie chce pokazywać...nie ważne. Chodzę sama na terapię do psychologa już ponad 3 miesiące, ale na razie jedyny efekt jaki widzę u siebie to zaprzestanie codziennego płaczu. Depresja z której nie mogę wyjść. Owszem, zmiana pewnych moich zachowań niesie również zmianę w niektórych sytuacjach postawy i zachowania mojego męża. Widzę jak chwilami się stara, tyle, że na dzień dzisiejszy nie nie ufam mu i w głębi duszy nie wierzę, aby się zmienił. Czego oczekuję od życia? sama nie wiem... dianax16 - Twoje odczucia i zachowania są jak najbardziej adekwatne do zaistniałej sytuacji i chyba raczej nie zrozumie ich ten, kto tego koszmaru nie przeżył. panna_kika i dianax16 - Życzę Wam z całego serca, abyście były o wiele silniejsze ode mnie i mimo wszystko postarajcie się znaleźć jakiegoś psychoterapeutę - spotkania z reguły odbywają się raz w tygodniu. To jest jedyna osoba, która potrafi mnie pozytywnie nakręcić chociaż na ten jeden dzień. W razie potrzeby piszcie na salamandra2@gazeta.pl fiona90-60-90 Tobie życzę terapii zakończonej sukcesem do końca życia!...może jeszcze uda Ci się wskrzesić związek... pozdrawiam cieplutko Odpowiedz Link Zgłoś
1margo29 Re: erotomania 22.08.07, 16:23 cześc, to boli jak cholera, ale w tym roku w styczniu dowiedziałam sie po 14 latach znajomości z moim męzem i 7 latach małżeństwa , że jest erotomanem. Serce mi peka z żalu, bo czuje sie przez niego oszukana ... Mógł mi powiedzieć przed ślubem jaki ma problem a wtedy mogłabym mu pomóc i zaprowadzić go na terapiee. Przezyłam w łóżku z nim koszmar , a teraz w zyciu, bo sie waham i nie wiem co zrobić - rozwieść sie czy jeszcze poczekać. Mamy przecież 3,5 roczną córke a teraz jestem w ciąży. Zaczęło sie od onanizmu, potem była pornografia w dużych ilościach, ale to mu nie wystarczało, potem grzebał cały czas w internecie szukając coraz mocniejszych podniet, były czaty erotyczne i randki, seks przez internet i wszystko co najgorsze, w końcu kontakty seksualne z kobietami w całym kraju, nawet nie zna imion niektórych tych osób, bez znaczenia gdzie, kiedy i z kim .... jestem załamana i pełna żalu. Przyłapałam go całkiem przypadkowo, ponieważ przeszłam do niego do firmy i musiałam skorzystać z jego skypa, gdy urządził sobie flirt z jakąś kobieta przez internet, która wcześniej oglądał przez kamere Myślałam że serce mi pęknie z żalu... wił sie jak węgorz żeby mi nie powiedzieć, że tych kontaktów i zdrad było więcej A było, ale wyciagnełam to z niego Mam dosyć ... Robiła wszystko żebym sie nie dowiedziała że jest uzalezniony od seksu . Chciał mnie leczyć, gdy byłam w totalnej psychicznej rozsypce, ale tak naprawde to on potrebuje pomocy ... Zaprowadziłam go0 na terapie, chodzi od lutego, a prze niego również . Dwa razy w tygodniu - nie wiem czy to pomoże, to nie znika jak pstryknięcie palcem. Nie wiem, co mam zrobić, najchętniej bym sie rozwiodła, bo nie da sie zyć z takim balastem, ALE JEST DZIECKO I BĘDZIE DRUGIE Poza tym zainwestowałam w ten związek wszystko, serce i dusze i wszystkie finanse . nie wiem co począć. nie moge pogodzic sie ztytm, że osoba dla której zrobiłabym wszystko mnie zdradzała z innymi kobietami, co ja powiem kiedys moim dzieciom ? kochałam go do szaleństwa, teraz jest we mnie dokłądnie tyle samo żalu i rozczarowania co kiedyś uczucia do tego człowieka nie łatwo jest tak żyć zastanawiam sie dlaczego to mnie spotkał taki zawód ? zdrada boli bardzo bardzo trudno walczyć z tym nałogiem pozdrawiam Odpowiedz Link Zgłoś
dianax16 Re: erotomania 30.08.07, 19:06 witam. Dziękuję za zainteresowanie tym tematem.Już myślałam ze to tylko mnie dotknęło i wstydziłam się że jeszcze z nim jestem.A jestem bo go kocham i tak jak 1margo29 napisała zainwestowałam w tę miłość wszystko.Moje uczucia,ciało i duszę.Odkąd tylko pamiętam zawsze był ważniejszy niż...ja,syn,firma,pies i wiele można wyliczać.Co robiłam,robiłam z myślą o nim-dzisiaj wiem że świetnie to wykorzystał.Kiedy mój mąż przestał pić (jest alkoholikiem)to myślałam że Pana Boga za nogi złapałam.Ze teraz skoro nie pije to nie będzie już zdrad,że nie będę się martwić o to co robi,z kim się spotyka.A kiedy ujrzałam na jego palcu obrączkę to ze wzruszenia popłakałam się.Tak przebiegł rok a potem zaczęło się.Oczywiście niczego nie podejrzewając,zaczął spotykać się z kochanką którą miał od 10 lat.(z nią po raz pierwszy mnie zdradził)I jak wszystko inne to też wydało się przypadkowo.Tego dnia stwierdziłam że nie możemy być razem i coś w końcu pękło w nas obu.Ja go nie chciałam a on bardzo chciał być ze mną i postanowił się leczyć.Nie wiem na ile to prawdza ale od listopada się z nią nie spotkał,był smses do niej o którym mi powiedział,była masturbacja,oglądanie filmów erotycznych ale nie spotkał się z nią.A i od 3 m-cy nawet tego nie robi.Dodatkowo jeżdził na mityngi oddalone o 100 km a teraz nawet sam otworzył grupę niedaleko naszej miejscowości i jeżdzi co tydzień.Dzisiaj wiem że warto było dać mu kolejną szansę.Wiele osób czasami upada i dajemy im szanse dlaczego miałabym nie dać mojemu mężowi.Tobie Margo życzę wytrwałości,stanowczości i bądż konsekwentna-to jedyna rada. pozdrawiam wszystkich Odpowiedz Link Zgłoś