Odchodze z tego swiata,nadszedl juz kres,zostal..

[Gość: arek]

tylko sznur.
Pa kochani,pa alex z deszczu

[Gość: baba]

Oszalales??? Jest tyle sposobow leczenia uzaleznień! Jesli chcesz odejsc z
tego swiata, to chyba czujesz sie bezradny, ale tak nie wolno! Zglos sie do
Osrodka Interwencji Kryzysowej - istnieja takie w wielu miastach, albo zadzwon
do telefonu zaufania. Nie wiem kim jestes, ale nigdy nie wolno sie poddawac.
Zawsze ktos Ci pomoze i na pewno komus na Tobie zalezy! Trzymaj sie!.

[Gość: hepik]

Ale to nie jego pierwsze odejście.Nie bój żaby, wróci na następną imprezę.

[smurf688]

[Gość: hepik1]

Facet 12 lipca skakałeś z wieżowca.Udało się przeżyć?Teraz znowu sznur okaże
się za cieńki zapewne.Daj sobie spokój,strzel se browara,spodnie wyprasuj i
jakąś imprezkę zalicz.A nuż się znajdzie nowa Marysia albo Magdalena i cię
pocieszy.

[Gość: Filip]

Gosciu jestes pierdolniety

[Gość: Filip]

Oczywiscie chodzi mi o arka

[Gość: davidB]

Narazie i na przyszłośc niezasmiecaj forum takimi
bzdetami.....do zobaczenia w piekle !!!!

[Gość: davidB]

Żyjesz jeszcze ???

[Gość: alex.z.deszczu]

Gość portalu: arek napisał(a):

> tylko sznur.
> Pa kochani,pa alex z deszczu

Arko, sama odchodziłam wiele razy. Wlazłam już pod samochód i tylko JOM-em się
skończyło i pokiereszowaniem calego ciala. Zapijalam prochy alkoholem i też -
długotrwały pobyt w szpitalu z cierpieniami, sondami,kroplówami - tyle z tego
było.
Ostatnio tyle opakowań środków nasennych i uspokajających, że kobyłę by,
sądzilam, zabiło. Mnie nie. Powodem nie był akurat alkohol, niemniej,chciałam
już nie być. Ale umrzec nie tak łatwo.
Jeśli nie chcesz pójść do OIK czy zwrócić się o pomoc do poradni bądź ludzi z
AA, spotkaj sie na początek ze mną. Pogadamy. Bedzie dobrze. Już te Twoje wpisy
tu, to wołanie o pomoc, bo tak naprawdę bardzo chcesz żyć. Napisz maila do
mnie, umówimy się u mnie i szczerze pogadamy, zastanowimy sie co i jak.
ściskam
alex

[Gość: hepik]

Mała różnica między Tobą Olu a Nim.Ty chciałaś popełnić samobójstwo a jemu
wystarczy pisanie o tym ,że chce popełnić.A jedyne co mu jest potrzebne do
pełni szczęścia to kasa na alkohol i współczucie takich wrażliwych
dziewczyn,które pocieszą,obmyją i opatrzą w razie potrzeby.
Cynizm?Może i tak ale to dlatego że jestem alkoholikiem,znam takie zachowania
z autopsji.

[Gość: alex.z.deszczu]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> Mała różnica między Tobą Olu a Nim.Ty chciałaś popełnić samobójstwo a jemu
> wystarczy pisanie o tym ,że chce popełnić.A jedyne co mu jest potrzebne do
> pełni szczęścia to kasa na alkohol i współczucie takich wrażliwych
> dziewczyn,które pocieszą,obmyją i opatrzą w razie potrzeby.
> Cynizm?Może i tak ale to dlatego że jestem alkoholikiem,znam takie
zachowania
> z autopsji.

Myslę, Hepiku, że masz rację.
I że ja też ją mam.
Chodzi mi o to, o czym tu już pisaliśmy.
Kwestia : zostawić alkoholika samego, by samotnie ponoisł konsekwencje picia
czy też współczuć itd.
Ja sądzę, że trzeba wypośrodkować.
Wiem, ze mi było najtrudniej wtedy, gdy byłam na terapii, do wszystkich
dzwonili tam bliscy, wspierali ich miłoscią, a do mnie nikt.
Skrzydła mi opadały.
POtem okazało się, ze mąż wyjechał z synem do Paryża na wycieczkę.
I dobrze.
Ale wiesz - ten jeden ciepły telefon, to słówko, ze dobrze, ze się zdecyfowałam
i że trzymają kciuki.
A tak - czułam się odrzucona i mówiłam sobie, to po co właściwie się starać ?
Wiem, wiem - zaraz mozesz powiedzieć, ze to takie "alkoholicze" to oczekiwanie
na pochwały, miłość, podziw dla trzeźwienia...
No ale...Mnie to naprawdę mobilizuje.
POnadto, przy tym zostawianiu alkoholika całkiem samego, bałabym sie jednak
ryzyka jego śmierci.
Nie jest bowiem prawdą, ze ci, którzy duzo o samobójstwie mówią, nie popełniają
go.
To wiem z psychologii, psychiatrii, obserwacji, zdarzeń w rodzinie.
Zatem ja nie myłabym, nie pomagałabym zmniejszać fizyczne cierpienia, ale
dałabym miłosć, wsparcie i zainteresowanie, gdyby chory autentycznie chciał sie
leczyć, gdybym widziała, ze i on juz widzi te dwie drogi z betoniary - smierć
lub leczenie.
usciski
alex

[Gość: hepik]

To,że racje są podzielone jest faktem niezaprzeczalnym.Wszystko ,to o czym
pisałem a przyznam,że z irytacją odnosi się do tego jednego ,konkretnego
przypadku.
Co do potrzeby bycia chwalonym-tu też się zgadzam z Tobą.Ja też tak
mam,bardziej mnie mobilizuje pochwała niż np.opr.I nie ma to nic wspólnego z
tym czy się jest czy nie alkoholikiem.
PS I Wiesz wydawało mi się ,że jesteś osobą bardzo młodą a tutaj mąż,syn-można
się jednak pomylić w inter.Pozdr.

[Gość: stachu34]

Witajcie
Pozwolę sobie włączyć się do dyskusji w tym temacie.
Podejście Hepika jest mi bliższe w odbiorze tego postu.Nie mam pojęcia, w
jakim stanie musi znaleźć się człowiek, aby móc targnąć się na życie. Sam
byłem w bardzo dramatycznej sytuacji, ale nigdy nie przyszło mi to do głowy.
Mimo to biorę pod uwagę fakt, że można wejść w tak skrajną depresję i myśleć
o samobójstwie. Jednak w mojej prywatnej opinii niewielu jest samobójców ze
świadomego wyboru. Większa część robi to na pokaz, chcąc zwrócić na siebie
uwagę. I co dla mnie jest najbardziej dramatyczne, okazuje się że niechcący
robią to skutecznie. Z drugiej strony chciałbym zwrócić uwagę, że to jest
Internet i każdy może pisać, na co ma ochotę. Z tego powodu skłaniam się
bardziej ku racjom Hepika. Z tego samego powodu, droga Alex, również byłbym
ostrożny z kierowaniem wszelkiego rodzaju prywatnych zaproszeń. Jest wiele
dróg, aby skorzystać z pomocy, ale czy taka akurat jest najlepsza?

[alex.z.deszczu]

Gość portalu: stachu34 napisał(a):

> Witajcie
> Pozwolę sobie włączyć się do dyskusji w tym temacie.
> Podejście Hepika jest mi bliższe w odbiorze tego postu.Nie mam pojęcia, w
> jakim stanie musi znaleźć się człowiek, aby móc targnąć się na życie. Sam
> byłem w bardzo dramatycznej sytuacji, ale nigdy nie przyszło mi to do głowy.
> Mimo to biorę pod uwagę fakt, że można wejść w tak skrajną depresję i myśleć
> o samobójstwie. Jednak w mojej prywatnej opinii niewielu jest samobójców ze
> świadomego wyboru. Większa część robi to na pokaz, chcąc zwrócić na siebie
> uwagę. I co dla mnie jest najbardziej dramatyczne, okazuje się że niechcący
> robią to skutecznie. Z drugiej strony chciałbym zwrócić uwagę, że to jest
> Internet i każdy może pisać, na co ma ochotę. Z tego powodu skłaniam się
> bardziej ku racjom Hepika. Z tego samego powodu, droga Alex, również byłbym
> ostrożny z kierowaniem wszelkiego rodzaju prywatnych zaproszeń. Jest wiele
> dróg, aby skorzystać z pomocy, ale czy taka akurat jest najlepsza?

Wiesz, ja może jestem przewrażliwiona.
Mój Cioteczny Brat miał 21, gdy opowiadal naokoło wszystkim, ze pojedzie do W-
wy i skoczy z Pałacu Kultury. Wszyscy klepali Go po ramieniu i się smiali. I ja
śmiałam się razem z Nim i drugim bratem ciotecznym. I chichotaliśmy ,że nie
umie tańczyć, na przykład. Mówiliśmy : - No, pokaż, jak tańczysz Krzysiu...- i
pokazywał. Takie to było smieszne. Śmiał się razem z nami.
A Jego ojciec kiedyś zdenerwował się, gdy widział, jak On nie radzi sobie z
przygotowaniem paczki do wysyłki. Takie rózne drobiazgi to były...A On, już
wtedy zbierał je sobie do kupy i potem się zabił. Bo uznał, że jest jak,
napisał,`ciepłe kluchy`, niczego nie umie i nic nie jest wart.
Też się dziwiłam, że nie wycofał się. Bo On u mnie w mieszkaniu odkręcił gaz i
cały czas pisał. Po godzinie dziwił się, że jeszcze niewiele czuje, potem 2
godziny i opowiadal, że w głowie mu sie kręci i interesowal się czy u koleżanki
z naszego liceum, ktora też gazem sie otruła, tak długo to trwało. W trzeciej
godzinie pismo było już rozlane, a w czwartej już nic nie napisał...
3 godziny czasu, by móc sie wycofać! Trzy godziny pieprzone w czasie których
napisal m.in., by mu wybaczyć, ale nie jest nic wart, nie umie nawet tańczyć
czy zapakowac paczki...
Ogrom depresji musiał byc olbrzymi - przyznasz.
Ale ja tez znam depresję i wiem, co sie wtedy wyrabia z człowiekiem. To nie
jest na pokaz wówczas, tylko chcesz zrobić wszystko, by wreszcie przestało
boleć. Ja mam tego pecha, ze u mnie nie wiadomno już, co było pierwsze -
relanium i piwo, czy depresja. U mnie picie nie kończy się kacem. Kończy się
głęboką depresją - tak niewyobrażalnym psychicznym cierpieniem, poczuciem
bezsensu i własnej bezwartościowości, że marzy się, by zasnąć i by sen cię
ukoił i zabił myslenie, mózg wyłączył. Ale normalny sen też wtedy nie
przychodzi. Obchodzi cie naokoło i warczy na ciebie. Nie ma jak go zwabic.
Chyba, że....Chyba, że.....kurki do gazu, prochy....
Na pewno masz jednak wiele racji i też sądzę, iż większość zapowiedzi
samobójstwa czy prób samobójczych, okaleczen, ma na celu zwrócenie uwagi. Ale
takim zachowaniom nie nalezy się kpina, moim zdaniem. Bo tak się woła o pomoc.
Trzeba zastanowić się czemu własnie taki kształt ma to wolanie. Może słowa nie
pomagały?
W ogóle , to jestem zdania, że należy przejmowac się i tymi `prawdziwymi
wolaczami `o smierci i tymi, którzy chcą wywołac zainteresowanie mówieniem o
swym samobójstwie, a tak naprawdę go nie pragną. Ale trzeba uważać, bo, jak
słusznie zauważyleś, mogą zabic się niechcący - vide ŚP.R. Wojaczek. Uratować
choć jedno życie, to, dla mnie, warte nagadania się, posłuchania, próby
zrozumienia etc.etc.
pozdr.
alex
>

[alex.z.deszczu]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> PS I Wiesz wydawało mi się ,że jesteś osobą bardzo młodą a tutaj mąż,syn-
można
> się jednak pomylić w inter.Pozdr.

Mąż to już ex mąż.
Syn...kiedy pali trawę popijając piwem i mówię mu - patrz na mnie, ile
wycierpiałam, nie powtarzaj tego, nie marnuj sobie życia, jesteś w
niebezpieczeństwie, bo uzależniony był mój Ś.P. Tata, matka, ja...
On się śmieje : - Nie trawa tylko zioło i powinno być zalegalizowane...
ściskam
alex

[Gość: Ajo]

O,bardzo sie zdziwilam, widzac znow poscik alexy z deszczu, i, ze znow masz
kochana ma takie planiki, ktore Cie odizoluja od tego naszego swiata...
Otoz, Kochana Ma, zapewne nie jestes pierwsza istota ludzka zamiarujaca samoboj
stwo!!!! Zapewniam Cie, ze takie pomysly miewaja i maja na stale ludzie ktorych
mijasz na ulicy. Ja jestem na Tych stronach stale od paru miesiecy, nigdy nie
pisalam, bo nie czulam potrzeby.Teraz zas dziwnie sie jakos poczulam, chociaz
wcale mi nie jest zal alexy z deszczu ani zadnej innej osoby uzaleznionej od
czegokolwiek. Po prostu - pomyslalo mi sie, jak to czesto ludziska mysla o
samoboju i wydaje im sie to fajne, a a razem na tyle egzotyczne, zeby straszyc
tym pomyslem otoczenie, poslugujac sie logika codziennych raklam tv/radio/etc...
Alexo,kiedy mnie po raz 88-my naszla ,mysl samokillerowska, to jakos samo mi sie
zdalo sprawe z tego, ze ZAWSZE moge to zrobic, nawet jutro albo i zaraz. I kiedy
sobie to wlasnie uswiadomilam, to jakos naturalna stala sie dla MNIE mysl o
smierci, a nawet poczulam pewna ulge i spokoj, ze niby kazdy i KAZDY bedzie
mial szanse na swoja smierc. A dla mnie stalo sie prawie /bo nadal jestem
czlowiekiem, a nie androidem,, naturalne to, ze nie tylko ja mam problemy z
zyciem, zas samobojstwo mozna popelnic doslownie kazdej chwili i w kazdym
momencie.
Jak sie to wlasnie sobie ladnie uswiadomi, to jakos latwiej wypada spogladanie
na real....A.jo.

[Gość: Filip]

Gość portalu: Ajo napisał(a):

> O,bardzo sie zdziwilam, widzac znow poscik alexy z deszczu, i, ze znow masz
> kochana ma takie planiki, ktore Cie odizoluja od tego naszego swiata...
> Otoz, Kochana Ma, zapewne nie jestes pierwsza istota ludzka zamiarujaca
samoboj
> stwo!!!! Zapewniam Cie, ze takie pomysly miewaja i maja na stale ludzie
ktorych
> mijasz na ulicy. Ja jestem na Tych stronach stale od paru miesiecy, nigdy nie
> pisalam, bo nie czulam potrzeby.Teraz zas dziwnie sie jakos poczulam, chociaz
> wcale mi nie jest zal alexy z deszczu ani zadnej innej osoby uzaleznionej od
> czegokolwiek. Po prostu - pomyslalo mi sie, jak to czesto ludziska mysla o
> samoboju i wydaje im sie to fajne, a a razem na tyle egzotyczne, zeby
straszyc
> tym pomyslem otoczenie, poslugujac sie logika codziennych raklam
tv/radio/etc..
> .
> Alexo,kiedy mnie po raz 88-my naszla ,mysl samokillerowska, to jakos samo mi
si
> e
> zdalo sprawe z tego, ze ZAWSZE moge to zrobic, nawet jutro albo i zaraz. I
kied
> y
> sobie to wlasnie uswiadomilam, to jakos naturalna stala sie dla MNIE mysl o
> smierci, a nawet poczulam pewna ulge i spokoj, ze niby kazdy i KAZDY bedzie
> mial szanse na swoja smierc. A dla mnie stalo sie prawie /bo nadal jestem
> czlowiekiem, a nie androidem,, naturalne to, ze nie tylko ja mam problemy z
> zyciem, zas samobojstwo mozna popelnic doslownie kazdej chwili i w kazdym
> momencie.
> Jak sie to wlasnie sobie ladnie uswiadomi, to jakos latwiej wypada spogladanie
> na real....A.jo.
zajebisty tekst

[Gość: hepik]

Gość portalu: Ajo napisał(a):

> O,bardzo sie zdziwilam, widzac znow poscik alexy z deszczu, i, ze znow masz
> kochana ma takie planiki, ktore Cie odizoluja od tego naszego swiata...
> Otoz, Kochana Ma, zapewne nie jestes pierwsza istota ludzka zamiarujaca
samoboj
> stwo!!!! Zapewniam Cie, ze takie pomysly miewaja i maja na stale ludzie
ktorych
> mijasz na ulicy. Ja jestem na Tych stronach stale od paru miesiecy, nigdy nie
> pisalam, bo nie czulam potrzeby.Teraz zas dziwnie sie jakos poczulam, chociaz
> wcale mi nie jest zal alexy z deszczu ani zadnej innej osoby uzaleznionej od
> czegokolwiek. Po prostu - pomyslalo mi sie, jak to czesto ludziska mysla o
> samoboju i wydaje im sie to fajne, a a razem na tyle egzotyczne, zeby
straszyc
> tym pomyslem otoczenie, poslugujac sie logika codziennych raklam
tv/radio/etc..
> .
> Alexo,kiedy mnie po raz 88-my naszla ,mysl samokillerowska, to jakos samo mi
si
> e
> zdalo sprawe z tego, ze ZAWSZE moge to zrobic, nawet jutro albo i zaraz. I
kied
> y
> sobie to wlasnie uswiadomilam, to jakos naturalna stala sie dla MNIE mysl o
> smierci, a nawet poczulam pewna ulge i spokoj, ze niby kazdy i KAZDY bedzie
> mial szanse na swoja smierc. A dla mnie stalo sie prawie /bo nadal jestem
> czlowiekiem, a nie androidem,, naturalne to, ze nie tylko ja mam problemy z
> zyciem, zas samobojstwo mozna popelnic doslownie kazdej chwili i w kazdym
> momencie.
> Jak sie to wlasnie sobie ladnie uswiadomi, to jakos latwiej wypada spogladanie
> na real....A.jo.

Zajebisty tekst?Ja myślę( ale podkreślam ,że to jedynie moje zdanie)że
powinnaś droga Ajo pozozstać nadal tylko przy czytaniu.A jeśli już zabierasz
głos to postaraj się zrozumieć wcześniej przeczytane teksty.Nie wiem-może
czytaj dwa,trzy razy-potem jakieś półgodzinne przemyślenia i dopiero tekst
własny.Gdzie Alex w tym wątku pisze o swoim samobójstwie?Piszemy o kimś i o
czymś innym.

[alex.z.deszczu]

Gość portalu: Ajo napisał(a):

> O,bardzo sie zdziwilam, widzac znow poscik alexy z deszczu, i, ze znow masz
> kochana ma takie planiki, ktore Cie odizoluja od tego naszego swiata...
> Otoz, Kochana Ma, zapewne nie jestes pierwsza istota ludzka zamiarujaca
samoboj
> stwo!!!! Zapewniam Cie, ze takie pomysly miewaja i maja na stale ludzie
ktorych
> mijasz na ulicy. Ja jestem na Tych stronach stale od paru miesiecy, nigdy nie
> pisalam, bo nie czulam potrzeby.Teraz zas dziwnie sie jakos poczulam, chociaz
> wcale mi nie jest zal alexy z deszczu ani zadnej innej osoby uzaleznionej od
> czegokolwiek. Po prostu - pomyslalo mi sie, jak to czesto ludziska mysla o
> samoboju i wydaje im sie to fajne, a a razem na tyle egzotyczne, zeby
straszyc
> tym pomyslem otoczenie, poslugujac sie logika codziennych raklam
tv/radio/etc..
> .
> Alexo,kiedy mnie po raz 88-my naszla ,mysl samokillerowska, to jakos samo mi
si
> e
> zdalo sprawe z tego, ze ZAWSZE moge to zrobic, nawet jutro albo i zaraz. I
kied
> y
> sobie to wlasnie uswiadomilam, to jakos naturalna stala sie dla MNIE mysl o
> smierci, a nawet poczulam pewna ulge i spokoj, ze niby kazdy i KAZDY bedzie
> mial szanse na swoja smierc. A dla mnie stalo sie prawie /bo nadal jestem
> czlowiekiem, a nie androidem,, naturalne to, ze nie tylko ja mam problemy z
> zyciem, zas samobojstwo mozna popelnic doslownie kazdej chwili i w kazdym
> momencie.
> Jak sie to wlasnie sobie ladnie uswiadomi, to jakos latwiej wypada spogladanie
> na real....A.jo.

Nie mam zielonego pojęcia o co Ci chodzi i czemu mnie atakujesz.
Niespecjalnie się tu użalam nad sobą - tyle samo zapewne wycierpiałam , co
każdy inny tu alkoholik, ten zwłaszcza, który ma świadomość choroby i bardzo
chce przestać pic. I mozoli się, mozoli, a tu nagle - krach! -i od nowa trzeba
się czołgać, a potem na kolanach posuwać do przodu,by wstać na nogi wreszcie
lecz do końca życia nigdy nie będąc pewną czy znowu się nie upadnie.
Jesteś agresywna i zupełnie błędnie odczytujesz moje teksty.
I, proszę, nie odmieniaj mego nicku - alex, to alex, a nie alexa.
pozdrawiam
alex

[Gość: j.spiwor]

Gość portalu: Ajo napisał(a):

> O,bardzo sie zdziwilam, widzac znow poscik alexy z deszczu, i, ze znow masz
> kochana ma takie planiki, ktore Cie odizoluja od tego naszego swiata...
> Otoz, Kochana Ma, zapewne nie jestes pierwsza istota ludzka zamiarujaca
samoboj
> stwo!!!! Zapewniam Cie, ze takie pomysly miewaja i maja na stale ludzie
ktorych
> mijasz na ulicy. Ja jestem na Tych stronach stale od paru miesiecy, nigdy nie
> pisalam, bo nie czulam potrzeby.Teraz zas dziwnie sie jakos poczulam, chociaz
> wcale mi nie jest zal alexy z deszczu ani zadnej innej osoby uzaleznionej od
> czegokolwiek. Po prostu - pomyslalo mi sie, jak to czesto ludziska mysla o
> samoboju i wydaje im sie to fajne, a a razem na tyle egzotyczne, zeby
straszyc
> tym pomyslem otoczenie, poslugujac sie logika codziennych raklam
tv/radio/etc..
> .
> Alexo,kiedy mnie po raz 88-my naszla ,mysl samokillerowska, to jakos samo mi
si
> e
> zdalo sprawe z tego, ze ZAWSZE moge to zrobic, nawet jutro albo i zaraz. I
kied
> y
> sobie to wlasnie uswiadomilam, to jakos naturalna stala sie dla MNIE mysl o
> smierci, a nawet poczulam pewna ulge i spokoj, ze niby kazdy i KAZDY bedzie
> mial szanse na swoja smierc. A dla mnie stalo sie prawie /bo nadal jestem
> czlowiekiem, a nie androidem,, naturalne to, ze nie tylko ja mam problemy z
> zyciem, zas samobojstwo mozna popelnic doslownie kazdej chwili i w kazdym
> momencie.
> Jak sie to wlasnie sobie ladnie uswiadomi, to jakos latwiej wypada spogladanie
> na real....A.jo.

Zgadzam się z tobą całkowicie.(tak a propo, żadnego ataku tu nie zauważyłem)
Jeśli ma się problemy i jest się nieszczęśliwym do tego stopnia, żeby
wykorzystywać "samobójstwo" do wołania o pomoc trzeba zrozumieć, że to nic nie
da. Samobójstwo na pewno coś kończy ale czy nasze nieszczęścia są tego warte,
wiem warte wszystkiego. Tak jak piszesz "ulżyć" sobie można zawsze i z tą
świadomością swojego nieszczęścia i cierpienia i gdy wiadomo, że zawsze jest
rozwiązanie można spróbować zacząć szukać małe szczęścia w tym swoim marnym
życiu. A jak się nie da zawsze można popełnić samobójstwo. A naprawdę nawet w
całkowitej ciemności można znaleźć promienie światła.

Naprawdę do samobójstwa dochodzi wtedy gdy krzyczy się o pomoc i pomoc ta albo
nie jest dana albo jest podana nieumiejętnie. A każde działanie zapobiegające
wołaniu o pomoc jest jak najbardziej godne pochwały nawet jeśli jest to częste
wykorzystywanie zakończone chociaż chwilowym szczęściem.

Żeby nie było, że nie wiem jak to jest to tyle razy już leki zażywałem ale się
to kończyło tylko cierpieniem i nowymi nieszczęściami. Mam łączoną żyłę na
górnej stronie nadgarstka i na tętnicy nadgarstkowej ciąłem się w poprzek żeby
było nie do odratowania niestety nie trafiłem a jak ją widziałem to nie dałem
rady już przeciąć. Ale to było dosyć dawno.

[Gość: Ajo]

No, jak zwykle hepik ma racje. A mnie przyjdzie tylko sie pokajac i przeprosic
alexe z deszczu. Zadzialalam wczoraj pod wplywem impulsu - zawsze mi sie tak
dzieje, kiedy slysze, ze ktos chce popelnic samabojstwo. Text byl oczywiscie do
arko. Przepraszam Cie alexo, za szybko mi sie zachcialo odpowiedziec. Co do
samego textu, wcale nie mial byc "zajebisty", jak to milo okreslil filip. Moje
przemyslenia i przezycia dotyczace samobojstwa tak sie wlasnie ukladaja. Mysle,
ze naprawde dobrze jest zdac sobie sprawe z takiej wolnosci wyboru, ze TO moge
zrobic zawsze. A skoro tak, to takze MOGE zaczekac do jutra, rok jeszcze, a
nawet i kilkadziesiat lat i zobaczyc, co sie jeszcze wydarzy. Ot, tak ze
zwyklej ludzkiej ciekawosci. Samobojstwo jako wyjscie ostateczne tak naprawde
nie jest wyjsciem w ogole, jest tylko ucieczka, a do tego w zupelnie nieznane.
To tyle tytulem mojego textu. A teraz, skoro juz nauczylam sie czytac /a i to
jak widac nie zawsze poprawnie mi wychodzi.../, to idac z hepikowa rada -
lepiej sobie poczytam. A jak sie kiedys naucze, to moze i cosik napisze.
Pozdrawiam wszystkich. Ajo.

[alex.z.deszczu]

Gość portalu: Ajo napisał(a):

> No, jak zwykle hepik ma racje. A mnie przyjdzie tylko sie pokajac i
przeprosic
> alexe z deszczu. Zadzialalam wczoraj pod wplywem impulsu - zawsze mi sie tak
> dzieje, kiedy slysze, ze ktos chce popelnic samabojstwo. Text byl oczywiscie
do
>
> arko. Przepraszam Cie alexo, za szybko mi sie zachcialo odpowiedziec. Co do
> samego textu, wcale nie mial byc "zajebisty", jak to milo okreslil filip.
Moje
> przemyslenia i przezycia dotyczace samobojstwa tak sie wlasnie ukladaja.
Mysle,
>
> ze naprawde dobrze jest zdac sobie sprawe z takiej wolnosci wyboru, ze TO moge
> zrobic zawsze. A skoro tak, to takze MOGE zaczekac do jutra, rok jeszcze, a
> nawet i kilkadziesiat lat i zobaczyc, co sie jeszcze wydarzy. Ot, tak ze
> zwyklej ludzkiej ciekawosci. Samobojstwo jako wyjscie ostateczne tak naprawde
> nie jest wyjsciem w ogole, jest tylko ucieczka, a do tego w zupelnie nieznane.
> To tyle tytulem mojego textu. A teraz, skoro juz nauczylam sie czytac /a i to
> jak widac nie zawsze poprawnie mi wychodzi.../, to idac z hepikowa rada -
> lepiej sobie poczytam. A jak sie kiedys naucze, to moze i cosik napisze.
> Pozdrawiam wszystkich. Ajo.

No skoro tak : przeprosiny przyjęte.
A propos samobójstwa-ucieczki w nieznane...
Dla mnie to odejście w Niebyt.
Kiedy nie mam nawrotu depresji, kiedy jestem sobie nawet smutna czy
nieszczęsliwa, ale nie depresyjna, to mysl o Niebycie przeraża mnie i bardzo
chcę żyć. Podleczyć na przykład mój fizyczny ciała środek : watroby, sroby,
żołądki i inne takie, które skopałam latami naduzywania leków i alkoholu.
Jakże dobrze jest być głęboko wierzącą osobą - wtedy i Niebyt nie przeraża, i
łatwiej w nieszczęściu chwytac się tego Samego Dobra z Nieba. Łatwiej chyba też
to chlanie parszywe wykopac ze swego życia gdzies w okolice Saturna albo nawet
Plutona. A najlepiej poza nasz Układ Słoneczny.
Prawda ?
pozdr.
alex

[Gość: Ajo]

No, az sie boje pisac, bo obiecalam, ze nie bede, ale moze mnie nikt nie
przyuwazy i napisze tak dla spokojnosci swego sumienia. Alexo, jesli mozna, to
ja sie obawiam, ze takie odejscie w Niebyt nie jest chyba dobra nadzieja. I to
nie dla tego, ze sie uwierzy w to, ze TU jest namacalne, a TAM jest nierealne.
Mnie tez sie kiedys wydawalo, ze nigdzie nie bedzie gorzej niz tu, mnie i
teraz. I wtedy, a bylo to jakies 20 lat temu, bedac juz zorientowana na TEN
krok, /wydawalo mi sie ostateczny/, zaczelam trenowac z moja wyobraznia, bez
zadnych wspomagaczy, bo wtedy jeszcze bylam zupelnie "sucha i czysta". Trening
polegal na dochodzeniu mysla i czuciem tak daleko jak sie dalo. Pare razy bylam
bliska padniecia lub zeswirowania. Przetrwalam, az pewnej takiej mojej,
nazwijmy to umownie "medytacji" /bo z prawdziwa medytacja to na pewno nic nie
mialo wspolnego!/, mialam odczucie, ze siegnelam wielkiej zelaznej bramy. I
mimo moich pozniejszych wysilkow, nigdy mi sie nie udalo dotrzec dalej. Moze
moja wyobraznia byla za slaba, a moze sie zwyczajnie po ludzku
przestraszylam.Dosc na tym, ze tamto uczucie bezradnosci i ograniczenia
zastapil spokoj ten wlasnie, ze jak bede i kiedy bede naprawde chciala to
popelnie samobojstwo, czy jak kto woli - odbiore sobie zycie w tym naszym
formacie. I BYC MOZE wtedy dowiem sie czegos wiecej, co jest za ta cholerna
brama. A skoro tak, to ja ZAWSZE mam wybor /chocby potepiany przez
pozostawionych zyjacych/. Wiec cynicznie /wowczas/ myslac - zostalam, zeby
zobaczyc co sie jeszcze wydarzy. I, uwierz mi alexo, to, co sie wydarzalo
pozniej i wydarza do dzis jest o niebo gorsze i trudniejsze niz wtedy. A ja
sama sie sobie dziwie - ile sily daly mi tamte poszukiwania istnienia, ze teraz
to moje pieklo moge strawic. A tak notabene, to dziekuje, zes przyjela moje
przeprosiny, bo glupio mi bylo okropnie. Pozdrowki, Ajo,

Bajka

[hepik1]

Jeśli ktoś przyznaje mi rację,to jest to zawsze miłe ale i niebezpieczne,bo
grozi popadnięciem w samouwielbienie.Ale jeśli skutkuje to przeprosinami (w tym
wypadku Alex)to mimo wszystko było warto.Myślę ,że przeprosiny by
wystarczyły,kajanie zupełnie niepotrzebne,bo to słowo sprawia jakby te
przeproszenie nie do końca szczere było.Rada by czytaćz dwa razy zanim podejmie
się polemikę wcale nie jest złośliwa ,sarkazm doskonale wyczuwalny w końcowej
fazie postu wcześniejszego i pierwszych zdaniach ostatniego nie potrzebny.Sam
do tego doszedłem i sam to stosuję.Gdy korzysta się z modemu tel.ma się
świadomość,że czas szybko ucieka,czytamy w pośpiechu i odbiór sensu postów jest
często zniekształcony.I zdarza się,że odczytujemy taki post zupełnie odwrotnie
do intencji piszącego.I ja tak miałem-O,chwalą mnie!-a okazuje się,że kpi ze
mnie,w żywe oczy zresztą.Ale to jeszcze pół biedy.Gorzej gdy post przyjazny
odbieram jako atak.Szybka reakcja,nie do końca przemyślane argumenty- i
pozostaje tylko się później wstydzić.Bo przeprosić można zawsze.
Tak więc ,droga Ajo pisz sobie spokojnie i niczego się nie bój,zwłaszcza
hepika się nie bój ,bo to miły ,w średnim wieku pan,przyjazny dla świata i
prawie całej ludzkości(wyjątki się zdarzają-i wtedy może być nieprzyjemny a
pokłady złośliwości jego duże)
W Waszej dyskusji o samobójstwach raczej udziału nie wezmę,choć roztrzyganie
czy to akt odwagi czy tchórzostwa mógłby zaowocować wątkiem gigantem a i tak by
nic nie było roztrzygnięte.
I na koniec to opiszę takie próby samobójstwa alkoholika,wykpione przeze mnie
w dyskusji na temat Arko czy Arkadiusa.
Z kolegami po pracy idziemy na jedno piwo.Ale dyskusja gorąca,bo szef idiota
nie miał racji w temacie...(ty można sobie wpisać dowolny)...więc wypijam parę
następnych i na odchodne strzelam setkę,by droga do domu minęła w przyjemnej
atmosferze.Problem już praktycznie nie istnieje,szefowi jutro powiem co o tym
myślę.Uśmiech powrócił na moje oblicze.Wchodzę do domu a tu ...awantura.Moja
piękna żona z twarzą wykrzywioną z wściekłości bełkocze coś o nieodebranym
dziecku z przedszkola,obiedzie ,który obiecałem przygotować.Kurna o co jej
chodzi-może i obiecałem a dziecko przecież jest,bawi się obok w pokoju.Przecież
ciężki dzień miałem,szef ...Nie podoba się?A jakby tak mnie w ogóle zabrakło?To
kto będzie odbierał to dziecko z przedszkola?A obiad kto będzie gotował?Nie
mówię już o tym kto tą rodzinę utrzymuje.Nikt mnie nie rozumie na tym
świecie.Chcesz się przekonać-proszę bardzo.To jest sznur,a ja idę do
lasu.Zobaczymy co powiesz jutro jak mnie będą odcinać z drzewa.
Wychodzę z domu,powiew zimnego powietrza pozwala mi ochłonąćz emocji.Deszczyk
chłodzi moją rozpaloną głowę.Chyba trochę przesadziłem-myślę.Zimno,mokro,nawet
w kierunku lasu nie warto iść-przecież się nie powieszę.Kobita i tak już za
swoje dostała i teraz się martwi czy aby ja tak naprawdę nie zrobię.Ale taki
głupi to ja nie jestem.No to do knajpki,tam ciepło ,sucho ,pogadać jest z
kim,sam się napiję ,koledzy rację mi przyznają:jak ona tak mogła?Tylko trochę
głupio tak całkiem na trzeźwo do domu.A jak wyśmieje,że coś krótko się
wieszałem?No to jeszcze setunię i piwo duże Jasiu,barmanie ty mój kochany a co
mi tam.I tak skończył się dzień,w którym miałem się pożegnać z tym padołem a
rozpoczął nowy,z lekko bolącą głową i suchością w ustach.
The end.