zmiany. zmiany? [terapia]

[anciax]

Mam pytanie do uczestników terapii [dla współuzależnionych, dda,
uzależnionych] czy podczas albo po niej zmienili myślenie? jak bardzo
zmieniliście się pod wpływem tego, czego dowiedzieliście się o sobie, czego
nauczyliście się, itp.

[ela_102]

ojejeje to bardzo poważany temat, trzeba poświęcić mu troszkę czasu
i wysiłku, więc z pewnością postaram się napisać co nie co
wieczorkiem, a teraz witam Cię cieplutko :-))))))
I pozdrawiam serdecznie :-)
Terapia może wiele zmienić, ale nie musi;-)

całkiem nie tak dawno myślałam co u Ciebie?

[aaugustw]

anciax napisała:
> Mam pytanie do uczestników terapii [dla współuzależnionych, dda,
> uzależnionych] czy podczas albo po niej zmienili myślenie? jak
bardzo zmieniliście się pod wpływem tego, czego dowiedzieliście się
o sobie, czego nauczyliście się, itp.
___________________________________________________.
Ja jestem alkoholikiem...!
Podczas terapii probowalem jeszcze bronic swoich zasad,
tradycji, mentalnosci i przyzwyczajen... - Zaraz po
terapii pouczalem wszystkich i probowalem ich nawracac...!
Dopiero kiedy walnalem drugi raz o "beton", zrozumialem,
ze nie kieruje takze swoim zyciem...!
Rozpoczalem druga terapie, a po niej juz regularne chodzenie
na Mityngi AA (Anonimowych Alkoholikow)... - To wlasnie tam
rozpoczal sie moj rozwoj duchowy i moja przygoda z zyciem... - Z
trzezwym zyciem...!
W "Refleksjach AA", na dzien 26 lutego mozna (m.in.) znalezc
takie oto slowa, pod ktorymi ja takze sie podpisuje:
"Gdy przyszedlem do AA, sluchalem, jak inni zgodnie z prawda
opisuja rzeczywistosc swojego picia: osamotnienie, przerazenie,
bol. Z czasem zaczely do mnie docierac opisy calkiem innego
rodzaju - mowiace o rzeczywistosci n i e p i c i a.
Zycie w trzezwosci to zycie w wolnosci i szczesciu, z poczuciem
celu i kierunku, z pogoda ducha i ze zgoda z Bogiem, soba i
innymi. Chodzac na mityngi, wciaz na nowo wkraczam w te
rzeczywistosc. Widze ja w oczach otaczajacych mnie uczestnikow
Wspolnoty, slysze ja w ich glosach. Praca nad Programem daje mi
sile i wskazowki, jak przeobrazic moje zycie w taka wlasnie
rzeczywistosc. Radosc nalezenia do AA polega na tym, ze dzieki
niemu rzeczywistosc ta jest dla mnie osiagalna.!
- - -
A...

[1962wolf]

"czy podczas albo po niej zmienili myślenie? jak bardzo
zmieniliście się pod wpływem tego, czego dowiedzieliście się o
sobie, czego
nauczyliście się, itp........."

to pewien proces, ktory zaczal sie u mnie jeszcze gdy pilem-
to cos, co mnie w koncu zaprowadzilo na terapie. mialem juz
dosc picia, a teraz ?...........caly czas sie cos zmienia.
czegos sie dowiaduje o sobie, o innych. gdy nie pije------
rzeczywistosc wokol wyglada zupelnie inaczej niz kiedy.
czasami bywa nudno............czyli zwyczajnie.
i bardzo sobie ostatnio chwale, te zwyczajne chwile/.
paru rzeczy ukikam jak ognia-----nie zmieniam sie dla samych
zmian . nie szukam mozliwosci rozwoju - tylko po to , by sie
uwazac za rozwijajacego sie.
dla mnie to slepa uliczka
pozdrawiam

[ela_102]

Ja zaryzykowałabym stwierdzenie, że stałam się innym człowiekiem.
lub, że stałam się wreszcie sobą.
Z DDA weszlam we współ jak w masło, a z powodów wziecia zbyt dużych
ciężarów na siebie uciekłam w alkohol. Nigdy więc nie miałam szansy
przekonać się kim jestem i jaka jestem. Wszystko co mi się na mój
temat wydawało, nie bylo prawdziwe. Dokonywałam też
wyborów "pogrążających" mnie w destrukcję. Zawsze wybierałam
rozwiązania dla siebie najgorsze z nielicznymi wyjątkami które jak
zawsze potwierdzają regułe.

Nauczyłam się byc sobą i z tego czerpać radość :-)

[daleh]

Po terapii ,to dopiero bylem na rozdrożu,bo niby sporo o sobie sie
dowiedziałem,poznałem mechanizmy choroby i dowiedziałem sie jak sobie radzić w
trudnych sytuacjach.Ale wprowadzić to w życie musiałem nauczyć sie sam.Po
terapii miałem tyle problemów do rozwiązania,przed którymi przedtem uciekałem w
alko...Kiedyś w czasie przerw w piciu,bylem niecierpliwy i chciałem wszystko
szybko załatwić...Tym razem tak nie było,liczyło sie przede wszystkim dla mnie
to, aby okrzepnąć,aby zadbać w pierwszej kolejności o swoja trzeźwość...Po
jakimś czasie czułem sie nieswojo w jakiejś sytuacji,
bo reagowałem jakbym to nie byl ja...Ktoś tutaj napisał,ze teraz kiedy jest
trzeźwy ,to kasuje bilet wsiadając do autobusu.Ktoś powie,ze to norma...Ale ja
tez zaczelem to robić dopiero po terapii.
Nie robię tego ze względu na kanarów,ale aby byc uczciwym wobec siebie i za
siebie sie nie wstydzić...Często buntowałem sie na terapii,Ze tego nie zmienię
czy nie zrobię,choć bym miał pic dalej.
Jednak mimo wcześniejszego buntu ,sukcesywnie wprowadzałem te zasady wyniesione
z terapii w swoje życie.Jestem pewny,ze gdyby nie udało mi sie zapanować nad
sobą i wprowadzić tak wiele zmian w swoim życiu ,to nigdy by mi sie nie udało
trwale przestać pic...
Pozdrawiam...

[zuzia36]

współuzalezniona - na terapii od września. Na terapii dają nam
narzedzia, a co z nimi zrobimy zależy od nas samych. Ja widzę zmiany
i w sobie i w męzu (terapia zamknięta).

[babalaba]

Poszerzona świadomość wymusza rozwój. Nie ma powrotu, bo stare
schematy stają się wtedy zbyt ciasne i bolesne.

Terapia bywa nieprzyjemna i ciężka - uświadamia własne deficyty,
wymaga pracy nad sobą, przezwyciężania różnych, znajomych, często
wygodnych rozwiązań. Kiedyś można było różne rzeczy zwalić na
charakter, na innych, na życie i okoliczności. A tu wychodzi, że
nie, że to tylko model postępowania...

Terapię traktuję poważnie; dużo czytam, rozmawiam, pytam, sprawdzam
nowe rozwiązania. Wkładam w to wysiłek, ale widzę efekty.
Już się bardzo zmieniłam - wzrósł znacząco mój komfort codzienego
życia i samopoczucia.

W moim przypadku kluczowe było delegowanie zaufania. Długo
dochodziłam do: daj sobie pomóc. Poczucie bezsilności i pogodzenie z
rzeczywistością to był punkt zwrotny. Potem już zostaje praca i
konsekwencja...
b

[daleh]

baba...
Terapię traktuję poważnie; dużo czytam, rozmawiam, pytam, sprawdzam
nowe rozwiązania. Wkładam w to wysiłek, ale widzę efekty.
Już się bardzo zmieniłam - wzrósł znacząco mój komfort codzienego
życia i samopoczucia.
---------------------------------
Kiedy to czytam,to jakbym to robił wczoraj...Podoba mi sie Twoje podejście do
terapii i swojego trzeźwienia.To jak odrobimy swoje lekcje na terapii i
bezpośrednio po niej rzutuje na cale nasz późniejsze trzeźwe życie...
Powodzenia życzę...

[aaugustw]

daleh napisał:

> baba...
> Terapię traktuję poważnie; dużo czytam, rozmawiam, pytam, sprawdzam
> nowe rozwiązania. Wkładam w to wysiłek, ale widzę efekty.
> Już się bardzo zmieniłam - wzrósł znacząco mój komfort codzienego
> życia i samopoczucia.
---------------------------------
> Kiedy to czytam,to jakbym to robił wczoraj...Podoba mi sie Twoje
podejście do terapii i swojego trzeźwienia.To jak odrobimy swoje
lekcje na terapii i bezpośrednio po niej rzutuje na cale nasz
późniejsze trzeźwe życie...
______________________________________________.
Teoria bez czynow jest martwa...!
A Program AA ma te przewage nad kazda terapia,
ze jego mozna (i powinno sie) przerabiac w zyciu
przez cale zycie... Natomiast kto chcialby tak samo
traktowac terapie ten stanie sie tylko przeterapeutyzowanym,
ale nie trzezwym...
A...

[babalaba]

aaugustw,
> Teoria bez czynow jest martwa...!
Teoria efektów nie przyniesie, bo to tylko słowa.

A ja piszę wyraźnie:
> Wzrósł znacząco mój komfort codziennego życia i samopoczucia.

Śledzę od niedawna Twoje wypowiedzi, i mam wrażenie, że przyjąłeś na
siebie misję. Ok, jeśli Ci pomaga, i możesz tym zainspirować innych.
Orenduj, jeśli musisz, ale zostaw miejsce na dialog i dystans.

Rozwój wymaga otwarcia się na świat i ludzi, na tym możesz tylko zyskasz.
b

[aaugustw]

babalaba napisała:

> aaugustw,
> > Teoria bez czynow jest martwa...!
> Teoria efektów nie przyniesie, bo to tylko słowa.
- - - - - - - - - - - -
> A ja piszę wyraźnie:
> > Wzrósł znacząco mój komfort codziennego życia i samopoczucia.
____________________________________.
Wiem...! ;-)) - Pisalem do Daleha...!
A...
Ps. Przypominasz mi Rauchen...!

[daleh]

baba...
Orenduj, jeśli musisz, ale zostaw miejsce na dialog i dystans.
--------------------------
August nie może prowadzić dialogu,a monolog tylko czasami...Reszta to gotowe
teksty lub mityngowe slogany...Dobrze mu wychodzi jeszcze prowokowanie zadym z
czym czuje sie wreszcie sobą...

[aaugustw]

daleh sie skarzy:
> August nie może prowadzić dialogu,a monolog tylko czasami...Reszta
to gotowe teksty lub mityngowe slogany...
_________________________________________.
Przekazuje tylko dalej to, co mi inni trzezwi
juz przekazali... - Ty, jezeli nie chcesz tego
przyjac, musisz chodzic dalej w ten sposob po tym padole...! :-((
A...

[daleh]

august...
Teoria bez czynow jest martwa...!
A Program AA ma te przewage nad kazda terapia,
----------------------
Wyluzuj i nie szukaj dymu...

[aaugustw]

daleh napisał:

> august...
> Teoria bez czynow jest martwa...!
> A Program AA ma te przewage nad kazda terapia, ze...
----------------------
> Wyluzuj i nie szukaj dymu...
______________________________________________________.
Naszpikowany jestes teoriami, a nie jestes w stanie,
ani tego wykorzystac, ani pomyslec nad tym co piszesz... :-((
Do czynu, daleh... - Do czynu...!
Nie badz lotny, czyli gaz...!
A...

[daleh]

august...
Naszpikowany jestes teoriami, a nie jestes w stanie,
ani tego wykorzystac, ani pomyslec nad tym co piszesz... :-((
Do czynu, daleh... - Do czynu...!
Nie badz lotny, czyli gaz...!
--------------------------
To akurat nie tyczy Ciebie ani mnie,jeśli chodzi o teorie...Ty naszpikowany
jesteś sloganami z mityngów i Twoje życie ograniczasz do przekazywania tego
dalej czyli gdzie...Ja korzystam z trzeźwego życia...Dla Ciebie to nic,a dla
mnie wszystko...

[aaugustw]

daleh napisał:
> ...Ja korzystam z trzeźwego życia...
_____________________________________.
Wiem, ze stale korzystasz... - Szkoda,
ze sam nie chcesz nic nikomu podac dalej... :-(
A...

[daleh]

aaugustw napisał:

> daleh napisał:
> > ...Ja korzystam z trzeźwego życia...
> _____________________________________.
> Wiem, ze stale korzystasz... - Szkoda,
> ze sam nie chcesz nic nikomu podac dalej... :-(
> A...
-------------------
Naprawdę potrzebującym nie odmawiam... W czym problem August...

[tenjaras]

najtrafniej to ujmując

jestem alkoholikiem, terapia podstawowa pozwoliła mi zrozumieć
alkoholizm i dała narzędzia do zachowania abstynencji, z programu AA
wyciągnąłem to, co pomaga mi osiągnąć i utrwalać własną trzeźwość

dzięki temu, z pijanego durnia, stałem trzeźwym durniem

podjąłem kolejne terapie: pogłębioną i (najważniejszą) DDA

dzięki nim mogłem zrozumieć z czego wynika moja durnowatość i podjąć
się ryzyka zmian - dzięki DDA głównie, dlatego ją podkreślam

podstawową wiedzą jaką wyniosłem z mojego całego życia, to to, że
jedyne co jest w nim pewne, to zmiany i przestałem się ich bać

[daleh]

tenjaras napisał:

> najtrafniej to ujmując
>
> jestem alkoholikiem, terapia podstawowa pozwoliła mi zrozumieć
> alkoholizm i dała narzędzia do zachowania abstynencji, z programu AA
> wyciągnąłem to, co pomaga mi osiągnąć i utrwalać własną trzeźwość
>
> dzięki temu, z pijanego durnia, stałem trzeźwym durniem
>
> podjąłem kolejne terapie: pogłębioną i (najważniejszą) DDA
>
> dzięki nim mogłem zrozumieć z czego wynika moja durnowatość i podjąć
> się ryzyka zmian - dzięki DDA głównie, dlatego ją podkreślam
>
> podstawową wiedzą jaką wyniosłem z mojego całego życia, to to, że
> jedyne co jest w nim pewne, to zmiany i przestałem się ich bać
> -----------------------------------
Jaras co to ma być...?Dla mnie masło maślane i nie pisz,ze za mało uduchowiony
jestem aby to zrozumieć...

[tenjaras]

daleh napisał:
> Jaras co to ma być...?Dla mnie masło maślane

zgadnij co mnie to obchodzi? do trzedch razy sztuka, a jak już
zaskoczysz, to będziesz miał odpowiedź na drugą cześć Twojego wpisu

[anciax]

właściwie, to mnie nie podbudowaliście, ale cóż, life is brutal...

Kurcze, trochę nietak spłodziłam pytanie, bo oczywiste jest, że trzeba zmienić
myślenie o uzależnieniu, a mnie bardziej interesi czy tylko ja -jak ten osiołek-
tkwie myślowo w czasach sprzed terapii [dda]. Doszłam do stanu, w którym
przestałam pracować na terapii, bo dalsza zmiana, na myślenia o przyszłości, o
sobie, nie ma u mnie sensu. Wiele czynników na to wpłynęło i zaczęłam się
wycofywać aż w końcu wróciłam do punktu wyjścia.

Anciax:-)

[ela_102]

piszesz:

Wiele czynników na to wpłynęło i zaczęłam się
wycofywać aż w końcu wróciłam do punktu wyjścia.

poczytaj może to:

Lęk przed zmianami:
Wielu ludzi doskonale wie, co w ich życiu nie wyglada tak, jakby
chcieli. Mogą jednak nie wiedziec, jak wprowadzic w życie zmiany.
Wtedy pomoc psychoterapeuty lub konsultacje psychologiczne przez
internet
mogą skupiać sie na tym, aby odpowiednich rozwiazań zwyczajnie
poszukać. Jest jednak także spora
grupa ludzi, którzy nie tylko wiedza, co w ich życiu jest nie tak,
ale bardzo dobrze wiedza, co powinni zrobić, aby rozwiazać swoje
problemy. Oni odwiedzali już często wielu specjalistów, przeczytali
wiele
mądrych ksiażek, a jednak nie wyszli z błednego koła, które
uniemożliwia im wydostanie się poza nie.

Powodów może być przynajmniej kilka, a najważniejsze wydają sie:

1. strach przed zmiana

2. lek przed porzuceniem starej tożsamosci

3. poczucie "nieopłacalnosci" zmian.

Ktoś może w tym momencie krzyknać: "Jak to! Ja mam depresje, ciągle
czuje się potwornie, nie mam energii i ciągle czuje sie byle kim, a
to sprawia, że niczego nie mogę osiagnąć! Dlaczego miałoby to mi się
opłacać?"

A jednak. Człowiek często broni się przed tym, by zmienić swoje
życie na lepsze. Pan X wmawiał sobie przez 20 lat, że jego sytuacja
jest beznadziejna. Jednak podczas konsultacji psychologicznej
okazało się,
Ze to nie okoliczności go blokowały, ale on sam. Wynikało z tego, że
miał w życiu wiele okazji, które zaprzepaszczał nawet wtedy gdy
wystraczyło wyciagnąć ręke, by dostać od życia coś bardzo cennego.
On tej ręki jednak nie wyciągał, wmawiając sobie, że nie warto nawet
spróbować. Teraz, kiedy już się tego dowiedział, może jednak czuć
się dziwnie. To przecież trwało przez 20 lat! Teraz może być mu
trochę "głupio" przyznać się nawet przed samym sobą, że przez ten
czas nieświadomie i niecelowo
oszukiwał siebie, a przy okazji także otoczenie co do tego, jak
bardzo jest bezradny. Teraz ma więc do wyboru nadal słuchać tych
krytycznych myśli, które utwierdzały go w poczuciu bezradnosci,
które
powstrzymywały go przed aktywnościa, albo przeciwstawić się im.
Jeśli jednak tak zrobi, mogą go nachodzić inne, również krytyczne
myśli - zarzuty zwiazane z tym, że zmarnował 20 lat wierząc w coś,
co nie miało sensu. Są ludzie, którzy stojąc przed takim wyborem,
zawracają z drogi zdrowienia i wolą pograżyć się w dobrze im znanym
pesymizmie niż zmierzyć się ze swiadomościa, że przez wiele lat
tracili energię na oszukiwanie siebie. Wolą wierzyć, że są "do
niczego" niż uwierzyć, że przez kilkanaście lub kilkadziesiąt lat
byli zamknięci w kłamliwej pułapce depresyjnych myśli.

Czasem też depresja lub inna nieszcześliwa sytuacja jest po prostu
wygodna. Nie jest to wielka wygoda, ale czasem łatwiej jest z nią,
niż bez niej. Kiedy pan Y wierzył myślom, które przekonywały go o
jego
wrodzonej nieśmiałosci, ta wiara zwalniała go z wielu rzeczy. Nie
musiał podejmować żadnego ryzyka.
Zamiast szukać znajomych, mógł pić w samotnosci piwo i płakać nad
swoim losem. Zamiast iść na kurs tańca, mógł się zamknąć w ciszy
własnego bólu i nieszczęścia. Kiedy jednak dowiedział się, jak
radzić
sobie z samotnoscia, kiedy poznał sposoby, dzięki którym niesmiałość
mogła przestać być dla niego problemem, pojawiło się nowe poczucie
dyskomfortu. Nagle trzeba było wystawić nogę za drzwi, trzeba
było mimo obaw iść wsród ludzi i spróbować sprawdzić nowo nabytą
wiedzę. Trwanie w samotnosci, mimo swoich wad, mogło w takim
momencie wydawać się wygodniejsze. Nie wymagało podejmowania żadnego
ryzyka. Wiele osób w takiej sytuacji woli zawrócić i z powrotem
wmawiać sobie historyjki o
wrodzonej nieśmiałości zamiast podjać ryzyko sprawdzenia nowo
nabytej wiedzy.

Pan X zaczął jednak wychodzić ze swojej depresji, a pan Y dziś
właśnie ma kolejne zajęcia z tańca towarzyskiego. Choć wiele osób w
podobnej sytuacji wycofywało się z wprowadzania w życie marzeń o
lepszym życiu, oni poszli dalej. I to pomimo, że nie korzystali z
częstych sesji psychoterapeutycznych, ale z konsultacji
internetowych. Co sprawiło, że strach przed zmianą, lęk przed
porzuceniem tego, do czego
się przyzwyczaili, a nawet poczucie dyskomfortu udało im sie
pokonać? Otóż te lęki, obawy i dyskomfort miały dla nich o wiele
mniejsze znaczenie niż pragnienie zmian. Tak bardzo chcieli zmienić
swoje życie na lepsze, że gotowi byli dokonać nawet rzeczy trudnych,
nawet takich które wydawały im sie niemożliwe.

Właściwie więc ich receptę na sukces można wyrazić jednym prostym
słowem: "motywacja". Jeśli nie chcesz czegoś wystarczająco mocno,
nie pomogają Ci ani najlepsze ksiażki, ani najlepsi terapeuci. Jeśli
jednak naprawdę czegoś chcesz i to bez względu na trudności, może
wystarczyć Ci wiedza i delikatne wsparcie osoby z zewnątrz.

Na szczęście nawet jeśli masz problem ze zmotywowaniem siebie, nad
tym również możesz pracować.
Wystarczy, że zechcesz poćwiczyc chcenie

Marcin Pietraszek

[tenjaras]

tak właśnie jest, kiedy nie bierzemy wszystkiego co się nam należy
od życia

dostałaś terapię, mogłaś skorzystać, nie chciałaś - szukaj przyczyn
takiego zachowania, a nie wykorzystuj tego jako przyczyny do
użalania się nad sobą

nic nie jest stracone, to co się stało możesz wykorzystać jako
motywację do lepszego działania, widzisz, że nie tędy droga, szukaj
innej :-)

[ela_102]

Wiekszość ludzi których poznałam przez ostanie kilka lat,
to osoby uwikłane w alkoholizm. A to swój, a to swoich rodzin, a to
męża, a to kochanka...
Powiedzmy że 90% spośród nich zmieniło w swoim życiu prawie wszystko
w zauważalny sposób nie koniecznie uczestnicząc w terapiach,
mityngach i innych grupach wsparcia. Stali się radością dla siebie
samych i innych.
5% to tacy, którzy ciągle próbują i NIC w ich przypadku nie działa.
Sa nieznośni i trudni w kontaktach. A to z powodu użalania się nad
sobą i szantażu emocjonalnego na innych.
5% pozostałych, to tacy, którym się wydaje, że COŚ ze sobą zrobili,
bo mają ku temu podstawy, np.dyplom ukończenia terapi, lub kilka
pobytów na mityngach ;-)
To ludzie nieświadomie agresywni, roszczeniowi, manipuljący opinią.
Czyniący wokół siebie wieczny dym. Są udręka zarówno dla siebie jak
i dla innych. Istnieją w środowisku "około-pijackim" tylko z powodu
ich cierpliwości do takich typów jak i akceptacji "innosci"
wynikającej z rozwoju tamtych.