Tokaji furmint 36 letnie

[Gość: Paweł]

Tokaji furmint 36 letnie sprzedam

[Gość: jan]

Proszę podać rocznik,nazwę wytwórni,rodzaj wina/wytrawne,słodkie/.Czy to jest wino monoszczepowe,czy np.T.Aszu jednoszczepowy-jeśli tak to proszę podać liczbę Puttonyi.Pozdr.

[Gość: Paweł]

Moge przesłać zdjęcie, bo ma wiedza tak daleko nie sięga, mail: [e-mail]

[Gość: jan]

Jeśli ma Pan problemy z odczytaniem etykiety no to współczuję.Podejrzewam że to jednak nie będzie Aszu,ponieważ b.rzadko wytwarza się je jako jednoszczepowe.W przypadku T.Aszu 6 bądż 5Putt. to wino byłoby wartościowe,chociaż ten rocznik/zakładam 1977/ był przeciętny-3 w skali 1-5.Zakładam więc że to zwykły Furmint,zatem dla wytrawnego potencjał starzenia ok.10lat a dla słodkiego ok.15lat.Gdyby to był póżny zbiór / kesoi szuret/ no to powiedzmy 20lat i do tego parę lat jeśli był dobrze przechowywany.Reasumując muszę Pana zmartwić-to wino nadaję się tylko do zlewu.Sajnos.Udvezlettel.

[Gość: Paweł]

Nie widzę na tej etykiecie żadnych aszu, ale znam Notacje Diraca, (nawiasy Diraca, notacja bra-ket) – sposób zapisu wprowadzony w 1939 przez Paula Diraca[1] do mechaniki kwantowej, służący do zapisywania stanów kwantowych. Stan układu, będący wektorem z przestrzeni Hilberta, zapisuje się za pomocą znaku pionowej kreski | i nawiasu trójkątnego >, na przykład . Oznaczenie to nazywa się ket. Natomiast stan sprzężony hermitowsko do niego oznacza się przez , czyli bra.

Nazwy te biorą się z oznaczania iloczynu skalarnego dwóch stanów za pomocą nawiasu . Po angielsku nawias to bracket, i stąd lewa i prawa część nawiasu to odpowiednio bra i ket. Notacja Diraca inspirowana była notacją używaną przez Grassmanna w operacjach na iloczynie skalarnym prawie 100 lat wcześniej.

Aby lepiej wyobrazić sobie, czym jest notacja Diraca, dobrze jest rozpatrzyć wektor w trójwymiarowej przestrzeni euklidesowskiej na ciele liczb rzeczywistych, co zapiszemy: .

Wektor może być zapisany jako liniowa kombinacja wektorów bazowych:

gdzie, to wektory jednostkowe, a odpowiadające im współrzędne.

W ogólności kiedy wektor znajduje się w N-wymiarowej przestrzeni wektorowej nad ciałem , gdzie to lub , co można zapisać jako: , wektor jest nadal kombinacja liniową wektorów bazowych:

Jednak może być wektorem w zespolonej przestrzeni Hilberta, a taka przestrzeń może mieć nieskończoną liczbę wymiarów. Wtedy w reprezentacji macierzowej byłoby nieskończenie wiele współrzędnych zespolonych. Przykładem takiej przestrzeni jest przestrzeń .

Notacja ket[edytuj]

Zamiast używać standardowych symboli, notacja Diraca używa dla wektorów pionowych kresek i trójkątnych nawiasów: . Tak zapisane wektory nazywają się ket, a czytane jako ket-A. Można zapisać rozważany poprzednio wektor jako

Co można zapisać w skrócie

gdzie oznaczają odpowiednio wektory jednostkowe .

Iloczyn skalarny i notacja ket[edytuj]

Osobny artykuł: iloczyn skalarny.

Iloczynem skalarnym dwóch wektorów jest liczba zespolona. Notacja Diraca posiada specjalny zapis dla iloczynu skalarnego

W trójwymiarowej przestrzeni zespolonej

gdzie oznacza sprzężenie zespolone. W przypadku, gdy , iloczyn skalarny jest kwadratem długości tego wektora

W notacji Diraca iloczyn skalarny można podzielić na dwie części, "bra" i "ket"

gdzie nazywane jest bra i czytane jako bra-A, a to ket.

Powodem, dla którego dzielimy iloczyn skalarny na bra i ket, jest to, iż obydwa obiekty mają swój własny sens i mogą być użyte w innym kontekście niż w iloczynie skalarnym. Można o nich myśleć na dwa sposoby.

Bra i kety jako macierze[edytuj]

Dla przestrzeni wektorowej o skończonej liczbie wymiarów, używając ustalonych wektorów jednostkowych, iloczyn skalarnych można zapisać jako mnożenie macierzy postaci

Na tej podstawie można zdefiniować bra jako:

Sprzężenie hermitowskie bra to odpowiadające mu ket i vice-versa

[Gość: krk]

Łał. Jeśli od samego patrzenia na etykietkę jest taka jazda, to biorę w ciemno.