Podziwiam Was!

[ulala72]

Cześć, jestem pierwszy raz na Waszym forum i spędziłam wiele godzin zeszłej
nocy czytając o Waszych zmaganiach, poświęceniach, nadziejach i
rozczarowaniach. Podziwiam Was z całego serca. I wstyd mi, że zdarzało mi
się nie doceniać tego, co mam.
Przeżyłam dwa poronienia, leczyłam się (Niemoczyński)i strasznie cierpiałam.
A jednak udało się. Potem przeleżałam dwie trudne ciąże. Miałam dwie
cesarki. Teraz mam synka i córeczkę. Karmię piersią. Mąż ma dobrą pracę. Ja
mam czas dla dzieci. Dzieci mają mnie i zadbany dom.
A jednak często narzekam - że czuję się samotna, zostało mi parę kilo do
zrzucenia, że brodzę po kostki w zabawkach, że plamy po marchewce nie
spierają się, że dzieci marudzą i chorują, itd. A przecież mogę spać tuląc
je w ramionach. Mam się o kogo martwić. Mam co sprzatać.
Wierzę z całego serca, że wszystkim Wam uda się także. Za pierwszym lub
kolejnym razem. I że będziecie jeszcze potem narzekać na całkiem zwyczajne
sprawy.
Pozdrawiam i ściskam gorąco.

[piegoosek]

dzieki Ulalu!!
masz racje, pewnie jeszcze kiedys bedziemy narzekaly na zwykle, codzienne
sprawy... musimy byc cierpliwe! a i Ciebie bardzo dobrze rozumiem
trzymaj sie cieplutko i spojrz na swoje dzieciaczki z naszej perspektywy! kochaj
je calym sercem, bo one sa tego warte!
piegoosek

[Gość: martka_k]

Czesc,
mam pytanie odnosnie doktora Niemoczynskiego, bo ostatnio wlasnie mi zostal
polecony i mam sie do niego zglosic, jakby obecna kuracja nie dala efektow-czy
Twoje dwie udane ciaze sa spod jego reki? I czy mialas zdiagnozowane przyczyny
tamtych poronien? Przepraszam, ze pytam, ale ja tez jestem po ciazy martwej bez
powodu, o ktora sie zreszta dlugo staralam i teraz znow sie staramy juz 6 cykl
i dalej nic... Wiec moze sie wybiore do Niemoczynskiego (Warszawa, tak?) - ale
latwiej by mi bylo zmieniac lekarza z dodatkowa motywacja
Z gory dzieki i ucaluj dzieciaczki w noski
M.

[ulala72]

Cześć,
tak właśnie było, po dwóch poronieniach i problemach z zajściem w ciążę
trafiłam do Niemoczyńskiego (W-wa). Po zaproponowanym przez niego leczeniu w 8
cyklu zaszłam w ciążę, którą mimo wielu (nie ukrywam tego) problemów,
donosiłam (prawie) do końca. Było to ponad 4 lata temu i musiałabym pogrzebać
w zeszytach leczenia, żeby sobie przypomnieć szczegóły. Ale z tego, co
wyczytałam na Waszym forum, to i leki i metody już się trochę zmieniły
(unowocześniły). Nie miałam zdiagnozowanej przyczyny moich problemów (tzn.
przyczyna pozostała słodką tajemnicą mojego ciała). Dodam tylko, że synek nie
urodził się całkiem zdrowy, ale w ciągu dwóch lat udało mi się doprowadzić do
pełnego jego wyzdrowienia.

I wiecie co było potem? Zdarzył się cud!!! Wpadłam!!! Tak, ja właśnie zaszłam
w nieplanową ciążę. Zorientowałam się dopiero w 3 miesiącu, tzn. Niemoczyński
to zobaczył na USG i okropnie się ze mnie śmiał, bo nie mogłam wykrztusić ani
słowa. Mąż myślał, że to żart (cały osprzęt i ubranka po małym oddaliśmy).
Córa urodziła się przez cc w maju tego roku - zdrowa, choć i ta ciąża była
leżąca.

Co do Niemoczyńskiego - gorąco polecam. Dzięki jego wiedzy i staraniom mam to,
o czym pisałam wyżej - szczęście. Warto wrzucić jego nazwisko do wyszukiwarki
Waszego forum, ale i forum ciążowego i szpitalnego, żeby przekonać się, jak
pozytywne opinie zbiera ten gin (tam też jego namiary, jeśli jeszcze nie
masz). Jeśli się do niego wybierasz, może się kiedyś tam spotkamy - ja na
kontrolę, a Ty z brzuszkiem? Chciałabym, aby tak było. I wierzę, że tak będzie.

Kochane, wiem jak trudno Wam, bo musicie jednocześnie walczyć i starać się
zrelaksować; nie wolno Wam się poddawać i musicie z pokorą przyjmować los; i
jeszcze Wasi mężowie (partnerzy) też przez to przechodzą z własnymi emocjami.
Ale warto to wszystko znieść, żeby w końcu zobaczyć te najsłodsze
ciemnogranatowe oczki.
Pozdrawiam gorąco. Podziwiam. I już nie narzekam.
Ula

[zibi62]

takie listy dodaje mi otuchy. Mam nadzieję, ze ja kiedys też tego doświadczę.
Chciałabym zapytać ( o ile nie jest to zbyt niedyskretne) jakie problemy
miałas w ciązy. Ja cała ciąże leżałam, ale udalo się ją utrzymac tylko do 22
tyg.wiem, ze w nastepnej ciąży( jeżeli w ogóle w nią zajdę)sytuacja może się
powtórzyć. Byc może miałaś podobne problemy i leczenie, które zastosowano u
Ciebie pomogłoby równiez i mi.

[ulala72]

Witaj Zibi,
tu nie ma niedyskretnych pytań, tylko jest determinacja.
Opowiem od początku, choć to raczej mało zajmująca i efektowna historia. Samo
życie.
Pierwsze poronienie - w 8 tyg., tzw. samoistne, bez poszukiwania przyczyn
(tylko lekarz na mnie naskoczył - Dlaczego pani na siebie nie uważała? - a ja
po prostu obudziłam się w kałuży krwi).
Drugie poronienie - sztuczne - nierozwijający sie płód. Koszmar. Nic więcej
nie powiem.
Potem odczekiwanie, rok prób "na sucho". Po drodze poważny kryzys małżeński.
Wreszcie Niemoczyński, leczenie i udało się. Ciąża. W 18 tyg. - krwotok -
odklejanie sie łożyska. Leczenie - to głównie leżenie. Plackiem do 26 tyg.,
potem wstawanie na siku. Doleżałam (trochę na Żelaznej, trochę w domu) do 35
tyg. Krwotok - cięcie - syn. Niestety z poważnymi zaburzeniami
neurologicznymi. Nieważne. Ważne, że jest z nami. Teraz przedszkolak całą
gębą. Już śpi i śni pewnie o zapowiedzianym balu przebierańców.
Druga ciąża (ta niespodzianka)ze skurczami od 26 tyg. Fenoterol i isoptin.
Leżenie. Potem cc na życzenie (mam nadzieję, że na tym forum nie linczują za
takie wyznania). Córka. Zdrowa. Właśnie zasnęła w naszym łóżku. Płakała pól
dnia, bo ząbkuje.
Nie wiem, czy ta historia doda Ci otuchy. Chciałabym bardzo.
Walcz o to, co Ci się słusznie należy.
Pozdrawiam gorąco.

[Gość: kation]

Dziekujemy za takie historie. Dodaja otuchy. Wyobrazam sobie, jak w pewnym
okresie musialo byc Ci ciezko! A jednak "wstalas" i dalej walczylas. My chyba
tez mamy Cie za co podziwiac!!! Gratuluje udanych dzieciaczkow i mam ogromna
nadzieje, ze tez bede kiedys szykowala swoje malenstwa na bal przebierancow.

[ulala72]

To ja Wam dziękuję.
Trzymamy kciuki i czekamy na Was na forum ciążowym, a potem eMamowym i
niemowlakowym.

[mamadwojga]

Ulala, my to coś mamy bardzo podobne losy... Rok urodzenia ten sam, podobny
staż małżeński, dwa poronienia, dwoje dzieci (tylko w innej kolejności) oj
dużo tych podobieństw. Ciekawe co jeszcze "wyjdzie" na jaw. A tak w ogóle to
kiedy masz urodziny? Ja we wrześniu.
Pozdrawiam wszystkie dziewczyny ciągle walczące o swoje dzieciaczki. Na
szczęście "wykruszacie" się z forum- wiele z was już hoduje małe fasolki a
nawet całkiem pokaźne bobaski. Myslę że na każdego przyjdzie czas. Nam z Ulalą
się udało. Życzę szczęścia

[aleksandra3]

Ula!
Jesteś jedną z niewielu kobiet, kótrę mając udaną już rodzinę, nie zapomniały
przez co można przechodzić, a do tego wszystkiego starasz się zrozumieć innych.
Dziękuję!
A za cc Cię nie potępiam, strach, że może się coś nie udać na samiutki koniec
ciąży, jest pewnie równie silny jak wtedy kiedy tej ciąży w ogóle nie ma!

Pozdrawiam
aleksandra

[zibi62]

dziękuję za odpowiedż. U mnie tez był krwotok tylko nie wiadomo skąd. były
skurcze, był fenoterol i wiele innych leków. niestety nie pomogło. Twoja
histora dodała mi otuchy, ze jednak można mimo trudności w ciązy urodzić
dziecko. Czasem zaczynałam watpić, czy mi się uda. Lekarze podkreślali, ze w
nastepnej ciązy ryzyko jest sporo,a a tu na dodatek, nie moge w nią zajśc!
Teraz wydaje mi się, bym tylko zaszła, a reszta jakoś pójdzie.