Rowerem przez Chiny

[discotek]

super pozdrawiam jestm pod wrażeniem.rio de rafaello

[jachinski]

Zdjęcia też słabiutkie, widać poziom twórczości pana redaktora bardzo stabilny.

Proponuję:
www.photomichaelwolf.com/50_years/index.html
i dalej „Editorial work: China”

a szczególnie:
www.photomichaelwolf.com/factories_in_china/index.html
www.photomichaelwolf.com/toyfactory/index.html

[nocnylot]

Czepiasz sie zeby sie czepic? Czy tez moze po prostu chcesz sie odezwac?
Zdjecia sa bardzo przyzwoite, tekst bardzo dobry...
nl

[jachinski]

Seria zdjęć tworzy fotoreportaż. Myślisz, że poznałeś Chiny, ale się mylisz!

[Gość: Maddox]

Trzeba byc tlumokiem aby myslec, ze na podstawie fotoreportazu, czy reportazu
mozna poznac jakis kraj. Obie formy sa z definicji subiektywna wizja autora!

[jachinski]

Jestem tłumokiem, myślałem, że suma subiektywnych wizji da wizję obiektywną,
ale widać Chiny nie doczekają się wizji obiektywnej; są zbyt ogromne!

[tartus1]

Garść krytycznych uwag i sprostowań:
1. Zażywanie leków antymalarycznych w Chinach z wyjątkiem skrawków dżungli w na
dalekim południu. Albo autor zmyśla albo bezmyślnie katował swój organizm
2. W oczywisty sposób autor mija się z prawdą twierdząc, że wywoławcza cena za
goretex sięgała 2600 juanów. Kto był w Chinach, wie, że to oczywista bzdura.
Inna rzecz że widać na podstawie cen, iż autor i tal przepłacał.
3. 10 lipca w Pekinie temperatura wahała się w okolicy 30-32C Z pewnością nie
było 37C (łatwo można to sprawdzić w serwisach meteo) 30C w cieniu to też dużo,
więc po co zmyślać?
4. Jak można pisać o pustyni Takla Makan W TURKMENISTANIE? Owszem jest coś
takiego jak Turkmenistan Wschodni. Ale to trzeba napisać! Pała z geografii.
5. Twierdzenie, że większość samochodów osobowych należy do państwa jest bardzo
odległe od prawdy. Chiny produkują rocznie wiele mlionów samochodów na rynek
wewnętrzny i oczywiście nie kupują tego tylko instytucje państwowe.
6. Xingxian nad rzeką "Huan He (fuj, co za literówki!) nie jest
żadnym "kilkumilionowym miastem". W 2001r liczył 630.000 mieszkańców.

7. Dziwna jest relacja z trasy Urumczi - Korla (312 km nie ponad 350!). Droga
prowadzi przez przełęcz 4562m , autorzy jakoś o niej nie wspominają. Więc
którędy jechali?! Tajemniczą sprawą jest przełęcz Chyngdawan którą autor
wycenił na 3800m. Konia z rzędem, kto poda poprawną nazwę!
8. O drodze Kangding-Garze i dalej autor pisze "to kamieniste wertepy szerokie
na cztery-pięć metrów, na których z trudem mijają się pojazdy". To po prostu
nieprawda. Jechałem tę drogą w sierpniu bieżącego roku. Zdecydowana większość
drogi z Xinningu do Xiewu - i Kangdingu to wygodna droga asfaltowa. Na
niektórych odcinkach jest nowa nawierzchnia, na niektórych stara i zniszczona.
Jedynie w okolicy Suiqu kilkadziesiąt kilometrów nieutwardzonej drogi. Nie
rozumiem, komu to reporterskie fantazjowanie ma służyć?
9. Autor swobodnie operuje pojęciem Tybetu. Uczciwie byłoby zaznaczyć, że do
Tybetańskiego Okręgu Autonomicznego uczestnicy nie wjechali. Poruszali się po
skraju Wyżyny Tybetańskiej.
10. Zastanawiający jest brak opisu drogi z Dege do Ta'er. Czyżby znów autobus?
Panie Autorze, proszę o wyjaśnienie!

Ogólne uwagi. Uczestnicy większość drogi po Chinach pokonali pociągami i
autobusami. Ich prawo. Szkoda, że nie podsumowali , ile dni spędzili na
siodełku a ile w hotelach i hard sleeperach.
Jeden odcinek relacji poświęcony jest misji katolickiej. Dziwaczne. I
symptomtyczne. Ale to prawo autora i i dług względem sponsorów.

Plusem relacji są opisy spotkań z mieszkańcami: dyrektorem z fabryki,
górnikami, księdzem, czy lekarzami. I chociaż węszę w tych dialogach dużo
dziennikarskiego kitu, to mogą przybliżyć życie zwyczajnych ludzi w Chinach.
Dokładniej: życie widziane przez dziennikarza. Mam nieodparte wrażenie, że
opinie dotyczące Chin i Chińczyków zostały stworzone w Polsce a pobyt w Chinach
miał na celu jedynie ich potwierdzenie. Autor nie jest nigdzie zaskoczony tym,
co słyszy. Ale to tylko moje zdanie.
Co do zdjęć.... to rzeczywiście krytyczne głosy są na miejscu: jak na
dwumiesięczną podróż - fotografie są umiarkowanie interesujące.

Tartus

[tartus1]

tartus1 napisał:
> Garść krytycznych uwag i sprostowań:

Pierwszy akapit miał brzmieć:
1. Zażywanie leków antymalarycznych w Chinach z wyjątkiem skrawków dżungli na
dalekim południu mija się z celem. Albo autor zmyśla albo bezmyślnie katował
swój organizm.

Tartus

[Gość: Rafal Felbur]

Hej, tartus1!
Dlugo zastanawialem sie, czy w ogole warto odpisywac na Twoj post - niektorzy
ludzie sa z natury jadowici, i nic na to sie nie poradzi.
Uznalem jednak, ze dla dobra ewentualnych czytelnikow warto zebym napisal choc
slowo.
A wiec, tartusie.
1. Leki malaryczne wskazane sa dla osob podrozujacych, ogolnie mowiac, na
poludnie od Chengdu. Zwazywszy zas, ze uczestnicy wyprawy rozwazali zapedzenie
sie do Yunnanu, nalezalo (z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym) przygotowac sie
na taka ewentualnosc. Tak wiec autor ani nie zmyslal, ani nie katowal
bezmyslnie swojego organizmu. Pala dla tartusa.
2. Jasne, przewaznie licytacje za Goretex zaczynaja sie od ok 1200 Yuanow. Ale
czasem zdarzaja sie kaskaderzy, ktorzy wyskocza z tak astronomiczna cena, jak
2600. Szczegolnie, jak sie wyglada na nie wiadomo jak bogatego klienta. Zdarza
sie. Dlaczego zakladasz, ze autor oszukuje? Czyzbys ty tak wlasnie postapil?
Oczywiscie to tylko moje domysly.
3. Temperature w Pekinie w dn. 10 lipca mozna, jak slusznie twierdzisz,
sprawdzic w serwisach meteo. Mozna tez zmierzyc ja przy pomocy termometru w
liczniku komputerowym bedac osobiscie na ulicach Pekinu. Co jest bardziej
wiarygodne? Hmm...
4. Alez nie! Nie ma czegos takiego jak Turkmenistan Wschodni! Tak naprawde jest
tylko Xinjiang Weiwu'er Zu Zizhi Qu! Tartusie, pala z geografii!
5. Zgadza sie: obecnie istotnie coraz wiecej aut nalezy do wlascicieli
prywatnych.
6. Rejon Xin Xian istotnie nie jest kilkumilionowym MIASTEM. "Xian" znaczy
powiat. Caly powiat liczy kilka milionow mieszkancow.
7. Uczestnicy wyprawy jechali przez przelecz Shengli Daban. Jako, ze na
wyjezdzie z Urumczi a przed przelecza niezle pobladzili, cala trasa wyniosla
ponad 350 km.
8. Droga Kangding - Dege (bo tam prowadzila trasa wyprawy) jest miejscami
asfaltowa. Dla rowerzysty jednak pamietne sa najbardziej przewazajace na niej
odcinki nieutwardzone, takie, jakie opisal autor. Trzeba pamietac, ze
inaczej "odbiera" sie trase z autobusowego fotela, a inaczej z rowerowego
siodelka. (Na odcinku Tagong - Manigango Michal, jeden z uczestnikow wyprawy,
byl o maly wlos od kolizji z chinskim minibusem, ktory nie wyrabial sie na
pooranej kamienistej gorskiej drodze. Takie rzeczy sie pamieta.) Mowisz o
jedynych 60 km bez asfaltu - pozwol ze sparafrazuje twoje wlasne slowa: "komu
to twoje fantazjowanie ma sluzyc?"
9. Warto by bylo zaznaczyc, ze uczestnicy wyprawy nie poruszali sie po "skraju"
Wyzyny "Tybetanskiej", tylko po samej Wyzynie Qinghaisko-Tybetanskiej (Xingzang
Gaoyuan).
10. Oto wyjasnienie: z De'ge do Xiningu uczestnicy wyprawy dostali sie
prywatnym rozlatujacym sie autem, ktore czesciowo prowadzil mlody tybetanski
wlasciciel, a czesciowo oni sami. Dla mlodego tybetanczyka byla to pierwsza
wyprawa poza De'ge, i pierwsza wizyta w prawdziwym miescie (nie wiedzial, co to
swiatla ruchu drogowego, dwupasmowe trasy, zakazy parkowania i pierwszenstwo z
prawej strony).

Ogolne uwagi.
W siodelkach uczestnicy wyprawy przejechali (tu roznia sie zapisy ich
poszczegolnych licznikow komputerowych) od 3,500 do 3,700 km.
Co do misji katolickiej - godne podziwu, jak z relacji o wizycie tamze
potrafisz wnioskowac na temat sponsorow wyprawy. Conspiracy thory? Bardzo to
interesujace.

(Prawdziwosc powyzszych obserwacji potwierdzam osobistym doswiadczeniem - bylem
tlumaczem wyprawy).
Trzymaj sie, tartusie, i wielu udanych podrozy!!

[Gość: Rafal Felbur]

oczywiscie "Qingzang Gaoyuan", przepraszam za literowke.

[Gość: D.]

Po tylu latach!... pozdrawiam serdecznie :)

[Gość: Bina]

"Od mężczyzny z młynkiem nauczyłem się, że modlić się można wszędzie." - Wyglada
na to, ze w 21-szym wieku Polak o niczym innym nie mysli, tylko o modlitwie.

Rowerem przez Chiny

[Gość: Izabela]

Po wiecej informacji, nie tylko na temat Chin, zapraszam na bloga: www.wstroneswiata.blogspot.com