ciąża po 40

[elle_she]

witam Was cieplutko , chciałabym prosic o wpisy w tym wątku kobiet, które urodziły po 40 roku zycia Może jakieś wskazówki, porady itp
A najlepiej pochwalicie sie prosze córcia czy synus + waga , wymiary i imię

pozdrawiam
elle

[gomilka]

Hej!
Nie urodziłam po 40-stce, ale się przymierzam do zajścia. Mam 38 lat - czyli już blisko.
Pozdrawiam!
Też jestem ciekawa wrażeń mam po 40.

[elle_she]

bardzo mi miło Gomilka
ja juz mam dorosłą córke ale marze tak "na ostatnia chwilke" o synku
troszke chyba zle umiesciłam wątek bo tu "dla starajacych sie "
wiec moze zagladaja tez kobietki w wieku ok 40 - starajace sie ?
Dziewczyny piszcie prosze

[elle_she]

aby było śmieszniej niedawno dopiero potrudziłam sie i policzyłam, ze Moja Babcia urodziła moja Mamusie w wieku lat 40 a natomiast druga Babica mojego Tate w wieku 44 - szok moze to skłonnosci rodzinne ?

[jakastam40]

Moja mama urodziła mnie po 40. Pierwszą córcię urodziłam w wieku 18 lat, synka w wieku 22. Teraz mam 40 i planuję zajść w ciążę Zdaję sobie sprawę z różnicy wieku moich pociech, natomiast jest to świadome, przemyślane i przedyskutowane Obecnie jestem na etapie rzucenia palenia i profilaktycznych badań. Gdy uporam się z tym pierwszym, a drugie wypadnie pomyślnie, no to cóż - do dzieła więc trzymajcie kciuki za pomyślność

[campari345]

Hej uda ci się trzymam kciuki.
Tym czasem ja już zaraz zaczynam 21 tydzień w przyszłym tygodniu idę na scan i mam nadzieję dowiem się kto to mnie tak kopie cudnie.
Pozdrawiam.

[panifontani]

Witam, ja również staram się o dziecko, mam 37 lat i poszukuję dziewczyn w podobnym wieku, by porozmawiać o doświadczeniach - staraniach, a potem ciąży. Pozdrawiam!

[elle_she]

bardzo mi miło Panifontani to juz jest nas az 3

[panifontani]

U mnie w rodzinie raczej nie było przypadków późnej/dojrzałej ciąży, więc mam szansę być pierwsza

[1gilbert1977]

Witaj, znalazłam ten post na portalu edziecko, zaciekawiły mnie Wasze problemy bo mam takie samie, a mianowicie mam 37 lat od dwóch lat staramy się z mężem o dziecko, chętnie również porozmawiam o Waszych zmaganiach, próbach i nadziejach no i takie rozmowy dodają otuchy i fajnie mieć bratnią dusze do pogadania na podobne tematy, pozdrawiam.

[amanda012]

Witam, polecam wątek: forum.gazeta.pl/forum/w,19585,150436656,150436656,MAJ_2014.html
W każdym kolejnym miesiącu wpisują się dziewczyny starające się o maleństwo. Ja mam 36 lat, wkrótce skończę 37 i też się staram Na razie jedna próba nie udana. 1 dziecko już mam.
Serdecznie pozdrawiam

[2yabka]

ja wprawdzie jeszcze małolata jestem bo 34l , ale też jest to już późny wiek wg niektórych

[a12argonaut]

A ja mam 37 i właśnie się postarałam z sukcesem w 4cs, ku mojemu zdumieniu więc na razie jeszcze nie wiem, jak fasolka - to jakiś 5/6 tydzień Mam już dwie dziewczyny w domu, jedną w przedszkolu i drugą w szkole.
Mam też koleżankę, urodziła swoje pierwsze w 43 roku życia, zdrowa dziewczynka ok. 3kg z kawałkiem, przez cc, ciąża cukrzycowa (dieta), ale bez większych problemów.

[beata402]

mam dwie ciąze zaliczone po 40 ch 4 kg dz 3,5 zdrowe

[elle_she]

no to pieknie takie wieści ... więc nie ma sie tez czego bac że po 40
dodałas nam otuchy i wiary , dziekuje

[andziaplus]

Mi tez dodalas otuchy. 39 lat. 4 cs po ślubie też późnym) fajnie, że Was znalazła m

[elle_she]

gratulacje

[beata402]

obie ciaze bez problemowo jedynie niedokrwistosc ale ja tak mam

[mase72]

Witam.
Ja już jestem dobrze po 40. Swoje pierwsze i jak na razie jedyne dziecko urodziłam mając 38 lat. Od razu chcieliśmy mieć kolejne ale jak sie okazuje to nie takie proste. W marcu miałam poronienie samoistne.
Z pierwszą ciążą nie było zupełnie problemu a sama ciąża można powiedzieć przebiegała książkowo. Poród naturalny, syn waga 4100 i 60 cm. Dodam tylko iż świadomie nie robiłam żadnych badań prenatalnych.

[beata402]

miedzy jedna ciaza a nastepna tez zdazylo mi sie poronienie nierobiłam amiopucji i testu paapa a to dlatego ze m ginekolog ze ze wgledu na moj wie wyjdzie zly

[mase72]

to ja dostałam zupełnie odwrotna odpowiedź - ze względu na wiek, czyli po 35 roku kwalifikuje się pani od razu na badania prenatalne.

[beata402]

zalezy jakie bo usg tez jest badaniem prenatalnym pewnie mysleli o amio ja zrobiłam usg genetyczne u dobrego specjalisty i razem doszlismy do wniosku ze jak jest prawidłowe to nie ma sensu robic inwazyjne

[gosikc]

Ale się cieszę z tego wątku. Jestem gapa, bo zanim tu weszłam już zdążyłam napisać na innym forum. Ja również marzę o dziecku, ale nie podjęliśmy z mężem takiej decyzji. Mam 36 lat i szczerze mówiąc mam myśli, że jestem już za stara. Przepraszam nie chciałabym nikogo urazić, po prostu chcę się podzielić moimi myślami. Mam już synka 8 lat. Boję się, że jeśli nie zdecyduję się na drugie, już do końca życia będę żałowała. Ale z drugiej strony jest strach o ciążę, zdrowie dziecka, itd. Myślę też sobie, ze kiedy ono miałoby, np. 13 lat ja miałabym 50. Oczywiście tych obaw mojego rozumu jest setki, ale serce nie chce słuchać i cały czas oglądam się za małymi brzdącami.

[mamamaggy]

Cześć, mam 39 lat i marzę o drugim dziecku. Wiem, że to ostatni moment i próbuję, też jestem pełna obaw. Musi być dobrze!!!!

[panifontani]

Myślę, że każda dziewczyna w naszym wieku ma te same obawy, głównie o ciażę i zdrowie dzieciaczka, ale jak tak się rozejrzeć, popytać, to teraz dużo lasek w naszym wieku rodzi zdrowe dzieci. U mnie w pracy 2 dziewczyny w wieku 40 i 42 lata urodziły zdrowe dzieci. Ja też już mam odchowanego synka i też rozważałam mocno czy decydować się na drugie dziecko w tym wieku, ale doszłam do wniosku, że faktycznie mogę tego żałować do końca życia i że kiedyś młody będzie mi miał za złe, że nie ma rodzeństwa. No i się staram

[amanda012]

Hej gosik, jesteśmy w tym samym wieku i mamy dziecko tez w tym samym wieku. Też jestem pełna obaw ale postanowiłam się zdecydować na drugie dziecko, bo później może być za późno. Boję się, ze kiedyś będę żałować, że się nie zdecydowałam.
pozdrawiam

[car.in]

Cześć
Jestem mamą 3 dzieci w wieku 13, 10, 4 lata. Teraz staramy się o czwarte. W sierpniu skończę 40 lat czuję się młodo i wiele osób nie dowierza,że mam tyle lat.
Ciekawe czy są tu mamy, które planowały lub planują taką ilość dzieci?
Byłoby to moje trzecie cięcie cesarskie i tego trochę się obawiam.

[mase72]

Ja bardzo chciałam mieć dużą rodzinę. Ale plany planami a zycie pisze swój scenariusz.
Mój scenariusz jest tak napisany, że dość późno założyłam rodzinę, syna urodziłam mając już 38 lat, oczywiście od razu miały sie pojawić na świecie kolejne dzieciaczki a tu bach niespodzianka, o drugiego potomka staramy sie do dziś (tj. już 3 lata).


car.in napisała:

> Cześć
> Jestem mamą 3 dzieci w wieku 13, 10, 4 lata. Teraz staramy się o czwarte. W sie
> rpniu skończę 40 lat czuję się młodo i wiele osób nie dowierza,że mam tyle la
> t.
> Ciekawe czy są tu mamy, które planowały lub planują taką ilość dzieci?
> Byłoby to moje trzecie cięcie cesarskie i tego trochę się obawiam.

[gosikc]

amanda012 ja jestem przekonana, że będziemy kiedyś tego żałowały. Ja, np. już żałuję, że nie zdecydowałam się od razu na drugie, więc pewnie kiedyś żałowałabym jeśli nie zdecydowałabym się w ogóle. W dodatku mój synuś cały czas dopytuje o rodzenstwo. Powoli już chyba rezygnuje, bo wciąż w tym temacie sie nic nie zmienia. Kiedyś przyszedł i powiedział, ze wszyscy mają rodzenstwo tylko nie on i pewnie to przez to, że jest niegrzeczny Wtedy mi serce pękło. On cały czas planuje imię dla brata, a ostatnio powiedział, że może być nawet siostra Jeszcze może być tak, że się zdecydujemy, ale tak łatwo w ciążę nie zajdę. Jakieś czarnowidztwo uprawiam. Kurcze musimy mysleć, ze wszystko będzie dobrze. Na pewno. Wszystkiego dobrego. I może się tu kiedyś jeszcze "spotkamy"

[domiska75]

Hejka, dziewczyny! Ja mam synów w wieku 17 i 13 lat i właśnie jestem w 8 tygodniu ciąży Wyczekiwanej dość długo... Dzidziuś, jak dobrze pójdzie, urodzi się w moje 39 urodziny!!!
Panifontani, nie obrażaj się na Royala, mało piszesz, ale bardzo Cię polubiłam, no i jesteś w moim wieku Czekam na ciebie!

[domiska75]

Młodsza jesteś - sorki

[panifontani]

Domiska, no coś Ty.. ja się nie obrażam, absolutnie. Myślałam,że córka miała na myśli takie osoby jak ja, które się za dużo nie udzielają, ale rycząca wyjaśniła i jest ok. Postaram się udzielać więcej, żeby się lepiej poznac Pozdrawiam!

[elle_she]

Gratulacje ! cudownie

[amanda012]

Ja też mam obawy, szczególnie że moja prawie 9 letnia córka nie chce mieć już rodzeństwa, a kiedyś bardzo chciała. Ale wiem też, że jeśli się nie zdecyduję teraz to później będę ,,starą matką" lub będę żałować, że się w ogóle nie zdecydowałam.
Kiedy będziesz robić test na ciążę? Ja pod koniec maja. Wpisz się jeśli chcesz na wątek maj 2014.
Wszystkiego dobrego i do usłyszenia

[elle_she]

Kiedys gdy mialam 20 lat wiedzilam ze chce miec jedynaka aby miał wygodnie.
Dzisiaj majac lat 40 zmienilam zdanie o 180` - widze wiele cudownych Rodzin z dziecmi 3 lub 4 .
Przykład pani J. Steczkowska ma 42 lata (tzn rocznikowo , kalendarzowo chyba w sierpniu)

[domiska75]

Mam tylko stracha, co moja młodzież powie na takie młodsze rodzeństwo... Sama też trochę się boję rewolucji w ustabilizowanym już życiu, ale jestem strasznie szczęśliwa!!!

[elle_she]

ja tez sie boje i sa obawy , czasami takie na wyrost ale gdy zaczynam analizowac to bardziej sie boje ze za kilka lat bede zalowac braku odwagi i czarnowidztwa

[reneta7]

Witajcie moje panie,ja mam 37 lat i w szóstym tygodniu,strasznie się stresuję

[ewelineczka1980]

Hej , mam do Ciebie pytanie: jak długo staraliście się zanim zaszłaś w ciążę z pierwszym dzieckiem?

[panifontani]

ja starałam się 3mce, teraz już 4 miesiąc się staram i nic. A z innej beczki - moja koleżanka urodziła właśnie zdrowego synka w wieku 42 lat

[reneta7]

Ja przy pierwszym bobasie jakiś miesiąc starania,podobnie z następnymi dwoma ciążami ale byłam wiele młodsza, a teraz to maleństwo zaskoczyło mnie i nawet wiem kiedy się poczęło

[campari345]

Witam można się przyłączyć do was?

[panifontani]

Pewnie campari, im nas więcej, tym weselej! Witam serdecznie! Powiedz coś o sobie, ile masz lat, czy się starasz czy dopiero planujesz...

[campari345]

Hej ja mam już dzieci czworo ale zdecydowaliśmy się na jeszcze jedno dziecko.
Narazie trzy cykle były bez owocne mam nadzieję że się uda po tej miesiączce.
Jeszcze pół roku temu nawet nie myślałam o kolejnym dziecku ale mąż mówi dlaczego nie? Zaraził mnie tym swoim myśleniem.

[gosikc]

Aaaaale super! Czworo?! Jednej rzeczy tylko ludziom w życiu zazdroszczę - Dzieci!!! W jakim wieku masz pociechy? Jak Ty sobie radziszz czwórką? Ja jednego nie ogarniam A w jakim wieku jesteś Ty?

[campari345]

A już myślałam że nikt tu nie pisze zaglądam co dnia i żadnych wpisów aż tu miłe zaskoczenie
Ja ma dzieci w wieku 22,18,12,7 .
Jestem już babcią pozdrawiam wszystkie starające się przyszłe mamy

[campari345]

Aha a lat mam 42 .
pierwszy syn urodził nam się jak miałam 18 .

[panifontani]

jest cicho bo pogoda ładna i wszyscy spędzają czas na zewnątrz! U mnie czekanie - 5 dni po terminie @ i nic, ale test tez negatywny, więc czekam dalej, obiecałam sobie że do środy a potem idę zrobić betę, żeby rozwiać wątpliwości. Pozdrawiam wszystkie dojrzałe staraczki!

[campari345]

Trzymam więc kciuki bardzo mocno żeby się udało.
Pozdrawiam

[ewelineczka1980]

Daj nam koniecznie znać jak już się czegokolwiek dowiesz Trzymam kciuki, żeby tym razem wyszło!

[panifontani]

Niestety dziewczyny, nic z tego, przyszła @... A juz naprawdę myślałam, że mi się udało...

[campari345]

Nic się nie martw nie poddawaj się po @ znowu zaczniecie starania.
Ja już czwarty raz się staram .

[panifontani]

Ja też już 4 miesiąc się staram. Naprawdę myśałam, że szybciej jakoś pójdzie. Zrobiłam wszystkie badania (ogólne i hormonalne w różnych dniach cyklu, toxo i inne choroby), biorę wszystkie wspomagacze, mąż też, starania kontrolowane (właśnie z testami owu, których już też nie kupię)...Nie wiem co możemy więcej zrobić, zostały jedynie badania nasienia, ale są drogie, a ja już tyle kasy na te badania wydałam, bo oczywiście wszystko prywatnie.Bezsilność mnie dopadła

[campari345]

Ja myślę że to nasza psychika ciągłe myślenie o ciąży i czy się teraz udało.
Przecież ja pierwszy cykl w którym się zaczęliśmy starać miałam książkowe objawy ciąży
Wymioty,sikałam co 10minut ,piersi bolały sutki jakby ciemniejsze nie wspomnę o kłuciu w pochwie.
Ja byłam pewna sto procent że jestem w ciąży bardzo się zdziwiłam jak się nie udało.

[panifontani]

Ja w poprzednich cyklach normalnie, nie miałam żadnych objawów, więc nie byłam taka rozczarowana, ale teraz miałam progesteron wysoki badany 7 dni po owu, więc juz to dało mi cichą nadzieję, a jak nie dostałam okresu to już byłam pewna, że jestem w ciąży. Test wyszedł mi negatywny, ale w pierwszej ciąży test pozytywny wyszedł mi dopiero po tygodniu, więc myśłałam, że teraz też. I dlatego tak mnie dół dopadł teraz, wiesz jak to jest, czujesz się jakby Ci ktoś coś odebrał...

[campari345]

Wiem ja to rozumiem bardzo mi przykro .
Zobaczysz uda się tobie zobaczysz będziesz miała dziecko .
Nie ma co się poddawać czy mieć złych myśli.
Mi się też uda gorąco w to wierzę.

[panifontani]

Dzięki za wsparcie campari!

[campari345]

Nie ma za co jesteśmy w tej samej sytuacji idziemy łeb w łeb można powiedzieć

[ewelineczka1980]

Przykro, jeszcze nie tak dawno przezywalam to uczucie rozczarowania, wiem dokladnie jak mozesz sie czuc. Ale glowa do gory - musimy probowac dalej!

[campari345]

Ja mam za sobą nie udane 3 próby też jestem trochę rozczarowana ale co zrobić działamy dalej .
Uda się napewno teraz się uda gorąco w to wierzę.
Dwa razy miałam testy owulacyjne kupione ale to już ostatni raz szkoda pieniędzy.
Trzymam kciuki za was.

niestety :(

[a12argonaut]

moja ciąża skończyła się poronieniem, wczesnym, całkowitym...

Na razie staramy się dalej, właśnie skończyłam 3 cykl po poronieniu (w sumie 7cs) - i

Cóż, na drugą córkę czekaliśmy 27 cykli, 2 i pół roku... a to było ponad 6 lat temu
Mój optymizm chyba zrobił sobie urlop :\

[nellyssima]

Ja mam 38 lat i jestem w trzeciej, nieplanowanej ciąży. Dwójkę dzieci urodziłam przed trzydziestką, choć po długich staraniach. Wtedy lekarze mówili nam, ze nigdy nie będziemy mieć dzieci .....

[liselle]

No dobra, się dołączę

25 października stuknie mi 40. Staramy się o pierwsze dziecko. Ale chyba uderzymy na InVitro. Oboje mam męczące i wymagające, aczkolwiek bardzo satysfakcjonujące prace, czasami po prostu nie ma siły na starania. Ja często pracuję do późnych godzin nocnych, więc w razie czego nie będzie problemu ze wstawaniem do brzdąca

Próbowaliśmy dostać się do programu na Starynkiewicza, ale tak wolno tam to idzie, terminy wizyt odległe, HSG każą robić z bakteriami w pochwie. Zraziłam się i postanowiliśmy wypróbować Bociana. Same dobre rzeczy o tej klinice słyszę.

W każdym bądź razie mam przeczucie, że wkrótce będę miała bębenek z przodu.

[campari345]

Trzymamy kciuki żeby poszło raz dwa .

[liselle]

Bardzo dziękuję, i za Was wszystkie też trzymam

[panifontani]

powodzenia życzę!! i tego bębenka jak najszybciej

[melba3]

Zdecydowałam się na dziecko 2 miesiące po 40-tych urodzinach, mając już jedno. Stwierdziłam, że teroretycznie mam jeszcze prawie drugie tyle lat życia przed sobą, ale już nigdy nie będę mieć szansy na dziecko, w przeciwieństwie do innych rzeczy, które prawdopodobnie będę mogła robić. Dalam sobie pół roku na realizację decyzji, przeczytałam o 5% szansie na zajście w tym wieku, a po tygodniu byłam w ciąży, nie wiedząc oczywiście jeszcze o tym Tak więc statystyki sobie, a życie sobie...Kolejne zderzenie ze statystyką było jak wynik testu Pappa pokazał wysokie prawdopod. zespołu Downa...Zrobiłam amnio, wynik prawidłowy. Mała ma prawie 1,5 roku, zaczęła samodzielnie chodzić mając 7,5 miesiąca...Wcześniej nie uwierzyłabym, gdyby mi to ktoś powiedział, ale to jednak możliwe. Jest bardzo silna, zdrowa i śliczna. Największy stres zafundował mi właśnie ten test Pappa. Byłam nawet u jednego z najlepszych ultrasonografistów w Polsce, tłukłam się tam ponad 200 km, powiedział, że dziecko wygląda na kompletnie zdrowe, no ale 100% gwarancji nie może dać. Teraz wiem, że najważniejsze jest usg robione przez mistrza usg. Jeśli wychodzi dobrze, to naprawdę można się wyluzować

[campari345]

A to dobre wieści dla innych starających się przyszłych mam szczerze gratuluję i zazdraszaczam

[anusia_magda]

No to ja się dołączę do Waszego grona. Co prawda pierwsze dziecko ( córeczkę) urodziłam mając 36l. ale jeśli się zdecyduję i zdrowie pozwoli to druga ciąża będzie już na pewno po 40stce gdyż za parę dni mam 40 urodzinki . Córka ma teraz 3,5 roku i jest b. energiczna więc tak czy inaczej fizycznie nie dałabym rady mieć dziecko po dziecku. W ciążę zaszłam w 7 cs. Miałam lekką cukrzycę ciążową i poród przez cc ( miednicowe ułożenie płodu). Ogólnie ciąża była w porządku tylko szybko miałam skurcze przepowiadające i musiałam brać fenoterol. Po ciąży ujawniła mi się Testów nie robiłam po tym jak prawidłowo wyszło usg w 12tc. Teraz chyba ze względu na wiek jeszcze bardziej bałabym się ciąży i tego czy dzidzia będzie zdrowa , ale z drugiej strony jeszcze jedno dziecko głośno tupta mi nad głową . WIęc serce bardzo chce.

[campari345]

hej miło że się odezwałaś .
Fajnie że myślisz o kolejnym dziecku uda się na sto procent

[anusia_magda]

campari345 napisał(a):

> hej miło że się odezwałaś .
> Fajnie że myślisz o kolejnym dziecku uda się na sto procent

dzięki, nie wiem czemu ale zakładam że się po prostu uda, oczywiście jeśli się zdecyduję , może Was rozśmieszę lub zdziwię ale oczywiście najbardziej boję się o zdrowie dzidzi a druga rzecz , która akurat przytrafiła się koleżance, to nie jestem gotowa na bliźnięta , niby to rzadkość a koleżankę zaskoczyły . Teraz czasem nie daję rady z jednym dzieckiem a co dopiero z trójką ...ale to tak na boku...
Swoją drogą kiedyś byłam stałą bywalczynią tego forum, miło jest tu wrócić...pozdrawiam

[campari345]

A co ja bym dała za bliźniaki zawsze chciałam mieć.
Ale i jak będzie jedno też będę przeszczęśliwa.
Teraz czekam co nam wyszło z naszych starań i modlę się żeby tym razem się udało.
Tak pomyślałam że jak teraz nic z tego udam się do lekarza.

[ewelineczka1980]

Też zawsze marzyłam o bliźniakach Byłoby fantastycznie, choć na pewno opieka nad dwójką dzieci w tym samym czasie nie jest łatwa.

[campari345]

Pewno nie łatwa ale co tam tak bardzo liczę że w tym mc.się udało.

[ewelineczka1980]

Trzymam kciuki campari345!

[campari345]

Dzięki piersi mnie nie bolą nic a nic a zawsze już 10 dni przed miesiączką bolały.
Może się udało.

[ewelineczka1980]

Oby tak! Daj znać jak będziesz już wiedzieć na pewno! Swoją drogą podziwiam Cię za 4 dzieci! Ja na pierwsze nie mogę się zdecydować, wciąż nachodzą mnie wątpliwości, pomieszane mimo wszystko z pragnieniem dziecka - mam 34 lata. Od kiedy czułam naprawdę że chcę być mamą i jest to moje największe marzenie minęło 8 lat, ale wtedy nie miałam obok siebie odpowiedniej osoby. A teraz są wątpliwości, bo robię się coraz starsza, a może też przeraża mnie ta odpowiedzialność za drugiego człowieka.
Wczoraj w moim biurze wywiązała się rozmowa między dziewczynami. I tak, ta która ma 43 lata i urodziła 7 miesięcy temu drugie swoje dziecko, powiedziała, że było jej dużo ciężej niż przy 1 ciąży (w wieku 30 lat) i radziła innym dziewczynom, żeby nie czekały.
Inna dziewczyna 33 lat powiedziała, że ona bardzo chętnie by zaszła w ciążę, gdyby miała z kim. A na to trzecia - 35 lat, że mimo , że ma męża, to jeszcze się ociąga. Każda z nas jest inna, ma inną sytuację życiową, inny światopogląd, ale myślę że w większości z nas tkwi poczucie że warto zostać mamą.

[campari345]

Ta mam czworo ale u nas się tak potoczyło że nie są to dzieci jakoś rok po roku bo najstarszy ma już 23 lata nie mieszka z nami i też już ma swoje dziecko. Potem córka 18 na studia się wybiera też się wyprowadzi potem 12 latek też szybko dorasta no i 7 synuś mój ukochany ani się nie obejrzymy i też dorośnie jestem tym faktem załamana.
Tak byśmy chcieli mieć jeszcze jednego malucha że o niczym innym nie myślę teraz .
Pewno dlatego te cykle były bezowocne bo za bardzo chcemy.
Dlatego odpusciłam sobie te wszystkie testy owulacyjne i te ciążowe też.
Trzeba wyluzować.

[anusia_magda]

jak zaczynałam się starać w wieku 35 lat myślałam że zajdę w pierwszym cyklu ( naiwna) a od drugiego cyklu juz świrowałam,że pewnie nie dane mi będzie zostać mamą ( głupia) więc zaczęłam się badać i jak pisałam już na tym forum wielokrotnie sama nie wiem co poskutkowało, ale w cyklu w którym się udało byłam na castagnusie, używałam żelu preseed mąż brał witaminki i miał nakaz spania bez gatek i po stosunku leżałam plackiem ze 2 godziny...więc nie wiem czy ta kombinacja pomogła czy tak miało być , ale jak już zaczęłam starania to bardzo się zafiksowałam na punkcie dziecka.
p.s. w cyklu w którym zaszłam w ogóle nie bolały mnie piersi

[campari345]

To może to znak z tymi piersiami bo mnie zawsze od zawsze bolą przed miesiączką a teraz nic a nic.
W poprzednie ciąże tak jakoś w 3-4 cyklu zawsze nam się udawało.
Teraz już czwarty cykl no zobaczymy jak poszło
Chociaż ja tak mam już głupio że niby odpuszczam myślenie nie kupuję testów nic ale głowa sama myśli o tym ciągle od rana do wieczora .
Kwas foliowy łykamy razem ja i mąż już od pół roku.

[ewelineczka1980]

A kiedy powinnaś dostać miesiączkę?

[campari345]

17-go we wtorek.

[ewelineczka1980]

Jeszcze tydzień ! Ech ech wiem jak to jest, w maju też czekałam i już od zmysłów odchodziłam. A później to okropne poczucie rozczarowania!
Ale mam nadzieję, że ty tego nie doświadczysz i będzie dobrze

[campari345]

Dzięki za wsparcie .
Jestem pozytywnie nastawiona musi być dobrze innej opcji nie ma

[campari345]

A jeszcze w pierwszym cyklu jak zdecydowaliśmy się i zaczęliśmy się starać miałam wszystkie objawy ciąży od częstego sikania po wymioty i takie dziwne ciągnięcia w dole jak na ciążę.
Byłam w szoku jak dostałam jednak okres
Kurcze co to myślenie o dziecku potrafi zrobić z głową.

[anusia_magda]

wszystko co brałam za oznaki ciąży było fałszem, właśnie jak zaszłam to nie bolały mnie piersi i teraz z doświadczenia wiem że mdłości u mnie akurat to pojawiły się w 7tc a sikanie jakoś w 3- 4 m-cu także na takie objawy jeszcze jest czas bo na razie przed okresem to raczej jest etap zagnieżdżania lub początków produkcji HCG a te wszystkie atrakcje przychodzą później...raczej silne odczucia przed okresem wskazują na napięcie przedmiesiączkowe...ciekawostka: ja dwa dni przed spodziewaną miesiączką gdy zaszłam w ciąże dostałam ...biegunki, ale do dzisiaj nie wiem czy to przez ciążę

[campari345]

No właśnie ja próbuje sięgnąć pamięcią wstecz i też sobie nie przypominam żebym miała jakieś objawy na początku każdej z ciąż.
Jedynie co to w pierwszej mi było niedobrze nie wiedziałam dlaczego nagle okazało się 7tydzień.
A w pozostałych to już w którymś tam mc. Miałam różne takie tam.

[anusia_magda]

a dzisiaj widziałam trzytygodniową dziewczynkę w wózku, cudo...ile bym dała żeby takie swoje wozić

[campari345]

Taj ja teraz też widzę wszędzie wózki z bobasami .
Widziałam prześliczne bliźniaki też takie maleńkie w wózku coś pięknego.

[1nikita111]

Witajcie ja w przyszlym tyg koncze 36 mam coreke 9 lat i syna 7 lat i niedawno zdecydowalismy z mezem ze jednak trzecie tez chcemy - te starsze tak szybko rosna
No i w zeszlym tyg wyjelam wkladke (kiedys mylelismy ze wiecej dzieci nie bedziemy miec ) i od przyszlego miesiaca zaczynamy sie starac
co tu duzo mowic boje sie , nawet bardzo alenie o siebie ale o dziecko jak nam sie uda zajsc bo nie dosc ze wiek to jeszcze wkladka, poprzednie ciaze powiklane cukrzyca, nadcisnieniem, tachykardia lezenie plackiem przez 7 tyg bo lozysko sie odklejalo no i jedno poronienie takze nie wesolo lekarka ktora prowadzila wszystkie ciaze az brwi uniosla ze zdziwniea ze jeszcze nam sie chce jedyne co to nigdy nie mialam problemow z zajsciem w ciaze i mam nadzieje ze tak zostalo mimo noszenia wkladki przez 6 lat
Wszystko w rekach Boga wierze ze nam pomoze i uda nam sie urodzic zdrowe dzieciatko

[campari345]

Witaj oczywiście że się uda nie ma innej opcji

[campari345]

Hej zagląda tu ktoś czasem jeszcze?
Pozdrawiam

[panifontani]

Zagląda, zagląda... u mnie nic się nie zmieniło - starania trwaja od lutego i nic. Daję sobie czas do jesieni i jeśli się nie uda, to zakończę to wszystko. Nie ukrywam, że dla nas te kontrlowane starania to mordęga, w sensie przytulania na zawołanie co 2 dni a dni płodne, łykanie mnóstwa wspomagaczy, ja przebadałam się już cała... obydwoje nerwowi się zrobiliśmy i tyle. W tym miesiącu idziemy na żywioł, w sensie po prostu się nie zabezpieczamy i robimy wszystko normalnie, zanim zaczęliśmy te starania. Spróbujemy tak ze 3 mce i zobaczymy, bo presja czasu jest. Mówiąc szczerze zanim zaczęliśmy to nie przypuszczałam, że starania o dziecko tak będą wyglądały. Naiwnie myślałąm, że max 3mce radosnego przytulania się i po sprawie. Tymczasem nic z tego... Pozdrawiam wszystkie dojrzałe planujące i starające się!

[campari345]

Nam się udało też od lutego się staraliśmy.
Boże jak się cieszymy jestem w 5 tygodniu.
Nie poddawajcie się uda wam się dziewczyny.

[ewelineczka1980]

Campari - tak sie ciesze!!! Bardzo gratuluje, to fantastyczna wiadomosc )))))

[campari345]

Ja sama w to nie mogę uwierzyć ja już chciałam na monitoring iść jak tym razem by nie wyszło a tu taka niespodzianka z wiadomych przyczyn (wiek) to jest moja ostatnia ciąża postanowiłam się więc cieszyć wszystkimi objawami nawet wymiotami i spuchniętymi nogami

[1nikita111]

Campari to bardzo sie ciesze gratuluje i zycze wspanialych juz 8 miesiecy i przede wszystkim ZDROWEGO maluszka koniecznie opisuj tutaj co i jak
mam nadzieje ze niedlugo dolaczymy do ciebie jako zaciazone

[campari345]

Na pewno i wam się uda nie ma innej opcji
Jeszcze nie możemy w to uwierzyć.

[panifontani]

Campari GRATULUJĘ!!!! rewelacja, życzę wszystkiego najlepszego, trzymam kciuki za spokojne 9 mcy!

[campari345]

Dziękuję bardzo.

[karmelowa18]

Dziewczyny, nie stresujcie się, że od razu nie zachodzicie, nie mamy po 20 lat. Mój gin powiedział, że w moim wieku (37) trzeba dać sobie spokojnie pół roku, bo mamy częściej cykle bezowulacyjne, a jak jest owulacja, to jajeczko nie zawsze jest prawidłowe, zdolne do zapłodnienia lub prawidłowego dalszego rozwoju. Ja zaszłam w 5cs. Bardzo denerwowałam się, czy w tym wieku mam szansę na zdrowe dziecko, po 35rż za darmo jest Pappa, wahałam się, czy robić, ale dałam się ostatecznie przekonać. I co? Okazuje się, że ryzyko wieku swoje, a natura swoje. Ryzyko spadło mi z 1:niecałych 200 (z wieku) na 1:3500. Także mamy ogromne szanse na zdrowe dzieci. Ale dodam jeszcze jedno. Mój lekarz, gdy zastanawiałam się właśnie nad Pappa, powiedział, że z jego doświadczenia kilkudziesięcioletniej pracy w szpitalu, nieprawdą jest, że starsze kobiety częściej rodzą chore dzieci, a mógłby powiedzieć wprost przeciwnie, większa część chorych dzieci ma młode matki, więc on sam nie wie skąd te statystyki. Także głowa do góry i do roboty.

[campari345]

Co prawda to prawda.
Jak mój mąż coś wspominał o dziecku mówiłam dobra ale najpierw uderzymy do lekarza poradzić się czy to aby możliwe czy nie ma żadnych przeciwskazań.
Lekarz powiedział absolutnie nie ma i spokojnie możemy się zabierać do działania .

[anusia_magda]

Campari, gratuluje i trzymam kciuki...będzie pięknie , Karmelowa, to mnie pocieszyłaś z tymi statystykami, Ja na razie Wam tylko kibicuję bo z różnych przyczyn świadomie obecnie nie zaczynam starań, kedyś myslałam że granicą dla mnie bedzie wiek 40 lat, ale ja nie czuję sie stara w tym wieku i myślę że za rok nic mi się w głowie nie zmieni czyli wtedy mając 41 l. chciałabym zacząć starania. Ale przyznam sie szczerze że jeszcze jedna rzecz mi chodzi po głowie. W szkolnych czasach miałam w klasie najstarszych albo praiwe najstarszych rodziców, tzn. moja mama urodziła mnie w wieku 32 lat ( ! ) ale mamy moich koleżanek rodziły je w wieku 19stu. Dzisiaj to śmieszne, ale w pewnym momencie nad tym ubolewałam i w sumie niestety rodzice odeszli szybko więc jednak miałam ich krócej. I o tym czasem myślę niestety...

[campari345]

anusia-magda
Bardzo ci dziękuję.
Nie martw się że będziesz za stara no co ty moja mama też mnie późno urodziła żyje ma się dobrze nic nie wskazuje na to by miała zejść z tego świata.
Babcia moja zmarła jak miała 93 lata przeżyła wszystkie swoje dzieci
Teraz wydaje mi się starzejemy się jakoś inaczej wolniej jakby .
My się tak cieszymy że jeszcze zostaniemy młodymi rodzicami że aż

[basha]

czy ktoś tu jeszcze zagląda? Campari co u Ciebie?

[andziaplus]

Też się przyłączam do gratulacji! !!!!!

[iziula1]

Nie wiem czy się licze ale urodziłam moją córeczkę dwa miesiące przed 40-stką.
Była planowana i wyśniona.
Mamy w sumie 3 dzieci.
Róznica między najstarszym synem a córką aż 16 lat.

Ciąża najlepsza ze wszystkich.

Dziewczyny, 40 lat to najlepszy wiek na ciąże. Jesteśmy dojrzałe, wiemy czego chcemy, spokojnie znosi się wszystkie trudy i macierzyństwo dojrzałe smakuję o wiele lepiej.
Jestem szczęsliwa że zdecydowałam się na 3 dziecko. Dwa lata o tym myślałam, dwa lata watpliwości bo zycie juz poukładane. Ale wiedziałam,że myśl o córce nie opuści mnie już do końca zycia.
I dziś jest z nami moja cudowna córeczka.

Co moge doradzić? Kochajcie się a nie starajcie.
Ciąza sama przyjdzie. Owszem płodnośc spada ale nie jakośc drastycznie.
My zaciązyliśmy w 1 cyklu starań-ale byłam w szoku. Dwa lata planowania, nastawiłam się na kilkumiesięczne starania a tu JEST!!!
Co do rodzeństwa-to nie ich chęci decydują o tym czy będziesz czy nie jeszcze raz mamą. Starszy syn do dziś jest sceptyczny wobec rodzeństwa choć jest opiekuńczy wobec siotry natomiast młodszy syn 7 latek jest całkowicie zakochany w siostrze.

Co do testów pappa , owszem wiek ma znaczenie ale tylko przy kwalifikacji wyników badań do danej grupy statystycznej. Czyli wyniki kobiety 40 letniej, rasy białej zestawia się z wynikami tej samej grupy a nie np.20 latki.
Także nie bójcie się ich. Jak coś pomoge dobrym słowem i wsparciem bo też przeszłam ścieżkę badań prenatalnych.
Pomogłam ? Starałam się zawrzeć najważniejsze rzeczy i wątpliwości jakie pojawiały sie w wątkach.

[campari345]

Hej pewno że pomogłaś dobre słowo zawsze mile czytane
Moje dzieciaki się strasznie cieszą te młodsze jak i te starsze .
Najpierw modliłam się o ciążę teraz modlę są żeby wszystko było ok i tak wiecznie się o coś martwię.

[anusia_magda]

campari345 napisał(a):

.
> Najpierw modliłam się o ciążę teraz modlę są żeby wszystko było ok i tak wieczn
> ie się o coś martwię.
i u mnie będzię to samo jeśli zacznę starania, dlatego mój mąż juz jest zniechęcony

[campari345]

anusia- magda
Ja to nic mężowi nie mówię że się boję co dnia że myślę ciągle,drżę ze strachu gdybym mu coś wspomniała też by się martwić zaczął.

[anusia_magda]

ale mój dobrze wie i juz sie przez parę lat naoglądała jak jestem i jak się trzęsę nad córką, także on ogólnie ma dość

[1nikita111]

My chyba juz tak mamy ze martwimy sie na zapas o wszystko
ja na pewno bede schizowac
teraz czy wogole sie uda pozniej o zdrowie maluszka i za przebieg ciazy
niestety w kazdej mialam jakies "przeboje" a wiek pewnie swoje zrobi ze latwiej nie bedzie
echh ale co sie nie robi dla maluszka oby tylko zdrowy byl

[campari345]

Uwierzcie mi że nie ma większej panikary niż ja .
Ja to sobie potrafię takie fazy wkręcać potem siedzieć dołować się zamartwiać ryczeć że to jest nie do opisania .
Jak nie mam zmartwień to się martwię że się nie martwię taka dziwna jestem.
Teraz jak nam się udało i zostaniemy znowu rodzicami staram się nie oglądać w TV.
Nic co o ciąży a w necie nie doszukuję się tematów o ciażach (przynajmniej staram się je omijać). Musi być dobrze przecież urodziłam czworo zdrowych dzieci ciąże były bez komplikacji

[anusia_magda]

cześć Izula . Fajnie to opisałaś, ale jednak udało Ci się przed 40stką . Mam koleżankę która niedawno urodziła w wieku 42 l. a zarzekała się że na babcię się szykuje ( ale wiem że marzyła o córce i ma). Zresztą teraz dużo celebrytek rodzi po 40stce więc i społeczeństwo ma inne podejście...

[ida17]

Urodziłam pierwsze dziecko w wieku 38 lat. Nie czułam w ogole ze jestem za stara . Teraz staramy sie drugiego dzidziusia , w tym roku kończę 41 i tez nie czuje sie za stara ..
U mnie jakos tak wszystko przychodzi pózniej . Dopiero teraz poszłabym np na studia .Przedtem sie bałam , nie czułam sie na siłach ....
Za maź wyszłam w wieku 35 lat i wtedy dopiero czułam sie dojrzała do tego.
W wieku po 35 roku życia dzięki lekarzowi napro. uregulował sie tez mój cykl . 15 lat temu pani znana w Polsce pani doktor ginekolog z Mikołowa powiedziała mi ze nie ma szans na dziecko . Słowa te sie nie sprawdziły na szczęście

[kaza10]

Gratulacje dla campari345, troje dzieci w dzisiejszych czasach to luksus a piątka!!jestem pod wrażeniem i oczywiście mocno trzymam kciuki, za pozostałe starające się mamy oczywiście również.pozdrawiam

[1nikita111]

Jak tam Campari sie czujesz ? wszystko ok z ciaza ?
A u pozostalych dojrzalych staraczek ? jak wyniki
ja sie jakos nie nastawiam pozytywnie bo tempki dziwne, objawow ovu nie bylo za specjalnych za tydzien na wakacje i znowu bedziemy dzialac

[ewelineczka1980]

ida, bardzo mi ulżyło po przeczytaniu twojej wypowiedzi. Czytając ją byłam na wakacjach, daleko od Polski, codzienności, problemów itd.
Na co dzień to cały czas się stresuję, że już późno, że już czas, że nie można odkładać itd.itp. (mam 34 lata).
Jak widać można pierwsze dziecko urodzić nieco później, a mimo wszystko czerpać z tego radość, być zadowolonym i jeszcze myśleć o kolejnym
Dzięki za te słowa!

[1nikita111]

Kurcze dziewczyny zrobilam test w 12dpo i wyszedl z bladziutka druga krecha
jak malz sie obudzi to dam mu do potwierdzenia bo sama w to nie wierze
trzymajcie kciuki zeby ciemniala

[anusia_magda]

dziewczyny i jak Wasze ciąże?

[anusia_magda]

Nikita gratulacje jak ja robiłam test cztery lata temu to też była słaba krecha ...

[1nikita111]

campari jak ty sie masz ? bylas juz u lekarza ? ja w przyszlym tyg sie wybieram

[domiska75]

Dziewczyny, chciałam się pochwalić, że jestem po połówkowym i wiem już, że będę miała córeczkę!!! Mam dwóch synów - 17 i 13 lat. Wszystko jest ok, a ja nadal szybuję nad ziemią! Nigdy nie czułam się tak dobrze, enegria mnie rozpiera!!! Trzymam kciuki za wszystkie staraczki!

[panifontani]

Domiska,gratuluję! A ja właśnie sie dowiedziałam, że jestem w ciąży Pozdrawiam dojrzałe staraczki i zaciążone!

[andziaplus]

Gratulacje.

[andziaplus]

Aaaaaaaaaaaaaaaa

[andziaplus]

Wlasnie zrobiłam test i wyszla blada kreska. .!!!!!!!!!! Postanowilam sie cieszyc,jakby się mialo udac. Zobaczymy. Bedziecie ze mną?

[campari345]

Hej dziewczyny ale ciężarówek ja ciebie suuuuuper.
u mnie 13 tydzień wczoraj byłam na usg .
Widziałam moje dzieciątko ale się ruszało ono się ruszało a ja ryczałam i ryczałam ze szczęścia.
U nas wszystko ok w październiku mam następne pewno się dowiemy kto tam mieszka
Chociaż moje chłopaki po fotce z usg widzą że to brat bo niby ma takie same włosy jak chłopak.
Córka widzi dziewczynkę.
A nam to jest obojętne fajnie że jest
Pozdrawiam was wszystkie piszcie co u was.

[andziaplus]

A ja 12 dni po owulacji, beta 32,5,w sobotę powtórzę. Trochę się stresuję,bo ostatnie poronienie miałam w25 dniu po owulacji. Utrzyma się dzidzia, a w ogóle, t o bym chciała bliźniaki. We wrześniu kończę 40

[campari345]

Trzymam kciuki i czekamy na dobre wiadomości.

[andziaplus]

no nie udało się. Wyniki bety za niskie - 38( 2 dni wczesniej 32), ale i tak to byl cud, bo owulacja byla gdzies w 41 dniu cyklu, więc endometrium juz nie bylo w formie, tak sobie to tlumaczę... Ale smutno... Juz chodzilam w wyobrazni na spacery z maluszkiem. Moze nastepny cykl bedzie normalniejszy... jak sie organizm pozbiera

[campari345]

Hej.
Mam pytanie a skąd wiesz że owulacja była w 41 dniu cyklu?
Byłaś na monitoringu czy testy owulacyjne?
Bardzo mi przykro uda się w przyszłym miesiącu.

[andziaplus]

Mierze temperaturę i wyraźnie widać bylo skok owulacyjny,a dodatkowo zrobiłam testy owulacyjne

[campari345]

Temperatury nigdy nie mierzyłam to nie wiem ale te testy owulacyjne u mnie się nie sprawdziły.
kupiłam te drogie clearblue i nic .
Ja sobie przypomniałam że zawsze na cytologię chodziłam do 10-go dnia po miesiączce i moja pani doktor pytała czy chcemy mieć jeszcze dzieci bo jest piękna owulacja.
Tak więc zaczęłam kombinować myśleć i doszłam do wniosku że u mnie owulacja musi być zaraz po miesiączce .
Miałam rację

[andziaplus]

u mnie to różnie... najczęściej 13 dnia (plus/minus2)... poznaję po skoku i utrzymującej się temperaturze, a różnica na wykresie jest wyraźna... z 36,6 skacze na 37, 37,2 itp. Ta była najpóźniejsza, i jak czytałam najlepszy czas na implantację jest między 12 a 22 dc, ze względu na grubość endometrium. A muszę mierzyć, co jest trochę męczące, bo luteinę mam brać 3 dni po pick/po skoku temperatury, czyli po owulacji... w innym razie istniałoby ryzyko przyblokowania owulacji(niektórzy lekarze każą brać luteinę np. 16 dnia cyklu, u mnie to czasem przed owulacją)
Bardzo Co gratuluję i kibicuję, żebyś spokojnie i z uśmiechem cieszyła się maluszkiem! I niczym nie martwiła Mimo wszystko mam też nadzieję, że mi też się uda, mimo wieku i stresu

[campari345]

Bardzo dziękuję uda się i tobie mocno mocno kibicuję tobie oraz wszystkim starającym się przyszłym mamusią.

[koto.podobna]

To i ja się wypowiem - pod koniec X będę miała 40-stkę, jestem w pierwszej ciąży, rozwiązanie w III 2015. Na razie - odpukać! - wszystko jest ok, czuję się świetnie.

[campari345]

Gratulacje pewno że będzie dobrze bo jakby inaczej pozdrawiamy.

[ewelineczka1980]

Co za ulga przeczytać jaką wiadomość!!!!

Ja niedługo skończę 35 lat, ale z w związku z nowymi okolicznościami, musimy z mężem przesunąć starania o jakieś 2 lata. Więc super usłyszeć, że i w późniejszym wieku się da - zwłaszcza z pierwszym dzieckiem!!

[iza412]

Witam dziewczyny, jestem tu pierwszy raz - i przeczytałam Wasze wpisy, ciesze sie ze jest Was tak duzo dz przyszłych dojrzałych mam Ja narazie sie staram i bez efektu i jak szalona co chwilke robie test i czekam na upragnione dwie kreski.... i nic Moze to juz wiek bo mam 41 lat, ale jeszcze bede sie starac, tak bardzo bym chciała. Zazdrosze tym co juz są w ciązy, Ciesze sie z wami a tym co sie starają zycze aby nareszcie ujrzały dwie kreski na tescie. Pa trzymajcie sie

[1gilbert1977]

Witaj iza412, ja dzisiaj jestem tutaj pierwszy raz, fajny ten portal, to o czym napisałam to o mnie mam, różnimy się tylko wiekiem mam 37 lat. Do usłyszenia.cao

[iza412]

Czesc 1gilbert1977, ja bardzo wierze ze sie uda, tylko chyba juz wariuje i odwrotny efekt, codziennie mam wrazenie ze inaczej sie czuje wmawiam sobie, licze dni płodne potem molestuje mojego meza juz na zapas tydzien wczesniej.... szalenstwo on chyba ma juz dosc ale ja sie nie poddaje wiem ze kiedys sie uda (tylko juz coraz mniej czasu mam) pa trzymam za Ciebie kciuki, tez sie nie poddawaj.

[campari345]

Iza witaj
Oczywiście że ci się uda .

[iza412]

Witajcie dziewczyny i przyszłe mamusie Campar345 gratuluje Tobie, jak sie czujesz to juz 15 tydzień - szczęsciara z Ciebie. Mam nadzieje ze tez bedziemy sie cieszyc, Pa trzymaj sie ciepło Ty i maleństwo.

[campari345]

Tak u mnie już 15 tydzień ale to zleciało a dopiero co staraliśmy się
Teraz mnie ciekawość zżera kto mieszka w moim brzuchu

[iza412]

Masz juz dzieci? Jesli dobrze pamietam z tego co czytałam to tak, i jak sie czujesz? tak jak poprzednie ciąze czy inaczej?

[campari345]

Tak mam czworo to będzie piąte i jestem już babcią .
Ciążę znoszę fantastycznie gdyby nie rosnący brzuch wogole nie powiedziałabym ze jestem w ciąży.

[iza412]

Super, ja tez juz mam dorosłe dzieci- dwóch synów i brakuje mi w domu malenstwa

[campari345]

Ja mam 3 chłopaków i córkę w sumie nie mam specjalnych wymagań co do płci co będzie to będzie byle zdrowe.

[iza412]

Ja zawsze chciałam miec dziewczynke teraz juz nie ma znaczenia. Chyba bede skakac do sufitu z radosci jak sie uda, chociaz czasami juz wpadam w panike chyba za bardzo chce. Ale jak narazie nie odpuszczam, juz w domu chyba mają mnie dosyc wiecznie jeden temat

[campari345]

Znam to u mnie też to przerabiali jedyny temat jaki był to ciąża testy ciążowe i owulacyjne kasy poszło i jak w końcu odpusciłam sobie z testami udało się

[iza412]

Uciekam kochana, trzymaj sie (ja dzis bede sie starac pa

[campari345]

Powodzenia

[campari345]

powodzenia

[1gilbert1977]

Jak czytam wasze wypowiedzi to zdałam sobie sprawę ze marzenie o dziecku przykrywa cały świat, ja tez chce byc mama ale moze za mało w porównaniu z wami, nie kupuje testów owulacyjnych a pewnie powinnam, nie panikuje jak kolejny miesiąc nie wyszło i tu zaczynam sie martwić moze cos ze mną nie tak, a mam juz 37 lat i wiem ze to ostatni dzwonek a tu nie wychodzi juz dwa lata. Moze mój problem siedzi w głowie, boje sie ciąży bardzo, porodu, ogólnie mam bardzo niski próg bólu i moze podświadomie to mnie blokuje. Poza tym nie robiłam szczegółowych badań poza cytologia i usg było wszystko dobrze, cos czuje ze jestem na początku tej drogi ale i jeszcze dalej. Napiszcie mi wasze odczucie, dzieki i dobrej nocki życzę.

[campari345]

Jak byłam w pierwszej ciąży 23 lata temu to myślałam że umrę przy porodzie tak bardzo się bałam a jeszcze koleżanki które rodziły wcześniej nie pomagały w pozytywnym myśleniu a podkręcały coraz to różne historie jakie to nie jest straszne.
jak co miesiąc chodziłam na badanie krwi myślałam za umrę z bólu ja też mam niską odporność i zawsze mówię że mnie boli bardziej że ja bardziej cierpię niż inni.
Popatrz za kilka miesięcy idę rodzić piąte dziecko czyli nie jest tak źle.
Pomyśl gdyby to aż tak bolało to czy kobiety rodziły by po kilka razy? A teraz to w ogóle sam takie czasy że można się z lekarzem ugadać cesarkę zrobić
Powiem ci nie ma się co nakręcać strachem i słuchać koleżanek a przede wszystkim gdy już będziesz w ciąży czytać Internetu (na tematy ciąży i porodów) .
Glowa do góry relax nie spinaj się bo nie jest źle.
Pozdrawiam.

[1gilbert1977]

Dziękuję, tak się ciesze że jest taki portal i takie z was mądre babeczki, miłego piątku.

[iza412]

Witajcie babeczki Ja tez porodu nie wspominam zle, przy porodzie zapomina sie o bólu jakimkolwiek bo radosc z narodzin przysłania kazdy ból. To jest ból przepełniony szczesciem a nie cierpieniem! Wiec nie ma co sie bac. A jak sie boisz to rozwiązaniem jest cesarka, ale ja chyba bym wolała normalnie rodzic. Damy rade tylko najpierw musi sie udac. a ja chyba za bardzo chce i nie wychodzi, moze jak troche odpusze, tylko ze to nie takie proste jak sie wiecznie mysli.

[campari345]

Tak a pozatym to nie jest tak jak to się wydaje z tym bólem że siedzisz i czekasz aż zacznie cię cholernie boleć a ty się z bólu skręcisz.
Nie wiem jak to opisać ale jak już się zacznie poród to już nie myślisz o tym bólu tym się dzieje rodzisz i po sprawie .

[domiska75]

A zdaża się, i to nie tak rzadko, że rodzi się z niewielkim bólem. Ja jestem taką szczęściarą - bolało może ciut bardziej, niż przy zwykłym okresie Teraz oczywiście liczę na to samo!!! A też mam niski próg bólu - chętnie za którąś urodzę, w zamian za wizytę u dentysty!!! którą przekładam i przekładam....

[campari345]

Ja pamiętam jak rodzilam 18 lat temu przyszła dziewczyna na porodowkę i nagle stęka,krzyczy bo położyli ją na łóżku porodowym .
Nagle ta położna do niej
Dlaczego pani tak krzyczy przecież wiem że panią nie boli ata zdziwiona do położnej:
Ze myślała że to tak Trzeba jak się już leży na porodówce
W głowę zachodzę di dziś jak to możliwe?
Nagle kazali jej przeć i po sprawie urodziła bez żadnych bóli

[iza412]

CześC dziewczyny, campari345 co u Ciebie, jak Twój brzuszek-rosnie? U mnie znowu nic, nie udało sie, kolejna załamka, ale trudno. Pozdrawiam Was

[campari345]

Hej iza uda się w przyszłym miesiącu trzymam kciuki i kibicuję mocno .Tym czasem ja zaraz zaczynam 17 tydzień jutro umówili mnie z położną ( nie wiem po co ) w tamtej ciąży tego nie było ale co mi tam pójdę.
Kopie mnie delikatnie już bardzo przyjemne uczucie nie przypuszczałam że mnie to jeszcze kiedyś spotka .

[aniulla74]

Ciężko to opisac mam 40 lat ,mam 2 córki 22 i 17 lat ,nigdy nie zabezpieczałam sie juz póżniej myślałam że już nie mogę zajść w ciążę aż do kwietnia tego roku ,dowiedziałam się że jestem w ciąży prawie w 8 tygodniu był to dla mnie grom z jasnego nieba byłam przerażona niesamowicie ,wiek dzieci dorosłe co ludzie powiedzą ,? ale z każdym kolejnym dniem poznając inne kobiety w ciąży na forach utwierdziłam się że jest super nie jestem sama jak myślałam do tej pory w tym wieku ,miałam dużo problemów szpitale nonstop jak coś się działo leżałam i nic nie robiłam pobyty w szpitalu .pogodziłam się i zaczełam się cieszyć że po tylu latach tak z nienacka stało się i byłam szczęśliwa .życie się zmieniło zupełnie o 100 stopni ,wielkie szczęście jak doszłam do świadomości ,badania wszystkie ok w 13 tyg ,pózniej znów szpital ale wszystko ok unormowało się , kupiłam sobie nawet monitoring do domowego tętna ,słyszałam je 3 4 dni póżniej coś się zepsuło nie słysząłm zdążyłam jeszcze delikatne tętno pokazać młodszej córce a na następny dzięn już nie słyszałam ,za 3 dni wizyta u ekarza ,juz wiedziałam że coś jest nie tak ale miałam nadzieję ,niestety na wizycie okazało się ze w 20 tyg dziecko zmarło ,wiadomo co pózniej poród itd ,o co chodzi mam 40 lat przeszłam trałmę dzieci mam już dorosłe ale po tym przejściu tak pragnę dziecka swojego małego i wtym wieku bo dojżałam do tego w tedy gdy je urodziłam byłam bardzo młoda a tera wiem że inaczej podchodze do macieżyństwa i nie mogę sobie poradzić z tym że miałam to maleństwo w dojżałopści w końcu upragnione a jednak je straciłam ,nie mogę się pogodzić z tym ,obawiam się że nie będe miała już takiej szansy choć bardzo bym chciała ,moje dziewczyny tzn córki bardzo się cieszyły choć ja bardzo bałam im się powiedzieć ,a teraz nie wiem czy będe mogła po tylu latach starań jeszcze mieć szansę być szczęśliwą mamą ciężarną bo mój mąż pewnie nie będzie chciał widząc jak muszę cierpieć z powodu porodu naszego aniołka ,nie wiem co robić ,robie badania ,chodzę do dentysty ,bardzo by mi pomogła ciąza jaknajszybsza psychicznie ale nie odemnie to zależy nie wiem co zrobic ,pozdrawiam mamy kochane

[elunia29]

Aniula bardzo bardzo mi przykro. Jako 40 letnia ciężarna nie byłaś sama i teraz jako mama po stracie nie jesteś. Mam 38 lat dwóch synów i dwa aniołki też bardzo chciałam trzeciego dziecka i nadal chcę, coś się dzieje z maluszkami umierają we mnie. U mnie problemem jest zajście w ciążę - z chłopakami się leczyłam, ale się nie poddaję. Nauczyłam się też doceniać to co mam dwóch zdrowych synów, kochającego męża - choć nie powiem dzieciątko cały czas jest z tyłu głowy, ale czas naprawdę wycisza smutki i pozwala inaczej myśleć - daj go sobie, a może jeszcze się uda.

[campari345]

Dziewczyny pierwszy raz nic nie odpiszę bo po prostu nie wiem co napisać.
Pozdrawiam was będzie dobrze nie poddawajcie się.

[aniulla74]

Dziękuj,ę za słowa otuchy ,właśnie mi też chodzi że ciężko mi zajść w ciążę i dlatego się obawiam tego niemożliwego bo jednak czas robi swoje ,no ale nic nie mogę zrobić tylko mieć nadzieję ,tobie też się uda trzeba w to wierzyć ile może być nieudanych razy imoże w końcu zaświeci słoneczko i dla nas ,życzę ci wiary i pozdrawiam serdecznie ,

[iza412]

Witajcie dziewczyny, tak mi przykro, ale nie jestescie same pewnie Wy ja i wiele wiele kobiet to samo przezyło a teraz stara sie i ma nadzieje i ja wierze ze sie uda bo jak sie bardzo pragnie i całym sercem próbuje to przeciez musi sie udac. Ja tez miałam zwątpienia załamywałam sie bałam sie i na nowo wierzyłam. czasami myslałam ze swiat jest niesprawiedliwy jedne nie chcą a zachodzą w ciąże a ilez kobiet tak bardzo pragnie i nic. Ale bedąc silne i mocno wierząc UDA SIE i tez bedziemy miały małego skarba Pozdrawiam Was Trzymajcie sie i nie poddawajcie sie no i próbujcie co miesiac (mnie juz chyba mój mąz ma dosyc bo nawet jak wiem ze mam dni płodnych to i tak nie odpuszczam a moze akurat pa

[4majka41]

witam ,Izo doskonale Cie rozumiem.Mam 41 lat,w mlodosci bardzo pragnelam miec dzieci ,ztworzyc rodzine bo przeciez na tym polega zycie.Robilam wtedy rozne badania,okazalo sie ze mam niedroznosc jajowodow.Wykonanao mi dwa razy zabieg udrazniajacy w ciagu roku,mialam nieudane proby zajscia w ciaze.Rozstalam sie z mezem i przez 5 lat bylam sama,z moim bolem o wymarzonej rodzinie...od 4 lat jestem w zwiazku z cudownym czlowiekiem ,planujemy slub w przyszlym roku,partner od poczatku chcialbym miala swoja upragniona dzidzie ale ja ze strachu bo wlasnie jestem w wieku po 40,odrzucalam te mysl.I ZYLAM NIE MYSLAC O PLANOWANIU DZIDZIUSIA.i nastapil cud,najpierw zauwzylam ze mam problem z jedynka ,potem kłucia w jajniku i szybkie meczenie wchodzenia na 3 pietro po czym wczesniej wchodzilam bez problemow i zadyszki,w koncu brak miesiaczki w terminie i opoznienie jej.Szybko wykonalam test i wyszly 2 kreski (test robilam tydzien po oczekiwanej miesiaczce czyli 20.09.a miesiaczke powinnam dostac 14.09),powtrorzylam test bo nie moglam uwierzyc.Wystraszylam sie ale zaraz ogarnelo mnie uczucie szczescia ktore trwalo do srody czyli 1.10. 14.moja kruszynka miala zaledwie kilka tygodni gdy uznano ze obumarla jestem drugi dzien po wypisie ze szpitala,z tego co czytam tu na forum ,ciesze sie tylko z tego ze to bylo poronienie samoistne bez lyzeczkowania ,a slyszalam ze lyzeczkowanie zmniejsza szanse na powtorne zajscie w ciaze,bo tworza sie zrosty w jajowodach ,ktore w moim pszypadku juz dwa razy usuwano i bylo to wlasnie powodem uniemozliwiajacym zajscie w ciaze.Brak slow co czuje teraz,tak bardzo sie ucieszylam ze bede nareszcie miala swoja dzidzie ,mocno przezylam poronienie,ale sie nie poddam,widocznie Bog dal mi nadzieje i ja w nia wierze,wierze ze znow bede mogla zajsc w ciaze i urodzic zdrowa dzidzie.I tak masz racje Izo nie jestes sama,jest nas wiecej niz nam sie wydaje,ale badzmy silne i miejmy te wlasnie nadzieje

[4majka41]

witam ,Izo doskonale Cie rozumiem.Mam 41 lat,w mlodosci bardzo pragnelam miec dzieci ,ztworzyc rodzine bo przeciez na tym polega zycie.Robilam wtedy rozne badania,okazalo sie ze mam niedroznosc jajowodow.Wykonanao mi dwa razy zabieg udrazniajacy w ciagu roku,mialam nieudane proby zajscia w ciaze.Rozstalam sie z mezem i przez 5 lat bylam sama,z moim bolem o wymarzonej rodzinie...od 4 lat jestem w zwiazku z cudownym czlowiekiem ,planujemy slub w przyszlym roku,partner od poczatku chcialbym miala swoja upragniona dzidzie ale ja ze strachu bo wlasnie jestem w wieku po 40,odrzucalam te mysl.I ZYLAM NIE MYSLAC O PLANOWANIU DZIDZIUSIA.i nastapil cud,najpierw zauwzylam ze mam problem z jedynka ,potem kłucia w jajniku i szybkie meczenie wchodzenia na 3 pietro po czym wczesniej wchodzilam bez problemow i zadyszki,w koncu brak miesiaczki w terminie i opoznienie jej.Szybko wykonalam test i wyszly 2 kreski (test robilam tydzien po oczekiwanej miesiaczce czyli 20.09.a miesiaczke powinnam dostac 14.09),powtrorzylam test bo nie moglam uwierzyc.Wystraszylam sie ale zaraz ogarnelo mnie uczucie szczescia ktore trwalo do srody czyli 1.10. 14.moja kruszynka miala zaledwie kilka tygodni gdy uznano ze obumarla sad jestem drugi dzien po wypisie ze szpitala,z tego co czytam tu na forum ,ciesze sie tylko z tego ze to bylo poronienie samoistne bez lyzeczkowania ,a slyszalam ze lyzeczkowanie zmniejsza szanse na powtorne zajscie w ciaze,bo tworza sie zrosty w jajowodach ,ktore w moim pszypadku juz dwa razy usuwano i bylo to wlasnie powodem uniemozliwiajacym zajscie w ciaze.Brak slow co czuje teraz,tak bardzo sie ucieszylam ze bede nareszcie miala swoja dzidzie ,mocno przezylam poronienie,ale sie nie poddam,widocznie Bog dal mi nadzieje i ja w nia wierze,wierze ze znow bede mogla zajsc w ciaze i urodzic zdrowa dzidzie.I tak masz racje Izo nie jestes sama,jest nas wiecej niz nam sie wydaje,ale badzmy silne i miejmy te wlasnie nadzieje

[anusia_magda]

Dawno tu nie zaglądałam, a tu prosze tyle wpisów, pare smutnych , ale napiszę Wam ku pocieszeniu jedną historię. Moja siostra ponad 10 lat temu zaszał w nieplanowaną ciążę , była ok. 40stki, generalnie szok bo wtedy nie rodziło tak wiele dojrzałych mam, poza tym miała juz dwóch odchowanych chłopców. Tak do końca nie była chyba szczęśliwa z powodu kolejnej ciaży, niestety poroniła i potem miała wyrzuty sumienia że to prze jej podejście. Na nowo zapragneła dziecka ( baaardzo) i zaszła w kolejną tym razem zdrową ciążę z której ma cudowną , wymarzona córkę. Myślę że tak miało być, że ten cały ciąg zdarzeń ( również przykrych) doprowadzil do szczęśliwego finału. Życzę staraczkom duzo zdrówka i cierpliwości oraz wymarzonych dwóch kreseczek i slodkiego zdrowego bobaska.
A ja Wam powiem , ze im starsza jestem tym więcej mam dolegliwości i bardzo boję sie kolejnej ciąży ale mimo iż w tym roku skończyłam 40stke to idąc za przykładem koleżanek widzę że może i do mnie jeszcze uśmiechnie sie słoneczko. Ale nie nastawiam się . Ściskam Was mocno, Campari czekam na wieści co do płci .

[awo]

To i ja się chyba tu powinnam wpisać. Mam 39 lat, w zeszłym roku poronienie, 2 mies temu ciąża biochemiczna, od 5 miesięcy się staramy i .. no właśnie, zobaczymy. Jakby się udało rodzić będę po 40, czyli to właściwe forum
Jak czytam takie wpisy figa-pisze.blogspot.ie/2014/09/za-starzy-na-dziecko.html to zaczynam wątpić w ludzi

[figa_pisze]

No bardzo mi miło za ten link.

Nie każdy się po prostu nadaje na rodzica, chociaz myśli, ze się nadaje.
Mam 37 lat. Gdybym zaszła w ciążę to mąz by oszalał z radości a ja...nie wiem.
W każdym razie serdecznie kibicuję tym mamom (przyszłym, w trakcie i już wychowującym) które spełniły swoje marzenia nie ważne w jakim wieku.

[ja4-1]

Witam
Mam 41 lat, nastoletnie dziecko i jestem w 6 tc. I aż boje się to napisać ale chyba jestem załamana. O pierwsze dziecko staraliśmy się kilka lat i udało się więc radość wielka lekarz od razu powiedział że na kolejne dziecko raczej szans brak. Razem z mężem staraliśmy się na zasadzie jak Bóg da to będziemy się cieszyli ogromnie ale nic na siłę jak z pierwszą ciążą. I teraz kiedy kilka lat temu stwierdziliśmy że teraz już nie bo za duże ryzyko i ja oswoiłam się z tą myślą, zmieniliśmy wiele w naszym życiu nie biorąc pod uwagę kolejnego małego członka naszej rodziny JEST. I nie wiem czuje się niewdzięczna, wcale mnie nie cieszy ciąża i fakt że wszystko jest Ok, świetnie się czuję. Strasznie się boję zmian, odpowiedzialności, swojego wieku i generalnie mam doła. Jestem pewna że dzieciątko pokochamy a syn oszaleje z radości ale mój wiek mnie przeraża, kolejne lata wyrzeczeń, obowiązków nie wiem czy mam na to siły?

[campari345]

Hej .
Głowa do góry będzie dobrze ba nawet bardzo dobrze zobaczysz.
Teraz to ty jesteś w szoku jeszcze bo to sam początek zobaczysz wszystko sobie ułożycie przecież nie jesteś sama masz męża.
Dacie radę a zobaczysz jak pójdziecie na usg i zobaczycie malucha to całe złe myślenie odejdzie w niepamięć.
Ciesz się ciążą ciesz się tym prezentem od losu widocznie tak miało być .
Pomyśl ile kobiet marzy o dziecku a nie może z różnych przyczyn .
Głowa do góry najważniejsze że się dobrze czujesz i jest wszystko ok.
Pozdrawiam.

[4majka41]

droga równiesniczko rozumiem wszystko co napisalas ,masz te same obawy jak ja kiedys,gdy dowiedzialam sie miesiac temu(test) ze nosze w sobie 7tyg istotke,tez sobie wszystko mialam poukladane i z racji wieku nie myslalam juz o dziecku bo sie balam jak to bedzie ,czy bedzie zdrowe itp.Z kazdym dniem moja milosc rosla do dzieciatka ktore4 z mezem poczelismy do dnia.. w ktorym dostalam plamienia i wyladowalam w szpitalu z diagnoza ,,ciaza obumarła,, swiat mi sie zawalil w sekundzie .. stracilam swoje malenstwo ,wiele bym dala by moja kruszynka rosla i rozwijala sie w moim lonie,niestety ..dlatego ciesz sie ze Bog dał Ci te mala kruszynke a wszystko inne samo sie ulozy ,wierze ze sobie poradzisz z rzeczami ktore tak naprawde sa materialistyczne w porownaniu do zycia ,zycia ktore nosisz w sobie,pozdrawiam

[monwisz]

Witaj 4majka41
Bardzo Wam współczuję, a to o czym piszesz spędza mi sen z powiek. Boje się, że jak już zaakceptuje to co się wydarzyło stanie się nieodwracalne, boje się badań prenatalnych a właściwie ich wyników to mnie przerasta. Wiem, że jak wszystko się dobrze skończy to będziemy najszczęśliwsi na ziemi ale te 9 miesięcy to będzie najdłuższe w naszym życiu. Nawet w pierwszej ciąży od początku zagrożonej bo po długim leczeniu nie miałam tyle obaw może to wynikała z mojego wieku, braku wiedzy i mniejszej świadomości? Wtedy nie było łatwego dostępu do internetu jak dzisiaj. Mam nadzieję że damy radę choć będzie ciężko.

[ja4-1]

Dzięki za wsparcie. Nie wiem jak będzie, oby dobrze. Teraz czekamy na skierowanie na badania których się boje, a właściwie ich wyników i modle się żebym nie musiała podejmować żadnych decyzji. Może ktoś wie jak się mają statystyki ryzyka kobiet po 41 roku z pierwszą ciążą a jak z kolejną? Męczy mnie to. Badania za kilka tygodnia, na wyniki poczekamy kolejne kilka tygodni i w okolicy świąt będzie coś wiadomo. Masakra jak tu normalnie funkcjonować? Mamy już jakąś pozycję odchowane dziecko, prace, dom itp a ja ciągle czuje wewnętrzny niepokój, jak nastolatka która wpadła i musi powiedzieć rodzicom ? O co chodzi? Wy też tak macie?

[campari345]

A ja miałam pierwszy scan to do mnie lekarz powiedział:
Ja muszę pani zaproponować dlatego za wszystkim po 35 roku życia musimy proponować badanie przezierności karkowej proszę się zastanowić i w razie decyzji zadzwonić się umówić.
Ale już po tym pierwszym scanie powiedział wygląda na to że jest wszystko ok.
Nie zdecydowaliśmy się ponieważ gdyby było coś nie tak i tak musiałabym urodzić a po co mi tyle mc. Byłoby się gryźć nie wytrzymalabym tego nerwowo.Kobiety młode po 20 roku życia mogą urodzić tak samo chore dziecko jak i kobiety po 40.
Mieszkam w Irlandii tu jest wręcz moda na późne macierzyństwo.
Znam pełno kobiet po 40 w ciąży albo co już po 40 urodziły dzieci .
Nie znam ani jednego dziecka chorego na cokolwiek.
Znam też dziewczynę która miała 22 lata jak urodziła dziecko z Downem także nie ma co się bać.
W środę idę na duży scan dowiem się czegoś więcej.
Najważniejsze dla mnie teraz kto to tam mieszka w moim brzuchu już są doczekać nie mogę.
Pozdrawiam.

Starsze matki zyja dluzej!

[awo]

Kobiety ktore urodzily dziecko po 33 r.ż. mają dwa razy więcej szans na dożycie do 95 roku życia blogs.kqed.org/stateofhealth/2014/06/28/surprising-advantage-for-older-moms-more-likely-to-live-longer/
Oto artykuł.
A co dopiero kobiety które urodziły koło 40tki!
Natura tak to urządziła, żeby starsze matki mogły za nastolatkiem nadążyć
Pozadrawiam wszystkie starsze mamy i staraczki

[ja4-1]

Hej Dziewczyny!
Własnie dostałam skierowanie na test PAPP-A ale mam stresa. A co będzie jak będzie coś nie tak

[campari345]

Będzie wszystko dobrze dlaczego miałoby nie być.
Korzuchowska syna zdrowego urodziłam a ma 43 lata .
Małgorzata Lewińska 43 i zdrowe bliźniaki dlaczego u ciebie miałoby być inaczej.
Dziś rano byłam na scanie i u nas CHŁOPAK zdrowy
Najlepsze było to że pierwszy raz widziałam coś takiego :
On połykał wody płodowe i wypuszczał bańki
No i zesikał się też. teraz te scany są magiczne 22 lata temu jak pierwsze dziecko rodziłam takich cudów nie było.
Pozdrawiam.

[koto.podobna]

Witajcie ponownie, przechodziłam bad. prenatalne, dziś dostałam wyniki amniopunkcji, zdrowy chłopczyk, cieszę się bardzo!
A jak u Was?...

[candles88]

koto.podobna napisała:

> Witajcie ponownie, przechodziłam bad. prenatalne, dziś dostałam wyniki amniopun
> kcji, zdrowy chłopczyk, cieszę się bardzo!
> A jak u Was?...
>

Gratuluję

[lucymaj74]

Ja też mam 40-stkę i baaardzo chciałabym dzidziusia mam dwoje dorosłych dzieci i czuję się bardziej jak ich siostra niż mama, mamy świetny kontakt. Dzieci studiują, a ja jestem zdrowa, mam mnóstwo energii i pomysłów. Te Wasze wpisy dały mi pewność, że nie jest jeszcze za późno na kolejne maleństwo. Dziękuje Wam Kochane

[campari345]

Witaj miło że napisałaś.

[lucymaj74]

Widzę campari345, ze trochę nas łączy ja też pierwsze dziecko urodziłam mając 18 lat, drugie rok później, tak więc moje "dzieciaczki' to już nie dzieciaczki hehe. W tym roku skończyłam 40 lat. Troche się wydarzyło przez te lata i pozmieniało. I mimo tego, że przez kilka lat po rozwodzie byłam sama, to zawsze myślałam o tym, że jeśli związałabym się z mądrym i odpowiedzialnym człowiekiem, to nie broniłabym się przed ciążą. Właściwie moim zasadniczym problemem jest zgranie mojej owulacji z czasem mojego pobytu w Polsce Pracuję w Polsce i za granicą. Już trochę owulacji mi uciekło, bo albo wracałam dzień po owulacji, albo wyjeżdżałam kilka dni przed. No i lipa... A biorąc jeszcze pod uwagę to, że nie każdy cykl jest owulacyjny, to trochę się martwię...

[anusia_magda]

Lucymaj jesteśmy w jednym wieku z tym że ja mam 4 letnią córkę( teoretycznie młoda mama ze mnie) i myślę o jeszcze jednym, ale się oczywiście boję i mam trochę problemów zdrowotnych. Nawet sobie pomyślałam że jeśli bym urodziła w wieku 41 l. to jeszcze będzie ok ( kiedyś miałam granicę do 40stki), poza tym jedna pani którą powiedzmy znam będzie za chwilę rodzić w wieku 53l. więc co my się martwimy

[lucymaj74]

Hehe, no masz rację anusia_magda, jeśli 53-letnia pani daje radę, to co dopiero My! toż to młodzizny z nas jeszcze a tak na poważnie, to szacun dla tej pani i mnóstwa zdrówka, energii i radości z dzieciaczka. Daj znac jak Twoje starania, pozdrowionka

[ja4-1]

Hej dziewczyny!
Nie wiem gdzie zapytać, to zapytam tu. Mam problemy z nerwobólami, przed ciążą dostawałam bardzo silne leki i chodziłam na masaż. Wczoraj zaczęłam odczuwać ból i omówiłam się na masaż do mojego kręgarza ale mam obawy to będzie 10 tc wizytę u gin mam w przyszłym tygodniu co robić? iść - czy nie? Kolejny termin może być bardzo odległy a przecież leków nie wezmę. Znowu mam stresa

[anusia_magda]

najlepiej skonsultuj to ze swoim ginekologiem co możesz w takiej sytuacji zrobić...

[ja4-1]

Dzięki, własnie idę dzisiaj i przy okazji zapytam, choć przestałam o tym myśleć i jestem strasznie zestresowana bo zaczęłam plamić ! Nie wiem co o tym myśleć cały internet przeszukałam, przeczytałam już chyba wszystko co się da i zostało mi 3,5 godziny do wizyty ale chyba to wystarczy żeby oszaleć! Rano zrobiłam badania po drodze odbiorę. Nie wiem co myśleć ? RATUNKU

[anusia_magda]

ale plamienie. się zdarza, np.przez niedobór progesteronu ect, daj znać co wyszło, trzymam kciuki żeby było ok.

[anusia_magda]

halooo czy ktoś tu jeszcze zagląda? a tak w ogóle to zapraszam na forum zamknięte Dojrzała Mama
forum.gazeta.pl/forum/f,37625,DOJRZALA_MAMA_.html?podpowiedzi

[domiska75]

Chwalę się!!! Dziewczyny, 4 grudnia przyszła na świat nasza córeńka Lileńka - malusia (48cm i 2790g), ale zdrowiutka i piękna!!!! Za tydzień mam 39 urodziny i dostałam najwspanialszy na świecie prezent!!! Pozdrawiamy Was cieplutko - marzenia się spełniają

[anusia_magda]

Wielkie gratulacje zazdraszczam ))

[andziaplus]

Dziewczyny... odzywam się po paru miesiącach. Mam 40 lat i 12 tydzień ciąży. 2 Aniołki na mnie już czekają.

[campari345]

Hej hej świeżo upieczonej mamie gratuluję
ciężarnej mamie też gratulacje.
Super u mnie już 8 mc. ale to zleciało .

[anusia_magda]

Hej Campari, chłopczyk czy dziewczynka? Jak się czujesz?

[campari345]

U nas chłopaka czuję się super.
Wszystkiego najlepszego wszystkim w nowym roku żeby udało się tym które się starają.

[1nikita111]

ja tez gratuluje
Campari ja wlasnie koncze 26tc ale dla mnie ciaza moze trwac 2 lata u mnie ponoc coreczka

[campari345]

26 tydzień to też już z górki.
Ja 33 tydzień ale już takie mam skurcze wieczorami że co dziennie wydaje mi się że już pójdę w nicy do szpitala.
Myślę że to tego mojego chodzenia w dzień .Dużo chodzę ciągle coś robię chyba mnie dopadł syndrom Wicia gniazda .

[andziaplus]

campari345, może poproś ginka o luteinę? Moja przyjaciółka w 6 ciąży miała regularne skurcze rok temu przed Wigilią. Zapowiadał się poród 4 tyg. za szybko, po luteinie dopochwowo przeszło i dociągnęli do planowanej daty

[campari345]

Andziaplus odpada mieszkam w Irlandii tu się nie daje takich specyfików oni się chyba boją takich rzeczy ale to nic wytrzymam we wtorek idę na kontrolę do szpitala to powiem o tych skurczach zobaczymy co powiedzą.
Tym czasem moje dziecko ma ciągle czkawki najwięcej w nocy wtedy kiedy spać trzeba

[anusia_magda]

Moja też czkała, widocznie są smakoszami wód płodowych , co do skurczy ja miałam je od 17-18 tc. i brałam fenoterol, odstawiłam dzień przed porodem i od razu zaczął się poród...trzymaj się Campari.

[campari345]

Anusia-Magda
Dziękuję skurcze są mocne ale wytrzymam co mi tam tym bardziej że to ostatni raz już więcej nigdy w ciąży raczej nie będę.
Damy radę pozdrawiam .

[campari345]

26 tydzień to już też tuż tuż i do tego dziewczynka bardzo bardzo gratuluję
A ha tak sobie myślę jakie to głupie będę rodziła piąte dziecko a zupełnie nie wiem jak rozpoznać że czas na mnie .
W każdych tamtych ciążach lekarz kierował mnie do szpitala tam przebijali mi pęcherz i rodziłam a teraz nie wiem co robić skurcze mam naprawdę duże jak leżę jest lepiej ale jak tylko wstanę okropne a podobno w tym szpitalu jak idziesz tylko ze skurczami ale bez rozwarcia do domu cię odsyłają co mi więc robić? Czekam więc do wtorku jak się uda powiem temu lekarzowi o tych okropnych skurczach ciekawe co mi powie.

[bonita111]

Witam piszę na forum pierwszy raz(podczytuje od dawna)Mam 40 lat,15 letniego syna ,w zeszłym roku urodziłam w czerwcu zdrową córeczkę.Staralismy się kilka lat,bez nadzieji,ąż poprostu się udało.Cykle miałam może zabrzmi to niewiarygodnie,ale @miałam raz na 4,5 miesięcy.Mój gin myślał,że to przekwitanie bo innej przyczyny nie było,aż któregoś miesiąca cud.Ciąża przebiegała dobrze,na poczatku lekkie plamienia(brałam dośc długo duphaston).POród szybciutki,mała zdrowa(miałam badania prenatalne).Pozdrawiam serdecznie i nie trzeba tracić nadziei.
Ola, mama Patryka 15 lat i Laury 7,5 mc

[campari345]

I to jest bardzo pozytywny post oby wszystkim dziewczynom się udało .
ps. Imię Laura przepiękne.

[willi_123]

hej dziewczyny!może mój "przypadek"będzie dla kogoś nadzieją...pierwsze dziecko urodziłam bez żadnych starań mając 36 lat.ze względu na zaawansowany wiek od razu chcieliśmy mieć drugie dziecko(mąż jest starszy ode mnie o trzy lata) jednak okazało się,że nic z tego...mijały miesiące i lata -a ja wpadłam w prawdziwą obsesję zostawiając przy tym w aptekach niezłą kasę na testy-w trzecim roku rzuciłam to wszystko-no prawie wszystko)zaglądałam tylko na gazeta,pl do kalendarza ow. aby wiedzieć kiedy "działać"-nikt,także mąż nie miał pojęcia że ja mam takie schizy na punkcie drugiego dziecka-wszak synek był wspaniałym dzieckiem a my szaleńczo zakochani w jedynaku-w każdym razie-tadaaam! udało się i mając 40 lat urodziłam córkę-byliśmy najszczęśliwsi na świecie)) kiedy malutka miała rok i trzy miesiące okazało się że jestem w ciąży z 3 dzieckiem-oj nie skakałam z radości w pierwszej chwili-wciąż karmiłam córkę cycem, no i miałam już 42 lata-bałam się przeraźliwie,że takie kuszenie losu może się źle skończyć.prawdę mówiąc byłam chodzącą kulą strachu ....ale ostatecznie skończyło się dobrze i od listopada mamy trzecie dziecko-synka.Bogu dzięki wszystkie dzieci są zdrowe i wszystkie rodziły się przez cc
czasem los płata figle-znajomi są w szoku,że takie staruszki jak my dorobili się trójki dzieci -większość zazdrości,bo kasa i awanse to mało aby być szczęśliwym,a ich prawie dorosłe jedynaki żyją już swoimi sprawami
jako wierząca osoba myślę,że to Ktoś na górze zaplanował mi taki koniec staropanieństwa))
pozdrawiam i życzę szczęścia -nigdy się nie poddawajcie!

[campari345]

Bardzo bardzo pozytywny post miło się czyta takie wpisy gratuluję z całego serca .
Tak u mnie czasami jest że znajomi się dziwią że nam się też tak zachciało dzieci odchowane wnuki są że zamiast teraz korzystać z życia to nam się pieluch zachciało.
My jednak się tak cieszymy że w głowie się nie mieści .
Pozdrawiam wszystkie staraczki oraz ciężarówki.

[antonia777]

to ja sie pochwale, w srode moja cudowna coreczka konczy roczek . jest moim calym skarbem , kochaną piekna dziewczynka.
ja w tym roku koncze 40 lat , ciaza jak malowana
i jeszcze 2 synkow 1 studiuje ma 20 lat , 2 lat 14
a malutka ma na imię ANTONIA
pozdrawiam wszystkie mamy , warto sie starac

[campari345]

Dziewczyny 4 dni temu urodziłam synka piękny,zdrowy już po paru godzinach wypisali nas do domu
Pozdrawiam was.

[phyllis]

Serdecznie Ci gratuluję, niech synek zdrowo rośnie

[lucymaj74]

Gratuluje, Gratuluje, Gratuluje!!! Niech maluszek zdrowo rośnie! Jesteś dzielna! Super!Wpisz swoją odpowiedź

[phyllis]

Witam, widzę, że wątek trochę ucichł.

Mam 38 lat (jeszcze tylko przez 2 tygodnie ), córeczkę 11 lat i synka 6 lat. Staramy się z mężem o kolejne dziecko. Zawsze planowałam 2 dzieci, ale we wrześniu 2014 zaszłam w nieplanowaną ciążę, która obumarła w 8 tygodniu Strata trzeciego dziecka spowodowała ogromną chęć kolejnego dziecka, ale początkowo odganiałam te myśli, bo nie chciałam, aby kolejne dziecko było zamiast tego, które umarło. Decyzja jednak powoli dojrzewała i aktualnie jesteśmy po 1 cs - za około 12 dni okaże się, jak sytuacja wygląda - nie nastawiam się na szybką ciążę, bo mam świadomość spadku płodności, ale moim marzeniem byłoby urodzić przed 40-tymi urodzinami

[domiska75]

Campari, moje gratulacje!!!! Kibicowałam Ci ze wszystkich sił Jak ma na imię, jak się czujesz? A moja Lilanka jutro kończy 3 miesiące, właśnie pożegnaliśmy potworne kolki i zaczynamy się sobą cieszyć!!! Jest super! Dla dziewczyn, które mnie nie pamiętają - mam 39 lat, synów 18 i 13 lat i teraz malusią córusię

[koto.podobna]

Gratuluję Campari i innym! Ja już na finiszu ciąży, termin w połowie marca, odezwę się po.

[andziaplus]

A ja termin mam na początek lipca. We wrześniu 41 lat, tzw. pierworodka. Na razie wszystko pięknie

[campari345]

Dziewczyny nasz Norwid ma we wrotek już 3 tygodnie ale to leci .
Zdrowy ,śliczny wszyscy go bardzo kochają.
Mąż mówi że go za dużo na rękach trzymam że ma wózek,kołyskę,łóżeczko a w sumie w żadnym z tych sprzętów nie leży prawie bo ja go trzymam i patrzę na niego uwielbiam uwielbiam a niego patrzeć.
Jeżeli zdecydujemy się na jeszcze jedno dziecko tak sobie to przemyślałam nie chcę epiduralu gaz wystarczy. Pielęgniarka środowiskowa pytała czy ma mi przypisać środki antykoncepcyjne nie zdecydowałam się.
Dziewczyny pozdrawiam was serdecznie trzymam kciuki za starające się o bobasa jak i te już w ciąży.

[ghaty]

Ciesze się, ze Was znalazłam... Mam 39 lat, jestem mama prawie 5-letniego Maksa i staramy się od pół roku o rodzeństwo dla niego. Wasze historie przekonały mnie, że jeszcze wszystko jest możliwe

[phyllis]

Witaj ghaty, widzę, że jesteśmy rówieśniczkami Fajnie, że dołączyłaś. Ja niedługo zacznę 3 cs, 2 cykl musiałam odpuścić, bo przyplątał mi się stan zapalny i chciałam się doleczyć. Szkoda mi każdego cyklu, ale jak mus to mus. Życzę Ci powodzenia w staraniach

[campari345]

Hej ghaty
Uda się zobaczysz trzymam kciuki za wszystkie dziewczyny.
Tum czasem nasz synek dziś ma równy miesiąc dziewczyny jak my go kochamy tego są nie da opisać on ma tylu ludzi do kochania że jest najbardziej kochanym maluchem na świecie chyba .

[ghaty]

Wiecie, już nie mogę się doczekać, staramy się dopiero 5 cykl a ja w każdym poprzednim miałam jakieś ciążowe objawy. Zawsze myślałam, że mając już dziecko nie będę się tak nakręcala, okazało się ze jest tak samo...a może i gorzej, bo mam świadomość że czasu jest coraz mniej. Zanim weszłam na to forum zdecydowanie mniej miałam wiary w powodzenie, tymbardziej, że o malego staraliśmy się długo. Teraz jestem tak podbudowana, że nie odpuszczę... Fajnie, że jest ktoś kto właśnie ma to samo marzenie co ja i ktoś komu ono się właśnie spełniło

[1maja1]

Witam dziewczyny. Moze po 40 nie jestem, ale nie daleko mi, dzis koncze 38 (!!!) lat. Aktualnie jestem w 3 ciazy, mam dwoje dzieci, synka i corke, w czerwcu urodzi sie druga corka. Zawsze chcialam miec 3 dzieci, troche sie obawiam jak to bedzie, wychowywanie dzieci do najlatwiejszych nie nalezy Pozdrawiam!

[phyllis]

1maja1 - gratuluję Ci serdecznie I zazdroszczę... ale tak pozytywnie Gdybym nie straciła trzeciego dziecka, rodziłybyśmy w tym samym miesiącu - miałam termin na 8 czerwca. I myśl pozytywnie, dasz radę na pewno - w jakim wieku masz dzieci?

ghaty, to poczucie, że zostało mało czasu odczuwam podobnie, choć ostatnio stwierdziłam, że co ma być, to będzie, że nawet jeśli się nie uda, to mam 2 cudownych dzieci

[anusia_magda]

gratuluję !!! , b. się cieszę i pozytywnie zazdraszczam

[campari345]

Wszystkiego najlepszego dziewczyny w te święta wielkanocne oby wam się udało.
ps. Dziękuję

[phyllis]

Dzięki campari - ja również życzę wszystkim wiele radości na Święta

[lucymaj74]

anusia-magda, a jak starania u Ciebie?

[anusia_magda]

lucymaj74 napisał(a):

> anusia-magda, a jak starania u Ciebie?
ja jeszce nie podjęłam decyzji co dalej , chciałam w druga ciążę zajść do 40stki, ale przez rózne przyczyny zewnetrzne wyszło ze się nie zdecydowałam ( jesli w ogóle by mi sie udało). Teraz juz zbliżam się do wieku 41 i chciałabym i boje się strasznie , obawiam sie czy to nie za późno.

[ewelineczka1980]

lucymaj74 - moja koleżanka urodziła swoje drugie dziecko w wieku 42 lat. Chłopczyk zdrowy i wszystko było OK!

[anusia_magda]

no moja kolezanka niedawno urodziła w wieku 43l. , zdrową śliczną córeczke, ale i tak się boję

[awo]

Anusia, nie peniaj przeważająca większość dzieci kobiet po 40 rodzi się zdrowa i bez żadnych komplikacji, nawet, kiedy prawdopodobieństwo ZD jest 1:100 koło 40tki, to oznacza to, że 99% dzieci rodzi się bez ZD.

[awo]

Witam was bardzo i chcę się pochwalić. Mam 40 lat i jestem w 7 miesiącu. Wszystko jak w najlepszym porządku, czuję się fantastycznie! Właściwie dużo lepiej niż w 1 ciąży którą przechodziłam w wieku 24 lat. Ćwiczę jogę, biegam 4 km dwa razy w tygodniu, jeżdżę na rowerze. Nie mam żadnych dolegliwości ciążowych (na początku były oczywiście mdłości przez jakiś miesiąc), lekarze mówią, że to prawdopodobnie dlatego, że w ciąży jestem aktywna fizycznie. Będę miała córeczkę Bałam się na początku i zrobiłam badanie kosmówki w 13 tygodniu, byłam pełna wątpliwości, bałam się poronienia, ale uspokoiło mnie to, że najświeższe badania wskazują, że ryzyko poronienia jest naprawdę małe, mniejsze niż 1%. I zależy od wprawy lekarza robiącego zabieg. Ale kiedy po 3 tygodniach dostałam wynik, że dziewczynka jest zupełnie zdrowa uspokoiłam się bardzo i teraz jestem bardzo zadowolona, że zrobiłam badania.
To już koniec chwalenia Chciałam tylko powiedzieć wszystkim wątpiącym i wahającym się, że jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że wszytko będzie dobrze - wady chromosomalne można sprawdzić wcześniej, a jeśli o siebie dbasz, zdrowo jesz, ćwiczysz i raczej nie masz żadnych dodatkowych chorób twoja ciąża najprawdopodobniej będzie równie dobrze przebiegała, co ciąża dwudziestolatki. Ja się bardzo cieszę, że się zdecydowałam, zawsze chciałam mieć wiecej dzieci i do końca życia bym załowała, gdybym nie miałam drugiego dziecka.

[lucymaj74]

Gratuluje i zycze zdrówka dla Ciebie i maleństwa, no i super rozwiązania A ja mam postanowienie: za trzy dni mam owulację, wiec od dziś działam! a jak się nie uda, to odpuszczam hehe, luzik, co ma być, to będzie!

[phyllis]

Trzymam kciuki lucymaj74, aby się udało

U mnie aktualnie 3 cykl starań, za ok. 10 dni będzie wiadomo, co i jak.

[phyllis]

Również gratuluję

[sinaga]

Witam. Czy moge do Was dolaczyc?
I od razu zaczne od pytania.
Czy wszystkie z Was mamusie i przyszle mamusie "kolo 40-stki" jestescie zdrowe, szczuple i wysportowane?
Moze smieszne pytanie, ale...
Ja mam 37 lat, insulinoopornosc, problemy (pod kontrola) z tarczyca i pcos. Do tego zawsze towarzyszaca mi nadwaga
Z calego serca pragne trzeciego dzieciatka...
Mam w sobie duzo milosci i energii
Nosze jednak tez w sobie obawy. Czy moje schorzenia, nadwaga i wiek nie dyskwalifikuja mnie?
Lekarka mowi, ze mam myslec pozytywnie, ze jestem jeszcze mloda, i ze to dobry wiek na ciaze.
Chcialabym dowiedziec , czy ktoras z Was ma podobna sytuacje, a pomimo to cieszyla sie zdrowa ciaza? Albo dopiero zamierza?
😊

[campari345]

Hej 37 lat hohoho to masz jeszcze kupę czasu uda się tobie napewno trzymamy kciuki.
Nadwagi nie miałam ale chudzina też ze mnie nie jest problemów z tarczycą też nie ale za to choruję na crohna zanim się zdecydowaliśmy na dziecko poszliśmy razem do lekarza wypytać i poradzić się jak lekarz powiedział że nie ma przeciwskazań odrazu pojechaliśmy do apteki po kwas foliowy i zaczęliśmy brać razem ja i mąż i cała na przód nasze szczęście 24-go będzie miało 3miesiące.

[sinaga]

Dziekuje za mile slowa i gratuluje dzieciatka!
Mialam w sobie duzo pozytywnej energii, ale niestety dwa tygodnie temu doszlo u mnie do samoistnego, wczesnego poronienia (5tydzien). Wszystko rozwiazalo sie naturalnie. Fizycznie ok. Ale stad moje zwatpienie. Zaczelam zadawac sobie pytanie, ze to moze przez moje schorzenia itd. Ale znowu jestem dobrej mysli!
Ja biore Metformax i oboje z mezem kwasik i inme witaminki. Ze staraniem czekamy do pierwszego naturalnego cyklu. Pozdrawiam!

[betinka124]

Sinaga wspolczuje sama stracilam ciaze w 11 tyg. Nie wiem czy to forum jest jeszcze przez kogos odwiedzane....mam nadzieje ze tak.mam 40 lat i bardzo chciałabym miec jeszcze jedno maleństwo
chociaż mam juz 4 w wieku 21.19.11.3 ,najstarsze juz z nami nie mieszkają. Trochę boję się ale zdaję sobie sprawę ze to ostatni dzwonek . pozdrawiam

[phyllis]

dziewczyny, łączę się w bólu - ja, tak jak pisałam, straciłam ciążę w październiku - 8 tc ciąża obumarła I teraz z jednej strony bardzo pragnę kolejnego dziecka, z drugiej - bardzo się boję, aby nie powtórzyła się historia sprzed kilku miesięcy... Przez to jestem trochę znerwicowana, co na pewno nie wpływa dobrze na starania o dziecko Trudne to wszystko...

[awo]

Utrata ciąży to chyba niestety wpisana jest w starania o dziecko, szczególnie w późniejszym wieku. Ja też straciłam ciążę o czym dowiedziałam się w 11 tygodniu - też ciąża obumarła. Przeżyłam to bardzo, ale poukładałam już sobie to wszytko w głowie. Niestety, im jesteśmy starsze, tym większe prawdopodobieństwo wad genetycznych, a takie wady powodują utratę ciąży. Nawet do 30% ciąż jest ronionych we wczesnym stadium - większość poronień do końca 3 miesiąca jest tym spowodowana, nawet dotarłam gdzieś do badań w których robiono patomorfologię ciąż obumarłych i niestety zdecydowana większość miała jakieś wady genetyczne. Pocieszające w tym wszystkim jest to, że również większosc wad genetycznych jest czystym dziełem przypadku, co oznacza, że to, że raz się przydarzyło nie oznacza wcale wiekszego prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia.
Ja też się bardzo bardzo bałam kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży. Tak bardzo, że nawet testu nie robiłam przez pierwsze 5 tygodni, bo zakładałam, że mogę zaraz nie być w ciąży. Pamiętam, jak z każdym tygodniem powtarzałam, że 'jeszcze jestem w ciąży'. Jeszcze. Trochę odetchnęłam pod koniec 3go miesiąca, a najbardziej po odebraniu wyniku badań genetycznych - zdrowa dziewczynka Potem odetchnęłam w 24 tygodniu, od kiedy maluch zaczyna mieć jakieś szanse przeżycia. Teraz jestem w 31 tygodniu i dalej się trochę boję, ale sprawdzam sobie prawdopodobieństwo przeżycia (ponad 96%) i to mnie pociesza Poza tym wszystkie wyniki bardzo dobre, czuję się świetnie i pomimo problemów w pracy (szykują się zwolnienia grupowe, ech, że też w taki czas to się dzieje) cieszę się jak cholera, że się zdecydowałam! Bo wiem, że potem byłoby za późno. Także betinka do dzieła, jeśli naprawdę tego chcesz! (ale podziwiam, że masz juz czwórkę, moje to dopiero 2). Phyllis - jeśli tego naprawdę chcesz, to próbuj. Mi bardzo bardzo pomógł psycholog kiedy utrata ciąży wystrzeliła mnie w kosmos. Przez jakiś czas nie wyobrażałam sobie, że mogę mieć jeszcze siłę na nowe dziecko, siłę emocjonalną, mój m. tak się o mnie bał, że sam mnie namawiał na terapię. A terapia mi pomogła nie tylko uporać się z tym bólem, ale też pozbyć się różnych innych chorych idei i pomysłów
Także dziewczyny - do dzieła!

[campari345]

Betinka mamy dzieci w podobnym wieku .
Tym czasem nasz synek dziś skończył 3mc .taki już duży.

[anusia1912]

Witam! Mam 40 lat(miesiac temu) Bardzo chciałabym mieć jeszcze jedno dzieciątko. Poczuć te ruchy, usłyszeć cudowne bicie serduszka... Mam dwoje cudownych dzieci. Syn urodził sięz wadą wrodzoną(nie z naszej winy) córka jest zdrowa. Troche bardzo się boje, ale chiałabym... Dziś "małe" rozczarowanie---miesiączka, której miało nie być(opózniona kilka dni)

[campari345]

Uda się zobaczysz

[sinaga]

Wierze, ze jesli sie czegos naprawde pragnie to predzej czy pozniej to sie uda. Sama mam 37 lat i myslac pozytywnie staram sie z mezem o 3 dzieciatko.
Musi sie udac!

[ulus]

Też staramy się o trzecie dziecko i jestem po tytułowej 40, więc czas goni a starania trwają już od stycznia.

[campari345]

I uda się zobaczysz

[sinaga]

Musi sie udac Mnie tez.
W staraniach w pozniejszym wieku dla mnie osobiscie najgorszy jest czas. Biegnie tak nieublaganie szybko i chocby nie wiem jak sie czlowiek staral, nie jest w stanie go zatrzymac...
Czuje, ze mam coraz mniej czasu i przeraza mnie ta swiadomosc. Przesladuje mnie pytanie:A co jesli sie nie uda? Odrzucam zaraz te mysli i staram sie myslec tylko pozytywnie, bo tak jak napisalam wierze, ze jak sie czegos pragnie to sie to wydarzy...
Pozdrawiam Was wszystkie!

[awo]

Sinaga, miałam dokładnie tak samo. Zaczęłam sie starać w wieku 38 lat i zaszłam za pierwszym razem. Ale kiedy poroniłam w 11tc to zaczęłam sobie wymyślać różne dziwne rzeczy, jak się okazało zupełnie niepotrzebnie. Musiałam sobie zrobić długą przerwę, paromiesięczną, bo psychicznie siadłam. Po przerwie, spowodowanej też leczeniem antybiotykiem przez 3 miesiące (siadło mi wszystko jak widać), dojściu do siebie i nabraniu nadziei miałam już 39 lat ale zaszłam w 5 miesiącu starań. Po drodze jeszcze jedna ciąża biochemiczna. A teraz - 40 lat i 8 miesiąc. Pamiętam, jak pojechałam do Pl i miałam zrobić wszystkie badania po 4 miesiącach starań, ale koleżanki wyciągnęły mnie na wyjazd i olałam badania. Pomyślałam sobie, że najwyższy czas przestać się stresować i wymyślać. I okazało się, że za dwa tygodnie byłam w ciąży
Ty masz dopiero 37 lat kochana! Nie czas liczyć czasu! Masz jeszcze spokojnie 7 płodnych lat najprawdopodobniej i tak masz myśleć

[polakurz]

Witajcie. Mam 43 lata, trzy wspaniała dorosłe i prawie dorosłe córki. W lutym tego roku okazało się, że jestem w ciąży. Nie była to świadoma decyzja i mimo zaskoczenia bardzo się ucieszyłam. Mąż też wyglądał na szczęśliwego. Niestety w 6 tygodniu poroniłam. Od tego czasu wciąż myślę o dziecku. Bardzo pragnę jeszcze raz zostać mamą jednak mój mąż nie jest zachwycony tym pomysłem. Twierdzi, że jemu się już nie chce zajmować niemowlakiem. Przykro mi i nie wiem co mam o tym myśleć. Niedawno to on zapewniał mnie , że wszystko będzie dobrze, że dziecko to nie tragedia. Nie umiem z nim rozmawiać i nie umiem poradzić sobie z pustką jaką odczuwam.

[sinaga]

Dziekuje Ci awo za cieple slowa.
Gratuluje Ci ciazy i zycze szczesliwego porodu. Juz niedlugo bedziesz tulila w ramionach swoje dzieciatko.
Takie historie jak Twoja sa bardzo budujace
A Tobie polakurz zycze spokojnej rozmowy z mezem.
Na pewno sobie wszystko wyjasnicie i podejmiecie najlepsza dla Was decyzje. Wazne, zeby w takich chwilach sie wspierac i byc razem...
Pozdrawiam Cieplo.

[reni5553]

Witajcie dziewczyny
czytam ten post i wiele innych
jestem dziewczyną (!!!) po 40-tce, w listopadzie skończę 42 lata
i stało się
matka 23 letniej córki po nie udanym małżeństwie, w zasadzie przez lata zatwardziała niewierna, że spotka swoją drugą PRAWDZIWĄ połowę i przez długie lata żyjąca w pojedynkę, ustatkowana zawodowo i niezależnie - spotyka ją - tą drugą połowę.
świat wywrócił się do góry nogami i to pytanie i tląca się nadzieja - czy jeszcze mam szansę zostać matką
mieć szansę na pełną rodzinę
obawa przed powikłaniami czy brakiem zdrowia maleństwa nie jest silniejsza, niż to pragnienie.

od 4 miesięcy staramy się o dziecko
badania hormonalne - nie jest jeszcze tak źle, w dolnej granicy płodności, jakiś zapas jajeczek na USG,
testy owulacyjne, na szczęście fizycznie wyczuwam owulacje dość wyraźnie, w tej chwili pierwszy miesiąc Duphaston, wsłuchiwanie się we wszystko co mogłoby zwiastować upragnione dwie kreski. teraz też (ufff....)
jeszcze kilka dni do finału
kombinuję, jak tu dowiedzieć się wcześniej

do tego to utrudnione celowanie
bo i odległości spore
bo obliczam dni płodne, rezerwuje odpowiednio bilety lotnicze, urlop w pracy i latam, latam na zachód Europy, do drugiej połowy, żeby ucelować...ufff ... jestem prawie mistrzynią w tym celowaniu.
korespondencyjnie zrobić tego się nie da

pomyślałam sobie, że napiszę o tej mojej wspinaczce
nie ma rzeczy nie możliwych
dziecko po 40-tce
dlaczego nie ????

czy ktoś tu jeszcze zagląda ?
???
odezwijcie się

[anitka75_2007]

Witaj reni5553 i reszta kobietek
właśnie nie wiem, co tak ucichło to forum,ja śledzę każdy wpis
postanowiłam sie zarejestrowac i opowiedziec moją historie. kilka tygodni temu stukneła mi ta magiczna 40 stka,mam 4 letniego zdrowego synka,odkładaliśmy długo decyzje o dziecku ponieważ ja jestem osobą niepełnosprawną,urodziłam się z rzadką chorobą syndromem moebiusa,baliśmy się czy nasz syn urodzi sie zdrowy,przeszłam wszystkie mozliwe badania,genetyczne też,na szczeście dziecko urodziło sie zdrowe,i teraz kusi mnie znowu zeby zaryzykowac z drugim dzieckiem ,wbrew logice i zdrowemu rozsądkowi chciałabym po raz drugi zostać matką,nie wiem czy sie odważę,bo w moim przypadku straszne kuszenie losu i wiek juz nie ten,i ta moja choroba,moze dac sobie spokój i cieszyć się z tego co mam,w każdym razie śledzę ten wątek,i wszystkim dziewczynom starającym się o dzidziusia zyczę powodzenia i trzymam kciuki

[reni5553]

Witaj Anitko

w życiu to jest tak, że lepiej żałować tego co się zrobiło, niż żałować tego, co się nie zrobiło.
wiem, że łatwo tak się mówi, ale zawsze dotąd, idąc tą zasadą, nie żałowałam swoich życiowych decyzji

rozumiem Ciebie dobrze

a czy we wczesnych badaniach ciąży można wykryć wadę genetyczną, o której piszesz ?

[anitka75_2007]

hej reni5553, robiłam USG genetyczne płodu,przezierność karkową dwa razy ,wyszło w normie i test Pappa tez wyszedł prawidłowy,miałam fantastycznego lekarza który prowadził moją ciążę,powodzenia Ci życze kochana

[phyllis]

dziewczyny, fajnie, że się odzywacie...
ja mam ostatnio doła: znów się nie udało, coraz więcej koleżanek w ciąży, a ja właśnie sobie myślę, że moje dziecko miałoby teraz 2 miesiące - niedługo minie rok od poronienia i okazuje się, że czas nie leczy ran
no dobra, odganiam te smutki, niech idą precz

reni5553, trzymam kciuki, aby się udało - u mnie podobnie - maż pracuje w innym mieście i kombinujemy ze spotkaniami, aby dostosować się do mojego cyklu czasem jest trudno, ale mimo wszystko ma to swój urok

anitka75_2007 mam cichą nadzieję, że się zdecydujesz - dziecko to wielki cud WARTO!

pozdrawiam Was dziewczyny

[reni5553]

phylis
moja mama straciła syna
to był dla niej bardzo wielki cios...i długa depresja
w końcu lekarstwem na jej smutek stałam się ja
brzdąc, którego urodziła mając 40 lat

nie myślałaś o kolejnym dziecku ?

wszystko w życiu dzieje się po coś
czasem to okrutna prawda, ale też pocieszająca

[phyllis]

reni5553, tak myślimy o kolejnym dziecku, staramy się od lutego i na razie bezowocnie Wiem, że wpływ na wszystko ma moja psychika, powoli wychodzę z depresji po poronieniu i musi być dobrze W pionie trzyma mnie mój mąż, no i oczywiści moje kochane dzieci Będzie dobrze, musi być dobrze, potrzeba tylko czasu

pozdrawiam w ten kolejny, upalny dzień

[reni5553]

ważne, żeby się nie poddawać...

łatwo mi dziś o tym tak pisać .... kiedy wyniki beta z krwi wyszły ujemne
łudzę się, że są zrobione za wcześnie (10 dńi po ow.)
pomimo całego spektrum objawów
czyżby moja psychika... ?

[basha]

polakurz, Twoja historia jest tak podobna do mojej.
Mam 39 lat, trzy córki (12,10 i 4). W lutym zaszłam w ciążę, która była szokiem, burza emocji - cieszyłam się i płakałam na zmianę. Potem poroniłam w 7 tyg. ból nie do zniesienia. Zrobiłam badania kosmówki, to był synek. Nie potrafię sobie z tym poradzić, ani z wyrzutami sumienia, ani z pożegnaniem z 4 dzieckiem. Mąż nie chce, nie ma siły, nie przeżywa straty, to boli jeszcze bardziej. Ech trudne to czasem, liczę na cud, choć wolałabym świadomą decyzję nas obojga.

[morgenstern76]

Ciesze sie,ze nie ja jedna staram sie o dziecko bedac juz prawie przy 40,staramy sie od dwoch lat, wlasnie poronilam w 6 tygodniu,ale bedziemy sie starac dalej,az do skutku,choc presja czasu i stres odgrywaja tez swoja role,psychika tez juz zaczyna siadac,jest tylko nastawiona na jedno i trudno czasem normalnie funkcjonowac.Trzymam kciuki za wszystkie 40- tki,ktore chca zostac matkami,niech nam sie spelni.Nadzieja napawa przyklad 60-letniej aktorki,ktora urodzila blizniaki,w jaki sposob,nie wazne, jest mama.Pozdrawiam!

[reni5553]

właśnie....
świadomość tego nieubłaganie biegnącego czasu...
każdy miesiąc nieudanych starań to dużo dłuższy miesiąc niż miałoby to miejsce np. 10 lat wcześniej
staram się nie panikować
słyszałam też, że nadmierne nakręcanie się i cała otoczka tych emocji to też może być powód nieudanych prób...
ot psychika

w życiu zawsze kierowałam się mottem - chcieć to znaczy móc
nie jedno trudne przedsięwzięcie w życiu dzięki temu zakończyło się w moim przypadku sukcesem

więc nie poddaję się
i trzymam kciuki za nas wszystkie

[phyllis]

fajnie, że jest nas tyle ja tez trzymam kciuki za nas wszystkie
właśnie odebrałam wyniki hormonów - wszystko idealnie, usg również; teraz pora zapanować nad psychiką i cała tą otoczką...

[ugorny]

Witam cieplutko.
Cieszę sie ze wpadłam na to forum....miło porozmawiać z kimś kto zrozumie.
Mam 39 lat dwóch synów 21 i 15 oraz dwie córeczki 8 i 6 ...i dzisiaj dwie kreski.......zaskoczenie , obawa ale i radość.
W zeszłym tygodniu podejrzewając juz co sie dzieje....nadmieniliśmy z mężem na rodzinnej imprezce co by było gdyby.....i.....po tym co usłyszałam najchętniej bym nikomu o ciąży nie mówiła. Ale znalazłam was....z wami będzie łatwiej.

[reni5553]

mi też kilku sceptyków odradzało takie starania, choć tylko między słowami przebąknęłam o tym co by było gdyby....nie przyznając się do swoich zamiarów

argumenty od dużego ryzyka ciąży, błędów genetycznych natury, po takie, że po co jeszcze na "starość" kłopot i przerwa w życiu .... chmmm

ważne, by być pewnym własnych racji i iść do przodu

trzymam kciuki
masz już spore doświadczenie w rodzeniu dzieci to i to będzie udane i kochane

[phyllis]

hej dziewczyny, co u Was? reni5553, co u Ciebie? U mnie 1 cykl wypadł, gdyż mąż musiał wyjechać akurat w "te dni". Ale nic to. W końcu, po 7 cyklach starań, podjęłam decyzję o powrocie pod skrzydła gina, który prowadził moje 2 ciążę. Wreszcie mam wrażenie, że coś się dzieje, porobiłam kilka badań. I tak: hormony w normie, AMH bardzo ładne, niestety mam spory niedobór witaminy D3 i zaczęłam mocną suplementację. Okazało się, że niedobór tej witaminy może powodować niepłodność, a także poronienia (może to jest wyjaśnienie poronienia, które przeszłam 11 miesięcy temu?). W przyszły czwartek idę na monitoring i zobaczymy jak to wszystko u mnie wygląda. Aaa i jeszcze mam brać Acard przez cały czas.

[elmo34]

Witam wszystkie czterdziestki! mam 41lat dokladnie, dzis sa moje urodziny Mam 7 letniego synka i 2 letnia coreczke i jeszcze 3 dzieci w niebie...Dla mnie zajscie w ciaze zawsze bylo wyzwaniem, porody bardzo skomplikowane, ale podjelismy z mezem decyzje ze sprobujemy postarac sie o jeszcze jednego czlonka rodziny. Moja ginekolog troche kreci nosem, bo moj wiek i moje dramatyczne przejscia poloznicze to nie jest dobry start, zwlaszcza ze mam juz 2 dzieci, ale nasza a zwlaszcza moja ochota moj instynkt podpowiadaja mi ze teraz albo nigdy. Ginekologicznie jest raczej ok, w zeszlym cyklu sprawdzalam dni plodne testem owulacyjnym i jest. Byla owulacja. Nawet maz byl w domu! Niestety mimo staran nie udalo sie, wlasnie dostalam miesiaczki...Nie chce sie tym zalamywac, poki co ciesze sie ze w ogole mam owulacje wiec jakies szanse na zajscie w ciaze sa. Bardzo sie ciesze ze Was znalazlam!!! Bedzie mi milo tu Was wspierac i byc wspierana oczywiscie tez!

[phyllis]

Witaj elmo34, fajnie, że zdecydowałaś się na kolejne dziecko - no i najlepsze życzenia urodzinowe dla Ciebie Ja też mam dwójkę dzieci i jeszcze jedno w niebie - w tym miesiącu minie rok od mojej straty. Przez 7 cykli nie udało mi się ponownie zajść w ciążę, więc teraz jestem pod opieką ginekologa - wszystko wskazuje na to, że jest ok, owulacja potwierdzona na USG, a jednak ciąży nie ma. Myślę, że tu psychika ma duże znaczenie, ale jak tu wyłączyć myślenie przy staraniach?

Pozdrawiam

[reni5553]

witaj

owulacje po 35 roku życia i niestety u nas też stają się nieregularne i coraz częściej niepełnowartościowe. tzn test owulacyjny może wyjść pozytywny, mogą byś normalne dni płodne, ale komórka jajowa może być nie zdolna do zapłodnienia.

Zasięgnęłam opinii u specjalistów, poczytałam trochę.

jeszcze chwila i przymierzam się do IVF czyli działam dziewczyny.

[reni5553]

co nie znaczy, że bywają nawet po 40-tce te pełnowartościowe.
statystyki dla 40- tek to kilkanascie % szans na ciąże drogą naturalną.
ale to tylko statystyki

trzymam za was kciuki dziewczyny i zdawajcie realcje co u Was.

[elmo34]

Wlasnie wiem o tym! Przed zajsciem w ciaze z coreczka mialam 2 poronienia jedno po drugim. Mialam wtedy badana rezerwe jajnikowa-wyszla bardzo dobra i ginekolog nawet nie poruszyl tematu in vitro-mimo ze mieszkam w kraju gdzie in vitro wykonuje sie czesto, az za czesto i jest refundowane w 100%. W ciaze w corcia zaszlam po kilku miesiacach staran z testami owulacyjnymi. Naturalnie, bez specjalnego wspomagania nie liczac progesteronu i aspiryny lykanych od dnia pozytywnego testu ciazowego. Mialam wtedy 38 lat. Dluga ja karmilam, ciagle ja zreszta "zapycham" piersia na dobranoc i ciagle mam pokarm, to niestety moze byc problemem rowniez w zajsciu w ciaze. Miesiaczki tak naprawde do niedawna dopiero mam takie jak powinny byc tzn w miare regularne, po porodzie pierwszy okres dostalam gdy malutka miala jakies 15 miesiecy czyli niecaly rok temu! 2 miesiace temu miala badanie wnetrza macicy i ocene blizny. Jestem po 3 cc, to jest duzy problem i nie wiem czy lekarze podejma sie wspomagac prokreacje w mojej sytuacji Tylko sytuacja jest o tyle dramatyczna ze ja mialam 3 razy cc ale mam tylko 2 dzieci, pierwszy synek zmarl kilka miesiecy po urodzeniu, to jest dla mnie takie "obciazenie". Pragnienie duzej rodziny, wiekszej ilosci dzieci jest u mnie uwarunkowane rowniez tymi przezyciami. No nic widze jednak ze bez powaznej rozmowy z ginekologiem sie nie obejdzie...Tu nie ma czasu na czekanie i liczenie na te kilkanascie % bo ja tez nie z tych co sie spojrza na meza i od razu w ciazy...

[elmo34]

Reni i wiesz co? Ja mam meza 100km od domu, nie mowie ze podobnie jak Ty, ale no nie ukrywajmy jest to male utrudnienie. Moj maz jest w domu tylko w weekendy, to nam znacznei zaweza obszar do "dzialania". No i ja do niego pojechac nie moge, choc w sumie to blisko, mam dwoje malych dzieci w domu. Zawsze z nadzieja czekam na wakacje, na ferie zimowe, ale niestety...

[phyllis]

No to u mnie podobnie małżeństwo na odległość - mąż pracuje 200 km od naszego miejsca zamieszkania i widzimy się głownie w weekendy, choć nie powiem, zdarza się, że w czasie dni płodnych pojawia się w domu w tygodniu, ale nie zawsze jest to możliwe. Staramy się od początku roku, ale kilka cykli uciekło nam z powodu odległości

Trzymam za nas kciuki, aby się udało. U mnie właśnie okres okołoowulacyjny się kończy i jak na złość dostałam zapalenia pęcherza - jak nie urok, to...

[elmo34]

No normalnie wszystko pod gorke!!! na pocieche mam wlasny przyklad z czasow gdy maz pracowal jeszcze w audycie i byl w domu w systemie 2 tyg na miejscu i potem 3 -4 tyg za granica i to taka zagranica zaoceaniczna z reguly. I zaszlam w ciaze ze starszakiem. Probowalismy pare miesiecy, ja juz zaczelam z ginem omawiac procedury in vitro, ale jeszcze kupilam te testy owulacyjne-pierwszy raz w zyciu wtedy. I od razu bingo choc to byl 18 dzin cyklu-bez szans niby. Mielismy tylko weekend na dzialania bo w niedziele maz polecial na miesiac do Chin. A po 37 tygodniach urodzil sie moj 7 latek. Czyli jak sie czlowiek dobrze zestresuje to moze byc pozytywnie!

[bogusia1313]

Witam czy ktoś tutaj jeszcze zagląda?? 😊