nerwica a ciąża - jak sobie poradzić???

[lemone]

Dziewczyny, chcialabym za jakis czas sprobowac, ale nie wiem, jak sobie
poradzic ze szarganymi nerwami po stracie ciazy (luty). Zrobilam sie okropnie
nerwowa, co jakis czas pojawiaja sie kolatania serca, tetno zdecydowanie
ponad 100... wczesniej sie badalam (serducho, tarczyca) i lekarze
stwierdzili, ze to sa nerwy. Teraz, jak cos sie dzieje (srednio raz w
miesiacu), to lykam jakies tableteczki ziolowe, albo pije melisane
klosterfrau i mi przechodzi, ale gdybym byla w ciazy???? przeciez nic nie
bede mogla wziac!!! Jak sobie wtedy poradze z wysokokim tetnem???
I tak sie stresuje na sama mysl, ze moglabym byc znowu w ciazy (boje sie, ze
cos moze byc nie tak - a tego drugi raz nie przezylabym), wiec jesli juz
doszloby to czego (do fasolki), to przeciez stresowalabym sie jeszcze
bardziej!!! I jak tu sobie poradzic z tymi cholernymi nerwami????
Czy ktoras z Was, po stracie ciazy tez borykala sie z takimi nerwami??? Boje
sie, ze bedzie koniecznosc przyjmowania lekow uspokajajacych i w ten sposob
moge zaszkodzic dziecku...
pani psycholog kiedys radzila mi najpier podleczyc nerwy, ale ile czasu mam
czekac??? rok? dwa lata??? a zegar biologiczny tyka... no i nie wiem, co
robic....
pozdrawiam
lemone


ps. to moj pierwszy wpis na "dla starajacych sie", to juz cos, wczesniej
czytywalam tylko "poronienie"
jeden krok do przodu ))))))))

[maretina]

najmniejsze dawki relanium, sa to zalecenia dla osob, ktore stresuja sie ciaza,
boja sie poronien.

[lemone]

ja sie teraz wszystkiego boje, nawet relanium
nie wiem, co spowodowalo wczesniejsze komplikacje z ciaza, caly czas sie
zastanawiam, czy to nie byl jakis lek (choc nie przypominam sobie, zebym cos
przyjmowala oprocz folika, oscillo - cos tam, homeopatia, oraz witaminek
ciazowych) no i teraz (a raczej za jakis czas), jesli zajde, to wole chuchac na
zimne
popadam w paranoje, boje sie nawet relanium

w kazdym razie dzieki maretina za odpowiedz

relanium w ciazy

[maretina]

w najmniejszych dawkach jest zalecane po wczesniejszych poronieniach, albo gdy
matka po prostu ma napdy paniki lub leku. jest to wpisane jako leczenie w
patologii ciazy na poznanskiej stronie akademii medycznej ( w dziale
ginekologia).w szpitalach na oddzialach ginekologicznych tez sie to stosuje.

[portonovo]

Witaj,
Ja jestem znerwicowana od paru dobrych lat. Dłuzszy czas ( parę lat) brałam
Zoloft - antydepresant, też trochę uspakajający, a wcześniej wiele innych
leków o podobnym profilu (czasem także serducho mi nawala ze stresu...)
Przestałam go brać na kilka mies. przed poprzednią ciążą, ale niestety
poroniłam... I znów zaczęłam brać zoloft, bo nieźle on działa na zespół stresu
pourazowego (podobnie jak i Ty byłam w totalnej rozsypce). Poroniłam miesiąc
temu (z powodu cytomegalii), znów zaczęłam palić, po tygodniu przestałam, ale
żuję nicorette póki co, a za miesiąc lekarz mi pozwolił wznowić starania.
Nie myśl sobie, że całkiem doszlam do siebie. Ale tak bardzo chce być w ciąży,
że dłużej nie wytrzymam, a w poprzedniej ciąży byłam tak spokojna, że nie
potrzebowałam brać żadnych leków. W dniu poronioenia skończyłam 29 lat i też
mnie czas nagli.
Też się cholernie boję, boje się wszystkiego, czesto mam mieszane uczucia co
mnie tym razem spotka (a nuż wznowi sie ta paskudna cytomegalia), ale potem
staram się to zamienić na pozytywne myśli. Nie zawsze sie to udaje, ale bardzo
próbuję.
Myślę, że ciąża jest okresem, gdzie hormony inaczej pracują, powinnaś być
bardziej spokojna, nawet zmęczona (spojrz wstecz czy tak nie było).
Gdybys cały czas jednak czuła lęk musisz mieć w zasięgu dobrego ginekologa,
obeznanego w tych sprawach, a najlepiej i gina i psychiatrę. Z tego co wiem
(jak już dziewczyny mówiły) można brać (oczywiście po konsultacji) małe dawki
leków uspokajających, czy antydepresyjnych i będą one dużo bardziej bezpieczne
niż chroniczny stres.
Pewnie, lepiej nic nie brać. Ja póki co rzucam palenie. Przestałam brać zoloft
(wcale to nie jest takie łatwe), choć lekarz powiedział, że warunkowo moge go
brać w ciąży.
Jestem pewna, że ciąża tak mnie uspokoi, że nic mi nie będzie potrzebne i tego
Ci też gorąco życzę.

Damy radę!!!!!!!!!!!!!!!!11

[lemone]

portonovo napisała:

> Witaj,
> Ja jestem znerwicowana od paru dobrych lat. Dłuzszy czas ( parę lat) brałam
> Zoloft - antydepresant, też trochę uspakajający, a wcześniej wiele innych
> leków o podobnym profilu (czasem także serducho mi nawala ze stresu...)
> Przestałam go brać na kilka mies. przed poprzednią ciążą, ale niestety
> poroniłam... I znów zaczęłam brać zoloft, bo nieźle on działa na zespół
stresu
> pourazowego (podobnie jak i Ty byłam w totalnej rozsypce). Poroniłam miesiąc
> temu (z powodu cytomegalii), znów zaczęłam palić, po tygodniu przestałam, ale
> żuję nicorette póki co, a za miesiąc lekarz mi pozwolił wznowić starania.
> Nie myśl sobie, że całkiem doszlam do siebie. Ale tak bardzo chce być w
ciąży,
> że dłużej nie wytrzymam, a w poprzedniej ciąży byłam tak spokojna, że nie
> potrzebowałam brać żadnych leków. W dniu poronioenia skończyłam 29 lat i też
> mnie czas nagli.
> Też się cholernie boję, boje się wszystkiego, czesto mam mieszane uczucia co
> mnie tym razem spotka (a nuż wznowi sie ta paskudna cytomegalia), ale potem
> staram się to zamienić na pozytywne myśli. Nie zawsze sie to udaje, ale
bardzo
> próbuję.
> Myślę, że ciąża jest okresem, gdzie hormony inaczej pracują, powinnaś być
> bardziej spokojna, nawet zmęczona (spojrz wstecz czy tak nie było).
> Gdybys cały czas jednak czuła lęk musisz mieć w zasięgu dobrego ginekologa,
> obeznanego w tych sprawach, a najlepiej i gina i psychiatrę. Z tego co wiem
> (jak już dziewczyny mówiły) można brać (oczywiście po konsultacji) małe dawki
> leków uspokajających, czy antydepresyjnych i będą one dużo bardziej
bezpieczne
> niż chroniczny stres.
> Pewnie, lepiej nic nie brać. Ja póki co rzucam palenie. Przestałam brać
zoloft
> (wcale to nie jest takie łatwe), choć lekarz powiedział, że warunkowo moge go
> brać w ciąży.
> Jestem pewna, że ciąża tak mnie uspokoi, że nic mi nie będzie potrzebne i
tego
> Ci też gorąco życzę.
>
> Damy radę!!!!!!!!!!!!!!!!11




Kochana!!!! alez ja Ci dziekuje!!! ))) popadlam w paranoje, ze kolejna ciaza
spoteguje dodatkowo moja nerwice, a moze rzeczywiscie efekt bedzie odwrotny....
Tak bardzo boje sie podjac proby (z roznych wzgledow, ale rowniez i z powodu
nerwow), ze moglabym to odsuwac w nieskonczonosc
a to chyba bez sensu
moze rzeczywiscie hormonki mnie nieco znieczula, ze bede miala ochote tylko
spac, spac i jeszcze raz SPAC ))))
poki co musze uporac sie z prolaktyna, ktora ostatnio wyszla mi na poziomie
33,2, co mnie baaaaaaaaaaaaaardzo zaskoczylo, poniewaz @ przychodzi jak w
zegarku co 29 dni a i testy owu wychodza pozytywne... w przyszlym tygodniu ide
do lekarza, wiec mam nadzieje, ze cos z tym zrobi
dziekii i pozdrawiam dodalas mi troche optymizmu
lemone

ps. u mnie to nie jest depresja a raczej napady leku, okropna sprawa

[nelkeas]

kochana, ja tez jestem strasznie znerwicowana, boje się wszelkich środków
farmakologicznych, by nie zaszkodziły fasolce, juz od jakiegoś czasu staramy
się z mężem o dziecko i nic, i to mnie jeszcze bardziej stresuje i tak sie
nakręcam, ale ostatnio zaczęłam korzystać z centrum medycyny naturalnej, chodze
na takie masaże, biorę leki homeopatyczne na uspokojenie i jest mi lepiej, może
tez spróbujesz, acha i chce się jeszcze zapisać na jogę, jak mi czas pozwoli,
ona podobno tez uspokoaja, życzę powodzenia w walce z nerwami, chociaż sama
wiem, że jest ona bardzo trudna!!!!

[lemone]

ja chodzilam na akupunkture bardzo pomoglo, poniewaz wczesniej mialam ciagle
skoki cisnienia, kolatania,, wzrost tetna, klopoty ze spanie a akupunktura to
zdecydowanie zalagodzila
wczesniej nie dzialaly na mnie leki ziolowe, jedynie te normalne, mocne,
teraz wystarcza sama melisana i jest w miare ok

[nelkeas]

ja tez kiedys chodziłam na akupunkturę, ale jak teraz byłam to zemdlałam wiec
sie juz boję, poza tym w dobie AIDS, HCV itp to troche ryzykowne

[lemone]

nelkeas napisała:

> ja tez kiedys chodziłam na akupunkturę, ale jak teraz byłam to zemdlałam wiec
> sie juz boję, poza tym w dobie AIDS, HCV itp to troche ryzykowne

ale igielki sa jednorazowe, przynajmniej tam, gdzie ja chodzilam
i robil to lekarz dyplomowany, wiec czulam sie bezpiecznie

dlaczego zemdlalas? nawet nie wiedzialam, ze tak moze byc...

[nelkeas]

wiem, wiem ze jednorazowe, ale ja jednak zawsze sie jakos obawiam. A co do
mojego omdlenia, to w zeszlym tygodniu poszlam na akupunkture ale to była
troche inna akupunktura taka w ucho, i raz na tydzien sie wyciąga igły. Więc
przywędrowałam do domku z tymi igiełkami w uchu, Mężus nieźle sie wkurzył, no
ale nic, potem poszłam pod prysznic, nagle zrobiło mi sie słabo i nie wiem jak
znalazłam się na podłodze, mam do dziś jeszcze siniaki, Mężuc oczywiście
jeszcze bardziej sie wkurzył, ale wyciągnął mi te igiełki i juz raczej nie
pójdę, boje się! teraz biore leki homeopatyczne na uspokojenie, oraz chodze na
takie masaże, ale nie wiem jak to sie dokładnie nazywa, chyba wipafon, to jest
leczenie draganiami elektromagnetycznymi. Podobno jakaś pielęgniarka nie mogła
zajśc w ciążę i to właśnie jej pomogło.

[nelkeas]

mam pomysł, może każda z nas, która boryka się z nerwicą mogłaby wpisać swoje
sposoby na uspokojenie i ukojenie nerwów? co Wy na to kochane. jak sie człowiek
stara po dziecko to jeszcze bardziej się stresuje, a to nie sprzyja zaciążeniu:-
(((

moje sposoby
leki homeopatyczne, joga, masaże relaksujące

[portonovo]

Z homeopatią w czasie ciązy też trzeba uważać. Jak dotąd nie ma badań
przeprowadzonych (nawet na zwierzetach) odnosnie stosowania tych leków w ciąży.

Przypomniało mi się co powiedziała moja koleżanka (zaprawiona matka trójki
dzieci) gdy jej powiedziałam, że jestem w ciązy (poprzednio): "To świetnie,
wszystko Ci się unormuje, będziesz zdrowsza" i tak się też wtedy czułam...
Mam ochotę poczuć to ponownie.
Pozdrawiam

[nelkeas]

wiesz, ja czytałam ze homeopatia nie jest szkodliwa w ciąży, ale lepiej nie
ryzykować, chciaż ja narazie w ciąży nie jestem, więc mogę brać leki, a
najwyżej przerwe leczenie. ale oczywiście bardzo chciałabym zaciążyć.....
buuuuu kiedy to wreszcie będzie?

[lemone]

kiedys lekarka powiedziala mi, zeby absolutnie nie stosowac homeopatii w ciazy
(inne osoby twierdzily, ze mozna), ze tak naprawde brak jest dokladnych badan
na temat ewentualnych skutkow ubocznych w ciazy,
juz sama nie wiem, ale chyba wolalabym chuchac na zimne