wypijmy za bledy

[mariposa]

mylic sie jest rzecza ludzka (podobno)

skad wiec paniczny strach przed popelnianiem bledow?

chcemy byc nieludzcy?

m.

ps. chcialam "zaszpanowac" po lacinie, ale sie przestraszylam ze popelnie
blad w "errare"

[roseanne]

mysle, ze nie tyle boimy sie bledow jako takich, co potem oceny.....



a jak przy okazji nam jeszcze aureolka przy tym spadnie to juz wogole wstyd

polecam "droge do Eldorado", jako przyklad i rozrywke przy okazji

[mariposa]

ale najtrudniej przed soba, prawda?

bo przed innymi to mozna sie USPRAWIEDLIWIC na tysiac sposobow i WMOWIC im, ze
jest OK i w ogole wlasnie tak mialo byc.

m.

ps. a to ksiazka czy film

[kamfora]

Jak sobie można dać coś wmówić?
Dla świętego spokoju?
Z lenistwa?
Z głupoty?

[roseanne]

mariposa napisała:

>>
> ps. a to ksiazka czy film
>
film, animowany

bo ja to nigdy bym...

[kamfora]

...no to jak potem zaakceptować błąd?



roseanne napisała:

> mysle, ze nie tyle boimy sie bledow jako takich, co potem oceny.....

kilka pytań na dzień dobry

[napoleon_b]

Czy w ogóle możemy uważać jakieś decyzje za błędne?I kiedy jest właściwy moment
na dokonanie oceny?

Pamiętacie "Przypadek" Kieślowskiego?Może tak naprawdę te nasze "świadome"
decyzje, po podjęciu których, długo głowimy się czy były trafne czy też błędne,
wcale nie decydują o naszym życiu?A jeśli wszystko zależy od błahego przypadku,
który może nawet już się wydarzył, tylko my go nawet nie zauważyliśmy?

Ciekaw jestem Waszych opinii.Dzień dobry Wszystkim

[malvvina]

bledne i bladzace istoty ...
powtarzam sie ale znow napisze :
kazda podjeta decyzja jest najlepsza ktora moglismy podjac w danym momencie
i gdyby bylo inaczej podjelibysmy inna
wiec o jakich bledach mowa ?
normalnie kat nam sie z czasem i doswiadczeniem zmienia
no i z nowymi elementami ktore nie zawsze widzielismy i ktore nie zawsze nam
odkryto (bo co to my supermany z lazerowym okiem ???!!!)

znow jak Ba bede ...tego tam ... )) no ale powiem : pokory nieco pokory !
co to za ped do perfekcji i idealu ?!
po co ta chec zostania cyborgami ? heee ????

[kamfora]

napoleon_b napisał:

> Czy w ogóle możemy uważać jakieś decyzje za błędne?I kiedy jest właściwy moment
> na dokonanie oceny?

Może chodzi o to, jak rozumiemy samo pojęcie błędu. (ja już tak mam, że od
definicji muszę wyjść
Błędem można nazywać decyzję, której skutkiem był brak oczekiwanego sukcesu,
przy czym ten brak sukcesu wiąże się z rozczarowaniem, jest niespodziewany.
Ale też błędem można nazwać decyzję, która była podjęta z pełną świadomością,
że skutki będą żałosne, a jednak została podjęta.

> Pamiętacie "Przypadek" Kieślowskiego?Może tak naprawdę te nasze "świadome"
> decyzje, po podjęciu których, długo głowimy się czy były trafne czy też błędne,
> wcale nie decydują o naszym życiu?A jeśli wszystko zależy od błahego przypadku,
> który może nawet już się wydarzył, tylko my go nawet nie zauważyliśmy?

Decyzje podejmujemy zgodnie z aktualnie wyznawaną hierarchią wartości.
Podejmujemy je w każdej chwili, przy ciągle zmieniających się
warunkach. Warunki niekoniecznie zależą od nas, ale decyzje - zawsze.

> Ciekaw jestem Waszych opinii.Dzień dobry Wszystkim

Dzieńdobrywieczór!

[napoleon_b]

kamfora napisała:

> > Może chodzi o to, jak rozumiemy samo pojęcie błędu. (ja już tak mam, że od
> definicji muszę wyjść
> Błędem można nazywać decyzję, której skutkiem był brak oczekiwanego sukcesu,
> przy czym ten brak sukcesu wiąże się z rozczarowaniem, jest niespodziewany.
> Ale też błędem można nazwać decyzję, która była podjęta z pełną świadomością,
> że skutki będą żałosne, a jednak została podjęta.

Pojęcie sukscesu jest bardzo subiektywne. Łatwo wpaść w pułapkę przerostu
ambicji nad obiektywnymi możliwościami. Wówczas, każda decyzja może wydawać się
błędna, bo nie doprowadziła do wymarzonego sukcesu, podczas gdy tak naprawdę w
ogóle nie był on możliwy do osiągnięcia, niezależnie od podjętych przez nas
starań. Poza tym to co w naszym subiektywnym przekonaniu jest porażką, może
mieć w sobie ziarno, zapowiedź znacznie większego acz innego sukcesu, niż
początkowo oczekiwaliśmy. A czy wówczas decyzje, które doprowadziły do takiego
stanu można nazwać błędnymi? Moje motto: nawet największą porażkę można przekuć
w największy sukces.
Oto moje przemyślenia, pozdrowienia spod Moskwy
Napoleon.B

[kamfora]

napoleon_b napisał:

> Pojęcie sukscesu jest bardzo subiektywne.

To prawda
Pisząc "sukces" miałam na myśli osiągnięcie z a m i e r z o n e g o celu.
Cokolwiek by to było (np. naciśnięcie odpowiedniego guziczka w celu usłyszenia
muzyki). Nie myślałam o sukcesie w znaczeniu "wymarzony sukces".

[jaro_ss]

Dziekuje, wypiłem :o)

A tak przyglądając się dyskusji widzę, że zmierza w kierunku sytuacjonizmu, to
jest poglądu, że nie warto stosować norm ogólnych, bo wszystko jest zależne od
decyzji podejmowanej w sytuacji. Można by tu zacytować "dwojakie normy"
Czeżowskiego (to taki logik). Ale sobie myślę, że właśnie ta możliwość
popełniaia błędów jet egzystencjalnym uzasadnieniem prawdziwości bytu
ujmowanego w jego egzystencji, tak jak Heideger widział troskę, tak ja widzę
prawdziwośc i nieodwracalność tego co się wydarzyło, to właśnie pozwala na
wyłonienie swojego człowieczeństwa ze stanu niebytu i apatii. Właśnie
świadomość możliwości popełnienia błędu i możliwość doświadczania jego
konsekwencji pobudza mnie do działania, paradoksalnie...
Jak nie będę działał, niczego się nie nauczę, w tym bycia człowiekiem też...

[napoleon_b]

jaro_ss napisał:

> Właśnie świadomość możliwości popełnienia błędu i możliwość doświadczania jego
> konsekwencji pobudza mnie do działania, paradoksalnie...
> Jak nie będę działał, niczego się nie nauczę, w tym bycia człowiekiem też

Świetnie powiedziane! Niemniej nasuwa mi się wątpliwość, czy powyższa zasada w
łatwy sposób nie stanie się doskonałym usprawiedliwieniem dla osób świadomie
przekraczających pewne normy, w imię lub tylko pod pozorem zdobywania nowej
wiedzy o życiu lub o sobie. A uczyć należy się przecież nie tylko na podstawie
własnych doświadczeń.

Takie oto myśli zaprzątają mą głowę.Pozdrowienia spod Moskwy, Napoleon.B

[szycha216]

Posiadając stosowny kompilator o błędach można zapomnieć,
a tymbardziej o strachu przed ich popełnianiem
Zazwyczaj więc można odgrodzić się pewną abstrakcją pojęć
i ich relacji, poza którą można sobie pozwolić na cokolwiek
...oczywiście w pewnych ramach [ ] ))