drobne pytanie o szczerość

[ernest.wampir]

Czy uzasadnione jest wysuwanie pod adrese osoby, któej ktośsię podoba,
zarzutu nieszczerości (szczerości wybiórczej) wobec tego kogoś? Chodzi o
mówienie w takiej sytuacji (w przeciwieństwie do przyjaźni !!!) tego, co ta
druga osoba chce usłyszeć, zamiast tego, co się faktycznie myśli.

A jeśli jest to uzasadnione, czy oznacza to , że przyjaźń jest bardziej
wartościowa od miłości?

Ale jeśli miłość jest (przynajmniej na pewnym etapie) także przyjaźnią, KIEDY
przestaje istnieć problem częściowej szczerości?

pozdrawiam

PS. z góry przepraszam że będę odpowiadał rzadko, forum odwiedzam wyłącznie
wieczorami.

[kamfora]

ernest.wampir napisał:

> Chodzi o
> mówienie w takiej sytuacji (w przeciwieństwie do przyjaźni !!!) tego, co ta
> druga osoba chce usłyszeć, zamiast tego, co się faktycznie myśli.

Myślę, że należy raczej powiedzieć: "tego, co się myśli,
że ta druga osoba chce usłyszeć".
W zasadzie w takiej sytuacji należałoby postawić się na miejscu
tej osoby i szczerze sobie odpowiedzieć, co by się chciało usłyszeć.

> A jeśli jest to uzasadnione, czy oznacza to , że przyjaźń jest bardziej
> wartościowa od miłości?

Zastanówmy się z czego wynika "konieczność" tzw. częściowej szczerości...
Czy nie z obawy o możliwość bycia porzuconym przez ukochaną osobę?
Myślę, że właśnie o to chodzi. To strach podsuwa takie rozwiązania.

Gdy przestajesz się bać - problem częściowej szczerości znika ))

[ernest.wampir]

kamfora napisała:
> Myślę, że należy raczej powiedzieć: "tego, co się myśli,
> że ta druga osoba chce usłyszeć".
> W zasadzie w takiej sytuacji należałoby postawić się na miejscu
> tej osoby i szczerze sobie odpowiedzieć, co by się chciało usłyszeć.

czyli jeśli ta osoba chce słyszeć całą (tylko) prawdę, pretensje są
uzasadnione

> Zastanówmy się z czego wynika "konieczność" tzw. częściowej szczerości...
> Czy nie z obawy o możliwość bycia porzuconym przez ukochaną osobę?
> Myślę, że właśnie o to chodzi. To strach podsuwa takie rozwiązania.
>
> Gdy przestajesz się bać - problem częściowej szczerości znika ))

to chyba niemożliwe

dzięki, właśnie tego się spodziewałem, a niestety w taki sposób straciłem
nieadwno bliską przyjaciółkę

[procesor]

ernest.wampir napisał:
> > Gdy przestajesz się bać - problem częściowej szczerości znika ))
>
> to chyba niemożliwe

A jednak prawdziwe. Gdy trzeba sie przestac bac dopiero sie okazuje ilu rzezcy
się bałes..

> dzięki, właśnie tego się spodziewałem, a niestety w taki sposób straciłem
> nieadwno bliską przyjaciółkę

Czy to aby na pewno była bliska przyjaciółka? I czy nie pomyliłeś szczerosci z
hmm, nad-szczerościa (wprost - chamstwem)??

[ernest.wampir]

procesor napisała:
> Czy to aby na pewno była bliska przyjaciółka? I czy nie pomyliłeś szczerosci
z
> hmm, nad-szczerościa (wprost - chamstwem)??

nie rozumiem

[procesor]

Może źle zrozumiałam?
Straciłes niedawno przyjaciółkę przez szczere zachowanie wobec niej??

Jeśli tak - czy to była tylko szczerość - czy tez ona odebrała to jako atak na
nią?
Jeśli możesz uczciwie powiedziec że byłes po prostu szczery a ona sie obraziła -
to czy na pewno można było ja nazwac przyjaciółką i to bliska?
Prawdziwi przyjaciele maja spory zakres tolerancji..

[ernest.wampir]

> Może źle zrozumiałam?
> Straciłes niedawno przyjaciółkę przez szczere zachowanie wobec niej??

źle mnie zrozumiałaś
poszło o to, że PRZYJACIEL jest CAŁKOWICIE szczery, jeśli zadaje pytania, które
można uznać za wścibskie, to robi to bezinteresownie, chociażby żeby w czymś
pomóc, coś wyjaśnić.
Natomiast co do osoby, któa się tobą INTERESUJE (pragnie czegoś więcej niż
przyjaźni), istnieje podejrzenie (bez względu na to, czy jest to podejrzenie
słuszne), że zadaje te wścibskie pytania interesownie (np. pytanie o kogoś z
rodziny, o którym wie że jest chory - i interpretacja, że pytanie padło nie ze
szczerego zainteresowania i współczucia ale po to żeby pokazać się jako
osoba "troskliwa").

[procesor]

Nie, uważam że twoje przypuszczenia sa nie tyle niesłuszne - co założenia są
błędne.
Taka "interesowność" jest niezależna od tego czy ktoś jest zaangażowany
uczuciowo. Po prostu jest taki typ charakteru.

Co do mnie - nie wyobrażam sobie miłosci bez przyjaźni więc dla mnei w ogól
eabstrakcją są takie rozważania. Kochac - i nie przyjażnić się - to prosta
droga do problemów..

[ernest.wampir]

> Nie, uważam że twoje przypuszczenia sa nie tyle niesłuszne - co założenia są
> błędne.
> Taka "interesowność" jest niezależna od tego czy ktoś jest zaangażowany
> uczuciowo. Po prostu jest taki typ charakteru.

ale powiedz mi, czy wobec osoby która ci się podoba nie próbujesz przedstawić
siebie w sposób korzystny? to chyba naturalne, ale oznacza, że twoje reakcje
(zachowania) są przez to w pewien sposób "obciążone". Możesz na przykład unikać
pewnych tematów, ze strachu przed urażeniem tej osoby. I tu argument, że będąc
po prostu PRZYJACIELEM , nie unikałabyś tych tematów, ten układ między wami
byłby pełniejszy, bardziej wartościowy.

[procesor]

To było dawno..
Ale pamietam, że zaczęło sie od tego że własnie byłam sobą, w ogóle do głowy mi
nie przyszło podrywać, odgrywac jakies role, udawać.
To tez jest związane z moim chrakterem zapewne. Ja naprawde interesuję sie
ludźmi.

Odpowiedź więc brzmi - nie, nie unikałam tematów, nie grałam kogos innego.

Tak przy tym obstajesz, że zaczełam sie obawiac czy ja jestem normalna??

--
procesor_ka

[ernest.wampir]

tak mocno zaprzeczasz, że ja również zaczynam się zastanawiać, czy aby jestem
normalny...

[procesor]

ernest.wampir napisał:
> tak mocno zaprzeczasz, że ja również zaczynam się zastanawiać, czy aby jestem
> normalny...

Wszyscy jestesmy mutantami.. tylko niektórzy bardziej.. hihi.

To dotyczy i some i psyche..

Nie lubie udawac bo jestem leniwa.. wiesz jaka to praca pamietac co się
udawało? I trzymac sie tego?? Pozatym mój znak zodiaku juz taki jest.

Pakowac się w związek w którym strach być sobą? Horror!

[kamfora]

ernest.wampir napisał:

> czy wobec osoby która ci się podoba nie próbujesz przedstawić
> siebie w sposób korzystny?

No, ale ile czasu można przedstawiać się w sposób korzystny?
Ile czasu można unikać pewnych tematów?
Chyba, że chodzi o jakiś kilkudniowy "związek"...

[kamfora]

Porównujesz Erneście prawdziwą przyjaźń z udawaną miłością.
Porównanie wypadnie zawsze na korzyść prawdziwej przyjaźni.
Gdy porównasz prawdziwą miłość z udawaną przyjaźnią -
"wygra" miłość

[ernest.wampir]

( cholera, to miało być tutaj )

no tak , ale w tym momencie dostaję od Ciebie kopa w brzuch, dokładnie takiego,
jaki otrzymałem wtedy

[procesor]

ernest.wampir napisał:
> ( cholera, to miało być tutaj )

Cytuj - wtedy niewazne gdzie wyląduje, zawsze wiadomo o co chodzi.

[ernest.wampir]

no tak , ale w tym momencie dostaję od Ciebie kopa w brzuch, dokładnie takiego,
jaki otrzymałem wtedy

[procesor]

Przyznasz się cos Ty jej powiedział??!

Nie można związku budowac - ani miłosci ani przyjaźni - na udawaniu. To nie ma
szans na przetrwanie - prawda kiedyś zawsze wychodzi na jaw.
Obawiam sie że taki strach przed pokazaniem prawdy to niepewność siebie - "taki
jaki jestem na pewno sie jej nie spodobam".

[ernest.wampir]

procesor napisała:
> Nie można związku budowac - ani miłosci ani przyjaźni - na udawaniu. To nie
ma
> szans na przetrwanie - prawda kiedyś zawsze wychodzi na jaw.

masz rację, ale w tym właśnie tkwi istota problemu, ze ja NIE BYŁEM nieszczery,
tylko ONA tak to odebrała...

> Obawiam sie że taki strach przed pokazaniem prawdy to niepewność siebie -
"taki
>
> jaki jestem na pewno sie jej nie spodobam".

tu trafiłaś w sedno, paradoksalnie jednak ja się jej podobałem po prostu
nie była zainteresowana związkiwm, chciała mieć TYLKO przyjaciela, ponieważ z
przytoczonych wyżej powodów ceniła bardziej przyjaźń niż związek. (świadomie
pomijam tu bardzo istotny wątek braku wiary w prawdziwą miłość)

[procesor]

ernest.wampir napisał:
> tu trafiłaś w sedno, paradoksalnie jednak ja się jej podobałem po prostu
> nie była zainteresowana związkiwm, chciała mieć TYLKO przyjaciela, ponieważ z
> przytoczonych wyżej powodów ceniła bardziej przyjaźń niż związek. (świadomie
> pomijam tu bardzo istotny wątek braku wiary w prawdziwą miłość)


Może to był falstart??
Czasem trzeba kochac nie mówiąc o uczuciu - czy to nieszczerość? Nie. Mądrość.
Daje się czas na dojrzewanie.
Ale są rzeczy nie do przeskoczenia. Bez pewnego przyciągania mimo przyjaźni
pozostaje relacja brat-siostra.
Trzeba sobie odpowiedziec czy warto czekac, inwestowac uczucia wiedząc że
wzajemność jest niepewna. Czy postawić tylko na przyjaźń.
Minęły czasy dozgonnych wielbicieli, co nie otrzymując wzajemności -
pozostawali wiernymi li tylko przyjaciółmi. Dobrze to czy źle? Jak myślisz?

[ernest.wampir]

> Trzeba sobie odpowiedziec czy warto czekac, inwestowac uczucia wiedząc że
> wzajemność jest niepewna. Czy postawić tylko na przyjaźń.
> Minęły czasy dozgonnych wielbicieli, co nie otrzymując wzajemności -
> pozostawali wiernymi li tylko przyjaciółmi. Dobrze to czy źle? Jak myślisz?

dobrze. zaprezentowałem taką archaiczną postawę i zobacz jak to się skończyło

tyle, że taka sytuacja (moje coraz więkze zaangażowanie) była nie do
uniknięcia. Przyjaźń między kobietą i mężczyzną jest możliwa tylko, kiedy obie
strony mają powody do nieangażowania się i się tych powodów trzymają (bycie z
kimś innym w związku, sytuacja kiedy ta druga osoba się nam nie podoba, itp.).
Ja nie miałem wystarczającyh powodów.

[witekjs]

Czy powinna istnieć PEŁNA szczerość między przyjaciółmi i/lub ukaochanymi?
Nie.
Sa rzeczy, o których nikt nigdy nie opowiada i takie, których nie powinno się
mówić.
Nie ma bezwzględnej konieczności mówienia przyjaciołom o swoich i swojej
rodziny chorobach .
Inaczej jest w sytuacji, gdy chcemy się związać z kim "na całe życie".
Nie mówi się przyjaaciołom, że łączyło nas z jego kobietą/mężczyzną coś więcej
niz tylko krótka znajomość.
Nie opowiada się swoim partnerom o wspaniałych wzlotach miłosnych i
erotycznych, cudownych chwilach przy jakiś melodiach, wspaniałych kolacyjkach
we dwoje itd. z innymi, przed naszym spotkaniem.
Nie musimy opowiadać o różnych błędach, czy nawet niegodziwościach swojej
rodziny.
Bardzo źle słucha się takich wyznań.
Zawsze też istnieje prawdopodobieństwo, że przyjaciel nam nigdy nie wybaczy, że
to słyszeliśmy...
Nie mówimy przyjaciołom o ich wadach wyglądu, wymowy, czy błędach językowych
itd. itp. itd...
To tylko część ograniczeń.
Brak PEŁNEJ szczerości, nie oznacza zakłamania, czy nawet nieuczciwości.

Witek.

[scand]

> Brak PEŁNEJ szczerości, nie oznacza zakłamania, czy nawet nieuczciwości.

W istocie oznacza chyba po prostu adaptację.
Nie ma chyba nic bardziej destrukcyjnego dla stosunków między ludźmi jak pełna,
bezlitosna szczerość..

[witekjs]

Cieszę się, że doskonale mnie rozumiesz, w tej materii )

Pozdrawiam. Witek