...Inne

[zbigniew31]

To pomiędzy nieruchomych idei , a światem materii .

???

czy jest coś takiego ?

[still_dumb]

a jest coś poza tym pomiędzy?

[zbigniew31]

still_dumb napisała:

> a jest coś poza tym pomiędzy?

właśnie..) jaki jest dowód , że coś jest pomiędzy ?

[scand]

Pomiędzy swiatem ideii a materią jest człowiek stykający się z obu
jednocześnie.

[still_dumb]

Chyba właśnie coś takiego miałam na myśli, pytajac, czy jest w ogóle
coś innego; że to jest dokładnie to miejsce, w którym znajduje się
człowiek . I dlatego nie mam wątpliwosci, że to "pomiędzy"
istnieje

[zbigniew31]

ale , przecież nie cały człowiek , chyba tylko jakaś jego część.... Jaka ?

[still_dumb]

A mnie się właśnie wydaje, że cały , że jak się uwzględni
właśnie te krańce - idee (duch)i materia, to w tym napięciu pomiędzy
nimi mieści sie właśnie człowiek .
Ostatnio czytałam trochę Biblię Szatana La Veya i znalazłam tam
ciekawą myśl, że zarówno Bóg jak i szatan (Szatan? ) to
projekcja jakiejś części natury człowieka - tej bardziej wzniosłej,
duchowej lub tej biologicznej, zwierzęcej. Jeśli to przyjać, to
można założyć, że właśnie pomiędzy takimi biegunami się miotamy

Na marginesie - bardzo mi się podoba ten termin - "pomiędzy"

[zbigniew31]

Rozumiem , że wskazanie jakiegoś 'pomiędzy' wymaga skrajnych biegunów i nie
sposób wyznaczyć granicy tej osobliwości .
...Ale doskonałe i skończone idee , jak już pisałem nieruchome są , brak w nich
tego , co człowiek kojarzy z życiem - postępu , płynności , w nich dla każdego
pytania wynik , odpowiedz już istnieje , bez potrzeby jakiejkolwiek procedury ,
chociaż sama procedura też istnieje w nich , ale to wszystko , cała ta
doskonałość jest jak fotografia , ujęcie wszystkiego w jeden moment . Wydaje nam
się , że w świecie materii odmiennie , wszystko płynie , każda chwila ma swoje
następstwo , wydaje się jest to żywy świat procedury samej , ale i tu nauka /
czy słusznie ?/ chcąc materię , czas i przestrzeń poddać teorii kwantów
wykazuje , że nie ma żadnej płynności są tylko obrazki następujących po sobie
stanów . Rzeczywistość jest jak film złożony z klatek , a my przesuwając się po
nim odnosimy wrażenie płynnej zmiany , zawsze jesteśmy pomiędzy jakimś przed i
po - zdaje się , że to czas płynie , a to tylko kolejne są stany ...
Pomiędzy tymi nieruchomymi krańcami jest coś , co wypełnia to wszystko życiem .

[still_dumb]

Co do statyczności, nieruchomości idei - zgoda. Ale jeśli chodzi o
możliwą nieruchomość również materii, to już nie bardzo. Czy
potraktować ją jako kolejne nieruchome obrazki, czy jako płynny
proces zmian - to te zmiany jednak mają miejsce. Odpowiedzi "z góry"
na ogół brak, tzn. możliwości przewidzenia z góry jak bedzie
wyglądał kolejny obrazek są mocno ograniczone ze względu na ogromne
skomplikowanie calego procesu (byle drobiazg zmieni jego przebieg).
Nie wiem, czy można mówić o "życiu" w innym sensie, niż właśnie jak
o tym procesie zmian, dla nas - obserwatorów - jednak widocznym,
niezależnie od dokładności przeprowadzonych pomiarów

[zbigniew31]

still_dumb napisała:


> Czy potraktować ją jako kolejne nieruchome obrazki, czy jako płynny
> proces zmian - to te zmiany jednak mają miejsce.

Ważna jest właśnie ta zmiana , niezależnie czy kolejna klatka już istnieje , czy
dopiero się tworzy ... Pierwotny impuls , co wprawił to w ruch i aby ten ruch
był dostrzegalny , potrzebny jest punkt odniesienia , przeciwnie do niego coś
inne -stałe ; gdyby dwa przedmioty poruszały się równolegle np. po linii czasu ,
a brak było innych punktów odniesienia , to żadnej zmiany wzajemnie nie mogłyby
zaobserwować . Musi być w świecie coś stałego , w materii albo w człowieku .


> Nie wiem, czy można mówić o "życiu" w innym sensie, niż właśnie jak
> o tym procesie zmian, dla nas - obserwatorów - jednak widocznym,
> niezależnie od dokładności przeprowadzonych pomiarów

też tak sądzę , że to zmiana jest cechą (istotą?) życia , ale jeśli jest w
człowieku coś niezmiennego , to czy on żyje ? Czy jest to niezmienne raczej w
materii ?

[still_dumb]

zbigniew31 napisał:

> aby ten ruch
> był dostrzegalny , potrzebny jest punkt odniesienia , przeciwnie
do niego coś inne -stałe ;

Punktem odniesienia w człowieku jest chyba jego pamieć, świadomość.
To one "zapisują" te poprzednie stany, dzieki czemu można dostrzec
zmianę miedzy tym co było, a co jest, no i przewidywać że będzie
jeszcze inaczej. Ale pamięć czy świadomość wcale nie są przecież
stałe, co najwyżej może poruszaja się z trochę inna prędkością niż
materia, stad możliwość dostrzeżenia ruchu.

[zbigniew31]

still_dumb napisała:

> Punktem odniesienia w człowieku jest chyba jego pamieć, świadomość.


Pamięć jako fizyczny odcisk stanu z przeszłości podąża razem z światem materii , jest nieustannie w tym samym z nim (światem) miejscu . Świadomość podobnie - możemy być tylko świadomi w aktualnej chwili , ale nie w przeszłości , ani przyszłości . Pamięć i świadomość nie znajduje się w opozycji do ruchu(?) świata , nie może być zatem punktem odniesienia .

Emocjonalne przeżywanie obecnego , obrazów z pamięci ma swoje odbicie w przyszłość , jakiej można się lękać , być jej spragnionym , albo niepewnym . Emocjonalność ma ponadczasową //obecnej chwili// rozciągłość , jest wobec wszystkiego czymś innym ...(?)

[scand]

Raczej cała.

[trebald]

zbigniew31 napisał:

> możemy być tylko świadomi w aktualnej chwili , ale nie w przeszłości , ani przy
> szłości . Pamięć i świadomość nie znajduje się w opozycji do ruchu(?) świata ,
> nie może być zatem punktem odniesienia .

Nie wiem, czy nie może być punktem odniesienia, ale wydaje mi się, że jesteśmy
świadomi przede wszystkim dzięki tej chronicznej przypadłości nazywanej
pamięcią, a wykształconej przez własną przeszłość i dlatego nie może się udać
żadne aktualne skompletowanie teraźniejszości (w sensie kontemplacji również).
Teraźniejszość wymyka się, gdyż pamięć czegoś zawsze jest już "po śmierci"
tegoż. Rzutujemy ją samą w projektowaniu przyszłości, co pozostawia w niektórych
z nas (w tych, którzy mają bardziej wykształcone płaty skroniowe, odpowiadające
za skłonności metafizyczne) nieludzki głód, nienasycenie, nienasycenie tych
chwil, w których siebie istotnie nie przeżyliśmy, czyli w zasadzie wszystkich,
bowiem zawsze jest ex post.

[zbigniew31]

trebald napisał:


> bowiem zawsze jest ex post.


tak , jesteśmy świadomi własnej ciągłości poprzez owe post ex , ale też świadomi tegoż braku / utrata pamięci .
Nie , nie mogę powiedzieć , że jestem świadomy tego , co w danej chwili nie przeżywam ,
mogę być świadom wspomnień aktualnie przeżywanych , sama świadomość do tych wspomnień nie ma dostępu .
Warunkiem uświadomienia wspomnień jest emocjonalne ich przeżywanie .

[trebald]

Emocje... I ja myślę, że uczucia nie są przypadkowe. One aż istnieją! Tylko, że
z nimi można zrobić cokolwiek.

Może to i niegłupie, że w danej sekundzie każdy z nas coś innego wspomina, o
czymś innym myśli, przeżywa inne...

[zbigniew31]

może(?) to niegłupie ze skończonego świata w każdej sekundzie czynić inne , aż ...

[scand]

Potencjalnośc jest nieskonczona - to co wybieramy z natury musi byc
skończone.

[zbigniew31]

scand napisał:

> Potencjalnośc jest nieskonczona - to co wybieramy z natury musi byc
> skończone.

teoretycznie może być nieskończona , ale w świetle tego co piszesz - w praktyce nie do wykazania ..))
Jest też taki ciekawy fakt , że każdy/wszystko ma swój potencjał , jest więc ten potencjał całkiem naturalny . Teoretycy , to naturalnie malkontenci , wiecznie niezadowoleni z tego , co praktyczne i skończone , a natura jest doskonała na miarę własnego potencjału i problem skończoności możliwych rozwiązań likwiduje przez śmierć..)

[jul.s]

> Pomiędzy swiatem ideii a materią jest człowiek stykający się z obu
> jednocześnie.

Nic takiego nie istneje.
Człowiek tak samo jak kamień ,woda , koń i bakteria jest elementem
jedynego możliwego do "stwierdzenia" świata materialnego .

Wszystko inne to wytwory wyobrażni żywych organizmów które w trakcie
ewolucji wykształciły tę zdolność / nie wykluczone , że wyobraźnię
posiadają też rozwinięte "inne" zwierzęta /

pozdrawiam julek

[scand]

Materia to jednak też "tylko" idea.
Coraz bardziej sobie uświadamiam, że wszystko istnieje w cyklach i nie można podać początku ani końca cyklu a jedynie go osłabić albo wzmocnić.

[oldpiernik]

Bo materia to proces.
Jedynie kwantowa ułomność postrzegania sprawia, że proces ten jawi się nam molekularnie.
Jeśli jest jakieś pomiędzy - to różnica między procesem a jego poklatkowanym obrazem.

[scand]

> Bo materia to proces.
> Jedynie kwantowa ułomność postrzegania sprawia, że proces ten jawi się nam mole
> kularnie.

Kwantowanie
wysławianie
to dzielenie
i liczenie.
Wszystko woła by być innym
od innego i własnego.

[oldpiernik]

Kontemplujmy tedy... inne.