Czy jestem za stara?

[magapi]

Kochane dziewczynki...powiedzcie...tak szczerze...czy jestem za stara na
dziecko...mam skończone 35 lat...proszę o radę mamy w moim wieku...

[mentafolia]

Za stara ?)Poważnie pytasz ?Skąd Ci to do głowy przyszło?
Zapraszamy na ten wątek:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=19585&w=48466652
35 lat to moim ( i nie tylko )zdaniem bardzo fajny wiek na urodzenie dziecka.Ja
mam 40 i właśnie zdecydowałam.Myślisz że zwariowałam?

pozdrawiam serdecznie

[mentafolia]

Tym bardziej,że nie byłaby to pierwsza ciąża.

[meresanch]

[meresanch]

[nati1011]

drugie dziecko urodziłam w wieku 30 lat. Ale mam nadzieję, że jeszcze z jedno
nam się trafi. I celowałabym właśnie w okolicach 35 lat.

Moja ciotka urodziła 4 i 5 (zdrowe) dziecko w wieku 40 i 42 lat. To 4 było
zaplanowane - to 5 było prezentem Niebios ))

nati

[mentafolia]

dzięki,że napisałaś o swojej ciotce podbudowało mnie to.

[agau7]

Mam 35 lat i we wrześniu urodziłam dziecko, które zmarło po 19 dniach. Urodziło
się zupełnie zdrowe, tylko miało fototerapię z powodu silnej żółtaczki. Została
zarażona bakterią i zmarła na posocznicę. Też chciałabym mieć jeszcze dziecko.
W domu mam już dwójkę duyżych dzieci( 16 i 10 lat). Mimo wszystko marzę o
trzecim.

[maretina]

absolutnie nie!

[dido_dido]

Nie, absolutnie nie jesteś za stara!
Miałam 37 lat gdy urodziłam czwarte dziecko. Antoś jest zdrowy. Miałam robioną
amniopunkcję, wskazaniem był nie tylko mój wiek ale i wcześniejsze niepowodzenia.
Pozdrawiam i trzymam kciuki
Iwona

[pomadam]

Nie jesteś !

Może łatwo nie będzie, różne badania, lęk o zdrowie dziecka, może też gorsze
samopoczucie niż u 20-parolatki ale żebyś była za stara ? Na dziecko ? Daj
spokój. Jakbyś miała 45, no to juz by było nad czym się zastanawiać.

Ja mam porównanie w temacie ciąż bo różnica wieku między moimi dziećmi to 13
lat, pierwsze rodziłam jak miałam 21 lat a drugie jak miałam 34 lata i wcale
nie uważałam, żebym była za stara na II ciąże. Ba mało tego, oboje z mężem
chcieliśmy trzecie, ale synek okazał się tak absorbujący a ja straciłam pracę,
więc chyba nic z tego nie będzie. A szkoda.

I jeszcze jedno, mam bardzo dużo koleżanek, które mając już prawie 36 lat i
będąc w związkach jeszcze nie mają dzieci, ale chcą je mieć, albo jeszcze nie
znalazły faceta a dalej szukają i planują założenie rodziny !!!! O !
A w tym roku urodziły swoje pierwsze dzieci dwie z moich baaaardddzzzo dobrych
przyjaciółek, jedna w marcu a druga w pażdzierniku. Dzieciaki śliczne i zdrowe,
mamy szczęśliwe.

pzdr
Magda

[ajlii]

Moja teściowa urodziła drugie dziecko w wieku 42 lat

[joannajarek]

Witam.
Mam 37 lat i 9-letnia Karolcie w domu. Teraz jestem w 16 tygodniu ciazy
Jeszcze niedawno tez myslalam podobnie ale teraz ciesze sie ze nosze pod sercem
maluszka i nie mysle o moim wieku.
Asia mama Zuzi Aniolka (HLHS) i Karolci

[magapi]

Każde dobre słowo zabiera mi kawałek strachu o przyszłość...

[asia_u]

Witam rownolatke Mam skonczone 35 lat i jestem w 23tyg trzeciej trudnej
ciazy. Urodze majac 36 lat. Mam juz prawie 6 letnia corke (ciaza super) i dwa
blizniaki-aniolki z drugiej ciazy, wiec sytuacje mamy prawie podobna. Nie martw
sie, rozpocznij starania, jesli nie masz problemu z zajsciem jestes w o niebo
lepszej sytuacji niz ja i glowa do gory, wiem ze po stracie dziecka kolejna
ciaza moze byc stresujaca i trudna do udzwigniecia. Moja obecna ciaza to cud,
mam problemy z zajsciem wiec tym bardziej sie ciesze. Bylam pelna obaw o
zdrowie dziecka na poczatku, ale nie zdecydowalam sie na badania prenatalne,
nie jestem gotowa na usuniecie zadnej ciazy, szczegolnie nabralam takiego
przekonania po stracie wczesniejszej. Gdyby nam sie udalo chcialabym jeszcze
miec jedno dziecko... Dla mnie granica na zajscie jest 38/9 lat, poniewaz mam w
najblizszej rodzinie dorosla juz osobe z Z Downa, ktora 'trafila sie' swoim 40-
letnim rodzicom, stad ta granica... Pozdrawiam Cie serdecznie!

[mamusia100]

Jeśli Ci tylko zdrowie pozwala, to dlaczego nie..?! W moim Brzuszku jest Ktoś
Kto pojawi się na świecie w moje 30 urodziny, dodam że będzie pierwszym
dzieckiem. Chcę mieć przynajmniej jeszcze jedno a czas leci. Teraz średnia wieku
się bardzo wydłużyła i kiedyś było nie do pomyślenia żeby w tym wieku nie mieć
jeszcze dzieci, a wręcz kobiety już "kończyły" rodzić! Teraz jest zupełnie
inaczej. Poza tym uważam, że w naszym wieku kobiety podchodzą do macierzyństwa
dojrzalej i są lepszymi matkami!
Życzę Ci powodzenia!

[stara_dominikowa]

babcia mojego chłopa urodziła pierwsze dziecko w wieku 40 lat. to był rok 1950.
po pięciu latach urodziła moją teściową. nie było dzisiejszej diagnostyki,
późne macierzyństwo było też rzadziej spotykane niż teraz. żyła 92 lata,
doczekała dorosłych wnuków, niewiele brakowało a zostałaby prababcią.

[zaisa]

W sierpniu skonczylam 35 lat. Za sciana spi miesieczny synek. Bardzo bym chciala
by mial rodzenstwo takze tu, na ziemi, ale musimy poczekac - warto 2 lata -
porod zakonczyl sie cieciem cesarskim.
Jestes na pewno dojrzalsza i bardziej swiadoma, takze zagrozen, co nie ulatwi
bycia w ciazy i potem pewnie bycia mama. Samopoczucie fizyczne - w duzym stopniu
zalezy od stanu Twojego zdrowia, kondycji. Ale na pewno nie sa to powody do
rezygnacji z macierzynstwa.
Ciocia meza po 40 (chyba 42 lata) urodzila zdrowego synka - jest on teraz w 2
klasie. Lezec musiala przez czesc ciazy z pierwsza corka - 17 lat wczesniej.
Wiec regul nie ma.
Powodzenia

[luxfera1]

moje 4 dziecko urodziłam mając 37 lat,moja sasiadka-44,

[annajam]

Mam 36 lat i jestem w 24 tg ciazy ,w domu mam 16 -go syna .Mysle , ze nie
jestem za stara , ale bardzo wygodna ..w marcu urodze coreczke ,oj beda wielkie
zmiany w naszym zyciu.

[jolantusia1]

hej pewnie ze nie jesteś za stara. Ja zaszłam w ciążę w wieku 36lat i teraz mam
wspaniałego 9 miesięcznego synka

[gosiablo]

U mnie w rodzinie tak już jest że najlepsze egzemplarze rodzą się mamom po
czterdziestce. Mojego tatę babcia urodziła mając 42 lata, siostra taty
zatwardziała "stara panna" nagle w wieku 47 lat zaszła w PIERWSZĄ ciążę i
urodziła zdrową dziewczynkę Głowa do góry, będzie dobrze

[edycia11]

Wprawdzie nie jestem w Twoim wieku,ale mam bratową,któa swoje pierwsze dziecko
urodziła w wieku 36 lat poza tym moja p.dyrektor z pracy podobnie mając lat
37 powiła swoje pierwsze potomstwo.Aznam też mamy,które rodziły dzieci w
późniejszym wieku(42-47),ale to były kolejne ciąże.
Nie jesteś za stara.

[utka]

tez niedawno skonczylam 35 lat, w domu mam niewiele ponad dwuletnia coreczke a
na poczatku lutego pojawi sie druga.
Jesli finanse nam pozwola, jesli uda sie znalezc lepsza prace, to bardzo bym
chcialam miec jeszcze jedno dzieciatko, a gdyby sie udalo miec blizniaki
bylabym wniebowzieta
Mam wiele kolezanek, ktore sa w momi wielu lub o pare lat starsze i sa
w 'zdrowych' ciazach i czuja sie wysmienicie.
Pozdrawiam i kciuki za Was trzymam.

[do_halszki]

Ja urodziłam trzecie dziecko trzy miesiące przed 33 urodzinami. Ciążę
prowadziłam na Karowej w Warszawie i tam było bardzo dużo kobiet po 40-tce.
Myślę, że dzisiaj dopiero ciąża w wieku 46-48 lat jest uważana za późną, ale na
pewno nie w wieku 35. Moja mama urodziła mnie w wieku 36 lat i byłam jej
pierwszym dzieckiem. Do dzisiaj twierdzi, że się pospieszyła ze względu na
konflikt serologiczny, więc gdyby nie to byłabym młodsza o kilka lat. Powodzenia.

[zabkab]

Chcesz szczerze, to masz szczerze. Jestes smarkula i tyle W kwietniu urodziłam
piękna dużą (3950 g), donoszoną do ostatniego dnia córkę. W ciąży czułam się
świetnie, i gdyby nie wysokie ciśnienie które kazało mi wyhamować na miesiąc
przed porodem, to na prodówkę zabieraliby mnie z pracy. Mam 45 lat i oprócz
córki dwóch dorosłych synów.

[mika817]

ja mając 23 lat urodziłam synka wczesniej przeleżawszy 10 tyg w szpitalu
poniewż pekł mi pecherz płodowy nietety dziecko zmarło..tarz ma 25 lat i
zapragnełam mieć dzieko...także uważam że wcześniejsze wydarzenia są tu istotne
a nie wiek przeszłej mamy...

[verdana]

Ja urodzilam trzecie dziecko w wieku 37 lat. Ciąża była idealna, poród łatwy. A
co więcej, dziecko ma teraz 12 lat (a najbardziej obawiałam się nie tego, ze
mając 37 lat jestem za stara na niemowlę, ale ze potem bedę za stara na matkę
nastolatka) i nie widzę żadnej róznicy między wychowywaniem tego dziecka, a
poprzednich.
Moja przyjaciółka rok temu urodziła pierwsze dziecko majac też 37 lat, a teraz
planuje drugie.

[eglis]

ja urodziłam córeczkę mając 24 lata i uważam że było to o dekadę za wcześnie.
oczywiście to sprawa indywidualna, ale późniejsza ciąża daje możliwość
nacieszenia się życiem w pojedynkę - względnie we dwójkę. ja kocham moją
córeczkę najbardziej w świecie, ale decydując się na ciąże uległam bzdurom
wpajanym mi cale zycie przez bliższą i dalszą rodzinę na temat "starych matek"
(tzn po trzydziestce), "spełnienia się w kobiecości" koniecznie przed 25.
rokiem życia etc. ledwie minął połóg a już życzliwi zaczęli się dopytywać o
kolejne dzieci. o, co to to nie - pomyślałam, i razem z mężem wyjechaliśmy na
ambitne studia podyplomowe do USA. jestesmy w trojke i cieszymy się z naszej
rodziny, ale na pewno byloby nam latwiej gdybysmy zrealizowali takie plany
najpierw, a potem decydowali sie na dziecko. mając 35 lat mialo sie juz duzo
czasu na wlasny rozwoj, i to jest fajny moment, zeby zaprosic do swojego zycia
dziecko.

[eglis]

ah, nie doczytalam ze jestes juz mamą... w takim razie moje uwagi mogą nie być
tak istotne.
pozdrawiam

[renate_s]

No nie zartuj!Ja mam 36 lat i nie czuje sie staro!Gdybys zyla 100 lat temu
przestala bys wspozyc bo jestes za stara na ew ciaze?

[asieksza]

Witaj. Jestem Asia mam 37 lat, syna lat 9, córcię 6 miesięcy i jestem w 8 tygodniu ciąży. Jak byłam z córcią w szpitalu to jako jedną z przyczyn cc napisano wiek pacjentki ale ja się tylko z tego śmieje

[biedroneczka13]

witaj
na pewno nie jesteś za stara, stare są te osoby ,które w twoim wieku nie chcą
mieć dzieci... ja mam 45 lat i jestem w 8 tygodniu

[asieksza]

asieksza napisała:

A teraz zrobilam psikusa, co prawda nieświadomie i znowu jestem w ciąży,
miesiąc po pierwszych urodzinach córci urodzi się drugi maluszek

[anka9717]

Urodziłam mojego Adaśka mając prawie 38 lat. I teraz obydwoje jesteśmy szczęśliwi.
Pozdrawiam serdecznie.

[kasiakosiba14]

Witajcie! Ogromnie się cieszę,że na was trafiłam,bardzo podniosłyście mnie na
duchu.Z dwóch powodów po pierwsze uwierzyłam,że nie jestem za stara aby mieć
jeszcze dziecko,nawet gdyby miało to być za kilka lat.Po drugie to wspaniale
wiedzieć,że są ludzie,którzy chcą mieć kilkoro dzieci tzn.troje,czworo czy
pięcioro.Ja mam 35 lat trójkę dzieci dwóch synów 16 i 10 lat oraz córeczkę 3
latka.I marzę o jeszcze jednym dziecku.Trochę się obawiam ponieważ miałam już
3cc i boję się aby nie trafić na jakiegoś lekarza partacza,tym bardziej,że
zlikwidowali szpital do,którego miałam zaufanie mam na myśli Jordana.Mąż też ma
trochę obiekcji co do czwartego dziecka,ale może uda mi się go z czasem
namówić.Ostatnio o niczym innym nie potrafię myśleć jak tylko o tym czy uda mi
się mieć jeszcze jedno szczęście.A słyszałam kiedyś wypowiedź fachowca,że jak
kobieta chce mieć dziecko to nic i nikt nie jest jej od tego w stanie
odwieść.Pozdrawiam!

[anetaimisiak]

DROGA MAGAPI. W WIEKU 27 LAT URODZILAM PIEWSZE DZIECKO-MA WADE SERCA A ROK
TEMU, W WIEKU 34 LAT URODZILAM ZUPELNIE ZDROWA CORECZKE-BEZ WADY SERCA.
ODPOWIEDZ SOBIE SAMA .ANETA

[kasiakosiba14]

Dziewczyny! Moja teściowa urodziła mojego męża w wieku 45 lat,było to jej 3
dziecko.Dwoje było już dorosłych.A w szpitalu leżałam z panią,która miała lat
50!!! i właśnie rodziła swoje pierwsze dziecko.Wcześniej nie mogła donosić
żadnej ciąży,a w tym wieku udało się jej urodzić zdrowego chłopca!Pozdrowionka!

[magapi]

Zapragnęłam...spróbowałam...w 12 tygodniu...poronienie...

[hanka97]

Witam ,moze opowiem moja historie.W wieku 18-lat urodzilam moje pierwsze
dziecko,syn Adrian 01,01,85 ,porod b.ciezki ,chyba wtedy cos mi zrobili bo z
nastepna ciaza bylo gozej.W 8tc krwotok,lezenie Kaprogest<o ile dobrze pamietam
nazwe< do 12tc brudzenie
i slowa lekarza <jestes mloda bediesz miala jeszcz niejedno dziecko<.itak
dotrwalam do 22tc .Znowu katastrofa szybko do szpitala rozwarcie i skrucenie
szyjki,zalozenie szwu w24tc po tygodniu sie zsuna ,dalejlezec.Lekarka ktora
zakladala mi ten szew poinformowala mnie ze mam peknieta szyjke ale w jej
glebokiej czesci tzn praktycznie macica,i po urodzeniu powinnam poddac sie
operacji plastyki szyjki.W szpitalu wytrzymalam do 33tc wyszlam na wlasne
zadanie,ur.28,08,89 syn Krzysztof 38tc.Porod byl blyskawiczny i prawie
bezbolesny<czyszczenie po lozysku i szycie cietego krocza<w tamtych czasach
zniczulenie miejscowe i glupi Jas.Po 6-ciu tyg. ide do kontroli jest wszystko
ok.rozmawiam o przyszlej operacji szyjki i dowiaduje sie ze nie ma takiej
potrzeby bo wszysttko sie ladnie obkurczylo isamo sie zagoi,chyba ze zaczne
krwawic z nie znanych przyczyn.Mam 22-lata i nie mysle juz o ddzieciach,o
przyszlych dzieciach.Mija kolejne 11-lat mam 33lata poznaje mijego obecnego
meza<z pierwszym rozwod<nawet nie mysle o nim jak o partnerze zyciowym on duzo
starszy ,wdowiec i do tego niemiec <przyjaciel szefa mojej przyjaciulki<.I tak
mija kolejne 3-lata i zapada decyzja o slubie ,a ja zaczynam myslec o dzieciach
i nie tylko ,rozmawiam z nim na ten temat a on chetnie nawet b.chetnie bo
zawsze mazyl o duzej rodzinie <ma jednego syna<.Prubujemy i nic caly
rok .organizujemy wielkie wesele 100o.slub koscielny ,stres i
zamieszanie ,przeprowadzka do niemiec ,wesele w niemczech 4.09.2004i wtedy
zdaje sobie sprawe ze powinnam miec miesiaczke ale nie mam, zganiam to na
stres.Pare dni puzniej moj maz kupuje mi test ,robie go od reki jest pozytywny
jak ja sie ciesze ,wychodze z lazienki i mowie do mojego meza <i co tato<i jego
radosc ,mial twarz jak mistrz swiata ,byl taki szczesliwy i dumny.jest rok 2004
a my tacy szczesliwi jeszcze nie przeczuwamy co nam los zgotowal.Ide do
niemieckiego gin.moj niemiecki jest niezbyt,maz jest ze mna.Pierwsze USG jest
wszystko ok..badania ok.9tc pierwsze krwawienie lece do gin USG wszystko ok.mam
lezec a za 2tyg.do kontroli .Mam czas zeby sie przygotowac z niemieckiego bo
chce mu wytlumaczyc ze moga byc problemy tak jak z moja druga ciaza.Kontrola
11tc ok.lekkie brudzenie,temat badania penatralne ,jestem troche za stara
37-lat powinnam zrobic.wyrazam zgode i czekam na termin.Mam zle przeczuci co do
tych badan,dzwonie do kolezanki mieszka tez tutaj miala badania ,uspokaja mnie
ze to nic strasznego ,tutaj to rutyna iwszystko bedzie dobrze .dostaje termin
na badanie do szpitala,pytam jeszcze gin czy w moim przypadku nie ma
przeciwwskazan -nie.Jestem w13tc cala noc mialam koszmary cos mi mowi w
srodku-nie rob tego-rozmawiam z mezem mowie mu o swoich obawach ,a on odpowiada
ze to przewrazliwienie ciazowe,probuje mnie uspokoic.Jedziemy na badania lekarz
to polak mieszka tu 20-lat mowi ze wszystko ok.,ale nie bylo -nie mogl sie
wkluc,prubowal 3x az przebil mi pecherzplodowy zaczelam tracic wody jak ja go
nie nawidzilam,pobyt w szpitalu lezenie ,przez ten caly czas nie pokazal misie
na oczy,oczywiscie antybiotyk,czopkii magnez,po tyg.moglam wstac,dwa dni
puzniej bylam w domu.Niby wsztko bylo w jak najlepszym pozadku ale ja bylam
jakas niespokojna.Postanowilam zafundowac mezowi Swiateczny urlop i Sylwester w
Polsce,zapytalam lekarza czy moge jechac,nie bylo zadnych przeciwwskazan.Tego
dnia nie zapomne nigdy 23.12.04r juz wczasie podruzy dostalam wysokiej tem.i
nie czulam ruchow .ale myslalam ze to jakies przeziebienie,w hotelu bylam
10min. jak poczulam ze cos ze mnie wychodzi.Karetka,szpital,porud,narkoza,moj
maz przy mnie wystraszony,obcy kraj,obca mowa,nikt nie mowi po
niemiecku ,noc.Porod 21tc,mrrtwa dziewczynka 380g i27cmn,nie pokazali mi jej bo
byla juz w stanie rozkladu-zmacerowana-ja nie moge z tym sie pogodzic,prosze o
sekcje zwlok, lekarz odmawia tlumaczac mi ze to bylo poronienie a nie porod <od
22tc to porod<ale ja sie upieram muwie mu ze jestem po badanich penatralnych
moje dziecko bylo zdrowe i chce wiedziec dlaczego?jak to uslyszal to
odpowiedzial ze to prze te badania,a tak naprawde to dzieci umieraja i lekarze
nie wiedza dlaczego imam mu dac spokuj,jak chce sekcji to mam sie zglosic po
Swietach.Wigilia wszyscy goscie hotelowi siedza przy jednym stole ,wchodze na
sale wszyscy milkna,mam opuchnieta twarz od placzu ,nikt nic nie
mowi ,siadam ,atmosfera nie majaca nic wspulnego ze swietami,oczywiscie tylko
dla mnie.Placze ,dniami i nocami jak jestem w pokoju ,nie wyjade dopuki nie
dowiem sie co zabilo moje dziecko.Po swietach melduje sie w szpitalu,odsylaja
mnie do lek.pat.tam rozmawiam z mila pania dok..ktora mi tlumaczy ze to troche
potrwa <pare tygodni< i jak zostawie kase to oni mi to przesla.Wracam do
Niemiec jestem -pusta,wyjalowiona,smutna,zalamana itd,itp.-czekam na wynik,ide
do gin.nie ma nic mi do powiedzenia,czekam na wynik,jest ,otwieram koperte i
zamieram bakterie wzylach i tetnicy pepowinowej,bakterie wtetnicach plucnych
plodu,badania lozyska brak bo na odziale po wyczyszczeniu macicy wszystko
wyrzucili <to nie byl porod<.Po malu dochodze do siebie i w marcu zachodze w
kolejna ciaze,mam termin na Swieta,znow jestem szczesliwa,obiecuje sobie
zadnych amniopunkcji.Zmienilam lekarza,mam nadzieje ze ten jest
lepszy,8tckrwawie ,11tc krwawie czuje ze cos jest nie tak,jestem w ciazy,wiem
to,ale nie czuje,robie testy PAAP 13tc krwawie,mam wyniki katastrofa
21-trysomia,krwawie,mam podjac decyzje im szybciej tym lepiej 01.07.05r 16tc
urodzila sie martwa dziewczynka,pokazali ,zrobili zdjecie zapytali co chce
zrobic z cialkiem -moglam zabrac i pochowac w ogrodzie-zdecydowalam sie na
wspolna mogile z innymi za wczesnie urodzonymi dziecmi przy szpitalnej kaplicy.
Pare tygodni puzniej ide do kontroli moj nowy gin.kaze mi przystopowac z nowymi
ciazami nakazuje wrecz antykoncepcje-to wszystko dla mojego zdrowia -dostaje
zastrzyk na 12 tygoni,musze pilnowac nastepnego terminu.CHyba specjalnie ide do
kontroli po terminie ,zmieniam zastrzyk na plastry,mialam nadzieje ze zaciaze
ale sie nie udalo.
Mamy styczen 2006r odstawiwam anty ,chce byc w ciazy-luty,nic
-marzec,nic
-kwiecien,nic
-maj,nic,myslalam ze natura mnie kocha ida mi prezent na urodziny(04.05.67)
-czerwiec,nic
-lipiec,nic
jestem zalamana,dajam sobie termin do 40-stki jak nie to koniec
-sierpien,nic
kolezanki z Polski w moim wieku ijedna starsza wlasnie
urodzily,zdrowych,dorodnych synow.
-wrzesien,nic
mam w planie sobie pomuc farmakologicznie.
W pazdzierniku jedziemy do Polski,zbieram informacje na ten temat ide do
gin.prywatnie tylko po recepte .dostaje instrukcje obslugi mam czekac na
miesiaczke i zaczynac.Kupuje tabletki,jestem odprezona,bawimy sie z mezem jest
swietnie.Wracamy a ja mam wrazenie ze jestem w ciazy -nie moge palic jest mi
niedobrze-do okresu jeszcze 3dni
-pazdzirnik nie ma mojego regularnego cyklu,czekam trzy dni mam test jest
pozytywny,chyba oszaleje z radosci ze strachu-a jak znowu sie nie uda.moj maz
nie rozumie moich obaw ,jak,ja,moge tak myslec przeciez tyle juz
przeszlismy ,tym razem musi sie udac.
I zaczyna sie jazda:6tc ok badania wszystko ok.8tc kontrola ok.9tc krwotok w
nocy,szpital lezenie ,wychodze,w domu lezec mam zle przeczucia date porodu mam
w 10-ta rocznice smierci mojej mamy,mezulek mnie pociesza jak moze.
15.12.06r jest lepiej ida Swieta dzielimy sie obowiazkami przedswiatecznymi ja
nie moge za duzo .Sylwester samopoczucie do bani,boli mnie glowa,mam stres,dul
psychiczny,w Nowy Rok maz robi mi inhalacje z turbanem,pomaga.

Co dalej - jak zakończyła się Twoja histora ??????

[agau7]

[hanka97]

Niestety nie dobrze ,27tc CC mala miala 930g 37cm dl zyla 6godz.05.04.07 i znowu
dzien przed Swietami tym razem Wielkanocnymi strcilam moje nastepne dziecko
.Milam to szszescie ze widzialam Ja zywa ,zdazylam Ja ochrzcic ma na imie FIONA
.jest pochowana na malym niemieckim cmentarzu gdzie jest tylko piec (5)tak
malych grobow.

[agau7]

Przeczytałam Twoją historię. Skończyłaś w takim momencie... Myślałam, że
wszystko skończyło się dobrze. Ileż my matki musimy znieść. Ile w nas siły, by
przeżyć śmierć dzieci. Życzę Ci z całego serca, abyś znalazła swoje szczęście.
Bardzo mi przykro, że życie pisze tak straszne scenariusze!!!
Dla Fiony (***)
Dla mojej Lenki (***)
Dla wszystkich Aniołków (***)

[hanka97]

wczoraj bylam u lekarza tam gdzie zrobili mi CC dostalam przykazania co mam
robic dalej jakie badania (genetyczne,odpornosciowe,i dowiedialam sie przy
okazji ze po trzech miesiacach po CC moge starac sie dalej ze nie ma zadnych
przeciwwskazan.Oczywiscie po badaniach.I nagle sie boje bo jak sie okaze ze nie
mozemy miec razem dzieci ,chyba niewiedza jest lepsza ,po badaniach dam znac co
dalej.

Do hanka97

[agau7]

Czekam na dobre wieści. Pozdrawiam. Aga

czy..

[rozetka8]

Moze zrob badania, zeby mogly Ci pomoc w podjeciu tej decyzji

Wczoraj rano ogladalam program-Jestesmy o dzieciach z ZD, wypowidal sie
kompozytor, ze ;jego chory syn z ZD uwiwelbia audycjie o papiezu' Dziecko mialo
6 lat, facet byl pod 50tke, zona moze/pewnie tez
Widac,ze hyl to czlowiek wyksztalcony, uzdolniony,ze to chyba-jego jedyne,
pierwsze dziecko. Bardzo go kochal, ale skrzywdzil decydujac sie za pozno..

[agau7]

Tak oczywiście- wszyscy wiemy, że wraz z wiekiem wzrasta prawdopodobieństwo
różnych chorób. Tylko, ze chore dzieci rodzą się i młodym i tym "starym"
małżeńswom. Poza tym to statystyka. Wiadomo, że więcej dzieci rodzi się młodym
małżeństwom, więc procentowo ilość chorych dzieci jest mniejsza. Każdy sam
decyduje i rozważa w sercu, czy może, czy nie powoływać na świat dzieci.

[hanka97]

Wiem ze nie jestem juz pierwszej mlodosci , ale kiedy zaszlam w ciaze w 37-roku
zycia to nie myslalam ze ja strace , cieszylam sie i nie bralam nawet pod uwage
ze moze to sprawic mi tyle cierpienia .Teraz po trzech stratach i gdy mam
40-stke mam wiele watpliwosci , nie wiem tak naprawde co mam robic , ale chce
wiedziec dlaczego ? Chce zaznaczyc ze dwojka z moich dzieci byla zdrowa - wynik
badan penatralnych.Jaka decyzje podejme jeszcze nie wiem , w tym momecie musze
myslec o sobie bo niestety ze mna nie wszystko jest ok.papatki

[hanka97]

Chce podzielic sie z wami tym czego ostatnio sie dowiedzialam .Tutaj gdzie teraz
mieszkam jestem od niedawna i nie znam jeszcze wszystkich ,ale moja sasiadka ma
kontakt ze wszystkimi i wie o kazdym cos.Siedzimy na naszych balkonach i
plotkujemy ,pewnego razu zobaczylysmy na spacerze starszego pana z:ja myslalam z
wnukiem -znam go z widzenia mieszka na tej samej ulicy-ale Mari mnie oswiecila
ze to nie wnuk tylko syn .Te czlowiek ma 85lat i trzech synow 10,7 lat i ok
7miesiecy male bobo.Jego zona okolo 40stki.W tym momecie zastanowilam sie kto
stawia granice bycia rodzicem i wiem ze jest to w duzej mierze natura .

[mwiktorianka]

hanka97 trochę za póxno przeczytałam twoją historię,ale może wrócisz
do niej i przeczytasz to co napisałam.ja też mialam ciężki 1-y
poród zakończył się cc,ale zanim doszło do cc uszkodzono mi szyjkę
macicy(popękała i nie została zeszyta).Następna ciąża zakończyła się
poronieniem.Kilka lat później trafiłam na lekarza,który powiedział
mi,że konieczna jest operacja plastyczna szyjki bo inaczej nie
donoszę żadnej ciąży.Operację przeszłam po niej urodziłam dwoje
zdrowych donoszonych dzieci.Konieczne były cc ponieważ nie wolno mi
już rodzić sn po plastyce,ciąże były zagrożone bo pomimo plastyki
szyjka nie jest już w 100% wydolna,ale udało mi się ciąże donosić i
to tylko dzięki plastyce.Znam kilka kobiet,które poroniły lub
przedwcześnie straciły ciąże po ciężkim porodzie w czasie którego
uszkodzono im szyjkę.Znajdź dobrego lekarza ja myślę,że gdybyś
preszła tę operację jak sugerował wtedy lekarz dzis twoje dzieci by
żyły.Zyczę ci powodzenia.

[hanka97]

magapi napisała:

> Zapragnęłam...spróbowałam...w 12 tygodniu...poronienie...
Chce CI bardzo podziekowac za utworzenie tego tematu na forum ,tutaj moglam sie
wygadac i wyplakac to mi bardzo pomoglo ,przykro mi tylko ze tobie sie nie
udalo ,daj znac co u Ciebie slychac ,pozdrawiam i sciskam cieplo Hanka

[anecik3]

ja mam 35 lat i jestem w 13 tc i bardzo sie z tego ciesze!Moj lekarz powiedzial
mi podczas jednej z wizyt ze 35 lat to jeszcze jestem mloda,bo teraz jest
bardzo duzo kobiet ktore decyduja sie na ciaze majac 38-40 lat a czasem nawet i
wiecej i to fakt moja bliska kolezanka urodzila swoje 3 dziecko majac 42 lata