leki psychotropowe

[mypechowiec]

Witam wszystkich.W chwili obecnej czekam na zabieg usunięcia 11-tygodniowej
ciąży.Płód ma bardzo dużą przepuklinę mózgową a szans żadnych na
przeżycie.Zostało poczęte gdy mąz nie zażywał żadnych leków psychotropowych.Z
myślą o kolejnym dziecku mam pytanie:Maż zażywa ZOLOFT nie chciałabym by
przerywał kuracji jednakże nie wiem jaki wpływ na plemniki mają takie
leki.Może ktoś miał podobny przypadek i potrafi wytłumaczyć co i
jak.Pozdrawiam i dziękuję za odpowiedzi.

[nati1011]

Rozumiem, że przeżywasz tragedie, ale piszesz o swoim dziecku, a nie
o zlepku komórek. Żaden lekarz nie WIE czy dziecko przezyje czy nie.
Było tu już wiele kobiet, którym lekarze odebrali wszelką nadzieję,
a one jednak rodziły żywe dzieci i często nawet zdrowe.

Serdecznie Ci współczuję chorego dziecka, ale może jeszcze
przemyślisz swoja decyzję. 11 tydzień to jeszcze wcześnie. Te
wielkie przepukliny często się wchłąniają, moze jest jeszcze jakaś
nadzieja. A jeśli nie, to udawanie, ze to tylko płód, a nie dziecko
nic Ci nie pomoze. I tak bedziesz cierpieć po jego stracie. NIe bój
się okazać temu maleństwu miłość i współczucie - może trudno Ci dziś
w to uwierzyć, ale tak bedzie Ci łatwiej przez to przejść. Bez
wzgledu na finał.

W sprawie odziaływania leków na plemniki najlepiej spytac lekarza.
Nawet jeżlei lek jest szkodliwy, to może sie zdarzyć, zę komuś się
udało (nigdy działanie szkodliwe nie dotyczy 100% przypadków), ty
się zasugerujesz i zafundujesz sobie następną tragedie.

[agkra]

Nati, oczywiscie to forum i sluzy temu, by kazdy pisal co mysli ale
nie uwazasz, ze autorce watku jest juz i tak wystarczajaco
ciezko...? Po co wzbudzac w niej dodatkowe wyrzuty i watpliwosci? Na
pewno jest rozsadana i odpowiedzialna osoba i sama potrafi podjac
decyzje. Poza tym zadala konkretne pytanie a nie zwrocila sie z
prosba o rozwanie watpliwosci co poczac z ta ciaza... Pozdrawiam

[sanciasancia]

a) płód jest zlepkiem komórek, w tym wypadku kilkucentymetrowej długości, który
może rozwinąć się w dziecko. To że płód byłby kiedyś dzieckiem, a potem
dorosłym, nie znaczy że teraz płodem nie jest, jak również zlepkiem komórek.
b) pewna doza rozsądnej weryfikacji tego co mówia lekarze ma sens, ale są takie
momenty, że zostały zrobione odpowiednie badania, lekarze są zdecydowani. W
takiej sytacji trzeba się pogodzić z diagnozą, nie ma co liczyć na cud. Nie
żyjemy też w kraju, w którym pochopnie proponuje się kobietom terminację ciąży,
więc jeśli jest o tym mowa, to sprawa jest zapewne bardziej niż oczywista.
c) czy zastanowiłaś się, jak ta dziewczyna z poważnie chorym mężem będzie się
zajmować dzieckiem z poważną wadą cewy nerwowej? I jaki to ma wszystko sens?
d) usunięcie późnej ciąży polega na przedwczesnym wywołaniu porodu - z tego
powodu nalezy ciążę usunąć jak najszybciej, póki dziewczyna się do niej nie
przywiązała i żeby nie przedłużać tej gehenny, jaką jest noszenie płodu z wadą.

[mypechowiec]

To że zdecydowałam się na zabieg nie znaczy że jestem złym człowiekiem.Mam 30
lat i to była moja druga ciąża zakończona niepowodzeniem.Obecnie mieszkam za
granicą gdzie do pierwszego usg podchodzą bardzo profesjonalnie.Nie sposób nie
uwierzyć pięciu specjalistom którzy niezależnie od siebie wydali ta samą
diagnozę.Wiem że bardzo łatwo jest obwiniać tylko że nikt nie wie jak postąpiłby
w podobnej sytuacji.Każda kobieta przeżywa to na swój sposób, mnie też jest
ciężko tym bardziej że czekaliśmy na dziecko ponad rok.Dziękuję osobom które
mnie nie potępiają, szukam kogoś kto utwierdzi mnie że decyzja była
słuszna-wyrzuty sumienia nie dają mi spokoju.

[nati1011]

mnie też jest
> ciężko tym bardziej że czekaliśmy na dziecko ponad rok.Dziękuję
osobom które
> mnie nie potępiają, szukam kogoś kto utwierdzi mnie że decyzja była
> słuszna-wyrzuty sumienia nie dają mi spokoju.

Jestem ostatnią osobą, która chciałaby Cię potępić. Wiem jak bardzo
jest Ci cieżko. Już od wielu lat spotykam się z kobietami w podobnej
do Twojej sytuacji i wiem, czym to grozi. Wiem też, że tendencja
wśród lekarzy jest obecnie taka, że przy najmniejszej anomalii
zalecają terminację i często odbywa się to w biegu, na szybko, zanim
kobieta zdąży tą decyzję wogóle przemyśleć. A potem jest dramat, gdy
zaczyna się tej decyzji żałować. Wiele kobiet ma żal, że nikt im nie
powiedział, ze zakońćzenie takiej ciaży nie jest obowiazkiem, a
jedynie wyborem. Że czasem kobiety podejmują inną decyzję. I że nikt
nie ma prawa - i nie powinien - ich do tego zmuszać.

Trudno wyobrazić sobie trudniejszą decyzję niż tą o urodzeniu cieżko
chorego dziecka. I musicie ja podjąc sami. Nikt tak naprawdę nie
jest w stanie Wam powiedzieć, co powinniście zrobić. A i Ty masz
przecież wątpliwości. Piszesz:

"szukam kogoś kto utwierdzi mnie że decyzja była
> słuszna-wyrzuty sumienia nie dają mi spokoju. "

ale niestety nikt nie rozwiej Twoich wątpliwośći. To ty poniesiesz
konsekwencje. Chciałabym tylko, żebyś wiedziała, że są kobiety,
które w takiej sytuacji decydują się na pozostawienie sprawy swojemu
biegowi. I mimo iż taka ciaza jest dla nich potwornym dramatem
potrafia też odnaleźć w niej radość i spełnienie. Sama musisz
zdecydować co bezie dla Ciebie, dla Was najlepszą decyzją. Nie
pozwól, by to była decyzja lekarza, męża czy jeszcze kogoś innego.
Tylko wtedy bedziesz w stanie ją przetrzymać.

Jeżeli chcesz porozmawiać z dziewczynami w Twojej sytuacji zapraszam
na forum:

www.dlaczego.org.pl/forum/index.php?bn=nowe_infoterminacja
To zamknięte forum dla kobiet "przed" lub "po" terminacji.

Będę o Tobie pamiętać. Naprawdę chciałabym pomóc Ci przez to
przejść. Choć wiem,że mogę Ci ofiaraować tylko tak niewiele.

[antanka]

Nie mam pojecia o lekach psychotropowych ale proszę jeśli Twoje
dzieciątko ma chociaż 1% szans na przeżycie to nie rób tego. Jestem
po terminacji i to naprawdę jest koszmar, moje dziecko nie mialo
szans, nawet pół procenta, ciąża mogła być zagrożeniem dla mojego
zycia i zdrowia a jednak nigdy nie podjęła bym tej decyzji drugi raz.
Z tym nie mozna normalnie żyć, swiadomość przyłożenia ręki do
śmierci własnego dziecka jest okropna.
11 tygodniowy płód nie jest zlepkiem komórek, no chyba że my tez nim
jesteśmy.