Nie umiem nic

[juz-jesien]

Za mąz wyszłam w wieku 21 lat i wyjechałam za mężem z rodzinnego
miasta na drugi koniec Polski.Taką miał pracę,kilka razy musieliśmy
zmieniac miejsce zamieszkania,miasto.Urodziły sie dzieci i całe moje
życie kręciło sie tylko dookoła nich.Nigdy nie pracowałam.Finansowo
powodziło nam sie dobrze.I właściwie pod każdym względem
dobrze.Życie rodzinne mamy udane,dzieci zdrowe i madre,większych
kłopotów na szczęście brak.Ale ja czuję,ze mam już dosyć.Od niedawna
znowu mieszkamy w innym mieście.Pomijam brak znajomych,przyjaciól
itd.To można znaleźć .Największym problemem dla mnie jest moja
bezczynność.Mieszkamy w małym mieście,gdzie bezrobocie jest ogromne
i szans na pracę mało.A ja tak bardzo chciałabym pracować.I tu
zaczyna sie problem.Mam 35 lat,żadnego doświadczenia zawodowego i
bardzo się tego wstydzę.Od jakiegos czasu bo kiedyś mi to nie
przeszkadzało,ale pewnie z wiekiem człowiek inaczej patrzy na
życie.Wychowałam dzieci,odwaliłam kawał dobrej roboty i mam dużo
siły i zapału a tu bęc.Wypadłam z rynku całkowicie,bo kto przyjmie
do pracy 35-latkę bez żadnego stazu i doświadczenia.Nawet nie umiem
rozmawiać z potencjalnym pracodawcą bo niby o czym.Czuję,że
zdziczałam do reszty.Poskładałam podania tu i tam ale nikt nigdy nie
zadzwonił.Zresztą się nie dziwię.Przecież nic konkretnego nie umiem.
Czuję się jak w złotej klatce a nadmiar czasu jest powalający.W
dodatku nie wiem,czy za 2-3 lata znowu nie czeka nas
przeprowadzka.Na razie,żeby całkowicie nie oszaleć podjęłam
studia.Pewnie tylko dla samej siebie,bo kiedy je skończe będę 40-
letnią kobieta bez stażu pracy.Czuję sie beznadziejna,nic nie warta
i mam cholernie małe poczucie własnej wartości.I nie mogę zrozumiec
mojego męża kiedy patrzy ma mnie z taką miłością w oczach.
To tyle.Chcialam sie tylko wygadać.

[8magdalena8]

co wlasciwie jest problemem? to ze masz duzo wolnego czasu, czy to
ze nie pracujesz? mozesz zapelnic sobie czas tak jak ci sie to
podoba, cos musisz zrobic aby nie czuc sie tak jak sie czujesz.
studia to moze byc dobry pomysl, o ile oczywiscie cie to
interesuje,jesli nie, to wg mnie nie ma sensu, chyba ze wymyslilas
sobie ze te studia sa pod jakas konkretna prace pozniej. najlepiej
zastanow sie co cie interesuje i zaangazuje sie w to. wydaje mi sie,
ale moze przesadzam, ze wiekszosc prac takich bez specjalistycznej
wiedzy na pewno jestes w stanie wykonywac, do wszystkiego potrzeba
czasu, nauczysz sie. koniecznie przemysl to dlaczego chcesz
pracowac, czy dlatego ze nie wypada nie, bo nie masz co ze soba
zrobic, bo pasuje ci utrzymywanie sie samej i cos jeszcze oprocz
domu

[erazm-z]

Ach, mozna pozwolic, by negatywne okreslenie zakłócało spokoj ducha, a kazdy
wie, ze trzeba go samemu pilnowac. Albo zobaczyc, ze jednak sie podjelo studia,
w ramach ktorych jest duzo form na zdobywanie pozadanych umiejetnosci, ze ludzie
po studiach - mlodzi niewiele pamietaja, ze tak naprawde w momencie podjecia
nowych obowiazkow zaczynamy wypracowywac metody, zdobywac wiedze i uczyc sie na
bledach. Mozemy siegnac po doswiadczenie innych, ustalic co nas interesuje i
gdzie mozemy to realizowac. Zeby kazdy sie zastanawial czy jest w stanie cos
zrobic, pozostałby w miejscu ... swiat jednak ma sposob... przymusza nas
obowiazkiem pracy, presja, sytuacja, opinia ... i kazdy ma takie mysli .. ale
robi ... i za jakis czas napisze ... faktycznie strach ma wielkie oczy...
zaufanie do siebie :)

Jaka jesien masz na mysli?

[de_witch]

35 lat to żadna jesień. To początek życia. Pomysl ile kobiet
chciałoby byc w twojej sytuacji, byc w domu wychować spokojnie
dzieci, a nie szarpac się nerwowo na dwa etaty,idac do pracy, może
nawet i fajnej, ale jednak z np. nieciekawymi ludźmi.
Doceń to co życie ci dało. Jeszcze do niedawna szły do pracy tylko
te kobiety, którym w domu nie przelewało się .

Naprawdę nie widze powodu do wpadania w panikę. Fakt, dobrze jest że
robisz te studia, może dadzą ci możliwosć praktyki,
a co za tym szybszego stażu i pracy.

Nigdy nie wiadomo co jutro nam przyniesie. W dobie internetowej,
mozesz np. założyć własną działalność, tym się podpierać na rynku
pracy.

[kaa.lka]

o to to to, wwwićka:)

byleby jednak nie podpierala sie w kolko pomyslem wizji, ale stanela o silach wlasnej wyobrazni;
wzbogaconej o rzetelnie doswiadczone studia.

Korrekta językowa:=)))

[de_witch]

byleby jednak nie podpierala sie w kolko pomyslem wizji, ale
stanela o silach
> wlasnej wyobrazni;
> wzbogaconej o rzetelnie doswiadczone studia.
> --
/../Byleby nie poddawała się błędnymi iluzjom, a stanęła o własnych
siłach. W poczuciu wiary w możliwości, które niesie za sobą rzetelna
praktyka studencka, podparta teorią./../

Tak to m.in może brzmieć bardziej zrozumiale i w duchu poprawnej
polszczyzny, droga 'kaa.lko'.

♫♪♫♫♫♪♫♪♫♪♫♪♪♪

[kaa.lka]

tak,
mogłoby wybrzmieć,a nawet zapisanym zostać, gdyby nie fakt,iż nie podałaś wspólnego źródła ni też reguły.
dla owej(sic!) polszczyzny:)
zrozumieniem zaś, poslugujesz się odruchowo,byle kijem, nie nad_używając, marchewki(:) własnego rozumu.

pozdrowienia jednak:)
kalllka

[...]

[de_witch]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[kalllka]

aha:)
no dobrze. bez uzdrawiania w takim razie.
pap

[...]

[to.niemozliwe]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[nuk2]

A może biznes internetowy? Jak znalazł dla osoby, która zmienia często miejsce zamieszkania (sama tak mam).

[gad.forumowy]

Duży plus, że studiujesz. Poza tym rób kursy i szkolenia w swoim kierunku zawodowym, może nawet jak będą sporo kosztowały. Poza tym zapytaj w biurze pracy, może na jakiś kurs się załapiesz za darmo.
Na każdego kolejka czeka, prędzej czy później do pracy pójdziesz. Bądź cierpliwa i szukaj.
No i pamiętaj, że to czy dostanie się pracę w małym stopniu zależy od tego co się umie, a w największym od tego jak mocni jesteśmy w gębie.

Ja też nic nieumie a jeste Prezydentem w tym kraju

[frankyy]

[leda16]

juz-jesien napisała:
I nie mogę zrozumiec
> mojego męża kiedy patrzy na mnie z taką miłością w oczach.


Och jeżeli tę miłość sprowadza tylko do patrzenia, nie dziwię się, że instynktownie chcesz pójść do pracy. Patrzenie nic go w końcu nie kosztuje, natomiast opłacanie pracującej w domu żonie składek emerytalnych kosztuje sporo. Więc raczej to bym w Twojej sytuacji uznała za dowód miłości. Bo pomyśl co będzie, jeśli za 5 lat zacznie nie tylko "z miłością" wytrzeszczać gały na młodszą i ładniejszą kobietę, ale i weźmie rozwód. Wówczas lądujesz z gołą, zużytą dupą pod mostem bez prawa do renty, emerytury a nawet ubezpieczenia zdrowotnego. Za 5 lat, nawet jeśli skończysz te studia, nie zdołasz sobie do 60-tki wypracować prawa do emerytury. Dlatego np. każdy Niemiec nie koniecznie "z miłością" ale przede wszystkim z musem prawnym, w przypadku rozwodu oddaje swojej ślubnej kurze domowej pół składek emerytalnych, wydatnie pomniejszając w ten sposób swoją przyszłą emeryturę. Przeto myślenie nad gapienie przedkłada a niemieckie kury domowe śpią spokojnie bez troski o przyszłość swojej małżeńskiej grzędy :)

[...]

[s.p.7]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

Tak to jest w tym życiu- s.p.7

[de_witch]

Złej tancerce spódnica przeszkadza, a prostemu gamoniowi,że inni NIE
pasą obsranych krów, tak jak on musi to robić.

[free123]

Eeee tam ;) przesadzasz.

Umiesz obsługiwać komputer i bardzo zgrabnie i trafnie ubierać myśli
w słowa ...

A gdyby tak:
- pomógłby ci ktoś znajomy, rodzina (mąż) w zatrudnieniu ?
BTW, czy w pracy męża nie dałoby się i Ciebie zatrudnić. Skoro ma
tak specyficzną pracę z wymogiem przenoszenia się z miejsca na
miejsce to może też jest szansa na pracę współmałzonka ?
- zacząć od czegoś prostego, gdzie niewymagane są wysokie
kwalifikacje
- zacząć od tego, co wyszło ci bardzo dobrze -> praca z dzieciakami
- zacząć od pracy społecznej, w jakiejś fundacji, wolontariacie ?
- otworzyć samej działalność ?

Wbrew pozorom jest stosunkowo dużo kobiet w podobnej sytuacji, wieć
nie jesteś tu wyjątkiem ;)
Zdaje sobie sprawę, że początki mogą być mega trudne ale zawsze
takie są ...
Poszukaj też w necie - fundacji/stowarzyszeń kobiecych, których
celem jest "przywracanie" na rynek pracy <nie pamiętam nazw, ale są
na pewno>.
A póki co - angażuj się w cokolwiek !!! Dla zobaczenia <sic!>, że
praca nie stanowi o wartości człowieka ;)
A poza tym - zadbaj egoistycznie o siebie ;))) Jakaś rozrywka,
sport, hobby ...

To tyle. Chciałam sobie popisać ;)))
3 maj się !

[juz-jesien]

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi.Jakoś tak rozkleiłam sie rano i
wysmarowałam ten post.
Free123,mój chłop pracuje w mundurze,często wyjeżdza,czasem na pól
roku,bywało,że na rok.Z tego względu i z tego,że mieszkaliśmy daleko
od jakiejkolwiek rodziny,nie podjęłam pracy.Mowy też nie ma o
podjęciu pracy w jego branży,to niestety typowo męskie zajęcie.Jak
pisałam,póki dzieci były malutkie,świat kręcił się koło nich,kiedy
podrosły,nadmiar czasu zaczął mnie przerastać.Częste wyprowadzki
spowodowały też pewne problemy u dzieciaków i musiałam się na tym
skupić jakiś czas.Czytam,oglądam,interesuję się wieloma rzeczami a
jednak nie robię nic konkretnego,nic co dałoby mi jakąś
niekoniecznie dziką satysfakcję.I jeszcze coś.Boję się ironicznych
spojrzeń potencjalnych pracodawców na widok mojego podania.Babka już
nie pierwszej młodości a CV jak u 19-latki,cholera.Szukam w sobie
siły by w końcu to zmienić.

[sharteel]

Tak myślałam, że chłop w mundurze.
Po pierwsze się nie martw i nic nie bój. Uważam, że studia to świetny pomysł -
bo pozwalają Ci wyjść z domu i wprowadzają rytm w życie. To jest najważniejsze -
wyjście z domu i nadanie rytmu codzienności. Oswoisz się z ludźmi, z
przygotowaniem "na termin" itd. I potem będzie Ci dużo łatwiej, zobaczysz :)

[ideefiks]

juz-jesien napisała:
> I jeszcze coś.Boję się ironicznych
> spojrzeń potencjalnych pracodawców na widok mojego podania.Babka
> już nie pierwszej młodości a CV jak u 19-latki,cholera.

To akurat nie jest problem - odwaliłaś kawał porządnej roboty
zajmując się domem i dziećmi i pisz to po prostu w listach
motywacyjnych. A jeśli jakiś burak potencjalny pracodawca nie
rozumie, że prowadzenie domu to normalny etat (wymagający w dodatku
wielu różnych umiejętności), to tym bardziej nie warto by było się u
niego zatrudniać.

[rr1976]

Nie przejmuj sie ironicznym spojrzeniem pracodawcow. Mow na rozmowie
dokladnie to samo co piszesz na forum. Wiekszosc prac jest
powtarzalna, mozna sie nauczyc a Twoim argumentem przewodnim jest to
ze "dzieci masz juz z glowy" i marzysz o tym zeby skupic sie na
pracy!!!
Radzi Ci taka ktora ma odwrotna sytuacje; z praca powodzi sie jej
tak jak Tobie z mezem ale majac 33 lata jest singlem ;-))
[e-mail] - moge popisac (podobno mam nawet do tego talent) a
fajnie byloby tak z dwoch roznych stron opinie porownac...

-

[to.niemozliwe]

A jaki rodzaj pracy chcialaby podjac?

[to.niemozliwe]

chcialabyś..

[s.p.7]

Kazda kobieta potrafi robić kilka rzeczy dobrze

na poczatek rodzić dzieci.

Ile masz dzieci? 3? 4?
czy przez 15 lat odchowałas tylko 1?

To troche mało,
wg mnie mozna by podwyrzszyc nieco tą liczbę
tak by czuć ze jest się w porzadku z genetycznym onstynktem powielania gatunku,
ktory jest silnym i ktory chce wytyczac sens zycia i go wytyczna bardzo czesto.

Twoj moza ie kcoha a ty uwazasz ze nie powinien?
Mysle ze akceptuej Cie w pelni taka jaka jestes
to ma następującą konsekwencje:
mozesz go kcoahć bez obaw
mogąc kochać bez obaw kochasz
kochając starasz sie byćjak najelepsza dla tych osob ktore kochasz

praca?
myśle ze to tylko szukanie czegos co dalo by ci sens realizacji siebie, rozwoju
siebie
wobec rodziny

15 lat zglednej niskiej mobilizacji i biernosci moze przyniesc powazna refleksje
egzystencjalną

znam kobiety kotre pracuja na 2 etaty, maja kochajacych męzów, i potafia
wychowywac dzieci i sa przy tym bardzo radosne, trskajace cieplem i sensem
zyciwej realizacji

wszystko co eni ejst wykorzystane jest zmarnwoane
milosc ci to podpowiada i mobilizuje cie do bycia jak najlepszą dla ludzi
ktorych kochasz

to pozwala roziwnac skrzydla i czerpac radosc z zycia
zacznij poznwac lduzi, utrzymuj kontakty, rowijaj je i buduj
wazne jest to aby miec lduzi wokol siebie: przyjaciol, kolerzanki i kolegow

masz sporo czasu: zadbaj o zcie towarszyskie ono samo w sobnie czesto jest sporą
mobilizacją

jestes ambitna wewnetrznie i szukasz motywacj iw ludziach, wiec mnie j z nimi
kontakt

powinnas tez w pelni wspierac meza na tyle na ile mozesz sama przy tym sie
realizujac
nic nie stoi na przeszkodzie do tego abys np zalyla wlasna firme czy sam sie
rozwijala

jak wiadomo zaczyna sie to od pracy nad sobą
praca nad soba zaczyna sie od formy psychicznej, wiary w siebie
rozwoju siebie

piszesz ze nic nie potrafisz nic nie umiesz
nie patrz na to w tak isposob
kazdy czlowiek ma zdolonoc do nauki, szczerze - to studia robia to bardzo powoli
i nieefektywnie

najlepiej rozwijac sie we wlasnm zakresie
rozwin swoje zainteresowania i pasje
z nich czsto powstaje cos co moze ci sie przydac

mozesz nadrobic stracony czas
dozyc do maksymalizacji teog co psoiadasz a posiadasz sporo i w zakesie srodkow
i czasu ktorym dyspinuejsz jak i tym co masz w swoim potencjale
nie nastawiaj sie na juz i teraz
ale wierz w to ze to nastapi

tak jak pisalem praca to eni tylk oto tu chodzi o jakas realziacje czegos co jst
sensowne, budujace, co opiera sie na twoich odczuciach

jesl ichesz sie rowijac w domu - mozesz to robic, to spore wyzwaanie, pisalem o
dzieciach... 1 syn to malo, badzmy szczerzy
nei wiej jaka jest wasza sytuacja i swiatopoglad ale tak to jest eni ma sie co
oszukwiac

tak to moga zycie sobie zydzi-kwasniewscy

popatrz jak realizuja sie kobiety w twoim wieku
poaptrz na to kim chiala bys byc i co osiagnac, na czyb budowac swoje zycie?
szukaj teog w sbie spokojnie

dobrze ze to widzisz
po 5 latach kobiety w stuacji jak twoja zaczynaja wyrzywac sie na merzach
prubujac wymusic na nich polepszanie samopoczucia poprzez zmuszanie do
klajstrowania wad lat niedorozwoju

wiec jeste na dobrym i zdrowym etapie i ciesz sie ze idziesz w dobrym kierunku

[leda16]

s.p.7 napisał:
wiec jeste na dobrym i zdrowym etapie i ciesz sie ze idziesz w dobrym kierunku


He, he, wątpię, czy Autorka wątku mop uznałaby za ten "zdrowy etap i dobry kierunek" Widać, że nie widzi nawet tego, iż rady Forumowiczów wynikają z życzeniowego chciejstwa, podobnie jak chciejstwo Autorki. W wieku lat 40 i biegu do etatu wykasuje ją każda 26-cio latka po studiach. Mamy przewlekły kryzys, więc pracodawcy 35-cio letnich pierdzistołków angażować nie będą. Do dzieci - jak ktoś tu radzi - trzeba mieć pomaturalną szkołę opiekunek dziecięcych lub WSP- pedagogikę opiekuńczo wychowawczą. Inaczej kuratorium nie pozwoli nawet pierdnąć przy cudzym dziecku. Natomiast przy mopie i wojsko nie robi wstrętów żonom oficerów. No, tylko pewnie mężuś w środowisku by się spalił ze wstydu ;). Własny biznes też trzeba umieć prowadzić i wyobrażanie sobie, że klienci w te pędy zbiegną się sponsorować 35-cio letnią piszpannę po maturce, która przez 17 lat pracą się nie zhańbiła z wyjątkiem pracy darmowej niańko-gosposi, jest po prostu naiwną głupotą. Życie to nie jebajka naiwne młokosy. Ale jak mąż na prawdę tak strasznie kocha, to na fundusz emerytalny żony jeszcze te 30 lat popłaci.

[s.p.7]

"wykasuje ją każda 26-cio latka po studiach"

aktualnie róznica miedzy 26 latka po studiach a 26 latka po studiah mzoe być
kalibru czarnej dziury

bo ktos moze byc zupelnie beznadziejny a ktos calkowicie fantyastyczny

dzis zdacstudia to kazdy idiota moze ktory tylko tego chce

wiec wiek i papier studyjny nie zrobia z nikogo osoby porzadanej w wielu
znaczeniach...

po co więc robic ogromną szufladę? i twierdzic ze lalki w tej szufladzie sa
lepsze od lalek w szufladzie z etykietka: 40 lat?

uogulnienie zawsze niesie sobą klasto, a komu klamstwo jest porzebne tutaj? jest
zbedne bo szkodzi


"Mamy przewlekły kryzys"
my? moze niektrozy sie z nim urodzili?



"pracodawcy..."
dobra cecha demokracji wolnorynkowej jest to ze wygrywa ten, który posługuje sie
ideami efektywnosci a nei stereotypow i ideami myslenie życzeniowego
madry pracodwaca zatrudnia efektywnych pracownikow, a efektywnosc jest cecha
przypisana na pierwszym planie indywidualnie do kazdego czlowieka.

Zawsze mzona zostac pracodawcą, jak sie okazje oni stosunkowo rzadko wyposarzeni
sa we wszelkiego rodzaju papiery a zarabiaja najwiecej


Co do dzieci.
Chodzi o to by je robić a nie sie cudzymi opiekować, to jest rónica.


Wstyd?
Jesli praca jest powodem do wstydu...
to lepie jzeby myslaca w tak isposob osoba zrobila sobei listę rzeczy ktorej
robic nie wypada
a zostawi sobie na koncu np:
prezesowanie duzej firmie, czolowe funkcje w panstwie
-duma wzrosnie efektywnosc spadnie



"sponsorować 35-cio letnią piszpannę po maturce"

co ma tu do rzeczy "maturka"
kobieto? ile ty masz lat? 70?
czasy kiedy wykształcenie znaczylo cokolwiek skonczyly sie w dobie rewolucji
informatycznej, takie myslenei steoretypowe zostało tylko gdzies w swiadomosci
ludzi rzyjacych latami 70, 80
gdzie wykrztalcenie dawlo jakis tam prestiz i moglo cos oznaczac w
komunistycznym swiatku potencjalow ludzkich

pracodwacy maja w dupie wykształcenia, dzis liczy sie przede wszsystkim to czego
zadna szkola nei uczy a to jest:
-kreatywnosc
-przedsiebiorczosc
-energia
-wiara w siebie, pomyslowasc
-umiejtniosc wspolpracy z ludzmi
-umiejetnosc nauki rozwijania sie szykiego przekwalifikowania

mamy rok 2009
szkolnictwo tkwi w latach 50

jedyne szkoly ktore czegos ucza to wydzialy techniczne, ale i tak nei do konca


naiwna głupotą jest myslec w kategoriach naiwnej glupoty tam gdzie jej nie ma


a teraz:
zabij się

[lucusia3]

leda16 nie wszystkie panie szukaja pracy w agencjach towarzyskich. A to tam chcą zatrudniać wyłącznie 26-latki. No ewentualnie szukają też niektórzy "szefowie" sekretarki do szerokiej gamy usług. Oni tez preferują młodziutkie, z dużym biustem i na wysokich obcasach. Na inne stanowiska raczej nie ma ograniczeń wiekowych, a do wielu miejsc - np. kancelarie prawne, lepiej w recepcji wypadają kobiety a nie dziewczynki, bo wyglądają bardziej wzbudzająco zaufanie. Trzeba tylko udowodnić, że człowiek umie się uczyć, jest kulturalny, otwarty i grzeczy. Ledzie16 wielu z tych rzeczy zapewne brakuje.

[b_marciszonek]

wiesz, mam prawie taką sama sytuację jak TY...
Tyle,że lat mam 29, dzieci 2.nic nie umiem i właśnie postanowiłam
pójść do pracy. heh, ciekawe, czy mi się to uda.
też się kilka razy przeprowadzaliśmy, ale teraz (mam nadzieję)
pomieszkamy tutaj dłużej.
ps. jest mi żal, że nie mam doświadczenia itp. ale nie żałuję ani
jednej chwili spędzonej w domu z dziećmi.

[uwolnic_cyce]

b_marciszonek napisała:

> wiesz, mam prawie taką sama sytuację jak TY...
> Tyle,że lat mam 29, dzieci 2.nic nie umiem i właśnie postanowiłam
> pójść do pracy. heh, ciekawe, czy mi się to uda.
> też się kilka razy przeprowadzaliśmy, ale teraz (mam nadzieję)
> pomieszkamy tutaj dłużej.
> ps. jest mi żal, że nie mam doświadczenia itp. ale nie żałuję ani
> jednej chwili spędzonej w domu z dziećmi.

Marciszonka a co chcesz robić?Pytam, bo............

Nikifor też nic nie umiał

[fnoll]

bardziej podstawowa kwestia to: co cię interesuje? co lubisz robić?

i takie rzeczy warto mieć

[cynta]

A myslalas o roznych formach wspolpracy zawodowej z internetem w tle? Jezeli Ci
naprawde zalezy to napisz do mnie na priva, podam Ci pomysl.
Pozdrawiam

[clarissa3]

no wlasnie. Bo wyglada na to ze martwisz sie tym ze niewolnikiem
zostac nie mozesz latwo. Ze Cie nikt nie zatrudni? Zatrudnij sie
sama. Jest cos co sprawia Ci radosc robic? Zastanow sie. Gotowanie?
Pieczenie? Dzierganie? Haftowanie?
Masz komfort ze nie od razu musisz miliony zarobic bo inaczej
zginiesz. Probuj nawiazywac kontakty wg. zainteresowan. Przez
internet? Popytac dookola? Masz czas i co do garnka wlozyc, wiec
szukaj! I wewnatrz i na zewnatrz.
Powodzenia!
ps. a te skladki to niech maz placi! - nieglupia to rada;)

[ferero]

jak masz poczebe pisania to poszukuja operatora telegazety jakiejs telewizji.
wystarczy mieć nadzieje dobre cv i ochote POdporzadkowania ;-)))

[clepsydra]

Skoro Ciebie stac na nie pracowanie to idz na jakis staz za darmo i jednoczesnie
na studia.

to co powiem bedzie mialo malo z psychologi.. :)

[senseiek]

to co powiem bedzie mialo malo z psychologi.. :) ale jestem facetem wiec trudno mi o takich bzdurach gadac.. ;)

Mowisz, ze pieniedzy Wam nie brak? Wiec popros meza aby kupil Ci porzadna maszyne do szycia. Kup sobie ksiazki na ten temat, burdy itp czasopisma z dodatkami specjalnymi dla krawcowej (taki przezroczystawy-bialy papier na ktorym naniesione sa wzory roznych spodni, koszulek, sukienek itp ubran).. Kup sobie jakis material.. I sproboj szycia. Moze Ci sie spodoba. Mozesz zaczac kariere od zrobienia swoim dzieciom, znajomym i sasiadom np. rekawiczek na jesien i zime. Eksperymentuj. Trenuj codziennie przynajmniej 1-2h, chyba ze wciagniesz sie na serio od samego poczatku.. Kobiety lubia szycie.. :)

Jak juz porobisz kilka(nascie) takich ubran to zrob ich zdjecia i wystaw na allegro. Mozesz napisac, ze jestes profesjonalna krawcowa, ktora uszyje cokolwiek zamowia wg wzoru. Cen sie od samego poczatku! Bo pozniej trudno bedzie zwiekszyc ceny jak sie starzy klienci przyzwyczaja do niskich.

Jesli rekawiczki beda porzadne i profesjonalne to mozesz wystawic aukcje allegro z promocja na glownej (kosztuje to 150 zl wiec musisz to uwaznie policzyc, tak zeby wyjsc na swoje). Wystawisz np. 100 par, po 15 zl 100*15=1500 zl obrotu- 150 zl na promocje na glownej = 1350 zl-cena materialow=Twoj zysk. Pod warunkiem, ze wszystko sprzedasz :) Nie martw sie, ze nie masz przygotowanych tych 100 par- jak beda kupowac, to bedziesz szyc- nie musisz robic tego na zapas.

A w przyszlosci bedziesz mogla napisac w CV, ze masz doswiadczenie w krawiectwie, sprzedazy on-line'owej i wysylce, kontakt z klientem (ludzie pewnie beda dzwonic i wysylac e-maile przed zakupem Twoich ubran, wiec nabierzesz pewnosci siebie i doswiadczenia).

Nie szkoda czasu...

[de_witch]

Na pisanie takich bzdur?

[senseiek]

Moze skorzystaj z wlasnej rady dla kalki i zrob sobie dobrze? Moze wtedy poczujesz wewnetrzny spokoj, i nie bedziesz wszedzie szukac wrogow?

[to.niemozliwe]

Masz rację co do tego, że można też pracować w domu i czerpać z tego
dużo frajdy, nie przejmuj się złośliwymi komentarzami. Podałas
bardzo konkretny sposób. Szkoda tylko, że inicjatorki wątku coś niue
widać...

[senseiek]

> Masz rację co do tego, że można też pracować w domu i czerpać z tego
> dużo frajdy, nie przejmuj się złośliwymi komentarzami.

U mnie w rodzinie wszyscy pracuja w domu.. :)

Ma to takze pewne minusy- non-stop jest sie w pracy, a dzien zlewa z noca.. ;) Gotowanie obiadu, ogladanie TV i rownoczesne pisanie e-maili do klientow itp. Takze wszystko rozmydlone, i brak jakichkolwiek ram w ktorych sie pracuje, a w ktorych sie odpoczywa.

> Podałas
> bardzo konkretny sposób. Szkoda tylko, że inicjatorki wątku coś niue
> widać...

Moja matka poszla pierwszy raz w zyciu do pracy po 40-tce, i zostala krawcowa. Najpierw szyla w roznych firmach ktore robily na akord (to bylo na poczatku lat 90-tych), a pozniej zalozyla swoja wlasna firme krawiecka. Szkoda tylko, ze nigdy nie udalo mi sie jej naklonic na hurtowe robienie ubran, mogla by zatrudnic pracownice, ktore by na nia pracowaly, zamiast robic zakieciki za 300-500 zl.

Koncept szycia w domu...

[de_witch]

Głuptasie!:-) Moja rada dla kallki, dotyczy wszystkich ciebie też.

W dobie, gdzie rękawiczki kupuje się w Chinach za 0,4zł,
przykładowo, i sprzedaje na cały świat, w milionowych sztukach, ktoś
naprawdę o pręznym umysle będzie siedział i
szył rekawiczki,od rana do nocy, marnując swój bezcenny czas na
pierdzielone zajecie, jakim jest szycie!!!Rezultat końcowy
takiego 'biznesu'....3000 zł, raz na jakiś czas.Bo kto kupuje latem
skórzane rękawiczki?A poza tym, co to jest na 'czarno' zarobione
3ooo?
I ktoś ma za taki marny grosz, siedzieć w brudach i scinakach po
szmatach w swoim domu!!!'Piękna' perspektywa.

To byla rada dla NIEJ, nie dla ciebie..

[senseiek]

> Głuptasie!:-) Moja rada dla kallki, dotyczy wszystkich ciebie też.
>
> W dobie, gdzie rękawiczki kupuje się w Chinach za 0,4zł,
> przykładowo, i sprzedaje na cały świat, w milionowych sztukach, ktoś
> naprawdę o pręznym umysle będzie siedział i
> szył rekawiczki,od rana do nocy, marnując swój bezcenny czas na
> pierdzielone zajecie, jakim jest szycie!!!Rezultat końcowy
> takiego 'biznesu'....3000 zł, raz na jakiś czas.Bo kto kupuje latem
> skórzane rękawiczki?A poza tym, co to jest na 'czarno' zarobione
> 3ooo?
> I ktoś ma za taki marny grosz, siedzieć w brudach i scinakach po
> szmatach w swoim domu!!!'Piękna' perspektywa.

To byla rada dla NIEJ, nie dla ciebie. Jej sie moze spodobac, to co w tobie budzi obrzydzenie..

Za to ty dajesz rade- idz na studia (w domysle humanistyczne, bo przeciez ktora kobieta idzie na inzyniera?? ;).. A pozniej dziwia sie, jedna z druga, ze po -logi, -znastwu, sa i nikt ich nie chce na rynku pracy.. A jakiemu pracodawcy potrzebny jest religioznawca? Albo kulturoznawca?

Po jakichkolwiek studiach humanistycznych bedzie tak samo bezradna, bez praktyki i doswiadczenia, jak jest w tej chwili.. Tylko, ze o 2-5 lat starsza.

Poza tym, zupelnie nie zauwazylas, ze wspomnialem o rekawiczkach, bo to jest druga z najprostszych rzeczy po skarpetkach, do uszycia. A przeciez zanim nabedzie doswiadczenie, musi potrenowac sobie i rekawiczki sa idealnym do tego obiektem. Chocby robila to dla rodziny, znajomych, sasiadow za darmo. To jest tylko dla praktyki!

Krawiectwo jest tez bardzo elastyczne- w jesien i zime, mozesz robic rekawiczki, a w wiosne i lato np. zakiety, garnitury, sukienki.
Moze tez to rzucic w kazdej chwili, a nie tak jak studia za ktore sie placi.

[lucusia3]

Myśle, że to niezły pomysł. może niekoniecznie rękawiczki, ale obrazy patchworkowe, albo piękna spódnice, albo komonowe sukienki z aplikacjami. Zawsze jest cos co można robić.
Nie ma rtw się też o "humanistki", po róznych logiach. One sobie doskonale radzą i pracują naprawdę w różnych miejscach. Oczywiście radzą sobie te, którym się chce.Podobnie jak te po kierunkach inżynieryjnych.

[senseiek]

> Nie ma rtw się też o "humanistki", po róznych logiach. One sobie doskonale radz
> ą i pracują naprawdę w różnych miejscach. Oczywiście radzą sobie te, którym się
> chce.Podobnie jak te po kierunkach inżynieryjnych.

Humanistki ktore znam pracuja we wszystkim, tylko nie w kierunku studiow. Czyli wg mnie de fakto zmarnowaly czas, pare lat zycia na te studia. Widzialas kiedys np. absolwenta informatyki ktory by byl barmanem, kelnerem, albo sekretarka w biurze? Bo ja nie-pracuja w zawodzie ktory studiowali.

Z malymi wyjatkami- panienka po pedagogice przez 2-3 lata pracowala w szkole jako licealny pedagog, ale po tym czasie sobie tylko nerwy rozstrzepila i poszla na studia informatyczne.. ;)
A druga- studia prawnice, i pracuje w zawodzie.

Mysle ze masz racje

[ipswich1]

Jej nie potrzeba psychologii, tylko solidnego tzw. "kopa". Twoja
propozycja jest nieglupia, na sto procent da jej zajecie na wiele
godzin i co najwazniejsze: niezaleznie od miejsca zamieszkania.
Tylko aby nie zaczela przypalac obiadu, bo wtedy zle to widze ;-))))
"juz jesien" uszy do gory i jak to mowia Anglicy: Eyes down for a
full house!!! Powodzenia!!!

a tutaj masz dowod... :)

[senseiek]

A tutaj masz dowod na to, ze nie jest to jakas fikcja:
www.allegro.pl/item793078256_agbashop_rekawiczki_skorzane_najtaniej_m.html
50 par * 15.99 zl = 800 zl obrotu / 7 dni trwania aukcji = 114 zl dziennie.
Ta aukcja na pewno jest reklamowana na glownej, bo ma bardzo duzo odwiedzin 1400, w ciagu 7 dni. W 2 tyg dojdzie pewnie do 3 tys. i 100 par sprzedanych.

[jelly_kitten]

I ty naprawde wierzysz w to, ze to szyje jedna osoba na domowej maszynie do szycia?
I proponujesz to kobiecie, ktora nigdy wczesniej czegos takiego nie robila??
Gdzie ty zyjesz, w Nibylandii?

Kolczyki z paciorkow to moze jeszcze, ale ile sie na tym zarobi?

A swoja droga, jest wiele sensownych opcji biznesow internetowych, tylko raczej polegajacych na dystrybucji a nie sleczeniu i dzierganiu samemu...

A tutaj masz dowod na to, ze nie jest to jakas fikcja:
> www.allegro.pl/item793078256_agbashop_rekawiczki_skorzane_najtaniej_m.html
> 50 par * 15.99 zl = 800 zl obrotu / 7 dni trwania aukcji = 114 zl dziennie.
> Ta aukcja na pewno jest reklamowana na glownej, bo ma bardzo duzo odwiedzin 140
> 0, w ciagu 7 dni. W 2 tyg dojdzie pewnie do 3 tys. i 100 par sprzedanych.

[goldenleo]

Nie załamuj się. Postaraj się spojrzeć na swoją sytuację z innej perspektywy -
zobaczysz osobę, która właśnie teraz ma swój czas, swoje 5 minut. Dzieci
odchowane, komfort psychiczny, że jak nie pójdziesz do pracy, to nie będziesz
miała co do garnka włożyć. Masz IDEALNE warunki do tego, aby spróbować robić coś
swojego. Jestem przekonana, że dasz sobie radę. Powodzenia.

poszukaj programów

[smartbonnie]

... aktywizacji zawodowej kobiet. Coś mi się kołacze po głowie, że były takie.
Co prawda w większych miastach, ale zawsze można dojeżdżać. Zaczniesz, od razu
będzie łatwiej. Nowe nawyki wyrabiają się stopniowo.
Masz dobre, solidne, poukładane życie. Teraz po prostu czas na kolejny etap.
Jesteś młoda! Jeszcze czekają na ciebie wyzwania.

[to.niemozliwe]

No właśnie to jest szerszy temat aktywizacji zawodowej, kobiet w
szczególności, bo to głównie one sa obarczone obowiązkami domowymi,
które wpływaja na ich pozycję zawodową. Może ktoś wie jak to wygląda
w innych krajach, np skandynawskich - czy jest tam tradycja pracy
np. w niepełnym wymiarze czasu, większej elastyczności w podejściu
do zatrudnienia? To jest w ogóle temat pracy jako wartości w życiu,

W krajach skandynawskich

[de_witch]

Kraje skandynawskie, są tzw. krajami wielokulturowymi. Najbardziej
wielokulturowa jest Szwecja. Która dość długo była ofiarą
prpagandy,że wielokuturowść wpływa dobrze na rozwój kraju. Ostatnie
częste kryzysy ekonomiczno/gospodarcze, ( związane z nierozwiązanym
i jak dotąd problemami energetycznymi, jakie wprowadziła partia
ochrony srodowiska likwidujac głowne żródła energii i decydując anty
dla taniej energii uranowej), powodują, że ludzie zmienili swój
mydlany tok myslenia i inaczej już oceniają wielokulturowść.

Tak generalnie to przeciętna szwedka, najpierw kończy szkoły zdobywa
dobry zawód, pracuje czegoś się dorabia, ma udany zwiazek i wtedy
decyduje się na dziecko.
Pomimo ulg typu możliwosc pracy w skróconym czasie to mało, kto z
tego już dzis korzysta. Większosc pracuje 75%, a gdy dzieci podrosną
100%. Tu są dobre przedszkola, szkoły, dzieciom nie jest zle.

Natomiast kobiety bez zawodu, to kobiety z obcych kultur, np
islamu. Gdzie meżcyzna ma obowiazek, utrzymać zonę i 5 -6
dzieci. Czasami spotyka się na ulicy kobiety w szatach młode z
gromadą 8 dzieci.
Ale ci ludzie nie asymilują się, dopiero ich dzieci zdobywają zawody.
Tak generalnie to nie ma kobiet w Szwecji bez zawodu.
Tylko w miarę postępu i rozwoju, niektóre zawody przestają być
aktualne i trudno w nich znleźć pracę, bo wchodzą cały czas nowe
zawody. Wtedy państwo daje ci '10000000' mozliwosci
przekfalifikowania się, jeśli chcesz i dodatek studencki aż do ...54
roku zycia. Poza tym, dość, specjalny jest system emerytalny, no ale
to już historia na inny watek.

[to.niemozliwe]

No a jak władze sobie radzą z takimi kobietami, któe nastawiają sie
właśnie na bycie beneficjentami systemu socjalnego? Czy jest jakaś
procedura...zmuszająca do podjęcia pracy? Czy skłaniająca? Coś, co
sprawia, że ludzie...biorą sie do roboty?

Nie pracować...

[de_witch]

Straty ponoszone z powodu niepracowania kobiety, to ok. 26o ooo -32o
ooo przeciętnych, rocznych płac! A po wypracowanej pewnej ilosci
lat w firmie zarabiasz znacznie wiecej, dodaj do tego zarobki męża,
czyli tzw, wspólna kasa, to widzisz,ze to ogromne ilości pieniedzy,
którzy ci ludzie - niepracując tracą. Za takie oszczędzone pieniadze
w swojej Afryce mogą coś zrobić, no ale tu dodchodzi inność tej
kultury.Niektórzy są pasywni, brak im chęci do nauki i pracy,
zwłaszcza posrod kobiet z islamu.


Czy są granice aby dostać socjal? Socjalu długo chyba nie można
brać, jednak, jak jest to wobec tych ludzi z islamu, to niestety
zielonego pojecia nie mam, bo nie znam nikogo takiego, ale spytam
się znajomych, którzy maja wiecej wiedzy w temacie.
//pozdrawiam.

[czarna9610]

Dlaczego uważasz że nic nie umiesz. Ktoś tu mądrze napisał o zarządzaniu czasem
i tych wszystkich doświadczeniach jakie wyniosłaś prowadząc dom. Wpadła mi
kiedyś w ręce książka "Szydłowski, Bronisław :Praktyczny poradnik poszukiwania
pracy : wzory listów motywacyjnych : i curriculum vitae [..] :" bodajże i tam
był przykład listu motywacyjnego napisanego przez panią koło 40, która też nie
pracowała. No więc jak kobieta wyciągnęła wszystkie swoje umiejętności które
nabyła wychowując te dzieci, napisała o zarządzaniu czasem, że dawała
korepetycje tymże dzieciom ( sporo tego było, jeśli masz okazję to może przejdź
się do jakiejś biblioteki i trochę ściągnij z tego. Na pewno sporo potrafisz,
przemyśl co chciałabyś robić.

Wszelkie informacje obracają się w nicość,świadomość miejsca jest odebrana,
znaczenie rozpada się na kawałki,światy są oddzielone, aż pozostaje jedynie
pozbawiona zmysłów cisza
Haruki Murakami

[j.julia]

Wychowałaś gromadkę dzieci, jak mówisz - niektóre miały duże problemy - i to
jest cenne doświadczenie. Jeżeli nie zależy ci na pieniądzach, to poszukaj
świetlicy socjoterapeutycznej czy innego punktu, gdzie po południu przebywają
dzieci potrzebujące opieki, pomocy w lekcjach, i zgłoś się jako wolontariusz.

[bibi1]

moge powiedziec,ze mamy podobna sytuacje.bardzo dlugo siedzialam w
domu przy dzieciach,z dala od rodziny i przyjaciol(emigracja)i
moglam liczyc tylko na siebie,zwlaszcza ze maz ciagle w pracy.kiedy
dzieci poszly do szkoly myslalam,ze oszaleje z nadmiaru wolnego
czasu.koniecznie chcialam cos zrobic,bo czulam, ze sie cofam zamiast
rozwijac.no i znalazlam sobie kurs nauki jezyka,zajelo mi to
rok.pozniej zalozylismy wlasna firme i doszly mi jakies papierkowe
obowiazki,ale to nie bylo to.zaczelam myslec o wolontariacie i
prawie juz sie tego podjelam,kiedy zdalam sobie sprawe,ze wlasciwie
nie mam na to czasu.Dzieci,dom,ogrodek,codziennie zajecia
pozalekcyjne, na ktore musze wozic dzieci,wyjsc na spacer z
psem,pojezdzic na rowerze,itd...cos by tu ucierpialo.no i dotarlo do
mnie,ze wystarczy ze bede dobra mama i zona.
ale ten wolontariat bardzo Ci polecam,byc moze poczujesz,ze Twoje
zycie sie nie marnuje,oby!

[asica74]

bibi, czy to ty?:))) jak ty, to buziaka daje! odezwij sie!

[juz-jesien]

Znaczy się ja?:) Nie,ja to nie bibi, ale jeśli ma podobny problem to
pozdrów Ją ode mnie;)

Następna rada do dupy!

[de_witch]

j.julia napisała:

> Wychowałaś gromadkę dzieci, jak mówisz - niektóre miały duże
problemy - i to
> jest cenne doświadczenie. Jeżeli nie zależy ci na pieniądzach, to
poszukaj
> świetlicy socjoterapeutycznej czy innego punktu, gdzie po południu
przebywają
> dzieci potrzebujące opieki, pomocy w lekcjach, i zgłoś się jako
wolontariusz.
............
To chory psychicznie idzie na wolentariusz, niech sobie zjedzie przy
chowaniu cudzych chorych bachorów resztę życia.

[akle2]

Rozpocznij studia wyższe. Zajmiesz sobie czas, a przy okazji zdobędziesz solidną podstawę do starania sie o pracę. Co do samej pracy - na razie staraj się o stanowiska najprostsze. Rzeczywiście - źle, że nie pomyślałaś o tym 10 lat temu (patrnetrzy powinni się wymieniać opieką nad dzieckiem, w skrajnych przypadkach - opiekunka), ale jeszcze nie jesteś "stracona" ;-) Dobrze że "obudziłaś się" teraz bo za 10 lat faktycznie nie zrobisz już nic i będziesz zależna od innych. A chyba nie tego chcesz. Powodzenia

[lucusia3]

Oj, jak ja wiem, co Ty czujesz! Przechodziłam dokładnie to samo.
Mnie się zaczeło 2 lata wcześniej, ale to żadna różnica.
Teraz mam parę lat więcej, uchodze za fachowca i zarabiam powyżej przecietnej. No i sama siebie szanuję, bo męża miałam zawsze w porządku - jak Twój, uważał i uważa za inteligentną i wartą miłości.
Ja się załapałam do jakiejkolwiek pracy - kompletnie nie miała nic wspólnego z tym co uczyłam się i co umiałam. Bezczelnie powiedziałam pracodawcy, że umiem, a nauczyłam się w pierwszych tygodniach pracy. Pensja była śmieszna, ale miałam już "doświadczenie zawodowe". Bez zmrużenia oka zmieniłam, jak tylko pojawił się cień szansy na lepszy układ. Tez nie umiałam wiele do tej pracy, ale umiałam się uczyć.
Siedzenie w domu z dziećmi uczy jednak tysiąca pożytecznych umiejętności:
- szybkośc uczenia
- umiejętność zarządzania czasem
- umiejętność pracy w grupie
- umiejętność rozwiązywania konfliktów
- umiejętnośc rozmowy z mało pojętnym rozmówcą (klientem)
- ciepliwośc
- otwartośc na nowe sytacje
- umiejetność radzenia sobie szybko w sytuacjach kryzysowych
Pomyśl sama co umiesz i napisz to w CV. Naprawdę, jako mamy, potrafimy radzić sobie rewelacyjnie, no i jesteśmy przyzwyczajone do gry zespołowej a nie do solówek. To się liczy na rynku.
Pisanie CV do firm i wysyłanie rzeczywiście niewiele daje, trzeba je zanosić i wciskac się do szefów. Na poczatku czujesz się jak niekulturalny natręt, potem widzisz, że to przynosi efekty.Zawsze mów, że masz już odchowane dzieci i następnych nie planujesz. To daje nam przewagę nad przeciętną 25 latką.
Od biedy możesz się zarejestrowac jako bezrobotna i poprosić o szkolenia, albo wysłąnie na staż. Jesteś kobietą,ktora chce wejśc na rynek po przerwie na wychowanie dzieci. Tego się trzymaj. Oni mają taki priorytet, więc musze się wykazać, że takim kobietom pomagają.
Brak przyjaciół do dotkliwy problem, ale zapisz się na angielski/włoski/hiszpański (w swoim mieście), na aerobik, itp. Tam nawiążesz znajomości. Porozmawiaj po zebraniu szkolnym z innymi mamami i ojcami, możesz znaleźć świetne kontakty. Nawet skutkującymi pracą, bo ludzie wiedzą o wielu szukających pracowników.
Podstawa - nie poddawaj się. Mnie się udało (mimo dużo większego bezrobocia niż teraz), Tobie też się uda. Kwestia uporu i uwierzenia w siebie. Trzymam kciuki.

[zostane]

Zacznij wykonywać jakieś domowe wyroby i sprzedawaj na allegro np figurki z
makaronu albo decupage albo coś w tym stylu są podręczniki kursy można się tego
nauczyć i pochłania dużo czasu więc coś dla ciebie. Moja znajoma np. robi z
koralików biżuterię i sprzedaje i jest ok. Nie musisz pracować u pracodawcy albo
charytatywnie pomagać jakiś wolontariat skoro nie potrzebujesz pieniędzy to
można tak się wykazać i jeszcze innym pomożesz.

[eye-witness]

Fajnie jest miec kawalek wlasnego zycia, ktory nie ogranicza sie tylko do meza,
dzieci i domu. Dobrze, ze zaczelas studia. Zarejstuj sie moze w urzedzie pracy,
wiem, ze rzadko sie udaje, ale swego czasu dostalam bardzo dobra prace wlasnie
przez UP. Jesli nadal sie wam finansowo powodzi, idz na jakies kursy, czy to
zawodu, czy jezykowe. Jeszcze nie jest za pozno, kawal zycia przed toba.
Co wlasciwie chcialabys robic, masz jakis pomysl?
Powodzenia!

[panistrusia]

Nie rozumiem czemu się czujesz winna 'pustemu' CV. Chodź na rozmowy
kwalifikacyjne i nie przepraszaj za to, że tak Ci się życie ułożyło, że
nie musiałaś pracować zawodowo. Skup się na tym, że jesteś spełniona
jako matka, niewypalona zawodowo. Twoja sytuacja za bardzo się nie
różni od kogoś, kto chce zupełnie zmienić branżę.
Przecież nie szukasz pracy po to, żeby się tam źle czuć, żeby szef
czuł, że ma prawo wypominać Ci to, że Cię przyjął z litości. A już na
pewno nie po to, żebyś Ty sama się w to wkręcała.

[marber7]

Zastanawiam sie nad tym , jak bardzo jestes zdominowana przez
sterotyp myślenia o udziale pracy kobiet w społecznym produkcie
krajowym i globalnym. Kobieto! urodziłaś i wychowałaś, troje dzieci,
zarządzasz od kilkunastu lat domem z taką małą drużyną rodzinną,
przezyłaś, a najpewniej zorganizowałaś te wszystkie przeprowadzki z
miasta do miasta, któr są nie tylko nprszeniesieniem sprzętów do
nowego mieszkania ale przede wszystkim zorganizowaniem życia w nowym
środowisku; według mnie przeprowadzka i instalacja w nowym
mieszkaniu, to wielkie skomplikowane przedsięwzięcie logistyczne,
więc pytam Cię jakim prawem mówisz o sobie: nie umiem NIC! Umiesz
wszystko: gotować, prać, prasować, sprzatć, pielęgnować dzieci, dbać
o męża (skoro nadal Cię kocha po 15 latach małżeństw, to zapewne
jestes dobrą kochanką), załatwiać sprawy związane z funkcjonowaniem
domu, nie poległaś organizacyjnie po każdej przeprowadzce,
zainstalowałaś siebie i rodzinę w każdym kolejnym nowym środowiaku,
co oznacza wybitne talenty organizacyjne i zdolności adaptacyjne,
więc umiesz bardzo dużo, tylko Twoje umiejętności wykorzystujesz, a
pracę inwestujesz na najmniej docenianej działce społecznego
podziału pracy, jakim jest praca dla rodziny, która według mnie
powinna być najlepiej opłacanym zajęciem, bo jest to praca na kilku
etatach. A teraz rób to co Cię interesuje, a nie to co musiałaś, gdy
dzieci były małe - i to wszystko. Mistrz pojawia się wtedy, gdy
uczeń jest gotowy. Pozdrawiam i życzę znalezienia pasji, w której
spożytkujesz swoje talenty i energię. No i nie zapominaj w swoim CV
o swoim 15 letnim doświadczeniu zawodowym, jakim jest zarządzanie 5
osobową rodziną.

[kotwbuciorach]

Umiesz, umiesz....

A tak poza tym polecam woluntariat - swietnie wyglada w CV, i stanowi jakies
doswiadczenie w pracy, nawet jesli sie przy tym nie zarabia.

[juz-jesien]

Witam ponownie:)

Dziękuję jeszcze raz za życzliwe słowa,zainteresowanie i ułatwienie
mi spojrzenia na sytuację z innej niż moja (hermatyczna i
małomiasteczkowa)perspektywy.Pokrótce odpowiem na lawinę
pytań.Skończyłam Liceum Medyczne o profilu opiekunka dziecięca.Był
to środek lat 90-tych,więc czas ,gdzie zamykano żłobki i Domy Małego
Dziecka i zapotrzebowania na ten zawód również nie było.Zresztą
specjalnie nie szukałam pracy ze względu na życie rodzinne.Teraz
zaczełam studiować pedagogikę( wiem,wiem) bo jeśli mam pracować ,to
nie wyobrażam sobie robienia czegoś innego niż praca z dziećmi.
Dzieci mam dwoje.Nie wiem dlaczego piszecie,że troje,chociaż to w
sumie bez różnicy.Liczba dzieci sytuacji nie zmienia.
Teraz dni mi schodzą na objeżdzaniu okolicznych żłobków i
przedszkoli,chociaż przypomina mi to trochę pracę Syzyfa.Ale
nic ,zaczęłam,musze skończyć.Za kika miesięcy znowu zostanę sama na
pół roku i bardzo bym chciała coś znależć do tego czasu,nawet za
psie pieniądze,bo jak napisałam narazie sprawy finansowe są
drugorzędne.
Co do szycia..antytalent manualny ze mnie do kwadratu,nawet
skarpetki ceruję na okrętkę.
Dzięki jeszcze raz:)

[sharteel]

No i super - bardzo fajnie, że podjęłaś studia pedagogiczne, żeby wyższym
wykształceniem potwierdzić swoje kompetencje opiekuńczo-wychowawcze. Naprawdę
uważam, że jesteś na dobrej drodze i trzymam za Ciebie kciuki. Powodzenia!!!

[skarpetka_szara]

Jak jestes ok finansowo to udzielaj sie charetatywnie, np, w
szpitalu. Zrob cos dla spolecznosci. Bedziesz czula sie ze cos
robisz i bedziesz z tego powodu szczesliwa.


juz-jesien napisała:

> Za mąz wyszłam w wieku 21 lat i wyjechałam za mężem z rodzinnego
> miasta na drugi koniec Polski.Taką miał pracę,kilka razy
musieliśmy
> zmieniac miejsce zamieszkania,miasto.Urodziły sie dzieci i całe
moje
> życie kręciło sie tylko dookoła nich.Nigdy nie
pracowałam.Finansowo
> powodziło nam sie dobrze.I właściwie pod każdym względem
> dobrze.Życie rodzinne mamy udane,dzieci zdrowe i madre,większych
> kłopotów na szczęście brak.Ale ja czuję,ze mam już dosyć.Od
niedawna
> znowu mieszkamy w innym mieście.Pomijam brak znajomych,przyjaciól
> itd.To można znaleźć .Największym problemem dla mnie jest moja
> bezczynność.Mieszkamy w małym mieście,gdzie bezrobocie jest
ogromne
> i szans na pracę mało.A ja tak bardzo chciałabym pracować.I tu
> zaczyna sie problem.Mam 35 lat,żadnego doświadczenia zawodowego i
> bardzo się tego wstydzę.Od jakiegos czasu bo kiedyś mi to nie
> przeszkadzało,ale pewnie z wiekiem człowiek inaczej patrzy na
> życie.Wychowałam dzieci,odwaliłam kawał dobrej roboty i mam dużo
> siły i zapału a tu bęc.Wypadłam z rynku całkowicie,bo kto
przyjmie
> do pracy 35-latkę bez żadnego stazu i doświadczenia.Nawet nie
umiem
> rozmawiać z potencjalnym pracodawcą bo niby o czym.Czuję,że
> zdziczałam do reszty.Poskładałam podania tu i tam ale nikt nigdy
nie
> zadzwonił.Zresztą się nie dziwię.Przecież nic konkretnego nie
umiem.
> Czuję się jak w złotej klatce a nadmiar czasu jest powalający.W
> dodatku nie wiem,czy za 2-3 lata znowu nie czeka nas
> przeprowadzka.Na razie,żeby całkowicie nie oszaleć podjęłam
> studia.Pewnie tylko dla samej siebie,bo kiedy je skończe będę 40-
> letnią kobieta bez stażu pracy.Czuję sie beznadziejna,nic nie
warta
> i mam cholernie małe poczucie własnej wartości.I nie mogę
zrozumiec
> mojego męża kiedy patrzy ma mnie z taką miłością w oczach.
> To tyle.Chcialam sie tylko wygadać.

[grogreg]

Zrób inżyniera Microsoftu.
Rok ciężkiej roboty. Jakieś 2 tys. zł na materiały i egzaminy.