"Eseje" Emersona jako forma terapii ;)

bardzo ciekawe

[laqunta]

Czekam na wiecej. Dziekuje.:)

[maz.maggpie1]

laqunta napisał(a):

> Czekam na wiecej. Dziekuje.:)

Proszę bardzo :)

Emerson o cierpieniu

[maggpie]

Ludzie rozpaczają i użalają się nad sobą, ale nie jest wcale z nimi tak źle, jak mówią. Są stany duszy, w których chętnie cierpimy, w nadziei, że tu przynajmniej znajdziemy rzeczywistość, ostre szczyty i krawędzie prawdy. Ale okazuje się, że to tylko dekoracyjne płótna, ułuda. Jedyną rzeczą, której smutek mnie nauczył jest to, żem poznał, jak jest płytki. Że, jak wszystko inne, porusza się tylko po powierzchni i nie wprowadza mnie w rzeczywistość […].
Tak też i z tym nieszczęściem; nie dotyka mnie. Coś, co wyobrażałem sobie, że jest częścią mnie, częścią, która nie mogła być oderwana ode mnie bez rozerwania mnie – ani powiększona nie wzbogacając mnie – odpada od mnie i nie pozostawia żadnej blizny. Była czymś, co mogło odpaść bez śladu. Smucę się, że smutek niczego mnie nie może nauczyć, posunąć ani o jeden krok naprzód ku prawdziwej naturze. […]
Zdolność wymykania się i wyślizgiwania wszystkich przedmiotów, która pozwala im znikać poprzez nasze palce kiedy je jak najmocniej zaciskamy, uważam za najmniej miła część naszego stanu. Natura nie lubi, aby ją poddawać obserwacji, przeciwnie – chętnie czyni z nas swe zabawki i towarzyszy swych gier.

Esej pt. "Doświadczenie"

[maz.maggpie1]

OK, to jeszcze ja. :-)

"Mówimy o odchyleniach od naturalnego życia tak, jakby życie sztuczne nie było też naturalne. Najschludniej ufryzowany dworzanin w buduarze pałacowym ma naturę zwierzęcia, gwałtowną i dziką, niczym biały niedźwiedź, wszechmocny na swój sposób – i jest też bezpośrednio związany z Himalajami i osią kuli ziemskiej".
/Natura/