Zbuntowany nastolatek na korepetycjach

[sunnysmile]

Mam problem natury psychologiczno-metodycznej. Mam na korepetycjach 12-latka,
który twierdzi, że angielskiego się uczy, bo mama mu każe. Fakt, mama dba o
jego edukację językową, ale ten chłopak tak mówi, gdy mu się nie chce. Jest
bardzo zdolny. Lubi angielski, ale czasami, tylko wtedy gdy ma na to ochotę.
Raz twierdzi:"po co mi angielski? by pracować w UK nie potrzebuję umieć
angielskiego" a za tydzień mówi: "niech mnie Pani nauczy coś nowego, bym
umiał więcej niż reszta klasy". Ostatnio wyskoczył do mnie z tekstem: "Ja się
Pani dziwię, czemu pani tu siedzi zamiast być w UK?" Odpowiedziałam mu zgodnie
z prawdą:"Czasem tak się losy człowieka układają, a poza tym, to moja sprawa i
moje poglądy iproszę uszanuj to, tak jak ja szanuję Twoje zdanie". Jak wybić
młodemu dzieciakowi z głowy, że bez znajomości języka nie zdobędzie pracy?
Chłopak myśli, że pojedzie tam i od razu zarobi miliony i przywiezie tu kasę i
będzie żył jak król :"z nowym mercedesem, super wypasioną chatą i grubym
portfelem". Wiem, że on dorasta i że wiele może jeszcze nie rozumie, że życie
przed nim itd, ale chciałabym by był mądrzejszy, by nie pogardzał innymi tylko
dlatego, że nie mają kasy. Dodam, że on nie należy do bogatej rodziny, jego
mama jest w porządku, gorzej z ojcem, który z nimi nie mieszka, bo ma nową
rodzinę. Jak mam z nim rozmawiać? Pomożecie?

[pasadenkaa]

Dawałabym mu więcej tych trudniejszych zadań, jesli to nie dałoby efektu po
prostu bym zrezygnowała - nad brakiem motywacji do nauki można popracowac, ale
nad chamstwem (czytaj: komentarze odnosnie Twojego prywatnego życia) chyba nie,
zresztą to nie Twoja zadanie go wychowywac.

[samaira]

Postarać się nie wdawać w dyskusji - nie okazywać zainteresowania - może pomoże
to uniknąć nieprzyjemnych rozmów.

[kociamama]

Hmm, takie tkesty to nie chamstwo. Nastolatek wchgodzi w wiek dojrzewnia, dziwi
sie wszytskiemu, powtarza co gdzies tam uslyszal. Ja bym raczej pociagnela
dyskuje, tyle ze po angielsku;) A jak nie umie tego poa ngielsku powiedziec, to
ani slowa na ten temat. MOze to go zmotywuje? Plus nauka od razu, jak
dyskutowac, po angielsku, czyli mniej agresywnie niz po polsku, z tekstami w
stylu I see your point, but...
No i moze niech sam sie zastanowi nad druga strona medalu? Pytania, np. What do
you think keeps me here?

Pzdr,
Kociamama.

[samaira]

Kociamamo, to co proponujesz - to utopia :-)
Chyba nie myślisz że z 12-latkiem - można prowadzić taką dyskusję... i jeszcze
po angielsku... No-no..

[kociamama]

Dlaczego utopia?? ja rozumiem w szkole przy 30-stu osobach, ale na korkach??
MOja uczennica w wieku lat 12 mogla prowadzic takie rozmowy bez porblemu.

PZdr,
Kociamama.

[baba67]

Chyba jestes troche za bardzo sunny smile, skoro smarkacz sie tak do Ciebie
smie zwracac. Nie wyobrazam sobie czegos takiego, no ale lata w podstawowce
(gdzie na poczatku tez bylam zbyt sunny smile)swoje robia.
Wogole nie skomentowalabym wypowiedzi pt. co Pani tu robi, tylko spojrzalabym
jakby wlasnie wylazl spod jakiegos kamienia.
Moja rada-nie spoufalac sie z dzieciakami ani nie probowac sie z nimi
zaprzyjazniac.-zyczliwa neutralnosc z akcentami serdecznosci,od czasu do czasu w
zupelnosci wystarczy.Jak jestes taka milusia z sercem na dloni, to o takie
sytuacje nietrudno.Dzieciak nie ma wyczucia co wypada a co nie i wlezie Ci na glowe.
Co sie przejmujesz jego przyszloscia, masz dziecko nauczyc angielskiego, a nie
wychowywac.Pogadaj z matka o jego postawie-konkretnie-nie slucha polecen, nie
chce sie skoncentrowac itp.Uswiadom, ze takie lekcje nie daja tyle ile powinny i
Ty jestes od zachecania a nie ciaglego znoszenia fochow smarkacza.
To roznica.

[sunnysmile]

Po pierwsze, nazywam się sunnysmile, a nie sunny smile.

Po drugie, nie chciałam byście się tu kłocili.

Po trzecie, proszę nie oceniać moich metod wychowawczych

Po czwarte, każdego ucznia traktuję indywidualnie i nie zawsze jest to relacja
tylko nauczyciel-uczeń. Czasem uczeń nie ma dnia na naukę, bo coś go martwi,
wtedy staram się też mu pomóc. Nie jestem heterą, która tylko każe się uczyć i
nic innego nie robi na lekcji.

Po piąte, chłopak jest w okresie dojrzewania i w dodatku ma powalonego ojca, po
wizycie u którego przez kilka dni nie wie kogo słuchać, czy ojca czy matki, gdyż
będąc przez weekend u ojca jest przeciwstawiany matce przez niego i dziadków
swoich. Jeśli więc lekcja wypada po takiej "wizycie" u ojca, to wtedy to jest
naprawdę zbuntowany nastolatek.

Po szóste, staram się jak mogę zaciekawić go angielskim, gdyż chłopak ma głowę
do tego, ale niestety czasem nie widzi, że to też mu się przyda oprócz treningów
piłki ręcznej i gier komputerowych.

Po siódme, chciałam byście pomogli mi znaleźć sposób, w jaki z nim mogę
rozmawiać. Nie chcę rezygnować z lekcji z nim, bo to naprawdę fajny chłopak,
tylko pewne rzeczy trzeba mu uświadomić i nauczyć odróżniać dobro od zła.
Dlaczego mam spełniać swoją "misję" tylko jako nauczyciel a nie też jako
wychowawca? Nie mam prawa do tego? Czy może mam traktować każdego ucznia jak
kolejną sprawę do załatwienia?

Po ósme, jego mama robi co może, by chłopak miał dobre warunki do rozwoju i
nauczył się w życiu co jest dobre a co złe. Dlaczego mam jej w tym nie pomóc,
jeśli sama czasem mnie o to prosi?

To są moje odczucia po przeczytaniu Waszych wypowiedzi. Jeśli kogoś zraniłam, ro
przepraszam, nie taki był mój zamiar.

[amused.to.death]

A ja się w zasadzie zgadzam z dziewczynami.
Spotykając się z nim raz w tygodniu nie wychowasz go, dlatego raczej nie
bawiłabym się w wychowawcę, tylko była serdecznym i życzliwym nauczycielem.

Indywidulne traktowanie - jak najbardziej, ale osoby przychodzące na
korepetycje musza sobie uświadomić, że przede wszystkim przychodzą po to żeby
coś zrobić - wszystko jedno czy to nauczyć się czegoś więcej czy tylko nadrobić
to z czym mają problemy w szkole.

> Nie jestem heterą, która tylko każe się uczyć i
> nic innego nie robi na lekcji.

przyznam, że ja kompletnie tego nie rozumiem. Ależ ja właśnie po to mam
prywatne lekcje, żeby czegoś nauczyć i żeby TO właśnie robić na lekcji.
Jeśli ktoś chce pogadać, to proszę bardzo - po angielsku. To już można zrobić
na poziomie pre-intermediate.
Porozmawiać po polsku można - i często to robię ale PO lekcji - czasami krócej,
czasami dłużej....

Może napisz nam na jakim jest poziomie i CO z nim robisz na zajęciach? - wtedy
będzie łatwiej zaproponować coś - o czym i jak z nim porozmawiać po angielsku,
żeby wyniósł z tego jakieś korzyści.

[baba67]

Dziewczyno jesli nie znasz sie na zartach i wszystko przyjmujesz defensywnie to
ja Ci zycze wszystkiego najlepszego, odzywac sie do Ciebie nie bede.

[samaira]

Sunnysmile! Ja kiedyś też byłam młodsza i próbowałam wszystkim pomagać. Powiem
Ci - powoduje to dużo niepotrzebnych kłopotów, negatywnych emocji. Nie pomożesz
w ten sposób chłopakowi!
Najlepiej po porostu dobrze robić swoje - czyli nauczyć. Te dyskusji do niczego
nie prowadzą, chłopakowi nie pomogą.
Ja skupiłam się na bliskich ludziach - rodzinie, przyjaciółkach - im pomagam,
a z uczniami mam tylko i wyłącznie kontakt "biznesowy". Uwierz, ze wszystkimi z
nich jestem w super relacjach i są wdzięczni za owocną naukę.

[baba67]

No wlasnie-kiedy czytam jej wypowiedzi widze siebie sprzed 20 lat-infantylna
idealistke ze wszystkimi zabkami na wierzchu around the clock i bardzo mi
przykro wiedzac co ja czeka.
Pamietam ze ja tez ocenialam zyczliwe kobiety probujace przemowic mi do rozumu
jako osoby bez powolania, widzace jedynie wlasny interes, a krytyczne wobec
mlodzienczych koncepcji. Nie sadze zatem, bysmy ja przekonaly.
Eh, gdyby mlodosc wiedziala, gdyby starosc mogla :-)

[sunnysmile]

Może macie rację mówiąc, że powinnam dbać tu o siebie i robić swoje, czyli go
nauczyć. Może jestem infantylna. Narazie mi to odpowiada, przynajmmniej czasami.
A o swój interes umiem zadbać. Może czasem jestem zbyt pobłażliwa i chciałabym
"uleczyć" świat. Ale czy to coś złego?
Fakt, trochę zdenerwowały mnie posty kilku z Was, ale dziękuję Wam za krytyczne
uwagi. Przydają się. Przecież o to Was prosiłam, a że przy okazji usłyszałam
dobitniej pare rzeczy, to jest to z korzyścią dla mnie. Przepraszam, że się
uniosłam w moim poście.

Czyli wszystkie twierdzicie, że mam olać jego problemy wychowawcze i po prostu
uczyć? Postaram się tak zrobić na kolejnej lekcji w przyszłym tygodniu. Dzięki
za rady! Jeśli macie jeszcze jakieś, to wysłucham chętnie i cierpliwie (!) tym
razem :D .

Pozdrówka!

[baba67]

Zdecydowanie-jedyne co mozesz tu zrobic to bardzo delikatnie zasugerowac matce
kontakt dziecka z psychologiem.