Ewolucja człowieka

[grgkh]

Jest bardzo wiele przykładów niezwykłych - dla przeciętnych zjadaczy chleba -
możliwości umysłowych niektórych przedstawicieli naszego gatunku. Nazywamy
ich geniuszami.

Gdyby nie ślepa uliczka ewolucji, która poprzez zbyt wąski kanał dróg rodnych
naszych samic ograniczyła wielkość mózgoczaszki przychodzących na świat
niemowląt... Może bylibyśmy dziś zupełnie inni.

Zauważono, że zdolności muzyczne i matematyczne ludzi bardzo często chodzą w
parze. Einstein grał na skrzypcach, a ja pamiętam, że w klasie licealnej o
profilu mat-inf, do której uczęszczała kiedyś moja córka, chyba około 3/4
uczniów grywało na jakimś instrumencie.

A więc do geniuszów, nam ludziom, naprawdę niewiele brakuje. Gdyby tak trochę
posterowac tym procesem...

Zwyczajny geniusz "ma już na koncie ponad sto kompozycji,
w tym pięć symfonii, 17 sonat i trzy koncerty fortepianowe". No tak, ale
jeśli wszyscy będziemy geniuszami, to jaki sens będzie miało
pojęcie "geniusz"? "Bóg"?

Ciekawe, czy tacy geniusze wierzą w Boga?

[redykolek]

Einstein (geniusz w dziedzinie nauki) wierzył, podobnie Michał Anioł (geniusz w
dziedzinie sztuki).

Ale mnie zastanawia coś innego. Czy rzeczywiście podstawą wzrostu zdolności
umysłowych musi być powiększanie się mózgu? A może ten sam efekt da się
osiągnąć poprzez zmianę jego struktury lub fizjologii (nawet jeżeli w procesie
tym objętość mózgu się zmniejszy)?

[grgkh]

Opowiedz mi w "co" i "jak" wierzył Albercik - bo rózne sa "wiary".
Z podaniem źródeł.

Geniuszy było wielu - a taki Leonardo da Vinci, ten to miał pomysłów.

[redykolek]

"Albercik" wierzył w Boga takiego, w jakiego wierzą wyznawcy judaizmu. I
takiego zarazem, który nie gra w kości. A żródła są powszechnie dostępne.
Wpisz do wyszukiwarki "Albert Einstein", a na pewno na ten temat coś znajdziesz.

Geniuszy faktycznie było wielu, a ich wyróżnikiem nie była wcale wiara lub
niewiara. Co jednak sądzisz o drugim zagadnieniu, które poruszyłem w mojej
poprzedniej wypowiedzi (ten temat wydaje mi się znacznie ciekawszy)?

[lliberte]

redykolek napisał:

> "Albercik" wierzył w Boga takiego, w jakiego wierzą wyznawcy judaizmu. I
> takiego zarazem, który nie gra w kości. A żródła są powszechnie dostępne.
> Wpisz do wyszukiwarki "Albert Einstein", a na pewno na ten temat coś znajdziesz



Wiedziałem o tym,że A.Einstein nie wierzył w takiego boga ,którym wspomniałeś,
sprowokowałeś mnie jednak do tego,aby za pomocą wyszukiwarki znaleźć - pie-
rwszy temat przy pomocy wyszukiwarki Google.
Przeczytaj dokładnie....masz zawsze szansę wycofać sie z tego co powiedziałeś.
Chyba,że nie wiesz jaka jest różnica między wiarą a Jahwe a bogiem Spinozy.



Światopogląd - Dotyczy A.Einsteina

Cytaty dotyczące poglądów religijnych.

Doszedłem - będąc dzieckiem całkowicie niereligijnych (żydowskich) rodziców
- do głębokiej religiności, która jednak miała swój nagły koniec w wieku lat
dwunastu[1]

Nie myślę, że z konieczności nauka i religia są naturalnymi oponentami. W
rzeczy samej, myślę, że jest bardzo bliski związek między nimi. Co więcej,
myślę, że nauka bez religii jest kulawa, i odwrotnie, religia bez nauki jest
ślepa. Obie są ważne i powinny współpracować "ręka w rękę"[2]

Swoje poglądy określał jako religijne odczucie kosmicznego porządku, ("cosmic
religious sense").[3] Odpowiadając na telegram rabina Nowego Jorku Herberta S.
Goldsteina w 1929 (Czy wierzy Pan w Boga. Stop. Odpowiedź zapłacona do 50 słów)
stwierdził: Wierzę w Boga Spinozy, który ujawnia się w harmonii wszechbytu, a
nie w Boga, który interesuje się losem i działaniami ludzkości. Spinoza był
naturalistycznym panteistą.

pl.wikipedia.org/wiki/Albert_Einstein#.C5.9Awiatopogl.C4.85d

[kociak40]

Ryszardzie!
Niepotrzebnie się upierasz, A.Einstein nie był ateistą, trudno jego wiarę
określić, bo Ty wiarę postrzegasz jako modlenie się z rożańcem, wodą święconą
itd. Albert przyjmował isnienie Absolutu, czyli intelgencji sprawszej,
istniejącej.
Tak samo drugi "wielki" - Izaak Newton, był niewierzącym, być moze pełnym
ateistą lecz po odkryciu i sformupowaniu swoich wielkich praw mechaniki, stał
się wierzący. Stał się arianinem (tego rodzaju wiary). Zachwyciła go mądrość
praw fizyki, logika wynikająca z ciagłosci zjawisk. Boga nazywał - "Wielkim
Mechanikiem".

[lliberte]

kociak40 napisał:

Ryszardzie!
Niepotrzebnie się upierasz, A.Einstein nie był ateistą, trudno jego wiarę
określić, bo Ty wiarę postrzegasz jako modlenie się z rożańcem, wodą święconą
itd. Albert przyjmował isnienie Absolutu, czyli intelgencji sprawszej,
istniejącej



Wskaż mi miejsce gdzie napisałem,że A.Einstein był ateistą ? Nie uznawał
boga osobowego w znaczeniu jakim jest Jahwe - bóg w religii judaizmu.
W swoim poście redykolek napisał:

"Albercik" wierzył w Boga takiego, w jakiego wierzą wyznawcy judaizmu. I
takiego zarazem, który nie gra w kości.


Einstein nie wierzył w boga w jakiego wierzą wyznawcy judaizmu,świadczą
o tym jego wypowiedzi.

- "Nie potrafię wyobrazić sobie osobowego Boga, wywierającego bezpośredni
wpływ na uczynki ludzi. (...) Moja religijność polega na pokornym uwielbianiu
nieskonczenie doskonałego bytu duchowego, który przejawia się w tej drobnej
cząstce rzeczywistości, jaką (...) jesteśmy zdolni ogarnąć naszym rozumem."

List do pewnego bankiera z Colorado,
sierpien 1927r.

"Nie potrafię wyobrazić sobie Boga, który nagradza i karze istoty przez siebie
stworzone, lub Boga obdarzonego wolną wolą na podobieństwo nas samych. Nie mogę
również ani też nie chcę sobie wyobrazić, że człowiek trwa dalej po fizycznej
śmierci; nadzieje tą pozostawiam ludziom słabego ducha, którzy żywią ją ze
strachu lub niedorzecznego egoizmu."

Z artykułu "What I Believe", 1930r.

"Zasadniczym źródłem aktualnego konfliktu miedzy sferą religii a sferą nauki
jest doktryna osobowego Boga."


"Wierzę w Boga Spinozy, przejawiającego się w harmonii wszystkiego, co istnieje,
a nie w Boga, który zajmował by się losem i uczynkami każdego człowieka."


B.Spinoza był panteistą,który głosił pogląd,że bóg to przyroda i cały
wszechświat- że Bogiem jest wszechświat pojęty jako całość;

Poruszając kwestię Boga, niderlandzki filozof przeprowadzał dowód ontologiczny
- wnioskował, że skoro w umyśle istnieje pojęcie rzeczy najdoskonalszej, to musi
ona istnieć realnie. Bóg to substancja, czyli przyczyna samej siebie, niemająca
żadnej zewnętrznej przyczyny sprawczej: „Przez substancję rozumiem to, co
istnieje samo w sobie i pojmowane jest samo przez się”. W ten sposób Bóg został
złączony z naturą, ale również pozbawiony nimbu Stwórcy świata, który nie mógł
być wykreowany, skoro samemu będąc substancją - Bogiem - jest wieczny i
nieskończony.

Jedność Boga z naturą i brak rozróżnienia natury - były to dwie podwaliny
Spinozjańskiego systemu filozoficznego - monizmu panteistycznego. „Nie może też
natura ta istnieć poza Bogiem; gdyby bowiem poza Bogiem istniała, to jedna i ta
sama natura, która zawiera w sobie konieczne istnienie, istniałaby podwójnie; to
zaś (… jest niedorzecznością”.
źródło: Wilkipedia


Zgadzam się z Tobą,że trudno określić jego wiarę,gdyż sam o sobie mówił
również,że jest wierzącym ateistą.


Ty wiarę postrzegasz jako modlenie się z rożańcem, wodą święconą
> itd. Albert przyjmował isnienie Absolutu, czyli intelgencji sprawszej,


Nie chcę się już rozpisywać (nie lubię długich postów) odpowiem Ci zatem
krótko........to Twoja subiektywna ocena,to ...."semantyczne nadużycie"
Nie postrzegam w ten sposób wiary.

[kociak40]

Czyli najkrócej - Albert Einstein i Izaak Newton, nie byli ateistami w
znaczeniu tego słowa. Teraz zgadzasz się?

[grgkh]

> ... w Boga takiego... który nie gra w kości.

A jak to jest, jak Bóg gra w kości?

[kociak40]

grgkh napisał:

> > ... w Boga takiego... który nie gra w kości.
>
> A jak to jest, jak Bóg gra w kości?

A.Einstein był wierzący w Boga, Boga jako logiczną siłę sprawczą, jako Twórce
praw przyrody. Co do tej "gry w kości", powiedzenie to wypowiedział na kanwie
dyskusji jaka rozpętała się na temat mechaniki kwantowej - nowej teorii
dotyczącej elektronu. Krytyczna postawa Alberta ośmieliła następną generację
naukowców do podważenia kolejnych twierdzeń klasycznej fizyki Newtona.
Naukowcy ci posunęli się aż do odrzucenia zasady przyczynowości.
(Z grubsza biorąc, twierdzili oni, że nie można dokładnie określić, dokąd
poleci elektron, gdy się go "uderzy". Co najwyżej można powiedzieć, gdzie się
on "prawdopodobnie" znajdzie). Albert Einstein zdecydowanie się z tym nie
zgadzał. Te słynne słowa padły w rozmowie z Nielsem Bohrem, który zwrócił się
do Alberta w stylu - "Albercie, teoria kwantowa wydaje się takim dobrym
narzędziem do zrozumienia natury elektronu. Czemu nie chcesz jej uznać?"
Wtedy to Albert Einstein odpowiedział - "Niels, nie mogę uwierzyć, że Bóg gra w
kosci!" (w znaczeniu, że Bóg też kieruje się przypadkiem).
Tak nawiasem mowiąc, Albert Einstein, aż do śmierci głowił się nad połączeniem
w jedno teorii elektrycznosci i grawitacji. Grgkh - wciąż jeszcze można to
zrobić!!!!

[grgkh]

Dziękuję, że wyręczyłeś mojego przedpiszcę ... Nie ma jak fachowość. No i oczywiście chęć szczera do szukania jak było naprawdę, a nie tylko niewolnicza mania dowodzenia dogmatów za pomocą naprędce skleconych, fałszywych półprawd.

> Tak nawiasem mowiąc, Albert Einstein,
> aż do śmierci głowił się nad połączeniem
> w jedno teorii elektrycznosci i grawitacji.
> Grgkh - wciąż jeszcze można to
> zrobić!!!!

Gdy patrzymy na drzewo wiosną, potężny i skomplikowany twór biologiczny, trudno jest nam się domyślić (jeśli teoretycznie nie mielibyśmy takiej wiedzy "z zewnątrz") jakie na nim pojawią się jesienią nasiona. Informacja od żródła, którym jest zarodek tej rośliny, do ostatecznego, różnego w kształcie i rozmiarach tworu jest przetworzona i na oko trudno jest znaleźć związek łączący nasionko z tym, co z niego wyrasta.

My jesteśmy w podobnej sytuacji. Patrzymy na świat, ale naszymi oczami jedynie na ten jego rozmiar i kształt. Aby dojrzeć coś więcej, sięgamy po wyspecjalizowane narzędzia. Pomagają nam dostrzec pojedyńcze komórki i odpowiednik niektóych przemian chemicznych, któe w nich zachodzą. Jesteśmy jednak w gorszej sytuacji, bo (wszech)świat mamy tylko jeden i na ściśle określonym etapie rozwoju, ni to wiosną, ni jesienią, gdzieś po środku. A mamy się DOMYŚLIĆ dwóch elementów - jak on działa i od czego się zaczął. Jaki był zarodek?

Domyślanie się, to długa droga. Ale pocieszające jest, że świat działa według reguł matematycznych. Odnalezienie tej właściwej to tylko kwestia czasu, a zakładając, że mamy go nieskończenie wiele, musi się udać. Tak więc czekajmy cierpliwie na tego spośród nas, któremu się ta "unifikacja" powiedzie. A powieść się musi, bo przecież jeśli jest drzewo, to i ziarno, z któego ono się rozrosło też musiało istnieć i na pewno było ono mniej skomplikowane w swej strukturze niż efekt jego ewolucji.

Nieskończonym rozmiarom Wszechświata zawdzięczamy to, że w jakimś jego zakamarku mogło dojść do takiego splotu fizycznych zdarzeń, że powstaliśmy i my. Być może jest to jedno jedyne takie miejsce w całym jego ogromie czasoprzestrzeni. Gdy patrzymy więc na te nieskończoności rozciągające się we wszystkich kierunkach tych czterech wymiarów, cieszmy się, że udało nam się już tak dużo o swoim domu i nas samych dowiedzieć i szukajmy dalej, bo dużo jest jeszcze do poznania.

[kociak40]

".......bo dużo jest jeszcze do poznania." grgkh

Nie ma granicy poznania.

[adam81w]

nie uznaje takich rzeczy jak geniusz i talent . wszystko co czlowiek osiaga jest
efektem jego staran , przypadku , predyspozycji w genach . talentu nie ma , po
prostu jeden lepiej robi dana rzecz od drugiego .

[xxara]

> Gdyby nie ślepa uliczka ewolucji, która poprzez zbyt wąski kanał dróg rodnych
> naszych samic ograniczyła wielkość mózgoczaszki przychodzących na świat
> niemowląt... Może bylibyśmy dziś zupełnie inni.
>
Jestem orędowniczką cywilizowanego porodu przez cesarskie cięcie. Gdyby więc
wydobywać nowego człowieka w cywlilizowany sposób, istniałaby szansa, żeby nowe
pokolenia były mądrzejsze i mniej niedotlenione?

[grazocha]

Bardzo dużo mówi sie o ewolucji, podaje pewne " argumenty" ,cytuje wielkich
tego świata ale jeżeli obecnie na forum jest zwolennik ewolucji, to proszę,
niech mi odpowie, KTO POWSTAł W WYNIKU EWOLUCJI: MEżCZYZNA CZY KOBIETA? bo jak
mi wiadomo Biblia ten fakt dokładnie opisała. Pozdrawiam

[kiki_kaka_kuku]

HmH?
No właśnie, kiedy miały miejsce narodziny PŁCI w historii mojej ukochanej
planety ? Hę? I na jakim etapie rozwoju?

[kociak40]

grazocha napisała:

> Bardzo dużo mówi sie o ewolucji, podaje pewne " argumenty" ,cytuje wielkich
> tego świata ale jeżeli obecnie na forum jest zwolennik ewolucji, to proszę,
> niech mi odpowie, KTO POWSTAł W WYNIKU EWOLUCJI: MEżCZYZNA CZY KOBIETA? bo jak
> mi wiadomo Biblia ten fakt dokładnie opisała. Pozdrawiam

Pani grazocho!

Takiego pytania nauce nie można postawić. Sam termin - ewolucja, to proces
sukcesywnych zmian przebiegających w określonym kieruku. Pod to pojęcie można
by podłozyć założenie, że powstała pierwsza żywa komórka i z tej komórki
powstało wszystko co zyje. Tego nie da się udowodnić, jest flora, fauna, brak
jest znalezisk skamieniałości dających dowody na formy pośrednie. O
skamieniałości jest bardzo trudno, muszą zaistnieć odpowiednie warunki, cały
ciąg czynników aby taka skamieniałość zachowała się. Tego nigdy w całości się
nie dowiemy, tak samo jak i o tym, jak powstał Wszechświat z niczego.
Mamy tylko wgląd do "cząstkowych" ewolucji, do krótkich okresów w dziejach
świata, gdzie można pewne dowody uzyskać. Darwin wysunął tezę (na bazie swoich
badań i obserwacji), że istnieje pewien ciąg zmiany gatunków i temu podlaga
także człowiek. Założył, że był jakiś nazwijmy to "przodek" z którego, na
skutek ewolucji i wymuszonych zmian środowiska powstały dwie linie - małp i
człowieka. Ten wspolny praprzodek z dużym prawdopodobieństwem, na skutek zmian
w swoim środowisku, musiał "zejść z drzewa" na otwartą równinę stepów i musiał
przyjąć postawę wyprostowaną (aby przetrwać wśród wysokich traw). Naukowcy
całego świata rozpoczeli poszukiwania nazwane później "bitwa o czaszki" czyli o
znalezienie skamieniałości (najlepiej czaszki), która posiadając cechy
zwierzęce miałaby pierwszą cechę ludzką, coś co tylko występuje u człowieka.
Zakładano, że cechą tą będzie tz. mózgoczaszka. Niestety, w koncu znaleziono
taką czaszkę, ale pierwszą cechą ludzką w niej, był typ uzębienia. Nazwano ten
twór zwierzęcy z pierwszą cechą ludzką, typem uzębienia - Australopitekiem.
Można snuć pewne przypuszczenia dlaczego taka pierwsza ludzka cecha wystąpiła.
W minionych czasach, przed milionami, miliardami lat, gdzieś jakaś grupa tych
zwierzęcych praprzodków, znalazła się na obszarze pożarów torfu, gdzie mieli
dostęp znowu przez milony lat do pokarmu termicznie przerobionego, bardziej
szlachetnego. To spowodowało pierwszacechę ludzką, inny i właściwy tylko
człowiekowi typ uzębienia, lepiej przyswajany pokarm, termicznie przerobiony,
wpłynął na rozwój mózgu itd. itd. Mamy i dalsze dowody rozwoju już
tego "ludzkiego" przodka i to nie zawsze z sukcesem - pitekantropus (rozwinął
się i znikł) itd. Do czasów dośc bliskich w dziejach świata, dotarły dwa
gatunki ludzkie - Neandertalczyk i Cro-magnon. Przez ponad 100 000 lat te dwa
gatunki żyły obok siebie, nie mogły się "połączyć" tak jak np. puma i tygrys,
aby powstał pumo-tygrys. Neandertalczyk był masywniejszy, bardziej silny ale
miał mniej wykształconą tz. kostkę w krtani odpowiedzialną za mowę. Cro_Magnon
miał lepsze środki komunikowania się między sobą i on wygrał. To jesteśmy my.
Trzeba wspomnieć, że Neandertalczyk przetrwał okres zlodowaceń, ostatnie groby
tego gatunku (chował swoich zmarłych, wyposazał groby w ozdoby, czyli już miał
jakąś religię, wyrabiał naczynia gliniane, posługiwał się kamiennymi
narzędziami, operował nożem i dzidą, szył ubrania ze skór, rozpalał ogień, nie
znał łuku) są w Bretanii, gdzie został wyparty na te trudne tereny do przeżcia
przez Cro-Magnon. Szkielety w odkrytych grobach, świadczą o chronicznym
niedożywieniu.
A co do Pani pytania, to jako zwolennik ewolucyjnego podejścia do powstania
człowieka, mogę odpowiedzieć raczej żartobliwie - pierwsza była kobieta, mniej
potrzeba materiału.

[xxara]

>KTO POWSTAł W WYNIKU EWOLUCJI: MEżCZYZNA CZY KOBIETA? bo jak
> mi wiadomo Biblia ten fakt dokładnie opisała.

Chętnie poznam ten dokładny opis, bo znam tylko niedokładny: Bóg stworzył Adama
i Ewę, zostali wygnani z raju na ziemię, na której nie było ludzi. Spłodzony
został Kain za sprawą węża i Abel za sprawą Adama chyba. Potem Kain zamordował
Abla i założył miasto. Jak to miasto powstało, skoro tylko dwoje ludzi Bóg
stworzył, czy oni to miasto napłodzili z wężami, czy jak? Będę wdzięczna za
wyjaśnienia (bez cudzysłowu).

[kociak40]

pani xxaro!

Tylko bez "kręcenia". Bóg stworzył Adama i widząc, że mu się nudzi, z jego żebra
(mężczyzna ma o jedno żebro mniej niż kobieta) zrobił mu Ewę.
Wąż nic nie płodził, tylko skusił Ewę, żeby zerwała jabłko i spróbowała. Widać
było trochę kwaśne, niezbyt dojrzałe, więc tylko raz ugryzała i oddała Adamowi.
Ten widać lubił kwaśne potrawy, więc spałaszowal je całkowicie, a ogryzek
wyrzucił. Kain to pierwszy syn Adama i Ewy. Pewno sami się zdziwili skąd nagle
się wziął. Abel to brat Kaina (ten przynajmniej już był świadomie poczęty),
wiedzieli co robić, drugi potomek Adama. Ktoś kogoś zabił, chyba Kain Abla i tu
wykazał perfidię. Na jego grobie złozył wieniec z napisem na szarfie -
"kochanemu bratu - Kain". Tego było już za wiele, chyba wtedy zostali wygnani z
raju, być może wcześniej za to jabłko, nie będę się upierał. Tu chodzi o to, że
Kain musiał odejść i dotarł do miasta, gdzie już byli inni ludzie i Pani się
pyta skąd oni się tam znaleźli? Pani xxaro, aż się dziwię temu pytaniu, tej
naiwnosci. To tylko Ewa wiedziała, że jest jedna, aby nie była zazdrosna.
Przecież taki chłop jak Adam, wypoczęty, bo nic nie robił, polujący dla sportu,
musiał mieć "kochanki". Bóg to wiedział, przewidział, że z jedną babą wytrzymać
się w raju nie da. Niejako "po cichu", bez rozgłosu, aby Ewa się nie
dowiedziała, zrobił Adamowi wiecej Ew, taką cichą "agencje towarzyską" w
niedalekiej okolicy dla Adama. Jak jest napisane, Ewa często wołała Adama, a
jego nie było, myślała, że poluje dla niej, a on "działał" w agencji. Kain
właśnie do "owoców" tej agencji się udał. Jak podaje opis, było to dość liczne
miasteczko, to własnie "praca" Adama.

[xxara]

> (mężczyzna ma o jedno żebro mniej niż kobieta)
Każdy? Mój mężczyzna ma 34 żebra, tak jak ja. Mało tego mój kaloryfer ma 33 i
teraz zastanawiam się co powstało z tego brakującego

[grgkh]

Może robot? Sztuczna inteligencja? Nie masz w domu jej przejawów?

[kociak40]

xxara napisała:

> > (mężczyzna ma o jedno żebro mniej niż kobieta)
> Każdy? Mój mężczyzna ma 34 żebra, tak jak ja. Mało tego mój kaloryfer ma 33 i
> teraz zastanawiam się co powstało z tego brakującego

Pani xxaro!

Natychmiast to gdzieś zgłosić, i męza i siebie. Macie 34 żebra, to fenomen na
skalę swiatową, nie zwlekać ze zgłoszeniem, będziecie sławni obydwoje.
Człowiek ma 12 par żeber, 7 par tz. prawdziwych, ktore łączą się bezposrednio z
mostkiem, 3 pary tz. rzekome, łączą się posrednio z mostkiem i reszta są
żebrami wolnymi i kończą się swobodnie. Chyba, że sobie pani nie liczyła, a u
męża coś innego wzięła za żebro. Też by się to nie zgadzało, 17 par żeber -
niesamowite. Przepraszam, jeszcze dodatkowe pytanie - jakiego naturalnego
koloru ma pani włosy?