pochwica

[bajka23]

cześć dziewczyny!
ale fajnie że trafiłam na ten wątek. bardzo mnie podniósł na duchu mam
podobny problem. każda nasza próba stosunku kończy sie na tym że ucikam i juz
nie chcę bo okropnie boli. heh poczytałam nawet ten wątek i pójdę jutro zapisać
się na wizytę do lekarza. do tej pory sie wstydziłam. teraz przyszła mi nawet
ochota na dalsze próby i takie jakieś "natchnienie". ten wątek to tak trochę
jak grupa wsparciajak będziecie chciały pogadać to piszcie na maila, a może
założymy jakiś kącik grupy wsparcia?

moja terapia

[Gość: RoksanaW]

Zachęcam wszystkie dziewczyny do terapii
Ja swoją - chyba - mam juz za sobą.
Nie poszlam do specjalisty rekomendowanego przez ritenę; być może jest b.
dobry, ale w moim przekonaniu mój problem byl bardziej fizyczny niż psychiczny.
Szukalam zatem ginekologa-seksuologa; pierwszy nie był udany: dr z Medicusa na
Grzybowskiej. Byłam u niego raz; powiedział ze problem nie jest rzadki i w
ciagu ostatnich kilku miesiecy miła już kilkanascie pacjentek z tą
przypadłością. Poradził mi lekkie środki uspokajające, żel nawilżajaco -
znieczulający i większe zdecydowanie ze strony męza. Nie bylam zadowolona –
gdyby tylko to wystarczyło, nie męczyłabym się od lat.
Poszlam do dr. Marka (?) Marcyniaka (Warszawa). U niego terapia trwała 6 wizyt
(każda po 150 zl; wg mnie tanio nie jest ale pomógł nam szybko - z drugiej
strony moze nie bylam najcięższym przypadkiem - i było warto).
Terapia polegała na wprowadzaniu przez lekarza (po wcześniejszym zażyciu przeze
mnie środka uspokajającego Relanium; z zastosowaniem żelu nawilzająco-
znieczulajacego oraz oddechach 'relaksacyjnych') przedmiotow do pochwy, przy
jednoczesnym rozlużnianiu mięśni okołopochwowych. Za każdym razem był przy mnie
mąż i mnie podtrzymywał na duchu : ) . Po 6 wizytach lekarz orzekl że możemy
sprobować; doradzil nam pozycję („ginekologiczną”; wybranie relaksującego
otoczenia (zadna rodzina za scianą i duzo czasu), brak pośpiechu ze strony
męża (oraz podniecenie z mojej strony), oraz nie przejmowanie się, jeśli
całkiem pierwsza proba będzie nieudana. Alkohol – ew. dla mnie i nie w
nadmiarze; dla męża na wszelki wypadek przepisal środki na potencję (które nie
okazały się potrzebne : ) )
No i od razu od 1. próby zaczelam normalnie kochac się z mężem, bez problemów
(muszę tylko „pomyśleć” aby się rozluźnić); az jestem zdziwiona ze tak dobrze
to poszło. Uzywamy prezerwatyw i zelu nawilżającego (nie znieczulającego) KY
Johnsona; ja tylko za pierwszym razem wzięłam środek uspokajający (Relanium).
Dr Marcyniaka mogę w sumie polecić; jego negatywy to mały i staromodny gabinet
(ale jeśli idzie się na tego rodzaju terapię, nie ma to większego znaczenia),
troche mnie irytujący zwyczaj mowienia do pacjentki jej zdrobniałym imieniem
(ale żadnych podtekstów nie wyczułam) oraz to, że czasem wizyta za która nieźle
zapłacilam trwała max. 10 minut (co tez mnie irytowało). Ale w sumie
najważniejszy jest efekt; ja jestem z niego bardzo zadowolona.
[Doktor powiedział też, ze nie jesteśmy niczym niezwykłym; a rekordziści,
którzy do niego trafili nie współżyli 17 lat po ślubie].

Zatem: nie należy bać się leczenia, ani go wstydzić (specjaliści nie takie
rzeczy widzieli : ) ; szukać terapeuty, który pomoże. Podobno pochwica jest w
ponad 90% całkowicie wyleczalna.

Pozdrawiam

[Gość: lulu]

ja czytałam w podręczniku do psychoterapii zaburzeń seksualnych, ze leczona
psychoterapią nawet w 99%)) fajnie, co? ja się cieszę i nie mogę już doczekać
tych bardziej "wymiernych" efektów swojej terapii.i przy okazaji chciałabym
zachęcić wszystkie dziewczyny, które uważają, ze ich problem ma podłoze
psychiczne - wybierzcie się na terapię, naprawdę. nie ma innego sposobu. ja też
próbowałam najpierw iść do seksuologa licząc na jakieś środki znieczulająco-
rozluźniające, ale lekarka od razu wysłała mnie do psychologa i wiem, ze miała
rację.pozdrawiam.

[Gość: antesmajowa]

czyli okazuje się, ze moja droga jest słuszna
myślę, że na moje imieniny sprawię sobie (i mojemu ukochanemu) prezent
a to już niecały tydzień

dziękuję Wam za wsparcie i pisanie na tym forum
cieszę się, ze napisałam
i nadal polecam bardzo mojego terapeutę

pozdrawiam

[Gość: kasia]

--------------------------------------------------------------------------------
przeczytalam ten watek dzisiaj, widze ze dlugo juz trwa wiec sie chyba troche
spoznilam...
ja tez chyba mam taki problem, choc nie wiedzialam ze to sie nazywa pochwica,
dzis sie dowiedzialam po przeczytaniu tego forum.
u mnie problem jest o tyle duzy ze ja ze swoim chlopakiem widuje sie bardzo
zadko (ok raz na miesiac czaem mniej) wiec nawet nie mam jak cwiczyc, a poza
tym pomimo tego ze go kocham wstydzilabym mu sie o tym powiedziec.
czesto nawet probowalam sobie zaaplikowac tampona, uzywalam roznych metod
kladlam sie rozluznialam, wszystko kontrolowalam przy lusterku, ale udalo mi
sie tylko troche go wlozyc.
do zadnego specjalisty tez nie moge pojsc, po pierwsze studiuje i nie mam za
bardzo pojecia gdzie isc, po drugie nie mam zbytnio pieniedzy na specjalistow
(wiadomo biedny student). czy mozecie cos doradzic co sie nie wiaze z ciaglym
probowaniem z partnerem, ani pojsciem do specjalisty? wiem ze powinnam, ale
sytuacja w jakiej sie znajduje nie pozwala mi na to.

[Gość: antesmajowa]

witaj
nie spóźniłaś się - ten wątek jest nadal aktualny tylko my czasami mamy
mniej czasu na pisanie...
jeśli chodzi o nasz problem - myślę, ze tak naprawdę w wielu przypadkach chodzi
o jakieś 'zaburzenia' psychiczne - u mnie tak jest
tutaj trzeba najpierw poznać siebie, zaakceptować siebie, swoją kobiecość
zastanowić się, co przeszkadza w pełnym oddaniu - ja miałam takie blokady
(troszkę we mnie jeszcze tkwią)
ja ćwiczę przede wszystkim swój umysł - wiem już, że to od niego wiele zależy
owszem ćwiczenia fizyczne też są (mój partner też nie mieszka w moim mieście)
staram się ćwiczyć przede wszystkim z Nim
to wszystko jednak wiem od mojego terapeuty
On mi wskazał, co we mnie nie jest tak, jak być powinno
Pozdrawiam Was wszystkie

[Gość: antesmajowa]

dziś zaczyna się jeden z najważniejszych weekendów mojego życia
jestem gotowa
odezwę się pewnie w niedzielkę
pozdrawiam

[niusia1803]

POWODZENIA!!!!!

[Gość: antesmajowa]

praca mnie zawaliła, więc dopiero dzisiaj piszę
streszczę weekend w dwóch słowach:
udało się

Wam też życzę powodzenia!
i dziękuję za to, ze byłyście ze mną

[Gość: jestemka]

trafiłam tu przez przypadek.. przeczytałam wszystkie posty i dodam tylko tyle,
że WSZYSTKO JEST MOŻLIWE i że zdarzają się cuda, bo dla mnie pozbycie się
pochwicy było właśnie "cudem"
myślę, że "miałam do czynienia" z tym samym terapeutą, co "antesmajowa"... -
niezwykłym, zwariowanym ale przede wszystkim SKUTECZNYM!!! polecam i
pozdrawiam!

[perelkaa]

czytam czytam i u siebie widze takie objawy ale ja juz wiem skad one w mojej glowce sa :
- presja otoczenia ze katoliczka przed slubem to grzech
- wszyscy mowia ze strasznie boli
- stare rany z partnerem <urazy psychiczne> z fizycznoscia ok. nadal mnie podnieca

co dziwne zesdych oporow nie mam przy sexie oranym nawet jak ze tak brzydko napisze wklada mi jezyk gleboko do srodka

nadal jestem dziewica chociaz jak na nim jestem pozycja ale jezdziec tylko ja jestem bardziej do przodu pochylona to mi moze glebiej wejsc w innych pozycjach ni jak

zapomnialam dodac mieszkam z rodzicami <mam 20 lat> a oni mi zabraniaja do niego jezdzic na noc wiec kolejna blokada jak sie nim sprzeciwie to potrafia caly tydzien sie nie odzywac i brak dochodow


caly czas mi sie wydawalo ze ja jestem za mala do niego a tu sie okazuje ze to ma podloze psychiczne a zawsze myslalam ze ze mna jest ok. w glowce bo jestem jakby psychologiem dla znajomych

[Gość: antesmajowa]

Perełko
ja też zawsze byłam 'psychologiem' dla swoich znajomych
i co z tego?
moje bariery rosły
dołączały nowe
i stąd problemy
w Twojej sytuacji może się okazać, że jak nie będzie presji otoczenia (tzn.
nikogo za ścianą i akceptacja rodziców), to problem sam się rozwiąże
pozdrawiam i życzę powodzenia

[Gość: antesmajowa]

dziewczyny
naprawdę mi się udało
i Wam życzę wszystkiego, co najlepsze

A.

[lilith76]

GRATULACJE

[niusia1803]

GRATULACJE I TAK TRZYMAĆ!!!!!

nie tu mi weszlo gdzie trzeba...

[perelkaa]

moj post jest troszke wyzej. prosze przeczytajcie

[Gość: antesmajowa]

pozdrawiam wakacyjnie
mam nadzieję, że pracujecie nad sobą
powodzenia

[forumowiczka79]

Ja pracuję (pracujemy - ale baaaaaaaardzo rzadko), a efektów jak nie było tak
nie ma... Powoli trace nadzieję. czasami tłumaczę sobie, że seks nie jest mi do
niczego potrzebny i że w ogóle mężczyzna tez. Chyba przejdę na celibat...

[Gość: antesmajowa]

Forumowiczko - uszy do góry
Czas zdjąć blokady
Pozdrawiam

[sykol]

czesc wszystkim
...a ja dalej przezywam swoj dramat
tez mam chyba pochwice,co do ktorej sama nie umiem sie przyznac
mam ja tylko z moim mężem i to jest caly dramat
od roku jestesmy małzeństwem, a parą od 5 lat z krótka przerwa,gdzie byłam z
innym partnerm i problemu nie było
w sumie ten problem nie dotykał mnie od poczatku zwiazku z mężem,pojawił sie
jakis rok bycia razem i trwa do dzis.
mąż udaje ze nie widzi problemu,bo stosunki sie odbywaja,tylko ze mnie boli...
a do tego wszystkiego jestem młodym lekarzem i tym bardziej ciężko mi sie wybrac
na terapie
wiem ze mamy problem i sami nie umiemy go rozwiązac,a poza tym udajemy ze go nie ma
dlatego ciesze sie ze moga do was o tym napisac
napiszcie mi jakie rady daja wam terapeuci moze sprobuje z nich skorzystac
pozdrawiam
ola

[Gość: nika]

Hej! tez kiedys mialam ( na tle nerwowym, wady anatomiczne wykluczone)i dopiero
jak natrafilam na odpowiedniego partnera a więc którego kocham i który mnie
kocha....pochwica zniknęła, jakby ręką odjął. Trzeba cierpliwości i duzo
czułości!!!
pozdrawiam

[sykol]

czesc wszystkim
...a ja dalej przezywam swoj dramat
tez mam chyba pochwice,co do ktorej sama nie umiem sie przyznac
mam ja tylko z moim mężem i to jest caly dramat
od roku jestesmy małzeństwem, a parą od 5 lat z krótka przerwa,gdzie byłam z
innym partnerm i problemu nie było
w sumie ten problem nie dotykał mnie od poczatku zwiazku z mężem,pojawił sie
jakis rok bycia razem i trwa do dzis.
mąż udaje ze nie widzi problemu,bo stosunki sie odbywaja,tylko ze mnie boli...
a do tego wszystkiego jestem młodym lekarzem i tym bardziej ciężko mi sie wybrac
na terapie
wiem ze mamy problem i sami nie umiemy go rozwiązac,a poza tym udajemy ze go nie ma
dlatego ciesze sie ze moga do was o tym napisac
napiszcie mi jakie rady daja wam terapeuci moze sprobuje z nich skorzystac
pozdrawiam
ola

[Gość: Stella]

Ja też czasami miewam coś podobnego. Widzę, że to bardzo powrzechne! Ale u mnie
to występuje po prostu wtedy, gdy faceta znam za mało, nie mam do niego
zaufania, nie jestem psychicznie gotowa na seks. Z jedym partnerem po kilku
razach mija, sama to umię trochę wykluczyć, staram się po prostu rozluźnić i
uspokoić trochę ( na ile to możliwe, można. To kwestia nastawienia i psychiki.
Przez te problemy zupełnie u mnie odpada przypadkowy seks, wkurza mnie to bo
miałabym na to ochotę, nie jestem jakaś święta. No ale boję się bólu. Dobrze
jest tylko ze stałym partnerem a najlepiej gdy oboje jesteśmy zaangażowani
emocjonalnie

[emka2626]

Witam wszystkie Pochwiczki!!!
Czytam Wasze posty. Ja też kiedyś BYŁAM jedną z Was. Jeszcze kilka miesięcy
wstecz mój problem był dla mnie życiową katastrofą. Miałam dość i siebie, i
swojego życia... Mnóstwo kompleksów. Tak było przez wiele miesięcy. Do czasu,
gdy poznałam kogoś, kto wskazał mi właściwą drogę. I nie chodzi tu o super-
kochanka, obsypującego mnie komplementami. Po prostu trafiłam na odpowiedniego
terapeutę. Hmmmm, "odpowiedni" to zdecydowanie za mało. To rewelacyjny
człowiek. Wiem, że pisano o NIM na tym forum. Ja też miałam opory
przed "otwarciem się". Teraz żałuję, że tak długo zwlekałam...
DZIEWCZYNY! Otwórzcie oczy! Szkoda życia. Bo ono jest tylko jedne. Nigdy więcej
się nie powtórzy. Pochwica to naprawdę WYLECZALNY stan. Nie dajcie jej wygrać
ze sobą.
Pozdrawiam WAS
Jeśli macie ochotę - piszcie do mnie.
eMKa ))

[Gość: sykol]

hejka
czy znacie jakiegoś dobrego terapeute z Krakowa?
bardzo proszę o jakieś namiary
pozdrawiam

[emka2626]

Hej!!! No cóż, wprawdzie mój terapeuta nie jest z Krakowa, ale wiedz, że
zdecydowałabym się na daleką podróż - po to, by móc GO poznać ))
eMKa

[lyka]

Proponuję znieczulającą maść EMLA. Porady lekarzy nic nie dadzą, będą się tylko
głupkowato uśmiechać. A już szerokim łukiem należy unikać seksuologów,
psychologów i psychiatrów.

[emka2626]

Zgadzam się z Tobą, w 100%, że "porady lekarzy nic nie dadzą...". Ale nie
zgodzę się,że maścią można sobie pomóc... Pochwicy nie leczy się maścią.
Chyba,że ów specyfik powoduje pozytywne zmiany w mózgu i wpływa na sposób
naszego myślenia
Pozdrawiam i życzę pozytywnego myślenia

[emma71]

Byłam z takim samym problemem u ginekologa-seksuologa w Krakowie.Nie
powiem ,sporo mi pomógł.Do tego stopnia,że mam teraz 10 miesięczną
córeczkę.Niestety znowu mam opór psychiczny przed współżyciem ale polecałabym
jednak udać się do niego.Jeśli chcesz pogadać to mój GG 1788319.Ja teraz muszę
znowu popracować nad sobą bo ostatnie współżycie miało miejsce przy poczęciu
dziecka.
Strasznie mi szkoda,że dopiero teraz trafiłam na ten wątek.
Czy ktoś może podać linka do tego filmu o którym była mowa na forum?

[lyka]

Proponuję zastosować tę znieczulającą maść

[Gość: antesmajowa]

hej
Nawet nie wiedziałam, ze ktoś tu jeszcze pisze
Cieszę się, ze ten wątek nie umiera - przynajmniej mamy w sobie oparcie
Sykol - ja znam tego terapeutę, o którym pisze eMKa (a przynajmniej tak mi się
wydaje ) - faktycznie, nie jest on z Krakowa - jest jednak niesamowity - a
Kraków i Warszawa nie są aż tak daleko od siebie - wiem, ze jeśli
zdecydowałabyś się na terapię u Niego, to odległość wcale by Wam nie
przeszkadzała
Ja też nie mieszkam w Warszawie, a gdy okazało się, że terapai działa, to
odległość nie była problemem
a co do maści - popieram eMKę - jeśli nie zmieni się nastawienie i psychika, to
nie ma o czym mówić - sama maść nie pomoże - przecież seks jest po to, by
odczuwać przyjemność
ja nie mam już problemów
i w końcu mogę się cieszyć z naszej jedności
pozdrawiam

dramat

[Gość: forumowiczka79]

A u mnie nic nowego. Może z wyjątekiem tego, że jestem coraz bardziej
załamana... Mój chłopak też ma chyba dość...

[emka2626]

Cześć Forumowiczka!!!
Załamanie się jest najgorszym wyjściem z 'problemu'. A czy ktoś Ci pomaga?
Walczysz sama czy korzystasz z 'usług' jakiegoś terapeuty?
Skoro 'nie masz już siły' (znałam ten stan), może warto poprosić kogoś o pomoc?
A Twój chłopak robi cokolwiek, aby Tobie (i sobie) pomóc??? Od niego też wiele
może zależeć.
Pozdrawiam
Głowa do góry!
I - co najważniejsze - NIE PODDAWAJ SIĘ!!!
Całe życie przed Tobą.
eMKa

[Gość: giga]

Czesc :]

Widze, ze ten watek ciagnie sie juz od kilku miesiecy, a moj post ukazuje sie 10
dni po poprzednim, ale mam nadzieje, ze ktos jeszcze tu zaglada.
Tez mam ten problem. Jestem z chlopakiem juz od 5 lat, od 2 lat mieszkamy razem
i wciaz nic.. Jestem juz totalnie zniechecona, czestotliwosc prob mamy
zdecydowanie ponizej sredniej krajowej i szczerze mowiac proby te tylko
zniechecaja mnie do jakichkolwiek pieszczot. Wszystko jest ok, jest mi dobrze,
ale gdy przechodzimy do 'meritum' ;] odplywa ze mnie jakiekolwiek podniecenie i
czuje sie jak u dentysty! Juz dosc dawno temu bylam z tym u ginekologa, ale
jedyne co mi poradzil, to stosowanie masci nawilzajacej i samodzielne proby
palcem. A gdy juz wspomnial, ze najlepszy bylby zakup jakiegos sztucznego
czlonka prawie zrobilo mi sie niedobrze i chcialo mi sie plakac. Nie odczuwam
zadnej potrzeby wkladania sobie palcow albo wibratora! Nie myslcie, ze pochodze
z jakies katolickiej rodziny, ktora wpajala mi, ze seks jest zly, naprawde chce
to zrobic, ale w sposob naturalny, bez takich udziwnien.. Ostatnio zacisnelam
zeby i probowalam sie przelamac, ale po raz kolejny spielam sie jeszcze bardziej
i ucieklam z placzem do lazienki. Ciekawe ile jeszcze wytrzyma moj chlopak. Niby
mnie kocha, jest nam ze soba dobrze pod kazdym innym wzgledem, ale zauwazylam,
ze on tez rzadziej ma ochote na pieszczoty. Za kazdym razem gdy nam nie wyjdzie,
mowi, ze wszystko jest ok, ze nie mam sie przejmowac, ale mam wrazenie, ze jego
zdaniem jest to tylko kwestia mojego strachu i unikania ryzyka bolu. Do tego
dochodzi jeszcze problem antykoncepcji - prezerwatywy utrudniaja sprawe, a po
pigulkach albo zle sie czuje, albo juz w ogole nie mam ochoty na seks. Mysle, ze
taki zwiazek predzej czy pozniej sie rozpadnie Ehhhhhh... odezwijcie sie
prosze (((((

[lilith76]

spróbowałaś innej pozycji - kiedy to ty nasuwasz się na niego? może to zająć i
godzinę, milimetr po milimetrze, ale to TY wtedy kontrolujesz sytuację.
może podświadomie twoje ciało czeka na ból i odruchowo się zaciska. wystarczy
jeden raz, gdy jest odrobinę lepiej (niech wsunie się tylko na centymetr) i już
reaguje inaczej.

ginekolog popatrzy od strony fizycznej i już. pomyśl o rozmowie z dobrym
seksuologiem. w końcu od tego są.

[Gość: antesmajowa]

witaj, Giga
wiele z nas tutaj miało takie problemy
i wiele z nas doszło do tego, że to jednak sprawa 'psychiki'
coś gdzieś kiedyś 'nie zaskoczyło' i teraz jest coraz trudniej
mnie się udało
wiem, że wśród nas jest jeszcze jedna dziewczyna, która od niedawna nie jest
dziewicą - ona też była zniechęcona
mam nadzieję, że tutaj zajrzy
jedna z nas zdecydowała się w końcu na terapię
może i Ty przełamiesz się i zdecydujesz na terapię?
znamy kogoś, kto może Ci pomóc
jeśli chcesz, to napisz do mnie
[e-mail]
pozdrawiam

[Gość: forumowiczka79]

jedna z nas! Boże, jak to brzmi. jesteśmy jakąś sektą...

[Gość: K]

Może spróbuj na początek sexu oralnego??? Jeśli nauczysz się w ten sposób
przeżywać orgazm, to może powoli, powoli bedziesz mogła zacząc próbować z
normalnym seksikiem...

[Gość: stokrotka]

Czesc dziewczyny Nie wiem czy dalej mnie pamiętacie ja tez jestem jedną z
Was (hihihi czyli z naszej sekty).
U mnie niestety problem nie minął ale jest juz dużo lepiej. Mój partner potrafi
mnie tak podniecic ze nie wiem kiedy jego paluszek znajduje się w środku jest w
tym rewelacyjny więc jestem pełna optymizmu, że niedługo stanie sie to na co
obydwoje czekamy.
A teraz mam pytanie do dziewczyn które już maja to za sobą...Czy ten pierwszy
raz bez pochwicy zrobiłyście w pozycji na jeźdzca lub w innej pozycji
kontrolując sytuację ??
Pozdrawiam Was i bardzo się cieszę, że wątek nie umarł Pozmagajmy sobie!!

[Gość: forumowiczka]

Z tego co się ostatnio dowiedziałam do defloracji najgorsza jest pozycja na
jeźdźca. Ale czy to prawda? Niestety ja jeszcze się o tym nie przekonałam.

[emka2626]

Ja - z kolei - polecam tą pozycję. I na pierwszy raz, i na następne także...

[lilith76]

> Z tego co się ostatnio dowiedziałam do defloracji najgorsza jest pozycja na
> jeźdźca.

jedyna, która mi pomogła.
ale to zależy też od faceta.

poprawka

[Gość: forumowiczka]

Kurczę, ale ze mnie gapa. Klasyczna pozycja jest najgorsza! Nie na jeźdźca...
ta jest najlepsza. Przepraszam za wprowadzenie w błąd.

[Gość: stokrotka]

Dzięki Buziaki dziewczyny

[amelia1978]

Jestem tu "nowa". I jestem załamana... Jak Wy wszystkie sobie z tym radzicie?

[Gość: antesmajowa]

kontaktujemy się ze sobą mailowo
no i niektóre z nas są w czasie terapii, a niektóre już po
pozdrawiam

[emka2626]

Amelio!Grunt to nie poddawać się i nie stroić się w szaty najnieszczęśliwszej
na świecie. Ja też 'płakałam' i oczekiwałam zainteresowania całego świata. A
dziś? Dziś jestem KOBIETĄ: kocham się z mężem (i mam orgazmy!!!), rozmawiamy ze
sobą - nie udając, że wszystko jest niby w porządku. Żyję w zgodzie z samą
sobą. Najgorsze, to użalanie się nad sobą... Uwierz w siebie i weź sie w garść.
Łzy nie pomogą! One tylko zniekształcają Twoją rzeczywistość. Jeśli masz
ochotę, napisz do mnie.

ile?

[Gość: magda]

a ile z Was uczestniczyło w terapii? I gdzie szukać pomocy jakiegoś
specjalisty? Czy ktos może mi pomóc?

[Gość: stokrotka]

Cześć dziewczyny! W sumie dawno mnie tu nie było...Wracam zeby podzielić się z
Wami pewną sprawą. Otóż na początku mojej terapi lekarz ginekolog dał mi małą
próbkę żelu który działał przeciwbólowo i oprócz tego nawilżał. Bardzo
lubiliśmy ćwiczyć z tym żelem bo potem bez niego widzieliśmy spore efekty
Niestety żel się skończył a ja nie mogłam go nigdzie dostać, apteki sprawdzały
w hurtowniach i okazało się, ze został wycofany z produkcji (przynajmniej tak
mówiły apteki). Póżniej lekarz przepisywał mi inne żele, mascie ale nic tak nie
działało jak ten żel...Na szczęscie udało mi się go znaleść ale niestety za
granicą bo w Niemczech a dobrą wiadomością jest to, ze można tam to kupić
taniej niz w Polsce i to bez recepty.
Mam nadzieję, ze nie napisałam tego zbyt haotycznie
Pozdrawiam

[emka2626]

Magdo! Ja uczestniczyłam w terapii u psychoterapeuty! Pisałam już (powyżej) na
tym forum. A co do pomocy - pewnie, że KTOŚ może Ci pomóc. Skoro pomógł już
wielu z nas - pomoże i Tobie Wiele zależy od tego, czy Ty będziesz chciała
pomóc sobie.
Jeśli masz ochotę -pisz do mnie
Ja już należę do grona szczęśliwych kobiet. HURRRRRRAAAAAAA!!!!!
Pozdrawiam Was wswzystkie!!!

Udało się!!!

[andrzejek23]

Witam wszystkich Dawno tu nie zaglądałem (wakacje, brak neta itd.). Chciałbym
jako jeden z nielicznych facetów goszczących na tym forum zabrać głos w sprawie
wiadomej. Otóż mnie i mojej narzeczonej w końcu się udało! Wypracowaliśmy swój
własny sposób, a zajęło nam to ok. 10 miesięcy. Od miesiąca uprawiamy normalny
przepiękny seks. Jest naprawdę cudownie i korzystamy z każdej okazji, gdy tylko
jesteśmy sami. To jest naprawdę niesamowite! Po prostu nie możemy się
nacieszyć. Ludzie! Nie załamujcie się! Jeśli ktoś chciałby o tym pogadać, to
chętnie podzielę się swoimi spostrzeżeniami.
Pozdrawiam serdecznie))

[Gość: :)]

No to gratuluje ci chlopie

[Gość: stokrotka]

Gratuluje a Czy możesz opisac jaki system opracowaliście?

[andrzejek23]

Droga Stokrotko, sposób, który stosujecie jest jak najbardziej trafny. My
zrobiliśmy dokładnie tak samo. Na początku delikatnie i po trochu. Zawsze z
żelem poślizgowym żeby nie zatrzeć. I nie były to suche ćwiczenia, tylko w
pełnym podnieceniu i aż do szczytowania (okolice p."G"). Chodziło nam o to,
żeby oswoić Moją Ukochaną z obecnością "ciała obcego" w pochwie oraz z tym
specyficznym ruchem. Czasem wchodził tylko 1 paluszek, czasem dwa. Zajęło to
ok. 10 miesięcy, bo rozciąganie to sprawa drugorzędna. Chodzi o blokadę
psychiczną po tragicznym pierwszym razie, choć tych to było kilkanaście, co
skończyło się nacięciem błony przez lekarza. No i ostatnio tak zupełnie
spontanicznie przymierzyliśy się z właściwym organem, i o dziwo wszedł do
połowy! Wszystko z maxymalnym poślizgiem, który spotęgowała jeszcze globulka.
Za drugim razem wszedł już cały i do końca, ale nie od razu. I tak od miesiąca,
czyli odkąd zaczęliśmy, potrzebujemy kilku minut na delikatne wejście, po czym
zaczyna się... Naprawdę, nic nie boli, ale dalej trzeba uważać, bo pochwa w
środku jeszcze nie jest przyzwyczajona do tarcia i o otarcia łatwo (właśnie w
weekend przesadziliśmy). Padały tu pytania o pozycję. W naszym przypadku
sprawdziła się klasyczna, z poduszką pod pupą. Ale nie zmienia to faktu, że
teraz to już w każdej pozycji możemy.
Chcę tylko powiedzieć, że to jest do przejścia, tylko potrzeba czasu i
odpowiedniego podejścia do sprawy. Pozdrawiam wszystkich i życzę udanych prób!

[Gość: antesmajowa]

witaj, Magdo
ja tez uczestniczyłam w terapii - w dodatku u tego samego terapeuty co Emka
jeśli chcesz adres naszego terapeuty, to napisz do mnie
[e-mail]
chętnie podzielę się z Tobą moimi doświadczeniami
wiem też, że do naszego grona dołaczyła jeszcze jedna dziewczyna stąd (znaczy -
spotyka się z naszym terapeutą)

Stokrotko - cieszę się, że u Ciebie wszystko na dobrej drodze

Andrzej - gratuluję, pozdrów swoją ukochaną

ja się ostatnio nie odzywałam, bo się pochorowałam porządnie
ale teraz wracam do zdrowia pod opieką najbliższych i lekarzy

pozdrawiam

[pat.5]

hej! emka mozesz podac swoj prywatny email?

[Gość: ramada]

mam 24 lata i wciąż jestem dziewicą. w moim środowisku 24-letnia dziewica
to "dinozaur" lub, gorzej rzecz ujmując, nienormalna. ja sama zaczynam tak o
sobie myśleć i nawet się nie przyznaję, że wciąż jestem.

[Gość: ?]

żadn z nas się niemprzyznaje. to styd i upokorzenie w naszym społeczeństwie.
chociaz ja mam wewnętrzne przekonanaie, że to koja prywatna sprawa. I tak jak
nikt nie chodzi i nie rozgłasza kiedy stracił dziewictwo tak ja się nie
przyznaję, że wciąż jestem dziewicą mimo moich 27 lat...mam juz doły z tego
powodu, pewnie mój facet długo tego nie wytrzyma, ale pewnie ja ne jego iejscu
nie zniosłabym jego impotencji przez 2 lata.
Życie (moje) jest do bani!

[Gość: antesmajowa]

nie uważam, żeby dziewictwo było czymś wstydliwym - wręcz przeciwnie - w jakimś
sensie 'dobrze o nas świadczy'
ja nigdy nie wstydziłam się tego, że jestem dziewicą
zdecydowanie spędzała mi sen z powiek moja blokada
gdy zdecydowałam się, że chcę współżcyć z moim partnerem, okazało się, że to
niemożliwe (przynajmniej do pewnego czasu)

dziewczyny - głowa do góry
tylko jeśli chcecie współżyć, a nie możecie, trzeba o tym pomyślec i nad tym
popracować

myśmy już tutaj sporo na ten temat pisały

zgłoście się po fachową pomoc
kilka z nas poradziło sobie przy pomocy terapeuty - bo okazuje się, że w bardzo
wielu przypadkach bariera jest w nas samych i powstała np we wczesnym
dzieciństwie lub młodości

pozdrawiam Was serdecznie
jakby co - jestem do dyspozycji - [e-mail]

[Gość: stokrotka]

o czym?

[Gość: aknelka]

Do wszystkich dziewczyn na tym forum zalamanych ta przypadloscia. To nie koniec
swiata!!!!!!Da sie wyleczyc! Wiem bo sama tego doswiadczylam. Tak jak niektorzy
pisza. Bardzo powoli z partnerem, nie robilam z tego tragedii, czestp przy
kolejnych probach smaialismy sie i podeszlismy do tego w 100% na luzie. Za
kazdym razem probowalismy coraz glebiej, czasem sie udawalo, czasem nie. Teraz
jeszcze potrzebuje minutki na wolne wlozenie, ale moge sie kochac)))))

[andrzejek23]

Dokladnie tak jak mowisz. My sie przestalismy tym przejmowac. Wyszlismy z
zalozenia, ze w koncu sie uda, no i udalo sie Na razie rowniez potrzebujemy
kilku minut na dzien dobry.
Wydaje mi sie, ze blokada psychiczna tylko sie bedzie poglebiac, jesli bedziemy
robic z tego problem nr 1. A tak, droga powolnych prob polaczonych z
przyjemnoscia, mozna uzyskac niesamowite efekty. Ponadto uwazam, ze wsadzanie
palucha za wszelka cene tylko po to, zeby rozciagnac, mija sie z celem.
Wystarczy potraktowac te czynnosc jak dluga gre wstepna, taki petting. A efekty
same przyjda

[Gość: antesmajowa]

Witajcie
Ponieważ zbliżają się Święta, więc składam Wam najserdeczniejsze życzenia
Niech Wam się spełnią marzenia - szczególnie te najskrytsze
A nadchodzący Nowy Rok niech będzie czasem wspaniałych niespodzianek
Pozdrawiam

[Gość: hanulka]

Czy ktos jeszcze pamieta o tym forum? I gdzie moge znalezc link do tego filmu, o
ktorym pare razy wspominalyscie?
Pozdrawiam, Hania

[Gość: smutasek]

Hej. Ale się cieszę, że znalazłam ten wątek, spróbuję jutro przez niego
przebrnąć, dziś tylko się szybko wpisuję. Nie mam pojęcia, czy mam pochwicę,
ale wszystko na to wskazuje Może przez mojego pierwszego chłopaka, który nie
był delikatny... Teraz współżycie jest prawie niemożliwe, a ból jest okropny,
jakby ktoś nożem mnie w środku kroił(( Rany, czy da się z tego wyjść... Mam
już dosyć...

[Gość: smutasek]

No i przebrnęłam przezcaaaały wątek. I oczywiście nie zauważyłam przed
pierwszym wpisem, ze praktycznie ten wątek już wymarł. Hmmm, może by go tak
wskrzesić, coooo?
U mnie to chyba blokada, a nie anatomia, bo akurat byłam tyyyle razy badana, że
niemożliwe, żeby nikt mi o anomalii anatomicznej nie powiedział. A psychika u
mnie jest kompletnie nie taka, jak apowinna być Leczę się na nerwicę lękową.
Chcecie jeszcze o tym porozmawiać?

[Gość: ja]

Cześć!
Ciekawe, bo ja też mam nerwicę lękową..
Pierwszy raz(próba) był baardzo bolesny i został mi uraz.Nie udało nam sie
jescze.Gin mnie badała i powiedziała,że zabieg nacięcia nie wskazany.Że nic by
to nie dało.Został jeszcze kawałek błony. Ona odradziła i kazała próbować.W
sobote ślub)
Pisałam juz w tym watku wczesniej.
Pozdrawiam Cie. Rozumiem co przezywasz.
Papa

[Gość: smutasek]

Hej, dzięki za odpowiedź Znalazłam tylko jeden Twój post, o żelu.
No tak, coś w tym jest, że nerwica lękowa może mieć wpływ. W końcu tylu rzeczy
człowiek się boi, że dodatkowo w takiej sferze jest również niefajnie i
lękowo...
Gratuluję ślubu)) To musi być prawdziwa miłość Równiez pozdrawiam, piszmy
żeby wątek nie umarł.

[kropka_a]

Dziękuję za ciepłe słowa i życzenia
Pisałam pod nickiem kropka_a,czsami aneta.Tylko wczoraj wpisałam:ja.
U nas trwa to już 2 lata(długo) i naprawdę mnie to martwi.Juz nie nogę się
doczekać kiedy wreszcie będzie normalnie!)
Aha!A najgorsze że w tym czasie wcale nie posuneliśmy się do
przodu.Praktycznie,stoimy w miejscu.Cóż, może po ślubie coś się zmieni..
Pozdrawiam

[Gość: Gosia]

Dzisiaj przypadkiem trafiłam na ten wątek i cały przeczytałam...miałam ten sam
problem, który trwał 5 lat. Na szczęście to wszystko jest już za mną i wierze,
że da się to pokonać. Pozdrawiam!

[Gość: smutasek]

Dwa lata to rzeczywiście długo... Może rzeczywiście ślub odblokuje Cię
psychicznie!
Gosia, a jak Ci się udało z tego wyjść? Jakaś terapia, czy własne metody?
U mnie cały paradoks polega na tym, że stosowałam wiele metod autorelaksu, tak
aby się ogólnie rozluźnić (nie w związku z pochwicą), a TEN mięsień jest z
niezrozumiałych przyczyn tak napięty. Hmmm. O co chodzi?
Pozdrawiam Was

[Gość: Gosia]

Ja się borykałam z tym od 5 lat. Na początku nie chciałam współżyć bo panicznie
bałam się ciąży, rozpoczełam studia itp. Później kiedy podjęłam decyzję (bardzo
tego chciałam) okazało się, że nic nam nie wychodzi, czułam ból i z czasem to
wszystko się piętrzyło, a w konsekwencji sama siebie znienawidziłam. Mój chłopak
okazał się najcierpliwszym facetem na świecie, nigdy się nie zniechęcił i zawsze
miał nadzieję. Podejrzewałam u siebie pochwicę. Poszłam na badanie
ginekologiczne ale lekarz wykluczył, stwierdził, że badanie można przeprowadzić
bez problemu i nie występuje mimowolny skurcz mięśni (charakterystyczny przy
pochwicy). Powiedział również, że musi nam się udać, "nie ma siły")) Z tym
nastawieniem próbowaliśmy dalej. Którejś nocy, kiedy mieliśmy ku temu
odpowiednie warunki podjęliśmy kolejną próbę i się udało W jaki sposób? Kiedy
zaczęło mnie znowu boleć i wydawało się, ze kolejne podejście pójdzie na marne
tak się zezłościłam na siebie (to był prawie krok desperacki), że postanowiłam
zrobić to bez względu na ból. Zacisnełam zęby i mój chłopak wykonał gwałtowny
ruch (sama go o to poprosiłam). I wtedy to się stało. Tłumaczyłam sobie, ze
przecież jestem kobietą, jestem tak stworzona więc dlaczego mam tego nie
robić)) Musiało się udac, choć te 5 lat próbowania też zrobiło swoje. Ale
dzięki temu jesteśmy teraz silniejsi i bardzo mocno się kochamy, acha seks też
jest super. Chętnie odpowiem na dalsze pytania pozdrawiam

[Gość: POMOCNA]

dziewczyny!!!SAMA TAK MIALAM,CHODZIE Z CHLOPAKIEM JUZ ROK I SWOJ PIERWSZY RAZ
PRZEZYLAM MIESIAC TEMU,CHOCIAZ OD KILKU MIESIECY SPEDZAMY RAZEM KAZDY WEEKEND I
BYLO MNOSTWO OKAZJI,MNOSTWO WSPOLNYCH NOCY A JA PO PRAWIE POL ROKU POZWOLILAM
WLOZYC SOBIE PALEC...TAKA BYLAM ZACISNIETA,POZNIEJ W LUTYM DWA PALUSZKI,JAK JUZ
WAM WEJDA DWA PALUSZKI TO JUZ JEST LEPIEJ,NIEC FACET PORUSZA TYMI PALUSZKAMI NIE
TYLKO DO PRZODU I DO TYLU ALE I NA BOKI,NIECH WAS ROZLUZNI A MAM PYTANIE CZY
MACIE MOZE JAKIES KOMPLEKSY ?BO TO TEZ O CZYMS SWIADCZY ,JESLI TAK TO JEST TEZ
NA TO RADA,JA MAM BARDZO WYROZUMIALEGO MEZCZYZNE,MA 26 LAT,JA 21 I NIGDY NIE
NALEGAL,W LANY PONIEDZIALEK TEGO ROKU ZROBILAM TO Z NIM, TROSZKE BOLI PRZY
WLOZENIU ALE TEN BOL JEST PRAWIE NIEWYCZUWALNY,POMYSLCIE,ZE TO ZADEN PROBLEM,BO
LACZY WAS MILOSC A SWIADMOSC,ZE CHCECIE POLACZYC SIE Z OSOBKA KTORA KOCHACIE
JEST NAPRAWDE REWELACYJNA,TERAZ JESZCZE NIEKIEDY JESTEM SPIETA NA POCZWTKU I
PRZY WLOZENIU CZUJE LEKKI BOL ALE PO WYKONANIU KILKU RUCHPW ROZLUZNIAM IE I JEST
OKODPOWIEM NA WSZYSTKIE WASZE PYTANIA,WIEM JAK TO JEST ,SAMA PRZEZ TO
PLAKALAM TYLE NOCY,ALE GLOWA DO GORY....DAJE SLOWO

[Gość: POMOCNA]

PRZEPRASZAM ZA BŁĘDYZ POWODU SZYBKIEGO PISANIA

[Gość: smutasek]

Pocieszający jest Twój post
Ja wiem, że można ten opór (w sensie psychicznym i ...fizycznym) pokonać, ale
to nie jest takie proste. Już dziewczyny pisały, że głównie chodzi o psychikę,
o różne blokady, które się w sobie ma... One się tworzyły przez lata, coś było
ich powodem...

[100nka100]

gdybyście chciały namiary na sexuologa w Wawie, dr. Marcyniaka, którego
nazwisko się przewinęło w tym wątku, to piszcie [e-mail]

[Gość: xxx]

odswiezam

[Gość: smutasek]

Drogie dziewczynySytuacja nie jest tak beznadziejna, jakby się wydawało. Ból
mozna pokonać, trzeba tylko bardzo chcieć się odblokować, kochać swojego
chłopaka i ufać mu, on musi byc wyrozumiały i wspomagać... Trzeba umieć się
rozluźniać, używac duuużo żelu nawilżającego i wciąż próbować Ja próbowałam i
w końcu się udało
Wszystko tak naprawdę siedzi w psychice, jesli pokona się bariery w sobie, to
mozna pokonać bariery ciała
Nie wiedziałam, że ta dolegliwość jest w tak prosty sposób uleczalna
Pozdrawiam

[Gość: agata]

kochane odswieżam wątek proszę napiszcie coś wspomóżcie u mnie po staremu jak
było tak jest ciczenie z palcami idzie bardzo dobrze ale co z tego jak mohe
psychiczne fobie przekształciły sie w coś jescze gorszego nie odczuwam żadnego
podniecenia właściwego stosunkowi oczywiście kocham go bardzo ufam podczas gry
wstępnej jest w porządku jest włąsciwe nawilżenie pochwy ale w głowie pustka
żadnych sygnałów ...

[magdzik-99]

hej!
pisze bo mam dokladnie ten sam problem co większość tego forum ale moj
przypadek zalicza sie do tych ekstremalniejszych
5 lat jestem z facetem, mamy za soba miliony prób i nic!!! pół roku chodziłam
do psychologa - nie dość że nie pomogło to jeszcze z pomocą pani psycholog
zaczełam sie rozczulać nad sobą
wszystkie metody tez zawodza - rozluźniania, odprężania i inne takie
czasem podczas weekendu lub wakacyjnego wyjazdu zdarzy się że jestem naprawde
zrelaksowana i pozwalam na jakiś krok w tym kierunku ale co z tego jeśli potem
znowu powraca koszmar! Nie wiem jak długo jeszcze wytrzymamy bo z czasem
brakuje nam juz sił :,(

Może ktoś poleci jakiegos dobrego seksuologa/psychologa na śląsku? (najlepiej
katowice)

[Gość: K]

Dziewczyny, a próbowałyście kochac sie pod wpływem alkoholu? wiem, że z
pierwszego razu chce się wszystko pamiętać, ale czasem alkohol może pomóc... A
jak już się rozdziewiczycie, to potem nie powinno być problemów... Ja prawie
zawsze kocham się na trzeźwo, ale pierwszy raz był po paru/parunastu
kieliszkach i NIC nie bolało!

[magdzik-99]

niestety ten sposób również nie działa; musiałabym sie chyba nieźle wstawić ale
nie wiem czy wtedy bylabym zdolna do czegokolwiek

[wiolbid]

mialam to samo, tez bylam z miom narzeczonym 5 lat zanim nam sie udalo i zanim
zdecydowalam sie pojsc do seksuologa.znam super lekarza, ktory mnie wyleczyl
ale jest z warszawy.podaje ci jego namiary
dr Czernikiewicz
Instytut Psychosomatyki i Uzależnien
[phone]
zadzwon i sie umow
wizyta na kase chorych
P.S.lekarz bezposredni i szczery ale ci pomoze, mi pomogl
pozdrowionka

[Gość: Pati]

Ja leczyłam się (i wyleczyłam) u pani doktor Bromowicz(Poradnia Julia,
Katowice, ul. Roździeńskiego 86a, osiedle Gwiazdy). Jest to gabinet prywatny.
Pani doktor jest miła, delikatna, no i jest kobietą, co było dla mnie ważne.
Polecam Ci ją. Pozdrawiam i życzę powodzenia

[Gość: pat.5]

Agatko, trafilas do psychoterapeuty w Wawie? )) daj znac. Zyje tu
jeszcze ktos na ty forum?

[sandrabaran]

Witam, mnie tez ciekawi czy to forum jest jeszcze aktywne, poniewaz bardzo mnie zainspirowalo

[Gość: Pati]

Dziewczyny!
Pochwica jest zaburzeniem, które się leczy. Jej leczeniem zajmują się lekarze
seksuolodzy. Co więcej – pochwica jest najlepiej wyleczalnym zaburzeniem w
seksuologii, udaje się wyleczyć ok. 99% przypadków. Oznacza to, że właściwie
każda z was wyleczy się z tego, jeśli tylko podejmiecie leczenie i wytrwacie w
nim. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość – leczenie trwa kilka miesięcy
(przeciętnie 6).
Widzę, że niektóre z was próbują leczyć się “domowymi” sposobami. Ja zachęcam
do wizyty u seksuologa. Tylko on jest w stanie postawić diagnozę (czy to
rzeczywiście pochwica), rozpoznać jej przyczyny i dobrać odpowiedni sposób
leczenia. Przed wizytą u seksuologa warto odwiedzić ginekologa, który
stwierdzi, czy jesteście “tam” prawidłowo zbudowane. Jeśli fizycznie wszystko z
wami ok, pędem do seksuologa.
Niektóre z was pewnie odczuwają duże skrępowanie przed rozmową na tak intymny
temat. Zupełnie niepotrzebnie. Pomyślcie – będziecie miały przed sobą lekarza.
Jego praca polega na rozmawianiu o seksie i związanych z tym problemach. Dla
niego to codzienność. Dla niego nie jesteście żadnym dziwolągiem. Poza tym to
jedyny człowiek, który może wam pomóc. Jeśli bardzo się krępujecie – wybierzcie
seksuologa kobietę.
Jeśli macie problem ze znalezieniem lekarza seksuologa w waszej okolicy,
zajrzyjcie na stronę www.sluzbazdrowia.pl. Tam, po prawej stronie, wśród
specjalizacji znajdziecie “seksuologię”. Klikacie, a następnie wybieracie
interesujące was województwo i miasto. Wyświetlą się wam adresy przychodni
(“państwowych” i prywatnych), w których przyjmuje seksuolog. Namiary na
seksuologów znajdziecie też w książce telefonicznej i Panoramie Firm.

Ja również miałam pochwicę. Ale ją wyleczyłam. Moje leczenie trwało 9 miesięcy.
Trwałoby krócej, ale musiałam kilka razy “zawieszać” leczenie, aby podleczyć
nawracające infekcje pochwy. Ale udało się. A skoro mnie się udało, to i wam
się uda. Na pewno! Musicie tylko odważyć się na wizytę u lekarza. Nie
zwlekajcie – im szybciej rozpoczniecie leczenie, tym krócej będzie ono trwało i
tym szybciej pozbędziecie się swojego problemu.

Ściskam was wszystkie i życzę powodzenia

[makatka10]

Pati (i inne wyleczone szczesciary)

jestem o krok od podjecia decyzji o podjeciu leczenia. Mimo wszystko bardzo
mnie to stresuje. 9 miesiecy - wydaje sie dlugo, ale na pewno warto. Napisz
blagam co mnie czeka podczas leczenia, na czym ono polega, jak wygladaja
wizyty, co trzeba robic w domu. Jakos zupelnie nie potrafie sobie tego
wyobrazic, a chcialabym wiedziec na co sie przygotowac, nie chce byc zaskoczona.

z góry dziekuje

makatka

pochwica-WAZNE

[Gość: gosc]

tak ja tez bardzo prosze o te informacje, dziewczyny napiszcie na czym polega
leczenie!

[Gość: Pati]

Witam Cię makatko

Pytasz, jak wygląda leczenie. No cóż, to zależy... Po pierwsze od lekarza –
każdy ma troszkę inne metody, po drugie – od przyczyny twojego zaburzenia.
Opowiem ci, jak wyglądało moje leczenie. Udałam się na pierwszą wizytę i
powiedziałam, że jestem z chłopakiem 6 (!) lat, podejmowaliśmy próby współżycia
seksualnego, ale przy próbie wprowadzenia członka do pochwy ja odczuwam
potworny ból, w związku z czym nigdy nie udało nam się odbyć stosunku. Pani
seksuolog orzekła, że to pochwica (o czym zresztą wiedziałam). Następnie
zadawała mi wiele pytań, min. o atmosferę w domu rodzinnym, moje dotychczasowe
kontakty seksualne, praktyki masturbacyjne i takie tam ... Odpowiedzi na te
pytania pozwalają lekarzowi, jak sadzę, znaleźć przyczynę zaburzenia i, co za
tym idzie, dobrać odpowiedni sposób leczenia. Po tej rozmowie lekarka
stwierdziła, że w moim przypadku przeważa komponenta lęku, w związku z czym
moje leczenie będzie polegało na braniu leków przeciwlękowych oraz treningach.
Powiedziała, na czym moje treningi będą polegały i wypisała receptę na leki.
Acha i jeszcze mnie zbadała – musiałam położyć się na leżance, a ona
wprowadziła mi palec do pochwy, aby zbadać reakcję mojego ciała. Na tej
podstawie lekarz ocenia siłę zaburzenia. I właściwie na tym zakończyła się
pierwsza wizyta. Następne wizyty odbywały się raz w miesiącu lub raz na dwa
miesiące i ograniczały się do wypisywania recept oraz zazwyczaj krótkiej
rozmowy na temat moich postępów w treningach.
A teraz szczegóły. Jak już napisałam, moje leczenie polegało na braniu leków
przeciwlękowych oraz, przede wszystkim, treningach. Treningi zaś polegały na
wprowadzaniu do pochwy przedmiotów, stopniowo - od całkiem małych do coraz
większych. W moim przypadku były to najpierw strzykawki (średnica 0.5, 1, 1.5
cm), następnie szklane probówki (średnica 2, 2.5 cm), a potem ... hm ...
ulepiłam sobie trzy “penisy” z gliny o średnicy 3, 3.5 i 4 cm. Strzykawka -
codziennie świeża, posmarowana żelem intymnym w celu łatwiejszego wprowadzenia
(ja używałam Feminum). Probówka – przed i po treningu umyta dokładnie wodą z
mydłem, a następnie sparzona wrzątkiem, również pokryta żelem. Na “penisy”
nakładałam prezerwatywy nawilżane, oczywiście codziennie nową .Wiem, wiem,
brzmi to śmiesznie... Ale trzeba było sobie jakoś radzić. Na zachodzie podobno
dostępne są w aptekach tzw. rozszerzacze Hagera, nam niestety pozostają metody
domowe Treningi odbywały się codziennie. Późnym wieczorkiem, kiedy wszyscy
spali i miałam pewność, że nikt mnie nie zobaczy, przystępowałam do ćwiczeń.
Ja zaczynałam od strzykawki o śr. 0.5 cm. Powolutku wprowadzałam ją do pochwy,
a następnie trzymałam ją w sobie przez kilka minut (od 1 do 15). Następnego
dnia to samo, i następnego też ... Kiedy po iluś tam dniach stwierdzałam, że
daną wielkość mam opanowaną (tzn podczas wprowadzania nie odczuwam bólu)
przechodziłam do następnej wielkości. Ne etapie strzykawek i probówek treningi
były właściwie zabawą – nie odczuwałam bólu, a opanowanie tych wielkości
zajmowało mi kilka dni. Problemy zaczęły się na etapie “glinianych penisów”.
Przy wprowadzaniu czułam ogromny ból, a opanowanie każdej średnicy zajmowało mi
nawet miesiąc. Miałam chwile załamania i zwątpienia, ale ćwiczyłam dalej... W
sumie zajęło mi to 9 miesięcy ( z przerwami na leczenie moich problemów
ginekologicznych). Po opanowaniu ostatniej wielkości, do akcji wkroczył mój
ukochany. Po długiej grze wstępnej spróbowaliśmy wprowadzić członka i ... udało
się Cudownie było czuć go w sobie... Aż się popłakałam wtedy ze szczęścia.
Od tamtej pory kochamy się regularnie.

Makatko, zachęcam Cię gorąco do podjęcia leczenia. Jeśli mnie się udało, to
tobie również się uda. Potrzebne będzie tylko trochę cierpliwości i
wytrwałości.
Jeśli masz jeszcze jakieś pytania lub po prostu miałabyś ochotę porozmawiać –
pisz, chętnie odpowiem.

Życzę Ci odwagi i zrobienia tego pierwszego kroku

[magdzik-99]

cieszę się że wreszcie znalazł sie namiar na jakiegoś sprawdzonego lekarza w
katowicach obawiam się tylko że jestem jakimś nad wyraz skomplikowanym
przypadkiem bo chodziłam już przez pół roku na terapie ale niestety nie było
żadnego efektu a na dodatek terepeutka sama się poddała!
Mimo to spróbuje się zgłosić do pani którą polecasz, może to leczenie odniesie
jakiś skutek, oby tylko starczyło mi sinej woli bo z tym to u mnie kiepsko

[Gość: Pati]

Witaj Magdzik

Być może to nie ty jesteś beznadziejnym przypadkiem, ale to pani terapeutka okazała się mało skuteczna. Jeśli mogę spytać - kto skierował cię na psychoterapię? Seksuolog? W leczeniu pochwicy psychoterapia nie zawsze jest potrzebna (chociaż czasami rzeczywiście jest niezbędna). Moim zdaniem podstawą leczenia jest trening - ale to tylko moje zdanie. Nie jestem lekarzem, a jedynie wyleczoną pacjentką.
Zachęcam cię do wizyty u dr. Bromowicz.

Pozdrawiam serdecznie

[magdzik-99]

byłam już u niezliczonej ilości lekarzy, począwszy od ginekologa przez
seksuologów a na hipnozie skończywszy ale odnosiłam wrażenie że to nie jest to,
czytałam już trochę na ten temat i doszłam do wniosku że skoro podstawą jest
moja psychika to ją najpierw należy wyleczyć, ale niestety żadnego
rezultatu... Zgłoszę się do pani Bromowicz może to odniesie większe skutki
no i będę musiała zacząć ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć

[Gość: Pati]

Hm... no to widzę, że próbowałaś naprawdę wielu rzeczy. A powiedz mi, czy
robiłaś takie ćwiczenia jak ja (lub podobne)? Bo widzisz, w leczeniu pochwicy
paradoks polega na tym, że usunięcie przyczyny, która rzeczywiście tkwi w
psychice, jest drogą najtrudniejszą i, jak pokazuje twój przykład, nie zawsze
skuteczną. Łatwiej jest zwalczyć jej objaw czyli mimowolny skurcz mięśni
okalających wejście do pochwy, uniemożliwiający wprowadzenie członka. Temu
służą opisane przez mnie treningi. To wymaga jednak czasu i cierpliwości.
No nic, wybierz się jak najszybciej do pani seksuolog. Opowiedz jej o swoim
dotychczasowym leczeniu. Mam nadzieję, że ona ci pomoże. I pamiętaj – nie ma
beznadziejnych przypadków, są jedynie nieodpowiednio dobrane metody leczenia.
Trzymam za ciebie kciuki.

[Gość: antesmajowa]

Witajcie dziewczyny
Po prawie roku ktoś z moich znajomych powiedział mi, że mój wątek ożył...

Znajomi - to oczywiście dziewczyny, które znacie z pierwszych postów
mamy ze sobą kontakt

spieszę Wam donieść, że wśród nas są już przyszłe Mamy
a ja nadal przeżywam cudowne chwile w ramionach mojego Mężczyzny

to oznacza, że pochwica jest uleczalna

bardzo się cieszę wpisem Pati - dokładnie opisujesz metody, które stosuje i mój
psychoterapeuta (używa innych przedmiotów, ale sens jest taki sam...)

magdzik - wiem, że Ci ciężko
sama przez to przechodziłam...
i wiem, jak piękna jest chwila, kiedy nagl okazuje się, że można inaczej...

znam świetnego psychoterapeutę (to On pomógł kilku z nas)
mieszka wprawdzie w Warszawie, ale dla Niego nie ma rzeczy niemożliwych
jeśli zechcesz - pisz na adres [e-mail]

pozdrawiam Was wszystkie
A.

[Gość: gość]

polecam link z ćwiczeniami
zdrowie.onet.pl/1365805,3533,,,,jak_sobie_poradzic_z_pochwica,ekspert_seksuolog.html

[Gość: link]

Cos nie dzialal ten link z cwiczeniami ...

Pochwicę jest schorzeniem wymagającym leczenia przez lekarza specjalistę
seksuologa z uwagi na różnorodną etiologię tego zaburzenia i jego uwarunkowania.
Przed podjęciem leczenia wymagane jest przeprowadzenie badania seksuologicznego,
uzupełnionego wywiadem od partnera. Następnie w zależności od rodzaju czynnika
etiologicznego oraz głębokości zaburzenia, a także osobowości kobiety dobiera
się odpowiednią metodę leczenia: treningową, desensybilizację (metoda redukcji
lęku i napięcia poprzez relaksację połączoną z bodźcami antagonistycznymi wobec
lęku), hipnozę, lub terapię partnerską.

Jedna z metod treningowych do samodzielnego wykonywania w domu jest następująca:

ĆWICZENIE 1 – Kobieta oswaja się z własnym ciałem, dotykiem bada całe własne
ciało, a zwłaszcza sfery erogenne. Ogląda swoje ciało w lustrze, ogląda również
swoje narządy płciowe, dotyka ich palcami, jednakże bez wprowadzania ich do pochwy.

ĆWICZENIE 2 – kobieta oswaja się z ciałem partnera, dotyka i pobudza partnera.

ĆWICZENIE 3 – po osiągnięciu relaksacji kobieta dotyka ręką swoje narządy
płciowe, rozszerza wargi sromowe, wejście do pochwy, stara się odczuć
przyjemność z wrażenia otwartej bramy. Koncentruje się na doznaniach dotykowych.
Polega to na ręcznym pobudzaniu przez kobietę sfer erogennych, narządów
płciowych. Dotyk jest zróżnicowany pod względem intensywności i kierunku.
Rejestruje ona formy dotyku najbardziej optymalne i przyjemne.

ĆWICZENIE 4 – w trakcie koncentrowania się na oddechu kobieta wolno wprowadza
swój palec do pochwy, oswaja się z jego obecnością w pochwie. W przypadku
pojawienia się skurczu najpierw się relaksuje, koncentruje na każdym wdechu i
wydechu i ponawia próbę.

ĆWICZENIE 5 – przebieg jak w ćwiczeniu poprzednim, ale kobieta wprowadza do
pochwy atrapę członka lub wibrator. Jeżeli jest dziewicą, to wprowadza do
przedsionka pochwy, oswaja się z jego obecnością w pochwie.

ĆWICZENIE 6 – w trakcie treningu jest partner, kobieta wprowadza do pochwy swój
palec, a następnie atrapę prącia.

ĆWICZENIE 7 – po relaksacji, pieszczotach wstępnych, mężczyzna wolno wprowadza
palec do pochwy, pomaga mu w tym kobieta.

ĆWICZENIE 8 - (jak w ćwiczeniu siódmym), ale partner wykonuje ruchy palcem w
pochwie.

ĆWICZENIE 9 – przebieg jak, powyżej, ale mężczyzna wprowadza do pochwy wibrator.

ĆWICZENIE 10 – mężczyzna wprowadza członek do pochwy w pozycji ułożenia
ginekologicznego, brak ruchów frykcyjnych, kobieta oswaja się z obecnością członka.

ĆWICZENIE 11 – przebieg jak powyżej, ale immisja członka jest głęboka, brak ruchów.

ĆWICZENIE 12 – przebieg jak powyżej, wykonywane są ruchy w pochwie.

Przeciętny czas leczenia obejmuje 20 takich ćwiczeń w okresie 1 miesiąca.

W przypadku, gdy kobieta obserwuje brak postępu na poziomie określonego
ćwiczenia nie wolno przechodzić na poziom następny.

Dr Andrzej Depko

[magdzik-99]

Bylam u pani dr Bromowicz
Tak jak Pati dostałam tabletki i inne leki farmakologiczne i zalecenia do
ćwiczeń - niestety...
wiem, że bez tego nie da rady ale jakoś trudno mi sie przełamać no cóż, od
dziś zaczynam!

[Gość: smutna madzia]

jak dobrze, że znalazłam ten wątek na forum, od pół roku jestem po ślubie, cały
czas próbujemy z mężem i nic nie wychodzi, podnieca mnie, ale jak przchodzi do
włożenia członka do pochwy to od razu spinam mięśnie pochwy, w dodatku jestem
jeszcze dziewicą, czytając Was to chyba nie ma innej metody jak wizyta u
seksuologa, bo ginekolog jak mnie badał to nie widział przeszkód w przerwaniu
naturalnym błony, tylko moja psychika, ciągle boję się potwornego bólu. Chyba
już nie muszę dodawać, że czuję się podle i płakać mi się chce. A ja tak bardzo
chciałabym urodzić dziecko ((((

[Gość: Olga]

Witam wszystkie dziewczyny!!!
DZIEKUJE WAM ZA TO, ZE JESTESCIE BO JUZ NIE CZUJE SIE Z TYM PROBLEMEM CALKIEM
SAMA!!! W koncu zaczelam wierzyc ze moze i mnie sie w koncu uda. Do Magdzika-
Jak tam po wizycie u dr Bromowicz? Ja tez rozpoczelam leczenie u Niej, ale
niestety nie bylam w stanie przebrnac przez strzykawki i juz sama nie wiem co
robic Probowalam wiele razy i nic!!!! Zadnych postepow . Teraz chcialabym
rozpoczac leczenie u psychpterapeuty bo mysle, ze u mnie to lezy gleboko w
psychice Czy ktos moze poleciec kogos na Slasku??! Bardzo prosze o info
POZDRAWIAM SERDECZNIE!

[magdzik-99]

Hej! pocieszam Cie że nie jesteś jedyna, mnie ze strzykawkami też nie wychodzi
narazie jakoś tak się układa że lecznie diabli wzieli, ciągły brak czasu i
zmęczenie a na dodatek problem w tym że ja sama to raczej nie umię "ćwiczyć" a
z chłopakiem, z powodu jego pracy, nie widuję się codziennie.
Co do leków farmakologicznych: tabletki które miały zlikwidować moje opory
działały na mnie tak otępiająco że nie byłam w stanie skupić się na
najprostszej czynności, za to czopki przynosza lepsze rezultaty
Z psychoterapeutami mam złe doświadczenia. Ponad pół roku sie leczyłam,
pochłonęło to kupę kasy, a efektu żadnego. Zaczełam sie tylko doszukiwać w
sobie i innych niestworzonych rzeczy. A potem pani psycholog delikatnie ale
stanowczo dała mi do zrozumienia że sie poddaje i mnie spławiła!
Może gdyby udało się znaleźć jakiegoś psychoterapeutę z podobnymi
doświadczeniami na swoim koncie byłoby łatwiej ale nie wiem gdzie takiego
szukać...
Jeszcze raz muszę się przełamać i zacząć ćwiczyć, może bardziej zmotywuje mnie
coraz bardziej natarczywa myśl o dziecku...
Pozdrawiam!

[Gość: smutna madzia]

czesc dziewczyny, postanowilam od dzisiaj zacząć przyzwyczajac się do "czegoś"
we mnie, zacznę powolutku z moim mężem od wlożenia palca podczas tzw. gry
wstępnej, postanowilam już nie plakać z tego powodu, że nam się nie udaje i nie
obarczac się winą za to, bo tak to tylko można nabawić się depresji, z tego co
tu napisalyście, potrzeba czasu, pomalu i osiągnie się zwycięstwo Trzymajcie
za mnie kciuki! Pozdrawiam

[smolkowicz_a]

Dziewczyny znalazłam str na której można kupić "sprzęt" do "rozciągania"
www.expresschemist.co.uk/amielle_comfort.html

[Gość: Pati]

Fantastyczny zestaw! Tylko cena zniechęcająca. Moja metoda była znacznie
tańsza, choć pewnie nieco bardziej kłopotliwa.

[Gość: już nie smutna]

dziewczyny udało mi się )) na razie członek wchodzi tylko do połowy swojej
długości czyli jakieś 8 cm, ale "popracujemy" nad tym by wszedł cały. Pomógł mi
żel intymny i znieczulający oraz świadome rozluźnienie mięśni ))

[smolkowicz_a]

A co to za żel znieczulający?

[Gość: już nie smutna :)]

ten żel to lignocainum hydrochloricum, to zadziałało na mnie jak placebo, teraz
już go nie używam i jest super, seks nie boli jest bardzo przyjemny z każdym
razem jest coraz lepiej
Dziewczyny, nie poddawajcie się, Wam też się uda

[smolkowicz_a]

A ten żel jest na receptę?

[Gość: już nie smutna :)]

tak ten żel przepisał mi mój gin
Powodzenia!!!!

[Gość: andrzej]

często jest potrzebny kochnek który zamiast kutasem będzie kochał kobietę jezykiem pieścił ją i okazywał zaintersowanie. Sama cipka się otworzy i wszystko pójdzie jak trzeba. Ale facet musi umieć obserwować i pragnąć kobietę a nie wytrysku.

[Gość: beatka]

witam wszystkich
tez mam problem z pochwicą niestety w krótkim czasie musze
wykonac usg dopochwowe. przeraza mnie ta perspektywa bo wiem ze na
żywca nie dam rady. juz raz byłam u ginekologa z zamiarem usg.
biedny nameczył sie z zelem znieczulajacym, stopniowo kilkakrotnie
nakładał ale to nic nie dalo. udało mu sie jedynie włozyc palec i to
nie na długo bo szybko mialam dosc. no a sprzet do usg jest duzo
wiekszy. no i w sumie w tej sytuacji nie wiem za bardzo co robic. na
nastepna wizyte na pewno wybiore innego lekarza bo ten raczej
ironicznie odnosił sie do moich oporów. ale najpierw chcialam
zapytać was czy macie podobne doswiadczenia. jakie sa skuteczniejsze
metody znieczulenia. moze jakies zastrzyki, bo nie wiem czy ktos mi
zrobi znieczulenie ogólne na badanie usg zreszta sama wolalabym
tego uniknąc .Od razu chciałabym dodac ze nie moge zrobic usg przez
powłoki brzuszne, to niestety w moim przypadku nie wystarczaZ góry
wielkie dzieki