nieśmiała

[Gość: Mila]

Poradżcie mi coś- jestem z natury nieśmiała,ale coraz bardziej mi to w życiu
przeszkadza.Boję się kontaktów z ludzmi patrzec im w oczy w związku z tym,
unikam ludzi.Na pozór jestem osobą pogodną, jednak wewnętrznie nie czuję sie
dobrze, nie wiem czego chcę od życia.Nie użalam się nad sobą ,ale chciałabym
coś zmienic.

[Gość: ula]

heyo, mam ten sam problem. Okropnosc, czasami zycie jest meczace z
niesmialoscia. Ale z tym zwiazane sa inne rzeczy np. mimo ze jestes bystra i
inteligentna - nikt nie bierze cie pod uwage lub wszyscy mysla, ze nie znasz
sie na czyms, a my poprostu nie mowimy bo jestesmy niesmmiali. :(

[narysuj.mi.baranka]

Obawa przed kontaktami z ludzmi, unikanie ludzi to niestety oznaka zaburzenia
osobowosci.
Jesli znasz angielski zrob sobie Personality Disorder Test (wrzuc w google
takie wyrazenie).
Ale fakt, ze chcesz cos zmienic to dobry moment, zeby isc do psychoterapeuty.

[miki1]

sprawdz strone i forum www.niesmialosc.prv.pl/

[Gość: Halina]

Wejdz tez na forum psychologia, tam chetnie poruszaja tego typu tematy.

[Gość: Artur]

Ten problem jest czasami zlozony jako, ze niesmialosc moze wynikac bowiem z roznych przyczyn i dlatego moze byc w niektorych przypadkach 'wyleczona' zaskakujacymi metodami.
Wiec z tego co mi sie przypomina:
1. czasami (ale rzadko) jest objawem depresji i farmakologiczne leczenie antydepresyjne wprowadza dramatyczna zmiane. Mankamentem sa objawy uboczne lekow antydepresyjnych takie jak np zaburzenia akomodacji widzenia.
2. czasami jest to lagodna forma ADD (attention deficit disorder) - takim ludziom ciezko jest prowadzic dyskusje w wiekszej grupie ze wzgledu na to, ze nadmiar bodzcow nadmiernie rozprasza ich uwage i nie moga zgrac sie z grupa (w malych grupach 2-3 osobowych jest znacznie im latwiej) ani utrzymywac adekwatnego dla sytuacji kontaktu oczu. Leczy sie ritalinem lub wellbutrinem (zybanem) - poprawa w ciagu kilku dni.
3. Niekiedy jest to niewlasciwe spojrzenie na siebie wynikajace z urazow dziecinstwa i pewnie dlatego czasem dramatycznie pomaga nawet mala i nieistotna operacja plastyczna. W kazdym razie chodzi i przynajmniej subiektywna poprawe samooceny.
4. Wreszcie jezeli problem jest spowodowany nauczonym lekiem (niepokojem) to dosc skuteczna metoda moze okazac sie terapia kognitywna. Istnieje ich szereg form i modyfikacji, ale prawie wszystkie sa trwale skuteczne, tzn po przejscu przez powiedzmy 10 lekcji i odrabiajac zadana prace domowa mozna nauczyc sie funkcjonowac w wybranych do terapii sytuacjach przez reszte zycia ( jest tak jak z jazda na rowerze, raz sie nauczysz - umiesz zawsze). Sa terapeuci wyspecjalizowani w tych metodach.

do Artura

[Gość: rebella]

Arturze, czytam już u Ciebie któryś raz o terapii kognitywnej i bardzo mnie to
zainteresowało. Czy możesz powiedzieć cos więcej o tej metodzie (tzn. tak "z
grubsza" na czym polega). Z górki dzieki. Pozdrawiam.

[Gość: Artur]

Tak z grubsza to na wyszukiwaniu bledow myslenia, ktore prowadza do niepotrzebnych emocji lub dysfunkcji.
Ludzie maja czasami np nawyk przesadzania w mysleniu co pozniej ogranicza ich mozliwosci.
A terapia jest na tyle ulozona, ze mozna te nieprawidlowe myslenie latwo samej zobaczyc i wyrugowac lub zmienic na inne - pozytywne.
Podstawa terapii jest na ogol 10 spotkan. W pierwszych sie diagnozuje w ostatnich kilku aktywnie zmiania. Do domu dostaje sie calkiem pokaznych rozmiarow prace domowa wiec w rzeczywistosci jest to troche pracy. Ale jest to naprawda dzialajaca metoda psychoterapeutyczna.
Inne metody np psychoanaliza sa o wiele bardziej czasochlonne i pewnie tez mniej skuteczne.