madziulec
16.01.07, 09:50
Norfloksacyna i cyprofloksacyna w leczeniu zakażeń dróg moczowych
Norfloksacyna definiowana jest jako uroantyseptyk, czyli lek przeciwbakteryjny
działający w obrębie dróg moczowych. Wynika to z jej właściwości
farmakokinetycznych. W ustroju, norfloksacyna głównie koncentruje się w moczu
(kilkusetkrotnie wyższe stężenie niż w surowicy) i w tkankach układu
moczowo-płciowego (także i w gruczole krokowym) i w tych tkankach osiąga stężenia
terapeutyczne. W pozostałych tkankach ustroju jej stężenie jest bardzo małe
lub wogóle się jej nie stwierdza. Czyli należy uznać, że norfloksacyna nie
działa ogólnoustrojowo, działa jedynie w obrębie układu moczowo-płciowego;
jest typowym uroantyseptykiem.
Norfloksacyna wykazuje wysoką skuteczność przeciwbakteryjną wobec większości
najczęściej izolowanych szczepów bakteryjnych odpowiedzialnych za zakażenie
dróg moczowych, a jednocześnie jest lekiem bezpiecznym, pozbawionym działań
niepożądanych na centralny układ nerwowy i na ważne organy ustroju takie jak
wątroba i nerki. Korzystnie wpływa na florę pochwy tzn. eliminuje obecne
szczepy uropatogenne, natomiast nie oddziaływuje na fizjologiczną beztlenową i
mikroaerofilną florę w pochwie. Nie kumuluje się w organizmie, chorzy z
umiarkowaną niewydolnością nerek nie wymagają redukcji dawki dobowej.
Działania niepożądane to głównie łagodne reakcje ze strony przewodu pokarmowego.
Norfloksacyna rekomendowana jest jako lek z wyboru w terapii:
ostrych i przewlekłych zakażeń pęcherza moczowego
przewlekłego bakteryjnego zapalenia prostaty
w zapobieganiu często nawracających zakażeń pęcherza moczowego u kobiet
Cyprofloksacyna podobnie jak norfloksacyna, osiąga wysokie stężenia w moczu i
tkankach układu moczowo-płciowego. Natomiast w przeciwieństwie do
norfloksacyny, stężenia terapeutyczne cyprofloksacyny (powyżej 1µg/ml)
stwierdza się także w wielu innych tkankach i płynach ustrojowych
(np.:płucach, żółci, tkankach miękkich...). Tak więc, cyprofloksacyna jest
lekiem działającym ogólnoustrojowo, podobnie jak większość powszechnie
stosowanych antybiotyków z innych grup chemicznych.
Może więc być stosowana do leczenia zakażeń różnych układów i tkanek ustroju w
tym także i dróg moczowych.
Wobec większości szczepów bakterii, które wrażliwe są na norfloksacynę i
cyprofloksacynę, a są to: E.coli, S.saprophyticus, S.aureus, Proteus spp.
Klebsiella spp., Pseudomonas aeruginoza, N.gonorhaea, Salmonella, Shigella,
Yersinia i inne, cyprofloksacyna wykazuje silniejsze działanie
przeciwbakteryjne od norfloksacyny.
Z uwagi na wysoką aktywność przeciwbakteryjną, osiągane stężenia terapeutyczne
w różnych tkankach ustroju, dużą skuteczność kliniczną, cyprofloksacyna bywa
stosowana z powodzeniem do leczenia ciężkich zakażeń takich jak:
ciężkie powikłane zakażenia dróg moczowych
ciężkie szpitalne zapalenia płuc
zakażenia pooperacyjne
bakteryjne zapalenia trzustki
zakażenia jamy brzusznej, dróg żółciowych
zakażenia kości i stawów
W praktyce lekarskiej bardzo często sięga się po cyprofloksacynę do leczenia
każdej postaci zakażenia dróg moczowych (m.in.: niepowikłanego zapalenia
pęcherza moczowego, przewlekłego zapalenia prostaty, w zapobieganiu często
nawracającego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet).
Tego rodzaju postępowanie należy traktować jako nie racjonalne.
W tych wskazaniach w wielu rekomendacjach za lek pierwszego wyboru uważa się
norfloksacynę.
Cyprofloksacyna w zakażeniach dróg moczowych powinna być zarezerwowana do
leczenia ciężkich i powikłanych postaci zakażenia.
