atmosfera pracy

[grejdi]

Od roku pracuję w małej szkole - luksus. Tylko że moje urocze koleżanki
tworzą przedziwne grono nauczycielskie... Z reguły grono pedagogiczne zajmuję
się: narzekaniem, plotkowaniem o wszystkim (bardziej o wszystkich),
opowiadaniem o uczniach - głąbach przy jednoczesnych snuciu bajań o swych
cudownych, wspaniałych pociechach. Na domiar złego dochodzi brak pomocy
koleżeńskiej (nie ma takiej możliwości, aby ktoś coś podpowiedział, czasami
odpowiedział w jakielkolwiek materii). Relacje są nieszczere - "uważaj co,
kiedy i do kogo mówisz". Pracuję na zastępstwie i niedługo mnie tu nie
będzie, ale czuję się lekko zdegustowana ich postawą...
Macie jakieś własne spostrzeżenia?

[aretah]

Moje spostrzezenia... Od kiedy zaczęły się tzw awansy zawodowe, zaczęła się tez
rywalizacja. Kazdy sobie. W tajemnicy, po cichu, bo nóż widelec, ktoś coś
usłyszy, podpatrzy i uprzedzi. Na sczęscie nie wszyscy są tacy. Mad
doświadczenie pracy w małej, wiejskiej szkółce - gdzie ta rywalizacja była
bardzo widoczna i było to nie do zniesienia. Mam też doświadczenie w ogromnym
molochu, ponad tysiąc dzieciaków, gdzie spotkałam się z sympatią i zyczliwością
innych. Pomoc dostałam z wielu rożnych stron, od wielu różnych nauczycielek. I
nie wiem, czy po prostu są tam fajni ludzie, czy mój urok osobisty tak działa.
Podziały są... To fakt, ale chyba największy zaobserowałam miedzy nauczycielami
w 1-3 a nauczycielami 4-6.

[elena70]

W mojej szkole pracuję 12 rok. Na początku wydawało mi się, że grono jest
świetne. Wszyscy w jedym wieku, fajne wycieczki z socjalnego, kapitalne imprezy
okolicznościowe. Dziś też widzę, że trzeba uważać, co się do kogo mówi.
Zazdrość o godziny nadliczbowe, dodatki motywacyjne, nagrody dyrektora. Wiem,że
tak jest w wielu szkołach, ale także w innych miejscach pracy nie jest lepiej.
Wszędzie jest wyścig szczurów. Moja kuzynka dojeżdża do miasta wojewódzkiego
(ok. 50 km) do pracy w biurze pierwszym pociągiem o 4.45, choć ma na 7.00, bo
cała reszta pracownic przychodzi wcześniej, nawet na 6.00. Dobrze, że chociaż
do szkoły nikt nie pędzi na 5.oo ;-)

[nomenia]

Atmosfera pracy zależy od wielu czynników, przede wszystkim jednak od ludzi i
ich osobowości. Też pracuję w niewielkiej szkole i znam swoich kolegów i
koleżanki od wielu lat. Do niedawna atmosfera była również "ciężka", a to za
sprawą dyrektora, który wprowadzał swoimi "metodami" system rywalizacji,
donoszenia, i żadnego uznania dla tych nauczycieli , którzy mieli sukcesy a nie
popierali metod szefa. Ale od kilku lat zmienił się dyrektor, który swoją mądrą
"polityką" wprowadził wśród tych samych osób wspólną odpowiedzialność za
"firmę", wspólne działania na rzecz dzieci i środowiska. Uznaje i nagradza
sprawiedliwie wszyskich, którzy mają sukcesy i pomaga tym, którzy tej pomocy
potrzebują. Tak więc bardzo dużo zależy też od "rządów"

[szamarka1]

A ja ma zupełnie inne spostrzeżenie, a mianowicie wiele zależy od osobowości z
jakimi przyszło nam pracować. W poprzedniej szkole byłam jedna z najmłodszych,
ale wszyscy mną sie zaopiekowali i była miła atmosfera. Teraz pracuję wsród
rówieśników i trafiam na zrzędy, które non stop narzekają na uczniów, mężów,
swoje dzieci itp. Nic nie jest w stanie ich zadowolić. Cały semestr odliczają
dni do wolnego. Zastanawiałam się już nad tym, dlaczego tak im jest ciężko. Być
może są po prostu nieszczęśliwe i pracują za karę? A może mają taki charakter i
dobrały się idealnie. Sęk w tym, że jestem na nie w pewnym sensie skazana, co
trochę mi dokucza, bo z natury jestem optymistką i lubię robić to, co robię. A
trudno jest powiedzieć coś pozytywnego przy nich, ponieważ od razu jestem
gaszona albo patrzą na nie jak na dziwoląga. Ciężko jest pracować w warunkach,
kiedy nie ma się pokrewnej duszy. Dobrze, że akurat mam fajnych uczniów...

W małej szkole

[fan_gazety]

Już 10 lat - mimo pewnej rotacji i sporego rozrzutu wiekowego i "stopni",
atmosfera ciągle znakomita. Są słabsze i lepsze dni, ale jest pomaganie sobie,
współpraca, jak trzeba to i pokłócenie się! Bez negatywnych efektów trwałych.
Chyba mam szczęście, ale chyba nie tylko. Bo i sam czuję się jednym z "autorów"
takiego stanu rzeczy. Dobra atmosfera nie bierze się znikąd. Myślę, że kluczem
jest otwartość i choćby odrobina entuzjazmu (udziela się!!).